Η σημασία του Τιμίου Σταυρού στη ζωή των πιστών

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

Η μεγάλη εορτή της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού είναι ένας ακόμα σημαντικός εορτολογικός σταθμός της Εκκλησίας μας. Οι πιστοί την ημέρα αυτή καλούνται να τιμήσουν και να προσκυνήσουν τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου ώστε να αντλήσουν δύναμη και χάρη από αυτόν. Η μεγάλη αυτή Δεσποτική εορτή δίνει επίσης την ευκαιρία σε όλους μας να σκεφτούμε ορισμένες βασικές αρχές και αλήθειες της πίστης μας, οι οποίες είναι συνυφασμένες με τη θεολογία του Σταυρού.

Πως και γιατί νηστεύουμε την ημέρα του Σταυρού; – Αυστηρή νηστεία

Του Σταυρού: Στις 14 Σεπτεμβρίου, ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία τιμά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, κάνουμε αυστηρή νηστεία.

Θεωρείται, μάλιστα, τόσο αυστηρή όπως η Μεγάλη Παρασκευή.

Αυτό σημαίνει ότι η τροφή μας δεν περιλαμβάνει ούτε λάδι. Αν η γιορτή έπεφτε Σάββατο η Κυριακή θα καταλύαμε λάδι και οίνο.

Επίσης πρέπει να θυμόμαστε ότι η νηστεία περιλαμβάνει όχι μόνο την νηστεία της τροφής, αλλά και την νηστεία της ηδονής, ακόμα και όταν μιλάμε και για σχέσεις ευλογημένης από τον Θεό συζυγίας.

Τέλος η νηστεία πρέπει συνοδεύεται από εγκράτεια στη ψυχής και στο στόμα και φυσικά και προσευχή.

Για ποιο λόγο, όμως, νηστεύουμε σήμερα (14 Σεπτεμβρίου);

Η Θεού Δύναμις και η κατά κόσμον «μωρία» του Σταυρού

ΣΚΟΝΤΖΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ, Θεολόγου - καθηγητού

Η Παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, ως ανάμνηση του μεγάλου γεγονότος της ευρέσεως και υψώσεως του αγιασμένου ξύλου, όπου καρφώθηκε και πέθανε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός για χάρη της σωτηρίας μας, αποτελεί ευκαιρία για μας τους πιστούς να συνειδητοποιήσουμε την ακατανίκητη δύναμη που ασκεί στον κόσμο, ως «φύλαξ πάσης της οικουμένης», αλλά και να θεωρήσουμε την άρνηση του κόσμου να δεχτεί την υπέρτατη χάρη του. Ο λαός του Θεού, με το αλάνθαστο κριτήριό του, προσέρχεται στους ναούς με ευλάβεια, κρατώντας κλώνους ολόδροσου και μυρωδάτου βασιλικού να προσκυνήσει τον Τίμιο Σταυρό, το σύμβολο του Χριστού, για να αντλήσει χάρη και δύναμη, οι οποίες του χρειάζονται για την πνευματική του πορεία.

Πότε αρχίζει η αγωγή; Ειρηναίος Επίσκοπος Αικατερίνμπουργκ και Ίρμπίτσκ

Ἕνας ἐρημίτης, ποὺ διακρινόταν γιὰ τὴν ἁγιότητα τοῦ βίου του καὶ τὴ γνώση τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς, ἔδωσε ἐντολὴ κάποτε στὸν ὑποτακτικό του: «Ξερίζωσε αὐτὸ τὸ δέντρο ἀπὸ τὴ γῆ». Καὶ τοῦ ἔδειξε ἕνα νεαρὸ φοινικόδεντρο, ποὺ εἶχε ὅμως ἁπλώσει ρίζες βαθιές.

Κάνοντας ὑπακοὴ στὸ γέροντα, ὁ ὑποτακτικὸς ἐπιχείρησε τὸ ἔργο, ἀλλά, παρ’ ὅλες του τίς προσπάθειες, δὲν κατόρθωσε οὔτε νὰ τὸ κουνήσει. «Γέροντα», εἶπε, «αὐτὸ ποὺ μοῦ ζητᾷς νὰ κάνω, εἶναι τελείως ἀδύνατο!». Τότε ὁ γέροντας τοῦ ἔδειξε ἕνα ἄλλο, τρυφερὸ δεντράκι, ποὺ ὁ ὑποτακτικὸς ξερίζωσε ἀμέσως καὶ χωρὶς καμιὰ ἰδιαίτερη προσπάθεια. Τίποτα δὲν μποροῦσε νὰ κάνει ὁ μαθητὴς μὲ τὸ δέντρο ποὺ εἶχε ριζώσει γερά, χωρὶς κόπο ὅμως τὰ κατάφερε μὲ τὸ τρυφερὸ δεντράκι.

