«Βασιλίδος Εγκώμιον» Εκδήλωση μνήμης για την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως

κάμερα-φωτογραφίες:

Κώστας Τρύφων (floriniotika.gr)

Η Ιερά Μητρόπολη Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας και ο Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος Φλωρίνης «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ» πραγματοποίησαν εκδήλωση μνήμης για την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, με την επωνυμία: «Βασιλίδος Εγκώμιον»

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Τετάρτης 17 Ιουνίου, στην Αίθουσα Θεάτρου του Φ. Σ. Φ «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ».

Προλόγισε για την εκδήλωση ο εκπαιδευτικός Δημήτριος Παπαδόπουλος ο οποίος είχε όλη την επιμέλεια της εκδήλωσης, ενώ χαιρετισμό εκ μέρους του Μητροπολίτη Ειρηναίου ο οποίος απουσίαζε ανέγνωσε ο π. Ευάγγελος.

Στην εκδήλωση παρουσιάστηκαν ύμνοι, τραγούδια και επιλεγμένα κείμενα παλαιότερων και νεότερων συγγραφέων, τα οποία αναδεικνύουν τη διαχρονική σημασία της Κωνσταντινουπόλεως για την ιστορία, τον πολιτισμό και την πνευματική πορεία του Γένους μας.

Συμμετείχε η Μακεδονική Βυζαντινή Χορωδία «Άγιος Αγαθάγγελος Φλωρίνης» του «Αριστοτέλη» και η Χορωδία του 1ου Γενικού Λυκείου Φλώρινας, πλαισιωμένες από μουσικούς και ερμηνευτές οι οποίοι ερμήνευσαν τραγούδια αφιερωμένα στην Πόλη.

Δείτε στο παρακάτω βίντεο όλη την εκδήλωση καθώς και φωτογραφικό υλικό.

Σχολιασμός στο 65ο κεφάλαιο του Ησαΐα από τον αρχιμανδρίτη πατέρα Σεβαστιανό Τοπάλη

Χανιά: Δεκάδες εικόνες αγίων πεταμένες σε κάδο – Η κοινωνία μας έγινε και επίσημα πνευματική χωματερή!

Κάποτε οι πρόγονοι μας προτιμούσαν τον θάνατο παρά να ασεβήσουν σε μια εικόνα και σήμερα ασυνείδητοι κάφροι τις πετούν στα σκουπίδια!

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Πώς να μη ματώνει η ψυχή σου καθημερινά, βλέποντας πόσο πρόστυχα αδιάφορη έχει καταντήσει προς τα ιερά η σημερινή Ελλάδα; Ένας πολιτισμός φαίνεται από τα σκουπίδια του, λέει ένα γνωστό ρητό. Τι να πούμε όμως για μια κοινωνία που ρίχνει τον ίδιο τον πολιτισμό και την πίστη του στα σκουπίδια;

Αυτό που συνέβη στην Κρήτη και κυκλοφόρησε ευρέως ως είδηση, δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Είναι η θλιβερή επιβεβαίωση ενός γενικότερου φαινομένου: όλο και περισσότεροι άξεστοι συμπολίτες μας, πετούν στα σκουπίδια ορθόδοξες εικόνες και άλλα θρησκευτικά αντικείμενα.

Δημογραφικὸ SOS: Ἡ Ἑλλάδα μικραίνει, ἀλλὰ οἱ ἀρμόδιοι πανηγυρίζουν γιὰ «ἀνάπτυξη»

Ἄλλη μία χρονιὰ πέρασε καὶ ἄλλο ἕνα καμπανάκι χτύπησε γιὰ τὴ χώρα. Μόνον ποὺ πλέον δὲν πρόκειται γιὰ καμπανάκι. Πρόκειται γιὰ σειρήνα κινδύνου ποὺ οὐρλιάζει μὲ ὅλη της τὴ δύναμη, ἐνῶ τὸ πολιτικὸ σύστημα μοιάζει νὰ ἔχει συνηθίσει τὸν ἦχο καὶ νὰ συνεχίζει ἀτάραχο τὴν πορεία του.Τὰ στοιχεῖα τῆς ἘΛΣΤΑΤ γιὰ τὸ 2025 εἶναι ἀμείλικτα. Οἱ γεννήσεις ἔπεσαν στὶς 65.594. Πρὶν ἀπὸ μόλις πέντε χρόνια, τὸ 2020, ἦταν 84.764. Μέσα σὲ μία πενταετία χάθηκαν 19.170 γεννήσεις. Δὲν χάθηκαν ἀριθμοί. Χάθηκαν παιδικὰ γέλια. Χάθηκαν μαθητὲς ποὺ δὲν θὰ καθίσουν ποτὲ σὲ σχολικὰ θρανία. Χάθηκαν νέοι ποὺ δὲν θὰ ἐργαστοῦν, δὲν θὰ δημιουργήσουν οἰκογένειες, δὲν θὰ κρατήσουν ζωντανὲς τὶς τοπικὲς κοινωνίες.

Γ. Ρούντας για Προσωπικό Αριθμό: "Να μας σφραγίσετε θέλετε; Ε, όχι!"

 πηγή: https://www.youtube.com/

Τα «κλεμμένα» σύκα και η διάκριση του Άγιου Παΐσιου

Κάποτε, δύο νεαροί επισκέπτες πήγαιναν να δουν τον Άγιο Παΐσιο στο κελί του, στην Παναγούδα. Στον δρόμο, πεινούσαν πολύ και είδαν μια συκιά σε ένα ξένο κελί. Χωρίς να το πολυσκεφτούν, πήδηξαν τον φράχτη, έκοψαν μερικά σύκα και τα έφαγαν. Όταν έφτασαν στον Άγιο Παΐσιο, εκείνος τους υποδέχτηκε με το γνωστό του χαμόγελο. Πριν προλάβουν να πουν οτιδήποτε, ο Άγιος πήγε μέσα και τους έφερε ένα πιάτο με λουκούμια και νερό. Καθώς κάθονταν, τους κοίταξε στα μάτια και είπε αστειευόμενος:

— «Ευλογημένα παιδιά, το λουκούμι είναι καλό, αλλά σαν τα κλεμμένα σύκα του γείτονα δεν έχει, ε;»

Οι νεαροί κοκκίνισαν από ντροπή, καταλαβαίνοντας ότι ο Γέροντας είχε το διορατικό χάρισμα. Όμως, ο Άγιος Παΐσιος, αντί να τους μαλώσει, πρόσθεσε με απλότητα:

— «Μην ανησυχείτε, ο Θεός βλέπει την ανάγκη και την πείνα του ανθρώπου. Αλλά την επόμενη φορά, να χτυπάτε την πόρτα και να ζητάτε. Ο μοναχός θα σας έδινε όλο το δέντρο με χαρά. Η ευλογία έρχεται όταν ζητάμε, όχι όταν παίρνουμε στα κρυφά.»

πηγή: https://romioitispolis.gr/

Πολλοί γνωρίζουν τα πάντα για τον κόσμο και ελάχιστα για την ψυχή τους.

[.....] Η βαθύτερη τραγωδία της σύγχρονης εποχής δεν είναι η έλλειψη πληροφοριών αλλά η έλλειψη αυτού του βιώματος. Πολλοί γνωρίζουν τα πάντα για τον κόσμο και ελάχιστα για την ψυχή τους. Έχουν μάθει να μετρούν, να υπολογίζουν, να κατακτούν, αλλά δυσκολεύονται να σταθούν μόνοι μέσα στη σιωπή. Και όμως, η σιωπή δεν είναι απουσία. Είναι ο χώρος όπου ακούγονται οι πιο ουσιαστικές φωνές.

Στις πιο αληθινές στιγμές της ζωής μας νιώθουμε ότι κάποιος μας γνωρίζει καλύτερα από όσο γνωρίζουμε εμείς τον εαυτό μας. Ότι υπάρχει ένα βλέμμα που αγκαλιάζει τις αντιφάσεις μας χωρίς να τις απορρίπτει. Που γνωρίζει τις αποτυχίες μας χωρίς να μας ταπεινώνει. Που βλέπει τις πληγές μας χωρίς να αποστρέφεται το πρόσωπό του.

Η θεολογική εμπειρία ονομάζει αυτή τη μυστική πραγματικότητα Θεό.

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Καλλίστου Κωνσταντινουπόλεως (20 Ιουνίου)

O Όσιος Πατήρ ημών Kάλλιστος ο Kωνσταντινουπόλεως, 

εν ειρήνη εκοιμήθη

Kάλλη παρελθών φθαρτά Kάλλιστ’ ευθύφρον,

Kάλλη βλέπεις νυν, α φθαρήναι ουκ ένι1.

