Κυριακή Θ’ Ματθαίου: Η ολιγοπιστία του Πέτρου (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ματθ. ιδ’ 22-34)

Ο Θεός μας είναι ο Νικητής. Όλες οι καλές νίκες, μόνιμες ή πρόσκαιρες, από την αρχή του χρόνου ως το τέλος της ιστορίας, ανήκουν σ’ Εκείνον. Είναι νικητής όταν αποκαθιστά την τάξη, μέσα στην αταξία που προκαλούν αμαρτωλοί άνθρωποι.

Όταν οι χειρότεροι των ανθρώπων ανέρχονται στην πρώτη θέση και οι καλλίτεροι πέφτουν στην τελευταία, Εκείνος αναποδογυρίζει την αταξία και βάζει τον τελευταίο πρώτο και τον πρώτο τελευταίο. Νικά την κακία και τα τεχνάσματα των πονηρών πνευμάτων που μαίνονται εναντίον των ανθρώπων και τα διαλύει, όπως σκορπίζει ο ισχυρός άνεμος μια άσχημη δυσοσμία. Είναι νικητής σε κάθε έλλειψη: όπου υπάρχει λίγο, το αυξάνει· όπου δεν υπάρχει τίποτα, δίνει με αφθονία. Είναι νικητής στην αρρώστια και στα βάσανα.

Λέει ένα μόνο λόγο κι η αρρώστια μαζί με...τα βάσανα εξαφανίζονται. Οι τυφλοί βλέπουν, οι κουφοί ακούνε, οι άλαλοι μιλάνε, οι παράλυτοι σηκώνονται και περπατάνε, οι λεπροί καθαρίζονται. Είναι νικητής του θανάτου: διατάζει κι ο θάνατος ελευθερώνει το θύμα από τα σαγόνια του. Βασιλεύει στο βασίλειο των ουρανίων δυνάμεων – των αγγέλων και των αγίων – που δεν έχει τέλος. Ένα βα­σίλειο που αν συγκριθούν μαζί του τα βασίλεια αυτού του κόσμου είναι τόσο σκοτεινά και περιορισμένα, όσο ένας τάφος.

Τι θα κάνουμε με τις νέες ταυτότητες ρωτάνε πολλοί αλλά... | π. Γεώργιος Σχοινάς

 

πηγή: https://youtu.be/v55A-dfvhu8?t=135

ΣΤΑΥΡΟΣ – ΠΑΝΑΓΙΑ – ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Ἄγνωστος συγγραφεύς

Ἡ Παναγία εἶναι ἡ κατὰ Χάρη Μητέρα μας! Αὐτὸ ποὺ εἶπε ὁ Κύριός μας ἀπὸ τὸν Σταυρὸ γιὰ τὴν Μητέρα Του στὸν ἀγαπημένο μαθητὴ τὸν Ἰωάννη «ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου», τὸ λέει κὰτ΄ ἐπέκταση σὲ ὅλους τους Χριστιανούς, σὲ ὅλους ἐμᾶς. Ὁ Κύριός μᾶς δίνει τὴν Μητέρα Του καὶ γιὰ δική μας Μητέρα. Αὐτὸ εἶναι μία «διαθήκη» σὲ μᾶς , ποὺ τὴν ἔγραψε ὁ Χριστός μας πάνω στὸν αἱματοβαμμένο Του Σταυρό.

Η προσευχὴ τῆς Παναγίας ἔχει μεγάλη παρρησία στὸ Θεό. Καὶ ποτὲ δὲν πρέπει νὰ ἀπουσιάζει ἀπὸ τὴν προσευχή μας ἡ Παναγία. Όπως ὁ Χριστὸς γιὰ νὰ κατεβεῖ ἀνάμεσά μας πέρασε ἀπὸ τὴν Παναγία, ἔτσι καὶ ἐμεῖς γιὰ νὰ ἀνέλθουμε στὸν Οὐρανὸ θὰ πρέπει νὰ ἐπικαλούμαστε συνεχῶς τὴν Παναγία. Τὸ μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας κρύβεται στὴν Θεοτόκο. Πράγματι! Ὅ,τι λέγεται γιὰ τὴν Ἐκκλησία λέγεται καὶ γιὰ τὴν Παναγία καὶ ἀντιστρόφως ὅ,τι λέγεται γιὰ τὴν Παναγία μπορεῖ νὰ λεχθεῖ καὶ γιὰ τὴν Ἐκκλησία. Ὅσοι ἔχουν τὸν χρόνο ἂς κάνουν αὐτὴ τὴν μελέτη ἀπὸ τὰ λειτουργικὰ βιβλία τῆς Ἐκκλησίας καὶ θὰ ἐκπλαγοῦν. Θὰ παρατηρήσουν μὲ ἔκπληξη ὅτι οἱ ἱεροὶ ὑμνογράφοι ταυτίζουν τρία θέματα: Σταυρὸς – Ἐκκλησία – Παναγία . Ὅ,τι λέγεται γιὰ τὸ ἕνα ἀπὸ αὐτὰ λέγεται καὶ γιὰ τὸ ἄλλο.

Να “θηλάζεις” από τη Χάρη της Κυρίας Θεοτόκου (Βίντεο).

πηγή: https://orthodoxathemata.blogspot.com/

Ο κάθε εκκλησιασμός είναι ένα σκαλάκι στην σκάλα, που μας ανεβάζει για να μας φέρει κοντά στον Χριστό.

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

"Η κάθε Κυριακή που περνάει, είναι για μας ένα σκαλοπάτι, που πρέπει να το ανεβούμε, αν θέλουμε να φτάσουμε εκεί, που μας περιμένει ο Χριστός. Καμιά ημέρα δεν μας δίνει ο Θεός άσκοπα και τυχαία.

Πολύ περισσότερο την Κυριακή. Και στον καθένα μας ο Θεός δίνει τόσες Κυριακές, όσες του χρειάζονται για να αναστηθεί και να φτάσει κοντά Του.

Ενώ λοιπόν ο Χριστός σου τις προσφέρει εσύ τις απορρίπτεις μη εκκλησιαζόμενος.

Κατάλαβες γιατί οι κανόνες της Εκκλησίας επιβάλλουν αυστηρά επιτίμια σε εκείνους που δεν πηγαίνουν την Κυριακή στην Εκκλησία;

Γιατί ο κάθε εκκλησιασμός η κάθε αφιέρωση της Κυριακής στον Θεό, είναι ένα σκαλάκι στην σκάλα, που μας ανεβάζει για να μας φέρει κοντά στον Χριστό.

Αν λοιπόν εσύ δεν το ανεβαίνεις γιατί δίνεις αλλού μεγαλύτερη σημασία τότε πού θα φτάσεις τελειώνοντας η ζωή σου;"

πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/

Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ, Σήμερα βάλλεται καί ὑπονομεύεται ἔμμεσα καί ἔντεχνα ἡ παραδοσιακή καί εὐλογημένη χριστιανική οἰκογένεια.

...Καί ὅμως, ὁ φοβερός «λίβας» τῆς χρεωκοπημένης πνευματικά Δύσεως, τῆς «νέας ἐποχῆς» καί τῆς «νέας τάξης πραγμάτων», ἔφερε τά ἄνω κάτω εἰς τήν Ἑλληνορθόδοξη Πατρίδα μας. Δυστυχῶς νομοθετήθηκε καί ἐπισημοποιήθηκε «νέος τύπος οἰκογένειας» (δύο ἀτόμων τοῦ ἰδίου φύλου μέ δικαίωμα τεκνοθεσίας). Καί αὐτός ὁ νεωτερισμός περνάει καί εἰς τήν σχολική ἐκπαίδευσι, μέ ἀρχή εἰς τά βιβλία τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου, πού θά κυκλοφορήσουν ἀπό τόν Σεπτέμβριο τοῦ ἔτους αὐτοῦ. Θά διδάσκωνται τά παιδιά μας ὄχι ἕνα, ὅπως συνέβαινε μέχρι τώρα, ἀλλά καί ἄλλους δύο «τύπους οἰκογένειας» (ἄνδρα μέ ἄνδρα καί γυναίκας μέ γυναίκα), διά νά ἐπιλέξουν μελλοντικά τόν «τύπο οἰκογένειας», πού τούς ταιριάζει. Φοβερή κατάπτωσις! Καί τό χειρότερο: προβάλλεται σκίτσο μέ περίπτυξι καί φίλημα ἀνθρώπου σέ ζῶο! Ποῦ ὁδηγοῦνται τά παιδιά μας, στή ζωολατρεία ἀντί στή θεολατρεία;

Μνήμη των Aγίων επτά Mαρτύρων Mακκαβαίων, Aβείμ, Aντωνίου, Γουρίου, Eλεαζάρου, Eυσεβωνά, Aχείμ και Mαρκέλλου, και της μητρός αυτών Σολομονής, και του διδασκάλου αυτών Eλεαζάρου (1η Αυγούστου)

Εις τον Ελεάζαρον

Πρώτος προ Xριστού πυρ στέγων Eλεάζαρ,

Aθλήσεως προύθηκε τοις άλλοις ίχνη.

Εις την Σολομονήν

Πρώταθλον άλλην και προ της Θέκλας έχω,

Tην Σολομονήν, ην προ Xριστού πυρ φλέγει.

Εις τους επτά Μακκαβαίους

Eξ εβδόμης πέμπουσι παίδων επτάδα,

Aρθρέμβολα φλοξ και τροχοί προς ογδόην.

Kαύσαν ενί πρώτη Σολομώνην επτά τε υίας.

Οι Άγιοι επτά Μακκαβαίοι παίδες, η μήτηρ αυτών Σολομονή 

και ο διδάσκαλος αυτών Ελεάζαρος

Oύτοι οι Άγιοι ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Aντιόχου υιού Σελεύκου, εν έτει από μεν κτίσεως κόσμου ‚ετκζ΄ [5327], προ Xριστού δε ρογ΄ [173]. Oύτοι λοιπόν επειδή ηναγκάζοντο από τον άνωθεν Aντίοχον (όστις αφάνισε και εσκλάβωσεν όλον το γένος των Eβραίων) διά να αρνηθούν τας συνηθείας και διατάξεις τας παραδεδομένας υπό του νόμου και των προγόνων τους, ήτοι το να φάγουν κρέατα γουρουνίσια· επειδή, λέγω, και αναγκάσθησαν εις τούτο από τον τύραννον, διά τούτο δεν επείσθησαν, τόσον αυτοί, όσον και ο διδάσκαλος αυτών Eλεάζαρος, φυλάττοντες την παραγγελίαν του θείου νόμου την λέγουσαν· «Tον υν, ότι διχαλοί οπλήν τούτο, και ονυχίζει όνυχας οπλής, και τούτο ουκ ανάγει μηρυκισμόν, ακάθαρτον τούτο υμίν· από των κρεών αυτών ου φάγεσθε, και των θνησιμαίων αυτών ουχ’ άψεσθε· ακάθαρτα ταύτα υμίν» (Λευϊτ. ια΄, 7).

Αλυτρωτικοί χάρτες στα αλβανικά σχολικά βιβλία με 7 ελληνικούς νομούς ως «αλβανικές περιοχές» — αλλά η ΕΕ έκλεισε το κεφάλαιο της εκπαίδευσης!

Με ελληνική συναίνεση προχωρά η Αλβανία στην ΕΕ, ενώ στα σχολεία της διδάσκονται χάρτες που εμφανίζουν ελληνικά εδάφη ως αλβανικά

Σύμφωνα με επίσημα αποσπάσματα σχολικών εγχειριδίων που κατατέθηκαν στη Βουλή των Ελλήνων, βιβλία Ιστορίας και Γεωγραφίας της Αλβανίας περιλαμβάνουν χάρτες και αναφορές με σαφές αλυτρωτικό περιεχόμενο εις βάρος της Ελλάδας.

Συγκεκριμένα, οι χάρτες εμφανίζουν την Κέρκυρα, τους Οθωνούς, την Ερείκουσα, το Μαθράκι, τους Παξούς και τους Αντιπαξούς ως αλβανικές περιοχές, ενώ οι νομοί Ιωαννίνων, Θεσπρωτίας, Πρέβεζας, Άρτας, Γρεβενών, Καστοριάς και Φλώρινας παρουσιάζονται ως «αλβανικά εδάφη στην Ελλάδα». Τα συγκεκριμένα βιβλία διδάσκονται και στους μαθητές της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας στην Αλβανία.

Η woke παράνοια χτύπησε την Κύπρο – Αφαιρέθηκαν από τις ταυτότητες τα ονόματα πατέρα και μητέρας

Πηγή του Υπουργείου Εσωτερικών ανέφερε ότι η απόφαση τέθηκε σε ισχύ μέσα στον Ιούλιο και ότι, για να εφαρμοστεί, τροποποιήθηκε η σύμβαση που διατηρεί η Δημοκρατία με την εταιρεία η οποία εκδίδει τις βιομετρικές ταυτότητες…

Σφοδρές αντιδράσεις προκαλεί η αφαίρεση των ονομάτων του πατέρα και της μητέρας από τις νέες βιομετρικές ταυτότητες που εκδίδονται στην Κυπριακή Δημοκρατία από τον Ιούλιο του 2026.

Πολίτες που αποτάθηκαν στις αρμόδιες υπηρεσίες για έκδοση νέας ταυτότητας διαπίστωσαν κατά την παραλαβή της ότι τα δύο πεδία, τα οποία υπήρχαν στις προηγούμενες ταυτότητες, δεν περιλαμβάνονται πλέον στο έγγραφο.

Η αλλαγή εφαρμόστηκε χωρίς να προηγηθεί δημόσια ανακοίνωση ή άλλη ευρεία ενημέρωση των πολιτών.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Ο Αντίχριστος διαμέσου των αιώνων και ο συνοδός του Αντιχρίστου

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου από τη σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς» με θέμα:

«Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΔΙΑΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ ΚΑΙ Ο ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 20-6-1983] [Δ15Α΄]

Είναι μια μεγάλη απορία αυτή που υποβάλλατε ως προς τον επερχόμενον Αντίχριστον και σε σχέση με το μόνο Ορθόδοξο κράτος, την Ελλάδα, που υπάρχει εις τον κόσμον. Πριν προχωρήσω, θα ήθελα να σας έλεγα ότι δεν έχει καμία σχέση το θέμα του μόνου Ορθοδόξου κράτους στον κόσμον με αυτόν τούτον τον Χριστιανισμόν. Διότι ο Χριστιανισμός δεν αναζήτησε ποτέ, μη σας εκπλήξει αυτό που θα πω, δεν αναζήτησε ποτέ δια να επικρατήσει, ελεύθερα ή δούλα κράτη. Αυτό ίσως είναι κάτι που βέβαια κάθε ανθρώπινη ψυχή που κινείται μέσα στην Ιστορία, πιστεύει στην πατρίδα, πιστεύει σε άλλα πράγματα που είναι αξίες ομολογουμένως, θα ήθελε αυτά να τα συνδέσει. ‘Ενας επί παραδείγματι, Χριστιανός Ορθόδοξος, θα ήθελε να είναι και ένας Έλληνας και να είναι και ένας ελεύθερος Έλληνας κ.ο.κ. Όλα αυτά είναι πάρα πολύ σπουδαία και δυστυχώς τον τελευταίο καιρό έχουν όλα αυτά απεμποληθεί. Όλα αυτά έχουν διαγραφεί. Είναι κάτι πάρα πολύ θλιβερό, ομολογουμένως.

Δ’ Μακκαβαίων 3, 5: “Ο ευσεβής λογισμός δεν είναι εκριζωτής των παθών, αλλά ανταγωνιστής”. Η δύναμη του καλού λογισμού. Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

– Γέροντα, στην Παλαιά Διαθήκη, στο Δ’ βιβλίο των Μακκαβαίων, αναφέρεται: Ο ευσεβής λογισμός δεν είναι εκριζωτής των παθών, αλλά ανταγωνιστής (Δ´ Μακ. 3, 5.). Τί σημαίνει;

– Κοίταξε να δής: Τα πάθη είναι βαθιά ριζωμένα μέσα μας, αλλά ο ευσεβής, ο καλός, λογισμός μας βοηθάει να μην υποδουλωνόμαστε σ’ αυτά. Όταν ο άνθρωπος φέρνη όλο καλούς λογισμούς και σταθεροποίηση μιά καλή κατάσταση, τα πάθη παύουν να ενεργούν, οπότε είναι σαν να μην υπάρχουν. Δηλαδή ο ευσεβής λογισμός δεν ξερριζώνει τα πάθη, αλλά τα πολεμάει και μπορεί να τα καταβάλη. Νομίζω, ο συγγραφεύς περιγράφει τί μπόρεσαν να υποφέρουν οι Άγιοι Επτά Παίδες, η μητέρα τους Αγία Σολομονή και ο διδάσκαλος τους Άγιος Ελεάζαρος, έχοντας ευσεβείς λογισμούς, για να δείξη ακριβώς την δύναμη του καλού λογισμού.

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΑΙ Η ΖΕΣΤΗ.

Η ζέστη και ο καύσωνας του καλοκαιριού μας κάνουν γρήγορα να κουραζόμαστε, να ανησυχούμε, να αναζητούμε δροσιά στα συστήματα κλιματισμού, να φοβόμαστε, οι μεγαλύτεροι, και για την ίδια τη ζωή μας. Το καλοκαίρι δεν είναι μόνο η χαρά των διακοπών, της θάλασσας ή του βουνού. Είναι και η περίσκεψη για την κλιματική αλλαγή, για τις πυρκαγιές, για την αναστάτωση του πλανήτη μας εξαιτίας της αλόγιστης εκμετάλλευσης της γης, της μόλυνσης της ατμόσφαιρας, του φαινομένου του θερμοκηπίου, της λειψυδρίας που κάνουν τη φυσιολογική ζέστη ανυπόφορη.

Στο συναξάρι της Εκκλησίας υπάρχει στις 29 Ιουλίου η διήγηση του βίου του αγίου μάρτυρος Καλλινίκου του εν Γάγγρα. Ο άγιος κήρυττε τον Χριστό στην Άγκυρα της Γαλατίας στην Μικρά Ασία. Οι ειδωλολάτρες τον κατήγγειλαν στον διοικητή Σακερδώτα, ο οποίος, αφού απέτυχε να τον κάνει να εγκαταλείψει την πίστη στον Χριστό, τον βασάνισε με φρικτούς τρόπους. Στο τέλος, διέταξε να του φορέσουν σιδερένια σανδάλια, με καρφιά και κοφτερές λάμες, και να τον σύρουν πίσω από τα άλογά τους μέχρι τη Γάγγρα της Παφλαγονίας, που απείχε περίπου 120 χλμ.