Δευτέρα 13 Ιουλίου 2026

Μαμά, βαριέμαι!



Αν έχεις αρχίσει ήδη να ακούς αυτή την ατάκα ή αν ψάχνεις φρέσκες ιδέες για το πώς να κυλάει όμορφα, ήρεμα και δημιουργικά η καθημερινότητά σας φέτος το καλοκαίρι, σου έχουμε τη λύση!



Ετοιμάσαμε με πολλή αγάπη έναν Καλοκαιρινό Οδηγό Δραστηριοτήτων γεμάτο έμπνευση και προτάσεις για το πώς να οργανώσετε και να γεμίσετε την ημέρα σας, κάνοντας τις καλοκαιρινές σας στιγμές ακόμα πιο όμορφες!

Ζούμε στην εποχή που στα Super Markets υπάρχουν δύο κατηγορίες αναλώσιμων προϊόντων: Τα αγαθά που αγοράζουμε και οι άνθρωποι, που μέσω καμερών, παρέχουμε δωρεάν δεδομένα για την ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης



Σε όλα τα supermarkets υπάρχουν δύο κατηγορίες αναλώσιμων: Όσα είναι στους πάγκους και τα ράφια, είναι η μία κατηγορία. Η άλλη είναι οι άνθρωποι πού μέσω καμερών και σκάνερς, παρέχουν δεδομένα για την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης. Όταν μια κοινωνία φτάσει σ’ αυτό το στάδιο περνά στην αυτο-κατανάλωση. Πλέον εμείς είμαστε τα προϊόντα…


Η τεχνητή νοημοσύνη χρειάζεται τις κάμερες.

Οι κάμερες στους χώρους εργασίας παρακολουθούν τούς εργαζόμενους. Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι χώροι εργασίας όπου, ταυτόχρονα, υπάρχουν και πελάτες.

Τράπεζες, εκδοτήρια εισιτηρίων, super markets, καφέ, καταστήματα λιανικής.

Τα σούπερ μάρκετ έχουν ακόμα μεγαλύτερη αξία παρατήρησης (και καταγραφής) διότι αφορούν τις περισσότερες κατηγορίες πληθυσμού και άρα, το προσωπικό δέχεται περισσότερα ερεθίσματα σε εναλλασσόμενα καθήκοντα.

Οι κάμερες στα super markets παρακολουθούν τούς εργαζόμενους όσο και τούς πελάτες.

Η μαρτυρία του π. Ν. Λουδοβίκου (ενός από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες διανοητές) για τους Ορθοδόξους αγίους της εποχής μας

Εισαγωγή: Ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος δεν είναι κάποιος «ημιμαθής παπάς», ούτε κάποιο θρησκόληπτο παιδί του κατηχητικού, που χειραγωγήθηκε εξ απαλών ονύχων σε μια κοντόφθαλμη πίστη. Είναι ένας ανήσυχος πνευματικός αναζητητής, που έζησε σε μια ούτως ή άλλως ανήσυχη εποχή, στο πνεύμα της οποίας εντάχθηκε. Από την εφηβεία του ήδη απέρριψε την πλαστή Ορθοδοξία που του είχαν διδάξει, σπούδασε ψυχολογία και παρέμενε άθεος κατά τον καιρό των σπουδών του. Η ανακάλυψη της πνευματικής κληρονομιάς των πατέρων του δεν ήταν γι’ αυτόν επιπόλαιη και η μελέτη και εμβάθυνσή του σ’ αυτήν, μέχρι σήμερα, επίσης κάθε άλλο παρά επιφανειακή μπορεί να χαρακτηριστεί.

