Να θυμάσαι το δρόμο του γυρισμού (για ώρα ανάγκης)…

Αισθάνεσαι τυχερός, αδελφέ μου, που ζεις στον 21ο αιώνα, όπου με τη βοήθεια της τεχνολογίας ανοίγονται άπειρες δυνατότητες και ακόμη και οι φαντασιώσεις μπορούν να γίνουν πραγματικότητα;

· Που μπορείς ν’ αγοράσεις τα πάντα από το Ίντερνετ, ακόμη και από μακρινές χώρες, σε συμφέρουσες τιμές, πατώντας μόνο τα πλήκτρα του κινητού σου, χωρίς να χρειάζεσαι ποτέ τα «επαρχιώτικα» καταστήματα του τόπου κατοικίας σου;

· Που μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις, με όποιον θέλεις, από όποια ηλικία θέλεις, χωρίς να δίνεις λογαριασμό σε κανέναν, παρά μόνο στον εαυτό σου, αφού έχουν σπάσει τα ταμπού της ξεπερασμένης ηθικής και των κανόνων συμπεριφοράς των παππούδων σου;

Άγιος Λουκάς ο Ιατρός: Μεγάλο όφελος έχουν οι κεκοιμημένοι από τις προσφορές, τις προσευχές και τις ελεημοσύνες που δίνουμε υπέρ αυτών

Πάρα πολύ με στενοχωρεί το γεγονός ότι μερικοί από σας παρακολουθούν τις εκδηλώσεις των διαφόρων αιρετικών οργανώσεων, όπου μολύνουν τις καρδιές τους και αφομοιώνουν κάποιες δικές τους ψευδοδιδασκαλίες. Έτσι, για παράδειγμα, μερικοί λένε πως δεν χρειάζεται να προσευχόμαστε για τους νεκρούς και να τελούμε μνημόσυνα υπέρ αναπαύσεως των ψυχών τους. Γνωρίζετε όμως όλοι ότι κάθε Σάββατο και ιδίως την Μεγάλη Τεσσαρακοστή εμείς προσευχόμαστε υπέρ αναπαύσεως των κεκοιμημένων. Γι’ αυτό πρέπει να στερεοποιηθούμε καλά σε ότι διδάσκει περί των μνημοσύνων η Ορθόδοξη Εκκλησία και να μην πιστεύουμε σ’ αυτά που ακούμε από τους ανθρώπους που έχουν αποστατήσει από την Ορθόδοξη πίστη. Τι λοιπόν διδάσκει η Αγία μας Εκκλησία;

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «O Θεός διάλεξε τους πιο εκλεκτούς αμαρτωλούς, ώστε κανένας από τους μεταγενέστερους να μην απελπίζεται για τη σωτηρία του…»

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

«O Θεός διάλεξε τους πιο εκλεκτούς αμαρτωλούς, ώστε κανένας από τους μεταγενέστερους να μην απελπίζεται για τη σωτηρία του.

Eίσαι ασεβής; Σκέψου τους μάγους!

Eίσαι άρπαγας; Σκέψου τον τελώνη!

Eίσαι ακάθαρτος; Σκέψου την πόρνη!

Eίσαι δολοφόνος; Aναλογίσου το ληστή!

Eίσαι παράνομος; Σκέψου τον βλάσφημο Παύλο,

που ύστερα έγινε Ευαγγελιστής.

Πρώτα ζιζάνιο, κι ύστερα σιτάρι!

Προηγουμένως λύκος, κι ύστερα ποιμένας!

Προηγουμένως μολύβι, κι έπειτα χρυσάφι.

Προηγουμένως πειρατής και καταποντιστής,

κι ύστερα κυβερνήτης.

Πρώτα πορθητής της Eκκλησίας, κι έπειτα ο έμπιστος

της Eκκλησίας.

Eίδες υπερβολική κακία, είδες νικήτρια αρετή, είδες παραφροσύνη δούλου, είδες φιλανθρωπία του Δεσπότη;

Mη μου λες λοιπόν είμαι βλάσφημος, είμαι διώκτης, είμαι ακάθαρτος. Έχεις για όλα αυτά αντίστοιχα υποδείγματα. Mπορείς να καταφύγεις σε όποιο λιμάνι θέλεις. Θέλεις στην Kαινή Διαθήκη; Θέλεις στην Παλαιά; Στην Kαινή είναι ο Παύλος, και στην Παλαιά ο Δαβίδ. Mην προφασίζεσαι. Mη διστάζεις.

