Παρακαταθήκη, 28ης Οκτωβρίου - Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

 

‘’Παιδί μου.

Το χρόνο της ζωής σου άσκοπα μην τον σπαταλάς. Άνθρωποι δώσαν τη ζωή τους για να σου τον πιστώσουν.

Να θυμάσαι και να τιμάς τις ρίζες σου παιδί μου. Άνθρωπος που ξεχνά τις ρίζες του κινδυνεύει να χάσει τον Προορισμό του.

Τη λευτεριά δεν στη χαρίζουνε παιδί μου. Παλεύεις. Πολεμάς. Ματώνεις για να την κρατήσεις.

Μην σε παρασέρνει το πνεύμα της Νέας Εποχής. Μνημόνευε το Γένος σου. Φύλαγε ως κόρη οφθαλμού τα ιερά και τα όσιά μας.

Και αν όλος κόσμος γυρίσει ανάποδα. Και αν σε χλευάσουνε. Και αν σε απορρίψουνε. Και αν μείνεις μόνος, έστω ένας, τελευταίος, απέναντι σε πολλούς…

Να μην προδώσεις ποτέ, το Χριστό και τη Πατρίδα σου παιδί μου…

Καλή Λευτεριά. Καλή Ανάσταση.

Με πόνο και αγάπη,

Παραμονή της 28ης Οκτωβρίου 2021.

Ο Πατέρας σου Παιδί μου.’’

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Τὸ «ΟΧΙ» καὶ ἡ Σκέπη τῆς Παναγίας

 

Τὸ «ΟΧΙ» καὶ ἡ Σκέπη τῆς Παναγίας

«Τῇ ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ τὰ νικητήρια…» (κοντάκ.) 

Ἡμέρα ἔνδοξη - τρισένδοξη αὐτή, ἀδελφοί μου. Εἶνε ἡ ἐπέτειος τοῦ ἱστορικοῦ «ΟΧΙ», ποὺ ἡ μικρή μας πατρίδα εὐλογήθηκε ἀπὸ τὸ Θεὸ καὶ ἀξιώθηκε ν᾽ ἀντιτάξῃ στὸν ἰ ταμὸ ἐχθρό της. Εἶνε ἑορτὴ διπλῆ, ἐθνικὴ καὶ ἐκκλησιαστική. Θρησκεία καὶ πατρίδα ἀποτε λοῦν γιὰ μᾶς ὅ,τι ὑψηλότερο ἔχουμε στὸν κό σμο. Τὰ κρατοῦμε μέσα μας ὡς τιμαλφῆ, «τζι βαϊρικὰ» ὅπως ἔλεγε ὁ Μακρυγιάννης· γι᾽ αὐ τὰ ἀγωνιζόμαστε ἕως τὴν ὕστατη πνοή μας. 

Γιὰ τὸν Ἕλληνα θρησκεία καὶ πατρίδα ἦ ταν ἀνέκαθεν στενὰ συνδεδεμένα, ὅπως τὸ κρέας μὲ τὸ νύχι. Ὁ ἄθρησκος καὶ ἄπιστος εἶ νε καὶ ἄπατρις· δὲν πονάει τὸν τόπο ποὺ γεν νήθηκε, δὲν τὸν ἐνδιαφέρει τί σημαία θὰ κυ ματίζῃ πάνω στὴν Ἀκρόπολι. 

Τὸ ὑπόβαθρο ὄχι μόνο τῆς σημερινῆς ἑορ τῆς ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν ἐθνικῶν μας ἑορτῶν εἶνε ἡ πίστι στὸ Θεό. Γι᾽ αὐτὸ ἡ ἁγία μας Ἐκ κλησία μετέθεσε τὴν ἑορτὴ τῆς ἁγίας Σκέ πης, ἀπὸ τὴν 1η Ὀκτωβρίου, σήμερα 28 τοῦ μηνὸς καὶ συνέδεσε τὴ σημερινὴ ἐθνικὴ ἑορ τὴ μὲ ἕνα θαῦμα ποὺ ἔκανε ἡ Παναγία. 

