«Όχι» της Εκκλησίας στον γάμο ομόφυλων ζευγαριών – Τι αποφάσισε το ΣτΕ

Στο προσκήνιο ξανά το ζήτημα της υιοθεσίας

Αντιδράσεις στην Εκκλησία της Ελλάδος προκάλεσε η πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, το οποίο έκρινε συνταγματικό τον νόμο για τον γάμο μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου.

Το θέμα βρέθηκε στο επίκεντρο της συνεδρίασης της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου την Τετάρτη, με την Εκκλησία να επαναλαμβάνει τις πάγιες αρνητικές της θέσεις, παραπέμποντας τόσο στο ανακοινωθέν της Ιεραρχίας του Ιανουαρίου 2024 όσο και στο φυλλάδιο «Προς τον Λαό».

Ιστορική απόφαση του ΣτΕ για τον γάμο ομόφυλων ζευγαριών

Η Ολομέλεια του ΣτΕ, με την απόφαση 392/2026, έκρινε οριστικά ότι ο νόμος 5089/2024 είναι σύμφωνος με το Σύνταγμα. Το ανώτατο δικαστήριο έκρινε πως ο πολιτικός γάμος και η δυνατότητα υιοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια δεν παραβιάζουν το άρθρο 21 περί προστασίας της οικογένειας.

Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής: Μάθε ποιος είσαι!

Ποιος νίκησε το διάβολο; Αυτός που γνώρισε την ασθένειά του, τα πάθη και τα ελαττώματα, που έχει.

Ο φοβούμενος να γνωρίσει τον εαυτό του, αυτός βρίσκεται μακριά από τη γνώση· άλλο τίποτε δεν αγαπά παρά να βλέπει μόνο λάθη στους άλλους και να τους κρίνει…

Πρώτα απ’ όλα χρειάζεται το «γνώθι σαυτόν». Δηλαδή να γνωρίσεις τον εαυτό σου, ποιος είσαι.

Ποιος είσαι στ’ αλήθεια, όχι ποιος νομίζεις εσύ ότι είσαι. Με τη γνώση αυτή γίνεσαι ο σοφότερος των ανθρώπων.

Με τέτοια επίγνωση έρχεσαι σε ταπείνωση και παίρνεις χάρη από τον Κύριο. Διαφορετικά αν δεν αποκτήσεις αυτογνωσία, αλλ’ υπολογίζεις μόνο τον κόπο σου, γνώριζε ότι πάντοτε θα βρίσκεσαι μακριά από το δρόμο.

Μια κουλτούρα θανάτου πλανάται απειλητικά πάνω από την Ευρώπη.

Η κρατική δολοφονία της Noelia Castillo στην Ισπανία μας αφορά περισσότερο απ΄όσο νομίζουμε, αφού κάποιοι προοδευτικοί και ψευτοφιλελεύθεροι κάνουν ήδη κινήσεις για να ψηφιστεί και στην Ελλάδα νόμος που θα νομιμοποιεί την "ευθανασία". Το άρθρο του Brendan O' Neill με τίτλο "Δεν υπάρχει τίποτα ευσπλαχνικό στον θάνατο της Noelia Castillo" από τον Spectator αυτής της εβδομάδας εκθέτει τη φρίκη και την ηθική αθλιότητα πίσω από αυτή την κρατική πρακτική :

«Αυτή την εβδομάδα, στην Ισπανία, ένα θύμα βιασμού δολοφονήθηκε από το κράτος. Μια νεαρή γυναίκα σε πόνο και απόγνωση δεν έλαβε ούτε αγάπη ούτε δικαιοσύνη, αλλά θάνατο. . Η λύση της κυβέρνησης για τα βάσανά της δεν ήταν να την αγκαλιάσει με στοργή, αλλά να της χορηγήσει θανατηφόρα φάρμακα για να πεθάνει. Ακούγεται σαν σκηνή από ένα δυστοπικό μυθιστόρημα, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα υπό το καθεστώς ευθανασίας που έχουν υιοθετήσει πολλά κράτη.

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου (τῆς Κλίμακος): Περὶ καταλαλιᾶς

Το όραμα του Αγίου Ιωάννη της Κλίμακος. 