Aμάρτησες; Mετανόησε. Aμάρτησες μύριες φορές; Mετανόησε μύριες φορές».

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Μνήμη του Aγίου Iερομάρτυρος Φωκά του Θαυματουργού, του εν λουτρώ σφοδρώς πυρωθέντι τελειωθέντος (22 Σεπτεμβρίου)

Φωκά το λουτρόν σμήγματος παντός δίχα,

Λουτρόν γαρ ην αγώνος, ου καθαρσίου.

Eικάδι δευτερίη λοετρόν πέφνεν ένδοθι Φωκάν.

Μαρτύριο Αγίου Ιερομάρτυρος Φωκά. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος εγένετο υιός Παμφίλου και Mαρίας, καταγόμενος εκ πόλεως Σινώπης, αρχαίας και περιφανούς ούσης κατά την Mαύρην Θάλασσαν. Eυθύς δε από τα απαλά του ονύχια ηξιώθη να λάβη την χάριν του Aγίου Πνεύματος, και να ενεργή παράδοξα θαύματα. Έπειτα δε έγινε και Eπίσκοπος, και πολλούς απίστους επίστρεψεν εις το φως της θεογνωσίας. Tόσον με τα θεία του λόγια, όσον και με τα υπερφυσικά του τεράστια. Πάντοτε δε εδίδασκε και εθαυματούργει έως εσχάτης του αναπνοής. Aπεκαλύφθη δε εις αυτόν το μαρτυρικόν τέλος οπού έμελλε να λάβη με τοιούτον σημείον παράδοξον. Mία περιστερά ελθούσα, εκάθισεν επάνω της κεφαλής του. Kαι βαλούσα εις αυτήν στέφανον, ωμίλησε με ανθρωπίνην φωνήν και είπε. Ποτήριον εκεράσθη εις εσέ, και πρέπει να το πίης. Kαι τη αληθεία το τοιούτον ποτήριον του μαρτυρίου ηξιώθη να πίη ο αοίδιμος επί της βασιλείας του Tραϊανού, εν έτει ρα΄ [101].

Ὅλα φαίνονται ὅτι εἶναι καταστρωμένα. Ἀπ᾿ ἔξω. Βιάζουν ἐδῶ τὴν κυβέρνηση νὰ ἐφαρμόσουν αὐτὰ στὸν ἑλληνικὸ λαό, κυρίως, ποὺ εἶναι ὀρθόδοξος. Εἶναι ὁλοφάνερο αὐτό

Ὅλα φαίνονται ὅτι εἶναι καταστρωμένα. Ἀπ᾿ ἔξω. Βιάζουν ἐδῶ τὴν κυβέρνηση νὰ ἐφαρμόσουν αὐτὰ στὸν ἑλληνικὸ λαό, κυρίως, ποὺ εἶναι ὀρθόδοξος. Εἶναι ὁλοφάνερο αὐτό.

Καὶ πᾶνε τώρα νὰ μαντρώσουν τὸν λαό μας, νὰ τὸν φακελώσουν καὶ νὰ ἔρθουν κι ἄλλα μέτρα μετά. Ὅλα αὐτά, νὰ ἐκτελοῦνται ἠλεκτρονικά. Νὰ μᾶς δέσουν τὰ χέρια.

Εἶναι ἡ μεγαλύτερη, ἡ φρικτότερη δικτατορία ποὺ εἶδε ὁ κόσμος ποτέ. Πάει ἡ ἐλευθερία μας. Δὲν βλέπετε;

Οι θάνατοι έγιναν σχεδόν διπλάσιοι από τις γεννήσεις

Η Ελλάδα κάνει όλο και λιγότερα παιδιά και η δημογραφική εικόνα της χώρας γίνεται κάθε χρόνο πιο δύσκολη.

Μέσα σε περίπου τέσσερις δεκαετίες οι γεννήσεις μειώθηκαν από περίπου 148.000 ετησίως το 1979-1980 σε μόλις 67.000 το 2024-2025, ενώ την ίδια περίοδο η μέση ηλικία στην οποία οι γυναίκες αποκτούν παιδιά αυξήθηκε κατά σχεδόν έξι χρόνια, από τα 26,2 στα 32,2 έτη.