Έχει σπουδάσει ψυχολογία, παιδαγωγική, θεολογία και φιλοσοφία στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, το Παρίσι (στη Σορβόνη – Paris IV, και στο Καθολικό Ινστιτούτο του Παρισιού) και το Κέμπριτζ. Οι επιστημονικοί του τίτλοι είναι άφθονοι, όπως και οι σταθμοί της πανεπιστημιακής του σταδιοδρομίας, η δε παρουσία του στα ελληνικά γράμματα εμβληματική (λεπτομέρειες εδώ). Πρόκειται λοιπόν για έναν άνθρωπο που δεν γράφει όσα γράφει «επειδή είναι ιερέας», αλλά είναι ιερέας ως επιστέγασμα μακράς πνευματικής αναζήτησης και πολυετούς πείρας και μελέτης σε πολλά επιστημονικά πεδία, των ανθρωπιστικών επιστημών. Το συμπέρασμα όλων των παραπάνω είναι ότι δεν λέει ανοησίες και ψέματα, αλλά καταθέτει μια μαρτυρία αληθινή, η οποία μάλιστα συνέβαλε καθοριστικά στην αλλαγή της ζωής του και στη διαμόρφωση της ταυτότητάς του.

Το παρακάτω απόσπασμα προέρχεται από το βιβλίο του Η ανοικτή ιστορία και οι εχθροί της – Η άνοδος του Βελούδινου Ολοκληρωτισμού, Αρμός 2020, σελίδες 158 – 161 και 164 – 166.

Τα γηρατειά είναι η πιο σημαντική περίοδος της ζωής μας.


Τα γηρατειά είναι η πιο σημαντική περίοδος της ζωής μας.

Όταν η ψυχή αγγίξει την αιωνιότητα,
τότε θα εξαφανισθούν τα πάθη μας
και εμείς θα απομακρυνθούμε, από τον άσκοπο αγώνα των ανθρώπων.

Τι σας χρειάζεται;
Τι Φοβόσαστε;
ότι δεν θα έχετε ένα κομμάτι ψωμί
Ή στέγη στα χρόνια των γηρατειών σας;

Η ελευθερία του νου,
η εμβάθυνση του στη θεωρία του θείου,
η έφεση προς τον άνω κόσμο,
η νοσταλγία γι’ αυτόν ,
Θα είναι η ακατάπαυστη «ευφροσύνη» της ψυχής σας.
Τότε τα γηρατειά γίνονται μεγαλειώδη, βασιλικά,
ακόμη και μέσα στην απόλυτη υλική πτωχεία, ένα αληθινό στέφος σοφίας.

Προφητείες Πατρός Παϊσίου για τα εθνικά θέματα - ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΘΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΤΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΑΤΟΪΚΟΥΣ


Μετά την μπόρα την δαιμονική θα 'ρθει η λιακάδα η θεϊκή

Είναι κρίμα, γιατί σήμερα κατόρθωσε ο διάβολος κι αιχμαλώτισε τις ηγεσίες. Κλαίω την Ελλάδα. Δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο σήμερα. Η Ελλάδα για να σωθεί, πρέπει όλοι οι ηγέτες της όπου και αν βρίσκονται, να πάνε εξορία. Να φύγουν, γιατί παρόντες μολύνουν.

Το πιο κάτω κείμενο είναι αυτοτελές το 10 κεφάλαιο από το σχετικά πρόσφατα(2001) εκδοθέν βιβλίο για τον Γέροντα: ¨Λόγοι χάριτος και Σοφίας¨ από τον Αγιορείτη π. Μακάριο Αγιαννανίτη.

Αργότερα, επισκέφθηκα τον Γέροντα μαζί με έναν φίλο μου σμήναρχο, γύρω στα τέλη Οκτωβρίου 1993 και του εξέφρασα την ανησυχία μου γι’ αυτά που συμβαίνουν από τους κυβερνώντες στην πατρίδα μας.

Ο Γέροντας απάντησε: -Μη φοβάσαι. Ο Θεός δεν θα επιτρέψει να γίνει κακό, αλλά θα γίνουν όμως πράματα και θάματα που δεν θα εξηγούνται με τη λογική. Ο κόσμος θα τους σιχαθεί και θα τους κυνηγήσει. Όπως ένα μπαλόνι φουσκώνει και ξαφνικά σκάει, έτσι θα σκάσουν κι αυτοί! Δεν μπορώ να σου πω πιο πολλά.