Σημείωση

1. Oύτος ο Άγιος Kάλλιστος πρότερον ενασκούμενος εν τη κατά το όρος του Άθω Σκήτει του Mαγουλά, ύστερον από την ασκητικήν παλαίστραν, ανέβη εις τον θρόνον της Kωνσταντινουπόλεως επί Iωάννου Kαντακουζηνού, και Iωάννου Παλαιολόγου, εν έτει ‚ατν΄ [1350] μετά τον Πατριάρχην Iσίδωρον. Oύτος ήτον εν αρεταίς διαβεβοημένος, ως μαρτυρεί ο Kαντακουζηνός, βιβλ. δ΄, κεφάλ. γ΄. Πατριαρχεύσας δε χρόνους δύω, επαραχώρησε τον θρόνον εις τους βουλομένους, και πηγαίνωντας εις την Mονήν του Mάμαντος την εδικήν του, εκεί ησύχασε, κατά τον αυτόν Kαντακουζηνόν, και έγινεν αντ’ αυτού Πατριάρχης Φιλόθεος. Aφ’ ου δε ο Kαντακουζηνός εδιάλεξε την μοναδικήν ζωήν, και έγινε βασιλεύς Iωάννης ο Παλαιολόγος, τότε και ο Kάλλιστος ελθών από Tενέδου, (όπου είχεν υπάγη) έγινε δεύτερον Πατριάρχης.

Μνήμη του Aγίου Iερομάρτυρος Mεθοδίου, Eπισκόπου Πατάρων (20 Ιουνίου)

Mέθοδον Mεθόδιος βίου προς βίον,

Mεθείς οδεύει, ου μέθοδος ου πέλει.

Eικάδι αρχιθύτην Mεθόδιον άορ κατέπεφνεν.

Άγιος Ιερομάρτυς Μεθόδιος Επίσκοπος Πατάρων. 

Τοιχογραφία του 14ου αιώνα στην 

Ιερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι, Κοσσυφοπέδιο

Oύτος ο μακάριος παιδιόθεν αφιέρωσε τον εαυτόν του εις τον Θεόν, όθεν έγινε σκεύος τίμιον και δοχείον του Παναγίου Πνεύματος. Διά τούτο και την Aρχιερωσύνην με θείαν ψήφον λαβών, καλώς και θεοφιλώς εποίμανε το εμπιστευθέν αυτώ ποίμνιον, και με τους λαμπρούς και γλυκείς του λόγους εφώτισε και εγλύκανε τα των Oρθοδόξων πληρώματα. Bλέπωντας δε την κακοδοξίαν και απάτην των του Ωριγένους οπαδών, οι οποίοι τότε ευρίσκοντο1, ως άριστος ποιμήν κατέφλεξεν αυτήν με το θείον πυρ της διδασκαλίας του, ολιγοστεύσας το σκότος αυτής με την θείαν χάριν, και με την εδικήν του σοφίαν. Όθεν και η των λόγων αυτού αστραπή, και η της γνώσεως σάλπιγξ εξήλθεν εις όλην την γην.

Βολὲς Νέας Σμύρνης Συμεῶν κατὰ Μητσοτάκη καὶ Ἀρχιεπισκόπου: «Δὲν ζητήσαμε αὐξήσεις – Νὰ ἀποσυρθεῖ ἡ διάταξη»!

Προ­βλη­μα­τί­στη­κα πο­λύ ἄν ἔ­πρε­πε νά γρά­ψω κά­τι ἤ νά σι­ω­πή­σω γι­ά τό ζή­τη­μα τῆς κυ­βερ­νη­τι­κῆς πρω­το­βου­λί­ας γι­ά τήν αὔ­ξη­ση τῶν ἀ­πο­δο­χῶν τοῦ Ἀρ­χι­ε­πι­σκό­που καί τῶν Μη­τρο­πο­λι­τῶν, τό ὁ­ποῖ­ο αὐ­τές τίς μέ­ρες τό­σο θό­ρυ­βο προ­κα­λεῖ.

Ἡ ἐ­πί­μο­νη ὅ­μως σύ­στα­ση προ­σώ­που πού μέ πε­ρι­βάλ­λει μέ βα­θύ σε­βα­σμό καί πο­λλή ἀ­γά­πη μέ ἀ­νάγ­κα­σε τε­λι­κά νά πα­ρα­με­ρί­σω τούς δι­σταγ­μούς μου καί νά χα­ρά­ξω τίς γραμ­μές πού ἀ­κο­λου­θοῦν.

1. Δι­α­νύ­ω τό 24ο ἔ­τος τῆς ἀρ­χι­ε­ρα­τεί­ας μου. Οὐ­δέ­πο­τε σέ σύ­νο­δο ἐ­τέ­θη ἤ δι­α­τυ­πώ­θη­κε γρα­πτῶς ἀ­πό κά­ποι­ον Ἱ­ε­ράρ­χη δη­μο­σί­ως αἴ­τη­μα αὐξήσεως τῶν ἀ­πο­δο­χῶν μας. Ἑ­πο­μέ­νως τό λε­χθέν ἀ­πό ἐ­πί­ση­μα χεί­λη ὅ­τι αὐ­τό ἀ­πο­τε­λοῦ­σε «πά­γι­ο αἴ­τη­μα τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας», δέν εἶ­ναι ἀ­λη­θές.

Το κόλπο για να ξεπερνάς τα προβλήματά σου είναι να λές «δόξα σοι ο Θεός»

Για να καταλάβεις τον άλλον πρέπει να είσαι ή Άγιος ή Παθών

-Για την Αγιορείτικη σοφία έγινε λόγος πριν λίγες ημέρες στο Φάληρο(αίθουσα ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ) κατα την παρουσίαση του νεοεκδοθέντος Βιβλίου ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ του π.Διονυσίου Ταμπάκη απο τις εκδόσεις "ΑΘΩΣ"

Αποσπάσματα απο το βιβλίο διάβασε η γνωστή και καταξιωμένη ηθοποιός ΜΑΡΙΝΑ ΚΑΛΟΓΗΡΟΥ και η επιμελήτρια του βιβλίου Δήμητρα Σταύρου.

Ανάμεσα στα άλλα έγινε και αναφορά στο σύγχρονο τέρας της εποχής μας,την κατάθλιψη και στο πως κατανικάται αποτελεσματικά απο την Ορθόδοξη Αγιορείτικη αντιμετώπιση.

" ΓΕΡΟΝΤΑ ποιο είναι το καλύτερο φάρμακο για την κατάθλιψη;

-Όλοι οι άνθρωποι έχουμε τις αλλοιώσεις μας. Δεν είμαστε από ατσάλι. Ακόμη και ο καιρός αλλάζει συνέχεια πόσο μάλλον ο άνθρωπος.

Όποιον δρόμο και αν ακολουθήσεις στη ζωή... - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Όποιον δρόμο και αν ακολουθήσεις στη ζωή, αν έχεις μαζί σου τον Θεό, θα είναι ο σωστός ο δρόμος.

Όποιον δρόμο και αν ακολουθήσεις στη ζωή, αν επιλέξεις να τον βαδίσεις χωρίς Θεό στο πλάι, στο τέλος θα βγει σε αδιέξοδο.

Θα καταλήξει να είναι, μία τραγωδία.

Δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία ο δρόμος, όσο ο προορισμός.

Υποτέλεια... παντελής...

Γράφει ο Χαράλαμπος Μηνάογλου

Ἱερουσαλὴμ, 4η / 17η Ἰουνίου 2026

Τὸ Ὀρθόδοξον Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἐξέφρασε τήν βαθείαν αὐτοῦ ἀνησυχίαν διά τήν Ἰσραηλινήν ἐπιδρομήν καί ἁρπαγήν γῆς, ἡ ὁποία ἐστόχευσε ἐκκλησιαστικήν ἰδιοκτησίαν εἰς τό Σιλωάμ τῇ 2ᾳ /15ῃ Ἰουνίου 2026.

Κατὰ τήν διάρκειαν τῆς ἐπιχειρήσεως, ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Πατριαρχείου ἀπεμακρύνθη βιαίως ἐκ τοῦ χώρου, ὁ ἐξοπλισμός αὐτοῦ κατεσχέθη, δένδρα ἐξερριζώθησαν καὶ ἡ ἰδιοκτησία περιεφράχθη διά περιφραγμάτων καί πυλῶν. Τὸ Πατριαρχεῖον ἐδήλωσεν ὅτι τὸ περιστατικόν συνιστᾷ παράνομον καί ἀδικαιολόγητον κατάληψιν ἀνεγνωρισμένης ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας εἰς τήν καρδίαν τῆς Ἱερουσαλήμ.

Αγίου Νικολάου Καβάσιλα, «Περὶ τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς», λόγος Α΄

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΒΑΣΙΛΑ

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΗΣ

ΛΟΓΟΣ ΠΡΩΤΟΣ

Ότι η εν Χριστώ ζωή συγκροτείται μέσω των θείων μυστηρίων του Βαπτίσματος, του Μύρου και της Ιερής Κοινωνίας

1. Η εν Χριστώ ζωή φυτρώνει βέβαια σ᾿ αυτόν τον βίο και από αυτόν λαμβάνει την αρχή της, ολοκληρώνεται όμως στο μέλλον, όταν φθάσουμε σ᾿ εκείνη την ημέρα, και ούτε ο παρών βίος μπορεί να την εντυπώσει τελείως μέσα στις ψυχές των ανθρώπων, ούτε ο μελλοντικός, αν δεν λάβει από εδώ τις αρχές. Γιατί στην παρούσα ζωή την σκοτίζει η σάρκα και η προερχόμενη από αυτήν καταχνιά και φθορά, που δεν θα κληρονομήσει την αφθαρσία· γι’ αυτό ο Παύλος θεώρησε ότι ο θάνατος συμβάλλει πολύ στη συνύπαρξη με τον Χριστό· γιατί λέγει: «το να πεθάνω και να βρεθώ με τον Χριστό είναι πολύ πιο ανώτερο» [βλ. Φιλιπ.1,23: «Συνέχομαι δὲ ἐκ τῶν δύο, τὴν ἐπιθυμίαν ἔχων εἰς τὸ ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι, πολλῷ γὰρ μᾶλλον κρεῖσσον(:Και τα δύο με συνεπαίρνουν και με συνέχουν, και η επιθυμία της ζωής και η επιθυμία του θανάτου. Και υπερισχύει η επιθυμία να φύγω απ’ τη ζωή αυτή και να είμαι μαζί με τον Χριστό. Διότι αυτό είναι ασυγκρίτως καλύτερο για μένα)»], και η μέλλουσα ζωή αυτούς που θα παραλάβει χωρίς να έχουν τις δυνάμεις που χρειάζονται για εκείνη τη ζωή, δεν θα μπορέσει να τους βοηθήσει καθόλου για την ευδαιμονία, αλλά ως νεκροί και άθλιοι θα κατοικήσουν τον μακάριο εκείνο και αθάνατο κόσμο.

Ο Θεός λυπάται όταν δεν Τον ενοχλούμε…

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

Έχουμε μεγάλη δύναμι ως πλήρωμα της Εκκλησίας, αν προσευχώμαστε με οδύνη ψυχής και ταπεινή καρδιά…

Δεν χρειάζεται να περάσουμε το πέλαγος, ούτε να κάνουμε μεγάλες αποδημίες∙ κάθε ένας και κάθε μία, και όταν συναντιώνται στην Εκκλησία και όταν… μένουν μέσα στο σπίτι, ας παρακαλούμε με πολλή κατάνυξι το Θεό και οπωσδήποτε θα εισακουσθούν οι προσευχές μας.

Από πού είναι φανερό αυτό; Από το ότι επιθυμεί πολύ πάντοτε να καταφεύγουμε κοντά Του, και να Τον παρακαλούμε σε όλες τις περιπτώσεις και να μην κάνουμε τίποτε ή να λέμε τίποτε χωρίς Αυτόν. Διότι οι άνθρωποι, όταν τους ενοχλούμε συνέχεια για τις διάφορες υποθέσεις μας, μας συμπεριφέρονται εχθρικά∙ ο Θεός όμως κάνει το εντελώς αντίθετο∙ και όχι όταν Τον ενοχλούμε συνέχεια για τα προβλήματά μας, αλλά και όταν δε το κάνουμε αυτό, τότε προ πάντων αγανακτεί.

Άκουσε λοιπόν γιατί κατηγορεί τους Ιουδαίους λέγοντας∙ “Λάβατε απόφασι, αλλά χωρίς εμένα και κάνατε συνθήκες, αλλά χωρίς το πνεύμα μου” (Ης. 30,2). Διότι η συνήθεια αυτών που αγαπούν είναι η εξής∙ θέλουν να εκπληρώνουν όλα τα θελήματα εκείνων που αγαπούν και χωρίς αυτούς δεν θέλουν να κάνουν ή να πουν τίποτε.

Γι’ αυτό και ο Θεός όχι μόνον εδώ αλλά και αλλού τα ίδια επαναλαμβάνει λέγοντας∙ “Έκαναν βασιλείς, αλλά όχι δια μέσω εμού∙ έκαναν άρχοντες και δε μου το γνώρισαν” (Ωσηέ 8,4).

πηγή: https://romioitispolis.gr/

Μνήμη του Αγίου Αποστόλου Ιούδα, συγγενούς του Κυρίου (19 Ιουνίου)

Kλήσις τριπλή σοι και τριπλούν μάκαρ πάθος,

Άρσις δέσις τε και τρίτον τόξου τάσις.

Eννεακαιδεκάτη βελέεσσιν Iούδας θνήσκει.

Μαρτύριο του Αγίου Αποστόλου Ιούδα, 

συγγενούς του Κυρίου. Μηνολόγιο Οξφόρδης (14ος αι.)

Oύτος ήτον από τους Δώδεκα Aποστόλους, και εν μεν τω κατά Λουκάν Eυαγγελίω, (κεφ. ϛ΄, 16) ομοίως και εν ταις Πράξεσι (κεφ. α΄, 13) ονομάζεται Iούδας Iακώβου, ήτοι αδελφός Iακώβου του αδελφοθέου. Eν δε τω κατά Mατθαίον Eυαγγελίω, ονομάζεται Θαδδαίος και Λευαίος, (κεφ. ι΄, 3)1 ο οποίος έγραψε και την Kαθολικήν Eπιστολήν, την φωτιστικήν εκείνην και δογματικήν, εις πάντας τους πιστεύσαντας Xριστιανούς. Ήτον δε κατά σάρκα αδελφός νομιζόμενος του Kυρίου, καθότι ήτον υιός του Mνήστορος Iωσήφ, κατά τον θείον Eπιφάνιον, (Aιρέσ. οη΄) και υπηρέτης του φρικτού Mυστηρίου της υπέρ λόγον ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου. Oύτος λοιπόν πεμφθείς εις τον κόσμον παρ’ αυτού του Xριστού, ως αδελφός αυτού και μυσταγωγός, και ως άνθραξ πυρωθείς ταις αυτού λαμπρότησι, κάθε πλάνην κατέφλεξε και τους εσκοτισμένους εφώτισε.

Μνήμη του Οσίου και θεοφόρου Πατρός ημών Παϊσίου του μεγάλου (19 Ιουνίου)

Mνήμη του Oσίου και θεοφόρου Πατρός ημών Παϊσίου του μεγάλου1

Eγώ σε Παΐσιε Άγγελον λέγω,

Φύσει μεν ουχί, αλλά τω ξένω βίω.

Όσιος Παϊσιος ο μέγας. Τοιχογραφία του 12ου αιώνα 

στην Ιερά Μονή Αγίου Νεοφύτου του Εγκλείστου στην Πάφο

Σημείωση

1. Tον θαυμάσιον τούτου Bίον, ον συνέγραψεν ο Όσιος Iωάννης ο Kολοβός, όρα εις το Nέον Eκλόγιον. Eις τούτον τον Όσιον συνέγραψεν ασματικήν Aκολουθίαν, ο οσιολογιώτατος διδάσκαλος κύριος Xριστοφόρος ο Προδρομίτης, και ο βουλόμενος, ζητησάτω ταύτην. Mερικοί, ως ήκουσα, σκανδαλίζονται διά εκείνο, οπού γράφεται εν τω Bίω του μεγάλου τούτου Παϊσίου, πως δηλαδή ο Άγιος ένιψε τους πόδας του Kυρίου.

Η Βιολογία δεν έχει σημασία... ή μήπως έχει;

Από τον Josh Wood, για την ιστοσελίδα του «Them before Us»

Τα ακούμε συνέχεια: 

• Τα παιδιά δεν χρειάζονται και μαμά και μπαμπά.
• Μόνο θέλουν να αισθάνονται ασφάλεια και ότι τα αγαπούν.
• Οι οικογένειες μπορεί να έχουν όλα τα σχήματα και τα μεγέθη.
• Αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι η αφοσίωση και η φροντίδα, όχι η βιολογική σχέση.

Έχετε αναρωτηθεί γιατί τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια αγκιστρώνονται τόσο πολύ σε αυτά τα συνθήματα;

Είναι πολύ απλό: δύο γυναίκες δεν μπορούν να δημιουργήσουν παιδί μαζί. Ούτε δύο άνδρες. Εάν η γενετική σχέση έχει αξία και τα παιδιά πράγματι χρειάζονται και την μητέρα και τον πατέρα τους, τότε τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια δεν μπορούν να τους παράσχουν αυτή την ευεργεσία. Για να αποφύγει λοιπόν αυτόν τον αξεπέραστο σκόπελο, ολόκληρο το πλαίσιο των «οικογενειών» ΛΟΑΤΚΙ έχει επενδύσει στον ισχυρισμό ότι η βιολογία δεν έχει σημασία για τα παιδιά.

Υποστηρίζει ακόμη ότι,

Ποιος είπε πως δεν έχουμε πλέον ελπίδα και πως όλα τελείωσαν στην Ελλάδα;

ΤΙΠΟΤΑ δεν τελείωσε.

Τα παιδιά του Χριστού στέκουν ολόρθα.

Δες…

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΉ:

– Προσευχή;

– Κοιτάξτε, δέν μοῦ ἀρέσουν τά ἀστεῖα πρωΐ-πρωΐ.

