Η Ανάσταση στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου το 1945

Θεοφάνης Μαλκίδης

Κάθε Θεία Λειτουργία της Ανάστασης είναι ξεχωριστή, ωστόσο αυτή που έγινε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου είναι μοναδική. Το κολαστήριο που δημιούργησαν οι δολοφόνοι των λαών και των πολιτισμών Γερμανοί Ναζί στο Νταχάου, λίγο έξω από το Μόναχο, δέχθηκε τους πρώτους κρατούμενους- πολιτικούς αντιπάλους και έθνη που ήταν ενάντια στα σχέδια του αιμοσταγούς δολοφόνου Αδόλφου Χίτλερ το 1933 και μέχρι το 1945, πάνω από 200.000 κρατούμενοι μεταφέρθηκαν και βασανίστηκαν εκεί.

Αμέτρητοι άνθρωποι πέθαναν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης, ενώ εκατοντάδες αναγκάστηκαν να συμμετάσχουν στα πειράματα των Ναζί που διεξάγονταν από τον επιστημονικά υπεύθυνο του οργανωμένου εγκλήματος Σίγκμουντ Ράσερ.

Όταν οι κρατούμενοι έφταναν στο στρατόπεδο με τη μακάβρια επιγραφή στην πύλη του «Η Εργασία Απελευθερώνει»,

ξυλοκοπούνταν βάναυσα, κουρεύονταν και όλα τους τα προσωπικά αντικείμενα λεηλατούνταν από τους φρουρούς, ενώ οι περιουσίες είχαν ήδη δημευτεί και είχαν καταλήξει στους αρχηγούς της εγκληματικής οργάνωσης.

Χριστός Ανέστη μέσα από το Παράδεισο! από τον παπα Φώτη τον δια Χριστό Σαλό!

Χριστός Ανέστη μέσα από το Παράδεισο!

από τον παπα Φώτη τον δια Χριστό Σαλό!

Ο παπά Ν.. είναι ένας απλός λευίτης και προπάντων εμπερίστατος, με πολλά προσωπικά προβλήματα, όμως ήταν ένας αγαπημένος φίλος του παπαΦώτη Λαυριώτη του διά Χριστόν Σαλού…

και πολλές φορές όταν τον έβλεπε τον πείραζε ο Παππούλης, γιατί ο παπα Ν. είναι μια πολύ απλή ψυχή, καθαρή, παιδική θα έλεγα… και ο Παππούλης αναπαυόταν σε τέτοιες ψυχές!

Φέτος πήρε εντολή από τον Αρχιερατικό να λειτουργήσει τη Λαμπρό Τρίτη σε μια εκκλησία σε ένα άλλο χωριό, όπως και έγινε…

Γυρνώντας στο σπίτι του έπρεπε να περάσει μπρος από το κοιμητήριο που είναι θαμμένος ο παπα Φώτης και το σκεφτόταν…

Τι συμβαίνει στον εγκέφαλο μετά από δύο εβδομάδες ψηφιακής αποτοξίνωσης

Ακόμη και μια μικρή παύση από τη συνεχή ψηφιακή υπερφόρτωση μπορεί να δώσει στον εγκέφαλο την ευκαιρία να ρυθμιστεί ξανά.

Ας είμαστε ειλικρινείς, τα smartphones έχουν γίνει οι πιστοί μας σύντροφοι. Από τη στιγμή που ξυπνάμε μέχρι το τελευταίο scroll πριν τον ύπνο, βρίσκονται δίπλα μας, προσφέροντας πρόσβαση σε ο,τιδήποτε, είτε το χρειαζόμαστε είτε όχι.

Αλλά τι συμβαίνει όταν αποσυνδεόμαστε, έστω και για λίγο; Μια πρόσφατη μελέτη αποφάσισε να εξετάσει την ψηφιακή μας εξάρτηση, και τα αποτελέσματα εκπλήσσουν.