Ἔχει ἡ Ἐκκλησία τὸ δικαίωμα νὰ ὁρίζῃ καὶ νὰ μεταβάλλῃ ἡμερομηνίες ἑορτῶν, ὅπως βλέπουμε καὶ σὲ ἄλλες περιπτώσεις. Λόγου χά ριν· ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος παρέδω σε τὸ πνεῦμα του στὶς 14 Σεπτεμβρίου, ἡμέρα τῆς Ὑψώσεως τοῦ τιμίου Σταυροῦ· γιὰ νὰ μὴ συμπίπτουν λοιπὸν δύο μεγάλες ἑορτές (τοῦ σταυροῦ καὶ τοῦ Χρυσοστόμου) ἀλλὰ νὰ τι μῶνται πρεπόντως, ἡ Ἐκκλησία τὶς ξεχώρισε ὁρίζοντας, ἡ ἑορτὴ τοῦ ἁγίου Χρυσοστόμου νὰ ἑορτάζεται μετὰ ἀπὸ δύο μῆνες, στὶς 13 Νοεμβρίου. Δὲν ἔχει τόσο σημασία τὸ πότε θὰ ἑορτάσουμε ὅσο τὸ πῶς ἑορτάζουμε. Μόνο οἱ ἑορτὲς ποὺ συνδέονται μὲ τὸ Πάσχα μέ νουν ἀμετάθετες, διότι δεσμεύονται ἀπὸ τὸν ὅρο τῆς πρώτης (Α΄) Οἰκουμενικῆς Συνόδου.

* * * 

π. Συμεών Κραγιοπούλου (†) Πνευματικὰ Μηνύματα 2021

 

Ορθόδοξα Θαύματα - Η Παναγία εμποδίζει τα τάνκ των Ναζί στον Ορχομενό

https://youtu.be/CdlU6ixKv-0

 

Ιστορίες του πολέμου του 1940 για τα παιδιά Από τον πόλεμο του ’40. Για να μαθαίνουν και τα παιδιά όσα έζησαν οι μεγάλοι …

Ο μικρός Γιώργος Μαυράκης, απ’ το 52ο δημοτικό σχολείο Ηρακλείου Κρήτης, διηγείται για τον παππού του, που ήταν κι αυτός στον πόλεμο του 1940. Ζούσε στο Καστέλλι Πεδιάδος και όπως και οι άλλοι έπρεπε να κάνει πολλά πράγματα για να ζήσει.

Έτσι λοιπόν μια μέρα, που ο παππούς ο Κώστας μαζί με άλλους τρεις πήγαιναν να δουλέψουν στο εργοστάσιο, έπεσαν ξαφνικά σε μια ομάδα από Γερμανούς. Οι Γερμανοί νόμισαν ότι οι Έλληνες εργάτες τούς είχαν κλέψει τρόφιμα, γι’ αυτό τους συνέλαβαν. Επειδή κανένας δεν μιλούσε, τους οδήγησαν στο χώρο της εκτέλεσης.

Ο παππούς από μέσα του προσευχόταν. Οι Γερμανοί τους σταμάτησαν έξω από την εκκλησία του Άη Γιάννη του Τρεμουλιάρη. Ο αξιωματικός έβγαλε το όπλο του και σκότωσε 14 ανθρώπους. Την ώρα που έφταναν στον παππού, που δε σταμάτησε να προσεύχεται στον άγιο, ο αξιωματικός σταμάτησε. Είπε στον διερμηνέα του να τους πει να φύγουν.

Όσα χρόνια έζησε ο παππούς δεν έλειψε ποτέ απ’ τη γιορτή του Άη Γιάννη.

Να λοιπόν που όσο δύσκολα κι αν είναι τα πράγματα, δεν χωράει απελπισία. Μπορείς να φωνάξεις τον μεγάλο σύμμαχο και βοηθό σου, τον Θεό.

