Η Ευχή της Φανουρόπιτας

Πολλοί επικαλούμαστε τον Αγιο Φανούριο να μεσιτεύσει στον Κύριο για να βρούμε κάτι που χάσαμε, να μας φανερώσει μια απάντηση, ακόμα και να μας βοηθήσει σε θέματα υγείας και αρρώστιας...

Και ο άγιος Φανούριος δεν μας χαλάει χατήρι! Όσες φορές με πίστη και ευγενική αδελφική αγωνία τον παρακαλάμε για κάτι, μας κάνει αισθητή την παρουσία του, μεσολαβεί και θαυματουργικά μας διώχνει την αγωνία, φανερώνοντάς μας αυτό που τόσο έχουμε ανάγκη...

Η παράδοσή μας, καθιέρωσε να συνοδεύεται το αίτημα μας με μια φανουρόπιτα ευγνωμοσύνης, την οποία αφού ψήσουμε και ζητήσουμε την ευλογία του Κυρίου στην Εκκλησία, την μοιράζουμε σε άγνωστους, γνωστούς και φίλους ή σύμφωνα με τις κατά τόπους παραδόσεις σε 7 σπίτια που έχουν κάποια Μαρία. Αυτός που την τρώει λέει: "Θεός συγχωρέσει του αγίου Φανουρίου την μάνα".

Προσευχὴ γιὰ τὴν Παναγία. Ἁγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως τοῦ Θαυματουργοῦ

 

 

Δέσποινα Παντευλόγητε, Ὑπέραγνε Παρθένε,

Παράδεισε Πανθαύμαστε, Κῆπε Καλλωπισμένε.

 

Σέ δυσωπῶ, Πανάχραντε, χαρίτωσον τό νοῦν μου,

κατεύθυνον τάς σκέψεις μου, φώτισον τήν ψυχήν μου.

 

Κόρη με ποίησον ἀγνόν, πρᾶον, σεμνόν, ἀνδρεῖον,

ἡσύχιον καί κόσμιον, εὐθύν, ὅσιον θεῖον,

ἐπιεικῆ, μακρόθυμον, τῶν ἀρετῶν δοχεῖον,

ἄμεμπτον, ἀνεπίληπτον, τῶν ἀγαθῶν ταμεῖον.

«Ο άνθρωπος του Χριστού όλα τα κάνει προσευχή…»

(λόγοι αγίου Πορφυρίου)

Ὁ ἄνθρωπος τοῦ Χριστοῦ ὅλα τά κάνει προσευχή. Καί τή δυσκολία καί τή θλίψη, τίς κάνει προσευχή. Ὅ,τι καί νά τοῦ τύχει ἀμέσως ἀρχίζει: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ…».

Ἡ προσευχή ὠφελεῖ σέ ὅλα, καί στά πιό ἁπλά. Γιά παράδειγμα, πάσχεις ἀπό αὐπνία· νά μή σκέπτεσαι τόν ὕπνο. Νά σηκώνεσαι, νά βγαίνεις ἔξω καί νά ἔρχεσαι πάλι μέσα στό δωμάτιο, νά πέφτεις στό κρεβάτι σάν γιά πρώτη φορά, χωρίς νά σκέπτεσαι ἄν θά κοιμηθεῖς ἤ ὄχι. Νά συγκεντρώνεσαι, νά λές τή δοξολογία καί μετά τρεῖς φορές τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ…» κι ἔτσι θά ἔρχεται ὁ ὕπνος.

Σημασία στήν προσευχή ἔχει ὄχι ἡ χρονική διάρκεια ἀλλά ἡ ἔνταση. Νά προσεύχεσθε ἔστω καί πέντε λεπτά, ἀλλά δοσμένα στό Θεό μέ ἀγάπη καί λαχτάρα. Μπορεῖ ἕνας μία ὁλόκληρη νύχτα νά προσεύχεται κι αὐτή ἡ προσευχή τῶν πέντε λεπτῶν νά εἶναι ἀνώτερη. Μυστήριο εἶναι αὐτό βέβαια, ἀλλά ἔτσι εἶναι.

Ὅλα εἶναι μέσα μας, καί τά ἔνστικτα καί τά πάντα, καί ζητοῦν ἱκανοποίηση. Ἄν δέν τά ἱκανοποιήσομε, κάποτε θά ἐκδικηθοῦν, ἐκτός καί τά διοχετεύσομε ἀλλοῦ, στό ἀνώτερο, στόν Θεό.