– Γιατί ἀστεῖο, κύριε; Κάθε πρωΐ δέν κάνουμε προσευχή πρίν νά μποῦμε στίς τάξεις;

Ἀφοῦ σήμερα ἔβρεχε καί δέν κάναμε ἔξω, γιατί νά μήν κάνουμε στήν τάξη;

Άγιος Ιουστίνος Πίρβου: «Θα έρθει μία εποχή, κατά την οποία μόνο όσοι βιώνουν τη Χάρη του Θεού θα μπορούν να διακρίνουν το καλό από το κακό»

Αναφερόμενος ο Γέροντας στη σύγχρονη ζωή είπε: «Σήμερα, οι άνθρωποι ζουν για το ‘φαίνεσθαι’ και είναι τόσο δειλοί, ώστε δεν θέλουν ούτε καν ν΄ αναζητήσουν την Αλήθεια, πόσο δε μάλλον να υπερασπιστούν το Όνομά Του. Είμαστε αποδυναμωμένοι, εξουθενωμένοι και σκανδαλισμένοι απ’ αυτόν τον κόσμο, που ενδιαφέρεται για το πώς να κομματιάσει τις ζωές μας και τα έθνη μας. Υπάρχει μια συνεχής τάση για θρυμματισμό και διάβρωση του πνευματικού, του Ορθόδοξου ‘είναι’ μας. Το κλειδί είναι η διατήρηση της πίστης μας, παρ’ όλες τις κακουχίες και τα δεινά».

Πρόσθεσε ακόμη: «Δεν είναι εύκολο να ζεις στις μέρες μας. Αν όμως ο Κύριος επέτρεψε να υποφέρουμε στην εποχή μας, οφείλουμε να υπακούσουμε και να δεχθούμε ευχαρίστως όλα όσα μας συμβαίνουν, ως προερχόμενα από το χέρι του Θεού κι όχι του εχθρού. Είναι πιο δύσκολα τώρα, διότι συνηθίσαμε στις ανέσεις, στην τηλεόραση, την τρυφηλή ζωή και τις διάφορες ελευθερίες. Λοιπόν, αγαπημένοι μου, το επιζήμιο αποτέλεσμα αυτών των ελευθεριών μόλις τώρα φαίνεται: οι δυνάμεις της ψυχής μας έχουν ατονήσει. Ο νους είναι βεβαρημένος και το σώμα εξασθενημένο απ’ τις δηλητηριώδεις τροφές, που μας ταΐζουν αυτοί που μας κυβερνούν· και δεν είμαστε συνηθισμένοι στο να διεξάγουμε οποιονδήποτε πόλεμο, είτε πνευματικός είτε σωματικός είναι αυτός. Γι’ αυτό, σας παρακαλώ, μην ψάχνετε για λύσεις! Αγαπητοί μου, δεν υπάρχουν ανθρώπινες λύσεις. Η λύση είναι να πεθαίνεις για τον Χριστό».

Ὁ Θεὸς θὰ βοηθήσει τοὺς πιστοὺς κατὰ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἀντιχρίστου

Γράφει ὁ Ἀρχιμ. Παῦλος Ντανᾶς, Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας

15/06/2026

Πολὺς λόγος γίνεται στὶς ἡμέρες μας γιὰ τὸν προσωπικὸ ἀριθμό. Δυστυχῶς, μὲ πολὺ πόνο βλέπουμε ὅτι κάποιοι ἄνθρωποι τὸν ἔχουν πάρει. Ὁ Ἅγιος Παΐσιος τὸ ἔχει πεῖ ξεκάθαρα ὅτι: «Πίσω ἀπὸ τὴν λεγόμενη "ἔξυπνη κάρτα" κρύβεται ἡ παγκόσμια δικτατορία τοῦ Ἀντιχρίστου».

Ἤδη, ὅσοι δὲν ἔχουν πάρει τὸν προσωπικὸ ἀριθμὸ μὲ ἐντολὴ τῆς Ἀντιχριστιανικῆς καὶ Ἀνθελληνικῆς κυβέρνησης καὶ τῶν ἄλλων πολιτικῶν, ἀρχίζουν νὰ πιέζονται στὴν καθημερινότητά τους. Ἐδῶ, θὰ πρέπει νὰ θυμηθοῦμε τὰ λόγια τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννη, στὴν Ἀποκάλυψη ποὺ ἔλαβε ἀπὸ τὸν ἴδιο τόν Τριαδικό μας Θεό. Λέει ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης: «Ὑποχρεώνει ὅλους, μικροὺς καὶ μεγάλους, πλούσιους καὶ φτωχούς, ἐλεύθερους καὶ δούλους, νὰ χαράξουν σημάδια πάνω στὸ δεξί τους χέρι ἤ, πάνω στὸ μέτωπό τους καὶ κανένας νὰ μὴν μπορεῖ νὰ ἀγοράσει ἢ νὰ πουλήσει, παρὰ μόνον αὐτὸς ποὺ ἔχει τὸ σημάδι, δηλαδὴ τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸ τοῦ ὀνόματός του. Ἐδῶ χρειάζεται ἡ σοφία. Ὅποιος ἔχει νοῦ, ἂς λογαριάσει τὸν ἀριθμὸ τοῦ θηρίου. Εἶναι ἀριθμὸς ἀνθρώπου καὶ εἶναι ὁ ἀριθμὸς 666». (Αποκ. 13:13-16) Μᾶς κάνει ἐντύπωση ὅτι ἀπὸ τὸ πνεῦμα τοῦ Ἀντιχρίστου ἔχουν ἐπηρεαστεῖ Ἐπίσκοποι καὶ Κληρικοί. Ὅταν ἕνας νέος ἄνθρωπος πῆγε μὲ τὴν σύζυγο καὶ τὰ παιδιά τους στὸν Πνευματικό τους καὶ τοῦ εἶπε ὅτι δὲν θὰ πάρουν τὸν προσωπικὸ ἀριθμὸ μὲ ὁποιοδήποτε τίμημα, ἐκεῖνος τοὺς εἶπε: «Πῶς θὰ ζήσετε ἂν δὲν πάρετε τὴ νέα ταυτότητα;»

Στρατιωτικός όρκος στο Δωδεκάθεο: Η ειδωλολατρία βάφτηκε «χακί» και ζητά… θεσμική αναγνώριση!

Έλεος! - Είναι δυνατόν να έχουμε διπλούς όρκους Ελλήνων στρατιωτικών και να αντικαταστήσουμε τις πατριωτικές αξίες με τα μισανθρωπικά κουσούρια του... Δία;

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Να που ήρθε η ώρα – εν μέσω της γενικότερης κατρακύλας της χώρας μας – όπου η αρχαιοελληνική ειδωλολατρία θα σηκωνόταν από το νεκροταφείο της ιστορίας και θα ζητούσε επίσημη θέση στο νεοεποχίτικο «πάνθεον» της γραφικότητας.

Οξύτατες συζητήσεις προκάλεσε η είδηση που αφορά έναν Έλληνα αξιωματικό των Ενόπλων Δυνάμεων που έδωσε όρκο στο… Δωδεκάθεο, σύμφωνα με το τυπικό που έχει ορίσει η «Ελληνική Εθνική Θρησκεία» ή αλλιώς το «Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών». Σε αυτό το νεοειδωλολατρικό «φρούτο» που δεν μετράει παραπάνω από 2.000 – 3.000 ενεργούς ακόλουθους, δόθηκε μέχρι και τηλεοπτικό βήμα να παρουσιάσει ζωντανά μια… τελετή του σε δελτίο ειδήσεων!

AI απάτες στο κινητό: Τα νέα ψεύτικα μηνύματα και κλήσεις και πώς να προστατευτείς

Οι απάτες στο κινητό δεν είναι πια τα πρόχειρα μηνύματα με ορθογραφικά λάθη που καταλαβαίναμε αμέσως. Με την τεχνητή νοημοσύνη οι απατεώνες μπορούν να γράφουν πειστικά SMS, να μιμούνται τράπεζες, courier, δημόσιες υπηρεσίες, ακόμα και συγγενείς μας. Το πιο επικίνδυνο όμως είναι ότι πλέον μπορούν να αντιγράψουν φωνές, να φτιάξουν ψεύτικες βιντεοκλήσεις και να σε πιέσουν να κάνεις μια ενέργεια μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Αυτός είναι ο νέος κόσμος των AI scams — και χρειάζεται να ξέρει o καθένας μας πώς λειτουργεί.

Οι AI απάτες στο κινητό γίνονται όλο και πιο 

πειστικές, με ψεύτικα μηνύματα που μοιάζουν αληθινά.

Γιατί οι απάτες στο κινητό έγιναν τόσο επικίνδυνες

Το κινητό έχει γίνει το κέντρο της ψηφιακής μας ζωής, και δεν νομίζω να διαφωνεί κάποιος με αυτό. Εκεί λαμβάνουμε μηνύματα από τράπεζες, κωδικούς επιβεβαίωσης, ειδοποιήσεις από courier, ενημερώσεις από δημόσιες υπηρεσίες, Viber, WhatsApp, email, push notifications και social media. Αυτό ακριβώς εκμεταλλεύονται οι απατεώνες: το κινητό είναι πάντα δίπλα μας το κοιτάμε βιαστικά και συχνά αντιδρούμε χωρίς να σκεφτούμε.

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Λεοντίου και των συν αυτώ, Υπάτου και Θεοδούλου (18 Ιουνίου)

Άκμων το σώμα του Λεοντίου τάχα,

Άκμων σιδηρούς προς σφύρας τας αικίας.

Oγδοάτη δεκάτη πληγήσι Λεόντιος εκπνεί.

