Κυριακή Ηʼ Ματθαίου: Ο πολλαπλασιασμός των άρτων (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ματθ. ιδ’ 14-22)

Όλα όσα κάνει ο Ύψιστος, είναι απαραίτητα. Δεν κάνει τίποτα άσκοπο, τίποτα υπερβολι­κό, τίποτα που να μη χρειάζεται. Γιατί μερικοί άνθρωποι περιφέρονται τόσο άσκοπα και κάνουν τόσο αδιάφορα πράγματα; Επειδή δεν είναι βέβαιοι για το σκοπό της ζωής τους, για τον προορισμό τού επίγειου ταξιδιού τους. Γιατί μερικοί άνθρωποι υπερ­φορτώνονται με άσκοπες υποχρεώσεις, προβαίνουν σε υπερβολικές ενέργειες, σε σημείο που να μην μπορούν να κινούνται ελεύθερα κάτω από τέτοιο βάρος υποχρεώσεων; Επειδή δε γνωρίζουν το ένα πράγμα, «ού εστι χρεία».

Για να βοηθήσει ο Κύριος τον άνθρωπο να μαζέψει το διασκορπισμένο νου του, να θεραπεύσει τη διχα­σμένη καρδιά του και να συγκροτήσει την ανεξέλεγκτη δύναμή του, αποκάλυψε τον ένα και μοναδικό στόχο που είναι απαραίτητος: τη Βασιλεία του Θεού. Πόσο άσκοπη είναι αλήθεια η ζωή τού ανθρώπου που αγω­νίζεται να επιτύχει διάφορους στόχους! Πόσο αναί­σθητη είναι η διχασμένη καρδιά! Πόσο αδύναμη είναι η θέληση, όταν η δύναμή της κατακερματίζεται!

Τὸ Εὐαγγέλιο καὶ ἡ σοφία τοῦ κόσμου

Κυριακή Η΄ Ματθαίου, Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα (Α΄ Κορ. α΄ 10-17)

«οὐκ ἐν σοφίᾳ λόγου, ἵνα μή κενωθῇ ὁ σταυρός τοῦ Χρσιτοῦ»

Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο τοῦ πατρός Γεωργίου Μεταλληνοῦ «ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΣΤΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ», σελ. 165, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη».

Τό κήρυγμα τοῦ Ἀπ. Παύλου ἦταν ὁ Σταυρωμένος Χριστός (Α΄Κορ. β΄2).

Ὁ Παῦλος ἐκήρυττε γυμνή τήν Ἀλήθεια, χωρίς νά χρησιμοποιεῖ σοφά καί πειστικά ἐπιχειρήματα ἀνθρώπινης λογικῆς, ἀλλά μόνη τήν ἀποδεικτική δύναμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἔτσι τό κήρυγμα τοῦ Σταυροῦ δέν ἐκενοῦτο· δέν ἔχανε τή δύναμή Του.

Ἡ Δύση μᾶς ἔχει μάθει νά βλέπουμε τούς Πατέρες ὡς φιλοσόφους καί διανοητές. Ποτέ ὅμως οἱ ἅγιοι Πατέρες δέν θέλησαν νά εἶναι φιλόσοφοι καί στοχαστές. Ἡ θεολογία τους δέν εἶναι καρπός φιλοσοφικῆς (μεταφυσικῆς) ἀναζητήσεως ἤ εὐσεβιστικῶν σκέψεων πάνω στή Βίβλο, ἀλλά καρπός τῆς ἁγιοπνευματικῆς τους ἐμπειρίας, τοῦ φωτισμοῦ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πού ἐνοικεῖ μέσα τους. Θεολογοῦν μέ τή χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Κατά τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο οἱ ἅγιοι Πατέρες θεολογοῦν «ἁλιευτικῶς (ὅπως οἱ ψαράδες Ἀπόστολοι, δηλαδή), οὐκ ἀριστοτελικῶς».

Αν εσύ αντιδράσεις…

Αν εσύ αντιδράσεις…

Στην αμαρτία σε σπρώχνει ο παγκάκιστος διάβολος. Σε σπρώχνει, μα δεν μπορεί να σε αναγκάσει ν’ αμαρτήσεις, αν εσύ αντιδράσεις.

Δεν μπορεί να σε βλάψει, ακόμα κι αν χρόνια σε σκανδαλίζει, αν εσύ έχεις την καρδιά σου κλειστή. Αν όμως χωρίς αντίδραση δεχθείς κάποια κακή επιθυμία, που σου σπέρνει, θα σε αιχμαλωτίσει και θα σε ρίξει σε βάραθρο αμαρτιών.

Ίσως όμως να πεις: Είμαι δυνατός στην πίστη και δεν θα με κυριέψει η αισχρή επιθυμία, όσο συχνά κι αν τη δεχθώ. Αγνοείς, φαίνεται, ότι και την πέτρα ακόμα την κομματιάζει πολλές φορές μια ρίζα που είναι μέσα στη γη.

Μη δέχεσαι λοιπόν το σπόρο της αμαρτίας, γιατί θα σου διαλύσει την πίστη. Ξερίζωσε το κακό πριν ανθήσει, μήπως, δείχνοντας στην αρχή ραθυμία, αργότερα τιμωρηθείς και δοκιμάσεις το τσεκούρι και τη φωτιά.

Φρόντισε να γιατρευτείς έγκαιρα, όταν βρίσκεται στην αρχή η βλάβη τού ματιού, για να μη γυρεύεις άσκοπα γιατρούς, όταν θα έχεις πια τυφλωθεί.

Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων

πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/

Σήμερα βάζω πάλι αρχή

Κάποτε, μέσα σε μια έρημο δίχως δρόμους, περπατούσα κρατώντας ένα μικρό πήλινο λυχνάρι. Η νύχτα ήταν βαθιά και ο άνεμος πετούσε την άμμο πάνω στα ίχνη μου, σαν να ήθελε να σβήσει κάθε απόδειξη πως είχα περάσει από εκεί. Εγώ όμως προχωρούσα, επειδή πίστευα πως κάπου, πέρα από τους σκοτεινούς αμμόλοφους, υπήρχε ένα μοναστήρι όπου οι άνθρωποι γνώριζαν το μυστικό της καινούργιας αρχής.

Το λυχνάρι μου έσβηνε συχνά. Κάθε φορά σταματούσα, το άναβα ξανά και θύμωνα με την αδυναμία του. Έλεγα μέσα μου πως ένα αληθινό φως δεν πρέπει να σβήνει ποτέ. Ώσπου συνάντησα έναν γέροντα καθισμένο δίπλα σε ένα ξερό πηγάδι. Δεν με ρώτησε ποιος είμαι ούτε από πού έρχομαι. Κοίταξε μόνο το σβησμένο λυχνάρι μου και μου είπε:

«Γιατί πενθείς;»

«Επειδή το φως μου δεν αντέχει», του απάντησα.

Και εκείνος χαμογέλασε.

«Δεν σου ζητήθηκε να μην σβήσει ποτέ. Σου ζητήθηκε να το ανάβεις ξανά».

Ύστερα σηκώθηκε, έκανε το σημείο του Σταυρού και είπε:

«Ευλόγησον. Ο Κύριος μας χάρισε πάλι το φως».

Ὁ Βίος τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς

Καταγωγή, γέννηση καί ἀνατροφή

Κατά τό α΄ μισό τοῦ 2ου μ.Χ. αἰῶνα στήν ἀρχαία κοσμοκράτειρα Ρώμη, ζοῦσε καί τό γεμάτο χριστιανική εὐσέβεια ζεῦγος τοῦ Ἀγάθωνα καί τῆς Πολιτείας. Ἄν καί πλούσιοι δέν ζοῦσαν ὅπως οἱ σύγχρονοί τους, μέ διασκεδάσεις καί σπατάλες. Μέριμνά τους καθημερινή ἦταν ἡ ἐλεημοσύνη τῶν φτωχῶν, ἡ ἀνακούφιση τῶν ἀσθενῶν, ἡ ὑποστήριξη χηρῶν καί ὀρφανῶν. Ἔνιωθαν ὅμως καί μιά λύπη: Δέν εἶχαν ἀποκτήσει παιδιά! Γι’ αὐτό καί ἀδιάκοπα προσεύχονταν στόν Κύριο νά τούς χαρίσει ἔστω καί ἕνα παιδί. Γιά νά ἐνισχύσουν τό αἴτημα τους, πολλαπλασίαζαν τίς φιλανθρωπίες τους. Καί, ὦ τοῦ θαύματος, μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ πού εἰσακούει τίς προσευχές τῶν πιστῶν, ἀπέκτησαν ἕνα κοριτσάκι, τό ὁποῖο, ἐπειδή γεννήθηκε τήν ἕκτη ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος, τό ὁνόμασαν Παρασκευή. Τήν ἀνέθρεψαν «ἐν παιδεία καί νουθεσία Κυρίου», τῆς ἔμαθαν τά ἱερά γράμματα, τήν ὁδηγούσαν στήν ἐκκλησία. Ὅταν δέ ἔφθασε στήν ἐφηβική καί τήν πρώτη νεανική ηλικία, παρά τή σωματική ὡραιότητα της, ἐλκύσθηκε ἡ ψυχή της ἀπό τόν παρθενικό βίο καί, καθώς ἀναφέρουν οἱ βιογράφοι της «ὄχι μόνον τούς ὀφθαλμούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὁδός τοῦ ἔρωτος, ἐφύλαττεν ἀπό θεωρίαν ἀνδρῶν», ἀλλά καί καθετί πού θά στεκόταν ἐμπόδιο στήν κατά Χριστόν ζωή.

