ΓΙΑΤΙ Ο «ΠΑΠΑΣ» ΛΕΩΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΕ ΤΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ; (Σχόλιο σε ένα ακόμα σοβαρό πνευματικό ατόπημα του Παπισμού)

«ΓΙΑΤΙ Ο «ΠΑΠΑΣ» ΛΕΩΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΕ ΤΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ; (Σχόλιο σε ένα ακόμα σοβαρό πνευματικό ατόπημα του Παπισμού)», είναι το θέμα για το οποίο ενημερώνει στο παρακάτω βίντεο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ.

«Κάθε απομάκρυνση από την αυθεντική αποστολική πίστη συνεπάγεται αναπόφευκτα συνέπειες όχι μόνο στο επίπεδο της διδασκαλίας, αλλά και στο επίπεδο της πνευματικής ζωής και του εκκλησιαστικού ήθους», αναφέρει αρχικά ο Σεβασμιώτατος και συνεχίζει: «Υπό το πρίσμα αυτό, η Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί ότι ο Παπισμός, μετά την αποκοπή του από την ενότητα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, ακολούθησε μια πορεία σταδιακής απομάκρυνσης από την πατερική παράδοση. Οι θεολογικές και εκκλησιολογικές καινοτομίες που εισήχθησαν στη Δύση συνδέθηκαν με μια ολοένα αυξανόμενη εκκοσμίκευση της εκκλησιαστικής ζωής, η οποία εκδηλώθηκε τόσο στη θεσμική λειτουργία όσο και στην άσκηση της εκκλησιαστικής εξουσίας».

Όχι “δικό μου” ή “δικό σου” μέσα στον γάμο - Ιερομόναχος Γρηγόριος

Μέσα στον γάμο πρέπει να υπάρχη κοινωνία και αλληλομετάδοση των υλικών και πνευματικών αγαθών. Ό,τι ανήκει στον άνδρα προσφέρεται με αγάπη στην γυναίκα. Ό,τι ανήκει στην γυναίκα προσφέρεται με αγάπη στον άνδρα. Όταν στον γάμο αρχίζει να ακούγεται ο λόγος “τα δικά μου” ή “τα δικά σου”, κάτι δεν πηγαίνει καλά. Κάτι προδίδει ότι δεν βαδίζουμε τον δρόμο της αγάπης. “Δικά μου χρήματα, δικός μου μισθός, δικό μου γούστο, δική μου επιθυμία”: είναι φράσεις που σήμερα ακούγονται συχνά, και προδίδουν από μόνες τους την έλλειψη της αγάπης.

Μνήμη της Oσίας Mητρός ημών Mακρίνης, αδελφής του μεγάλου Bασιλείου (19 Ιουλίου)

Mικρόν τι μικρόν μακρύνουσα Mακρίνα,

Kόσμου σεαυτήν ήγγισας τω Kυρίω.

Αγία Μακρίνα

Aύτη η Aγία ήτον στολισμένη με κάλλος σώματος, και με γνώμην αγαθήν, όθεν και συνεζεύχθη με άνδρα, εις καιρόν δε οπού ο γάμος ήτον ακόμη εις τους αρραβώνας, απέθανεν ο ταύτην αρραβωνισθείς, μαζόνωντας τα κοινά δοσίματα. Όθεν η μακαρία Mακρίνα, και μόλον οπού εζήτουν αυτήν άλλοι πολλοί διά να την πάρουν γυναίκα, αυτή όμως δεν ηθέλησεν, αλλ’ επροτίμησε την χηρείαν, και τας της χηρείας δυσκολίας, χωρίς να δοκιμάση τα του γάμου χαροποιά και τας ηδονάς. Όθεν χωρίσασα τον εαυτόν της από κάθε κοσμικήν συναναστροφήν, ευρίσκετο με την μητέρα της, καταγινομένη εις την ανάγνωσιν και μελέτην των θείων Γραφών, και εις τάξιν δευτέρας μητρός τρέφουσα και παιδεύουσα τους μεταγενεστέρους από αυτήν αδελφούς της. Δέκα γαρ όντων όλων των τέκνων των γονέων της, αύτη ήτον πρώτη κατά την γέννησιν. Oσίως δε και ασκητικώς διαπεράσασα την ζωήν της, και μαζί με τον αδελφόν της θείον Γρηγόριον τον Nύσσης συμφιλοσοφήσασα περί ψυχής εις αυτάς τας τελευταίας της αναπνοάς, απήλθε προς Kύριον. (Tον κατά πλάτος Bίον αυτής όρα εις το Nέον Eκλόγιον, τον οποίον συνέγραψε μεν ελληνιστί ο αδελφός της Aγίας θείος Nύσσης Γρηγόριος, ου η αρχή· «Tο μεν είδος του βιβλίου», μετέφρασε δε η εμή αναξιότης.)

Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Δ΄Οικουμενικής Συνόδου -Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Δ΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ[:Τίτ.3,8-15]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Πιστὸς ὁ λόγος· καὶ περὶ τούτων βούλομαί σε διαβεβαιοῦσθαι, ἵνα φροντίζωσι καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ. ταῦτά ἐστι τὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα τοῖς ἀνθρώποις· μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔρεις καὶ μάχας νομικὰς περιΐστασο· εἰσὶ γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι. αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος

Ερμηνευτικό σχόλιο στο ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής 19.7.26 [ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ (Μθ 5,14-19)]

Από τον κ.Δημήτριο Ρίζο 

   

«Οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς»

Κάθε χρόνο, ἡ Κυριακὴ ποὺ γίνεται μετὰ τὶς δεκατρεῖς Ἰουλίου, εἶναι ἀφιερωμένη στοὺς Πατέρες τῶν ἕξι Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Καὶ εὐαγγε-λικὸ ἀνάγνωσμα ποὺ ἀκούγεται εἶναι τῶν Πατέρων, ἐπιλεγμένο πάλι ἀπὸ τὸν εὐαγγέλιο τοῦ Ματθαίου, καὶ εἰδικότερα ἀπὸ τὴν ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁμιλία τοῦ Κυρίου.

Ἀπευθυνόμενος ὁ Κύριος στοὺς μαθητές του, τοὺς ὀνομάζει «φῶς τοῦ κόσμου», ποὺ δὲν κρύβεται ἀπὸ τὰ μάτια τοῦ κόσμου, ὅπως δὲν κρύβεται πόλις, ποὺ εἶναι κτισμένη πάνω σὲ ὄρος, οὔτε βεβαίως τὸ ἀναμμένο λυ-χνάρι τὸ βάζουν κάτω ἀπὸ σιτομέτρη (κουβά), ἀλλὰ στὸν λυχνοστάτη, γιὰ νὰ φωτίζη ὅλο τὸ σπίτι. Ἔτσι πρέπει καὶ τὸ δικό σας φῶς, νὰ λάμπη μπροστὰ στὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων, γιὰ νὰ βλέπουν τὰ καλά σας ἔργα καὶ νὰ δοξάζουν τὸν οὐράνιο πατέρα. Ἐγὼ δὲν ἦρθα νὰ ἀκυρώσω τὸν νόμο ἢ τοὺς προφῆτες, ἀλλὰ νὰ τὸν συμπληρώσω. Καὶ ἀπὸ τώρα σᾶς τὸ λέω ἀληθινά, ὅτι ὁ κόσμος θὰ χαλάσει, ἀλλ’ ὅσα λέει ὁ νόμος μου, θὰ πραγματοποιηθοῦν μέχρι κεραίας. Ὅποιος λοιπὸν παραβιάσει, ἔστω καὶ μία ἀπὸ τὶς μικρότερες ἐντολές, καὶ διδάξει τοὺς ἄλλους νὰ κάνουν τὸ ἴδιο, αὐτὸς θὰ ὀνομασθῆ ὁ μικρότερος στὴν βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Ὅποιος ὅμως ἐφαρμόσει ὅλες τὶς ἐντολὲς καὶ διδάξει τοὺς ἄλλους νὰ κάνουν τὸ ἴδιο, αὐτὸς θὰ ὀνομασθῆ μέγας στὴν βασιλεία των οὐρανῶν.

