Θεία Κοινωνία αραιά και που με μια καρδιά κλειστή

Μια λάθος φράση που λένε οι πιστοί ιδιαίτερα πριν τις μεγάλες εορτές.

Ας τη διορθώσουμε με πολλή αγάπη.

Πιστοί: «Τι πρέπει να κάνω πάτερ για να κοινωνήσω τα Χριστούγεννα/Πάσχα/ Δεκαπενταύγουστο;»

Διόρθωση: «Με ποιον τρόπο θα μπορέσω να μεταμορφώσω τη ζωή μου και να αγωνίζομαι, ώστε να κοινωνάω συχνά μέχρι το τέλος της ζωής μου;».

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ - ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΤΑΙΝΙΑ με τις κομμένες σκηνές - Παύλος Μελάς

 

πηγή: https://adontes.blogspot.com/

Απαγόρευση social: Ψηφιακή «χούντα» από Γενάρη - Πρώτα τα παιδιά, μετά όλοι

Ελευθέριος Ανδρώνης

Όπως ακριβώς η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να «τρέξει» πρώτη τις ηλεκτρονικές ταυτότητες στην ΕΕ, έτσι φροντίζει να κάνει πανευρωπαϊκό πρωταθλητισμό «χούντας» και στην απαγόρευση των social media σε ανηλίκους. Άλλωστε αυτά τα δύο project συνδέονται άμεσα, ασχέτως αν στην παρούσα φάση δεν το παραδέχονται ανοιχτά.

Έτσι, μετά βαΐων και κλάδων, οι υπουργοί Επικρατείας, Άκης Σκέρτσος, Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης και Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης Δημήτρης Παπαστεργίου, ανακοίνωσαν ότι το μέτρο του οριζόντιου αποκλεισμού των παιδιών έως 15 ετών από τα ΜΚΔ, ξεκινά να εφαρμόζεται από 1η Ιανουαρίου 2027. Ακολουθώντας τα δυστοπικά χνάρια της Αυστραλίας, η κυβέρνηση Μητσοτάκη από το νέο χρόνο θα απαγορεύει ετσιθελικά την πρόσβαση των νέων σε Facebook, Instagram και TikTok κατά την παιδαγωγική λογική: «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι».

Ἅγιος Ἐφραίμ Κατουνακιώτης, Λόγοι Διδαχῆς - Ἐξομολόγηση, Μετάνοια

Γέροντας Ἐφραὶμ Κατουνακιώτης, Ἐκδόσεις Ι. Ἡσυχαστηρίου «Ἅγιος Ἐφραὶμ» Κατουνάκια Ἁγίου Ὅρους, ἔκδ. 2000.

Ἅγιος Ἐφραίμ Κατουνακιώτης

Δὲν σὲ κατηγορῶ ὅτι ἔκανες ἁμαρτίες πολλὲς καὶ σοβαρές, ὄχι, ἄνθρωπος εἶσαι. Σὲ κατηγορῶ, γιατί δὲν ἐξομολογεῖσαι. Αὐτὸ σὲ κατηγορῶ. Ἔπεσες; Στὸν πνευματικό. Ἔπεσες; Στὸν πνευματικό, ὅλα στὸν πνευματικό. Καὶ ἡ ὁσία Μαρία, πρῶτα ἐξομολογήθηκε.

Στὴ γειτονιὰ μας ἤτανε κάποιος Κύπριος καὶ εἶχε ἕναν ὑποτακτικό, ὁ ὁποῖος τοὺς γονεῖς του δὲν εἶχε ἀναπαύσει, νὰ ποῦμε. Ὅταν καλογέρευσε, καὶ τὸν Γέροντά του δὲν τὸν ἀνέπαυσε. Κι’ ἐκεῖ ποὺ καθόμαστε στὴ Μικρὴ Ἁγία Ἄννα, τὸν ἔστειλε ὁ Γέροντάς του στὸν Γέροντα, τὸν Γέρο-Ἰωσήφ, νὰ πεῖ τὸν λογισμό του καὶ ὅ,τι μπορεῖ νὰ τὸν βοηθήσει. Ὅταν ἦρθε ἐκεῖ, ἤμαστε γύρω ἔτσι μὲ τὸν Γέροντα, λέει: «Ἄντε ἐσύ, πήγαινε ἐσύ, πηγαίνετε στὰ δωματιά σας· ἔλα ‘δῶ, πάτερ- Ἰωάννη». Ἀνεβαίνει, πηγαίνει στὸ δωμάτιό του.

-Γέροντα, λέει, ἡ ψυχή μου κλαίει, κλαίει, κλαίει σὰν μικρὸ παιδί.

-Γιατί, παιδί μου, ἡ ψυχή σου κλαίει;...

-Διότι, λέει, δὲν ἀνέπαυσα τὸν Γέροντά μου.

-Ε, ποῦ καταλαβαίνεις ὅτι δὲν ἀνέπαυσες τὸν Γέροντα;

-Νά, λέει, ἔτσι στὴν ὑπακοή.

Όταν η οικογένεια ξεχνά να μιλήσει για Θεό

π . Νικόλαος Κοτίνης

Στην Καινή Διαθήκη, ο Απόστολος Παύλος, γράφοντας προς την κοινότητα των Κολασσαέων, τονίζει την πνευματική εντολή για το πώς πρέπει να λειτουργεί η χριστιανική οικογένεια: «ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ ἐνοικείτω ἐν ὑμῖν πλουσίως, ἐν πάσῃ σοφίᾳ διδάσκοντες καὶ νουθετοῦντες ἑαυτούς» (Κολ. 3, 16). Ο λόγος του Θεού δεν πρέπει απλώς να υπάρχει σε μια σκονισμένη Καινή Διαθήκη στη βιβλιοθήκη μας. Πρέπει να «ενοικεί», να κατοικεί δηλαδή μέσα μας, και μάλιστα «πλουσίως». Πρέπει να γίνει ενεργή πνευματική τροφή, μέρος των συζητήσεών μας, το κριτήριο των αποφάσεών μας.

Όταν όμως η καθημερινότητα της οικογένειας κατακλύζεται από γογγυσμούς, άγχος, κατακρίσεις και υλικές επιδιώξεις, ο λόγος του Χριστού εξορίζεται. Ο ίδιος ο Κύριος, απαντώντας στον πειρασμό της υλικής αυτάρκειας, διακήρυξε στο Ευαγγέλιο: «οὐκ ἐπ᾿ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος, ἀλλ᾿ ἐπὶ παντὶ ῥήματι ἐκπορευομένῳ διὰ στόματος Θεοῦ» (Ματθ. 4, 4).

Μερικές φορές...

Μερικές φορές, ένα άτομο δεν συνειδητοποιεί καν ότι σήμερα είναι η τελευταία του ευκαιρία.

Η τελευταία φορά να δει ένα αγαπημένο του πρόσωπο. Η τελευταία φορά να ακούσει τη φωνή του.

Η τελευταία φορά να πει, "Σ' αγαπώ."

Ζούμε σαν να μας ανήκει ο χρόνος.

Αναβάλλουμε τις αγκαλιές, τα καλά λόγια, τη συγχώρεση και την προσευχή. Νομίζουμε ότι τα αγαπημένα μας πρόσωπα θα είναι πάντα εκεί. — "Θα τηλεφωνήσω αύριο."

— "Θα περάσω αυτή την εβδομάδα."

— "Θα μιλήσουμε αργότερα."

— "Υπάρχει ακόμα χρόνος."

Και τότε, το τηλέφωνο σταματά να χτυπάει...

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Παχωμίου του εν Χίω (14 Οκτωβρίου)

Ως άλλος υψίκομος φοίνιξ εν Χίω

ήνθησεν άρτι Παχώμιος ο νέος.

Άγιος Παχώμιος ο εν Χίω, Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως, Άγιος Άνθιμος ο εν Χίω. 