Η νέα ανάλυση του καθηγητή Δημογραφίας και διευθυντή του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών (ΙΔΕΜ) Βύρωνα Κοτζαμάνη, που μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, αποτυπώνει το μέγεθος της δημογραφικής αλλαγής, αλλά και τις τεράστιες διαφορές που υπάρχουν πλέον από περιοχή σε περιοχή. Την ώρα που σε ορισμένες περιοχές οι γεννήσεις μειώνονται ακόμη και πάνω από 50%, σε άλλες η εικόνα είναι αισθητά ηπιότερη.

«Θὰ ἔρθει ἐποχὴ ποὺ θὰ κατασκευαστοῦν μηχανὲς οἱ ὁποῖες θὰ ἐλέγχουν τὸν τρόπο σκέψης τῶν ἀνθρώπων»

Ἅγιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ

Σᾶς προσκαλῶ σὲ ὑπομονή, σὲ προσεκτικὴ κατάσταση προσευχῆς μὲ τὴν ἀκατάπαυστη ἀναζήτηση τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ.

Εἴθε νὰ μᾶς βοηθήσει ὁ Κύριος μὲ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο νὰ παραμείνουμε στὸ φῶς τῶν ἐντολῶν Του.

Καὶ πάλι, προσκαλῶντας σας σὲ ὅλα αὐτά, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ θυμᾶστε ὅλα τὰ θαύματα τῆς Πρόνοιας τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία μακροθύμησε ἀπέναντι μᾶς ὡς τώρα.

Ἡ ἐποχή μας εἶναι ἀβάσταχτη. Δὲν εἶμαι ἀλάθητος, μπορεῖ νὰ σφάλλω σὲ κάθε βῆμα, καὶ πράγματι σφάλλω. Ὡστόσο, θὰ σᾶς πῶ ὅτι μοῦ ἔρχεται συχνὰ ἡ σκέψη πὼς φτάσαμε σὲ «ἀποκαλυπτικοὺς καιρούς».

Θὰ ἔρθει ἐποχὴ ποὺ θὰ κατασκευαστοῦν μηχανὲς οἱ ὁποῖες θὰ ἐλέγχουν τὸν τρόπο σκέψης τῶν ἀνθρώπων. Ἐκείνη τὴν ἐποχὴ μόνο ὅσοι κατέβασαν τὸν νοῦ τους στὴν καρδιὰ θὰ μείνουν ἀνεπηρέαστοι ἀπὸ αὐτὴ τὴ δικτατορία.

Στὴ Δύση οἱ ἄνθρωποι ζοῦν μὲ τὸν ἐγκέφαλο, δηλαδὴ ἔχουν κέντρο τῆς ζωῆς τους τὴ λογική. Ἔτσι, ἂν οἱ ἐπιστήμονες ἀνακαλύψουν ἕνα μηχάνημα, τότε θὰ μπορέσουν νὰ διαβάσουν τὶς σκέψεις τῶν ἀνθρώπων καὶ νὰ τοὺς κατευθύνουν.

Ὅσοι, ὅμως, ζοῦν μὲ τὴν καρδιά, μέσα στὴν ὁποία ἐνεργεῖ ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ, καὶ προσεύχονται καρδιακά, αὐτοὶ ἔχουν τὸ χάραγμα τοῦ Σταυροῦ μέσα σὲ αὐτὴν καὶ κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ τοὺς ἐλέγξει πνευματικά. Αὐτοὶ ἔχουν τὴν ἐλευθερία τοῦ πνεύματος.

πηγή: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/

"Μάθε ποιος είσαι. Με τη γνώση αυτή γίνεσαι ο σοφότερος των ανθρώπων" (Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστή)

Οσίου Ἰωσὴφ τοῦ Ἡσυχαστῆ

~ Πρῶτα ἀπ’ ὅλα χρειάζεται τὸ «γνῶθι σαυτόν». Δηλαδὴ νὰ γνωρίσεις τὸν ἑαυτό σου, ποιὸς εἶσαι.

Ποιὸς εἶσαι στ’ ἀλήθεια, ὄχι ποιὸς νομίζεις ἐσὺ ὅτι εἶσαι. Μὲ τὴ γνώση αὐτὴ γίνεσαι ὁ σοφότερος τῶν ἀνθρώπων.

Μὲ τέτοια ἐπίγνωση ἔρχεσαι σὲ ταπείνωση καὶ παίρνεις χάρη ἀπὸ τὸν Κύριο. Διαφορετικὰ ἂν δὲν ἀποκτήσεις αὐτογνωσία, ἀλλ’ ὑπολογίζεις μόνο τὸν κόπο σου, γνώριζε ὅτι πάντοτε θὰ βρίσκεσαι μακριὰ ἀπὸ τὸ δρόμο.

Διότι δὲν λέει ὁ Προφήτης· «ἴδε, Κύριε, τὸν κόπον μου», ἀλλὰ «ἴδε, λέγει, τὴν ταπείνωσίν μου καὶ τὸν κόπον μου». Ὁ κόπος εἶναι γιὰ τὸ σῶμα, ἡ ταπείνωση γιὰ τὴ ψυχὴ καὶ πάλι τὰ δύο μαζί, κόπος καὶταπείνωση, γιὰ ὅλον τὸν ἄνθρωπο.

Μνήμη του Aγίου Προφήτου Iωνά (21 Σεπτεμβρίου)

Aπό προσώπου του Θεού φεύγεις πάλαι,

Nυν δε πρόσωπον Iωνά τούτου βλέπεις.

Προφήτης Ιωνάς. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ήτον υιός του Aμαθή, καταγόμενος από την Γετ Kαριαθμαούς, κατοικών κοντά εις την Άζωτον, ήτις ήτον πόλις των αλλοφύλων Eλλήνων παραθαλάσσιος. H δε μήτηρ αυτού, ήτον η χήρα εκείνη, προς την οποίαν επέμφθη ο Hλίας, όταν διά προσευχής του εγένετο πείνα εις την Σαμάρειαν, και εις όλην την επικράτειαν των δέκα φυλών. Όθεν και διά την φιλοξενίαν εκείνην ευλόγησε τον καμψάκην, ήτοι το αγγείον του ελαίου, και την υδρίαν του αλεύρου. Ώστε οπού ούτε ευκέρωσεν, ούτε ωλιγόστευσεν εν όσω επεκράτει η πείνα1. Oύτος ο Iωνάς είναι ο υιός της προρρηθείσης χήρας, τον οποίον παραδόξως ανέστησεν ο Hλίας εκ των νεκρών.

Στο τέλος μόνο κακίες και μόνο καλοσύνες θα πάρουμε μαζί μας - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Στο τέλος, μόνο μία κακία θα πάρουμε μαζί μας.

Και τίποτα άλλο δεν θα έχει νόημα άλλο πια…

Κανένας δεν θα θυμάται, αν και πότε είχαμε δίκιο. Κανένας δε θα δίνει σημασία πλέον για την ομορφιά μας. Κανένας δε θα νοιάζεται για το ‘’πόσα είχαμε’’ ή για το ‘’πόσα ξέραμε’’. Κανένας δε θα λογαριάζει πια τη δύναμή μας.

Στο τέλος, μόνο μία κακία θα πάρουμε μαζί μας.

Στο τέλος, μόνο μια καλοσύνη θα πάρουμε μαζί.

Τους ανθρώπους που κάποτε κάπως, βοηθήσαμε. Τον πόνο που παρηγορήσαμε. Τα βλέμματα συμπάθειας που δώσαμε. Τις φορές που ξεσφίξαμε τα χείλη μας και τη γροθιά μας. Την υπομονή που κάναμε με ανθρώπους που μας κούραζαν. Τον χρόνο που δώσαμε σε όλους εκείνους, που χρόνο δεν τους έδινε κανένας. Τα ‘’σ’ αγαπώ’’ και τα ‘’συγγνώμη’’ που ξεστομίσαμε. Τις προσευχές που κάναμε κρυφά για ανθρώπους που ποτέ τους δεν το μάθανε. Τα ‘’δόξα τω Θεώ’’ τα οποία μουρμουρίσαμε στα πιο βαθιά σκοτάδια…

Στο τέλος, μόνο μια καλοσύνη θα πάρουμε μαζί μας.

Καθένας μας, στο τέλος, παίρνει μαζί του, μόνο αυτά τα δυο…

Κακίες και καλοσύνες…

Διάλεξε πως θες να ζήσεις.

Καλή και ευλογημένη εβδομάδα..

Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος

Ερμηνευτικό σχόλιο στο ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής 20.9.26 [ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ (Μρ 8,34-9,1)]

  

Από τον κ.Δημήτριο Ρίζο *

«Καὶ ἀκολουθείτω μοι»

Εἶπε ὁ Κύριος˙ Ὅποιος θέλει νὰ μὲ ἀκολουθήση, ἂς ἀπαρνηθῆ τὸν ἑαυτό του, ἂς σηκώση τὸν σταυρό του, καὶ ἂς μὲ ἀκολουθήση. Διότι ὅποιος θὰ θελήση νὰ σώση τὴν ζωή του, θὰ τὴν χάσει. Καὶ ὅποιος θὰ χάση τὴν ζωή του γιὰ χάρι μου καὶ γιὰ τὸ εὐαγγέλιο, αὐτὸς θὰ τὴν σώση. Ἀλήθεια τί θὰ ὠφελήση ἕναν ἄνθρωπο, ἐὰν κερδήση ὅλον τὸν κόσμο, ἀλλὰ ζημιωθῆ τὴν ζωή του; ἢ τί ἀντάλλαγμα μπορεῖ νὰ δώση ἄνθρωπος γιὰ τὴν ζωή του; Ἀλλὰ καὶ ὅποιος ντρέπεται γιὰ μένα καὶ τὰ λόγιά μου σὲ αὐτὴν τὴν μοιχαλίδα καὶ ἁμαρτωλὴ γενεά, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, θὰ τὸν ντροπιάση, ὅταν ἔρθη μὲ τὴν δόξα τοῦ πατέρα του καὶ μαζὶ μὲ τοὺς ἁγίους ἀγγέλους του. Καὶ συμπλήρωσε˙ Ἀλήθεια σᾶς λέγω ὅτι, κάποιοι ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ εἶναι ἐδῶ, δὲν θὰ δοκιμάσουν τὸν θάνατο, ἐὰν πρῶτα δὲν ἰδοῦν τὴν βασιλεία τοῦ Θεοῦ νὰ ἔρχεται δυναμικά.

Σήμερα ποὺ εἶναι ἡ Κυριακὴ μετὰ τὴν Ὕψωσι ἀκούσαμε ἄλλη μία εὐαγγελικὴ περικοπή, ἡ ὁποία ἀναφέρεται καὶ αὐτὴ στὸν Σταυρό. Καὶ μὲ αὐτὴ τὴν περικοπὴ κλείνει ἡ μεγάλη ἑορτὴ τῆς ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.

Ο Θεός ψάχνει έστω ένα καλό στον πιο αμαρτωλό για να τον σώσει, ενώ ο άνθρωπος ψάχνει ένα κακό και στον πιο άγιο άνθρωπο για να τον καταδικάσει.

Μπορεί ένας άνθρωπος να έχει κάνει εκατό καλά και ένα λάθος. Κι όμως, πολλές φορές, τα εκατό καλά θα ξεχαστούν και το ένα λάθος θα γίνει η ταυτότητά του.

Μπορεί να στάθηκε δίπλα μας χρόνια, να μας βοήθησε, να μας συγχώρεσε, να μας στήριξε στις δύσκολες στιγμές μας· κι αν κάποτε πέσει, αν κάποτε μας απογοητεύσει, αν πει έναν άσχημο λόγο ή πάρει μια λανθασμένη απόφαση, ξαφνικά όλα τα προηγούμενα σβήνουν. «Αυτός είναι». Όχι. Αυτό έκανε. Δεν είναι πάντοτε το ίδιο. Ίσως μία από τις μεγαλύτερες αδικίες που μπορούμε να κάνουμε σε έναν άνθρωπο είναι να πάρουμε τη χειρότερη στιγμή της ζωής του και να την κάνουμε ολόκληρη τη βιογραφία του. Κι όμως, πόσο εύκολα το κάνουμε.

Υπάρχει μια φράση που αποδίδεται στον Άγιο Νικόλαο Βελιμίροβιτς: