Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2026

Παύλος Μελάς-“Αξίζει να πεθαίνει κανείς για την Μακεδονία, για την ΕΛΛΑΔΑ”

“Δεν υπήκουσα παρά εις μίαν ιδέαν, να φανώ χρήσιμος εις τον πλησίον και τον τόπον μου θεωρείται σύμβολο του Μακεδονικού Αγώνα”.

“Αξίζει να πεθαίνει κανείς για την Μακεδονία, για την ΕΛΛΑΔΑ“

13 Οκτωβρίου .Hμέρα μνήμης του πρωτεργάτη Μακεδονομάχο Παύλου Μελά

Δεν πολέμησε για δόξα, δεν πολέμησε για χρήματα, πολέμησε γιʼ αυτό που ο ίδιος περιέγραψε ξεψυχώντας:

«Το Σταυρό να τον δώσεις στη γυναίκα μου, είπε στον συναγωνιστή του, και το τουφέκι, όπως σου είπα, του Μίκη (του γιου του). Και να τους πεις, ότι το καθήκον μου έκαμα».

Παρουσίαση του νέου βιβλίου της κας Σόνιας Ευθυμιάδου – Παπασταύρου με τίτλο «Παύλος Μελάς»


Το ΔΣ του ΦΣΦ «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ» σας προσκαλεί στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της κας Σόνιας Ευθυμιάδου – Παπασταύρου με τίτλο «ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ», την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2026 και ώρα 19:30 μμ στην Αίθουσα της Πινακοθήκης του Συλλόγου μας.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:

Κική Αμαραντίδου, Εκπαιδευτικός, Δρ Ιστορίας.

Ευθύμης Ψαλλίδας, Εκπαιδευτικός Α/θμιας Εκπαίδευσης, Κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου, Μέλος του ΔΣ του ΦΣΦ «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ».

Την εκδήλωση θα συντονίσει η κα Θεολογία Μούζα, Φιλόλογος Εκπαιδευτικός Β/θμιας Εκπαίδευσης, Κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου, Μέλος του ΔΣ του ΦΣΦ «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ».

Προαιρετικά: Θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό

Οι εισπράξεις από την πώληση του βιβλίου, σύμφωνα με την επιθυμία των χρηματοδοτών, θα διατεθούν προς ενίσχυση της ακριτικής νήσου Γαύδου.

Διάθεση βιβλίων: Βιβλιοπωλείο «Η ΓΩΝΙΑ» του Βασίλη Παπαγιάννη.

Με τιμή

Το ΔΣ του ΦΣΦΑ

Συναξάρι τῆς ἁγίας νεομάρτυρος Χρυσῆς, τῆς ἐξ Ἀλμωπίας (13 Οκτωβρίου)


Αγία Χρυσή. Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Βελβεντού (1807 μ.Χ.)

Ὁ μέγας ἐγκωμιαστής τῶν μαρτύρων, ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, τιμῶντας τή μνήμη κάποιας ἀρχαίας μάρτυρος τῆς ἐποχῆς του γράφει· «Εὐλογητός ὁ Θεός· καί γυναῖκες θανάτου λοιπόν καταπαίζουσι, καί κόραι καταγελῶσι τελευτῆς, καί παρθένοι κομιδῇ νέαι καί ἀπειρόγαμοι εἰς αὐτά σκιρτῶσι τοῦ ἅδου τά κέντρα, καί οὐδέν πάσχουσι δεινόν». Γυναῖκες καί μάλιστα κόρες, λέγει ὁ ἱερός Πατήρ, περιφρονοῦν τό θάνατο. Ἡ σπουδαία αὐτή πνευματική κατάσταση δέν εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἀνθρώπινης φύσεως, ἀλλά τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ. Πολλές ἀπό τίς μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ εἶχαν δυό πολύτιμα στολίδια. Τό ἕνα ἦταν ἡ παρθενία καί τό ἄλλο τό μαρτύριο. Μέ τά δύο αὐτά στολίδια παρουσιάσθηκαν στό Δεσπότη Χριστό κι ἀπολογήθηκαν γιά τό βίο τους. «Δι’ ἐκεῖνο τό πρόβατον αὗται αἱ δαμάλεις ἐσφάγησαν».