Συσχετίζοντας τὴ διήγηση αὐτὴ μὲ τὴν παιδαγωγική, βλέπουμε πὼς οἱ γονεῖς εἶναι ἀνίσχυροι μπροστὰ στὰ μεγάλα παιδιά, ἂν δὲν... ἔχουν ἀρχίσει νὰ ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν ἀγωγή τους ἀπὸ τὴν τρυφερὴ ἡλικία. Λέει μιὰ παροιμία: «Ὅπου μικρομάθει, δὲ γερονταφήνει». Γι’ αὐτὸ ὁ σοφὸς Σειρὰχ διδάσκει: «Τέκνα σοι ἐστί; παίδευσον αὐτὰ καὶ κάμψον ἐκ νεότητος τὸν τράχηλον αὐτῶν» (Σόφ. Σειρὰχ 7:23).

Η ωφέλεια της μνημονεύσεως «Μνήσθητι Κύριε…» – Θαυμαστό Όραμα

Οι ποταμοί της Χάριτος που αναβλύζουν από την αναίμακτο Θυσία προσφέρονται όχι μόνο στους ζώντας, αλλά και στους τεθνεώτας.

Γι᾿ αυτό οι Λειτουργοί της Εκκλησίας δεν παύουν από του να δέωνται:

«Μνήσθητι Κύριε… Υπέρ υγείας… Υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των δούλων Σου…».

Καί όσο περισσότερη είναι η πίστις και η αγάπη τους, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κατάλογος των ονομάτων. Τί να πούμε τώρα για τον αριθμό των ονομάτων που μνημόνευε ο παπα-Σάββας! Ονόματα «ών ουκ έστιν αριθμός»!

Τήν Προσκομιδή την άρχιζε μόνο. Δεν εννοούσε να την τελειώση.Χρησιμοποιούσε ένα πολύ μεγάλο δισκάριο, που έφερε και την παράστασι της Γεννήσεως, και δύο, δυόμισυ, τρείς ώρες έβγαζε μερίδες και μνημόνευε ακατάπαυστα.

– Άγιε Πνευματικέ, του έλεγαν μερικοί Πατέρες, πολύ κουράζεσαι. Γιατί τόσα ονόματα; Γιατί τόση ώρα ορθοστασία;

Πατὴρ Ἰωάννης Καλαΐδης: «Ποτὲ νὰ μὴν διώξετε τὰ παιδιά σας»

Δὲν γίνεται διαπαιδαγώγηση μόνο μὲ ἕναν. Ἡ διαπαιδαγώγηση γίνεται καὶ μὲ τοὺς δύο γονεῖς. Ξεκινάει ἀπὸ μικρὴ ἡλικία. Ὅταν ὁ πατέρας μαλώνει τὸ παιδί, νὰ μὴν ἐπεμβαίνει ἡ μάνα καὶ νὰ λέει:

“Ἄστο, παιδὶ εἶναι”. Τὸ ἴδιο ὅταν τὸ μαλώνει ἡ μάνα νὰ μὴν ἐπεμβαίνει ὁ πατέρας καὶ νὰ λέει: “Ἄστο, παιδὶ εἶναι”. Τότε αὐτὸ τὸ παιδὶ καταστράφηκε καὶ ὑπεύθυνοι θὰ εἶναι οἱ γονεῖς του.

Ὁ πατέρας ἔχει ὑποχρέωση νὰ συμβουλεύει τὰ παιδιὰ πρῶτα μὲ τὸ καλό, μὲ ἀγάπη καὶ ταπείνωση κι ἂν δὲν ἀκοῦνε νὰ ὑψώνει τὴ φωνή του μὲ κάποια αὐστηρότητα ἀλλὰ καὶ πάλι ἀπὸ ἀγάπη.

Μια πικρή αλήθεια είναι ότι η σχέση μας με τον Θεό είναι γεμάτη προσδοκίες...

Μια πικρή αλήθεια είναι

ότι η σχέση μας με τον Θεό

είναι γεμάτη προσδοκίες...