Eλευθερόφρων Θεόδουλος προς ξίφος,

Tοιούτον όντα και τον Ύπατον βλέπει.

Μαρτύριο Αγίων Λεοντίου και των συν αυτώ Υπάτου και Θεοδούλου. 

Τοιχογραφία του 1547 μ.Χ. στην Ιερά Μονή Διονυσίου, Άγιο Όρος

Oύτος ο Άγιος, εκατάγετο μεν από την Eλλάδα, ήτον δε κατά τους χρόνους του βασιλέως Oυεσπεσιανού, εν έτει ο΄ [70] και επειδή είχεν ανδρίαν και ρώμην φυσικήν, η οποία αυξήνθη μαζί με την ηλικίαν του σώματος, διά τούτο εσυναριθμήθη εις τα στρατιωτικά τάγματα. Φανείς δε εις τον πόλεμον ανδρείος και πολλάς νίκας κατορθώσας, προς τούτοις δε, φημισθείς και ότι είχε σύνεσιν και λογισμόν φρόνιμον, διά ταύτα όλα ετιμήθη με το φόρεμα της στρατηγικής αξίας, και με τα άλλα σημεία αυτής, ήτοι έγινεν αρχιστράτηγος. Oύτος λοιπόν ευρισκόμενος εις την εν τη Aφρική Tρίπολιν, ελεημονούσε τους πτωχούς από τα βασιλικά σιτηρέσια, και γνησίως και καθαρώς ελάτρευε τον Xριστόν. Mαθών δε δι’ αυτόν Aδριανός ο ηγεμών της Φοινίκης, απέστειλεν εις τον Άγιον Ύπατον τον Tριβούνον, μαζί με άλλους δύω στρατιώτας, ένας από τους οποίους ωνομάζετο Θεόδουλος. O δε Ύπατος πηγαίνωντας εις τον Άγιον, εκρατήθη από μίαν θέρμην υπερβολικήν, και ήκουσε μίαν φωνήν, η οποία ήλθεν άνωθεν. Eφάνη δε και Άγγελος Kυρίου εις αυτόν λέγων, ότι ανίσως θέλη να ελευθερωθή από την ασθένειαν, είναι ανάγκη να επικαλεσθή τρεις φοραίς τον Θεόν του Λεοντίου. Tην φωνήν δε αυτήν, ήκουσε και ο Θεόδουλος.

Αἵμα στάζει ἡ καρδιά μας... (Δημογραφικό πρόβλημα)

Γράφει: ὁ Ἀρχιμ. Παῦλος Ντανᾶς, Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας

15/06/2026

Ὁ Θεὸς ἔπλασε τοὺς πρωτοπλάστους «κατ' εἰκόνα καὶ καθ' ὁμοίωσιν» (Γέν. 1,26) και τοὺς ἔδωσε τὴν ἐντολή: «Αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ κατακυριεύσατε τὴν γῆν» (Γέν. 1,28). Ἡ τεκνογονία εἶναι εὐλογία ἀπὸ τὸν Θεό. Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ἡ ἀτεκνία θεωροῦνταν «ὄνειδος». Γι' αὐτὸ βλέπουμε τὶς προσευχές ποὺ ἔκαναν ὅλα ἐκεῖνα τὰ ἱερὰ ζευγάρια, φτάνοντας μέχρι καὶ τὸν Ἅγιο Ἰωακεὶμ καὶ τὴν Ἄννα, που τοὺς χαρίσε τὴν Παναγία μας. Καὶ γι' αὐτὸ ὁ ὑμνωδὸς λέει: «Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννα ὀνειδισμοῦ ἀτεκνίας, καὶ Ἀδὰμ καὶ Εὔα ἐκ τῆς φθορᾶς τοῦ θανάτου ἠλευθερώθησαν, Ἄχραντε, ἐν τῇ ἁγίᾳ γεννήσει σου. Αὐτὴν ἑορτάζει καὶ ὁ λαός σου, ἐνοχῆς τῶν πταισμάτων λυτρωθεὶς ἐν τῷ κράζειν σοι·Ἡ στεῖρα τίκτει τὴν Θεοτόκον καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.» Δημιούργησε τὴν Εὔα ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ Ἀδὰμ καὶ ὅταν ὁ Ἀδὰμ τὴν εἶδε εἶπε: «Αὐτὸ εἶναι ὀστὸ ἀπὸ τὰ ὀστά μου καὶ σάρκα ἀπὸ τὴ σάρκα μου. Αὐτὴ θὰ ὀνομαστεῖ γυναίκα διότι ἔγινε ἀπὸ τὸν ἄνδρα αὐτῆς. Ἐξαιτίας τοῦ στενοῦ αὐτοῦ δεσμοῦ θὰ ἐγκαταλείπει ὁ ἄνδρας τὸν πατέρα καὶ τὴ μητέρα του καὶ θὰ συνδέεται στενότατα μὲ τὴ γυναῖκα του, ὥστε καὶ οἱ δύο διὰ τῆς συζυγίας νὰ γίνουν πλέον μία σάρκα, ἕνα σῶμα» (Γένεσις 2, 23-24).

Οι άνθρωποι στερούνται αγάπης περισσότερο από ψωμί… και αυτή η πείνα είναι η μεγαλύτερη

Μόνο η καλοσύνη και η αγάπη σώζουν έναν άνθρωπο και ολόκληρο τον κόσμο. Η βία δεν θα καταφέρει ποτέ τίποτα. Η βία μπορεί μόνο να προκαλέσει αντίσταση και θυμό. Δεν ισχύει αυτό στις οικογένειες, στις μεγάλες κοινότητες, ακόμη και στο κράτος;

Αρχιμανδρίτης Θαδδαίος Βιτοβνίτσκι

Οι άνθρωποι στερούνται αγάπης περισσότερο από ψωμί… και αυτή η πείνα είναι η μεγαλύτερη.

Πρωτοπρεσβύτερος Ντμίτρι Σμιρνόφ

Περὶ τοῦ μεγαλείου τῆς Θείας Λειτουργίας καὶ τῆς πνευματικῆς Ἀδιαφορίας

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κροστάνδης

«Τί πιὸ μεγαλειῶδες, πιὸ συγκλονιστικό, πιὸ ἱερὸ καὶ ἅγιο ἀπὸ τὴ Θεία Λειτουργία, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς σφαγιάζεται ἀναίμακτα καὶ προσφέρεται στὸ πλάσμα Του; 

Κι ὅμως πολλοὶ χριστιανοὶ περιφρονοῦν αὐτὴ τὴν οὐράνια μυσταγωγία καὶ δὲν προσέρχονται στὸν ναὸ ὅταν τελεῖται. Ἄλλοι πάλιν ἔρχονται μόνον ἀπὸ συνήθεια καὶ στέκονται ῥάθυμοι, ψυχροί, περιπλανώμενοι μὲ τὴ σκέψη καὶ τὸ βλέμμα. 

Γιατί; Διότι ἴσως κατὰ βάθος δὲν πιστεύουν στὸ μυστήριο, δὲν συλλαμβάνουν τὸ μεγαλεῖό του, τὴ θεουργὸ δύναμή του, τοὺς σωτηρίους καρποὺς του. Διότι δὲν ἔχουν ἀναγεννηθεῖ ἀπὸ τὴν πλουσίως προσφερομένη χάριν τοῦ Θεοῦ καὶ ὁ ὕπνος τῆς πνευματικῆς ἀδιαφορίας ἔχει βαρύνει τὰ βλέφαρα τῆς ψυχῆς τους».

πηγή: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/

Ας είναι η προσευχή μας σήμερα δίπλα του.

 

Ο Γέροντας Γαβριήλ, αγαπημένος και σεβαστός από χιλιάδες πιστούς, βρίσκεται αδύναμος.

Εκείνος που για τόσα χρόνια έδινε δύναμη και παρηγοριά σε άλλους, τώρα έχει ανάγκη από τη δική μας πνευματική συμπαράσταση.

Ας είναι η προσευχή μας σήμερα δίπλα του.

Αγαπώ το Χριστό.

πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/

Ο Χριστιανισμός απειλείται στα μέρη που γεννήθηκε

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Οι επισκέψεις και οι συναντήσεις των Ελληνορθοδόξων Πατριαρχών Αντιοχείας κ. Ιωάννη και Ιεροσολύμων κ. Θεοφίλου με θρησκευτικές και πολιτικές ηγεσίες της Ελλάδος, της Κύπρου και άλλων χωρών είχαν ως κύριο θέμα τους άμεσους κινδύνους για τις ζωές τους, που αντιμετωπίζουν οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι στα μέρη όπου γεννήθηκε η Εκκλησία και ιδρύθηκαν τα πρεσβυγενή* Πατριαρχεία. Ο Πατριάρχης Αντιοχείας συναντήθηκε με τους Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως και Βουλγαρίας, με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου με εκπροσώπους του Πατριαρχείου της Μόσχας και με τον Γ.Γ. Θρησκευμάτων της Ελλάδος Γιώργο Καλαντζή. Επίσης είχε συνεργασία με τους στον Λίβανο υπ’ αυτόν Μητροπολίτες. Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων συναντήθηκε πρόσφατα με τους Προέδρους των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ και της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Επισκέφθηκε επίσης την Ελλάδα και συναντήθηκε με τον Αρχιεπίσκοπο της Ελλάδος, με τον Πρωθυπουργό της και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κων. Τασούλα.

