Μέγας Αλέξανδρος: Από την Πέλλα στην Αιωνιότητα (εκδήλωση, 13 Ιουνίου 2026)

 

Κ.Ε.Μ.Ε. «Εὐγένιος Τζιμογιάννης»

Με αφορμή την επέτειο του θανάτου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στις 13 Ιουνίου του 323 π.Χ. — ή στις 11 Ιουνίου σύμφωνα με άλλες ιστορικές πηγές — η Πέλλα, η γενέτειρά του, αποτίνει φόρο τιμής στην κορυφαία αυτή μορφή της παγκόσμιας ιστορίας μέσα από μια εκδήλωση αφιερωμένη στη ζωή, το έργο και τη διαχρονική κληρονομιά του.

Η εκδήλωση, που διοργανώνει το Κέντρο Έρευνας Μελετών και Επιμόρφωσης «Ευγένιος Τζιμογιάννης», αποκτά ιδιαίτερο συμβολισμό στις ημέρες μας, καθώς υπενθυμίζει τις ιστορικές ρίζες μιας προσωπικότητας παγκόσμιας εμβέλειας, η οποία συχνά βρέθηκε στο επίκεντρο διαφορετικών ερμηνειών και διεκδικήσεων. Μέσα από την επιστροφή στη γενέτειρά του αναδεικνύεται με τον πλέον αυθεντικό τρόπο η ιστορική και πολιτιστική μήτρα από την οποία αναδείχθηκε ο Μέγας Αλέξανδρος, ενώ παράλληλα ενισχύεται η σύνδεση με την ιστορική μας κληρονομιά σε μια εποχή όπου η λήθη απειλεί να αποδυναμώσει τη σχέση των κοινωνιών με το παρελθόν τους.

Ὁ Μητροπολίτης Κισάμου καὶ Σελίνου Ἀμφιλόχιος ἐκφράζει προβληματισμὸ γιὰ τὴν αὔξηση τῶν ἀποδοχῶν τῶν Ἀρχιερέων

Πλούσιοι ἐπτώχευσαν καὶ ἐπείνασαν…

† Μητροπολίτης Κισάμου καὶ Σελίνου Ἀμφιλόχιος

Δὲν ξέρω ἂν εἶναι δόκιμος ὁ τίτλος γιὰ τὶς σκέψεις, τὸν προβληματισμὸ ποὺ ἀκολουθεῖ· λόγια δανεισμένα ἀπὸ τὸν 33ον Ψαλμὸ τοῦ Δαυΐδ (στ. 11), καθὼς ὁ λόγος αὐτὸς τοῦ Προφητανάκτορος Δαυῒδ ἔχει εὐχαριστιακὴ προοπτική. Ξέρω ὅμως πὼς εἶναι ἐπίκαιρος, ἀφοῦ πολὺς λόγος γίνεται στὶς ἡμέρες μας γιὰ τὸν πολλαπλασιασμὸ ὄχι τῶν 5 ἄρτων στὴν ἔρημο, ἀλλὰ τῶν ἀποδοχῶν τῶν Ἀρχιερέων.

Ὁ λόγος περὶ τοῦ ἄρθρου 56 τοῦ πολυνομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Οἰκονομικῶν λοιπόν, τὸ ὁποῖο τέθηκε σὲ δημόσια διαβούλευση. Σύμφωνα μὲ τὸ πολυνομοσχέδιο αὐτὸ οἱ μηνιαῖες ἀποδοχὲς τῶν Μητροπολιτῶν «... ὁρίζονται στὸ ὕψος τοῦ ἐνενήντα τοῖς ἑκατὸ (90%) τοῦ ὁρίου τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περὶ ἀνωτάτων ὁρίων ἀποδοχῶν». Τὸ ποσοστὸ αὐτό, ὅπως ἑρμηνεύουν οἱ ἔχοντες γνῶση τοῦ θέματος, «ἔναντι ὁρίων ἀποδοχῶν», ἀφορᾷ τὸν μισθὸ ποὺ λαμβάνει ἕνας Γενικὸς Γραμματεὺς... Ὑπουργείου. Ρωτῶντας πόσο μισθὸ λαμβάνει ἕνας Γενικὸς Γραμματέας, καθὼς δὲν ἐγνώριζα, ἀντιλήφθηκα ὅτι οἱ μηνιαῖες ἀποδοχὲς ἑνὸς Μητροπολίτου, ἐφ’ ὅσον τὸ ἄρθρο αὐτὸ ψηφισθεῖ, σχεδὸν διπλασιάζονται.

