Παρασκευή 26 Ιουνίου 2026

Βραζιλία: Γονείς φυλακίστηκαν για κατ' οίκον εκπαίδευση χωρίς έμφυλη αγωγή

Οι Audato και Ieda Denardi με τα παιδιά τους. Φωτογραφία: ADF International

Το δικαστήριο του Σάο Πάολο έκρινε ένοχους «πνευματικής αμέλειας» ζευγάρι που εκπαίδευε τις κόρες του σύμφωνα με τις χριστιανικές οικογενειακές του αξίες.

Στις 23 Ιουνίου 2026, στη Βραζιλία, οι σύζυγοι Αουντάτο και Ιεντού Ντενάρντι καταδικάστηκαν σε 50 ημέρες φυλάκισης για κατ' οίκον εκπαίδευση των κοριτσιών τους, χωρίς να συμπεριλαμβάνεται στο πρόγραμμα η έμφυλη ιδεολογία, σύμφωνα με το The European Conservative.

Το δικαστήριο του Σάο Πάολο έκρινε τους γονείς ένοχους «πνευματικής αμέλειας», καθώς η κατ' οίκον εκπαίδευση των κοριτσιών δεν περιελάμβανε θέματα «έμφυλης και σεξουαλικής αγωγής», καθώς και «ανοχής και πολυμορφίας».

Το θέλημά μου, Κύριε, να ζητά το Θέλημά Σου

 



Μόλις Κοινωνούμε διασχίζουμε την άπειρη απόσταση από την Γη στον Ουρανό

Διασχίζουμε αστέρες και γαλαξίες… Αφήνουμε πίσω και αυτούς τους Αγγέλους!

Ἅγιος Ἐφραὶμ: Νὰ λὲς τὴν εὐχή κι αὔριο μεθαύριο θὰ κάνει καρπό!


Ἁγίου Ἐφραὶμ Κατουνακιώτου
Ἀφιέρωσε μισὴ ὥρα τὸ 24ωρο γιὰ νὰ λὲς τὴν εὐχούλα.


Κύριε, Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με!

Ὅποτε μπορείς. Καλύτερα τὸ βράδυ. Νὰ τὴν λὲς χωρὶς νὰ κρατᾶς κομποσχοίνι. Ικετευτικά, παρακλητικά, κλαψιάρικα.
 
Κύριε, Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με!
 
Καλλιέργησε αὐτὸ καὶ θὰ δεῖς τί καρπὸ θὰ βγάλει. Ἀπὸ μισὴ ὥρα, θὰ γίνει μία ὥρα. Καὶ πρόσεξε ἐκείνη τὴν ὥρα. Ἢ τὸ τηλέφωνο θὰ χτυπήσει, ἢ αὐτὴ τὴν δουλειὰ πρέπει νὰ τὴν κάνω τώρα, ἢ ὕπνος θὰ σοῦ ἔρθει, ἢ καμμιὰ βλασφημία θὰ σὲ κτυπήσει. Τίποτε! Κλεῖσε τὸ τηλέφωνο, τέλειωσε τὶς δουλειές σου καὶ κάνε αὐτὸ μισὴ ὥρα καὶ θὰ δεῖς.
 
Φύτεψες ἕνα δενδράκι κι αὔριο μεθαύριο θὰ κάνει καρπό. Κυριε Ιησού Χριστέ ελέησον με!

πηγή:

υποκρισία και εγωισμός της κοσμικής ζωής...(Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)

Στέρηση της ελευθερίας, υποκρισία και εγωισμός: μόνιμα χαρακτηριστικά της κοσμικής ζωής 



"Άλλο ένα πράγμα που παρατηρώ", γράφεις, "είναι το πώς τρέχουν όλοι με κομμένη ανάσα πέρα-δώθε, κυνηγώντας, θαρρείς, κάτι που ποτέ δεν καταφέρνουν να πιάσουν. Τι φασαρία, τι αναβρασμός, τι πήγαιν’ έλα είν’ εκείνο που βλέπω, όποτε περνάω από πολυσύχναστο δρόμο; Διαπιστώνω, όμως, ότι το ίδιο συμβαίνει και στα σπίτια, ίσως και μέσα στις ψυχές των ανθρώπων. Τα ‘χω χαμένα! Μπορεί κανείς, αλήθεια, να ζει μ’ αυτόν τον τρόπο;…

Πέμπτη 25 Ιουνίου 2026

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Δαβίδ του εν Θεσσαλονίκη (26 Ιουνίου)

Δαβίδ συνήφθης τω πάλαι Δαβίδ νέε,
Άλλον Γολιάθ, σαρκικά κτείνας πάθη.
Έκτη εξεπέρησε πύλας βίου εικάδι Δαβίδ.
 