Φορητή εικόνα στον ιερό ναό Αγίου Νικηφόρου του Λεπρού και 

Οσίου Ευμενίου του Νέου στην Περιστερώνα (Μόρφου)

Ο σύγχρονος άνθρωπος, μεθυσμένος από τα εντυπωσιακά επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας, στοχεύει στις υλικές απολαύσεις του σήμερα και παραγκωνίζει κάθε τι το ηθικό και πνευματικό, το διαχρονικό και αιώνιο. Τα δηλητηριώδη καυσαέρια του σύγχρονου τρόπου ζωής μολύνουν τις ψυχές των ανθρώπων, «υπέρ ων Χριστός απέθανε» (Ρωμ. ιδ’ 15), και εμποδίζουν την πνευματική τους ανάπτυξη και την επιχορήγηση στην πίστη της αρετής, η οποία με τη σειρά της, κατά τον απόστολο Πέτρο (Β’ Πετ. α’ 5-7), οδηγεί στη γνώση και αυτή διαδοχικά στην εγκράτεια, την υπομονή, την ευσέβεια, τη φιλαδελφία και την αγάπη. Αυτά τα καυσαέρια της αμαρτίας μαζί με τις αναθυμιάσεις της ακόρεστης ηδονής δηλητηριάζουν τις αγνές ψυχές των νέων μας.

Παύλος Μελάς-“Αξίζει να πεθαίνει κανείς για την Μακεδονία, για την ΕΛΛΑΔΑ”

“Δεν υπήκουσα παρά εις μίαν ιδέαν, να φανώ χρήσιμος εις τον πλησίον και τον τόπον μου θεωρείται σύμβολο του Μακεδονικού Αγώνα”.

“Αξίζει να πεθαίνει κανείς για την Μακεδονία, για την ΕΛΛΑΔΑ“

13 Οκτωβρίου .Hμέρα μνήμης του πρωτεργάτη Μακεδονομάχο Παύλου Μελά

Δεν πολέμησε για δόξα, δεν πολέμησε για χρήματα, πολέμησε γιʼ αυτό που ο ίδιος περιέγραψε ξεψυχώντας:

«Το Σταυρό να τον δώσεις στη γυναίκα μου, είπε στον συναγωνιστή του, και το τουφέκι, όπως σου είπα, του Μίκη (του γιου του). Και να τους πεις, ότι το καθήκον μου έκαμα».

Παρουσίαση του νέου βιβλίου της κας Σόνιας Ευθυμιάδου – Παπασταύρου με τίτλο «Παύλος Μελάς»

Το ΔΣ του ΦΣΦ «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ» σας προσκαλεί στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της κας Σόνιας Ευθυμιάδου – Παπασταύρου με τίτλο «ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ», την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2026 και ώρα 19:30 μμ στην Αίθουσα της Πινακοθήκης του Συλλόγου μας.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:

Κική Αμαραντίδου, Εκπαιδευτικός, Δρ Ιστορίας.

Ευθύμης Ψαλλίδας, Εκπαιδευτικός Α/θμιας Εκπαίδευσης, Κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου, Μέλος του ΔΣ του ΦΣΦ «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ».

Την εκδήλωση θα συντονίσει η κα Θεολογία Μούζα, Φιλόλογος Εκπαιδευτικός Β/θμιας Εκπαίδευσης, Κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου, Μέλος του ΔΣ του ΦΣΦ «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ».

Προαιρετικά: Θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό

Οι εισπράξεις από την πώληση του βιβλίου, σύμφωνα με την επιθυμία των χρηματοδοτών, θα διατεθούν προς ενίσχυση της ακριτικής νήσου Γαύδου.

Διάθεση βιβλίων: Βιβλιοπωλείο «Η ΓΩΝΙΑ» του Βασίλη Παπαγιάννη.