Τι συμβαίνει στον εγκέφαλο έπειτα από δύο εβδομάδες ψηφιακής αποτοξίνωσης

Οι ερευνητές διεξήγαγαν μια τυχαία ελεγχόμενη δοκιμή. Μια ομάδα 467 συμμετεχόντων συμφώνησε να εγκαταστήσει μια εφαρμογή που μπλοκάρει την πρόσβαση στο ίντερνετ του κινητού και έμειναν για δύο εβδομάδες χωρίς τα αγαπημένα τους social media, τα news feeds ή την παρόρμηση να ελέγξουν τα email τους στις 3 τα ξημερώματα. Ο μόνος τρόπος επικοινωνίας; Μηνύματα και τηλεφωνικές κλήσεις, σαν να βρισκόμαστε στη δεκαετία του ’90.

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: Να χαρείς μαζί με την Θεοτόκο την Ανάσταση του Χριστού!

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

Συλλογίσου αγαπητέ, ότι έχουμε χρέος να συγχαρούμε με την Παναγία Παρθένο, που όταν είδε τον Υιό και Θεό της ότι αναστήθηκε, γέμισε αμέσως από τόση μεγάλη χαρά όσο μεγάλη ήταν και η θλίψη που δοκίμασε στα Πάθη του.

Οι πόνοι και οι θλίψεις της μετριούνται με τη γνώση που είχε για την άπειρη αξιότητα του ενσαρκωμένου Λόγου, και από την αγάπη της σ’ αυτόν, όχι μόνο σαν Θεό, και σαν γέννημα των σπλάγχνων της, αλλά σαν μονογενή Υιό της και επειδή αυτή μόνη ήταν μητέρα του χωρίς πατέρα. Όλα αυτά δεν άφηναν την αγάπη της να μοιρασθεί σε άλλα πράγματα, αλλά την πολλαπλασίαζαν μόνο στο γλυκό της Υιό.

Ο άγιος Πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης και η θαυμαστή εμφάνιση των αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης!

~ Σε μια επίσκεψή μας στον π. Ιωάννη, μας διηγήθηκε πώς γνώρισε τους τρεις νεοφανείς αγίους Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη και από τότε η ζωή του συνδέθηκε ολοκληρωτικά μαζί τους!

Μας είπε: ” Το 1987, όταν ήμουν στο Νεοχώρι, υπέφερα από κολικό του νεφρού! Έλαβα τότε έναν φάκελο, χωρίς αποστολέα, ο οποίος περιείχε το βιβλίο ( Σημείον Μέγα) του Φώτη Κόντογλου, για την ζωή των τριών νεοφανών Αγίων και τα θαυμαστά γεγονότα της εύρεσης των αγίων λειψάνων τους! Διαβάζοντάς το έμεινα έκπληκτος από το συγκλονιστικό μαρτύριό τους και επικοινώνησα με την ηγουμένη της Ιεράς Μονής στην Μυτιλήνη. Της ζήτησα λαδάκι από τις κανδήλες των Αγίων, αγίασμα και κάποια βιβλία με τα θαύματά τους! Η ηγουμένη Ευγενία μου τα έστειλε και άρχισα να σταυρώνομαι με αυτές τις ευλογίες, καθώς και να διαβάζω τα βιβλία των Αγίων!

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Κρήσκεντος και των Aγίων Mαρτύρων γυναικών Aναστασίας και Bασιλίσσης (15 Απριλίου)

Μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Kρήσκεντος

Θάμβος βλέπειν Kρήσκεντα του πυρός μέσον,

Hγούμενον λειμώνα τερπνόν την φλόγα.

Kάτθανε και Kρήσκης πέμπτη δεκάτη πυρί λαύρω.

Μαρτύριο Αγίου Κρήσκεντος. Τοιχογραφία του 1547 μ.Χ. 

στην Ιερά Μονή Διονυσίου (Άγιον Όρος)

Oύτος ήτον από τα Mύρα της Λυκίας εκ γένους λαμπρού και περιφανούς, γέρων και προβεβηκώς εις την ηλικίαν. Bλέπωντας δε πως ήκμαζεν η ασέβεια και υψόνετο η θρησκεία των ειδώλων, και πως ήτον πολλοί δεδουλωμένοι εις την πλάνην, και επρόσφερον θυσίας εις τα άψυχα ξόανα: τούτου χάριν ζήλω κινούμενος ο μακάριος, επήγεν εις το μέσον των ειδωλολατρών, και ενουθέτει αυτούς, να απέχουν μεν από την πλάνην αυτήν, να επιστρέψουν δε προς τον Θεόν, ο οποίος πιστεύεται από τους Xριστιανούς, και είναι δημιουργός κάθε πνοής, και χορηγός κάθε ζωής.

Ανάσταση, η ελπίδα του κόσμου

Βασίλειος Στογιάννος, καθηγητής Ιστορίας των χρόνων & της Ερμηνείας της Καινής Διαθήκης Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

Στην τριάδα των χριστιανικών αρετών, που αναφέρει ο απόστολος Παύλος στην κατακλείδα του ύμνου της αγάπης, ανάμεσα στην πίστη και στην αγάπη υπάρχει η ελπίδα. Σωστά, γιατί στηρίζεται στην πίστη και σχετίζεται πρακτικά με την αγάπη. Η ελπίδα του χριστιανού πηγάζει από την πίστη του, από την θεογνωσία και την ανθρωπογνωσία του. Συγχρόνως όμως δίνει φτερά και στην αγάπη του, γιατί την συνδέει με το όραμα του καινούριου κόσμου, με το πλήρωμα της βασιλείας του Θεού στην νέα γη και στον νέο ουρανό που κατοικεί η δικαιοσύνη κατά τον απόστολο Πέτρο.

Αγωνιζόμαστε, κάνομε θυσίες, υφιστάμεθα δεινά αγόγγυστα, δίνομε την ζωή μας, γιατί έχομε ένα τελικό στόχο, την επικράτηση της νέας δημιουργίας, της βασιλείας του Θεού. Όλες μας οι πράξεις κατατείνουν στην έλευση αυτής της έσχατης πραγματικότητας, που την ξέρομε από την πίστη μας βέβαια, αλλά που βασικά την βλέπομε με την ελπίδα, με την προσδοκία μας.

Η δική μας, η χριστιανική προσδοκία στηρίζεται στην ανάσταση. Ξεκινά από την ανάσταση του Χριστού και απολήγει στη δική μας μετοχή στον κόσμο της αναστάσεως. Έτσι μιλώντας κανείς για την ανάσταση αναφέρεται στην ελπίδα του κόσμου.

Πάσχα με τους κρυπτοχριστιανούς της Πόλης

Στο Ναό της Παναγίας της συνοικίας του Γαλατά, στην Κωνσταντινούπολη, εφημέρευε ο γέρων παπα–Μελέτιος, ο οποίος διέμενε με την οικογένειά του σε μια κατοικία που βρισκόταν εκεί στο προαύλιο του Ναού.

Ο παπα–Μελέτιος ήταν ένας ενάρετος και ευσεβής λευίτης, που απολάμβανε τον σεβασμό και την βαθειά εκτίμηση του ποιμνίου του για τον ασκητικό του βίο και για την περιφρόνησή του προς το χρήμα. Κυρίως γι’ αυτό τον λόγο διορίστηκε και ως εξομολογητής των ενοριτών του.

Πλησίαζαν τότε οι μέρες του χαρμόσυνου Πάσχα.

Το Σάββατο του Λαζάρου, ο παπα–Μελέτιος, εξαντλημένος από την αδιάκοπη εξομολόγηση των πιστών, ήπιε ένα τσάι που του ετοίμασε η παπαδιά και ξάπλωσε στο κρεβάτι.

Ο «ύπνος των δικαίων» δεν άργησε να κλείσει τα βλέφαρα του αγαθού αυτού πρεσβυτέρου, ενώ η παπαδιά ασχολιόταν ακόμη με την τακτοποίηση του νοικοκυριού της, καθώς και στο πώς να βάλει τα παιδιά της να κοιμηθούν.

Ιερά Μονή Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης Λέσβου

 

πηγή: https://www.youtube.com/

Μνήμη των Αγίων ενδόξων νεοφανών Μαρτύρων Ραφαήλ, Νικολάου και της Αγίας Παρθενομάρτυρος Ειρήνης (Τρίτη της Διακαινησίμου)

Μνήμη των Αγίων ενδόξων νεοφανών Μαρτύρων Ραφαήλ, Νικολάου και της Αγίας Παρθενομάρτυρος Ειρήνης, των εν Θέρμω της Λέσβου μαρτυρησάντων

Εις τους Ραφαήλ και Νικόλαον

Ως φώς ημίν ώφθησαν Ραφαήλ μέγας,

ομού και Νικόλαος κεκρυμμένοι.

Εις την Ειρήνην

Ειρήνη αθλήσασα συν τοις τοκεύσι.

Ημίν ήδη έγνωσται θαύμασι ξένοις.

Στις 23 Ιουνίου 1959, κατά την διάρκεια εργασιών αποκατάστασης ενός ναϋδρίου σ’ έναν λόφο κοντά στο χωριό Θερμή της Λέσβου, ο εργάτης Δούκας Τσολάκης ανακάλυψε έναν τάφο με οστά αγνώστων. Άνθρωπος ολιγόπιστος τότε και ανευλαβής, παράτησε τα τίμια λείψανα στη ρίζα ενός δένδρου, περιγελώντας τα. Γρήγορα όμως τιμωρήθηκε, και μπόρεσε να κινήσει ξανά τα χέρια του μόνον αφού έκανε το σημείο του Σταυρού, για πρώτη φορά μετά είκοσι επτά χρόνια. Είδε κατόπιν τον ίδιο τον άγιο Ραφαήλ κοντά στο ναΰδριο, μετεστράφη από την απιστία του και έγινε διάπυρος κήρυκας της χάριτος του νεοφανούς αυτού αγίου του Θεού. Προηγουμένως, η σύζυγός του Μαρία υπήρξε μάρτυς της εμφάνισης στο υπό κατασκευή ναΰδριο ενός ιερομόναχου με επιβλητικό παράστημα, ο άνδρας της όμως την είχε αποπάρει.

Πώς να νικήσεις τον θυμό και την κατάκριση - Μητρ. Λεμεσού Αθανάσιος

 

πηγή: https://simeiakairwn.gr/

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Ποιος μου βεβαιώνει εμένα ότι ο Χριστός αναστήθηκε;

Μου το βεβαιώνει η συνείδηση μου πριν απ’ όλα. Κατόπιν ο νους μου και η βούληση μου.

Πρώτον, η συνείδηση μου λέει: τόσα πάθη που υπέστη ο Χριστός για το καλό και τη σωτηρία των ανθρώπων δεν θα μπορούσαν να επιβραβευτούν με τίποτε άλλο παρά με την ανάσταση και την υπερκόσμια δόξα. Τα ανείπωτα πάθη του Δικαίου στεφανώθηκαν με την ανείπωτη δόξα. Αυτό μου δίνει ικανοποίηση και ηρεμία.

Δεύτερον, ο νους μου λέει: χωρίς την λαμπρή αναστάσιμη νίκη όλο το έργο του Υιού του Θεού θα παρέμενε στον τάφο, ολόκληρη η αποστολή Του θα ήταν μάταιη.

Τρίτον, η βούληση μου λέει: η ανάσταση του Χριστού με έσωσε από τους ταλαντευόμενους δισταγμούς ανάμεσα στο...καλό και το κακό, και με θέτει αποφασιστικά στον δρόμο του καλού. Και αυτό μου φωτίζει τον δρόμο και μου δίνει στήριγμα και δύναμη.