Πνευματική πείνα για τον Λόγο του Θεού


Όταν η οικογένεια ξεχνά να μιλήσει για Θεό

Στην Καινή Διαθήκη, ο Απόστολος Παύλος, γράφοντας προς την κοινότητα των Κολασσαέων, τονίζει την πνευματική εντολή για το πώς πρέπει να λειτουργεί η χριστιανική οικογένεια: «ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ ἐνοικείτω ἐν ὑμῖν πλουσίως, ἐν πάσῃ σοφίᾳ διδάσκοντες καὶ νουθετοῦντες ἑαυτούς» (Κολ. 3, 16). Ο λόγος του Θεού δεν πρέπει απλώς να υπάρχει σε μια σκονισμένη Καινή Διαθήκη στη βιβλιοθήκη μας. Πρέπει να «ενοικεί», να κατοικεί δηλαδή μέσα μας, και μάλιστα «πλουσίως». Πρέπει να γίνει ενεργή πνευματική τροφή, μέρος των συζητήσεών μας, το κριτήριο των αποφάσεών μας.

Μπορούμε να μνημονεύουμε τους «πωρωμένους αμαρτωλούς»;


Η συμβουλή του Θεοφάνη του Έγκλειστου

Ως ιερέας, δεν είναι η πρώτη φορά που έρχομαι αντιμέτωπος με ένα εκπληκτικό φαινόμενο. Για παράδειγμα, μια μακροχρόνια εργαζόμενη του ναού έρχεται και με ρωτά:

– Μπορώ να γράφω για μνημόνευση το όνομα του πατέρα μου; Μου είπαν με μεγάλη πειθώ ότι, αφού ο πατέρας μου έπινε και πέθανε χωρίς μετάνοια, δεν πρέπει καθόλου να γράφω το όνομά του για μνημόνευση.

Για χρόνια έγραφε το όνομά του στα δίπτυχα με την ελπίδα ότι πρόκειται για μια ευεργετική εκκλησιαστική μεσιτεία υπέρ του άτυχου πατέρα της, και ότι η μεσιτεία κατά τη Θεία λειτουργία έχει μεγαλύτερη σημασία από την κατ’οίκον προσευχή της για τον γονιό της… Και ξαφνικά, κάποιος την έκανε άνω-κάτω με ένα «αδιάσειστο» επιχείρημα:

Ζούμε σε έναν κόσμο που φαίνεται να φοβάται τα γηρατειά


Ζούμε σε έναν κόσμο που φαίνεται να φοβάται τα γηρατειά, φίλοι μου.

Κρύβουμε τις ρυτίδες μας, στενοχωριόμαστε όταν εμφανίζεται η πρώτη άσπρη τρίχα και κοιταζόμαστε στον καθρέφτη σαν ο χρόνος να μας έχει αδικήσει.

Όμως, σταθείτε λίγο... τα γηρατειά δεν είναι κάτι για το οποίο πρέπει να ντρεπόμαστε.

Είναι ένα ταξίδι που δεν έχουν όλοι την ευκαιρία να ολοκληρώσουν.

Αγ. Συμεών του νέου θεολόγου: Περί των τριών τρόπων της προσευχής


Περί των τριών τρόπων της προσευχής

Αγίου Συμεών νέου Θεολόγου

Τρεις είναι οι τρόποι της προσοχής και της προσευχής, με τους οποίους η ψυχή ή υψώνεται ή γκρεμίζεται· υψώνεται όταν τους μεταχειρίζεται σε κατάλληλο καιρό, γκρεμίζεται όταν τους κατέχει παράκαιρα και ανόητα. Η νήψη λοιπόν και η προσευχή είναι δεμένες όπως η ψυχή με το σώμα και η μία χωρίς την άλλη δεν μπορεί να σταθεί. Αυτά τα δύο συνδέονται μεταξύ τους με δύο τρόπους. Πρώτα η νήψη αντιστέκεται στην αμαρτία, σαν εμπροσθοφυλακή, και κατόπιν ακολουθεί η προσευχή, η οποία θανατώνει παρευθύς και αφανίζει όλους εκείνους τους αισχρούς λογισμούς που εξουδετέρωσε πρωτύτερα η προσοχή· γιατί αυτή μόνη της δεν μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο. Αυτή η δυάδα, δηλαδή η προσοχή και η προσευχή, είναι η πύλη της ζωής και του θανάτου, κι όταν με τη νήψη φυλάγομε καθαρή την προσευχή, βελτιωνόμαστε, ενώ όταν δεν προσέχομε και τη μολύνομε και τη διαφθείρομε, αυξανόμαστε στην κακία. Επειδή λοιπόν, όπως είπαμε, οι τρόποι της προσοχής και προσευχής είναι τρεις, πρέπει να πούμε και τα ιδιώματα του κάθε τρόπου ώστε, όποιος θέλει να βρει τη ζωή και να εργαστεί, να βεβαιωθεί από αυτές τις τρεις ξεχωριστές καταστάσεις και να διαλέξει το καλύτερο, και όχι από άγνοια να κρατήσει το χειρότερο και να διωχθεί έτσι από το καλύτερο.