Φορητή εικόνα του 12ου αιώνα στην Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης στο Σινά

ΛΟΓΟΣ ΔΕΚΑΤΟΣ

Περὶ καταλαλιᾶς

ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ὅσους σκέπτονται ὀρθὰ δὲν θὰ ἔχη, νομίζω, ἀντίρρησι ὅτι ἡ καταλαλιὰ γεννᾶται ἀπὸ τὸ μίσος καὶ τὴν μνησικακία. Γι᾿ αὐτὸ καὶ τὴν ἐτοποθετήσαμε στὴν σειρά της μετὰ τοὺς προγόνους της. Καταλαλιὰ σημαίνει γέννημα τοῦ μίσους, ἀσθένεια λεπτή, ἀλλὰ καὶ παχειά· παχειὰ βδέλλα, κρυμμένη καὶ ἀφανής, ποὺ ἀπορροφᾶ καὶ ἐξαφανίζει τὸ αἷμα τῆς ἀγάπης. Σημαίνει ὑπόκρισις ἀγάπης, αἰτία τῆς ἀκαθαρσίας, αἰτία τοῦ βάρους τῆς καρδιᾶς, ἐξαφάνισις τῆς ἁγνότητος.

2. Ὑπάρχουν κόρες ποὺ διαπράττουν αἴσχη, χωρὶς νὰ κοκκινίζουν. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλες οἱ ὁποῖες φαίνονται ντροπαλές, καὶ ὅμως διαπράττουν, κρυφά, χειρότερα αἴσχη ἀπὸ τὶς προηγούμενες. Κάτι παρόμοιο παρατηροῦμε καὶ στὰ πάθη τῆς ἀτιμίας. Τέτοιες κόρες εἶναι ἡ ὑποκρισία, ἡ πονηρία, ἡ λύπη, ἡ μνησικακία, ἡ ἐσωτερικὴ καταλαλιὰ τῆς καρδιᾶς. Ἄλλη ἐντύπωσι δημιουργοῦν ἐξωτερικὰ καὶ ἄλλος εἶναι ὁ στόχος τους.

1η Απριλίου 1955 Έναρξη του απευλευθερωτικού αγώνα των Κυπρίων - Αρχ. Επιφάνιος Κ. Χατζηγιάγκου

Εἶναι γεγονὸς ἀδιαμφισβήτητο, ὅτι κάθε σελίδα τῆς μακραίωνης ἑλληνικῆς ἱστορίας, εἶναι γεμάτη μὲ θυσίες καὶ ἡρωϊκὰ κατορθώματα, ποὺ καμμιὰ φυλὴ δὲν ἔχει νὰ παρουσιάσει. Κάθε σπιθαμὴ ἑλληνικῆς γῆς εἶναι ποτισμένη μὲ αἷμα μαρτύρων καὶ ἡρώων, ποὺ ἔπεσαν ὑπὲρ πίστεως καὶ πατρίδος.

Ὑπάρχει ὅμως μιὰ γωνιὰ τοῦ ἑλληνισμοῦ ποὺ κατέχει θέση ξεχωριστή. Εἶναι ἴσως ἡ πιὸ πολύπαθη καὶ μαρτυρική. Κι αὐτὴ εἶναι ἡ Κύπρος. Γῆ ἑλληνικὴ πάνω ἀπὸ τρεῖς χιλιάδες χρόνια, δόξασε τὴ φυλὴ μὲ τὸν πολιτισμὸ καὶ τοὺς ἀγῶνες της.

Μὲ τὴν ἐξάπλωση τοῦ χριστιανισμοῦ, ἡ Κύπρος δέχεται τὸ κήρυγμα τοῦ Θεανθρώπου ἀπὸ τοὺς ἀποστόλους Παῦλο καὶ Βαρνάβα. Ἀναρίθμητοι εἶναι οἱ μάρτυρες καὶ οἱ ὅσιοι τῆς πίστεως ποὺ ἔχει νὰ παρουσιάσει, ὥστε δίκαια νὰ χαρακτηριστεῖ ὡς «ἁγία νῆσος».

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Τίτου του Θαυματουργού (2 Απριλίου)

Tι τούτο Tίτε; και συ λείπεις εκ βίου;

Λείπω μεταστάς, δόξαν ούτω Kυρίω.

Δευτερίη Tίτοιο από ψυχήν νόες ήραν.

Όσιος Τίτος ο Θαυματουργός. Τοιχογραφία του 16ου αιώνα 

στην Πατριαρχική Ιερά Μονή Πεκίου (Πέτς) στο Κοσσυφοπέδιο

Oύτος ο μακάριος και Άγιος Πατήρ ημών Tίτος, ηγάπησε τον Θεόν εκ νεαράς του ηλικίας. Όθεν επήγεν εις ένα Kοινόβιον και έγινε Mοναχός, και τόσον επρόκοψεν εις την υπακοήν και ταπείνωσιν, ώστε οπού υπερέβη, όχι μόνους τους αδελφούς του Kοινοβίου εκείνου, αλλά και όλους τους άλλους Mοναχούς εκείνου του καιρού. Έγινε δε και Hγούμενος και ποιμήν των λογικών προβάτων του Xριστού, και τόσην αγάπην και πραότητα και συμπάθειαν είχεν ο τρισόλβιος εις το ποίμνιόν του, εις τρόπον ότι τότε δεν ήτον άλλος τινας όμοιος αυτού. Eφυλάχθη δε καθαρός και κατά το σώμα και κατά την ψυχήν εκ νεαράς του ηλικίας, ωσάν Άγγελος Θεού, διά τούτο ηξιώθη να γένη και θαυματουργός. Oύτω λοιπόν ζήσας, και αφήσας τους μαθητάς και συνασκητάς του, εικόνα έμψυχον της εδικής του αρετής και ασκητικής πολιτείας, απήλθε προς Kύριον.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Λίγες μικρές ανάσες… - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Λίγες μικρές ανάσες…

Αυτό είναι που σου χρειάζεται.

Λίγη ξεκούραση. Λίγο ξεμπούκωμα. Να κατεβάσεις για λίγο από την πλάτη τον «σταυρό» σου…

Λίγες μικρές ανάσες…

Όχι.

Μην περιμένεις να σου το «πει» κανείς.

Μην περιμένεις, να σου δώσει την άδεια η μάνα σου, ή ο πατέρας σου, ο άντρας σου ή η κοινωνία…

Από μόνος, εσύ μέτρησε τις δυνάμεις σου και δες το πόσο αντέχεις…

Λίγες μικρές ανάσες…

Λίγο χρόνο με σένα και για σένα.

Δεν είναι εγωισμός όλο αυτό.

Είναι ο δρόμος για να κοντέψει ο άνθρωπος τον συνάνθρωπο και τον Θεό τον Ίδιο.

Λίγες μικρές ανάσες…

Ή θα τις πάρεις από μόνος σου, ή θα σε αναγκάσει το σώμα σου να το κάνεις…

Λίγες μικρές ανάσες…

Πάρ’ τες πριν είναι αργά.

Καλό σου βράδυ.

Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Ο σχεδιασμός για την Τελετή του Αγίου Φωτός και τις Ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας

Της Μαρίας Γιαχνάκη

Η Αστυνομία της Ιερουσαλήμ συναντήθηκε με τους εκπροσώπους του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων το μεσημέρι της Τρίτης και έδωσε οδηγίες για τις Ιερές Ακολουθίες και την Τελετή του Αγίου Φωτός, τις οποίες το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο θα πρέπει να τηρήσει για την ασφάλεια των πιστών.

Έτσι σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, θα τελεστούν κανονικά όλες οι Ιερές Ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας, μόνο με 15 Αγιοταφίτες Πατέρες στον Πανάγιο Τάφο και στον Ναό της Αναστάσεως, ενώ οι υπόλοιποι Αγιοταφίτες θα τελέσουν τις Ιερές Ακολουθίες στο παρεκκλήσι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, που βρίσκεται μέσα στο Πατριαρχείο.

Η Λιτανεία και η Πομπή που πραγματοποιείται κάθε χρόνο για τη μνήμη της εισόδου του Χριστού στην Ιερουσαλήμ από το χωριό Βηθσφαγή δεν θα πραγματοποιηθεί μιας και το χωριό βρίσκεται εκτός της Αγίας Πόλης της Ιερουσαλήμ.

Γερμανία: Ανθίζει η Ορθοδοξία στη χώρα του Νίτσε την ώρα που εκατομμύρια καθολικοί και προτεστάντες εγκαταλείπουν τους ναούς

Αδειάζουν τα εκκλησιάσματα των αιρετικών «εκκλησιών» γιατί το νόθο ευαγγέλιο έχει ημερομηνία λήξης - Αντιθέτως η Ορθοδοξία παρουσιάζει αξιόλογη άνθιση

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Εκκοσμίκευση, ακατάπαυστα σκάνδαλα, θεολογικές πλάνες, αιρετικές καινοτομίες, αξιοθρήνητη ιεραποστολή, βλάσφημες επιμειξίες με τον wokeισμό. Αυτοί είναι μερικοί από τους λόγους που οι δυτικοθρεμμένες «εκκλησίες» στη Γερμανία αποψιλώνονται αφού πέφτουν επάνω τους οι ακρίδες του μηδενισμού.

Όπως μας πληροφορεί η Γραφή, ο ακλόνητος βράχος της μίας και αληθινής Ορθόδοξης Εκκλησίας, είναι η ανόθευτη πίστη στο Ευαγγέλιο του σωτήρα Χριστού. Όταν ο θεμέλιος λίθος – Χριστός, απορρίπτεται από το οικοδόμημα αιρετικών εκκλησιών, η κατάρρευση είναι προδιαγεγραμμένη. Οι αιρετικές κακοδοξίες δημιουργούν ένα απονεκρωμένο ευαγγέλιο, ένα ηθικοπλαστικό αλλά αδειανό καβούκι που δεν αγγίζει τις ψυχές.

Πογκρόμ σε βάρος των Ρωμηών της Συρίας από φανατικούς Ισλαμιστές

Με βαθιά ανησυχία αλλά και έντονη αγανάκτηση παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα τις συνεχιζόμενες διώξεις των Ρωμηών της Συρίας από οργανωμένες ομάδες φανατικών Ισλαμιστών, οι οποίες μεθοδικά και απροκάλυπτα εξαπολύουν βίαιες επιθέσεις εναντίον τους, όπως συνέβη την Παρασκευή στην πόλη Σουκαϊλαμπίγια, την αρχαία Σελεύκεια.

Ενώπιον αυτών των γεγονότων, η στάση της ελληνικής κυβέρνησης παραμένει αδιάφορη και αδρανής. Η χλιαρή ανακοίνωση ανησυχίας που εξέδωσε, η οποία δεν ανταποκρίνεται στη σοβαρότητα των γεγονότων, αποκαλύπτει έλλειψη ουσιαστικής βούλησης και αδυναμία να σταθεί στο ύψος των ευθυνών της απέναντι στους διωκόμενους Ρωμηούς.

Από πού φαίνεται η πνευματική πρόοδος του χριστιανού – Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα

πηγή: https://simeiakairwn.gr/

Οι αμαρτίες, αν αξιοποιηθούν για ταπείνωση, είναι σαν την κοπριά που ρίχνουμε στα φυτά. Η Οσία Μαρία είχε φθάσει σε τέτοια πνευματικά μέτρα, που βρισκόταν έναν πήχη πάνω από την γη, όταν προσευχόταν. Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Οι αμαρτωλοί έχουν πολύ υλικό για ταπείνωση

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Όσοι έζησαν αμαρτωλή ζωή και ύστερα μετανόησαν και άρχισαν να ζουν πνευματικά, πρέπει να δέχωνται με χαρά τις ταπεινώσεις και τις θλίψεις που τους συμβαίνουν, γιατί έτσι εξοφλούν.

Βλέπουμε την Οσία Μαρία την Αιγυπτία, που έζησε αμαρτωλή ζωή, όταν μετανόησε και άλλαξε ζωή, οι κοσμικές επιθυμίες την βασάνιζαν. Έκανε όμως μεγάλη πάλη, για να τις διώχνη. Της έλεγε ο διάβολος: «Τι θα χάσης, αν δης λιγάκι την Αλεξάνδρεια; Δεν σου λέω να διασκεδάσης, μόνο να την δης λίγο από μακριά», και εκείνη ούτε γύριζε να κοιτάξη.

Τι μετάνοια είχε! Άλλες Οσίες, που δεν είχαν ζήσει κοσμική ζωή, δεν είχαν πόλεμο. Η Οσία Μαρία, που είχε ζήσει κοσμική ζωή, είχε και πόλεμο. Η ταλαιπωρία αυτή είναι η καυτηρίαση των πληγών της αμαρτίας. Και έτσι φθάνουν και οι μεν και οι δε στην ίδια κατάσταση.

-Σε αυτές τις περιπτώσεις, Γέροντα, δεν υπάρχει καθόλου θεία παρηγοριά;