Μπέλφαστ: «Enough is Enough» – Η θρυαλλίδα της οργής απέναντι στον «αποκεφαλισμό» της Ευρώπης

Όταν οι ισλαμικές χατζάρες γίνονται «κανονικότητα» για τους Ευρωπαίους, δεν μπορείς να βαφτίζεις «ακροδεξιό» το ένστικτο αυτοσυντήρησης!

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Το διεθνές Γκεμπελικό καθεστώς της νεοταξικής δημοσιογραφίας, άρχισε να χτυπάει… υπερωρίες για να κάνει το μαύρο – άσπρο, όταν μεταδόθηκε σαν κεραυνός η είδηση ότι ένας Σουδανός μετανάστης στο Μπέλφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας, προσπάθησε να αποκεφαλίσει δημοσίως έναν Βορειοϊρλανδό πολίτη.

Στο Μπέλφαστ και άλλες πόλεις του Ηνωμένου Βασιλείου, οι οργισμένοι πολίτες γέμισαν τους δρόμους φωνάζοντας «Enough is Enough» για τη μεταναστευτική πολιτική που έχει μετατρέψει τις πόλεις της Ευρώπης σε τριτοκοσμικά γκέτο απολίτιστων τεράτων.

Ο αντίχριστος Στίβεν Σπίλμπεργκ λέει ότι η νέα του ταινία «Ήμερα Αποκάλυψης» ίσως προκαλέσει κλονισμό πίστης στους Χριστιανούς

Θύελλα αντιδράσεων και έντονες θεολογικές συζητήσεις έχει προκαλέσει στις ΗΠΑ η νέα, πολυαναμενόμενη ταινία του Στίβεν Σπίλμπεργκ με τίτλο «Disclosure Day» (Ημέρα Αποκάλυψης), η οποία είναι προγραμματισμένη να κάνει πρεμιέρα στους κινηματογράφους αυτή την Παρασκευή.

Η ταινία, που πραγματεύεται την προσπάθεια μιας μετεωρολόγου (την υποδύεται η Έμιλι Μπλαντ) και ενός ειδικού κυβερνοασφάλειας να ξεσκεπάσουν τη διαχρονική συγκάλυψη του αμερικανικού κράτους γύρω από τα εξωγήινα μυστικά από το 1947, έχει διχάσει τη χριστιανική κοινότητα.

Ολόκληρη η ταινία - υπερπαραγωγή για τον Άγιο Λουκά τον Ιατρό!

Νέα ταινία ἐμπνευσμένη ἀπὸ τὴν ζωὴ τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ ἐπισκόπου Συμφερουπόλεως ἒγινε στην Οὐκρανία. Ἀνάλογης ποιότητας μὲ τὴν συγκλονιστικὴ ρώσικη ταινία «Τὸ Νησί», ἡ ὁποία ἀπέσπασε πολλὰ κινημοταγραφικὰ βραβεῖα, ἡ καινούρια ταινία ἀφιερωμένη στὸν βίο τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ καταγομένου ἀπὸ τὸ Κέρτς τῆς χερσονήσου τῆς Κριμαίας. Στὴν οὐσία πρόκειται γιὰ μία κινημοτογραφικὴ βιογραφία τοῦ ἐπισκόπου ποὺ ἔζησε μέσα σὲ ἕνα καθεστὼς ἐχθρικὸ πρὸς τὴν ὀρθόδοξη πίστη καὶ τὴν ἐλευθερία καὶ ἀντιστάθηκε ἀπέναντι στὸ κομμουνιστικὸ κόμμα, τοὺς καταδότες, τὴν ἀστυνομία, ἀκόμα καὶ τὸν ἴδιο τὸν Στάλιν μὲ ἀποτέλεσμα τὴν δίωξη, φυλάκιση καὶ ἐξορία του. Ἔζησε καὶ πάλεψε σὰν οἰκογενειάρχης, ἰατρὸς καὶ ἀργότερα ἀρχιερέας, δύο παγκοσμίους πολέμους καὶ δεκάδες κινήματα καὶ ἐπαναστάσεις.

Μνήμη του εν αγίοις πατρός ημών Λουκά του ιατρού, αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας, του Ρώσσου ομολογητού (11 Ιουνίου)

Λουκᾶς Συμφερουπόλεως ἀρχιθύτης,

Καὶ ἰατρὸς σωμάτων τιμάσθω ὕμνοις.

Άγιος Λουκάς Αρχιεπίσκοπος Κριμαίας

Ο Άγιος αρχιεπίσκοπος Λουκάς, κατά κόσμον Βαλεντίν του Φέλιξ Βόινο – Γιασενέτσκι, γεννήθηκε στις 14/27 Απριλίου 1877 μ.Χ. στο Κέρτς της χερσονήσου της Κριμαίας. Το οικογενειακό περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγάλωσε ήταν ιδιόμορφο καθώς ο πατέρας του ήταν Ρωμαιοκαθολικός ενώ η μητέρα του, αν και ορθόδοξη, περιοριζόταν σε καλές πράξεις χωρίς να συμμετέχει ενεργά στη λατρευτική ζωή της Εκκλησίας. Πολύ νωρίς μετακομίζουν στο Κίεβο.

Στο Κίεβο ο Βαλεντίν αποφασίζει να σπουδάσει Ιατρική. Παίρνει το πτυχίο του το 1903 μ.Χ. και παρακολουθεί μαθήματα οφθαλμολογίας.

Το 1904 μ.Χ., με το ξέσπασμα του Ρωσο – Ιαπωνικού πολέμου, βρέθηκε στην Άπω Ανατολή, όπου εργάστηκε ως χειρουργός με μεγάλη επιτυχία. Εκεί συναντήθηκε και με την Άννα Βασιλίεβνα Λάνσκαγια, τη μέλλουσα σύζυγό του, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά. Μετά το τέλος του πολέμου εργάζεται σε διάφορα επαρχιακά νοσοκομεία. Οι επιτυχίες του είναι τόσες πολλές που η φήμη του εξαπλώνεται γρήγορα και ασθενείς καταφθάνουν από παντού. Την ίδια εποχή μελετά σχετικά με την τοπική αναισθησία και συντάσσει επιστημονικά άρθρα. Διαπρέπει στις εγχειρήσεις των οφθαλμών και αποφασίζει να ασχοληθεί με τη θεραπεία των πυογόνων λοιμώξεων.

Μνήμη των Aγίων Aποστόλων Bαρθολομαίου και Bαρνάβα (11 Ιουνίου)

Εις τον Βαρθολομαίον

Kαι σος μαθητής Xριστέ Bαρθολομαίος,

Mιμούμενός σε, σταυρικόν φέρει πάθος.

Εις τον Βαρνάβαν

* Yπέρ λίθον σάπφειρον ως Γραφή λέγει,

Tους συντρίβοντας είχε Bαρνάβας λίθους.

Ενδεκάτη σταύρωσαν ερίφρονα Bαρθολομαίον.

Μαρτύριο Αποστόλων Βαρνάβα και Βαρθολομαίου. 

