Το τουρκικό πογκρόμ εναντίον των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης: Πρέπει να θυμόμαστε

Γράφει ο Σάββας Ιακωβίδης

Πώς η Ιστορία επαναλαμβάνεται, συχνά ως ανείπωτη και ανήκουστη αιμοσταγής τραγωδία… Οι Γάλλοι, με τη «Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου» στιγματίζονται για τη σφαγή των Προτεσταντών από τους Καθολικούς. Οι Ναζί, με τη «νύχτα των κρυστάλλων» καταγγέλλονται για το πογκρόμ εναντίον των Εβραίων. Οι Τούρκοι επιβεβαιώνουν τη δική τους βαρβαρότητα: Τα «Σεπτεμβριανά» του 1955 εναντίον της ανθούσας και ευημερούσας ελληνικής μειονότητας της Κωνσταντινούπολης.

Εβδομήντα ένα χρόνια μετά, ο Ελληνισμός και οι ηγέτες του και ειδικά οι Έλληνες της Κύπρου οφείλουν να θυμούνται και να μην ξεχνούν ποτέ ποιον βάρβαρο Μογγόλο Τούρκο αντιμετωπίζουν. Ναι, αυτόν που εδώ και 52 χρόνια κατέχει και μαγαρίζει το 37% του ευρωπαϊκού κυπριακού εδάφους. Οι Τούρκοι είναι ειδήμονες στην εφεύρεση αφορμών για να διαπράξουν τα ανόσια εγκλήματά τους εναντίον των Ελλήνων.

Ο μαρτυρικός θάνατος του Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσόστομου

Σαν σήμερα πριν από 101 χρόνια ένας άγιος του ελληνισμού μαρτύρησε για την πίστη και το ποίμνιό του. Το τραγικό σκηνικό του μαρτυρίου ήταν η Σμύρνη στις φλόγες.

Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη *

«…Φωτιά! Βάλαν φωτιά στη Σμύρνη! Κοκκινόμαυρες φλόγες τινάζονται στον ουρανό. Είναι η Αρμενογειτονιά… Η φωτιά απλωνόταν παντού. Ντουμάνιασε ο ουρανός. Σφαγή! Σφαγή! Παναγιά μου βοήθα! Σώστε μας! Τούρκοι Τσέτες μας σφάζουνε! Έλεος! Χιλιάδες άνθρωποι πέφτουν στη θάλασσα για να σωθούν και πνίγονται. Οι Τσέτες σφάζουνε, πλιατσικολογούνε… Σταυρώνουν παπάδες στις εκκλησιές, ξαπλώνουν μισοπεθαμένα κορίτσια στις Άγιες τράπεζες και τα ατιμάζουν… Το τούρκικο μαχαίρι θερίζει…»

Σαϊντανάγια: Η «Αγία Σοφία της ανατολής» υπό πολιορκία από τις δυνάμεις του Αλ Τζολάνι

Το Σαϊντανάγια, η ιστορική πόλη-σύμβολο του χριστιανισμού στην ανατολή, βρίσκεται υπό ασφυκτική πολιορκία από τις δυνάμεις γενικής ασφάλειας του Αλ Τζολάνι. Οι αναφορές που φτάνουν από την περιοχή είναι αποσπασματικές, όμως όλες συγκλίνουν σε ένα ζοφερό συμπέρασμα: πρόκειται για μια συντονισμένη επιχείρηση εκφοβισμού που θυμίζει έντονα τα αντίποινα εναντίον των κατοίκων που τόλμησαν να υπερασπιστούν την πόλη τους από το Μέτωπο al-Nusra το 2014.

Το βυζαντινό αποτύπωμα που αρνείται να σβήσει

Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της πολιτιστικής απώλειας που συντελείται, αρκεί να ανατρέξει στην ιστορία. Ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός, ο άνθρωπος που χάρισε στην ανθρωπότητα την Αγία Σοφία, είναι ο ίδιος που ίδρυσε τη μονή της Παναγίας της Σαϊντανάγια. Δύο μνημεία, δύο σύμβολα, μία κληρονομιά. Την Αγία Σοφία την χάσαμε ήδη, μετατράπηκε σε τζαμί υπό το βλέμμα μιας αδιάφορης διεθνούς κοινότητας. Σήμερα, η αδελφή της στην ανατολή αντιμετωπίζει την ίδια απειλή, όχι με μια απόφαση δικαστηρίου αυτή τη φορά, αλλά με τα όπλα και την απομόνωση.

