Σάββατο, 18 Ιουλίου 2020

Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής 19 Ιουλίου 2020 : των Αγίων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου

Φῶς Χριστοῦ

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Δ΄ Οἰκ. Συνόδου (Ματθ. ε΄ 14-19)

Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς· Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. οὐ δύναται πόλις κρυ­βῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασιν αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾿ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμ­πει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ. οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον κατα­λῦσαι, ἀλλὰ πληρῶσαι. ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται. ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ᾿ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.

 

Ἑρμηνεία στὸ Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς τῶν Πατέρων τῆς Δ΄ Οἰκουμ. Συνόδου ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ π. Αὐγουστῖνου ''ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ''

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Δ΄ ΟΙΚΟΥΜ. ΣΥΝΟΔΟΥ

Τίτ. 3, 8-15

 

Ἡ γλῶσσα τῶν αἱρετικῶν

«Μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας

καὶ ἔρεις καὶ μάχας νομικὰς περιΐστασο˙

εἰσὶ γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι»

(Τίτ. 3, 9)

 

Η ΓΛΩΣΣΑ, ἀγαπητοί μου χριστιανοί, ἡ γλῶσσα εἶνε ἕνα ἐξαιρετικὸ προνόμιο τοῦ ἀνθρώπου. Λέγοντας δὲ γλῶσσα ἐννοοῦμε τὴν ἱκανότητα ποὺ ἔχει ὁ ἄνθρωπος νὰ ἐκφράζη τὶς σκέψεις του καὶ τὰ συναισθήματά του. Γιατὶ γλῶσσα ἔχουν καὶ τὰ ζῶα. Γλῶσσα ἔχει καὶ ὁ πίθηκος, ἀπʼ τὸν ὁποῖο μερικοὶ ἀνόητοι λένε ὅτι κατάγεται ὁ ἄνθρωπος. Ἀλλʼ ἐνῶ οἱ πίθηκοι καὶ τὰ ἄλλα ζῶα ἔχουν γλῶσσα, ἐν τούτοις δὲν μιλᾶνε. Δὲν μιλᾶνε, γιατὶ δὲν ἔχουν σκέψεις καὶ ἰδέες. Ὁ ἄνθρωπος ὅμως μιλάει, γιατὶ ἔχει νοῦ ποὺ σκέπτεται, ἡ δὲ γλῶσσα του εἶνε τὸ ὄργανο ποὺ ἐξωτερικεύει τὸν ἐσωτερικό του κόσμο. Χωρὶς τὸ ὄργανο αὐτὸ ὁ ἄνθρωπος θὰ δυσκολευόταν νὰ πῆ στὸν ἄλλο τί σκέπτεται καὶ τί θέλει. Αὐτὸ τὸ βλέπουμε στὴν περίπτωσι τῶν κωφαλάλων, ποὺ προσπαθοῦν νὰ συνεννοηθοῦν μὲ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους μὲ διάφορες κινήσεις τῶν χεριῶν τους.

Ἑρμηνεία στὸ Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς τῶν Πατέρων τῆς Δ΄ Οἰκουμ. Συνόδου ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ π. Αὐγουστῖνου ''Σταγόνες ἀπὸ τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν'

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Δ΄ ΟΙΚΟΥΜ. ΣΥΝΟΔΟΥ

Ματθ. 5, 14-19

 

ΟΛΟΙ ΚΗΡΥΚΕΣ!

«Ὅς δʼ ἄν ποιήση καῖ διδάξη, οὗτος μέγας

κληθήσεται ἐν τῆ βασιλεία τῶν οὐρανῶν»

(Ματθ. 5, 19)

 

ΣΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί μου, σʼ ὅλους τοὺς ναοὺς τῆς Ὀρθοδοξίας διαβάζεται μία περικοπὴ ἀπὸ τὴν ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁμιλία τοῦ Κυρίου.

Ὁ Κύριος στὴν περικοπὴ αὐτὴ τονίζει τὴν ἀξία ποὺ ἔχει γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ κόσμου ἕνας γνήσιος ὁπαδὸς τῆς χριστιανικῆς ἀληθείας, ἕνας ἐμπνευσμένος κήρυκας τοῦ εὐαγγελίου. Ἡ ἐπίδρασί του στὸν κόσμο εἶνε πολὺ μεγάλη. Ἡ ζωή του εἶνε θεατὴ ἀπʼ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους. Μοιάζει ὁ πιστὸς μὲ μιὰ πόλι ποὺ εἶνε κτισμένη πάνω στὴν κορυφὴ ἑνὸς βουνοῦ. Ὅπως ἡ πόλι αὐτὴ εἶνε ὁρατὴ ἀπʼ ὅλα τὰ μέρη, ἔτσι καὶ ὁ πιστὸς μαθητὴς τοῦ Κυρίου εἶνε ὁρατὸς ἀπʼ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους ποὺ παρακολουθοῦν τὴ ζωή του. Γιʼ αὐτὸ πρέπει νὰ εἶνε ἁγία, νὰ λάμπη. Πρέπει μέσα στὴν κοινωνία νὰ εἶνε ἕνας μικρὸς ἥλιος. Κι ὅπως ὁ ἥλιος στέλνει παντοῦ τὶς ἀκτῖνες του καὶ φωτίζει ὅλα τὰ μέρη τῆς γῆς, ἔτσι καὶ ὁ πιστὸς μαθητὴς πρέπει μὲ τὸ παράδειγμα καὶ μὲ τὸ κήρυγμά του νὰ φωτίζη τὸν κόσμο.

«Ὑμεῖς» (σεῖς δηλαδή), εἶπε ο Χριστὸς ἀπευθυνόμενος

πρὸς τοὺς μαθητὰς ὅλων τῶν αἰώνων

«σεῖς, εἶσθε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. Σεῖς θᾶ διαλύσετε

τὰ σκοτάδια τῆς πλάνης καὶ τῆς ἁμαρτίας.

Σεῖς θὰ κάνετε νὰ λάμψη παντοῦ ἡ ἀλήθεια.

Οἱ ἄνθρωποι θὰ δοῦν τὰ καλά σας ἔργα,

θὰ έλκυσθοῦν πρὸς τὴν ἀλήθεια,

καὶ θὰ δοξάσουν τὸν ούράνιο Πατέρα.

Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου» (Ματθ. 5, 14-16).

Έκτακτη ανακοίνωση αδελφότητας "Αγία Μακρίνα"



ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ

                      «Α Γ Ι Α     Μ Α Κ Ρ Ι Ν Α»

                     Τροπαιούχου 16-Φλώρινα

                     Τηλ.23850-29.940 Τ.Κ. 53100

 

 

                                                                     Ἐν  Φλωρίνῃ  τῇ 18ῃ  Ἰουλίου  2020

 

                       

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Ι Σ

                   

          Ανακοινώνεται ότι η προγραμματισμένη Αγρυπνία για σήμερα Σάββατο 18-7-2020 και ώρες 9.30 μ.μ.-01.00 π.μ. δε θα τελεστεί λόγω έκτακτων καιρικών συνθηκών. Το υπόλοιπο πρόγραμμα εξακολουθεί να ισχύει.

 

Κυριακὴ   19-7-2020

Ὥρα 7.30΄-10.30΄π.μ.

Ὄρθρος καὶ Θεία Λειτουργία.

   

Ὥρα 7.00΄μ.μ.  

Ἑσπερινὸς καὶ Παρακλητικὸς Κανὼν τῆς Ἁγίας Μακρίνης. Κτιτορικὸν μνημόσυνον.

 

Δευτέρα   20-7-2020

Ὥρα 7.30΄-10.00΄π.μ.

Ὄρθρος καὶ Θεία Λειτουργία.

  

Ὥρα 7.00΄μ.μ. 

Ἑσπερινὸς καὶ Παρακλητικὸς Κανὼν τῶν Ἁγίων Ὁσιομαρτύρων Ῥαφαὴλ, Νικολάου καὶ Εἰρήνης τῶν νεοφανῶν.