Με τιμή

Το ΔΣ του ΦΣΦΑ

Συναξάρι τῆς ἁγίας νεομάρτυρος Χρυσῆς, τῆς ἐξ Ἀλμωπίας (13 Οκτωβρίου)

Αγία Χρυσή. Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Βελβεντού (1807 μ.Χ.)

Ὁ μέγας ἐγκωμιαστής τῶν μαρτύρων, ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, τιμῶντας τή μνήμη κάποιας ἀρχαίας μάρτυρος τῆς ἐποχῆς του γράφει· «Εὐλογητός ὁ Θεός· καί γυναῖκες θανάτου λοιπόν καταπαίζουσι, καί κόραι καταγελῶσι τελευτῆς, καί παρθένοι κομιδῇ νέαι καί ἀπειρόγαμοι εἰς αὐτά σκιρτῶσι τοῦ ἅδου τά κέντρα, καί οὐδέν πάσχουσι δεινόν». Γυναῖκες καί μάλιστα κόρες, λέγει ὁ ἱερός Πατήρ, περιφρονοῦν τό θάνατο. Ἡ σπουδαία αὐτή πνευματική κατάσταση δέν εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἀνθρώπινης φύσεως, ἀλλά τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ. Πολλές ἀπό τίς μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ εἶχαν δυό πολύτιμα στολίδια. Τό ἕνα ἦταν ἡ παρθενία καί τό ἄλλο τό μαρτύριο. Μέ τά δύο αὐτά στολίδια παρουσιάσθηκαν στό Δεσπότη Χριστό κι ἀπολογήθηκαν γιά τό βίο τους. «Δι’ ἐκεῖνο τό πρόβατον αὗται αἱ δαμάλεις ἐσφάγησαν».

Πνευματική πείνα για τον Λόγο του Θεού

Όταν η οικογένεια ξεχνά να μιλήσει για Θεό

Στην Καινή Διαθήκη, ο Απόστολος Παύλος, γράφοντας προς την κοινότητα των Κολασσαέων, τονίζει την πνευματική εντολή για το πώς πρέπει να λειτουργεί η χριστιανική οικογένεια: «ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ ἐνοικείτω ἐν ὑμῖν πλουσίως, ἐν πάσῃ σοφίᾳ διδάσκοντες καὶ νουθετοῦντες ἑαυτούς» (Κολ. 3, 16). Ο λόγος του Θεού δεν πρέπει απλώς να υπάρχει σε μια σκονισμένη Καινή Διαθήκη στη βιβλιοθήκη μας. Πρέπει να «ενοικεί», να κατοικεί δηλαδή μέσα μας, και μάλιστα «πλουσίως». Πρέπει να γίνει ενεργή πνευματική τροφή, μέρος των συζητήσεών μας, το κριτήριο των αποφάσεών μας.

Μπορούμε να μνημονεύουμε τους «πωρωμένους αμαρτωλούς»;

Η συμβουλή του Θεοφάνη του Έγκλειστου

Ως ιερέας, δεν είναι η πρώτη φορά που έρχομαι αντιμέτωπος με ένα εκπληκτικό φαινόμενο. Για παράδειγμα, μια μακροχρόνια εργαζόμενη του ναού έρχεται και με ρωτά:

– Μπορώ να γράφω για μνημόνευση το όνομα του πατέρα μου; Μου είπαν με μεγάλη πειθώ ότι, αφού ο πατέρας μου έπινε και πέθανε χωρίς μετάνοια, δεν πρέπει καθόλου να γράφω το όνομά του για μνημόνευση.

Για χρόνια έγραφε το όνομά του στα δίπτυχα με την ελπίδα ότι πρόκειται για μια ευεργετική εκκλησιαστική μεσιτεία υπέρ του άτυχου πατέρα της, και ότι η μεσιτεία κατά τη Θεία λειτουργία έχει μεγαλύτερη σημασία από την κατ’οίκον προσευχή της για τον γονιό της… Και ξαφνικά, κάποιος την έκανε άνω-κάτω με ένα «αδιάσειστο» επιχείρημα: