Τρίτη 7 Απριλίου 2026

Π. Ιωάννης Καλαΐδης: “Η Θεία Κοινωνία της Μεγάλης Πέμπτης, σκεπάζει τον Χριστιανό όλον τον χρόνο!”


Την Μεγάλη Πέμπτη του 2002 είχα την μεγάλη ευλογία να μεταφέρω τον άγιο Πατέρα, από το Νοσοκομείο Σερρών όπου νοσηλευόταν, στην Θεσσαλονίκη, στο σπίτι της κόρης του.

Ήταν μαζί μας και η ευλογημένη πρεσβυτέρα του Πολυξένη. Στην διάρκεια της διαδρομής, ο π. Ιωάννης μού είπε: «Η Θεία Κοινωνία της Μεγάλης Πέμπτης σκεπάζει τον χριστιανό όλον τον χρόνο, γιατί είναι η Κοινωνία του μαρτυρίου του Χριστού. Εάν δεν έχουμε την ευλογία από τον πνευματικό να κοινωνούμε και την Μεγάλη Πέμπτη και την Ανάσταση, τότε να προτιμούμε να κοινωνούμε την Μεγάλη Πέμπτη”!

Άγιο Φως: Κανονικά η μεταφορά στην Ελλάδα – Όλο το σχέδιο για το Μεγάλο Σάββατο


Το πλάνο της αποστολής σε Τελ Αβίβ και Ιερουσαλήμ, οι συνθήκες ασφαλείας και το μήνυμα Λοβέρδου για τον συμβολισμό της Ανάστασης

Κανονικά θα πραγματοποιηθεί η μεταφορά του Αγίου Φωτός στην Ελλάδα, όπως διαβεβαίωσε ο Γιάννης Λοβέρδος τονίζοντας ότι έχουν γίνει όλες οι απαραίτητες ενέργειες παρά τις δύσκολες συνθήκες που επικρατούν στη Μέση Ανατολή.

Μιλώντας στο στο ΕΡΤnews, o υφυπουργός Εξωτερικών εξήγησε ότι το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου το αεροσκάφος θα αναχωρήσει για το Τελ Αβίβ. Το πλήρωμα θα παραμείνει στο αεροδρόμιο, ενώ αντιπροσωπεία θα μεταφερθεί οδικώς στην Ιερουσαλήμ, στην παλιά πόλη όπου βρίσκονται το Πατριαρχείο και ο Ναός της Αναστάσεως.

Μάθημα Ηθικής αντί για Θρησκευτικά: Στόχευση Μασόνων από το 1866!


Τί διακηρύσσει σχετικῶς ἡ γαλλική μασονική Στοά «Τό Ρόδον τῆς Ἐντελοῦς Σιωπῆς» (“La Rose du Parfait Silence”) ἤδη τό 1866!

τοῦ Μοναχοῦ Σεραφείμ (Ζήση)

Εἰσαγωγή

Οἱ ἐξελίξεις καί οἱ ἀντιδράσεις περί τό Μάθημα Ἠθικῆς πού προβλέπεται νά ἐφαρμοσθεῖ τό προσεχές ἀκαδημαϊκό ἔτος (2026-2027) στά σχολεῖα, παραλλήλως πρός τό Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, ἤδη «τρέχουν».

Ἡ εἰσαγωγή τοῦ Μαθήματος τῆς Ἠθικῆς, τό ὁποῖο προορίζεται νά διδάσκεται σέ ὅσους ἐκ τῶν μαθητῶν δέν εἶναι Ὀρθόδοξοι, ἔχει ἤδη δρομολογηθεῖ ἀπό χρόνια (2019), κατ’ ἀρχάς μέ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας (σέ ὁλομέλεια) ὑπέρ τῆς «θεσπίσεως ἐναλλακτικοῦ μαθήματος πρός τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν», καί ἔπειτα μέ ὑπουργικές ἀποφάσεις τοῦ Νοεμβρίου τοῦ παρελθόντος ἔτους (2025), συγκεκριμένα πλέον περί μαθήματος Ἠθικῆς στό Γυμνάσιο καί τό Λύκειο [1].

Αγίου Αμφιλοχίου επισκόπου Ικονίου: Ομιλία εις την γυναίκα την αμαρτωλόν, την αλειψάσαν τον Κύριον μύρω και εις Φαρισαίον

Άγιος Αμφιλόχιος, Επίσκοπος Ικονίου

Α. Πολύ ωφέλησε την ψυχή μας ο Χριστός, σαν παρακάθησε στο τραπέζι του Ζακχαίου. Γιατί όπου ο Χριστός φιλοξενείται, και κάμνει συντροφιά με τους ανθρώπους, και το πιοτό και το τραπέζι μας καταδέχεται, εκεί κατοικεί η ευφροσύνη. Γιατί ποιος τελώνης η πόρνη η απ’ εκείνους που έπραξαν όσα δε λέγονται κακά, βλέποντας τον Ποιητήν του ουρανού και της γης να εισέρχεται στο σπίτι του Τελώνη, η εκείνον που μας δίδει τα στάχυα, να λαβαίνει με τα χέρια του ανθρώπινο ψωμί, η των τσαμπιών τον χορηγό να ντύνει απ’ το κρασί και να ευλογεί τα πατητήρια, και στο μυαλό του δε θάβαζε την πράξη τούτη για μεγάλη γιορτή και λαμπρό πανηγύρι; Αληθινά γιορτή. Ευφροσύνη αγγελικής φιλοξενίας, να βλέπεις το Δεσποτη με τους δούλους· το Θεό με τους ανθρώπους· τον Κριτήν τέλος να βλέπεις μ’ εκείνους που θα κρίνει, να κάθεται το ίδιο τραπέζι. Μα για τούτον το λόγο ήρθε στη γη, χωρίς να εγκαταλείψει τον ουρανό ορφανό από τη θεϊκή δόξα· γιατί και τέλειος γενόμενος άνθρωπος, δεν έπαυσε να είναι Θεός.

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς επισκόπου Αχρίδος: Ο προδότης Ιούδας

(Στον σιδερά Ραντοσάββα Ι., για τον προδότη Ιούδα)

Ρωτάς: «Θα συγχωρηθή άραγε στον Ιούδα η αμαρτία της προδοσίας του Διδασκάλου και Κυρίου του Ιησού Χριστού;».

Δε γνωρίζω για ποιο λόγο σε ενδιαφέρει κάτι τέτοιο. Για μας δεν αποτελεί τη μεγαλύτερη μέριμνα αυτό, το να μην προδώσουμε εμείς το Χριστό με τις ανομίες μας; Και ακόμα πιο σημαντικό· πως να σώσουμε τις ψυχές μας; Γιατί δες, το ρολόι της ζωής μας μετράει γοργά τις μέρες και τις ώρες υπενθυμίζοντάς μας την επικείμενη έξοδο από τούτο τον κόσμο. Όλοι εμείς θα βρεθούμε ενώπιον του αιωνίου Κριτού, ο Οποίος θα εκφέρει την δίκαιη Κρίση Του για όλα εκείνα που πράξαμε στη ζωή μας, ενώπιον όλων των ουρανίων ανθρώπων.

Όταν οι άνθρωποι πηγαίνουν σε δίκη, σκέφτεται ο καθένας τα δικά του αμαρτήματα και τις αδικίες και το πως θα δικαιολογήσει τον εαυτό του ενώπιον του δικαστού. Κανείς δεν έχει το χρόνο και την επιθυμία να σκεφτεί για τις αμαρτίες των άλλων, μήτε και να μπει στα μυστικά του νου του δικαστή που θα κρίνει.

Μεγάλη Τρίτη σήμερα… - Ελευθεριάδης Ελευθέριος


Μεγάλη Τρίτη σήμερα…

Θα Τον βρεις να στέκεται εκεί, στο κέντρο του Ναού.

Μόνος. Χτυπημένος. Μέσα στα αίματα. Με ακάνθινο στεφάνι στο κεφάλι, με κάλαμο στο χέρι και με χιτώνα πορφυρό…

Δε θυμώνει. Ούτε εκδικείται.

Λυπάται.
Λυπάται για το κατάντημα.
Για το κατάντημα εκείνων που τόλμησαν να σηκώσουν πάνω Του το χέρι.

Το Τροπάριο της Κασσιανής


Το Τροπάριο της Κασσιανής, είναι ένα αριστούργημα: συγκινητικό, πλήρες, κομψό, γεμάτο μεστά νοήματα και εκφραστικό πλούτο, υπέροχο. Και ο θρύλος που το συνοδεύει είναι κι αυτός θαυμάσιος.

Η μοναχή Κασσιανή, ή Κασσία, ή Ικασία, γεννήθηκε περίπου στα 810 και συμμετείχε στην αντίσταση κατά των εικονομάχων. Η πένα της, που ήταν απαράμιλλη, συνέτεινε στο να επισκιαστούν οι σύγχρονές της υμνογράφοι- μελωδοί. Θεωρείται η πλέον επιφανής γυναίκα μελωδός στο Βυζάντιο. Πατριάρχες της εποχής σφετερίστηκαν τα κείμενά της και μέχρι σήμερα πιστεύουμε πως εκείνοι τα έγραψαν…

Η Κασσιανή ήταν ανάμεσα στις παρθένες ευγενικής καταγωγής που συνάντησε ο Θεόφιλος για να επιλέξει ανάμεσά τους την μέλλουσα σύζυγό του. Δεν γνωρίζουμε αν πρόκειται για γεγονός ή για μύθο, πάντως αναφέρεται μια συναρπαστική σκηνή. Η Κασσιανή θάμπωσε με την ομορφιά της τον νεαρό και ήθελε να της δώσει το χρυσό μήλο. Όμως, έκανε το λάθος να της μιλήσει.

Σέ ἱκετεύω, Οὐράνιε Νυμφίε τῆς ψυχῆς μου, λάμπρυνόν με· καθάρισε τό ἔνδυμα τῆς ψυχῆς μου...

† Γέροντος Ἐφραίμ Φιλοθεΐτου

Ἡ ψυχή τοῦ χριστιανοῦ, ἡ μετανοημένη ψυχή, αὐτή πού ἔχει συναίσθησι τῆς ἁμαρτωλότητος καί τῆς εὐθύνης, στρέφει τά μάτια της πρός τόν Νυμφίον τῆς Ἐκκλησίας καί γοερῶς ἀναφωνεῖ: «Σωτήρα μου, Εὐεργέτα μου, Σύ πού σταυρώθηκες γιά μένα τήν ἁμαρτωλή ψυχή· δέν ἔχω χιτῶνα καθαρό, χιτῶνα λελαμπρυσμένο ἀπό τά δάκρυα καί τήν μετάνοια· ἔνδυμα δέν ἔχω ἁγνό. Πῶς θά παρουσιασθῶ ἐνώπιόν Σου, Οὐράνιε Νυμφίε κάθε μετανοημένης καί καθαρᾶς ψυχῆς! Ὁ νυμφώνας Σου εἶναι κεκοσμημένος, εἶναι θαυμάσια στολισμένος καί ὄμορφος. Ἐγώ ὅμως δέν ἔχω ἔνδυμα, ἵνα εἰσέλθω καί κατοικήσω αἰωνίως ἐν αὐτῷ. Σέ παρακαλῶ, Σέ ἱκετεύω, Οὐράνιε Νυμφίε τῆς ψυχῆς μου, λάμπρυνόν με· καθάρισε τό ἔνδυμα τῆς ψυχῆς μου, δῶσε μου τά ἀπαιτούμενα μέσα καθάρσεως γιά νά λαμπρυνθῆ τό ἔνδυμα αὐτό καί νά ἀξιωθῶ νά γίνω μέτοχος, νά γίνω ἄξιος νά κατοικήσω μέσα σ᾿ αὐτόν τόν οὐράνιο καί αἰώνιο νυμφῶνά Σου».


πηγή: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου: «Τά τάλαντα…»

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Πρόσεξε δέ ὅτι παντοῦ δέν ἀπαιτεῖ ἀμέσως αὐτά πού ἐνεπιστεύθη. Διότι εἰς τήν παραβολήν τοῦ ἀμπελῶνος (Ματθ. 21, 33), ἀφοῦ τόν παρέδωκεν εἰς τούς γεωργούς, ἀπεδήμησε. Καί ἐδῶ ἐνεπιστεύθη τά τάλαντα καί ἀπεδήμησε.

Διά νά μάθῃς μ᾽ αὐτό τήν μακροθυμίαν Του. Ἐγώ δέ νομίζω ὅτι λέγοντας αὐτά ὑπαινίσσεται καί τήν Ἀνάστασιν. Μόνον πού ἐδῶ δέν ἀναφέρονται πλέον γεωργοί καί ἀμπελών, ἀλλά ὅλοι εἶναι ἐργάται. Διότι δέν ἀναφέρεται μόνον στούς ἄρχοντας, οὔτε στούς Ἰουδαίους, ἀλλά σέ ὅλους. Καί ἐκεῖνοι μέν πού προσφέρουν ὁμολογοῦν μέ εὐγνωμοσύνη καί τά ἰδικά τους, ἀλλά καί ὅσα τούς ἔδωκεν ὁ δεσπότης. Ἔτσι ὁ μέν ἕνας λέγει: «Κύριε, πέντε τάλαντα μοῦ ἔδωσες», ὁ δέ ἄλλος λέγει «δύο», δεικνύοντες ὅτι ἀπό Ἐκεῖνον ἔλαβαν τό κεφάλαιον τῆς ἐργασίας των, καί Τοῦ ἀναγνωρίζουν μεγάλην χάριν, καί ἀποδίδουν τό πᾶν εἰς Αὐτόν.

Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος: Η παραβολή των δέκα παρθένων


Η παραβολή των 10 παρθένων. Ιερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι, Κόσοβο

Αδελφοί και πατέρες. Είναι καλόν πράγμα η μετάνοια και η ωφέλεια που προέρχεται από αυτήν. Αυτό γνωρίζοντας και ο Κύριος Ιησούς Χριστός, ο Θεός μας, ο οποίος όλα τα γνωρίζει εκ των προτέρων, είπε: «Μετανοείτε, ήγγικε γαρ η Βασιλεία των Ουρανών».