 

                  

                                        Ἐκ τῆς Ἀδελφότητος  


«Η Μεγάλη Εκκλησία έν αιχμαλωσία» - Ισλαμισμός κατά Χριστιανισμού της κ. Αθηνάς Κατσαφάδου



Ή Μεγάλη Εκκλησία της Αγίας του Θεού Σοφίας έγινε τζαμί. Ό συμβολισμός μιάς τέτοιας κίνησης τεράστιος. Αποδεικνύει πώς, ή Τουρκία δεν παλεύει για μία θέση περιφερειακής δύναμης στην παγκόσμια σκακιέρα , αλλά, μιάς μεγάλης δύναμης δίπλα στις ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία.

Με όπλο τον δήθεν εκσυγχρονισμένο ισλαμισμό ό Ερντογκάν μετατρέπει τον κοσμικό χαρακτήρα του τουρκικού κράτους πού θέσπισε ό Κεμάλ σε θρησκευτικό κράτος. Βούλησή και όνειρό του να γίνει χαλίφης όλων των μουσουλμάνων. Όπως ό εκάστοτε σουλτάνος της πάλαι ποτέ Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Εκμεταλλεύεται πλήρως την έλλειψη σοβαρής εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης πού χαράζεται από την ανέκαθεν φιλότουρκη Γερμανία , την ανεξήγητη ΄΄συμπάθεια΄΄ προς το πρόσωπό του πού του επιδεικνύει ό προέδρος Τράμπ , και την ασταθή καί πρόσκαιρη συμμαχία του με τον προαιώνιο εχθρό του την Ρωσία.Εκμεταλλεύεται κυρίως το προεκλογικό και επαμφοτερίζον κλίμα των ΗΠΑ. Εκμεταλεύεται , την δεινή οικονομική θέση πού έχει περιέλθει ή Ελλάδα λόγω των μνημονίων πού μας έχουν επιβάλλει οί ΄΄εταίροι΄΄, με τις γνωστές συνέπειες. Εκμεταλεύεται, ως γερός παίκτης τις αδυναμίες του αντιπάλου. Τά θέλει όλα, και ει δυνατόν χωρίς κόστος.

Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2020

Ψαλτηρίου Θησαύρισμα: Ψαλμός 9ος

1 Ες τ τλος, πρ τν κρυφων το υο· ψαλμς τ Δαυδ.

2 - ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΜΑΙ σοι, Κριε, ν λ καρδίᾳ μου, διηγσομαι πντα τ θαυμσι σου·

2 Θα σε δοξολογήσω Κυριε, με όλην μου την καρδίαν, θα διηγηθώ με ευγνωμοσύνην όλα τα θαυμαστά σου έργα.

3 εφρανθσομαι κα γαλλισομαι ν σο, ψαλ τ νματ σου, Υψιστε.

3 Θα πλημμυρίσω από χαράν και αγαλλίασιν αναλογιζόμενος την πατρικήν σου παντοδύναμον προστασίαν. Θα ψάλλω ύμνους δοξολογίας προς το πάντιμον όνομά σου, Υψιστε Κυριε.

4 ν τ ποστραφναι τν χθρν μου ες τ πσω, σθενσουσι κα πολονται π προσπου σου,

4 Οταν κατετροπώθησαν και πανικόβλητοι ετράπησαν εις φυγήν οι εχθροί μου, συνετρίβη η δύναμίς των. Αυτοί εξηφανίσθησαν, εχάθησαν εξ ολοκλήρου, μόλις εφάνη το προστατευτικόν δι' εμέ, το ωργισμένον δι' εκείνους, πρόσωπόν σου.

5 τι ποησας τν κρσιν μου κα τν δκην μου, κθισας π θρνου κρνων δικαιοσνην.

5 Διότι συ, ως δίκαιος και παντοδύναμος κριτής, έκρινες την υπόθεσίν μου, έκαμες δίκην υπέρ εμού. Εκάθισες στον βασιλικόν δικαστικόν σου θρόνον, συ ο οποίος κρίνστους πάντας και τα πάντα με δικαιοσύνην.

6 πετμησας θνεσι, κα πλετο σεβς· τ νομα ατο ξλειψας ες τν αἰῶνα κα ες τν αἰῶνα το αἰῶνος.