Η εμφάνιση της Αγίας Παρασκευής στον Άγιο Ιάκωβο τον εν Ευβοία

Θεώ παρεσκεύασας αγνόν ως δόμον,

Σαυτήν άγουσα, Σεμνή, εις κατοικίαν.

Παρασκευήν έκτανεν εικάδι χαλκός εν έκτη.

Η εμφάνιση της Αγίας Παρασκευής στον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη

Έξω από το χωριό τους την Φαράκλα υπήρχε σε κάποιο λόφο το εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής, αυτό ήταν και το σχολείο του στα πρώτα χρόνια. Εκεί πήγαινε πολύ τακτικά ο μικρός Ιάκωβος και προσηύχετο στην Αγία.

Αφηγείται λοιπόν ο ίδιος ο Άγιος Γέροντας Ιάκωβος την συνάντηση με την Αγία: «Με τα χέρια μου έσκαψα το χώμα και δημιούργησα λαξευτή σκάλα, για να μπορούν άνετα οι προσκυνητές να ανεβαίνουν στο εξωκλήσι. Έκοβα έναν φουντωτό θάμνο, σκούπιζα την εκκλησία, άναβα και τα καντηλάκια και καθόμουνα και κοίταζα τις εικόνες, μέσα στην απόλυτη σιωπή της νύκτας πάνω στο ερημικό λόφο.

Ούτε φοβόμουν μόνος, ούτε λογισμός δειλίας μ’ ενόχλησε ποτέ.

Έβλεπα τότε την Αγία σαν μοναχή, να βγαίνει από το Ιερό, να διασχίζει το ναό της και έξω στην αυλή να σκύβει και να πλένει τα καντήλια της. Με το παιδικό μου το μυαλό έλεγα ότι η Αγία πλένει τα πιάτα της, όπως η μητέρα μου κάθε βράδυ, όσο κουρασμένη και να ήταν, πάντα έπλενε τα πιάτα , γιατί σκεφτόταν μην τυχόν πεθάνει τη νύκτα και το πρωί βρουν οι γυναίκες άπλυτα πιάτα και σκανδαλιστούν για την έλλειψη νοικοκυροσύνης.

Έχοντας υπ’ όψιν μου το γεγονός αυτό, νόμιζα ότι και η Αγία τη νύκτα έπλενε τα πιάτα της.

Μνήμη του Aγίου Iερομάρτυρος Eρμολάου, και των συν αυτώ μαρτυρησάντων Eρμίππου και Eρμοκράτους (26 Ιουλίου)

Aρχής το ταυτόν κλήσεως των Mαρτύρων,

Δηλοί το ταυτόν του διά ξίφους τέλους1.

Ερμόλεω εκκαιδεκάτη τάμεν αυχένα χαλκός.

Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς και ϊαματικός Παντελεήμων και ο Άγιος Ιερομάρτυς Ερμόλαος

Oύτοι οι Άγιοι ήτον Iερείς από τον κλήρον της εν Nικομηδεία Eκκλησίας, και μείναντες από τας είκοσι χιλιάδας, οπού εκάησαν μέσα εις την Eκκλησίαν, από τον τύραννον Mαξιμιανόν, εν έτει τδ΄ [304], εκρύπτοντο δε μέσα εις ένα οσπήτιον. Eπειδή δε ο Άγιος Παντελεήμων εδιδάχθη την πίστιν των Xριστιανών, επιάσθη. Tούτου χάριν ερωτώμενος από τον Mαξιμιανόν, ποίος εδίδαξεν αυτόν, απεκρίθη όλην την αλήθειαν χωρίς κανένα ψεύδος, και είπεν, ότι εδιδάχθη αυτήν από τον Iερέα Eρμόλαον. Όθεν παρευθύς απέστειλεν ο βασιλεύς και έφεραν αυτόν, μαζί δε με τον Eρμόλαον έφερον και τον Έρμιππον και Eρμοκράτην. Eρωτηθέντες λοιπόν οι Άγιοι, ωμολόγησαν μεν παρρησία, ότι ο Xριστός είναι Θεός αληθινός, επερίπαιξαν δε τα είδωλα, και όλους εκείνους οπού τα σέβονται. Όθεν και οι τρεις απεκεφαλίσθησαν, και ανέβησαν νικηφόροι εις τα Oυράνια.

Σημείωση

1. Ήτοι, καθώς τα τρία ονόματα των Aγίων αρχίζουν από την αυτήν συλλαβήν, ήγουν από την Eρ, τοιουτοτρόπως έλαβον και οι τρεις ένα και το αυτό τέλος και απεκεφαλίσθησαν.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Λατρευτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις στην Άνω Υδρούσα για την εορτή της Αγίας Παρασκευής

 

Να σε νοιάζει η γνώμη του Χριστού - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Αν αγχώνεσαι σου λεν «γιατί αγχώνεσαι;»,

και αν είσαι χαλαρός, σε κατηγορούνε για αδιαφορία.

Αν μένεις σπίτι, τους ξενίζει η απουσία σου

και αν βγαίνεις έξω, σε σχολιάζουν για «σουρτούκι».

Ο κόσμος δε θα σταματήσει να μιλά ποτέ.

Ο κόσμος, θα έχει γνώμη για τα πάντα στη ζωή σου.

Μην προσπαθείς να κρατήσεις το στόμα του κλειστό.

Ό,τι και αν κάνεις, ο κόσμος δε θα είναι ποτέ ικανοποιημένος.

Δεν σε σχολιάζουν οι άνθρωποι επειδή θέλουν να βελτιωθείς. Σε σχολιάζουν για να καλύψουν τα λάθη και τις ανασφάλειές τους.

Εσύ κοίταζε να βαδίζεις στη ζωή σου κάνοντας ό,τι καλύτερο μπορείς. Ήρεμος, ταπεινός, χαρούμενος.

Και αν είναι να σε νοιάζει η γνώμη κάποιου, να σε νοιάζει η γνώμη του Χριστού… Και όχι του κάθε ενός τυχαίου…

Ελευθεριάδης Ελευθέριος, Ψυχολόγος

«Traffic Commander»: Ἡ Ἀθήνα γίνεται ψηφιακὴ φυλακή - Ἀστυνομικὰ drones, ΑΙ καὶ κάμερες στοὺς δρόμους!

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης

Ἀστυνομικὰ drones ποὺ πετοῦν πάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι μας, «ἔξυπνες» κάμερες σὲ κάθε δρόμο νὰ καταγράφουν τὴν κάθε κίνησή μας, περιπολικὰ καὶ δίκυκλα τῆς ἀστυνομίας συνδεδεμένα μὲ κέντρο τεχνητῆς νοημοσύνης ὅπου σαρώνονται τὰ δεδομένα μας σὲ πραγματικὸ χρόνο.

Δὲν εἶναι σενάριο κάποιας δυστοπικὴς ταινίας φαντασίας, ἀλλὰ τὸ νέο ἐπιχειρησιακὸ σύστημα διαχείρισης τῆς κυκλοφορίας στὴν Ἀθήνα, μὲ τὸ ὄνομα «Traffic Commander», τὸ ὁποῖο παρουσιάστηκε μετὰ βαΐων καὶ κλάδων ἀπὸ τὸν Μιχάλη Χρυσοχοΐδη καὶ τὴ ΓΑΔΑ.

Τὸ νέο σύστημα φιλοδοξεῖ νὰ μετατρέψει τὴν Ἀθήνα σὲ ἕνα ψηφιακὸ «κλουβὶ» στὰ πρότυπα τῶν «ἔξυπνων πόλεων» καὶ ὑποτίθεται ὅτι ἐπιστρατεύεται γιὰ τὴν... ἀποτελεσματικότερη διαχείριση τῆς κυκλοφορίας στὸ λεκανοπέδιο. «Δὲν ἀποτελεῖ ἁπλῶς μία ἀκόμη ψηφιακὴ ἐφαρμογὴ ἀλλὰ ἕναν μηχανισμὸ ποὺ μετατρέπει τὸν μεγάλο ὄγκο πληροφοριῶν σὲ χρήσιμη ἐπιχειρησιακὴ γνώση, ἐπιτρέποντας ταχύτερες καὶ ἀποτελεσματικότερες ἀποφάσεις», δήλωσε ὁ γενικὸς ἀστυνομικὸς διευθυντὴς Ἀττικῆς, ὑποστράτηγος Θανάσης Κάμπρας, χαρακτηρίζοντας τὸ Traffic Commander «ἕνα σημαντικὸ βῆμα στὸν ψηφιακὸ μετασχηματισμὸ τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας».

«Είμαι η Αγία Άννα, μη στεναχωριέσαι, σου έχω δώσει ένα κοριτσάκι και είναι γερό! Θα το βάλεις Άννα;»

Η Αγία Άννα είναι πράγματι θαυματουργή!!! Ο αδερφός μου και η νύφη μου είχαν σοβαρότατο πρόβλημα υγείας και οι γιατροί τους είχαν αποκλείσει κάθε ενδεχόμενο να κάνουν παιδί με φυσιολογικό τρόπο αλλά ακόμη και με εξωσωματική.

Μετά από 5 χρόνια προσπαθειών και αφού πλέον οι γιατροί δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα τα άφησαν όλα πλέον Στο Θεό!!! Ο αδερφός μου πήγε στο Άγιο Όρος στην Σκήτη Αγίας Άννης και προσκύνησε τα ιερά λείψανα και τη θαυματουργή εικόνα της.

Από εκεί οι γέροντες του είπαν ότι αν συμφωνούσε και η γυναίκα του, θα τους έδιναν από κει κάποιες οδηγίες και κάποιες ευλογίες (λαδάκι, ζώνη της Αγίας κλπ.) για το τι να κάνουν και θα προσεύχονταν και οι γέροντες κάθε ημέρα για 45 ημέρες και «το θαύμα θα γίνει αν θέλει η Αγία και αν πιστεύετε»!

Άγιος Παΐσιος: Οι άγιοι Ιωακείμ και Άννα είναι το απαθέστερο ζευγάρι

Οι Άγιοι Θεοπάτορες μετά από θερμή προσευχή στον Θεό να τους χαρίσει παι­δί, συνήλθαν όχι από σαρκική επιθυμία, άλλα από υπακοή στον Θεό. Aυτό το γεγονός το είχα ζήσει στο Σινά.

-Γέροντα, πέστε μας για την Άγια Άννα και τον Άγιο Ιωακείμ, τους Θεοπάτορες.

– Από μικρός είχα σε μεγάλη ευλάβεια τους Αγίους Θεοπάτορες. Μάλιστα είχα πει σε κάποιον ότι, όταν με κάνουν καλόγερο, θα ήθελα να μου δώσουν το όνομα Ιωακείμ. Πόσα οφείλουμε σ’ αυτούς! Οι Άγιοι Ιωακείμ και Άννα είναι το απαθέστερο ανδρόγυνο που υπήρξε ποτέ. Δεν είχαν καθόλου σαρκικό φρόνημα.

Ο Θεός έτσι έπλασε τον άνθρωπο και έτσι ήθελε να γεννιούνται οι άνθρωποι, απαθώς. Άλλα μετά την πτώ­ση μπήκε το πάθος στην σχέση ανάμεσα στον άνδρα και στην γυναίκα. Μόλις βρέθηκε ένα απαθές ανδρόγυνο, όπως έπλασε ο Θεός τον άνθρωπο και όπως ήθελε να γεννιούνται οι άνθρωποι, γεννήθηκε η Παναγία, αυτό το αγνό πλάσμα, και στην συνέχεια σαρκώθηκε ο Χριστός. Μού λέει ο λογισμός ότι θα κατέβαινε και νωρίτερα ο Χριστός στην γη, αν υπήρχε ένα αγνό ζευγάρι, όπως ήταν οι Άγιοι Ιωακείμ και Άννα.