(Μαρτυρίες προσκυνητών, Ζουρνατζόγλου, 2006, σελ. 425-426)

Πλήθος πιστών στη Σουρωτή για τον Άγιο Παϊσιο 32 χρόνια μετά την ευλογημένη κοίμησή του


Με βαθιά κατάνυξη και ευλάβεια, χιλιάδες πιστοί από κάθε γωνιά της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού βρέθηκαν στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης, προκειμένου να προσκυνήσουν τον τάφο του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου, με αφορμή τη συμπλήρωση 32 ετών από την κοίμησή του. Η προσέλευση του κόσμου είναι αδιάκοπη, με τις ουρές των προσκυνητών να εκτείνονται σε εκατοντάδες μέτρα και τον χρόνο αναμονής να φτάνει ακόμη και τις δύο ώρες.

Η επίσκεψη ναρκομανούς φοιτητή στον Άγιο Παΐσιο


(Β. Χαραλάμπους)

Κοντά στο έτος 1980 στη Θεσσαλονίκη, ένας φίλος ενός συμφοιτητή μου, φοιτητής και αυτός, είχε μπλέξει με τα ναρκωτικά. Αφού έφτασε σε πλήρη απόγνωση αποφάσισε να πάει στο Άγιο Όρος στον Όσιο Γέροντα Παΐσιο, για τον οποίο είχε ακούσει πολλά θαυμαστά.

Όπως διηγόταν κατόπιν, ξεκίνησε μονάχος του και πήγε στο Άγιο Όρος στο Κελίον Παναγούδα, όπου ασκήτευε ο Όσιος Παΐσιος. Εκεί ήταν κι ένας ιερωμένος άγνωστος σ’ αυτόν, που περίμενε να δει τον Όσιο Γέροντα.

Αφού περίμενε περί τις δύο ώρες και πλέον, ο φοιτητής άρχισε να τρέμει από τη στέρηση των ναρκωτικών πάρα πολύ. Ο ιερωμένος δεν μπορούσε να περιμένει και έφυγε. Μόλις έφυγε ο ιερωμένος κατέβηκε ο Όσιος Παΐσιος και του άνοιξε. Τον κτύπησε ελαφρά στον ώμο λέγοντάς του ‘’Ελα …’’, αναφέροντας το όνομά του. Αμέσως με το κτύπημα στον ώμο σταμάτησε να τρέμει.

Πήγαν κατόπιν στο κελί και μίλησαν αρκετά ή μάλλον του μίλησε αρκετά ο Άγιος Γέροντας. Αυτό έγινε αφορμή για να φύγει από τη μάστιγα των ναρκωτικών ο φοιτητής αυτών και να αλλάξει ζωή.

πηγή: https://aktines.blogspot.com/

Η Σύναξις του Aρχαγγέλου Γαβριήλ (13 Ιουλίου)

Tω αυτώ μηνί IΓ΄, η Σύναξις του Aρχαγγέλου Γαβριήλ

Tων σων αγαθών ώσπερ ουκ έχω κόρον,
Ως ουδ’ εορτών Γαβριήλ άρχων νόων1.
Tη δεκάτη δε τρίτη συναγήοχεν ώδε Γαβριήλ.


Αρχάγγελος Γαβριήλ. Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοκουρδαλιωτίσσης

Σημείωση

1. Διά ποίαν αιτίαν γίνεται εδώ μνεία της Συνάξεως και εορτής του Aρχαγγέλου Γαβριήλ, δεν εδυνήθην να εύρω, καίτοι εξετάσας πολλά. Φαίνεται όμως εκ συμπεράσματος, ότι κάποιαν χάριν και ευεργεσίαν εποίησεν ο Aγαθάγγελος ούτος Γαβριήλ, διά την οποίαν οι τότε Xριστιανοί, εις μνήμην της χάριτος, εσυνάγοντο και εώρταζον τον χαριέστατον του Θεού Aρχάγγελον. Διό και Kανόνα και τροπάρια εις την αυτού μεγαλειότητα έψαλλον. Eν τοις χειρογράφοις όμως Mηναίοις η Σύναξις αύτη του θείου Γαβριήλ γράφεται εν τη αυτή ημέρα, άνευ διστίχου.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Κυριακή 12 Ιουλίου 2026

Ὅσιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης. Ὁ θαυμαστὸς προφήτης τοῦ Γένους μας*

Μητροπολίτου Μόρφου κ. ΝεοφύτουO Όσιος Παίσιος ο Αγιορείτης. Φορητή εικόνα (2015), έργο του αρχιμ. Αμβροσίου Γκορέλωβ

Ὅταν τὸ Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο διακήρυξε τὴν ἁγιότητα τοῦ ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτη καὶ τὸν ἐνέταξε στὸ Ἁγιολόγιο τῆς καθ᾽ ἡμᾶς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἔγραψα τὰ ἑξῆς: «Τὸν ἅγιο Παΐσιο τὸν γνώρισα τὸ 1982, ὅταν ἤμουν φοιτητὴς Νομικῆς. Ἦταν ὁ ἄνθρωπος, ποὺ περίμενε ν’ ἀκούσει κάτι τὸ πονεμένο, γιὰ νὰ ἔχει καρδιακὴ προσευχή, κι ἦταν πάντοτε ἐν ἀναμονῇ στὸ ἀκουστικό, γιὰ νὰ ἀφουγκραστεῖ τὸν πόνο τοῦ σύγχρονου κόσμου.

Ἦταν ἕνας ἀσκητὴς γιὰ τὸν κόσμο. Τοῦ ἄνοιγες τὴν καρδιά σου, καὶ σοῦ ἄνοιγε τὸν νοῦ. Πραγματικά, δὲν νομίζω νὰ ὑπῆρξε στὶς μέρες μας ἄλλος Γέροντας, ποὺ νὰ εἶδε, νὰ μίλησε μὲ τόσο πολὺ κόσμο. Κι αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος, παρόλο ποὺ γεννήθηκε ἀσκητής, τελικὰ κατέληξε νὰ εἶναι ἡ μεγάλη μάνα ὅλων τῶν πονεμένων ἀνθρώπων. ‘‘Φῶς Χριστοῦ ἔφαινε πᾶσι’’, διὰ τοῦ Γέροντος Παϊσίου.

Ἐπέμενε, νὰ μὴν πάω στὸ Ἅγιον Ὄρος γιὰ μοναχός. ‘‘Στὴν Κύπρο νὰ πᾶς’’, μοῦ εἶπε. ‘‘Νὰ κάνετε βάσεις πνευματικές, κι αὐτὲς οἱ βάσεις θὰ διώξουν τὶς βάσεις’’. Ὅταν τοῦ εἶπα, ὅτι δὲν κατάλαβα τὸ τελευταῖο, μοῦ εἶπε χαριτολογώντας: ‘‘ Ἀμερικανάκι εἶσαι καὶ δὲν καταλαβαίνεις; Ἑλληνικὰ μιλῶ! Τὸ πρόβλημα τῆς Κύπρου εἶναι πνευματικό. Τώρα ἐφαρμόζεται ὁ πνευματικὸς νόμος. Ὅταν φτιάξετε μοναστήρια (σὲ κάποιους ἄλλους εἶπε· ὅταν φτιάξετε Σταυροβούνια, τὶς ἐνορίες τὶς δικές σας, οἰκογένειες ὀρθόδοξες), τότε οἱ βάσεις τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς κατοχῆς θὰ ἐξαφανιστοῦν!’’ Μὲ ἔβγαλε ἔξω στὴν αὐλὴ τοῦ κελλιοῦ του καὶ σχημάτισε στὸ χῶμα ἕνα μεγάλο ὀρθογώνιο σχῆμα. Τὸ μοίρασε σὲ δύο τετράγωνα καὶ μοῦ εἶπε: ‘‘Θὰ ἔρθει καιρός, ποὺ ἐσὺ θὰ φτιάξεις μοναστήρια. Δύο αὐλὲς νὰ κάνεις τότε σ᾽ αὐτά! Μία γιὰ τοὺς λαϊκοὺς καὶ μία δεύτερη μόνο γιὰ μοναχοὺς ἢ γιὰ μοναχές.’’ Πρόρρηση, ἡ ὁποία πραγματοποιήθηκε!»

Πολλαπλό Βιβλίο: Μία βόμβα στην σχολική τσάντα

Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν 08.07.2026 : "Πολλαπλό Βιβλίο: Μία βόμβα στην σχολική τσάντα"

Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν: "Αλήθειες και μύθοι γύρω από την πτώση των πρωτοπλαστών"



ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ: Σταυρούλα Θεοδόση - Εκπαιδευτικός Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: Χαράλαμπος Ἂνδραλης - Νομικός, Συγγραφέας.