Το νέο βιβλίο ΣΤ’ Δημοτικού ορίζει ως είδος οικογένειας τους «συζύγους ίδιου φύλου»!

Μήπως γνωρίζετε καμιά γενιά Ελλήνων που να προέκυψε από «συζύγους που ανήκουν στο ίδιο φύλο»; Μήπως γνωρίζετε καμιά ιστορική περίπτωση δημογραφικής κρίσης που να λύθηκε με «γονείς» ίδιου φύλου; Μήπως γνωρίζετε κανένα παιδί που γεννήθηκε ζητώντας έμφυτα τον μπαμπά του και τον δεύτερο… μπαμπά του ή τη μαμά Α και τη μαμά Β;

Αν δεν γνωρίζετε εσείς κάτι από όλα αυτά, δεν ισχύει το ίδιο για το «κελεπούρι» κοινωνικών επιστημών που τιτλοφορείται «Κοινωνική και Πολιτική Αγωγή» της ΣΤ΄ Δημοτικού. Πρόκειται για το νέο σχολικό βιβλίο που μας ενημερώνει ότι οι ομοφυλόφιλοι με υιοθετημένο παιδί είναι είδος οικογένειας. Και από κάτω καλείται το κάθε παιδάκι να γράψει σε τι λογής οικογένεια ανήκει.

Eιναι θέμα χρόνου να βρεθείτε χωρίς Τραπεζικό λογαριασμό

Η σιωπηλή δικτατορία του de-banking απειλεί την οικονομική ελευθερία κάθε πολίτη. Πώς οι τράπεζες τιμωρούν τη σκέψη και γιατί η Ελλάδα είναι ευάλωτη σε έναν ολοκληρωτικό κοινωνικό έλεγχο.

Από τους «αρνητές» της πανδημίας μέχρι τον απλό πολίτη που αγοράζει «υπερβολικό» κρέας – η αθόρυβη εκκαθάριση τραπεζικών λογαριασμών είναι ήδη εδώ και απειλεί κάθε δημοκρατική κατάκτηση.

Όπου υπάρχει περηφάνια, δέ μπορεί νά υπάρχει πίστη! Κι’ απ’ όπου λείπει ή πίστη, λείπει και ή ελπίδα

Ή περηφάνια θολώνει τήν κρίση. Κι’ όπου υπάρχει περηφάνια, δέν μπορεί νά υπάρχει πίστη! Κι’ απ’ όπου λείπει ή πίστη, λείπει κ’ ή ελπίδα. Άν πιστεύανε οί άνθρωποι πώς εκείνα πού λέει ό Χριστός είναι αληθινά, δέν θά κολλούσανε τόσο στά επίγεια.

Ό Απόστολος Παύλος λέει: «Αν, ελπίζουμε στόν Χριστό μοναχά γιά τούτη τή ζωή, είμαστε οί πιό ελεεινοί άνθρωποι».

Δέν υπάρχει κανένα πράγμα πιό σίγουρο από τήν ματαιότητα τού κόσμου, κανένα. Όλη ή ιστορία τής ανθρωπότητας φανερώνει αυτή τήν απελπιστική ματαιότητα. Καί όμως, πόσοι άνθρωποι στόν κόσμο κάθισαν καί...σκεφθήκανε πάνω σ’ αυτό τό φανερότατο καί σιγουρότατο φαινόμενο, στή ματαιότητα, πού θάπρεπε ό κάθε άνθρωπος νά τόχει μέρα – νύχτα μπροστά του; Μά εμείς κάνουμε σάν τό καμηλοπούλι (στρουθοκάμηλο), πού χώνει τό κεφάλι του στόν άμμο γιά νά μή βλέπει τόν φονιά του, καί θαρρεί πώς κρύφτηκε από αυτόν.

ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

πηγή:
https://adontes.blogspot.com/2024/07/blog-post_24.html

Μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Aιμιλιανού (18 Ιουλίου)

Aιμιλιανός ανθράκων βληθείς μέσον.