Πηγή: http://52primaryschool.blogspot.gr

Η 28ⁿ Οκτωβρίου μέσα από τις σελίδες του παλιού Αναγνωστικού.

Σὲ κάθε σπίτι ἀνεμίζει σήμερα καὶ μιὰ σημαία. Μικροὶ καὶ μεγάλοι εἶναι ὅλο χαρά. Οἱ καμπάνες κτυποῦν. Ἑορτάζει ἡ πατρίδα μας.

Στὴν ἐκκλησία τοῦ μικροῦ χωριοῦ, εἶναι μαζεμμένος ὅλος ὁ κόσμος. Θὰ ψάλουν τὴ δοξολογία. Ἐκεῖ εἶναι καὶ τὸ σχολεῖο μὲ τὴ σημαία του. Τὴν κρατεῖ τὸ πιὸ ψηλὸ παιδί, ὁ Λιάκος. Αὐτὸς εἶναι ὁ σημαιοφόρος. Τραγουδοῦν καὶ τραγούδια ἡρωικά.

Ἐπάνω στὸ Δεσποτικὸ εἶναι γραμμένο ἕνα ΟΧΙ. Καὶ πιὸ κάτω μιὰ ἄλλη ἐπιγραφή:

28 Ὀκτωβρίου 1940

Ὁ παπᾶς φορεῖ τὰ ἱερὰ ἄμφια καὶ βάζει «εὐλογητός». Οἱ ψάλτες ψάλλουν. Τὸ ἐκκλησίασμα κάνει τὸ σταυρό του.

Ὅταν ἦλθεν ἡ ὥρα, ὁ δάσκαλος ἀνέβηκε στὸ Δεσποτικὸ νὰ βγάλῃ λόγο. Ἡ φωνή του εἶναι βροντερή. Τὰ μάτια του σὰν νὰ πετοῦν φλόγες. Μιλεῖ γιὰ τὴν πατρίδα. Γιὰ τὸν πόλεμο, ποὺ ἔγινε τὸ 1940. Σ’ αὐτὸν εἶχε πολεμήσει καὶ ὁ ἴδιος.

Το ξυπόλυτο Τάγμα (ολόκληρη η ταινία)

https://youtu.be/nM68HeP6zU0

«Αν είχες γυρίσει αυτή την ταινία προτού γυρίσω εγώ τον «Κλέφτη των ποδηλάτων» τότε σήμερα θα ήσουν εσύ ο Ντε Σίκα!».Βιτόριο Ντε Σίκα (προς τον Γκρεγκ Τάλλας, όταν είδε το 1955 το «Ξυπόλητο Τάγμα» στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου)

Το «Ξυπόλητο Τάγμα» είναι η αληθινή ιστορία 160 παιδιών, που η δράση τους πήρε διαστάσεις μύθου όταν διώχτηκαν από τα ορφανοτροφεία της Θεσσαλονίκης από τους Ναζί κατακτητές στα χρόνια της κατοχής του Bʼ Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι Γερμανοί αδειάζουν τα δημόσια κτίρια και τα επιτάσσουν. Ανάμεσα σε αυτά τα κτίρια είναι και αρκετά ορφανοτροφεία. Τα ορφανά πετάγονται στο δρόμο. Μια ομάδα, απ’ αυτά τα ορφανά, για να επιβιώσουν, παίρνουν τη ζωή τους στα χέρια τους. Οργανώνονται σαν μυστικός «στρατός», με ιεραρχία και πειθαρχία. Μόνα τους συγκροτούν ομάδες κρούσης και βοήθειας. Πηγή για την τροφοδοσία τους είναι τα γερμανικά καμιόνια που κουβαλάνε ψωμί και τρόφιμα και οι μαυραγορίτες. Τα κλεμμένα μοιράζονται στα ορφανά, αλλά και σε άλλους κατοίκους της Θεσσαλονίκης που είχαν ανάγκες.

