ΠΡΟΒΑΤΟΣΧΗΜΟΙ ΛΥΚΟΙ

Γράφει ο κ.Δημήτριος Ρίζος, Δρ θεολογίας-φιλόλογος

Από το περιοδικό "Μεγαλομάρτυρες", εκδ. Νοεμβρίου 2026. Δείτε όλο το τεύχος ΕΔΩ

Συνάντηση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο είχε στο Βατικανό ο επικεφαλής της Ουκρανικής Ελληνοκαθολικής Εκκλησίας (Ουνίτης) κ. Σβιατοσλάβ, με επίκεντρο την κατάσταση στην Ουκρανία και τις προοπτικές του διαχριστιανικού διαλόγου.

Αὐτὴ εἶναι μία εἴδησις, ποὺ μοῦ δίνει τὴν εὐκαιρία γιὰ ἕνα σχόλιο.

Ἡ Ἐκκλησία πολεμήθηκε σκληρὰ τοὺς πρώτους αἰῶνες ἀπὸ ἐξωτερικοὺς ἐχθρούς, τὴν τότε κρατικὴ δομὴ καὶ τὴν κρατοῦσα εἰδωλολατρεία. Πολεμήθηκε ὅμως καὶ ἀπὸ ἐσωτερικούς ἐχθρούς, τοὺς αἱρετικούς, ποὺ ἦσαν μέλη τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ διέστρεφαν τὴν ἀποκαλυμμένη ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Κύριος μᾶς προειδοποίησε καὶ γιὰ τὸν κίνδυνο αὐτό. Εἶπε· «Προσέχετε δὲ ἀπὸ τῶν ψευδοπροφητῶν, οἵτινες ἔρχονται πρὸς ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασι προβάτων, ἔσωθεν δέ εἰσιν λύκοι ἅρπαγες.» (Μτ 7,15). 

Ο άγιος (& μεγάλος) πολιτικός: αυτοκράτορας Ιωάννης Βατάτζης

4 Νοεμβρίου κι ο λαός μας τιμούσε (όταν θυμόταν την παράδοσή του) έναν ιδιαίτερο άγιό του: τον αυτοκράτορα Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη, που βασίλεψε στη Νίκαια της Μικράς Ασίας όταν η ΚΠολη ήταν υπόδουλη στους σταυροφόρους (13ος αιώνας). Ο άγιος Ιωάννης Βατάτζης, ο Πτωχός Βασιλιάς, που ζούσε ως αγρότης, δε νοιάστηκε για την τσέπη του και τα προνόμια που μπορούσε να του αποφέρει η θέση του, αλλά προσπάθησε να απελευθερώσει την Πόλη (αυτό ήταν το όνειρο της αυτοκρατορίας της Νίκαιας, που ήταν κομμάτι της υπόδουλης βυζαντινής αυτοκρατορίας), ν' αντισταθεί στους ποικίλους εχθρούς της πατρίδας του, να προωθήσει την ένωση των Εκκλησιών (χωρίς υποταγή στον πάπα) και να βελτιώσει τη ζωή και το μορφωτικό και πνευματικό επίπεδο του λαού του.

Μάλλον ένας τέτοιος πολιτικός είναι ό,τι λείπει από την πατρίδα μας (κι όχι μόνο) σήμερα. Ένας έντιμος και άγιος πολιτικός.

Δώσε χρόνο στον εαυτό σου. - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Δώσε χρόνο στον εαυτό σου.

Μην περιμένεις όλα να γίνουνε από τη μια στιγμή στην άλλη.

Και προπαντός, μην περιμένεις να γίνονται πάντα τα πράγματα, όπως τα έχεις στο μυαλό σου…

Δώσε χρόνο στον εαυτό σου.

Όταν φρενάρει ένα αυτοκίνητο, δεν σταματά αμέσως. Χρειάζεται να περάσουνε αρκετά μέτρα για να μπορέσει να ακινητοποιηθεί.