πηγή: https://aktines.blogspot.com/

Υποστέλλουν την εθνική υπερηφάνεια. Γιατί απογορεύτηκε η σημαία στο Τριεθνές


Ο Έβρος δεν είναι απλώς μια συνοριακή γραμμή στον χάρτη. Είναι τόπος ζωής, ιστορίας και ανθρώπων που κρατούν ζωντανή την παρουσία της Ελλάδας.

Τα ζητήματα που αντιμετωπίζει ο Έβρος, μια από τις πιο ευαίσθητες και συμβολικές περιοχές της πατρίδας μας, βρέθηκαν στο επίκεντρο τηλεοπτικής συζήτησης στην εκπομπή του Πάνου Παναγιωτόπουλου στο Kontra, με παρέμβαση της Μαρίας Γιαλαμά.

Μέσα από φωτογραφικό υλικό από την περιοχή, παρουσιάστηκε η καθημερινότητα στον ακριτικό Έβρο, εκεί όπου ο ποταμός αποτελεί φυσικό σύνορο Ελλάδας και Τουρκίας και όπου οι κάτοικοι, οι συνοριοφύλακες και όσοι υπηρετούν στην περιοχή βρίσκονται καθημερινά στην πρώτη γραμμή.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο Τριεθνές, το σημείο όπου συναντώνται Ελλάδα, Βουλγαρία και Τουρκία. Η κ. Γιαλαμά ανέφερε ότι σήμερα στο συγκεκριμένο σημείο δεν κυματίζει η ελληνική σημαία, γεγονός που, όπως τόνισε, έχει προκαλέσει προβληματισμό σε κατοίκους και εθνοφύλακες της περιοχής.

Τῆς πνευματικῆς ζωῆς τά μυστικά- Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης


Αν καταλάβει κανείς τα μυστικά της πνευματικής ζωής και τον μυστικό τρόπο με τον οποίο εργάζεται ο Θεός, παύει να στεναχωριέται για ό,τι του συμβαίνει, γιατί δέχεται με χαρά τα πικρά φάρμακα που του δίνει ο Θεός για την υγεία της ψυχής του. Όλα τα θεωρεί αποτελέσματα της προσευχής του, αφού ζητάει συνέχεια από τον Θεό να του λευκάνει την ψυχή.

Όταν όμως οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τις δοκιμασίες κοσμικά, βασανίζονται. Αφού ο Θεός όλους μας παρακολουθεί, πρέπει να ...παραδίνεται κανείς εν λευκώ σ’ Αυτόν. Αλλιώς είναι βάσανο” ζητάει να του έρθουν όλα, όπως εκείνος θέλει, αλλά δεν του έρχονται όλα όπως τα θέλει, και ανάπαυση δε βρίσκει.

Εξαρτάται από το πως αντιμετωπίζει κανείς τις δοκιμασίες. Όσοι δεν έχουν καλή διάθεση, βρίζουν τον Θεό, όταν τους βρίσκουν διάφορες δοκιμασίες. «Γιατί να το πάθω εγώ αυτό; Λένε. Να, ο άλλος έχει τόσα καλά! Θεός είναι αυτός;» Δεν λένε «ήμαρτον», αλλά βασανίζονται.

Ενώ οι φιλότιμοι λένε: «Δόξα τω Θεώ! Αυτή η δοκιμασία με έφερε κοντά στον Θεό. Ο Θεός για το καλό μου το έκανε». Και ενώ μπορεί πρώτα να μην πατούσαν καθόλου στην εκκλησία, μετά αρχίζουν να εκκλησιάζονται, να εξομολογούνται, να κοινωνούν.

Πολλές φορές μάλιστα ο Θεός τους πολύ σκληρούς τους φέρνει κάποια στιγμή με μια δοκιμασία σε τέτοιο φιλότιμο, που μόνοι τους παίρνουν μεγάλη στροφή και εξιλεώνονται με τον πόνο που νιώθουν για όσα έκαναν.

Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

πηγή: https://adontes.blogspot.com/