Αφοσίωση, φροντίδα, πίστη στον Θεό και ρομαντισμός, τα μεγάλα στηρίγματα του γάμου

Σύμφωνα με στοιχεία πρόσφατης έρευνας, η κοινή συμμετοχή του ζευγαριού στην λατρευτική ζωή της εκκλησίας τριπλασιάζει τις πιθανότητες οικογενειακής ευτυχίας για τους άνδρες και τις διπλασιάζει για τις γυναίκες.

Από τους Jeffrey Dew, Brad Wilcox και Jason S. Carroll, για το The Institute for Family Studies και το The Wheatley Institute

Σύμφωνα με έκθεση(1) που διενήργησε και δημοσίευσε το Institute for Family Studies (IFS/Wheatley) το 2025, τόσο για τους συζύγους όσο και για τις συζύγους, ο κύριος προγνωστικός παράγοντας της οικογενειακής ευτυχίας ήταν η υψηλή δέσμευση των συζύγων απέναντι στον/στην σύζυγό τους, δηλ. η σταθερή απόφαση πως δεν θα κοιτάζουν «αλλού», ούτε θα θέτουν υπό αμφισβήτηση το γάμο τους.

Αἴτημα γιὰ ἐπιστροφὴ στὴν πειθαρχία στὰ σχολεῖα

Ἴσως τὸ ἀπροχώρητο τῆς γενικευμένης ἀσυδοσίας ποὺ κυριαρχεῖ σήμερα στὰ σχολεῖα, ἀρχίζει νὰ δημιουργεῖ ἕνα διαρκῶς ὀγκούμενο αἴτημα ἐπιστροφῆς σὲ κανόνες πειθαρχίας.

Πρόσφατα (14-3-2026) στὴν ἐφημερίδα «Τὸ Βῆμα» (ἠλεκτρονικὴ ἔκδοση) δημοσιεύθηκε ἀξιολογότατο ἄρθρο ἀπὸ τὸν Πρόεδρο τῆς «Πανελλήνιας Ἐπιστημονικῆς Ἕνωσης Διευθυντῶν/-τριῶν Σχολικῶν Μονάδων Α/βάθμιας Ἐκπαίδευσης» κ. Τηλέμαχο Κουν­τούρη. Σ᾿ αὐτὸ μεταξὺ ἄλλων διαλαμβάνονται καὶ τὰ ἑξῆς: «Ἴσως ἔχει φτάσει ἡ στιγμὴ νὰ εἰπωθεῖ μὲ καθαρὸ τρόπο: Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ πρέπει νὰ ξαναπάρουν τὸ σχολεῖο στὰ χέρια τους. Ὄχι γιὰ νὰ ἐπιβάλουν αὐταρχισμό, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἐπαναφέρουν τὴν ἰσορροπία ποὺ ἔχει διαταραχθεῖ. Ἂς τὸ ποῦμε καθαρά:

Η Εκκλησία είναι το γενικό νοσοκομείο. Μέσα εδώ όλοι είμαστε ασθενείς πάσης φύσεως.

Παλαιότερα οι άνθρωποι είχαν μια συνεργασία μεταξύ τους. Είχαν μια ανθρώπινη επικοινωνία. Σήμερα μένουν στην ίδια πολυκατοικία και δεν ξέρουν ποιος είναι δίπλα τους.

Σαν να είμαστε ξεμοναχιασμένοι όλοι μας. Και όσο ξεμοναχιάζεται κανείς, τόσο φεύγει από την αλήθεια του Θεού, της Εκκλησίας.

Να δεχόμαστε τον αδελφό έτσι όπως είναι. Αυτό είναι το μυστικό. Έτσι αρχίζει κανείς και ξεμπλοκάρεται και βγαίνει από τη δική του ασφυκτική κατάσταση. Έτσι βοηθάει και τον άλλο να αρχίσει να ξεσφίγγει και τις δικές του αλυσίδες.

Εχθρός μπορεί να είναι ο πλησίον – ο σύζυγος, ο γιος, η κόρη, οι συγγενείς, οι γείτονες, οι συνεργάτες. Αυτοί γίνονται εχθροί μας εξαιτίας των μη σωστών εκδηλώσεών μας και με την όλη δική μας στάση. Αν δηλαδή μέσα μας δεν μπορούμε να αγκαλιάσουμε αυτόν τον άνθρωπο έτσι όπως είναι – όχι αφού διορθωθεί πρώτα και γίνει όπως εμείς θα τον θέλαμε – δεν φτάσαμε ακόμη σε μέτρα, δεν γίναμε έτσι όπως μας θέλει ο Θεός.

Το μυστικό για το άγχος είναι... - Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

 

πηγή: https://adontes.blogspot.com/

Τὸ Χριστὸς Ἀνέστη τοῦ Γιάννη. Διήγημα Ἀλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Ὅπως τὸ διηγοῦνται, ὅσοι τὸ ἔφθασαν, ἐν ἠλικίᾳ ὄντες εἰς Ἀθήνας τῷ 1870, ὁ νεκρὸς τοῦ ἑνὸς τῶν ληστῶν τοῦ Δηλεσίου, κομισθέντων εἰς Ἀθήνας κατὰ Μάιον, εἶχε τὸ πρόσωπον παραδόξως φαιδρὸν καὶ γελαστόν. Τὴν ὥραν ποὺ τοὺς ἐτουφεκοβολοῦσαν τ᾿ ἀποσπάσματα, ἐλλοχεῦον ὄπισθεν πυκνῶν θάμνων καὶ βράχων τὸ παλληκάρι ἐκεῖνο τῆς Ρούμελης, ἴσως διότι τὸ ταμπούρι του τοῦ ἐφαίνετο πολὺ ἀσφαλές, τίς οἶδε τί εἶχε σκεφθῆ, ἢ τί σοβαρὸν εἶδεν, ἢ τί ἀστεῖον ἤκουσε παρά τινος γείτονος συντρόφου του, κ᾿ ἐγέλασεν, ὅπως οἱ ἄνθρωποι γελοῦν. Συγχρόνως, ἐν ἀκαρεῖ, τοῦ ἦλθε τὸ βόλι. Τὸν ηὗρε καίριον εἰς τὸν λαιμόν, καὶ τὸν ἀφῆκεν εἰς τὸν τόπον.

Μετὰ δύο ἡμέρας οἱ σκοτωμένοι, πέντε ἢ ἓξ τὸν ἀριθμόν, ἐκομίζοντο εἰς Ἀθήνας. Εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ νέου ἐκείνου ὅλοι οἱ φρικώδεις περίεργοι εἶδον ἐντυπωμένον, πιστωμένον τὸν γέλωτα. Οὔτ᾿ ἐπρόφθασεν, ὁ εὐτυχὴς ἄνθρωπος, νὰ αἰσθανθῇ τὴν πικρίαν τοῦ βέλους, ἀλλ᾿ ὁ θάνατος τοῦ ἦλθε μυστηριώδης, γλυκύς, πρὸ τῆς ἀλγηδόνος.

* * *

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Μέμνονος του Θαυματουργού και των Aγίων εννέα Mαρτύρων των εν Kυζίκω μαρτυρησάντων (28 Απριλίου)

Yπνοί τι μικρόν αρπαγήν την εσχάτην,

Tην εις απαντήν του Θεού Mέμνων μένων.

Όσιος Μέμνων ο Θαυματουργός. 

Τοιχογραφία του 12ου αιώνα στην Ιερά Μονή Παναγίας Ασίνου

Oύτος ο εν Aγίοις Πατήρ ημών Mέμνων, αποταξάμενος τον κόσμον και τα εν κόσμω διά την αγάπην του Θεού, δικαίως και ευαρέστως διεπέρασε την ζωήν του με υπακοήν και υποταγήν, διά τούτο έγινε και Hγούμενος Mοναχών. Eπειδή δε απόκτησε πραότητα και αγάπην, διά τούτο έγινε και θαυματουργός. Όθεν μίαν φοράν έπεσον ακρίδες εις τα χωράφια του Mοναστηρίου, ο δε Άγιος εξελθών έξω του Mοναστηρίου και ποιήσας ευχήν, τας εδίωξεν όλας, ωσάν να ήτον πυρ, και τας έπνιξεν εις τον ποταμόν. Oύτος ανέβλυσε και νερόν διά προσευχής του εις τόπον άνυδρον, το οποίον έως της σήμερον αναβρύει εις δόξαν Xριστού. Oύτος εφάνη μίαν φοράν εις μερικούς ναύτας, οπού εν καιρώ φουρτούνας τον επικαλέσθησαν και εζήτουν την βοήθειάν του. Φανείς δε εις αυτούς, εκυβέρνα το καράβι, και επροθυμοποίει τους ναύτας, όθεν εις ολίγην ώραν αβλαβείς αυτούς εις τον λιμένα διέσωσε. Mε τοιαύτα θαυμάσια διαπεράσας ο αοίδιμος την ζωήν του, εχάριζε σωτηρίαν εις εκείνους οπού τον επικαλούντο. Eυαρεστήσας λοιπόν τω Θεώ μέχρι τέλους, απήλθε προς αυτόν, φέρων μαζί του της αρετής τον πλούτον και τα εφόδια.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: «Ο Μακρυγιάννης (+ 27 Απριλίου 1864) ζούσε πνευματικές καταστάσεις. Αν γινόταν καλόγερος, πιστεύω ότι από τον Άγιο Αντώνιο δεν θα είχε μεγάλη διαφορά»

Τῇ ΚΖ´(27ῃ) τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου, κοίμησις τοῦ Ἰωάννου Μακρυγιάννη «ἀγνοτάτου καὶ εὐλαβεστάτου» Στρατηγοῦ ἐν Ἀθήνησι εἰρηνικῶς τελειωθέντος (†1864)

Εις μνημόσυνον… ευγνωμοσύνηςΙωάννης Μακρυγιάννης

Τί έλεγε ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης για τον αγνότατο πατριώτη 

και ευλαβέστατο ήρωα στρατηγό Ι. Μακρυγιάννη

Έτσι από μερικά παλληκάρια κρατήθηκε το Έθνος!

Όσοι πεθαίνουν παλληκαρίσια, δεν πεθαίνουν. Αν δεν υπάρχει ηρωισμός, δεν γίνεται τίποτα. Και να ξέρετε ο πιστός είναι και γενναίος. Ο Μακρυγιάννης ο καημένος τι τράβηξε! Και σε τι χρόνια!

– «Κάπνισαν τα μάτια μου», λέει κάπου Γέροντα.

– Ναί κάπνισαν τα μάτια του. Από την ένταση και την αγωνία που είχε, ήταν σαν να έβγαζαν υδρατμούς τα μάτια του. Βρέθηκε σ’ εκείνη την κατάσταση και από πόνο και αγάπη θυσιαζόταν συνέχεια. Δεν σκέφθηκε, δεν υπολόγισε ποτέ τον εαυτό του. Δεν φοβήθηκε μην τον σκοτώσουν, όταν αγωνιζόταν για την Πατρίδα.

Ο Μακρυγιάννης ζούσε πνευματικές καταστάσεις. Αν γινόταν καλόγερος, πιστεύω ότι από τον Άγιο Αντώνιο δεν θα είχε μεγάλη διαφορά. Τρεις χιλιάδες μετάνοιες έκανε και είχε και τραύματα και πληγές. Άνοιγαν οι πληγές του, έβγαιναν τα έντερά του, όταν έκανε μετάνοιες, και τα έβαζε μέσα. Τρεις δικές μου μετάνοιες κάνουν μία δική του. Έβρεχε το πάτωμα με τα δάκρυά του.

Μανταμάδος: Πάνω από 40.000 προσκυνητές για τον Ταξιάρχη – Το μεγάλο πανηγύρι της πίστης κορυφώνεται στη Λέσβο

Μανταμάδος: Πάνω από 40.000 προσκυνητές για τον Ταξιάρχη – Το μεγάλο πανηγύρι της πίστης κορυφώνεται στη Λέσβο

Πάνω από 40.000 προσκυνητές αναμένεται να περάσουν από τον Μανταμάδο το τριήμερο 25, 26 και 27 Απριλίου, καθώς κορυφώνεται το μεγαλύτερο θρησκευτικό γεγονός της Λέσβου: η γιορτή του Ταξιάρχη Μανταμάδου, του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, με επίκεντρο το ιστορικό προσκύνημα και την ανάγλυφη θαυματουργή εικόνα του.

Η Λέσβος μπαίνει για ακόμη μία χρονιά στους ρυθμούς ενός πανηγυριού που δεν είναι απλώς τοπική θρησκευτική εκδήλωση. Είναι ένα προσκύνημα εθνικής εμβέλειας, βαθιά χαραγμένο στη μνήμη και στην πίστη χιλιάδων ανθρώπων. Πιστοί από κάθε γωνιά της Ελλάδας, Ρομά προσκυνητές που τιμούν ιδιαίτερα τον Ταξιάρχη, αλλά και επισκέπτες από την Τουρκία, αναμένεται να συγκλίνουν στον Μανταμάδο, μετατρέποντας το χωριό σε μεγάλο πνευματικό και λαϊκό κέντρο.

Έτσι κάνουμε οι άνθρωποι… - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Φυλάξαμε για τους ανθρώπους που μας αγαπούνε τα μούτρα μας και σκορπίσαμε χαμογέλα σε εκείνους που δεν ξέρουν καν το όνομα μας.

Φυλάξαμε για το σπίτι τις φωνές και δώσαμε γλυκόλογα στον κάθε έναν ξένο.

Έτσι κάνουμε οι άνθρωποι…

Νοιαζόμαστε πιο πολύ για την εικόνα μας, παρά για την καρδιά των ανθρώπων δίπλα μας.

Νοιαζόμαστε πιο πολύ για τις γνώμες του άσχετου του κόσμου, παρά για το πόσο δακρύζουν τα μάτια εκείνων με τους οποίους πορευόμαστε μαζί.

Αγάπη που δεν ξεκινάει μέσα από το σπίτι, είναι μια αγάπη σκάρτη.

Και σεβασμός, που πρώτα δεν δίνεται στους ανθρώπους σου, είναι μια υποκρισία.

Αν θες να δεις την αξία ενός ανθρώπου, παρατήρησε τα μάτια της γυναίκας του. Του άντρα της. Των παιδιών τους. Των γονιών τους. Των αδελφών τους. Των κοντινών τους φίλων.

Για τους ξένους εύκολα όλοι είμαστε καλοί…

Η αξία του ανθρώπου όμως ξεκινάει πάντοτε, από το πως συμπεριφέρεται, όταν οι πόρτες κλείνουν…

Χριστός Ανέστη!

Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος

Οι ανάρμοστη χρήση της AI (=artificial intelligence/«τεχνητής νοημοσύνης»)

του Δημ. Αναγνώστου, Θεολόγου

Μη χρησιμοποιείτε την "AI" για τη "δημιουργία" εικόνων του Χριστού, της Θεοτόκου ή Αγίων! Μη χρησιμοποιείτε τέτοια "δημιουργήματα", όσο ελκυστικά κι αν παρουσιάζονται. Δεν αναφέρομαι στην ηλεκτρονική χρήση κανονικών ορθοδόξων εικόνων. Ομιλώ για τη δημιουργία ιερών Προσώπων ή παραστάσεων μέσω της "AI" (σε θρησκευτικού και πνευματικού περιεχομένου αναρτήσεις, αφίσες, προσκλήσεις, έντυπα, ανακοινώσεις κ.ο.κ.).

Η εικονογραφία γίνεται από την Εκκλησία, βάσει συγκεκριμένων κανόνων και κριτηρίων, διά χειρός αγιογράφων. Δεν κατασκευάζονται-δημιουργούνται, κυριολεκτικώς, από τη λεγομένη "τεχνητή νοημοσύνη". Η ευκολία, τελικώς, εξυπηρετεί την καινοτομία και την αυθαιρεσία. Απόδειξη ότι το γρήγορο αποτέλεσμα μπορεί να εντυπωσιάζει, αλλά περιέχει στοιχεία αλλοπρόσαλλα. Η Παράδοση πάει...περίπατο! Ας προσέξουμε!

Οι Χριστιανοί έχουν να δώσουν λόγο κατά την ημέρα της κρίσεως όχι μόνο για τους εαυτούς τους, αλλά και για τα έθνη τα αλλόφυλα και άπιστα, πως δεν κατόρθωσαν να τα επιστρέψουν εις θεογνωσία

Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος

Όλα τα μεγάλα και ένδοξα κατορθώματα από κτίσεως κόσμου μέχρι σήμερα έγιναν διά της πίστεως, και όλα τα δυστυχήματα και οι συμφορές ακολούθησαν από την απιστία.

Αυτό παρατηρούμε στον Ισραηλιτικό λαό. Όσες φορές πίστεψαν και λάτρεψαν τον αληθινό Θεό, ήσαν μεγάλοι και ισχυροί, νικούσαν τους εχθρούς τους και ευτυχούσαν. Όσες φορές όμως απιστούσαν και λάτρευαν τα είδωλα, και απομακρύνονταν από τον αληθινό Θεό, καταντούσαν ανίσχυροι και υπόδουλοι στους εχθρούς τους, δυστυχείς και πανάθλιοι.

Παρατηρούμε αυτό και στο δικό μας έθνος, το ελληνικό. Αυξήθηκε ποτέ και ευτύχησε το έθνος μας, και επετέλεσε θαυμάσια μεγαλουργήματα, αυτά οφείλονταν στην πίστη, διότι και οι βασιλείς και οι άρχοντες, και οι κληρικοί και λαϊκοί είχαν πίστη. Όταν όμως απιστούσαν και είχαν απομακρυνθεί από τον αληθινό Θεό, τότε παραδόθηκαν σε χέρια των αθέων Αγαρηνών και άλλων βαρβάρων, κατεσφάγησαν, εξωλοθρεύθηκαν, εξουδενώθηκαν και υπέστησαν μύριες συμφορές και κινδύνους.

Όταν μας κατηγορούν...

Πόσες φορές, όταν συναντήσουμε τον άνθρωπο, με τον οποίο είμεθα στενοχωρημένοι ή έχουμε λογισμούς, γιατί μας κατηγόρησε, μας κουτσομπόλεψε, μας πρόδωσε και τόσα άλλα, κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε, πως δεν τον βλέπουμε, για να μη τον χαιρετίσουμε!

Λένε οι Άγιοι Πατέρες και οι Ασκηταί της ερήμου, οι οποίοι εφήρμοσαν με ακρίβεια το Ευαγγέλιο, ότι όταν σε επισκεφτεί ο άνθρωπος, που εσύ γνωρίζεις ότι αυτός πολλά είπε για σένα, μη... δείξεις πρόσωπο σκυθρωπό ή ότι κάτι γνωρίζεις.

Να τον δεχτής τόσο όμορφα, τόσο καλά, σαν να σε επήνεσε, σαν να σε εγκωμίασε, σαν να σε ετίμησε ενώπιον των ανθρώπων!

Αυτή η στάση εκφράζει πολλή πνευματικότητα και απόλυτη εφαρμογή του Ευαγγελικού πνεύματος.

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

πηγή: https://adontes.blogspot.com/