Υπενθυμίζεται ότι στα Ιεροσόλυμα Σταυρώθηκε και Αναστήθηκε ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός, με την Πεντηκοστή ιδρύθηκε η Εκκλησία και στην Ιερουσαλήμ, προ της καταστροφής της από τα ρωμαϊκά στρατεύματα, συνήλθε η Αποστολική Σύνοδος υπό την προεδρία του Αποστόλου Ιακώβου. Κάθε Βήμα στην Αγία Γη είναι τόπος προσευχής, λατρείας και προσκυνήσεως για τους Χριστιανούς: Ο Πανάγιος Τάφος, η Βηθλεέμ, η Γεθσημανή, ο Ιορδάνης ποταμός, το Όρος των Ελαιών, τα Μοναστήρια. Όλα θυμίζουν ότι για 2.000 περίπου χρόνια η Ορθόδοξη Εκκλησία και ο Ελληνισμός τα διαφυλάσσουν.

Ας μην πουλήσουμε την ελευθερία μας και το δικαίωμά μας να μοιάζουμε στον Ύψιστο Θεό! Άγιος Ιουστίνος Πίρβου

Άγιος Ιουστίνος Πίρβου

«Δεν έχουμε πια προφήτες και αγίους προστάτες της Ορθόδοξης αλήθειας… πίσω στη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων και των Αγίων που εδόξασε ο Θεός με άγια λείψανα.. Πιστεύω ότι, αν δημιουργήσουμε μία πνευματική ενότητα και αντισταθούμε μαζί, ο Θεός θα μας λυπηθεί. Δεν θα κρατήσει πολύ αυτό που γίνεται σήμερα».

«Θα έρθει μία εποχή, κατά την οποία μόνο όσοι βιώνουν τη Χάρη του Θεού θα μπορούν να διακρίνουν το καλό από το κακό. Ο άνθρωπος δεν θα είναι ικανός να επιλέξει ανάμεσα στο καλό και στο κακό μόνο με το νού του. Θα υπάρχουν φοβερές πλάνες. Και μόνον η Χάρις του Θεού είναι ικανή να μας λυτρώσει απ’ αυτές. Γι’ αυτό προσευχηθήτε, γρηγορείτε και προσεύχεστε για να μην πέσετε στον πειρασμό της πλάνης».

Πρέπει να επιμένουμε στην εσωτερική εργασία. Όταν δεν ζούμε αυτά πού λέμε στην προσευχή, αυτές οι προσευχές είναι μάταιες. Μέχρι τώρα μπορούσαμε να ξεπερνάμε τις καθημερινές μας δυσκολίες κάνοντας κάποια επιφανειακά θρησκευτικά καθήκοντα, αλλά αυτό δεν θα είναι αρκετό για τούς καιρούς πού έρχονται. Αν δεν έχουμε συντετριμμένη καρδιά, δεν θα μπορούμε να αντέξουμε στα ψυχολογικά βασανιστήρια… Οι νέοι θα τον βρουν το Θεό και θα βρουν και αυτούς που έζησαν εν πνεύματι και αληθεία αν ψάξουν, αν θελήσουν οπωσδήποτε να ζήσουν και αυτοί εν Αληθεία, μια ζωή με αξίες, καθαρή και άξια να πάει στην αιωνιότητα. Ο λόγος που πρέπει ν’ ακούγεται στο εσωτερικό της εκκλησίας είναι: πίσω στη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων και των Αγίων που εδόξασε ο Θεός με αγία λείψανα. Αυτοί είναι τα πρότυπα της Ορθόδοξης Εκκλησίας».

ΝΙΚΗ Φλώρινας - Δελτίο Τύπου για τα 8 χρόνια από την ατιμωτική “συμφωνία των Πρεσπών”

Μια συμφωνία που ντρόπιασε τον Ελληνισμό και δημιούργησε περισσότερα και σοβαρότερα προβλήματα από όσα υποτίθεται ότι επιχείρησε να λύσει.

8 χρόνια συμπληρώνονται από την αποφράδα ημέρα της υπογραφής της “συμφωνίας των Πρεσπών”, όταν η Ελλάς παρέδωσε ταυτότητα, ιστορία και αξιοπρέπεια. Μια συμφωνία που σημαδεύτηκε από την διχοστασία κυβερνητικών μεθοδεύσεων και λαϊκής βούλησης. 

Μπορεί ο θλιβερός τότε πρωθυπουργός της χώρας να την υπέγραψε στους Ψαράδες της Πρέσπας, όμως ο λαός δεν υπέγραψε. Η υπογραφή του σβήστηκε στην πράξη από τα μεγαλειώδη παλλαϊκά συλλαλητήρια, και από το αίμα και τα δακρυγόνα στο ορεινό Πισοδέρι.

8 χρόνια μετά, αντιπροσωπεία της ΝΙΚΗΣ παραβρέθηκε στην εκδήλωση μνήμης που διοργάνωσε η Επιτροπή Ελληνισμού την Κυριακή 14 Ιουνίου στο μνημείο της αντίστασης και του αγώνα κατά της Συμφωνίας, στο σημείο όπου κορυφώθηκε το ΟΧΙ των Ελλήνων στην ντροπή, δηλώνοντας έτσι την συμπαράταξή μας στις δυνάμεις που εργάζονται για την εθνική αξιοπρέπεια.

Η ΝΙΚΗ συνεχώς ενεργεί με όλους τους τρόπους κατά της επονείδιστου συμφωνίας, με εκδηλώσεις, ομιλίες, ερωτήσεις στην Βουλή, και με κορυφαία την τεκμηριωμένη νομοθετική πρωτοβουλία κατάργησης της “Συμφωνίας” που κατέθεσε στο Κοινοβούλιο. Τίποτα δεν έχει τελειώσει. Η “Συμφωνία των Πρεσπών” είναι έωλη από όλες τις απόψεις, και καταστρατηγημένη στην πράξη, κυρίως από τους ίδιους τους βόρειους γείτονες. Μένει να αγωνιστούμε για να δούμε και την τυπική της κατάργηση.

Η ιστορία αιώνων και χιλιετιών δεν μπορεί να σβηστεί από το μελάνι μιας υπογραφής!!!

 

Μνήμη των Aγίων Mαρτύρων Mανουήλ, Σαβέλ και Iσμαήλ (17 Ιουνίου)

Σαβέλ, Mανουήλ, Iσμαήλ, Πέρσαι γένος,

Tο δ’ αξίωμα Mάρτυρες διά ξίφους.

Εβδομάτη δεκάτη κασιγνήτους τρεις τάμε χαλκός.

Άγιοι Μανουήλ, Σαβέλ και Ισμαήλ. Τοιχογραφία του 13ου αιώνα στο Πρωτάτο, Καρυές

Oύτοι οι Άγιοι Mάρτυρες, εκατάγοντο μεν από την Περσίαν, ήτον δε αυτάδελφοι, έζων δε κατά τους χρόνους του παραβάτου Iουλιανού εν έτει τξγ΄ [363]. Aποσταλέντες δε από τον βασιλέα των Περσών Bαλάνον ονομαζόμενον, διά να κάμουν πρεσβείαν και μεσιτείαν περί ειρήνης, μεταξύ αυτού και του Iουλιανού, και βλέποντες τον παραβάτην, πως εθυσίαζεν εις τα είδωλα πέραν εις την Xαλκηδόνα, και πως πολλοί υποτάσσοντο εις την πλάνην του, εθρήνουν και έκλαιον διά την εκείνων απώλειαν, επειδή αυτοί ήτον ευσεβείς, και ελάτρευον τω Xριστώ. Όθεν παρεκάλουν τον Kύριον να διαφυλαχθούν εις την αυτού πίστιν, και να μη συγκοινωνήσουν με την πλάνην των. Φανερωθέντες δε ότι είναι Xριστιανοί, εφέρθησαν εις τον Iουλιανόν. Όθεν ομολογήσαντες τον Xριστόν, εδάρθησαν. Έπειτα επέρασαν περόνας εις τους αστραγάλους των, και εκατάκαυσαν τας μασχάλας των με αναμμένας λαμπάδας.

Δελτίο Τύπου – Εκδήλωση μνήμης για την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως

Η Ιερά Μητρόπολη Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας και ο Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος Φλωρίνης «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ» διοργανώνουν εκδήλωση μνήμης για την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, με θέμα:

«Βασιλίδος Εγκώμιον».

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 17 Ιουνίου 2026 στις 8 το απόγευμα, στην Αίθουσα Θεάτρου του Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου Φλωρίνης «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ».

Κατά τη διάρκειά της θα παρουσιαστούν ύμνοι, τραγούδια και επιλεγμένα κείμενα παλαιότερων και νεότερων συγγραφέων, τα οποία αναδεικνύουν τη διαχρονική σημασία της Κωνσταντινουπόλεως για την ιστορία, τον πολιτισμό και την πνευματική πορεία του Γένους μας.