Oν Hσαΐας είδεν άνθρακα βλέπει.

Oγδοάτη δεκάτη καύσαν πυρί Aιμιλιανόν.

Μαρτύριο Αγίου Αιμιλιανού.

 Τοιχογραφία του 1547 μ.Χ. στην Ιερά Μονή Διονυσίου (Άγιον Όρος)

Oύτος εκατάγετο από το Δορόστολον, η οποία είναι πόλις Mοισίας της εν τη Θράκη, και ήτον δούλος ενός Έλληνος, κατά τους χρόνους Iουλιανού του παραβάτου, και Kαπετωλίνου βικαρίου εν έτει τξα΄ [361]. Eσέβετο δε και επίστευεν εις τον Xριστόν, τα δε είδωλα απεστρέφετο. Όθεν εμβαίνωντας μίαν φοράν μέσα εις τον ναόν των ειδώλων, εσύντριψεν όλα τα είδωλα με το σφυρί οπού είχεν εις χείρας του. Eπειδή δε ετραβίζοντο πολλοί εις καταδίκην διά το συμβεβηκός τούτο, και εδέρνοντο, με το να μην ήτον φανερός ο το έργον τούτο ποιήσας, τούτου χάριν ο Άγιος επήγε μόνος και εφανέρωσε τον εαυτόν του, ότι αυτός τούτο εποίησεν. Όθεν πιασθείς, ήλεγξε την αγνωσίαν του βικαρίου, διότι είχε την ελπίδα του εις τα μάταια είδωλα. Διά τούτο εδάρθη ασπλάγχνως με βούνευρα, έπειτα ερρίφθη εις την φωτίαν, και άκαυστος διαμείνας, παρέδωκε την ψυχήν του εις χείρας Θεού, παρά του οποίου έλαβε του μαρτυρίου τον αμάραντον στέφανον. Tελείται δε η αυτού Σύναξις και εορτή εν τω Nαώ αυτού τω ευρισκομένω εις τόπον καλούμενον Pάβδος1.

Προβληματισμός και κριτική μιας ψυχιάτρου για την γιόγκα.

Γιόγκα: γιατί ως ψυχίατρος την βλέπω με προβληματισμό

Τι είναι η Γιόγκα; Ποια η ιδεολογική της βάση; Τι προβλήματα μπορεί να προκύψουν; Είναι συμβατή της με την νηπτική Ορθόδοξη θεολογία και ασκητική; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που διαπραγματεύεται η Μαριάννα, ψυχολόγος και ψυχίατρος, Ελληνίδα από την Γενεύη της Ελβετίας

Ὁμιλία στὴ μνήμη τῆς ἁγίας μεγαλομάρτυρος Μαρίνης

Αγία Μαρίνα, 13ος αιώνας

Ἀρχιμανδρίτου Φωτίου Ἰωακεὶμ

Πνευματικὴ πανήγυρις καὶ κοσμοχαρμόσυνη ἑορτὴ ἡ σημερινή, ἀγαπητοὶ ἐν Κυρίῳ ἀδελφοί, τὴν ὁποία συνεκάλεσε, καὶ κάθε χρόνο τέτοια ἡμέρα συγκροτεῖ, ἡ πανένδοξη μεγαλομάρτυς τοῦ Χριστοῦ Μαρίνα. Κι ἐμεῖς, ὁ φιλόχριστος καὶ φιλομάρτυς λαὸς τοῦ Κυρίου, συναθροισθήκαμε στὸν ἅγιο τοῦτο ναό της, νὰ τὴν ἀνυμνήσουμε κατὰ χρέος μὲ ὕμνους καὶ ᾠδὲς πνευματικές.

Ἡ λαοφίλητη τούτη ἁγία, ἡ τόσο ἰδιαίτερα τιμώμενη στὸ νησί μας, ἀλλὰ καὶ στὴν ἀνὰ τὸ παγκόσμιον Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀντιόχεια τῆς Πισιδίας, περίφημη ἀρχαία πόλη, εὑρισκόμενη στὴ νότια κεντρικὴ Μικρὰ Ἀσία, πόλη, ποὺ συνδέθηκε μὲ τὴν Κύπρο ἀπὸ παλαιοὺς χρόνους. Στὴν πόλη τούτη κήρυξαν τὸν Χριστὸ γιὰ πρώτη φορὰ οἱ ἀπόστολοι Παῦλος καὶ Βαρνάβας κατὰ τὴν πρώτη τους ἀποστολικὴ περιοδεία, μετὰ τὸν εὐαγγελισμὸ στὴν Κύπρο καὶ τὴν Πέργη τῆς Παμφυλίας. Στὸ βιβλίο τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων σώζεται ἐκτενὴς ὁμιλία τοῦ Παύλου στὴ συναγωγὴ τῶν Ἰουδαίων στὴν Ἀντιόχεια αὐτή. Τὴν πόλη ξανα-επισκέφθηκε ὁ Παῦλος καὶ σὲ ἑπόμενες περιοδεῖες του, ἐγκαθιδρύοντας τὴν ἐκεῖ πρωτοχριστιανικὴ Ἐκκλησία. Βεβαίως, σύμφωνα καὶ μὲ ἀρχαιολογικὰ εὑρήματα, ἡ λατρεία τῶν εἰδώλων στὴν Ἀντιόχεια τούτη συνέχισε ἔντονη καὶ κατὰ τοὺς πρώτους μετὰ Χριστὸν αἰῶνες.

Κίνδυνος εἰδωλολατρείας

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Οἱ χριστιανοὶ προφανῶς ἀρνοῦνται τὴν εἰδωλολατρία. Ἀρνοῦνται τοὺς ψεύτικους καὶ φανταστικοὺς θεοὺς τῆς πρὸ Χριστοῦ ἐποχῆς, ἀλλὰ καὶ τοὺς μετὰ Χριστόν πού, δυστυχῶς, λατρεύονται ἀπὸ λαοὺς πού εἶναι πολὺ χαμηλοῦ πνευματικοῦ ἐπιπέδου. Ἀρνοῦνται ἐπίσης κι ἐκείνους πού «θεοποιοῦν» τοὺς λεγόμενους «μεγάλους» ἡγέτες, τοὺς ἐπιστήμονες, τοὺς λογοτέχνες, τοὺς ἠθοποιοὺς καὶ τοὺς καλλιτέχνες, ἀλλά καὶ τοὺς ἀθλητές, πού στὶς ἡμέρες μας προβάλλονται ὡς παράδει­γμα γιά τοὺς νέους.

Εἶναι ἀδιανόητο νὰ παίρνουν οἱ θνητοὶ ἄνθρωποι, πού ἔχουν κάποιο χάρισμα, τὴ θέση τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ γίνονται εἴδωλα, πού θά λατρεύονται ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους πού δὲν ἔχουν γνωρίσει τὸν ἀληθινὸ Θεό. Οἱ συνειδητοὶ χριστιανοὶ εἶναι πολὺ προσεκτικοὶ στὰ διάφορα εἴδωλα τῶν κοσμικῶν. Ἀποφεύγουν κάθε προσωπικὴ προβολή. Ἡ ἀρετὴ τῆς ταπείνωσης δὲν τοὺς ἐπιτρέπει νὰ γίνουν εἴδωλα. Ἀκολουθοῦν τὸ παράδειγμα τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας, πού ἔζησαν χωρὶς... φιλοδοξίες καὶ μοναδικό τους ἔργο ἦταν ἡ ταπεινὴ τήρηση τῶν ἐντολῶν καὶ τίποτα πιὸ πέρα. Μερικοὶ βέβαια εἶχαν ἀποκτήσει φήμη, ἀλλὰ δὲν ἦταν δική τους ἐπιδίωξη, ἀλλὰ ἦταν ἔργο τοῦ Θεοῦ, γιά νὰ στηρίξουν πνευματικὰ μὲ τὸ παράδειγμά τους καὶ τίς ἐμπειρικὲς διδαχές τους τό λαό, πού βρισκόταν μακριὰ ἀπὸ τό δρόμο τῆς ἀρετῆς.