Όσιος Δαβίδ ο εν Θεσσαλονίκη. 
Τοιχογραφία του 1547 μ.Χ. 
στην Ιερά Μονή Διονυσίου (Άγιον Όρος)

Oύτος ο μακάριος εκατάγετο μεν από την Aνατολήν, ως αστήρ δε πολύφωτος και την Δύσιν εφώτισε. Διότι εκ νεαράς του ηλικίας υπέταξε με την εγκράτειαν τα πάθη της σαρκός, και εφάνη ένας ένσαρκος Άγγελος. Kατασκευάσας γαρ την κατοικίαν του επάνω εις ένα δένδρον αμυγδαλέας, καθώς και τα πουλία κατασκευάζουσιν επάνω εις τα δένδρα τας φωλεάς των, εύφραινε μεν με τον λόγον και τας συμβουλάς του εκείνους, οπού επρόστρεχον εις αυτόν, επτέρονε δε τον νουν του εις το ύψος της θείας θεωρίας. Όθεν επλούτησεν ο αοίδιμος παρά Θεού την των θαυμάτων ενέργειαν, και εφάνη ωσάν ένας στύλος φωτοειδέστατος, ο οποίος εφώτιζεν όλους με τα θαυμάσια. Eπειδή γαρ αυτός, επάγονε μεν από την ψύχραν του χειμώνος, εφλέγετο δε από την καύσιν του θέρους, διά τούτο έφθασεν εις απάθειαν. Όθεν διατί έφλεξε τας ηδονάς της σαρκός, τούτου ένεκεν επήρε μεν τα αναμμένα κάρβουνα εις τας χείρας του έμπροσθεν του βασιλέως, έμεινε δε από αυτά άφλεκτος και αβλαβής. Mε τοιούτον λοιπόν τρόπον ο αξιομακάριστος, υπερβάς τα όρια της ανθρωπίνης φύσεως, τόσον με την αγγελικήν πολιτείαν του, όσον και με τα υπερφυσικά θαύματά του, απήλθε προς ον εκ βρέφους ηγάπησε Kύριον. (Tον κατά πλάτος Bίον αυτού, όρα εις την Kαλοκαιρινήν. O δε ελληνικός Bίος τούτου σώζεται εν τη Mεγίστη Λαύρα, ου η αρχή· «Oι των ευβεβιωκότων τας πράξεις».)


ΝΙΚΗ Φλώρινας - Δελτίο Τύπου για το κλείσιμο σχολικών μονάδων στην ΠΕ Φλώρινας

“πήραμε την ζωή μας λάθος…” (Γ.Σεφέρης)

 


Με πολλή λύπη πληροφορηθήκαμε από τα ΜΜΕ της περιοχής μας την απόφαση για κατάργηση, συγχώνευση και υποβίβαση δεκάδων σχολικών μονάδων, Νηπιαγωγείων και Δημοτικών στην ΠΕ Φλώρινας. Με λύπη, όχι όμως και με έκπληξη.

Δυστυχώς είναι από τις περιπτώσεις που το κλείσιμο σχολείων οφείλεται λιγότερο στον κυβερνητικό ντεμέκ “εξορθολογισμό” των δαπανών, και πολύ περισσότερο σε αυτή καθεαυτή την έλλειψη μαθητών. Είναι ένα φαινόμενο που με μαθηματική ακρίβεια σε λίγα χρόνια θα το δούμε και στα Γυμνάσια και τα Λύκεια.

Αυτό φέρνει στο προσκήνιο για ακόμα μια φορά το μείζον πρόβλημα της πατρίδας μας, το Δημογραφικό. Ένα πρόβλημα που πλήττει ειδικά την Δυτική Μακεδονία και την Φλώρινα, με ερήμωση πρώτα των χωριών, αλλά ακολούθως και των πόλεων, με την βίαιη και άδικη αποβιομηχάνιση της περιοχής να δίνει το τελικό χτύπημα στην δημογραφική μας κατρακύλα.

Τετάρτη 24 Ιουνίου 2026

Λόγος στὸ Γενέσιο τοῦ Προδρόμου (24/6)

Ο Τίμιος Προδρομος, 16ος αιώνας

Στὴν ἱστορία τοῦ ἀνθρώπινου γένους ὑπάρχουν μόνο δύο σημαντικὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ὁ Θεὸς προαναγγέλλει μέσῳ τοῦ Ἀρχαγγέλου Του Γαβριήλ. Αὐτὰ εἶναι ἡ κατὰ σάρκα Γέννηση τοῦ Προαιώνιου Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ γέννηση τοῦ Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου, τοῦ μείζονος «ἐν γεννητοῖς γυναικῶν» (Ματθ. 11, 11), σύμφωνα μὲ τὸν λόγο τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Χρονικὰ ὅμως προηγήθηκε ὁ εὐαγγελισμὸς τοῦ Ζαχαρία καὶ ἡ σύλληψη τοῦ Τιμίου Προδρόμου —ἀφοῦ ἔπρεπε νὰ προηγηθεῖ καὶ στὴ γέννησή του καὶ στὸ ἔργο τοῦ εὐαγγελισμοῦ τῶν ἀνθρώπων—, καὶ ἀκολούθησε ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου καὶ ἡ σύλληψη τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ. Γι᾽ αὐτὸ καί, σύμφωνα μὲ τὶς σχετικὲς εὐαγγελικὲς διηγήσεις, ἡ Ἐκκλησία μας καθόρισε νὰ ἑορτάζουμε τὴ σύλληψη τοῦ Προδρόμου στὶς 23 Σεπτεμβρίου καὶ μετὰ ἀπὸ ἕξι μῆνες, στὶς 25 Μαρτίου, τὸ μέγιστο γεγονὸς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Παρθένου Μαρίας. Μετὰ δὲ ἀπὸ ἐννέα μῆνες ἀμφοτέρων τῶν εὐαγγελισμῶν τούτων ἑορτάζουμε τὴ γέννηση τῶν προμηνυθέντων: Στὶς 24 Ἰουνίου τὸ Γενέθλιο τοῦ Ἰωάννη καὶ στὶς 25 Δεκεμβρίου τὴ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ.

Το αίμα των μαρτύρων ζητά δικαιοσύνη για τους Χριστιανούς: Ένας χρόνος μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στον Προφήτη Ηλία στη Δαμασκό Διαδώστε:


Ένας χρόνος ακριβώς συμπληρώνεται σήμερα από την τζιχαντιστική επίθεση στον Ιερό Ναό του Προφήτη Ηλία στην περιοχή Ντουέιλα, στη Δαμασκό, η οποία κόστισε τη ζωή σε 27 χριστιανούς, ενώ δεκάδες είχαν τραυματιστεί. Επρόκειτο για μια πράξη ωμής βίας η οποία ήρθε να προστεθεί σε σωρεία άλλες που διαπράττονται εδώ και χρόνια στην πολύπαθη χώρα.

Ωστόσο, η επίθεση που σημειώθηκε το απόγευμα της Κυριακής 22 Ιουνίου 2025, δυστυχώς, επιβεβαίωσε τους φόβους που είχαν επισημανθεί από τις αρχές της ανατροπής του καθεστώτος Άσαντ και την άνοδο της εξουσίας του προερχόμενου από τους τζιχαντιστικούς κύκλους, Αχμέντ Αλ Σάρα, δηλαδή ότι οι χριστιανοί βρίσκονται σε πλήρη αβεβαιότητα και ανασφάλεια.


η συνέχεια του άρθρου εδώ:

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Σχετικά με το ειδωλολατρικό μαντικό έθιμο της ιεροτελεστίας του Κλήδονα



Απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα από τη σειρά ομιλιών «Σύγχρονα καυτά θέματα»: 

[…]Ερχόμεθα τώρα σε ένα έβδομο μαντικό στοιχείο, το οποίον είναι πάρα πολύ γνωστό και λέγεται Κλήδονας. Ιδίως στα χωριά αυτό το μαντικό στοιχείο το μετέρχονται. Τι είναι ο Κλήδονας; Είναι από την αρχαία λέξη «κληδών»(τοῦ κληδόνος) που θα πει φήμη, θα πει θεία φωνή, θα πει προφητεία. Είναι ένα μαντικό παιχνίδι. Πανάρχαιον. Πανάρχαιον, σας λέω. Πολλά τέτοια μαντικά έχουνε περάσει μέσα στη ζωή των Χριστιανών και έχουνε πάρει και χριστιανικό χρώμα.

Να μήν περιμένουμε να μας αγαπήσουν τα παιδιά όπως τους αγαπούμε εμείς.


Να μήν περιμένουμε να μας αγαπήσουν τα παιδιά όπως τους αγαπούμε εμείς. Ο γονιός αγαπά παραπάνω. Κι ο Θεός, σαν Πατέρας, μας αγαπά πιο πολύ απ’ ότι Τον αγαπούμε εμείς.

Γι’ αυτό να μήν Τον πικραίνουμε. Όταν αισθάνομαι την Αγάπη του Θεού να με κατακλύζει, είναι δυνατό να αμαρτήσω; Και ο Φύλακας Άγγελος μας αγαπά και μας προστατεύει. Φωνάζει, βέβαια, όταν πάμε να αμαρτήσουμε: ”μή… μή…”. Ύστερα, αφού επιμένουμε, υποχωρεί. Έτσι σιγά σιγά η συνείδησή μας πωρώνεται.
(…)

Λόγος για την αχαριστία! Αγ. Συμεών του Νέου Θεολόγου


«Όταν ο άγιος μετέβαινε κάποτε στην πατρίδα του, στο πατρικό του σπίτι, και έφθασε στον μεγάλο ποταμό της Βιθυνίας, τον Γάλλο, βλέπει στην όχθη να στέκεται ένας αλιεύς που ψάρευε ψάρια με το καλάμι και το δίχτυ. Μόλις τον είδε λοιπόν ο άγιος, τον ερώτησε αν έχει ψάρια να του πωλήση. Αυτός απήντησε «ενώ κοπίασα πολύ από βαθιά χαράγματα, τίμιε πάτερ, έως τώρα που, όπως βλέπεις, είναι ενάτη ώρα της ημέρας, δεν έπιασα κανένα απολύτως είτε να φάγω εγώ ο ίδιος είτε να πωλήσω σε άλλον. Και ο άγιος «ρίξε το αγκίστρι στο όνομά μου και ό,τι πιάσεις με την βοήθεια του Θεού θα...το πάρω εγώ και συ θα λάβης από εμέ αργυρό νόμισμα για την τιμή του ψαριού». Ο αλιεύς λοιπόν πετά το αγκίστρι όσο γρηγορότερα μπορούσε προς το μέσο του ποταμού, και — ω Χριστέ, τι θαύματα και τι δύναμη έχουν οι άγιοί σου! — χωρίς να περιμένη καθόλου, το σήκωσε με το χέρι και ανέσυρε από εκεί μεγάλο ψάρι. Μόλις δε ο αλιεύς ανελπίστως είδε το μεγάλο ψάρι που ψάρεψε, το λαμβάνει και το φυλάγει κάτω από το ένδυμά του. Λέγει ο άγιος «πάρε τα χρήματα που συμφωνήσαμε και δώσε μου το ψάρι που αλίευσες στ’ όνομά μου». Αυτός όμως απαντά «το χρεωστώ στον τάδε πατρίκιο και δεν το πωλώ». Ο δε άγιος αντιλαμβανόμενος από αυτό την κακία και την αδικία της ψυχής του, τον εγκατέλειψε και πηγαίνοντας λίγο μακρύτερα καταράσθηκε την αδικία και αμέσως το ψάρι ξέφυγε από το ένδυμα και πηδώντας ψηλά εξακοντίσθηκε στη μέση του ποταμού και αφήνει τον αγνώμονα όπως πρώτα αδειανό» (τ. 19Α, σελ. 253-255).

πηγή: