Εκοιμήθη ο Αρχιμανδρίτης και Ηγούμενος της Ι.Μ. Φρέατος του Ιακώβ Ιουστίνος Μάμαλος

Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 85 ετών, ο Αρχιμανδρίτης και Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Φρέατος του Ιακώβ στην Ναμπλούς της Παλαιστίνης, πατήρ Ιουστίνος Μάμαλος (κατά κόσμον Αναστάσιος Γ. Μάμαλος).

Ο γέροντας Ιουστίνος νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα στο Γενικό Νοσοκομείο Πατρών «Άγιος Ανδρέας», όπου και κατέληξε.

Γεννημένος στον Άγιο Προκόπιο μέσης Κέρκυρας, στα 18 του χρόνια βρέθηκε συνειδητά στους Αγίους Τόπους όπου και υπηρέτησε πιστά για 68 πλέον συναπτά έτη την Ορθοδοξία και τον Χριστιανισμό ως Αγιοταφίτης μοναχός.

Ο γέροντας Ιουστίνος ήταν ο Κτίτωρ και Ηγούμενος του μεγαλοπρεπούς Ι.Ν. της Αγιάς Φωτεινής της Σαμαρείτιδος εν τω Φρεάτι Ιακώβ Νεαπόλεως.

Κυβερνητικός διασυρμός: Αίφνης προβληματική η Συμφωνία των Πρεσπών… προς άγρα ψήφων!

Αφού παρακολουθούσε αμέτοχη επί χρόνια τους Σκοπιανούς να αλωνίζουν στα σχολικά βιβλία, το ΥΠΕΞ θυμήθηκε προεκλογικά να «απαιτήσει» διορθώσεις

Αφού άφησε τα Σκόπια να παραβιάζουν συστηματικά τις κρίσιμες παραμέτρους της Συμφωνίας των Πρεσπών (με την οποία η κυβέρνηση Τσίπρα παρέδωσε γη και ύδωρ στους Σκοπιανούς), η κυβέρνηση θυμήθηκε ξαφνικά να παραστήσει τον υπερασπιστή των εθνικών συμφερόντων. Όπως προέκυψε στη Βουλή, κατά τη συζήτηση επίκαιρης ερώτησης του βουλευτή της Νίκης Γιώργου Ρούντα, τα σχολικά βιβλία της γειτονικής χώρας συνεχίζουν ανενόχλητα να ξεχειλίζουν από αλυτρωτισμό, με την Αθήνα να θυμάται… όψιμα και προεκλογικά να προβάλει απαιτήσεις.

Να μιλάμε πνευματικά χωρίς να μιλάμε πνευματικά

“Να μιλάμε πνευματικά χωρίς να μιλάμε πνευματικά.” Αυτό διάβασα προχτές και ενθουσιάστηκα. Κι ενθουσιάστηκα γιατί θυμήθηκα ότι αυτό το βίωσα με κάποιες μορφές χαριτωμένες και φωτισμένες.

Να μιλάς πνευματικά χωρίς να μιλάς πνευματικά. Όπως ο καλός παππούλης, μου μιλούσε για τις απίθανες ντρίπλες του Ροναλντίνιο και γελούσε. Ή όπως ο αγιορειτης μοναχός περιέγραφε στην παρέα μας, για τα φάρμακα του διαβήτη που έπαιρνε και τις εγχειρίσεις που έκανε, μ’ ένα τρόπο ευχάριστο, παιδικό, χαριτωμένο, αλλιώτικο, θεϊκό.

Μείνε λίγο με τον εαυτό σου, βρε παιδί μου...

«Πρέπει να μαζευτούμε.

Να μαζέψουμε και τη διάνοια και την ψυχή.

Όλα.

Και να κλείσουμε τις θύρες.

Ποιες είναι οι θύρες;

Είναι οι αισθήσεις.

Μαζέψου μέσα και... κλείσε τις πόρτες.

Γνήσια τα ιερά λείψανα της Αγίας Χρυσής στην Αλμωπία που βρέθηκαν το 2023 – Την αποκάλυψη είχε κάνει ο Μητροπολίτης Ιωήλ

Επαληθεύεται και επιστημονικά η είδηση ότι βρέθηκαν τα ιερά λείψανα της Αγίας Νεομάρτυρας Χρυσής Αλμωπίας.