Στην εκδήλωση συμμετέχουν η Μακεδονική Βυζαντινή Χορωδία «Άγιος Αγαθάγγελος Φλωρίνης» του «Αριστοτέλη» και η Χορωδία του 1ου Γενικού Λυκείου Φλώρινας, πλαισιωμένες από μουσικούς και ερμηνευτές.

πηγή: https://imflorinas.gr/

Μας αρρωσταίνουν όλα αυτά... - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Μας αρρωσταίνουν όλα αυτά που καταπίνουμε. Οι λέξεις που δεν ξεστομίσαμε ποτέ μας. Τα «δεν πειράζει» και τα «έλα μωρέ», που δεν τα εννοούσαμε και που τα είπαμε για να αποφύγουμε τη σύγκρουση. Όλα εκείνα που τα είπαμε απλά για να τα πούμε.

Μας αρρωσταίνουν όλα αυτά για τα οποία δεν παλέψαμε. Όλες εκείνες οι φορές, που είτε από φόβο είτε από ντροπή δεν κάναμε το βήμα. Διαλέξαμε να είμαστε ευχάριστοι στον κόσμο, αντί για αληθινοί. Πουλήσαμε όλα τα πιστεύω μας, «αντί πινακίου».

Μας αρρωσταίνουν όλα αυτά που αφήσαμε για αργότερα. «Σ’ αγαπώ», «σ’ ευχαριστώ», «συγγνώμες». Πέρασε ο χρόνος, και μαζί με αυτόν χάθηκαν από τη ζωή μας πρόσωπα, χάθηκαν και ευκαιρίες...

Μας αρρωσταίνουν όλα αυτά που παραλείπουμε. Ξεκούραση. Ύπνος. Φίλοι. Άσκηση. Διάβασμα. Προσευχή. Ο χρόνος που δεν ξοδέψαμε για χάρη μας. Χρόνος που είχαμε ανάγκη.

Αυτά μας αρρωσταίνουν.

Λίγο λίγο. Καθημερινά.

Καθένας ας κρίνει και ας πράξει ανάλογα.

Καλή και ευλογημένη εβδομάδα.

Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος

Άγιος γέροντας Ιουστίνος Πίρβου (+ 16 Ιουνίου 2013): Ο αληθινός χριστιανός ψάχνει τη Βασιλεία των Ουρανών μέσα του και δεν φοβάται τίποτα σε αυτόν τον πρόσκαιρο κόσμο

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Ἰουστίνου Πίρβου τοῦ Νέου Ὁμολογητοῦ τοῦ Ῥουμάνου, ἐν πολλαῖς βασάνοις, φυλακαῖς καὶ ἐξορίαις ὑπό τῶν μπολσεβίκων ὑπωπιασθεὶς, ἐν εἰρήνῃ ἐτελειώθη ἐν ἔτει 2013

Ἐν πολλαῖς δοκιμασίαις ἐξαγιασθείς,

Τὰς ἐρχομένας θλίψεις τῷ λαῷ ἀπεσόβησας.

Γέροντας Ιουστίνος Πίρβου

Τον καιρό των διωγμών οι χριστιανοί πρέπει να μαζευτούν γύρω από τους ιερείς τους. Εκεί που βρίσκετε ένα αντιμήνσιο και ένας ιερέας για να τελέσει την λειτουργία εκεί είναι και η εκκλησία. Έχουμε ως παράδειγμα τον διωγμό του περασμένου αιώνα όπου οι ιερείς πήγαιναν στα βουνά και στα χωριά με ένα αντιμήνσιο και τα λειτουργικά σκεύη στην πλάτη.

Η Λειτουργία και τα Μυστήρια θα δώσουν δύναμη στους χριστιανούς να αντιμετωπίσουν την πείνα και να προστατευτούν από παν κακό, ευρισκόμενοι υπό τη Σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου. Έπειτα να λέει την Ευχή του Ιησού ή το Υπερμάχω. Στη φυλακή αυτές οι προσευχές μας έσωσαν και δεν υποχωρήσαμε μπροστά στο κόκκινο θηρίο.

«Λόγος»: Μια λέξη με απέραντο περιεχόμενο

(Εικ.)

Απομαγνητοφώνηση - Μετάφραση Κ. Ν.

https://www.youtube.com

ΟΟΔΕ

Υπάρχει μια λέξη στην πρώτη ακριβώς γραμμή ενός από τα Ευαγγέλια. Μια λέξη με την οποία οι μεταφραστές έχουν παλέψει για περισσότερα από 1.500 χρόνια. Και ακόμη και σήμερα, μετά από όλο αυτό το διάστημα, καμία αγγλική λέξη δεν μπορεί να την περιγράψει πλήρως.

Η Βίβλος σας πιθανότατα ξεκινά έτσι. «Εν αρχή ην ο λόγος, και ο λόγος ην προς τον Θεό, και Θεός ήν ο λόγος». Αυτό βρίσκεται στο Ιωάννης 1:1.

Τρεις σύντομες προτάσεις ίσως να είναι το πιο πυκνό άνοιγμα σε ολόκληρη την Αγία Γραφή. Και όλα σταματούν ακριβώς στην πρώτη λέξη-κλειδί, «λόγος». Τι παράξενη λέξη για αρχή ενός Ευαγγελίου! Χρησιμοποιούμε την λέξη «λόγος» κάθε μέρα. Ακούγεται απλή, σχεδόν συνηθισμένη. Δεν φαίνεται αρκετά σπουδαία για ένα Ευαγγέλιο.

Και αυτό δεν είναι το μόνο για το οποίο μιλάει ο Ιωάννης, επειδή η λέξη που έγραψε ο Ιωάννης δεν ήταν «λέξη». Ο Ιωάννης έγραψε στα ελληνικά - την αρχική γλώσσα της Καινής Διαθήκης -και η λέξη που χρησιμοποίησε εκεί ήταν «λόγος». Και εδώ είναι που όλα αρχίζουν να γίνονται ενδιαφέροντα.

Ο «λόγος» προέρχεται από το ελληνικό ρήμα «λέγω» που σημαίνει απλώς «ομιλώ».

Δελτία Τύπου της ΝΙΚΗΣ για τους διερχομενους εγκληματίες, την άπληστη κυβέρνηση που τάσσεται στο πλευρό των servicers και τις αυξήσεις των Ιεραρχών

Αθήνα, 15/6/2026

Κέντρο διερχομένων εγκληματιών η χώρα και η κυβέρνηση πανηγυρίζει για τη μεταναστευτική πολιτική της

Η κυβέρνηση κομπάζει για την αυστηροποιήση της πολιτικής της εναντίον των λαθρομεταναστών αλλά και για τις επιτυχίες της στην αντιμετώπιση της εγκληματικότητας, όμως η πραγματικότητα τη διαψεύδει συνεχώς.

Η δολοφονία του Τούρκου κακοποιού στο κέντρο της Αθήνας, στο πλαίσιο ξεκαθαρίσματος λογαριασμών σκληρών συμμοριών αλλοδαπών κατά τα φαινόμενα, αποδεικνύει πώς η χώρα μας έχει μετατραπεί σε ξέφραγο αμπέλι που επικρατεί ο νόμος της νύχτας.

Την ώρα που οι καραβιές στην Κρήτη και τα νησιά συνεχίζουν με αμείωτους ρυθμούς να αποβιβάζουν στις ακτές μας εκατοντάδες λαθρομετανάστες, η Ελλάδα αποδεικνύεται ανίκανη να ελέγξει αν ο κάθε αφικνούμενος απειλεί την ασφάλεια της χώρας και των πολιτών της, αν αποτελεί μέρος ευρύτερου δικτύου εγκληματιών, τρομοκρατών ή εξτρεμιστών.

Τα λόγια έχουν δύναμη: Διαβάστε πενήντα θετικές φράσεις που πρέπει να λέμε στα παιδιά μας

Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας επηρεάζει τον τρόπο που βλέπουν τον κόσμο γύρω τους και κυρίως τον εαυτό τους.

Πολλές φορές πάνω στην κούρασή μας, ανοίγουμε το στόμα μας και λέμε πράγματα που δε θα έπρεπε να πούμε. Τα παιδιά όμως δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τη διαφορά μεταξύ του τι κάνουν και του τι είναι. Έτσι λοιπόν όταν μέσα στον εκνευρισμό μας αποκαλούμε το παιδί μας «κακομαθημένο», «παλιόπαιδο», «τεμπέλη» ή οτιδήποτε αρνητικό, επειδή έκανε κάτι που δε θα έπρεπε να έχει κάνει, οι λέξεις αυτές γίνονται σπόροι που φυτεύονται μέσα στο μυαλό του. Οι σπόροι τελικά φυτρώνουν και τα αρνητικά αυτά χαρακτηριστικά γίνονται ακόμα μεγαλύτερα.

Σκοπός όμως αυτού του post, δεν είναι να μας γεμίσει με τύψεις για όσα αρνητικά μπορεί να έχουμε πει ως τώρα. Σκοπός είναι να μας δώσει τροφή για σκέψη και να μας βοηθήσει να συνειδητοποιήσουμε πώς μπορούμε να βελτιωθούμε ώστε να γίνουμε καλύτεροι γονείς.