Ταυτίζουμε την ατμόσφαιρα

γύρω από την σχέση αυτή

όχι μόνο με την απουσία δυσκολιών

αλλά και με συγκεκριμένες εκβάσεις

(σύμφωνα με το θέλημα μας πάντα)

σε θέματα που μας απασχολούν.

Και μάντεψε όταν δεν έλθουν

όπως τα έχουμε σχεδιάσει

ποιος θα είναι υπεύθυνος και

ποιος θα ‘’πληρώσει τη νύφη’’ ;

Ο Θεός φυσικά!

“Η Παναγία με έραψε και με ανέστησε με την Δύναμη του Υιού Της.” Το Μέγα Θαύμα της Παναγίας της Σεϊδανάγιας στην Συρία

«Ζῇ Κύριος ὁ Θεός τῶν δυνάμεων»

Τον Δεκέμβριο του 2004 βγήκε στα μέσα ενημέρωσης ένας μουσουλμάνος Σαουδάραβας και διηγήθηκε ένα ζωντανό συγκλονιστικό γεγονός που έζησε και που άλλαξε όλη του τη ζωή. Το διηγήθηκε από την τηλεόραση και το ραδιόφωνο και δημοσιεύτηκε σε εφημερίδες και περιοδικά σε όλη τη Σαουδική Αραβία, Παλαιστίνη και προφανώς σε όλες τις γειτονικές χώρες. Υπάρχει και στα αραβικά σε ιστοσελίδα στο διαδίκτυο αλλά δεν γνωρίζω ποια είναι.

Παντρεύτηκε πριν από χρόνια μια κοπέλα, πλούσια μουσουλμάνα αλλά στείρα. Οπότε πέρασαν τα χρόνια και δεν μπορούσαν να αποκτήσουν παιδιά, παρόλο που είχαν πολλά χρήματα και πήγαν σε πολλούς γιατρούς. Οι γονείς του του έλεγαν να παντρευτεί και δεύτερη γυναίκα και να κρατήσει και την πρώτη αφού ο νόμος τους, επιτρέπει να έχουν μέχρι και τέσσερις γυναίκες. Εκείνος κουρασμένος και αρκετά στεναχωρημένος, πήρε τη σύζυγό του να πάνε ταξίδι αναψυχής στη γειτονική μας από το Ισραήλ Συρία για να ξεκουραστούν και να ξεχάσουν λίγο.

Το σπίτι όπου γεννήθηκε η Θεοτόκος στα Ιεροσόλυμα

 

Η Υπεραγία Θεοτόκος γεννήθηκε στην παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ, στο σπίτι τωνγονέων της, του Ιωακείμ και της Άννας, που καταγόταν από το βασιλικό γένος του Δαυίδ.

Το σημείο αυτό σηματοδοτήθηκε με την ανέγερση μιας βασιλικής τον 5ο αιώνα, γνωστή σήμερα ως Ναός της Αγίας Άννας. 

ΟΤΑΝ ΣΟΥ ΕΙΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ, Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ

Υπάρχουν λέξεις που τις ακούμε καθημερινά και περνούν δίπλα μας χωρίς να μας αγγίζουν ιδιαίτερα.

Και υπάρχουν κάποιες άλλες που, όταν ειπωθούν για εμάς, χωρίζουν τη ζωή στα δύο.

«Είναι καρκίνος».

Πριν από αυτή τη φράση υπήρχε μια ζωή. Υπήρχαν σχέδια, υποχρεώσεις, δουλειά, παιδιά, λογαριασμοί, μικρές χαρές, μικρές στενοχώριες. Υπήρχε το «αύριο» σαν κάτι αυτονόητο.

Και ξαφνικά ένας γιατρός προφέρει μερικές λέξεις και όλα αλλάζουν.

Ακούς για εξετάσεις, στάδια, θεραπείες, χειρουργεία, χημειοθεραπείες, ακτινοβολίες, πιθανότητες.

Ο γιατρός συνεχίζει να μιλά.

Εσύ όμως μπορεί να έχεις σταματήσει να ακούς.

Μέσα σου έχει μείνει μόνο μία λέξη:

Θέλω να με φωνάζετε...

Έχουμε μια προσωπική μαρτυρία, της αείμνηστης γερόντισσας Μακρίνας, μοναχής, από την Πορταριά του Βόλου, που την διηγείτο τακτικά. Την άκουσα και γω, προσωπικά, παρουσία και άλλων χριστιανών.

Μια νεαρά σχετικώς κυρία, είχε υποστεί κάποιο εγκεφαλικό επεισόδιο με αποτέλεσμα να παραλύσει τελείως από τη μέση και κάτω, και ελαφρά από τη δεξιά της πλευρά.

Το μυαλό της, όμως, και η ομιλία της δεν πειράχτηκαν καθόλου… Από τη γερόντισσα Μακρίνα, αυτή η συγκεκριμένη κυρία είχε μάθει, πριν από τέσσερα - πέντε χρόνια, την ευχή και επικαλείτο συνεχώς, όχι μόνο το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αλλά και της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Έτσι, κατάκοιτη και ακίνητη, όπως ήταν, με το ελεύθερο αριστερό της χέρι, έκαμε συνέχεια κομποσχοίνι στο όνομα της Παναγίας, λέγοντας και φωνάζοντας με πόνο και θέρμη «Υπεραγία Θεοτόκε, βοήθει μοι».

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΠΑΝΤΟΥ! ΞΕΚΙΝΗΣΕ Η ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΣΤΑ ΟΙΚΟΣΙΤΑ ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΡΑΤΗ.

Όχι, δεν είναι σκετς των Μόντι Πάιθον. Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν βίντεο με ουρές σε ρωσικά ΚΕΠ γεμάτες οικόσιτα πουλιά, επειδή οι κάτοχοι πάνω από δέκα ζώων υποχρεούνται πλέον να τα δηλώσουν.

Από την 1η Σεπτεμβρίου 2026 τέθηκε σε ισχύ στη Ρωσία κυβερνητική απόφαση που επιβάλλει στους ιδιοκτήτες οικόσιτων πτηνών, καμηλών και ταράνδων να καταχωρίζουν τα ζώα τους, και μέσα σε δύο ημέρες οι τίτλοι του Τύπου και τα hashtag στα κοινωνικά δίκτυα θύμιζαν σάτιρα: «οι κότες πολιορκούν τα ΜΦΤΣ», «η Ροσελχόζνατζορ κάλεσε τους πολίτες να μην φέρνουν κότες στα ΚΕΠ», «νέοι νόμοι για τις κότες».

Περὶ Θείας ἀγάπης

ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ

Ὢ ἀγάπη, βέβαιη καὶ ἀληθινή! Ὢ ἀγάπη, ὁμοίωμα τῆς θείας εἰκόνας! Ὢ ἀγάπη, τῆς ψυχῆς μου γλυκύτατη ἀπόλαυση Ὢ ἀγάπη, τῆς καρδιᾶς μου θεῖο πλήρωμα! Ὢ Ἀγάπη τῆς ψυχικῆς μου δύναμης τὸ στερέωμα! Ὢ ἀγάπη, διάνοιάς μου παντοτινὸ μελέτημα. Ἐσὺ κατέχεις τὴν ψυχή μου παντοτινά, τὴ φροντίζεις καὶ τὴ θερμαίνεις.

Ἐσὺ τὴ ζωογονεῖς καὶ τὴν ὁδηγεῖς πρὸς τὴ θεία ἀγάπη. Ἐσὺ κατακαίεις τὴν καρδιά μου, γεμίζοντάς την μὲ τὴ φλόγα τοῦ θείου ἔρωτα καὶ ἀναζωπυρώνοντας τὸν πόθο γιὰ τόν Θεό. Ἐσὺ δυναμώνεις μὲ τὴ ζωογόνα σου δύναμη τὴν ψυχή μου καὶ τὴν ἐνισχύεις νὰ προσφέρει τὴν ὀφειλόμενη λατρεία στὸν Θεό. Ἐσὺ κατέκτησες τὸν νοῦ μου ἐλευθερώνοντάς τον ἀπὸ τὰ γήινα δεσμὰ καὶ παρέχοντάς του τὴν ἐλευθερία νὰ ὁδηγεῖται ἀπρόσκοπτα πρὸς τὴν οὐράνια θεία ἀγάπη. Ἐσὺ εἶσαι ὁ πολυτιμότερος θησαυρὸς τῶν πιστῶν, γιατί εἶσαι τὸ τιμιότατο τῶν θείων χαρισμάτων δώρημα.

Εἶσαι τὸ θεόμορφο τῆς ψυχῆς καὶ τῆς καρδιᾶς καλλώπισμα, γιατί ἀναδεικνύεις τοὺς πιστοὺς σὲ παιδιὰ τοῦ Θεοῦ. Εἶσαι τὸ στολίδι τῶν πιστῶν, ἀφοῦ τοὺς ἐμπνέεις τὴ σεμνότητα. Εἶσαι τὸ μοναδικὸ μόνιμο ἀγαθό, ἀφοῦ εἶσαι αἰώνια... Εἶσαι τὸ ὡραιότερο ἔνδυμα τῶν φίλων τοῦ Θεοῦ, γιατί μ’ αὐτὸ περιβεβλημένοι οἱ πιστοί, ἐμφανίζονται μπροστὰ στὴ Θεία ἀγάπη. Εἶσαι ἢ γλυκύτερη ἀπόλαυση τῶν πιστῶν, διότι εἶσαι καρπὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἐσὺ περνᾶς στὴ βασιλεία τῶν Οὐρανῶν τοὺς πιστοὺς πού ἁγιάστηκαν ἀπὸ σένα.

Η αρκούδα, ο κτηνοτρόφος και η νέα θρησκεία του αντι-σπισισμού

Χριστόδουλος Μολύβας

Στο Πυλωρί Κοζάνης, πριν λίγο καιρό, μια αρκούδα σκότωσε δέκα οικόσιτα γουρουνάκια και ισοπέδωσε έναν στάβλο.

Δεν ήταν το πρώτο περιστατικό, ούτε και θα είναι το τελευταίο. Στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς, τα καταγεγραμμένα περιστατικά επίθεσης αρκούδας σε ζωικό κεφάλαιο και περιουσίες εκτινάχθηκαν από 48 το 2023 σε 117 μέχρι τα τέλη Ιουνίου φέτος. Αυτοί οι αριθμοί παρουσιάστηκαν στο ίδιο το Περιφερειακό Συμβούλιο Δυτικής Μακεδονίας, το οποίο τους χαρακτήρισε ωρολογιακή βόμβα για την ασφάλεια των κατοίκων και την βιωσιμότητα του πρωτογενούς τομέα.

π. Σεραφείμ Ρόουζ: «Μερικές πρακτικές συμβουλές ἐάν δείτε πνεύματα»

Ἀπό τα λόγια τοῦ ἁγ. Ἀντωνίου, στο Βίο του πού συνέγραψε ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος –ὡς ἡ κύρια πηγή τῆς γνώσης μας περί τῆς δραστηριότητας τῶν δαιμόνων– ὁ Ἐπίσκοπος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ δανείζεται πρακτικές συμβουλές τίς ὁποῖες ἀπευθύνει πρός τούς Χριστιανούς ἀγωνιστές σχετικά μέ τό πῶς νὰ συμπεριφέρονται σε περίπτωση πού τούς συμβεῖ νά ἔχουν αἰσθητή ἀντίληψη τῶν πνευμάτων. Οἱ συμβουλές του ἔχουν τεράστια ἀξία γιά ὅλους ὅσους ἐπιθυμοῦν νὰ ζοῦν μία ἀληθινή Χριστιανική πνευματική ζωή στίς μέρες μας, στίς ὁποῖες ἡ αἰσθητή ἀντίληψη τῶν πνευμάτων ἔχει γίνει πολύ πιό συχνή ἀπ’ ὅσο ποτέ ἄλλοτε.

Ὁ ἅγ. Ἀντώνιος διδάσκει ὅτι:

«Δὲν φύγαμε γιὰ νὰ ἀσωτέψουμε, γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ φύγαμε!»

Ἀνησύχησε πολύ ὁ κυρ Γιώργης ὁ Χασάπης σὰν τοῦ εἶπε ή γυναίκα του ή Μαγδαληνή, πὼς τὰ δίδυμα ἀγόρια τους ἦταν ἄφαντα. Τὰ ἄκουσε καὶ ἡ γιαγιά Λωξάντρα καὶ σταυροκοπήθηκε. «Δώδεκα χρονῶν παιδιά, ποῦ εἶναι τόσες ὧρες;». Ἦρθε τὸ ἀπόγευμα, ἦρθε τὸ βράδυ καὶ καμία εἴδηση ἀπὸ τὰ δύο παιδιά. Ἔκατσαν ἄυπνοι ὅλο τὸ βράδυ. Σὰν ξημέρωσε ὁ Θεὸς τὴ μέρα, βγῆκε ὁ Γιώργης ἀνήσυχος στὸν μαχαλά. «Ἔ, Γιώργη, τὰ μικρά σου ψάχνεις;» ρώτησε ἕνας ἐργάτης ποὺ ἐκείνη τὴν ὥρα πήγαινε στη δουλειά του. Καὶ πρὶν προλάβει νὰ τοῦ ἀπαντήσει ὁ πατέρας, συνέχισε ἐκεῖνος: «Στο Σταυροβούνι εἶναι, στὸ μοναστήρι. Τὰ βρῆκε νὰ περπατοῦν (1) στον δρόμο ἕνας γείτονάς μου μὲ τὸ κάρο καὶ τὰ ρώτησε ποῦ πηγαίνουν. Ὅταν τὰ ἀνέβασε πάνω, τὰ γνώρισε. “Τοῦ Ὀρουντιώτη (2) δὲν εἴσαστε, βρέ;”»

Γιατί η 1η Σεπτεμβρίου είναι η αρχή του εκκλησιαστικού έτους;

Τι είναι η Ινδικτιών και γιατί η Εκκλησία αρχίζει το έτος της τον Σεπτέμβριο;

Κάθε χρόνο, την 1η Σεπτεμβρίου, ακούμε στην Εκκλησία ότι εορτάζουμε την «Ἀρχὴ τῆς Ἰνδίκτου, ἤτοι τοῦ νέου ἔτους». Και εύλογα γεννιέται η απορία: Γιατί η Εκκλησία δεν αρχίζει το έτος της την 1η Ιανουαρίου, όπως το πολιτικό ημερολόγιο; Τι σημαίνει η λέξη «Ινδικτιών» και τι ιδιαίτερο έχει η πρώτη ημέρα του Σεπτεμβρίου;

Η απάντηση έχει ιστορικές ρίζες, αλλά η Εκκλησία έδωσε σε αυτή την ημερομηνία ένα βαθύτερο πνευματικό περιεχόμενο.

Τι σημαίνει «Ινδικτιών»;

Η λέξη Ινδικτιών προέρχεται από το λατινικό indictio και αρχικά συνδεόταν με διοικητικούς και φορολογικούς υπολογισμούς της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Σταδιακά καθιερώθηκε ένας κύκλος δεκαπέντε ετών, ενώ στη βυζαντινή παράδοση η 1η Σεπτεμβρίου αποτέλεσε την έναρξη του νέου ετήσιου κύκλου.

«ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ» - Ηχηρό μήνυμα Γέροντα Γαβριήλ για ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΡΥΠΝΗΣΗ

 

πηγή: https://youtu.be/LBdZRV0jX-g?t=188

«Μπορούν τα παιδιά μας ν' αλλάξουν τον κόσμο;» (Σιατίστης Παύλος – Κωνσταντίνος Γανωτής)

Ανασκόπηση μιας πολύ ενδιαφέρουσας και ωφέλιμης συζήτησης, που πραγματοποιήθηκε στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς την Κυριακή 15 Οκτωβρίου 2017.

Η συζήτηση είχε ως θέμα: «Μπορούν τα παιδιά μας να αλλάξουν τον κόσμο;» και συμμετείχαν ο Σεβ. Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος και ο πολύ γνωστός και αγαπητός Συγγραφέας και Εκπαιδευτικός Κωνσταντίνος Γανωτής. [Μακαριστοί πλέον (δηλ. κοιμήθηκαν) και οι δύο: Σιατίστης Παύλος † 13 Ιαν 2019, Κωνστ. Γανωτής † 19 Μαρτίου 2023].

Τον συντονισμό της εκδήλωσης είχε η Συγγραφέας και Ραδιοφωνική Παραγωγός κα Σοφία Χατζή.

Η συζήτηση πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.

Τι συνδέει τον Όμηρο με τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό;

Η διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού φανερώνεται από τη νοητή ευθεία μεταξύ Ομήρου και Αγίου Κοσμά. Πατρίδα και δκαιοσύνη, εθνική ταυτότητα και αλληλεγγύη, συνδυάζονται και δεν συγκρούονται.

Κωνσταντίνος Χολέβας, πολιτικός επιστήμονας

Στις 24 Αυγούστου η Εκκλησία μας τίμησε τη μνήμη του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού (1714-1779). Ο Πατροκοσμάς, όπως έγινε γνωστός, βοήθησε τον Τουρκοκρατούμενο Ελληνισμό να μην εξισλαμισθεί. Κατέβαλε προσπάθειες, κατά τον 18ο αιώνα, ώστε να ιδρυθούν ελληνικά σχολεία σε πόλεις και χωριά. Απαγχονίσθηκε (24.8.1779) με εντολή του Κουρτ Πασά στο Κολικόντασι της Βορείου Ηπείρου, το οποίο σήμερα ανήκει στην Αλβανία.