Πριν από τρία χρόνια και συγκεκριμένα τον Αύγουστο του 2023, ο Μητροπολίτης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ είχε προβεί στην αποκάλυψη ότι έχει βρεθεί λείψανο της Αγίας Χρυσής. Πιο συγκεκριμένα, την είδηση - την οποία δημοσίευσε το karatzova.com (δείτε το σχετικό ρεπορτάζ ΕΔΩ) - είχε ανακοινώσει ο Μητροπολίτης μετά το τέλος της Πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας στην Ιερά Μονή Αρχαγγέλου Μιχαήλ, όπου έκανε γνωστό ότι έχει βρεθεί λείψανο της Αγίας Χρυσής. Ωστόσο τότε δεν είχε δώσει περισσότερες λεπτομέρειες για το σημαντικό αυτό γεγονός και αναμενόταν επίσημες ανακοινώσεις από την Ιερά Μητρόπολη.

Τώρα το σάιτ ope.gr φέρνει στη δημοσιότητα σχετικές φωτογραφίες με τα ιερά λείψανα της Νεομάρτυρος της Εκκλησίας, μετά και την επιστημονική τεκμηρίωση για την ταυτοποίησή του που έγινε σε εξειδικευμένα εργαστήρια της Γερμανίας. Τα λείψανα πλέον "θα λαμπρύνουν την τοπική Εκκλησία της Έδεσσας, θα αγιάζουν και θα ευλογούν τον πιστό λαό του Θεού και θα ενισχύουν ολόκληρη την Ορθόδοξη Εκκλησία", όπως αναφέρεται στο σχετικό ρεπορτάζ.

2 Οκτωβρίου: Μνήμη αγίου ιερομάρτυρος Κυπριανού- Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, Στον άγιο ιερομάρτυρα Κυπριανό

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ ΚΥΠΡΙΑΝΟ

[[ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ: Ο εγκωμιαστικός λόγος του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου προς τον άγιο ιερομάρτυρα Κυπριανό εκφωνήθηκε πιθανότατα στην Κωνσταντινούπολη στις 3 Οκτωβρίου του 379 μ.Χ., μία ημέρα μετά την ετήσια εορτή της μνήμης του Αγίου. Στις 2 Οκτωβρίου ο άγιος Γρηγόριος απουσίαζε στην εξοχή, όπου είχε αποσυρθεί για σύντομο διάστημα άσκησης, ησυχίας και σωματικής ανάπαυσης. Επιστρέφοντας την επομένη, εκφράζει την λύπη του που παραλίγο να παρέλθει η εορτή χωρίς να τιμήσει τον μάρτυρα και θεωρεί την ομιλία του ως εκπλήρωση, έστω και καθυστερημένα, του χρέους τιμής προς αυτόν.]]

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Θεοφίλου του Oμολογητού (2 Οκτωβρίου)

Eναντίον μου ση τελευτή τιμία.

Λέγει Θεός σοι, τω φίλω Θεοφίλω.

Όσιος Θεόφιλος ο Ομολογητής. Μικρογραφία (Μινιατούρα) 

στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ήτον Mοναχός κατά τους χρόνους Λέοντος του Iσαύρου, εν έτει ψιϛ΄ [716], βλέπωντας δε την αθεότητα του τυράννου τούτου, και τον πόλεμον οπού εποίει κατά των αγίων εικόνων, επαρρησιάσθη έμπροσθεν αυτού ο του Θεού φίλος Θεόφιλος. Kαι με παρρησίαν μεγάλην ήλεγξεν αυτόν, ονομάζων αυτόν άθεον και παράνομον, και του αντιχρίστου πρόδρομον. Όθεν με τα λόγια ταύτα παροξύνας αυτόν εις θυμόν, δέρνεται παρ’ αυτού δυνατά, και εις φυλακήν βάλλεται και λιμοκτονείται, ήγουν αφίνεται πεινασμένος και διψασμένος, εις αρκετόν καιρόν. Έπειτα πέμπεται εις εξορίαν. Kαι έτζι εκεί ευχαριστών, προς Kύριον εξεδήμησεν1.

Σημείωση

1. Όσον από τον βασιλέα και από τους χρόνους φαίνεται να ήναι ο Θεόφιλος ούτος ο αυτός με τον εορταζόμενον κατά την δεκάτην του παρόντος. Όσον δε από τα άλλα, άλλος φαίνεται ούτος από εκείνον.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Α´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΣ

Η γνωστότερη μετά την Παναγία Πορταϊτισσα και την Παναγία του "Άξιον Εστί" θαυματουργή εικόνα του Αγίου Όρους είναι η αρχαία τοιχογραφία της Παναγίας που βρίσκεται στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου του Αγίου Όρους, εξωτερικά στον ανατολικό τοίχο της τράπεζας. Πρόκειται για την Παναγία Γοργοϋπήκοο ή αλλιώς Γοργοεπήκοο.

