Από τον κ. Δημήτριο Ρίζο *
«Ὁ ἐσθίων τὸν μὴ ἐσθίοντα μὴ ἐξουθενείτω, καὶ ὁ μὴ ἐσθίων τὸν ἐσθίοντα μὴ κρινέτω».
Μὲ τὴν χάρι τοῦ Θεοῦ διανύσαμε τὸ πρῶτο μέρος τοῦ Τριῳδίου, τὴν προσφωνήσιμη περίοδο, ὅπως λέγεται, καὶ ἤδη εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ μποῦμε στὸ δεύτερο μέρος, ποὺ εἶναι ἡ ἁγία καὶ μεγάλη τεσσαρακοστή, μέχρι τὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα. Ποοδευτικά, μετὰ τὴν πρώτη ἑβδομάδα ποὺ εἴχαμε κατάλυσι εἰς πάντα, περάσαμε καὶ τὴν δεύτερη μὲ κανονικὴ νηστεία κατὰ τὴν Τετάρτη καὶ Παρασκευή, τὴν δὲ Κυριακὴ ἀποκρέψαμε. Σήμερα λήγει ἡ τυρινὴ ἑβδομάδα κατὰ τὴν ὁποία κάναμε τὴν λευκὴ νηστεία, δηλαδὴ μὲ ψάρια καὶ γαλακτοκομικά, καὶ ἀπὸ αὔριο μπαίνομε στό “στάδιο τῶν ἀρετῶν” μὲ σύμμαχο τὴν νηστεία. Ἡ νηστεία εἶναι ἡ μάχαιρα ἡ ὁποία “ἐκτέμνει ἀπὸ καρδίας πᾶσαν κακίαν”. Δὲν μποροῦμε νὰ εἴμαστε χριστιανοὶ χωρὶς νὰ νηστεύωμε, χωρὶς νὰ τελοῦμε καὶ τὴν τάξι τῆς νηστείας, ὅπως αὐτὴ καθορίζεται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας.