Θέλετε δε να μάθετε ότι χωρίς μετάνοια, και μάλιστα μετάνοιαν από το βάθος της ψυχής και τοιαύτην όπως ο Λόγος την ζητεί από εμάς, είναι αδύνατον να σωθούμε;

Ακούστε τον ίδιον τον Απόστολο που λέγει «… πάσα αμαρτία εκτός του σώματος εστίν. Ο δε πορνεύων εις το ίδιον σώμα αμαρτάνει…». Και πάλιν. «Παραστήναι δει ημάς έμπροσθεν του βήματος του Χριστού, ίνα απολήψεται έκαστος τα διά του σώματος προς ει έπραξε, είτε αγαθά είτε φαύλα». Ημπορεί λοιπόν πολλές φορές λαμβάνοντας κάποιος αφορμήν από αυτά να ειπή: «ευχαριστώ τον Θεόν, διότι δεν εμόλυνα κανένα μέλος του σώματός μου με κάποιαν πονηρά πράξη», και έχει δήθεν παρηγορία από αυτό, επειδή είναι ξένος από σωματικήν αμαρτία. Αλλά αποκρίνεται ο Δεσπότης λέγοντας την παραβολήν περί των δέκα παρθένων, και δεικνύει σε όλους μας και μας βεβαιώνει ότι καθόλου δεν ωφελούμεθα από την καθαρότητα του σώματος, εάν δεν συνυπάρχουν σ’ εμάς και οι υπόλοιπες αρετές.

ΑΓΡΥΠΝΕΙΤΕ…! Λυχνάρια και μανουάλια αναμμένα να γίνουμε, αδελφοί μου, και να φωτίζουμε μέσα στο σκοτάδι του κόσμου


Αυγουστίνος Καντιώτης: Αγρυπνείτε! (Σχόλια στην παραβολή των δέκα παρθένων)

Διανύουμε, αγαπητοί μου, την αγία και Μεγάλη Εβδομάδα. Αν όλες οι ημέρες οι ώρες και τα λεπτά του χρόνου πρέπη να φέρουν τη σφραγίδα της αγιότητος, πολύ περισσότερο η εβδομάδα αυτή. Όλα τώρα πρέπει να είνε άγια. Η σκέψι μας, η καρδιά μας, η θέλησί μας, η γλώσσα μας, όλη η υπαρξί μας να είνε στο Χριστό 100%.

Αυτή την εβδομάδα δεν επιτρέπεται καμμιά αμαρτία. Η αμαρτία είνε κατακριτέα οποιαδήποτε ημέρα• αλλά αν γίνεται τη Μεγάλη Εβδομάδα, είνε φρικτή. Άλλο ν αμαρτάνῃ κανείς την καθημερινή, και άλλο την Κυριακή και τη Μεγάλη Παρασκευή.

Δεν είναι πολύς καιρός που κάποιος Χριστιανός ήρθε και μου είπε• «Πάτερ, εξωμολογήθηκα• είπα τ αμαρτήματά μου, αλλά ένα αμάρτημα με τρώει, δε μπορώ να ησυχάσω», κι άρχισε να κλαίη• «είνε μια αμαρτία που την έκανα Μεγάλη Παρασκευή…». Είδα κ έπαθα να τον παρηγορήσω. Είναι όντως φοβερό ν αμαρτάνῃ κανείς την ημέρα που σείεται η γη, που κτυπούν πένθιμα οι καμπάνες, που κλαίνε οι μοναχοί, που ψάλλουν οι ψάλτες το «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου …ο Υιός της Παρθένου».

Βρετανία: Συγκίνηση και πνευματική αναγέννηση το Σάββατο του Λαζάρου.


Το Σάββατο του Λαζάρου, 4 Απριλίου 2026, ημέρα κατά την οποία η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την εκ νεκρών έγερση του φίλου του Χριστού, αποτέλεσε και φέτος ορόσημο πνευματικής αναγέννησης για δεκάδες κατηχουμένους στη Μεγάλη Βρετανία. Σε κλίμα κατάνυξης και βαθιάς συγκίνησης, πλήθος πιστών προσήλθε για να λάβει το Άγιο Βάπτισμα και το Ιερό Χρίσμα, εντασσόμενο πλέον στην εκκλησιαστική ζωή.

Οι τελετές πραγματοποιήθηκαν υπό την ευθύνη της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρεταννίας, η οποία τα τελευταία χρόνια αναπτύσσει έντονη ιεραποστολική και κατηχητική δράση.