 Το 1664 ο τραπεζάρης Νείλος, που περνούσε τακτικά μπροστά από την εικόνα κρατώντας στο χέρι αναμμένα δαδιά για την υπηρεσία του στην τράπεζα, άκουσε μια φωνή να του λέει τα εξής: «Να μην ξαναπεράσεις από εδώ με δαδιά καπνίζοντας την εικόνα μου». Ο Νείλος δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία στη φωνή, η οποία όμως σύντομα ξανακούστηκε επιτιμώντας τον μοναχό και αφήνοντάς τον τυφλό. Οι αδελφοί άρχισαν να περνούν με πολύ ευλάβεια μπροστά από την εικόνα, της κρέμασαν ακοίμητο καντήλι και διέταξαν το νέο τραπεζάρη να τη θυμιάζει καθημερινά.

Νηπιαγωγείο - Άνω Λιόσια: Οι εκπαιδευτικοί στο κρεβάτι του Προκρούστη!

Την επόμενη φορά που κάποιος εκπαιδευτικός θα πάθει εγκεφαλικό από τη στεναχώρια (Σοφία Χρηστίδου τον Μάιο του 2026) ή θα αυτοκτονήσει πέφτοντας από κάποια ταράτσα (Διευθύντρια σχολείου, στον Κολωνό τον Απρίλιο του 2026), όλα τα ξεδιάντροπα ΜΜΕ θα αναρωτηθούν «περίλυπα» για ακόμη μια φορά: «μα τι συμβαίνει επιτέλους στην εκπαιδευτική κοινότητα»;

Μόνο που με το νέο περιστατικό βίας στο 1ο Νηπιαγωγείο Άνω Λιοσίων, δεν θα μπορούσε να γίνει πιο προφανές το τι ακριβώς συμβαίνει. Ο σημερινός εκπαιδευτικός είναι μονίμως καθηλωμένος σε ένα εργασιακό κρεβάτι του Προκρούστη. Και δύο ομοειδείς δυνάμεις τεντώνουν βίαια όποιον υπολείπεται σε υπακοή ή ακρωτηριάζουν όποιο ανεπιθύμητο φρόνημα του περισσεύει. Από τη μία η ορθοπολιτική μάχαιρα του κράτους και από την άλλη η αυτονόμηση γονιών και μαθητών από τις ευθύνες τους.

Άμα έχεις Τη Χάρη του Θεού, όλα τα μπορείς. Όλα τα βαστάζεις! Κι οι πιο οδυνηρές περίοδοι της ζωής μας είναι οι πιο καρποφόρες

Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ

Στενός είναι ο δρόμος και γεμάτος αγκάθια και θλίψεις. Θα έχουμε πολλούς αναστεναγμούς στο δρόμο.

Κανένας δεν μπορεί να ξεφύγει τις θλίψεις αν θέλει να γεννηθεί σε μια νέα ζωή εν Θεώ.

Ένδοξη στην αιωνιότητα η αγάπη του Χριστού, ενώ στα γήινα επίπεδα εκδηλώνεται με μεγάλο πόνο. Κανένας δεν γνώρισε τόσο πόνο όπως τον αισθάνθηκε ο Χριστός. Κατέβηκε στην κόλαση, στην πιο οδυνηρή κόλαση, την κόλαση της αγάπης.

Μέχρις ότου μπούμε «εις το αγιαστήριο του Θεού» (Ψαλμ. 72,17), πολλές φορές θα δειλιάσουμε, επειδή δεν είμαστε βέβαιοι ότι τα έργα μας είναι αρεστά στον πανάγιο Θεό.

Ο απόστολος Πέτρος υπενθύμισε στους πρώτους χριστιανούς, που βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση, ότι «πνεύμα δόξης» (Α’ Πέτρ. 4,14) επεκάθισε σ’ αυτούς.

Ένα πράγμα όμως είναι πέρα από κάθε αμφιβολία, θα έλθει ώρα που όλες οι δοκιμασίες και οι ταραχές θα εξαφανιστούν στο παρελθόν. Τότε θα δούμε ότι οι πιο οδυνηρές περίοδοι της ζωής μας ήταν οι πιο καρποφόρες και θα μας συνοδεύουν πέρα από τα όρια αυτού του κόσμου και θα γίνουν θεμέλια της βασιλείας «μη σαλευόμενα» (Εβρ. 12,28).

Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής: Για να γίνει το σπίτι ένας αισθητός παράδεισος

Ὅταν ἔχετε χρόνο εἰς τὸ σπίτι σας καὶ τὴν ἀπαιτουμένη ἡσυχία ἀρχίσετε νὰ λέγετε μὲ κατάνυξι τὰ λόγια τῆς εὐχῆς. Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με. Καθὼς περνάει ὁ χρόνος ἡ προφορικὴ αὐτὴ εὐχή, ἑλκύει τὸν νοῦν πρὸς τὰ ἔσω καὶ συγχρόνως δημιουργεῖται εἰς τὴν ψυχὴν ἕνα ἄλλο κλίμα.

Αἰσθάνεται ἡ ψυχὴ χαρά, εἰρήνη, γλυκύτητα εἰς τὸ στόμα. Δὲν θέλει καθόλου νὰ διακόπτῃ τὴν εὐχήν. Καὶ ὅταν ἐκ τῶν πραγμάτων ἀναγκάζεται νὰ διακόψῃ τὴν εὐχήν, τὸ αἰσθάνεται αὐτὸ ἡ ψυχὴ μέσα της ὡσὰν μιὰ ἔλλειψι.

Ὅταν ἡ οἰκοκυρὰ ἐργάζεται μέσα εἰς τὸ σπίτι της καὶ...μαγειρεύει ἢ πλένει ἢ ὁτιδήποτε ἄλλο κάνει, ἂς λέγη ταυτοχρόνως καὶ τὴν εὐχὴν ἐκφώνως. Θὰ φύγουν ὅλοι οἱ λογισμοὶ καὶ τὸ σπίτι της θὰ γίνῃ ἕνας αἰσθητὸς παράδεισος. Ὅλα τότε θὰ εἶναι ὄμορφα καὶ γαλήνια εἰς τὸ σπίτι της καὶ τὰ λόγια τῆς εὐχῆς, ὡσὰν ἕνα ἱερὸ ἄσμα, θὰ διαποτίζουν τὴν ψυχήν της καὶ ὅταν θὰ ἔλθουν τὰ παιδιά της ἀπὸ τὸ σχολεῖον καὶ ὁ ἄνδρας της ἀπὸ τὴν ἐργασίαν, θὰ τοὺς ὑποδεχθῆ μὲ τὴν θερμότητα τῆς εὐχόμενης καρδίας της καὶ θὰ τοὺς ἀφαίρεση τὸν κόπον καὶ τὸ ἄγχος.

πηγή: https://adontes.blogspot.com/

Τὸ τέλος τοῦ Κυδωνίων Γρηγορίου καὶ τῶν κατοίκων τοῦ Ἀϊβαλιοῦ

Μικρασία Χαῖρε, Βενέζης Ἠλίας

«Ὁ Κυδωνίων Γρηγόριος ἔμεινε στὴν πόλη μὲ τὰ γυναικόπαιδα, ἔκανε ὅ,τι τοῦ περνοῦσε γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ ποιμνίου του, διαβήματα, ἐκκλήσεις πρὸς τοὺς Τούρκους, νομίζοντας πὼς τὸ κῦρος τῆς Ἐκκλησίας, τὰ προνόμια τὰ σουλτανικά, εἶχαν ἀκόμα σημασία.

Σὲ λίγες μέρες, ἄρχισαν νὰ φτάνουν στὸ λιμάνι βαπόρια μὲ ἀμερικανικὴ σημαία, νὰ παραλάβουν τὰ γυναικόπαιδα.

Οἱ Τοῦρκοι εἶπαν στὴν ἀρχή: «Ἡ ἄδεια τῆς ἀναχωρήσεως ἰσχύει μόνο γιὰ 24 ὧρες. Ὅσοι δὲν προλάβουν νὰ φύγουν, θὰ μεταφερθοῦν στὸ ἐσωτερικό τῆς Ἀνατολῆς!».

Ὁ Δεσπότης πῆγε καὶ βρῆκε τὸν Τοῦρκο φρούραρχο. Εἶχε πάντα τὸ κουράγιο νὰ μιλᾶ αὐστηρά, ἂν καὶ μάντευε τὸ τέλος ποὺ τὸν περίμενε. Διαμαρτυρήθηκε: πόσοι προλαβαίναν νὰ μπαρκάρουν σὲ 24 ὧρες, μὲ τὰ λίγα μέσα ποὺ ὑπῆρχαν;