«Βασιλίδος Εγκώμιον» Εκδήλωση μνήμης για την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως

κάμερα-φωτογραφίες:

Κώστας Τρύφων (floriniotika.gr)

Η Ιερά Μητρόπολη Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας και ο Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος Φλωρίνης «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ» πραγματοποίησαν εκδήλωση μνήμης για την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, με την επωνυμία: «Βασιλίδος Εγκώμιον»

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Τετάρτης 17 Ιουνίου, στην Αίθουσα Θεάτρου του Φ. Σ. Φ «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ».

Προλόγισε για την εκδήλωση ο εκπαιδευτικός Δημήτριος Παπαδόπουλος ο οποίος είχε όλη την επιμέλεια της εκδήλωσης, ενώ χαιρετισμό εκ μέρους του Μητροπολίτη Ειρηναίου ο οποίος απουσίαζε ανέγνωσε ο π. Ευάγγελος.

Στην εκδήλωση παρουσιάστηκαν ύμνοι, τραγούδια και επιλεγμένα κείμενα παλαιότερων και νεότερων συγγραφέων, τα οποία αναδεικνύουν τη διαχρονική σημασία της Κωνσταντινουπόλεως για την ιστορία, τον πολιτισμό και την πνευματική πορεία του Γένους μας.

Συμμετείχε η Μακεδονική Βυζαντινή Χορωδία «Άγιος Αγαθάγγελος Φλωρίνης» του «Αριστοτέλη» και η Χορωδία του 1ου Γενικού Λυκείου Φλώρινας, πλαισιωμένες από μουσικούς και ερμηνευτές οι οποίοι ερμήνευσαν τραγούδια αφιερωμένα στην Πόλη.

Δείτε στο παρακάτω βίντεο όλη την εκδήλωση καθώς και φωτογραφικό υλικό.

Δελτίο Τύπου – Εκδήλωση μνήμης για την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως

Η Ιερά Μητρόπολη Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας και ο Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος Φλωρίνης «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ» διοργανώνουν εκδήλωση μνήμης για την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, με θέμα:

«Βασιλίδος Εγκώμιον».

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 17 Ιουνίου 2026 στις 8 το απόγευμα, στην Αίθουσα Θεάτρου του Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου Φλωρίνης «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ».

Κατά τη διάρκειά της θα παρουσιαστούν ύμνοι, τραγούδια και επιλεγμένα κείμενα παλαιότερων και νεότερων συγγραφέων, τα οποία αναδεικνύουν τη διαχρονική σημασία της Κωνσταντινουπόλεως για την ιστορία, τον πολιτισμό και την πνευματική πορεία του Γένους μας.

Στην εκδήλωση συμμετέχουν η Μακεδονική Βυζαντινή Χορωδία «Άγιος Αγαθάγγελος Φλωρίνης» του «Αριστοτέλη» και η Χορωδία του 1ου Γενικού Λυκείου Φλώρινας, πλαισιωμένες από μουσικούς και ερμηνευτές.

πηγή: https://imflorinas.gr/

π. Ανανίας Κουστένης: Θα έπρεπε η 29 Μαΐου να είναι ημέρα αργίας και περισυλλογής και πένθους και αγρυπνιών και Θείας Λειτουργίας

Θα έπρεπε η 29 Μαΐου να είναι ημέρα αργίας – εδώ κάνουμε αργία και απεργία για το τίποτε – και περισυλλογής και πένθους και αγρυπνιών και Θείας Λειτουργίας. Γιατί να μη βαράνε όλες οι καμπάνες από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη και μέχρι τα Γιάννενα και μέχρι τη Ζάκυνθο και δεν ξέρω πού αλλού; Γιατί να μη βαράνε πένθιμα;

Από τις αμαρτίες μας έπεσε η Βασιλεύουσα. Τις αμαρτίες των αρχόντων της. Και του λαού της. Είχε συμβεί η μέσα άλωση πρώτα. Της ψυχής η άλωση. Όταν εγκαθιδρύθηκε στις ψυχές των Βυζαντινών προγόνων μας, στις περισσότερες, τουλάχιστον, το κράτος της φιλαυτίας, από κει και πέρα ήταν εύκολο να πέσει η Βασιλεύουσα εξωτερικά. Ναι αδελφοί μου. Κλείστηκαν μέσα στη Θεοφρούρητη Πόλη, όσοι είχαν απομείνει. Μερικές χιλιάδες. Οι υπερασπιστές της δεν έφταναν τις πέντε χιλιάδες. Δέκα χιλιάδες ήσαν καλογεροπαίδια στα μοναστήρια, παρακαλώ! Τα λέει κι ο Άγιος Νεκτάριος. Πήγαν εκεί για να γλυτώσουν, να μην πολεμήσουν, να μην υπερασπιστούν την πίστη και την πατρίδα. Και στο τέλος κατεσφάγησαν από τους βάρβαρους, μέσα στα ίδια τους τα μοναστήρια. Κι ο λαός είχε φύγει τελείως πιά, αφού και οι άρχοντες, με τις ίντριγκες, τις φατρίες, τις αιρέσεις, τις διαιρέσεις, τα εγκλήματα και τα τόσα, είχε απελπιστεί τελείως. Όπως και σήμερα. Ποιόν να πιστέψεις; Ποιόν να ακούσεις; Πού ν’ ακουμπήσεις; Πού να σταθείς;

"Μήπως στο υποσυνείδητό σας υπάρχει ο φόβος ότι η Πόλη κάποια μέρα θα δοθεί πίσω;"

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥΡΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ "ΑΛΩΣΗ 1453"

Αυτό πρέπει να το διαβάσει ὁ καθείς Έλληνας, εντός η εκτός Ελλάδος, αλλά και οι ξένοι, οι γνωρίζοντες την ελληνική Φροντίσατε να φθάση απανταχού της οικουμένης.

Πρέπει να το διαβάσετε όλο και πολλές φορές !!!

Ακόμη ένα ρεκόρ για την ακριβότερη κινηματογραφική παραγωγή στην τουρκική ιστορία. Πέντε εκατομμύρια Τούρκοι έχουν δεί την υπερπαραγωνή "Άλωση 1453"...

Ρεκόρ εισιτηρίων κάνει η τουρκική ταινία «Άλωση 1453». Κλείνοντας την τρίτη εβδομάδα προβολής στις κινηματογραφικές αίθουσες της Τουρκίας υπολογίζεται ότι ήδη 5.042.994 θεατές έχουν σπεύσει στα σινεμά για να παρακολουθήσουν το στόρι.

Για την ολοκλήρωση της ταινίας ξοδεύτηκαν περισσότερα από 17 εκατ. δολάρια και χρειάστηκαν σχεδόν τρία χρόνια γυρισμάτων και μοντάζ. Η ταινία παρουσιάζει τη ζωή του σουλτάνου Μωάμεθ μέχρι τη στιγμή της εισβολής των Οθωμανών στην Κωνσταντινούπολη την αποφράδα Τρίτη 29 Μαΐου του 1453 και χρονικά συμπίπτει με την επέτειο των 560 ετών από την κατάληψη της Βασιλεύουσας.

Ἡ Ρωμανία κι ἄν πέρασεν, ἀνθεῖ καί φέρει κι ἄλλο

ΝΙΚΗ

Σάν σήμερα ἡ Κωνσταντινούπολη, ἡ πρωτεύουσα τοῦ κράτους μας, ἡ πρωτεύουσα τῆς Ρωμανίας (τῆς δολίως ἐπονομαζόμενης Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας) ἁλώθηκε, ἀλλά δέν παραδόθηκε. Τό ὅτι δέν παραδόθηκε ἔχει μεγάλη ἱστορική σημασία καί ὀφείλομε παντοτινή εὐγνωμοσύνη καί τιμή σέ ὅλους τούς ὑπερασπιστές της ἀπό τόν αὐτοκράτορα Κωνσταντίνο μέχρι τόν τελευταῖο πολίτη τῆς Βασιλεύουσας, πού ἑκουσίως προτίμησαν τόν θάνατο ἀπό τήν παράδοση.

Μέ μιά φωνή, σάν ἕνα σῶμα ἀρνήθηκαν νά παραδόσουν ἕναν τρόπο ζωῆς, ἕναν Χριστοκεντρικό τρόπο ζωῆς, τόσο σέ προσωπικό, ὅσο καί σέ συλλογικό ἐπίπεδο. Ἀρνήθηκαν νά παραδόσουν τό φῶς πού πάνω ἀπό χίλια χρόνια φώτιζε τίς καρδιές τους. Ἀρνήθηκαν νά παραδώσουν τά μάτια τῆς Πλατυτέρας στήν Αγιά Σοφιά, ἀρνήθηκαν νά παραδόσουν τήν ὑπερβατική λάμψη στήν Μονή τῆς Χώρας, ἀρνήθηκαν νά παραδόσουν τόν ὕμνο στήν Ζωοδόχο Πηγή. Ἤξεραν ὅτι γιά τίς ἁμαρτίες τους ἔφτασαν σέ αὐτό τό σημεῖο, ὅμως νά, μετανιωμένοι ἀποφασίζουν ἐτούτη τήν ἔσχατη ὥρα νά σταθοῦν στά πόδια τους καί σάν σέ χαρά, σάν σέ πανηγύρι, σταυροαναστάσιμα, νά μήν προδώσουν τό φῶς.

28 Μαΐου 1453

Ὁ βασιλιὰς ἔκλαιγε, ἔκλαιγε κι᾿ ὁ λαὸς καὶ φώναξε: «Ἂς πεθάνουμε γιὰ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ καὶ γιὰ τὴν πατρίδα μας!» Ἀγκαλιαζόντανε καὶ συγχωρνιόντανε.

Ὕστερα τραβήξανε στὴν Ἁγια-Σοφιά. Κόσμος, παλαβωμένος ἀπ᾿ τὸ φόβο, τὴν εἶχε γιομίσει κ᾿ οἱ καμάρες ἀντιλαλούσανε ἀπὸ τὸ θρῆνο. Οἱ γυναῖκες κλαίγανε σιγανά, τὰ παιδιὰ ξεφωνίζανε κι᾿ ὅλοι τρέμανε σὰν τὰ καλάμια.

Ποιὰ καρδιὰ δὲ θὰ ράγιζε! «Εἰ καὶ ἀπὸ ξύλον ἄνθρωπος ἢ ἐκ πέτρας ἦν, οὐκ ἐδύνατο μὴ θρηνῆσαι.» Οἱ διάκοι λέγανε μπροστὰ στὴν Ἅγια Πόρτα τὰ Εἰρηνικά, μὰ ἡ ὀχλοβοὴ δὲν ἄφηνε ν᾿ ἀκουστῇ ἡ φωνή τους. Σὰν ἀρχίσανε οἱ ψαλτάδες, τὸ Κοινωνικὸ «Εἰς μνημόσυνον αἰώνιον ἔσται δίκαιος, ἀλληλούϊα», ὁ βασιλιὰς τράβηξε κατὰ τὸ τέμπλο, ντυμένος μὲ τὰ τριμμένα ροῦχα του, δακρυσμένος, μαραζωμένος, μὲ γένεια καὶ μαλλιὰ ἀχτένιστα σὰν βαρυποινίτης, κ᾿ ἔπεσε στὰ γόνατα μπροστὰ στὰ εἰκονίσματα τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Παναγιᾶς μ᾿ ἀναστεναγμούς, μουρμουρίζοντας: «Ἐκύκλωσαν αἱ τοῦ βίου μὲ ζάλαι ὥς περ μέλισσαι κηρίον, Παρθένε, καὶ τὴν ἐμὴν κατασχοῦσαι καρδίαν κατατιτρώσκουσι βέλει τῶν θλίψεων.» Καὶ σὰν ἐβγῆκε ὁ Πατριάρχης μὲ τὸ ποτήρι, πῆγε καὶ μετάλαβε κ᾿ ὕστερα γύρισε κατὰ τὸ λαὸ κ᾿ εἶπε: «Χριστιανοί, συγχωρῆστε τὶς ἁμαρτίες μου, κι᾿ ὁ Θεὸς ἂς συγχωρέσῃ τὶς δικές σας!»

Κι᾿ ὁ κόσμος μὲ μιὰ φωνὴ φώναξε: «Συγχωρεμένος!» Μέσα στ᾿ Ἅγιο Βῆμα ὁ Πατριάρχης, σκυμμένος ἀπάνω στὰ τίμια δῶρα, μνημόνευε: «Μνήσθητι, Κύριε, τῆς πόλεως, ἐν ᾗ παροικοῦμεν, καὶ πάσης πόλεως καὶ χώρας, καὶ τῶν πίστει οἰκούντων ἐν αὐταῖς. Μνήσθητι, Κύριε, πλεόντων, ὁδοιπορούντων, νοσούντων, καμνόντων, αἰχμαλώτων. Μνήσθητι, Κύριε, τῶν μεμνημένων τῶν πενήτων, καὶ ἐπὶ πάντας ἡμᾶς τὰ ἐλέη σου ἑξαπόστειλον.»

κυρ Φώτης Κόντογλου

πηγή: https://romioitispolis.gr/

Μπορούσε να αποφευχθεί η Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως;

Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής ΑΠΘ

Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων

Μπορούσε να αποφευχθεί η Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως;

Είναι βέβαιο ότι παρά τις αξιόλογες προσπάθειες ορισμένων Αυτοκρατόρων, που διακυβέρνησαν τη Ρωμιοσύνη τα τελευταία χρόνια πριν την Πτώση της, οι συνέπειες της κατάκτησής της από τους Φράγκους (1204) και των μεγάλων καταστροφών που ακολούθησαν, αποδυνάμωσαν την Αυτοκρατορία.

Τα γεγονότα ήταν ισχυρότερα από τη θέληση των Αυτοκρατόρων. Το κράτος της Ρωμιοσύνης, προχωρούσε σταθερά προς τη δύση του και, αν και φαινόταν παράδοξο, σε όσους πίστευαν το αντίθετο, δεν είχε τις απαιτούμενες στρατιωτικές και οικονομικές δυνάμεις πλέον για να σωθεί.

Ο Γεννάδιος Σχολάριος, παρά τον βαθύτατο πατριωτισμό του, αναφέρει ότι όλοι συνειδητοποιούσαν πως η δύναμη των εχθρών αυξανόταν ταχύτατα και πως η πατρίδα, εξασθενημένη καθώς ήταν από τις δυνάμεις της, είχε φτάσει στο έσχατο γήρας και δεν θα άντεχε ακόμη πολύ.

Περί εορτών, προσευχών στην Αγία Σοφία και πανηγυριών των βαρβάρων, για την Άλωση της Βασιλεύουσας...

Μια δέουσα μικρή απάντηση όσον αφορά...

Περί εορτών, προσευχών στην Αγία Σοφία και πανηγυριών των βαρβάρων, για την Άλωση της Βασιλεύουσας....

Επιμέλεια από Αντώνη Αντωνά.

Επετείους εορτάζουν λαοί, που απελευθερώθηκαν, που απέκτησαν τα υπόδουλα ιερά τους πάτρια εδάφη, που απέκτησαν δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα, που επαναστάτησαν κατά βαρβάρων κατακτητών…

ΕΣΕΙΣ τι εορτάζετε ΒΑΡΒΑΡΟΙ.....; ΤΙ; Καταλήψεις ξένων εδαφών, που ΠΟΤΕ δεν σας ανήκαν, τις ανείπωτες σφαγές που διαπράξατε από την γένεση σας;

Η Άλωση της Πόλης και ο προφητικός θρήνος του Αγίου Συμεών

*Οι εποχές που προηγήθηκαν από την άλωση της Πόλης έχουν πολλές ομοιότητες με την δικιά μας σήμερα. Τότε μεγάλοι και σοφοί πατέρες της Εκκλησίας και του Γένους προείδαν τον κίνδυνο, μίλησαν προφητικά, ζήτησαν από τους άρχοντες και τον λαό να ανανήψουν, να μετανοήσουν..

Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ.

-Σήμερα ημέρα μνήμης του μεγάλου πόνου για την πτώση της Βασιλευούσης. Μνήμη των θανατώσεων, των βασανισμών, των εξανδραποδισμών, των διωγμών, των ταπεινώσεων, των παιδομαζωμάτων, των εξισλαμισμών και των λοιπών αμέτρητων ταλαιπωριών που υπέστη ο Ορθόδοξος λαός πριν από την άλωση στις γύρω από την Βασιλεύουσα πόλεις και επαρχίες, κατά την Άλωση στην ίδια την Βασιλεύουσα και μετά από αυτήν σ’όλο τον υπόδουλο Ορθόδοξο χώρο.

Μαρτυρία: Φύγαμε και πήραμε μαζί μας μόνο τις ψυχές μας

Αποσπάσματα από μαρτυρία της Ελένης Καραντώνη (Μπουνάρμπασι).

Ως το Εσκί Σεχίρ, οι δικοί μας προχωρούσαν χωρίς να βρουν αντίσταση. Μετά αντιστάθηκαν οι Τούρκοι. Άρχισε το κακό από Έλληνες και Τούρκους. Οι δικοί μας έβαζαν τις Τουρκάλες μέσα στα τζαμιά και τις έκαιγαν. Τα είδαν οι Τούρκοι. Άρχισαν και αυτοί να σφάζουν και να καίνε.

Άρχισε ο στρατός μας να φεύγει. Χτυπούσαν τις πόρτες μας και ζητούσαν ρούχα για να βγάλουν το χακί από πάνω τους. Πόσους δεν ντύσαμε... Οι μεγάλοι οι δικοί μας ξεκουμπιστήκανε και φύγανε κι αφήσανε τον κόσμο στο έλεος του Θεού. Έφταναν οι στρατιώτες ξυπόλητοι, γυμνοί, κουρελιασμένοι, πρησμένοι, νηστικοί. Οι Τούρκοι κατεβαίναν και σφάζαν τους Έλληνες. Το ίδιο έκαναν και οι δικοί μας. Παντού φωτιά και μαχαίρι άκουες και έβλεπες.

H 1η Απριλίου 1955 όπως βιώθηκε στην Κύπρο

Οι αρχηγοί του αγώνα της ΕΟΚΑ, Αρχιεπίσκοπος Μακάριος και στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής 

(αμφότεροι στο κέντρο) μαζί με αγωνιστές.

Αφιερώματα

Πέτρος Παπαπολυβίου, Ιστορικός, αν. καθηγητής Πανεπιστημίου Κύπρου

«Η νύχτα της 31ης του Μάρτη προς την 1η του Απρίλη 1955 ήταν μια γαληνεμένη ανοιξιάτικη νύκτα που μοσχοβολούσε απ’ τη λεπτή ευωδιά των ολάνθιστων λεμονόδενδρων. Κατά τ’ άλλα ήταν μια συνηθισμένη νύχτα.» Έτσι αρχίζει το βιβλίο της για τον απελευθερωτικό αγώνα του 1955-1959 η Ελενίτσα Σεραφείμ – Λοΐζου («Ο απελευθερωτικός αγώνας της Κύπρου 1955-1959». Όπως τον έζησε μια τομεάρχις, Λευκωσία 2005), κατόπιν τομεάρχης της ΕΟΚΑ στη Λάρνακα (από τις 6 Σεπτ. 1956 μέχρι τη σύλληψή της, στις 11 Δεκεμβρίου 1956 και από τις 17 Μαΐου 1958 μέχρι το τέλος του αγώνα). Την ίδια νύχτα, της Πέμπτης, 31ης Μαρτίου προς την Παρασκευή, 1η Απριλίου 1955, οι μεγάλες κυπριακές πόλεις συγκλονίστηκαν από εκρήξεις βομβών που είχαν τοποθετηθεί σε διάφορα κυβερνητικά κτίρια.

Ο αγώνας της ΕΟΚΑ για την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα (βίντεο)

 

πηγή: https://koukfamily.blogspot.com/

Το χρονικό των Ιμίων 30-31/1/1996 (η μεγάλη προδοσία της κυβέρνησης Σημίτη)

Του Κ. Α. Οικονόμου δασκάλου – συγγραφέα

Οι Έλληνες ίσως ξεχνάμε εύκολα, μα η λήθη δεν βοηθά στην αποφυγή αντίστοιχων καταστάσεων στο μέλλον. Ας δούμε τα γεγονότα που οδήγησαν, πριν 18 χρόνια, Ελλάδα και Τουρκία στα πρόθυρα πολέμου.

 

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ:

26/12/1995: Το τουρκικό φορτηγό πλοίο «Φιγκεν Ακάντ» προσαράζει τυχαία (;) στις βραχονησίδες Ίμια. Ο Τούρκος πλοίαρχος ισχυρίζεται ότι βρίσκεται σε τουρκικά χωρικά ύδατα αρνούμενος αποδοχής βοήθειας από ελληνικά μέσα έρευνας και διάσωσης.

13 Δεκεμβρίου 1803: η θυσία στο Κούγκι

Ποίημα του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη

Ο Σαμουήλ στο Κούγκι

Καλόγερε, τι καρτερείς κλεισμένος μες στο Κούγκι;

Πέντε νομάτοι σου ‘μειναν κ’ εκείνοι λαβωμένοι!

Κι είναι χιλιάδες οι εχθροί που σ’ έχουνε ζωσμένον!

Έλα να δώσεις τα κλειδιά, πέσε να προσκυνήσεις,

κι αφέντης ο Βελή Πασάς δεσπότη θα σε κάμει!

Έτσι ψηλά απ’ το βουνό φωνάζει ο Πήλιος Γούσης.

Κλεισμένος μες στην εκκλησιά βρίσκετ’ ο Σαμουήλης,

κι αγέρας παίρνει τη φωνή του Πήλιου του προδότη.

Μικρά Ασία 1922. Τι σημαίνει να είσαι αιχμάλωτος του Τούρκου;

Του Γεωργίου Λεονταρή

Το ξημέρωμα της 3ης Σεπτεμβρίου 1922 θα βρει τη Μ. Ασία άδεια από ελληνικό στρατό, με την Μ. Ασία στο έλεος του τουρκικού στρατού και τους έλληνες μικρασιάτες στην οργή και στο έλεος του τουρκικού πληθυσμού, στην μετοικεσία και τη προσφυγιά.

Ο ελληνισμός της θα χαθεί στη σκοπιμότητα της ανταλλαγής.

Οι Έλληνες αιχμάλωτοι οδηγούνταν στα στρατόπεδα αιχμαλώτων σε φάλαγγες μετά από μαρτυρική πεζοπορία πολλών ημερών ακόμη και μηνών, oλοι μαζί μέσα στις φάλαγγες, αξιωματικοί και στρατιώτες, τουλάχιστον μέχρι να διαχωριστούν από τους Τούρκους. Οι αιχμάλωτοι ανώτεροι και κατώτεροι αξιωματικοί οδηγούνταν σε στρατόπεδα στο Κιρ Σεχίρ, μικρή πόλη νότια της Άγκυρας, και στην Καισάρεια. Οι στρατιώτες αιχμάλωτοι μοιράζονταν στοιβαγμένοι στα στρατόπεδα αιχμαλώτων του Ουσάκ, της Προύσας , του Μπαλουκεσέρ και άλλων περιοχών.

Κύπρος 1974-2024: Οι Άνθρωποι που δεν ξέχασαν

 

Πενήντα χρόνια μετά τη διπλή τουρκική εισβολή στην Κύπρο, το ντοκιμαντέρ του NEWS 24/7 επιχειρεί να κρατήσει τη μνήμη ζωντανή, δίνοντας τον λόγο σε σε αυτούς που βίωσαν τα γεγονότα τα οποία εν τέλει στιγμάτισαν τη ζωή τους.

Δώδεκα συνολικά άνθρωποι καταθέτουν τις δικές τους μαρτυρίες για το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, την πρώτη εισβολή στις 20 Ιουλίου του 1974, τον δρόμο της προσφυγιάς και της αιχμαλωσίας και τη δεύτερη φάση του Αττίλα.

ΘΡΗΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΧΡΟΝΗΣ ΑΗΔΟΝΙΔΗΣ

 

https://youtu.be/wozwyvHbtKw?t=154