Πώς βρήκα τα λείψανα της Αγίας Χρυσής | Διηγείται ο ίδιος ο π. Κωνσταντίνος

 

Ο π. Κωνσταντίνος Κοδζαμπογιούκης διηγείται πώς οδηγήθηκε στη θαυμαστή εύρεση των ιερών λειψάνων της Αγίας Χρυσής της Νεομάρτυρος, στο Κάστρο της Χρυσής, στην Πέλλα, όταν τον Οκτώβριο του 2009, κατά την επίσκεψή του στον χώρο, παρατήρησε ένα σημείο με κίτρινους ναρκίσσους, χωρίς κανένα εμφανές σημάδι τάφου. Όπως αφηγείται, από εκείνη τη στιγμή ένιωθε επίμονα μια εσωτερική παρότρυνση ότι η Αγία βρισκόταν κάτω από τα λουλούδια και ότι έπρεπε να προχωρήσει στην ανακομιδή. 

Στη συνέντευξη περιγράφει την εύρεση των λειψάνων, την ευωδία τους και τη συγκίνηση όσων ήταν παρόντες. Αναφέρει επίσης ότι, μετά την ανακομιδή, οι νάρκισσοι δεν άνθισαν ξανά στο συγκεκριμένο σημείο. 

Στρατιωτικοί, νέες ταυτότητες & προσωπικός αριθμός: η ΝΙΚΗ σήκωσε & σηκώνει το βάρος και αυτού του αγώνα από την αρχή!

Επειδή κάποιοι προσπαθούν να δρέψουν καρπούς δήθεν δικής τους "επιτυχίας" και "αγώνων" στο ζήτημα των πιέσεων και εκβιασμών, που ασκεί η φασιστική κυβέρνηση Μητσοτάκη, για να επιβάλει ηλεκτρονική ταυτότητα με προσωπικό αριθμό στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, κάνουμε μια ανασκόπηση του πραγματικού αγώνα, τον οποίο δίνει η ΝΙΚΗ γι' αυτό το ζήτημα εξ αρχής – ΜΟΝΗ ΤΗΣ, γιατί οι ποικιλώνυμοι "ομολογητές", "αγωνιστές" και "πατριώτες" (πλην ελαχίστων αξιέπαινων εξαιρέσεων στο Διαδίκτυο) δεν τολμούν ή δεν καταδέχονται να συστρατευθούν με αυτήν! Κρίμα για την πατρίδα...

Παραθέτω ό,τι ξέρω και ό,τι βρήκα για το θέμα, που ξεκινούν από το Δεκέμβριο 2025. Φυσικά είναι μόνο ένα μικρό μέρος της τιτανομαχίας που δίνει η ΝΙΚΗ – πάλι ΜΟΝΗ ΤΗΣ – ενάντια στον προσωπικό αριθμό, τις ηλεκτρονικές ταυτότητες και το ηλεκτρονικό φακέλωμα. Κι άλλες κινήσεις υπάρχουν, μα δεν καταδέχονται ή δεν τολμούν να στηρίξουν τη ΝΙΚΗ, ώστε αύριο να κυβερνηθεί η Ελλάδα μας από ορθόδοξους χριστιανούς πατριώτες και σωστούς ανθρώπους!...

Ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ προειδοποιεί τους γονείς...