Τοιχογραφία του 1547 μ.Χ. στην Ιερά Μονή Διονυσίου, Άγιον Όρος

Aπό τους δύω τούτους, ο μεν Bαρθολομαίος, ήτον από τους Δώδεκα Aποστόλους, ο οποίος εκήρυξε το Eυαγγέλιον εις τους Iνδούς, τους ονομαζομένους Eυδαίμονας. Kαι αφ’ ου παρέδωκεν εις αυτούς το κατά Mατθαίον Eυαγγέλιον, ύστερον εσταυρώθη παρά των απίστων εις την Oυρβανόπολιν, και τελειόνοι ενδόξως τον δρόμον του μαρτυρίου του. Tο δε άγιον αυτού λείψανον εβάλθη εις ένα μολυβένιον σεντούκι, και ερρίφθη εις την θάλασσαν. Yπό δε της θείας Προνοίας οδηγούμενον, επήγεν εις την νήσον της Σικελίας, Λιπάραν ονομαζομένην, και εκεί ευγήκε. Φανερωθέν δε εις τους εκεί, ενταφιάσθη, και αναβλύζει πολλών θαυμάτων και ιαμάτων πηγάς, εις όλους εκείνους οπού προστρέχουν αυτώ μετά πίστεως, οίτινες λαμβάνοντες τα αιτήματά των, γυρίζουν μετά χαράς εις τον οίκον τους1. O δε Άγιος Bαρνάβας, ήτον ένας από τους Eβδομήκοντα, ο οποίος έγινε του Aποστόλου Πέτρου συνέκδημος2, όστις και Iωσής ονομάζεται. Eρμηνεύεται δε το όνομα Bαρνάβας, υιός παρακλήσεως. Oύτος εκατάγετο μεν, από την φυλήν του Λευΐ, εγεννήθη δε, και ανετράφη, εις την νήσον Kύπρον, καθώς περί αυτού αι Πράξεις των Aποστόλων διαλαμβάνουσιν ούτω. «Iωσής δε ο επικληθείς Bαρνάβας υπό των Aποστόλων, (ό εστι μεθερμηνευόμενον, υιός παρακλήσεως) Λευΐτης Kύπριος τω γένει» (Πράξ. δ΄, 36). Πρώτον δε εκήρυξε το Eυαγγέλιον του Xριστού εις την Iερουσαλήμ, και Pώμην, και Aλεξάνδρειαν. Kηρύττωντας δε και εις την Kύπρον, ελιθοβολήθη από τους εκεί Iουδαίους και Έλληνας, και έπειτα παρεδόθη εις την φωτίαν. Tούτου τα άγια λείψανα εσύναξε Mάρκος ο Aπόστολος και Eυαγγελιστής, και απέθεσεν αυτά μέσα εις ένα σπήλαιον, πηγαίνωντας δε εις την Έφεσον, ανήγγειλεν εις τον Παύλον την τελείωσίν του.

Ἡ νέα γενιὰ στρέφεται ξανὰ στὴν πίστη

«Σὲ πολλὲς εὐρωπαϊκὲς χῶρες, ἐδῶ καὶ δεκαετίες, οἱ ἐκκλησίες συχνὰ κλείνουν ἢ συγχωνεύονται, ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχουν ἀρκετοὶ πιστοὶ ἢ οἰκονομικοὶ πόροι γιὰ νὰ συντηρηθοῦν. Οἱ γηραιότερες γενιὲς ποὺ στήριζαν τὶς ἐνορίες, μειώνονται. Ταυτόχρονα ὅμως στὶς ἡμέρες μας ἀρχίζει νὰ διαφαίνεται ἕνα ἀντίστροφο φαινόμενο.Μία ἀπρόσμενη μετατόπιση καταγράφουν πρόσφατες ἔρευνες τῶν “YouGov” καὶ “Bible Society” ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ 2025 καὶ τὶς ἀρχὲς τοῦ 2026, ἀποτυπώνοντας μία “ἥσυχη ἀναβίωση” τῆς θρησκευτικότητας στὴ “Generation Z” (τὴ γενιὰ ποὺ γεννήθηκε μετὰ τὸ 2000), κυρίως στὸ Ἡνωμένο Βασίλειο. Τὰ δεδομένα δείχνουν ὅτι ἡ πίστη στὸν Θεὸ καὶ ἡ ἐκκλησιαστικὴ συμμετοχὴ τῶν νέων αὐξάνονται μὲ ρυθμοὺς ποὺ αἰ­φνιδιάζουν.

Σύμφωνα μὲ τὰ στοιχεῖα, τὸ 45% τῶν νέων ἡλικίας 18–24 δηλώνει... πλέον ὅτι πιστεύει στὸν Θεό, ποσοστὸ τριπλάσιο σὲ σύγκριση μὲ τὸ 16% τοῦ 2021. Παράλληλα, ἡ μηνιαία ἐκκλησιαστικὴ παρουσία σὲ αὐτὴ τὴν ἡλικιακὴ ὁμάδα αὐξήθηκε ἀπὸ μόλις 4% τὸ 2018 σὲ 16% στὶς ἀρχὲς τοῦ 2025.

Πατήρ Τιμόθεος Τακαγιούκι Κοζάκι, ο ιερέας από το Τόκιο που φυλάει την εικόνα της Παναγίας Πορταΐτισσας στη Μονή Ιβήρων του Άγιου Όρους

Όσοι προσκυνητές επισκέπτονται το Άγιο Όρος και συγκεκριμένα τη Μονή Ιβήρων μένουν έκπληκτοι, καθώς αντικρίζουν έναν Ιάπωνα ιερέα που φυλάει την εικόνα δίνοντας την εντύπωση ότι πρόκειται για σαμουράι. «Είμαι από την Ιαπωνία, είμαι χριστιανός ορθόδοξος και το όνομα μου… ακούγεται κρητικό!», λέει με χιουμοριστικό τρόπο ο πατήρ Τιμόθεος, κατά κόσμον Τακαγιούκι Κοζάκι.

Μιλώντας στο creta24.gr, ο ιερέας επεσήμανε πως κατάγεται από το Τόκιο αλλά το επίθετό του ακούγεται κρητικό… «Κοζάκης». Περιγράφει τον θρύλο της Παναγίας Πορταΐτισσας και τον λόγο που η εικόνα επέλεξε το παρεκκλήσι και όχι το Καθολικό του ιστορικού μοναστηριού που αποτελεί το τρίτο μοναστήρι στην ιεραρχία στο Άγιον Όρος, ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα από Γεωργιανούς (ίβηρες) μοναχούς και αρχικές έλαβε το όνομα «Μονή του Κλήμεντος».

«Όσοι είμαστε εδώ συνειδητοποιούμε τη θαυματουργή παρουσία της Παναγίας και το ιστορικό βάρος του μοναστηριού», υπογραμμίζει μιλώντας άψογα ελληνικά ο πατήρ Τιμόθεος.

Τα μικρά χέρια που κουβαλούν τον κόσμο…

Υπάρχουν στιγμές εδώ, στη Νότια Μαδαγασκάρη, που η καρδιά δεν αντέχει να μείνει σιωπηλή…

Συνάντησα αυτό το μικρό παιδί…

και νιώθω πως ολόκληρος ο κόσμος χωρά μέσα στα χέρια του.

Χέρια μικρά… κουρασμένα… κι όμως σηκώνουν βάρος που δεν είναι για την ηλικία του.

Δεν κουβαλά μόνο νερό. Κουβαλά την ανάγκη. Την έλλειψη.

Τη σιωπηλή αγωνία μιας ζωής που ξεκινά δύσκολα…

Πώς πρέπει να προσερχόμαστε στο μυστήριο της θείας Ευχαριστίας (Δέκα απαραίτητες προϋποθέσεις)

π. ΗΛΙΑΣ Γ. ΔΙΑΚΟΥΜΑΚΟΣ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ

Πώς πρέπει να προσερχόμαστε στο μυστήριο της θείας Ευχαριστίας

(Δέκα απαραίτητες προϋποθέσεις) 

Η θεία Ευχαριστία αποτελεί το πιο βαθύ και πιο ιερό μυστήριο της Εκκλησίας μας. Είναι το «μυστήριον τῆς ζωῆς», δηλ. «το μυστήριο που χαρίζει αληθινή ζωή», κατά τον άγιο Νικόλαο Καβάσιλα. Μέσα σ᾽ αυτήν ο άνθρωπος δεν μετέχει απλώς σε μια τελετουργική πράξη, αλλά εισέρχεται σε ένα μυστήριο που υπερβαίνει τον χρόνο, την ύλη και την ανθρώπινη κατανόηση, και κοινωνεί τον ίδιο τον Χριστό, ο οποίος είπε: «Ὁ τρώγων μου τήν σάρκα καί πίνων μου τό αἷμα ἐν ἐμοί μένει κἀγώ ἐν αὐτῷ» (Ιωάν. 6, 56). Δηλαδή, όποιος τρώει τη σάρκα μου και πίνει το αίμα μου μένει ενωμένος με μένα, κι εγώ μένω ενωμένος με αυτόν.

Η φράση αυτή αποτελεί άξονα και θεμέλιο της ευχαριστιακής ζωής, διότι αποκαλύπτει πως ο χριστιανικός τρόπος υπάρξεως δεν είναι θεωρητικός, αλλά μυστηριακά βιωματικός.

Από τους πρώτους κιόλας αιώνες, οι Πατέρες της Εκκλησίας είδαν τη θεία Ευχαριστία ως πηγή και αποκορύφωμα όλου του πνευματικού αγώνα. Ο άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος την αποκαλεί: «Φάρμακον ἀθανασίας, ἀντίδοτον τοῦ μή ἀποθανεῖν». Δηλαδή, φάρμακο που χαρίζει αθανασία, αντίδοτο για να μη πεθάνει κανείς πνευματικά. 

Μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Αλεξάνδρου και Αντωνίνης. Μνήμη του Aγίου Nεανίσκου και σοφωτάτου Mάρτυρος (10 Ιουνίου)

Eύρατο Aλέξανδρος άμ’ Aντωνίνη,

Tον βόθρον ακάτιον εις τρυφήν φέρον.

Tλη δεκάτη μόρον Aντωνίνα εμπυρόπισσον.

Oύτοι οι Άγιοι ήτον από χωρίον ονομαζόμενον Kροδάμων, ή Kαρδάμου, και η μεν Aγία Aντωνίνα, επέρνα την ζωήν της σεμνώς, και οσίως. Πιασθείσα δε από τον ηγεμόνα Φήστον, επειδή δεν επείσθη να αρνηθή τον Xριστόν και να λατρεύση τους δαίμονας, εβάλθη εις ένα πορνοστάσιον, και εκεί διέμεινε τρεις ημέρας νηστική. Φως δε ουράνιον εφάνη εις αυτήν κατά την νύκτα, και βροντή έγινε μεγάλη. Όθεν ευθύς άνοιξαν η πόρταις του πορνοστασίου, έπειτα ήλθεν εις αυτήν φωνή από τον ουρανόν, η οποία την επαρακίνει να σηκωθή, και να φάγη ψωμί. Όθεν η Aγία ζητήσασα άρτον, έφαγε, και παρευθύς ευγήκεν από εκεί, και πάλιν επαραστάθη εις τον ηγεμόνα. Mη πεισθείσα δε να θυσιάση εις τα είδωλα, ερρίφθη κατά γης, και εδάρθη με ξυλίνας σπάθας, και πάλιν εφέρθη εις το πορνοστάσιον. Eις τούτο δε δι’ αποκαλύψεως θείου Aγγέλου, εμβήκεν ο Aλέξανδρος, και διά το νέον της ηλικίας του, (ήτον γαρ, έως εικοσιοκτώ χρόνων) ενομίσθη, πως επήγε διά αισχράν πράξιν. Eμβαίνωντας όμως εκεί, την μεν Aγίαν κρυφίως εύγαλεν από το πορνοστάσιον, σκεπάσας την κεφαλήν της με την χλαμύδα του, αυτός δε, έμεινεν εις το πορνοστάσιον.