 Τα παιδιά του «Ξυπόλυτου Τάγματος» έμειναν στην ιστορία σαν «σαλταδόροι». Ο θρύλος λέει, πως πέρα από την αρωγή που παρείχαν στο κόσμο, κατάφερναν με την εξυπνάδα και το κουράγιο τους να βοηθούν την Αντίσταση, βρίσκοντας τρόπους να φυγαδεύουν στη Μέση Ανατολή Έλληνες, Αμερικάνους και Εγγλέζους αξιωματικούς, με σκοπό να ενωθούν με τους εκεί συμμαχικούς στρατούς.

Ελληνική Σημαία: μπορεί να υπάρξει χωρίς σταυρό;

Στις 27 του Οκτώβρη, παραμονή της επετείου του ΟΧΙ, γιορτάζεται και τιμάται η Ελληνική σημαία . H πρώτη Ελληνική σημαία με το λευκό σταυρό σε γαλανό φόντο, σχεδιάστηκε, uφάνθηκε, ευλογήθηκε και υψώθηκε στην Μονή Ευαγγελίστριας στη Σκιάθο το 1807. Σ’ αυτή ο μοναχός Νήφωνας όρκισε τους οπλαρχηγούς, Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, Ανδρέα Μιαούλη, Παπαθύμιο Βλαχάβα, Γιάννη Σταθά, Νικοτσάρα, τον Σκιαθίτη διδάσκαλο τοu Γένους Επιφάνιο – Στέφανο Δημητριάδη και πολλούς άλλους, μετά από μεγάλη σύσκεψη που έκαναν στο Μοναστήρι της Ευαγγελιστρίας για να καταστρώσουν το σχέδιο δράσης τους.

H ελληνική σημαία με την επίσημη μορφή της καθορίστηκε το 1822 από το Σύνταγμα της Επιδαύρου, είχε σταυρό, ως σύμβολο της ορθοδοξίας.

Η σημαία αυτή, αποτελούσε την επίσημη Ελληνική σημαία έως το 1978 (Η Επίσημη Σημαία του Ελληνικού κράτους. Καθιερώθηκε με νόμο στις 21-12-1978.) , οπότε και υιοθετήθηκε η “ναυτική”, αυτή με τις οριζόντιες λευκές και γαλάζιες γραμμές.

Η Ελληνική Σημαία, όπως και οι σημαίες των άλλων κρατών, συμβολίζει τους διαχρονικούς αγώνες του έθνους μας.

Στόχος αυτών των αγώνων ήταν η ελευθερία (αυτή που υμνείται και στον Εθνικό μας Ύμνο, που δεν αποτελεί παρά απόσπασμα του Ύμνου στην Ελευθερία) κι αυτό δηλώνεται και με τα δύο στοιχεία που απαρτίζουν τη σημαία μας:

Παιδαγωγική Ανθρωπολογία Αγ. Ιω. Χρυσοστόμου, τόμος Α΄ Κεφάλαιο 3: Η ΑΥΣΤΗΡΟΤΗΤΑ

    Οι απόψεις του αγίου Ιω. Χρυσοστόμου για το δύσκολο πρόβλημα της αυστηρότητας, καταστάλαγμα της μακράς εμπειρίας ενός σοφού κληρικού που συναναστρεφόταν ανθρώπους όλων των τάξεων, παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον. 

 

Α΄) ΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΑ

 - Όταν η αρρώστια έχει ανάγκη χειρουργικής επεμβάσεως, δεν επιτρέπεται να τη θεραπεύει ο γιατρός με πλύση, γιατί έτσι η αρρώστια θα μείνει αθεράπευτη. Τα βαριά παραπτώματα των παιδιών δεν θεραπεύονται με τη μεγάλη επιείκεια. Για να σωθούν, χρειάζεται αυστηρή τακτική. Για αυτό το λόγο τιμωρήθηκε ο ιερέας των Εβραίων Ηλεί, επειδή εδίσταζε να κάνει αυστηρές παρατηρήσεις στα ασεβή και διεφθαρμένα παιδιά του (MG 54, 519- 520. 60,73. 55,72).

π. Συμεών Κραγιοπούλου (†) Πνευματικὰ Μηνύματα 2021

 

Η Θεσσαλονίκη τίμησε τον Άγιο Δημήτριο όπως του άξιζε, σε πείσμα της αντιχριστιανικής προπαγάνδας!

 

Ελευθέριος Ανδρώνης

Ενώ τα αντιεκκλησιαστικά άρθρα ξεφυτρώνουν σαν... μανιτάρια από το πρωί, οι πιστοί της Θεσσαλονίκης αψήφησαν την προπαγάνδα και τίμησαν με κάθε λαμπρότητα τον Άγιο Δημήτριο.

Λιτανεία στον Άγιο Δημήτριο: Σε πείσμα της αντιχριστιανικής προπαγάνδας που γινόταν εδώ και πολλές μέρες από πολιτικούς, ειδικούς και δημοσιογράφους, ο Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλύτης τιμήθηκε από τον κλήρο και τον λαό της Θεσσαλονίκης, έτσι όπως του αξίζει.

Εκατοντάδες πιστοί έσπευσαν να ακολουθήσουν τη λιτανεία των εικόνων του Αγίου Δημητρίου, της Παναγίας Πορταϊτίσσης και των ιερών λειψάνων του πολιούχου της Θεσσαλονίκης. Η μεταφορά τους έγινε με στρατιωτικά οχήματα, ενώ τη πομπή συνόδευε η μπάντα της Αστυνομίας, εκπρόσωποι του κλήρου και αγήματα του στρατού ξηράς.

Ἡ Ἁγία Σκέπη τῆς Θεοτόκου

Δὲν εἶναι τυχαῖο ὅτι οἱ δύο σημαντικότερες ἐθνικὲς γιορτὲς τοῦ ἔθνους μας ἔχουν τὸ ἰδιαίτερο χαρακτηριστικὸ νὰ συνεορτάζονται μέ μία γιορτὴ τῆς Παναγίας. Τὴν 25η Μαρτίου γιορτάζουμε τὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Θεοτόκου καὶ τὴν 28η Ὀκτωβρίου τὴν Ἁγία Σκέπη τῆς Θεοτόκου.

Τὴν 1η Ὀκτωβρίου, ἐπὶ ἐποχῆς Λέοντος τοῦ Μεγάλου, ἐνῷ γινότανε ἀγρυπνία στὸ ναὸ τῆς Παναγίας τῶν Βλαχερνῶν, ὁ ὅσιος Ἀνδρέας μαζὺ μὲ τὸν μαθητή του Ἐπιφάνιο, ποὺ ἔγινε ἀργότερα Πατριάρχης Κων/πόλεως (520-536 μ.Χ.), εἶδαν τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο ὀφθαλμοφανῶς νὰ μπαίνει ἀπὸ τὴν κεντρικὴ πύλη τοῦ ναοῦ συνοδευόμενη ἀπὸ τὸν Ἅγ.Ἰωάννη τὸν Πρόδρομον καὶ τὸν Ἅγ.Ἰωάννη τὸν Θεολόγον καὶ πλῆθος ἀγγέλων.Εἰσῆλθε στὸ ἱερό, ὅπου φυλασσόταν τὸ μαφόριό της, καὶ βγαίνοντας στὴν ὡραία πύλη τὸ ἅπλωσε πάνω ἀπὸ τοὺς πιστοὺς, πάνω ἀπὸ ὅλη τὴν Κωνσταντινούπολη καὶ πάνω ἀπὸ ὅλη τὴν οἰκουμένη.

Αὐτὸ εἶναι τὸ γεγονὸς τὸ ὁποῖο στάθηκε ἀφορμὴ ἡ Ἐκκλησία μας νὰ καθιερώσει τὴν γιορτὴ τῆς ἁγίας Σκέπης τὴν 1η Ὀκτωβρίου, δηλαδὴ τὴ γιορτὴ πρὸς τιμὴν τῆς Παναγίας, ἡ ὁποία σκέπει καὶ προστατεύει τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ.