Γράφει ο Νικόλαος Ταμουρίδης
«Εάν τα παρεληλυθότα μνημονεύεις, άμεινον περί των μελλόντων βουλεύσει», διατρανώνει ο αρχαίος ρήτορας Ισοκράτης, δηλαδή «Αν θυμάσαι τα περασμένα, ξέρεις να αντιμετωπίζεις καλύτερα το μέλλον».
Δεν ξεχνάμε λοιπόν! Έχουμε χρέος! Εθνικό χρέος! Θυμόμαστε την τραγωδία του αφανισμού των 353.000 προγόνων μας από τους Τούρκους τον περασμένο αιώνα και αγωνιζόμαστε ο κάθε ένας ξεχωριστά και όλοι μαζί για την διεθνή αναγνώριση του εγκλήματος της Γενοκτονίας.
Έχουμε χρέος να θυμόμαστε ότι:
Σύμφωνα με τον νομικό ορισμό που αναγράφεται στο άρθρο 2 της σχετικής συνθήκης των Ηνωμένων Εθνών από το έτος 1948, Γενοκτονία σημαίνει μεθοδική εξολόθρευση, ολική ή μερική, μιας εθνικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας, σκοτώνοντας ή προκαλώντας σοβαρή φυσική ή πνευματική βλάβη ή προκαλώντας συνθήκες για την φυσική εξόντωση μελών της ομάδας αυτής. Πρόκειται για ένα πρωτογενές έγκλημα, το οποίο δεν έχει συνάρτηση με πολεμικές συγκρούσεις.