 

πηγή: https://adontes.blogspot.com/

Ρωμιοί της Συρίας: Αδιανόητο η Ελλάδα και η Ευρώπη να μην παρεμβαίνουν στην συνεχιζόμενη γενοκτονία


«Προστατέψτε τους Ρωμιούς, προστατέψτε τις γηγενείς χριστιανικές κοινότητες στη Συρία»

Έκκληση κινητοποίησης για την πόλη Σκαλμπιγιέ (السقيلبية / Suqaylabiyah) στη Συρία:

Την 1η Οκτωβρίου η χριστιανική κοινότητα της Σκαλμπιγιέ, μία από τις ιστορικές κοινότητες Ρωμιών στη Συρία, δέχθηκε νέα επίθεση από ένοπλες ισλαμιστικές ομάδες. Σύμφωνα με τοπικές αναφορές, ένοπλοι από την περιοχή της Κάλαατ αλ-Μαντίκ μπήκαν σε χριστιανική συνοικία, κατέστρεψαν καταστήματα, έβαλαν φωτιά σε σπίτια και εμπορικά καταστήματα και πυροβόλησαν προς κατοικίες και επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν πολίτες.

Το περιστατικό δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μεμονωμένο. Μέσα στο 2026 η πόλη έχει δεχθεί επανειλημμένες επιθέσεις: τον Μάρτιο, ομάδα ισλαμοφασιστών από γειτονική αραβική πόλη επιτέθηκε και έκαψε καταστήματα χριστιανών· τον Ιούλιο ένοπλα στοιχεία από την Κάλαατ αλ-Μαντίκ άνοιξαν πυρ, χρησιμοποιήθηκε χειροβομβίδα και υπήρξαν τραυματισμοί και συλλήψεις κατοίκων της Σκαλμπιγιέ που υπερασπίστηκαν την πόλη τους.

Ὁ πνευματικός ἀγών

Του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Συχνὰ οἱ κληρικοὶ μιλοῦν στοὺς πιστοὺς γιὰ τὶς ἀρετὲς καὶ τὰ πάθη. Στὸ κήρυγμά τους, ὅλα τὰ θεωροῦν εὔκολα· δίχως κόπο ἡ ἀπόκτηση τῶν ἀρετῶν, δίχως κόπο καὶ ἡ καταπολέμηση τῶν παθῶν. Ἡ πραγματικότητα ὡστόσο εἶναι διαφορετική. Ὁ κάθε καλοπροαίρετος χριστιανὸς ἔχει τὶς δικές του δυσκολίες στὸν διπλὸ αὐτὸν ἀγώνα. Οἱ δυσκολίες ποικίλλουν ἀνάλογα μὲ τὸ χαρακτήρα τοῦ καθενός, ἀλλὰ καὶ τὸν μέχρι τότε τρόπο ζωῆς του. Ἡ ἐμπειρία ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες εἶναι τὸ μεγάλο ἐμπόδιο γιὰ τὴν καταπολέμηση τῶν παθῶν, ὅπως καὶ ἡ ἀπόκτηση τῶν ἀρετῶν εἶναι μία συνεχὴς προσπάθεια καὶ ἐξάρτηση στὶς ἐπιθέσεις τοῦ πονηροῦ.

Ὁ διπλὸς αὐτὸς ἀγώνας διεξάγεται ταυτοχρόνως, γιατί οἱ ἀρετὲς καὶ τὰ πάθη ἀντιμάχονται τὸ ἕνα τὸ ἄλλο. Οἱ ἀρετὲς νεκρώνουν τὰ πάθη καὶ τὰ πάθη ἐξαφανίζουν τὶς ἀρετές. Ὑπάρχει μία ἀδιάκοπη μάχη. Ὁ πνευματικὸς ἀγωνιστὴς βλέπει τὶς ἀρετὲς καὶ τὶς ἐπιθυμεῖ, πρέπει ὅμως νὰ εἶναι εἰλικρινὴς καὶ ἀποφασιστικὸς στὴν καταπολέμηση τῶν παθῶν, γιατί στὴν πράξη οἱ ἐπιδιωκόμενες ἀρετὲς δὲν ἀποκτῶνται, ὅταν δειλὰ ἀρέσκεται στὶς ἁμαρτωλές του ἐπιθυμίες.