6 Εβγαλες καταδικαστικήν απόφασιν κατά των εθνών αυτών, τους ήλεγξες δια τας παρανομίας των και κατεστράφησαν οι ασεβείς αυτοί. Το όνομά των, που δι' άλλους μεν είχε καταντήσει φόβητρον, δι' άλλους δε αξιοζήλευτον, το έσβησες άπαξ δια παντός, ώστε να μη ακουσθή ποτε πλέον.

7 το χθρο ξλιπον α ομφααι ες τλος, κα πλεις καθελες· πλετο τ μνημσυνον ατο μετ᾿ χου,

7 Αι πολεμικαί θανατηφόροι μεγάλαι σπάθαι του εχθρού αυτού και αι άλλαι πολεμικαί μηχαναί κατεστράφησαν εξ ολοκλήρου· τας ωχυρωμένας του πόλεις κατεκρήμνισες και η ανάμνησίς του εξηφανίσθη μετά βοής.

8 κα Κριος ες τν αἰῶνα μνει. τομασεν ν κρσει τν θρνον ατο,

8 Ο Κυριος όμως και απειροτέλειος Θεός μένει στον αιώνα. Ητοίμασε και έχει πάντοτε έτοιμον τον βασιλικόν θρόνον της δικαίας του κρίσεως.

9 κα ατς κρινε τν οκουμνην ν δικαιοσν, κρινε λαος ν εθτητι.

9 Αυτός θα κρίνη και θα δικάση την οικουμένην με δικαιοσύνην, θα κρίνη τους λαούς της γης με απροσωποληψίαν και ευθύτητα.

10 κα γνετο Κριος καταφυγ τ πνητι, βοηθς ν εκαιραις ν θλψεσι·

10 Ετσι ο Κυριος έγινε καταφύγιον δια τους πτωχούς και τους αδυνάτους. Βοηθός αυτών εις την κατάλληλον στιγμήν, όταν αυτοί ευρίσκωνται υπό το κράτος θλίψεων και αδικιών.

11 κα λπιστωσαν π σο ο γινσκοντες τ νομ σου, τι οκ γκατλιπες τος κζητοντς σε, Κριε.

11 Εις σέ, λοιπόν, ας έχουν στηριγμένας τας ελπίδας των όσοι σε εγνώρισαν, διότι συ δεν εγκαταλείπεις ποτέ εκείνους, οι οποίοι μετά πόθου σε ζητούν και προς σε καταφεύγουν.

12 ψλατε τ Κυρίῳ, τ κατοικοντι ν Σιν, ναγγελατε ν τος θνεσι τ πιτηδεματα ατο,

12 Ψαλατε, λοιπόν, όλοι ύμνους δοξολογίας και ευχαριστίας προς τον Κυριον, ο οποίος μένει στον ιερόν τόπον, εις την Σιών. Διαλαλήσατε εις όλα τα έθνη τα μεγαλουργήματα αυτού.

13 τι κζητν τ αματα ατν μνσθη, οκ πελθετο τς κραυγς τν πεντων.

13 Διότι ο Κυριος, ο εκδικητής των αθώων αιμάτων και τιμωρός των εγκληματιών, ενεθυμήθη τους αδικηθέντας, εμακροθύμησε δια τον εγκληματίαν, αλλά δεν ελησμόνησε την ικεσίαν των δεομένων προς αυτόν πτωχών και αδυνάτων και αδικουμένων.

14 λησν με, Κριε, δε τν ταπενωσν μου κ τν χθρν μου, ψν με κ τν πυλν το θαντου,

14 Ελέησε με, Κυριε, ίδε τον εξευτελισμόν, τον οποίον υπέστην εκ μέρους των εχθρών μου. Συ, ο οποίος συνεχώς από θανασίμους κινδύνους με σώζεις, συ που με αρπάζεις από αυτάς άκομα τας πύλας του θανάτου, και μου χαρίζεις δόξαν,

15 πως ν ξαγγελω πσας τς ανσεις σου ν τας πλαις τς θυγατρς Σιν. γαλλισομαι π τ σωτηρίῳ σου.

15 δείξε και τώρα την προστασίαν σου, δια να διαλαλήσω, ελεύθερος πλέον και ασφαλής, όλας τας δοξολογίας σου εις τας πύλας της Σιών, την οποίαν ως θυγατέρα σου αγαπάς. Τοτε εγώ θα πλημμυρίσω από αγαλλιασιν δια την σωτηρίαν, που θα μου έχης δώσει.

16 νεπγησαν θνη ν διαφθορ, ποησαν, ν παγδι τατ, κρυψαν, συνελφθη πος ατν.

16 Τα εχθρικά όμως ειδωλολατρικά έθνη εβυθίσθησαν και εκόλλησαν στον βόρβορον, ώστε να είναι βεβαία πλέον η καταστροφή των, διότι εις την παγίδα, την οποίαν με πολλήν τέχνην εσκέπασαν, δια να συλλάβη τα ανύποπτα αθώα θύματά των, εις αυτήν, ως εις άλλο δόκανον, επιάστηκαν τα ιδικά των πόδια.

17 γινσκεται Κριος κρματα ποιν, ν τος ργοις τν χειρν ατο συνελφθη μαρτωλς. (δ διαψλματος).

17 Με τα θαυμαστά αυτά έργα της δικαιοσύνης σου γίνεται υλοφάνερον και γνωστόν εις όλον τον κόσμον, ότι ο Κυριος πάντοτε δικαίας κρίσεις και αποφάσεις λαμβάνει και εφαρμόζει. Εφερεν εν τη δικαιοσύνη του έτσι τα πράγματα ο Κυριος, ώστε ο αμαρτωλός συλλαμβάνεται ο ίδιος εις τα παγιδευτικά έργα, που έχει στήσει δια τους άλλους.

18 ποστραφτωσαν ο μαρτωλο ες τν δην, πντα τ θνη τ πιλανθανμενα το Θεο,

18 Ας καταδικασθούν και ας ριφθούν εις τας οδύνας του άδου οι αμετανόητοι αμαρτωλοί, όλα τα ειδωλολατρικά έθνη, τα οποία λησμονούν και καταφρονούν τον Θεόν.

19 τι οκ ες τλος πιλησθσεται πτωχς, πομον τν πεντων οκ πολεται ες τλος.

19 Διότι δεν θα λησμονηθή μέχρι τέλους ο πτωχός και αδύνατος, που πιστεύει και ελπίζει στον Θεόν. Η ελπίδα προς τον Θεόν και η υπομονή, την οποίαν δείχνουν κατά το διάστημα των θλίψεών των οι πένητες, δεν θα χαθή, δεν θα μείνη μέχρι τέλους χωρίς ικανοποίησιν εκ μέρους του Θεού.

20 νστηθι, Κριε, μ κραταιοσθω νθρωπος, κριθτωσαν θνη νπιν σου.

20 Σηκω επάνω, Κυριε, δίκαιος και ισχυρός, και ας μη υψώνεται και μεγαλοφρονή ο άδικος και εξευτελισμένος άνθρωπος. Ας κριθούν και ας δικασθούν ενώπιόν σου όλα τα ασεβή έθνη.

21 κατστησον, Κριε, νομοθτην π᾿ ατος, γντωσαν θνη τι νθρωπο εσιν. (διψαλμα).

21 Θέσε επάνω εις αυτά αυστηρόν νομοθέτην, που θα τους δεσμεύη με τους δικαίους νόμους και θα τους κρίνη οσάκις τους παραβαίνουν. Από την ιδικήν σου δικαίαν και παντοδύναμον παρέμβασιν, ας μάθουν οι ειδωλολάτραι, οι εθνικοί, ότι δεν είναι τίποτε άλλο παρά ασθενείς και ανόητοι άνθρωποι.

22 (Μασ. 10 1-18) Ινατ, Κριε, φστηκας μακρθεν, περορς ν εκαιραις ν θλψεσιν;

22 (Μασ. 10 1-18) Διατί, Κυριε, έχεις σταθή εις την παρούσαν περίστασιν μακράν από ημάς; Διατί δεν μας προσέχεις τώρα, που ευρισκόμεθα εις περιστάσεις θλίψεων;

23 ν τ περηφανεεσθαι τν σεβ μπυρζεται πτωχς, συλλαμβνονται ν διαβουλοις, ος διαλογζονται.

23 Καίεται μέσα στο καμίνι θλίψεως και αγωνίας ο ενάρετος πτωχός, εις καιρόν που υπερηφανεύεται αλαζονικά δια την επικράτησίν του ο αμαρτωλός. Συλλαμβάνονται οι ταλαίπωροι πτωχοί εις τας παγίδας, τας οποίας με πανουργίαν ετοιμάζουν εναντίον των οι αμαρτωλοί.

24 τι παινεται μαρτωλς ν τας πιθυμαις τς ψυχς ατο, κα δικν νευλογεται·

24 Στενοχωρείται ο δίκαιος, διότι βλέπει να καυχάται και να θαυμάζεται από τους ομοίους του ο αμαρτωλός. Βλέπει να εκπληρώνονται αι αμαρτωλαί επιθυμίαι της ψυχής εκείνου και να καλοτυχίζεται ο άδικος από τους ομοίους του.

25 παρξυνε τν Κριον μαρτωλς· κατ τ πλθος τς ργς ατο οκ κζητσει· οκ στιν Θες νπιον ατο.

25 Με αυτήν όμως την συμπεριφοράν του ο αμαρτωλός, όταν λέγη ότι δεν θα ζητήση ευθύνας δια τας αμαρτίας και τας αδικίας του ο Θεός, εξώργισεν εναντίον του τον Κυριον. Ο αμαρτωλός ζη, ως εάν δεν υπάρχη ενώπιόν του και ως εάν δεν τον βλέπη ο Θεός!

26 βεβηλονται α δο ατο ν παντ καιρ, νταναιρεται τ κρματ σου π προσπου ατο, πντων τν χθρν ατο κατακυριεσει·

26 Εις κάθε στιγμήν και ώραν είναι ρυπαροί και βρωμεροί οι δρόμοι της ζωής του. Καταφρονεί και καταπατεί ασυστόλως τα προστάγματα και τας εντολάς σου εμπρός εις τα μάτια σου και φαντάζεται εν τη αλαζονία του ότι θα επικρατήση εναντίον όλων των εχθρών του, οι οποίοι εχθροί του είναι οι ιδικοί σου φίλοι.

27 επε γρ ν καρδίᾳ ατο· ο μ σαλευθ, π γενες ες γενεν νευ κακο.

27 Διότι είπεν από μέσα του· “δεν θα μετακινηθώ ποτέ από κανένα, η ευτυχία μου είναι μόνιμος. Εγώ και οι απόγονοί μου θα ζήσωμεν χωρίς θλίψεις”.

28 ο ρς τ στμα ατο γμει κα πικρας κα δλου, π τν γλσσαν ατο κπος κα πνος.

28 Ετσι σκέπτεται εκείνος, του οποίου το στόμα είναι γεμάτο από κατάραν εναντίον του Θεού, από πικρίαν και δολιότητα κατά του πλησίον του. Εκείνος, κάτω από την γλώσσαν του οποίου φωληάζει και ξεχύνεται η κακότης και η μοχθηρία.

29 γκθηται νδρ μετ πλουσων, ν ποκρφοις το ποκτεναι θον· ο φθαλμο ατο ες τν πνητα ποβλπουσιν·

29 Στήνει ενέδραν και παραμονεύει μαζή με άλλους πλουσίους, στήνει καρτέρι εις αποκρύφους τόπους, δια να φονεύση τον αθώον διαβάτην. Οι οφθαλμοί του κακοποιού αυτού στρέφονται άγριοι και απειλητικοί εναντίον του πτωχού και ανυπερασπίστου ανθρώπου.

30 νεδρεει ν ποκρφ ς λων ν τ μνδρ ατο, νεδρεει το ρπσαι πτωχν, ρπσαι πτωχν ν τ λκσαι ατν·

30 Παραμονεύει εις αποκρύφους τόπους, όπως το ληοντάρι παραφυλάττει κρυμμένο μέσα εις την φωλεάν του, ενεδρεύει, δια να αρπάση τον πτωχόν, να αρπάση τον πτωχόν παρασύρων αυτόν με απατηλούς τρόπους.

31 ν τ παγδι ατο ταπεινσει ατν, κψει κα πεσεται ν τ ατν κατακυριεσαι τν πεντων.

31 Εις την ενέδραν, που στήνει συμμαζεύεται, σκύβει, εξαπλώνεται κάτω στο έδαφος, δια να μπορέση με τον τρόπον αυτόν να ορμήση αιφνιδίως και κατακυριεύση τους ταλαιπωρημένους πτωχούς.

32 επε γρ ν καρδίᾳ ατο· πιλλησται Θες, πστρεψε τ πρσωπον ατο το μ βλπειν ες τλος.

32 Είπε από μέσα του σύμφωνα με την επιθυμίαν της πονηράς καρδίας του· “ο Θεός μας ελησμόνησε, εγύρισε αλλού το πρόσωπόν του και δεν μας βλέπει καθόλου”.

33 νστηθι, Κριε Θες μου, ψωθτω χερ σου, μ πιλθ τν πεντων.

33 Σηκω, Κυριε και Θεέ μου, εν τη δικαιοσύνη σου. Ας υψωθή η παντοδύναμος δεξιά σου και ας πέση τιμωρός εναντίον εκείνων. Μη λησμονής τους ταλαιπωρημένους, τους πτωχούς.

34 νεκεν τνος παρργισεν σεβς τν Θεν; επε γρ ν καρδίᾳ ατο· οκ κζητσει.

34 Διατί επροκάλεσε οξείαν την οργήν ο ασεβής; Διότι είπεν από μέσα του, σύμφωνα με τους πόθους της πονηράς καρδίας του· “ο Θεός δεν ζητεί λογαριασμόν και δεν μας καταλογίζει ευθύνας δια τας πράξεις μας”!

35 βλπεις, τι σ πνον κα θυμν κατανοες το παραδοναι ατος ες χερς σου· σο γκαταλλειπται πτωχς, ρφαν σ σθα βοηθς.

35 Αλλά συ, Κυριε, τα βλέπεις όλα· όχι μόνον τας εξωτερικάς πράξστου ανθρώπου, αλλά και αυτάς τας σκέψεις και επιθυμίας των καρδιών. Γνωρίζεις τόσον τους πόνους και τας θλίψστου πτωχού όσον και τον θηριώδη θυμόν του ασεβούς. Τα βλέπεις όλα, δια να παραδώσης εν τη δικαιοσύνη σου τους ασεβείς εις την τιμωρόν δεξιάν σου. Εις την ιδικήν σου όμως προστασίαν έχει ελπίσει και έχει εγκαταλειφθή ο πτωχός. Του ορφανού συ είσαι βοηθός.

36 σντριψον τν βραχονα το μαρτωλο κα πονηρο, ζητηθσεται μαρτα ατο, κα ο μ ερεθ.

36 Συντριψε συ την καταπιεστικήν δύναμιν του αμαρτωλού και του πονηρού ανθρώπου. Εξάλειψε αυτόν και τας κακάς του πράξεις, ώστε, εάν αναζητηθή το κακόν που έκαμε, να μη ευρεθή ούτε αυτός ούτε εκείνο.

37 βασιλεσει Κριος ες τν αἰῶνα κα ες τν αἰῶνα το αἰῶνος, πολεσθε θνη κ τς γς ατο.

37 Μονον ο αιώνιος Κυριος θα βασιλεύση στους αιώνας των αιώνων. Σεις οι ειδωλολάτραι θα εξολοθρευθήτε από την γην του Κυρίου.

38 τν πιθυμαν τν πεντων εσκουσε Κριος, τν τοιμασαν τς καρδας ατν προσσχε τ ος σου

38 Ο Κυριος ήκουσε την δικαίαν επιθυμίαν των πτωχών ανθρώπων. Και το αυτί του το έτεινε προσεκτικόν στους δικαίους πόθους της καρδίας των.

39 κρναι ρφαν κα ταπειν, να μ προσθ τι μεγαλαυχεν νθρωπος π τς γς.

39 Ανέλαβεν αυτός, να κρίνη με δικαιοσύνην επί της υποθέσεως του ορφανού και του πτωχού ανθρώπου, να τους υπερασπίση εν τη παντοδυναμία του, ώστε να μη τολμήση πλέον κανείς άνθρωπος επί της γης να αλαζονευθή εις βάρος αυτών και του Θεού.