Έτσι και η οποιαδήποτε αλλαγή. Χρειάζεται χρόνο. Άλλοτε πολύ και άλλοτε πιο λίγο…

Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης ο Ομολογητής, «εχθρός του λαού».

...Από το 1917 στη Ρωσία άρχισε να μαίνεται ισχυρός ο άνεμος των διωγμών εναντίον της Εκκλησίας του Χριστού από το αθεϊστικό καθεστώς. Ο Χριστός «ξανασταυρώνεται» με τόσο σκληρά διατάγματα και διαγγέλματα, ώστε να λένε: «Εμείς θα διορθώσουμε τα λάθη του Διοκλητιανού και του Νέρωνος». Εκκλησίες βεβηλώνονται ή ισοπεδώνονται. Μοναστήρια πυρπολούνται ή κατεδαφίζονται. Μοναχοί και ιερωμένοι αλλά και λαϊκοί φυλακίζονται και βασανίζονται σκληρά, γιατί παραμένουν πιστοί στην ορθόδοξη πίστη. Οι πρώτοι μάρτυρες καταγράφονται στα Μαρτυρολόγια της Ρωσικής Εκκλησίας. Ήρθε όμως και η σειρά της Γεωργίας. Το Μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής λεηλατήθηκε. Οι μοναχοί συνελήφθησαν. Τους έκλεισαν σε υγρή και σκοτεινή φυλακή, όπου ήταν αναγκασμένοι να ξαπλώνουν σε μία σανίδα κάτω ακριβώς από την οποία αναδύονταν οι οσμές ακαθαρσιών από διερχόμενο υπόνομο.

«Αγάπη και Αλήθεια: Είναι απαραίτητα και τα δύο;» π. Γεώργιος Σχοινάς

 

πηγή: https://youtu.be

Μνήμη του Oσίου Πατρός ημών Iωαννικίου του μεγάλου του εν τω Oλύμπω (4 Νοεμβρίου)

Tον Iωαννίκιον εκ γης λαμβάνει,

O τω λόγω γην του Θεού πήξας Λόγος.

Σήμά σοι έν γε τετάρτη Iωαννίκιε χεύσαν

(ήτοι επέχεαν και εκατεσκεύασαν).

Όσιος Ιωαννίκιος ο μέγας, ο εν Ολύμπω. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ο μακάριος Iωαννίκιος εγεννήθη κατά τον εικοστόν τέταρτον χρόνον της τυραννίδος του θηριωνύμου και εικονομάχου Λέοντος του Iσαύρου, εν έτει ψμ΄ [740], από πατέρα μεν, καλούμενον Mυριτρίκην, από μητέρα δε, ονομαζομένην Aναστασώ, πατρίδα έχων την Bιθυνίαν. Oύτος λοιπόν όταν έφθασεν εις μέτρον ανδρικής ηλικίας, επήγε μαζί με τον βασιλέα εις τον πόλεμον τον κατά των Bουλγάρων, και μεγάλας ανδραγαθίας και νίκας εποίησε, κατακόψας μεν πολλούς από τους Bουλγάρους, λυτρώσας δε πολλούς από τους ομοφύλους Γραικούς.

Προστασία των ζώων ή παραλογισμός; Πού ΧΑΘΗΚΕ ΤΟ ΜΕΤΡΟ στη Δικαιοσύνη;

Η παράνοια της καθ' υπερβολήν φιλοζωΐας και πώς αυτή απειλεί να διαλύσει την κοινωνική συνοχή.

Πού τελειώνει η προστασία των ζώων και πού αρχίζει η υπερβολή στην εφαρμογή της νομοθεσίας; Μπορεί η Δικαιοσύνη να αντιμετωπίζει διαφορετικές περιπτώσεις με την ίδια αυστηρότητα, χωρίς να εξετάζει τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες;

Αυτό σημαίνει δεν ζεις Χριστό..

Μπορεί να πηγαίνεις τακτικά εκκλησία, να διαβάζεις Θεολογικά βιβλία, να έχεις εικόνες αγίων στο σπίτι σου, κομποσχοίνια στα χέρια σου, να δίνεις ελεημοσύνη, να ακούς ομιλίες θεολογικές, να ταπεινολογείς και να μιλάς πνευματικά.

Όμως να είσαι θυμωμένος με τους άλλους. Στις δυσκολίες να μεμψιμοιρείς.

Να μην ικανοποίησαι με τα λεφτά που έχεις, με τις ανέσεις που έχεις, να νοιώθεις καταπιεσμένος, ανήσυχος, ανικανοποίητος με όλα και όλους, να βρίσκεσαι συνέχεια σε... 

αντιπαράθεση και ανταγωνισμό με ότι και όποιον βρίσκεται δίπλα σου.

Αυτό σημαίνει δεν ζεις Χριστό. Όσο και αν μιλάς για Χριστό. Αυτό μυρίζει Θάνατο.

Τι ξεχωρίζει σήμερα ένα Χριστιανό από τον υπόλοιπο λαό;

Αν στις δυσκολίες, στους πειρασμούς, μπροστά σε δύσκολους ανθρώπους, δεν έχεις υπομονή, πραότητα, χαρά, απλότητα και κυρίως ταπείνωση, σημαίνει ότι ακόμη δεν έχεις καταλάβει τι σημαίνει εν Χριστώ ζωή.

Μοναχός Μωυσής ο Αγιορείτης

πηγή: https://adontes.blogspot.com/

Η Πανελλήνια Ένωση Πολιτών για τα Παιδιά (ΠΕ.Π.Π.) για το ζήτημα του Χάλοουιν στα Σχολεία της Χώρας.

Πανελλήνια Ένωση Πολιτών

για τα Παιδιά (ΠΕΠΠ ΑΜΚΕ)

pepp.hellas@gmail.com

Θεσσαλονίκη, 02/11/2026

Αρ. Πρωτ.: 005/Ε26

ΠΡΟΣ:

Διευθύνσεις Εκπαίδευσης

Σχολικές Μονάδες

Τύπο

Θέμα: Το Χάλοουιν στα σχολεία.

Αξιότιμοι/ες κύριοι/ες,

Η ΠΕΠΠ (Πανελλήνια Ένωση Πολιτών για τα Παιδιά) ως Αστική μη Κερδοσκοπική

Εταιρεία (ΑΜΚΕ), και αναγνωρισμένη από το Ελληνικό Κράτος με σκοπούς παρέμβασης σε ζητήματα που αφορούν τις κοινωνίες παιδιών εντός και εκτός σχολικού περιβάλλοντος, τον πολιτισμό, τις τέχνες, την οικογένεια και τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, έχει γίνει αποδέκτης πολλών καταγγελιών για διάφορες εορταστικές δράσεις – δρώμενα και (σε κάποια νηπιαγωγεία) ακόμα και εκδηλώσεις σχετικές με το Χάλοουιν (Halloween).

Εξαθλίωση όσο εκείνοι μιλούν για… ευημερία: 7 στους 10 αστέγους στην Αθήνα είναι Έλληνες

Χιλιάδες άνθρωποι στερούνται το αυτονόητο δικαίωμα στη στέγη, αποκαλύπτοντας το πραγματικό πρόσωπο μιας πολιτείας που αδιαφορεί για τους ευάλωτους

Κώστας Πετρόπουλος

Η εξαθλίωση των ασθενέστερων πολιτών, είναι ένας πολύ αντιπροσωπευτικός δείκτης για το κατά πόσο ένα κράτος επιτελεί τον συνταγματικό ρόλο του. Στην Ελλάδα, η ανεπαρκέστατη μέριμνα για τους ανθρώπους που βρίσκονται στον δρόμο, αποτελεί ένα κοινωνικό έγκλημα διαρκείας. Το οποίο ουσιαστικά είναι η συνέχεια ενός προηγούμενου εγκλήματος: εκείνο της λεηλασίας της λαϊκής στέγης με τις «πλάτες» της κυβέρνησης.

Όσο άσχημα κι αν σου φέρονται οι άνθρωποι, υπομένεις, μην κάνεις κακό, μην χάνεις ποτέ την ελπίδα του στην πρόνοια του Θεού και ο Κύριος θα σου ανταποδώσει με καλό για τις καλές πράξεις και θα είναι πάντα μαζί σου

Ο π. Γαβριήλ έβλεπε την εικόνα του Θεού σε κάθε άνθρωπο, δεν ξεχώριζε κανέναν, συμπαθούσε πάντα τους αδύναμους. Και μας καλούσε όλους σε ταπείνωση.

Ο γέροντας συχνά δίδασκε: «Για τον Θεό, όλες οι αμαρτίες είναι σαν τα βότσαλα στη θάλασσα – δεν υπάρχει τέτοια αμαρτία που να ξεπερνά το έλεός Του».

Ο π. Γαβριήλ απαγόρευε κατηγορηματικά να καταδικάζουμε: «Ο Κύριος ελέησε την πόρνη, έσωσε τον ληστή. Η Μαρία η Αιγύπτια ήταν πόρνη, αλλά με τη βοήθεια του Θεού άρχισε να αγωνίζεται στην έρημο, νήστεψε, προσευχήθηκε και νίκησε τα πάθη, καθαρίστηκε και έγινε άξια της Βασιλείας των Ουρανών. Ο Κύριος θα μειώσει και θα εξυψώσει. Όταν αρχίζω να θεωρώ τον εαυτό μου καλύτερο από τους άλλους, τότε βάζω την τιάρα μου στο κεφάλι και βγαίνω έξω ξυπόλητος. Ο κόσμος με κοιτάζει και γελάει, αλλά βλέπω πόσο ασήμαντος είμαι».

Μνήμη των εγκαινίων του ναού του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου του εν Λύδδη και της ανακομιδής των τιμίων λειψάνων αυτού (3 Νοεμβρίου)

Tη αυτή ημέρα εορτάζομεν τα εγκαίνια του Nαού του Aγίου Mεγαλομάρτυρος Γεωργίου του εν Λύδδη, ήτοι την ανακομιδήν και κατάθεσιν 

του αγίου σώματος αυτού

Nαού τα εγκαίνια Mάρτυς και θέσιν,

Tων λειψάνων σου, νυν γεραίρει η κτίσις1.

Άγιος Γεώργιος Επιτυδιώτου. Φορητή εικόνα του 16ου αιώνα 

στην Ιερά Μητρόπολη Μόρφου

Oύτος ο ένδοξος του Xριστού Mεγαλομάρτυς Γεώργιος, από μεν τον πατέρα του, ήτον Kαππαδόκης το γένος, από δε την μητέρα του, ήτον Παλαιστίνος. Eπειδή δε έτυχε φύσιν και ανατροφήν καλήν, και ρίζαν ευγενικήν (οι γαρ γονείς του εστάθησαν άνωθεν και εκ προγόνων ευγενείς και ευσεβείς), διά τούτο έγινε και εις τους πολέμους λαμπρότατος και επιτηδειότατος. Όθεν και όταν άρχισε να ευγάνη τρίχας, έγινεν από τον βασιλέα Διοκλητιανόν τριβούνος ονομαστότατος του Nουμέρου. Έπειτα έγινε και κόμης διά την ανίκητον ανδρίαν του. Έως τότε όμως εκρύπτετο ότι είναι Xριστιανός. Όταν δε έφθασεν ο Άγιος εις τον εικοστόν χρόνον της ηλικίας του, απέθανεν ο πατήρ του μέσα εις τους αγώνας, τους οποίους έλαβε διά την ευσέβειαν. Kαι λοιπόν πέρνωντας την μητέρα του, ανεχώρησεν από την Kαππαδοκίαν, και επήγεν εις την Παλαιστίνην την πατρίδα της μητρός του, εις την οποίαν είχεν υποστατικά πολλά, και κληρονομίαν μητρικήν.