Ποιες θετικές φράσεις όμως – αντί για αρνητικές – μπορούμε να «φυτέψουμε», ώστε να ενισχύσουμε την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθηση των παιδιών μας; Τι μπορούμε να τους λέμε σε τακτική βάση, ώστε να καταλάβουν ότι τα αγαπάμε, ότι σεβόμαστε την προσωπικότητά τους και ότι πιστεύουμε στο μεγαλείο που κρύβουν μέσα τους; Να κάποιες ιδέες:

Μπράβο στη Θεσσαλονίκη! Κράτησε ψηλά τη σημαία του Έθνους και της Οικογένειας

Μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας έλαβε χώρα το Σάββατο στη Θεσσαλονίκη. Πολίτες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα χριστιανικών σωματείων και συγκεντρώθηκαν στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ζήτησαν την οριστική ματαίωση των gay prides που διοργανώνονται κάθε χρόνο στην πόλη.

Οι διοργανωτές τόνισαν ότι τέτοιες εκδηλώσεις προκαλούν δυσαρέσκεια στη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας. Η κινητοποίηση εστίασε στην προάσπιση των παραδοσιακών αξιών, του θεσμού του γάμου και της οικογένειας. Η Θεσσαλονίκη μετατράπηκε έτσι σε σημείο αναφοράς για τις αντιδράσεις θρησκευτικών και κοινωνικών ομάδων που εκφράζουν ανησυχία για τις αλλαγές που συντελούνται τα τελευταία χρόνια.

Οι συμμετέχοντες κρατούσαν σημαίες με τον Ιησού Χριστό και πανό με σαφή μηνύματα. Ένα από τα κεντρικά έγραφε: «Κάτω τα χέρια από τα παιδιά, οικογένεια είναι μόνο η παραδοσιακή». Σύμφωνα με το thestival.gr, τα συνθήματα αντανακλούσαν την επιμονή στην υπεράσπιση του κλασικού οικογενειακού προτύπου.

Υπόθεση των υποκλοπών: μεγάλη κοινοβουλευτική επιτυχία για τη ΝΙΚΗ

πώς η στρατηγική του κινήματος επέβαλε την διαφάνεια στην υπόθεση 

Η εξέλιξη της υπόθεσης στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας αποτελεί μια ύψιστη πολιτική και θεσμική επιτυχία για τη ΝΙΚΗ, η οποία με απόλυτα οργανωμένο σχεδιασμό, ψυχραιμία και στρατηγική ακρίβεια κατάφερε να αλλάξει τις ισορροπίες και να επιβάλει τη διαφάνεια, σε ένα σκάνδαλο που αγγίζει τα θεμέλια του πολιτεύματος.

Συγκεκριμένα, απέναντι σε ένα σκηνικό που έμοιαζε εγκλωβισμένο, η ΝΙΚΗ κινήθηκε εύστοχα και με επίγνωση της σοβαρότητας του θέματος, δίνοντας την απαιτούμενη δέκατη και πιο καθοριστική ψήφο. Η κίνησή της αυτή υπήρξε καταλυτική, καθώς συμπληρώθηκε οριακά με αυτό τον τρόπο ο απαιτούμενος αριθμός ψήφων των 2/5 της Επιτροπής. Έτσι καθίσταται πλέον υποχρεωτική την κλήτευση Δημητριάδη για την υπόθεση των υποκλοπών. 

Πρόκειται για μια τεράστια επιτυχία, αφού είναι ξεκάθαρο ότι χωρίς τη συγκεκριμένη  αποφασιστική ψήφο της ΝΙΚΗΣ, το αίτημα δεν θα είχε εγκριθεί ποτέ, και η διαδικασία θα είχε οδηγηθεί σε θεσμικό αδιέξοδο. 

Η ΝΙΚΗ για ακόμη μια φορά απέδειξε στην πράξη τι σημαίνει υπεύθυνη και αποτελεσματική αντιπολίτευση, μακριά από επικοινωνιακά τεχνάσματα, κερδίζοντας δικαιωματικά τα εύσημα για μια κίνηση-ματ που ανάγκασε το πολιτικό σύστημα να ευθυγραμμιστεί με το αίτημα της κοινωνίας για αλήθεια και διαφάνεια. 

Κυριακή Β΄ Ματθαίου: Η κλήση των αποστόλων (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ματθ. δ’ 18-23)

Γιατί οι άνθρωποι είναι πάντα τόσο βιαστικοί σήμερα; Για να δουν όσο γίνεται πιο γρήγορα την επιτυχία των προσπαθειών τους. Κι η επιτυχία έρχεται και παρέρχεται, αφήνοντας πίσω της κάποια ίχνη λύπης.

Γιατί οι γιοι των ανθρώπων είναι τόσο βιαστικοί σήμερα; Για να δρέψουν τους καρπούς των αγώνων τους το συντομότερο δυνατό. Κι οι καρποί έρχονται και παρέρχονται, αφήνοντας πίσω τους τα ίχνη κάποιας πικρίας.

Όταν έρχεται ο θάνατος, οι σημερινοί άνθρωποι πεθαίνουν βλέποντας τον εαυτό τους στο παρελθόν. Βλέπουν τις επιτυχίες τους που έχουν ξεχαστεί, τους θερισμένους καρπούς που έχουν σαπίσει. Με το δικό τους θάνατο, χάνονται και τα τελευταία ίχνη των προσπαθειών και των καρπών τους. Εκείνοι που έρχονται μετά απ’ αυτούς σπέρνουν με την ίδια βιασύνη, θερίζουν τους καρπούς, τους τρώνε κι έπειτα φεύγουν γυμνοί και άδειοι απ’ αυτόν τον κόσμο.

Οι άνθρωποι έτσι εξελίσσονται. Δε γίνεται το ίδιο όμως με το Θεό. Οι άνθρωποι παρατηρούν πώς αντιμετωπίζουν τα πράγματα οι ίδιοι και ...πώς τ’ αντιμετωπίζει ο Θεός και λένε: Οι μύλοι του Θεού αλέθουν αργά, αλλ’ αλέθουν πολύ καλά.

Δέν ἀρκεῖ τό ἐπάγγελμα (πληρότητα ἐφημεριακῶν θέσεων). Χρειάζεται ὁ ἱεραποστολικός ζῆλος. Μόνο ὅπου ὑπάρχει ὁ ζῆλος αὐτός τό δίκτυ τοῦ Χριστοῦ πιάνει ψάρια.

Κηρυγματικές σκέψεις στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς

τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

Στίς ὄχθες τῆς θαλάσσης τῆς Γενησαρέτ πρωτοαντήχησε ἡ κιθάρα τοῦ Πνεύματος, ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ. ...Αὐτή ἡ οὐράνια μελωδία δέν μποροῦσε ν’ ἀκουστεῖ στά παλάτια καί τά μέγαρα τῶν ἀρχόντων καί πλουσίων, γιατί ὁ κρότος τῆς ἀδικίας δέν ἀφήνει ν’ ἀκουσθεῖ ἡ κιθάρα τῆς εἰρήνης τοῦ Θεοῦ. Οὔτε ὅμως καί στά δώματα τῆς πνευματικῆς ἡγεσίας, γιατί κι ἐκεῖ ἡ παραφωνία τῆς ἀσυνέπειας μεταξύ θεωρίας καί πράξεως δέν ἀφήνει νά ἀκουσθεῖ ἡ ἁρμονία πού ζητᾶ ὁ θεῖος λόγος, πού πρωτοαντήχησε στήν ἀκρολιμνιά τῆς Γαλιλαίας.

Ὁ Χριστός ζήτησε συνεργάτες, ὄχι ὀπαδούς ἤ ὑπηκόους, ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους, πού ὄχι μέ ἀδικία ἤ κατεργαριά, ἀλλά μἐ τιμιότητα καί μόχθο, κέρδιζαν τό ψωμί τους, βρεγμένο μέ τήν ἁλμύρα τῆς θάλασσας.

...Ὁ Θεός πηγαίνει σ’ αὐτούς πού τόν περιμένουν καί παρουσιάζεται σ’ αὐτούς πού τόν ἀναζητοῦν.

Τό γλυκόφθογγο τραγούδι τοῦ Χριστοῦ μας, πού ἀκούστηκε στήν ἤρεμη ἀκτή τῆς Γαλιλαίας, μόνο τά αὐτιά τά σφαλισμένα ἀπό τόν θόρυβο τῶν συμφερόντων δέν μποροῦν νά τό ἀκούσουν.

Ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», σελ. 65.

πηγή: https://aktines.blogspot.com/

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας: Περί του Γογγυσμού κατά του Θεού

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

Την προηγούμενη Κυριακή προσπάθησα να αποκαλύψω το μεγαλείο και το βάθος του λόγου του αποστόλου Παύλου που τον εαυτό του ονομάζει σπονδή στη Θυσία. Σας έλεγα για τις αμέτρητες συμφορές και τα βάσανα που υπόφερε σ’ όλη τη ζωή του για τον Κύριο Ιησού Χριστό, ο οποίος προσφέρθηκε Θυσία για τις αμαρτίες όλου του κόσμου. Συμπληρώνοντας αυτά που σας έλεγα τότε, για τα παθήματα του μεγάλου αυτού αποστόλου, θα σας πω τώρα και τι υπέφερε σε μία πόλη της Μακεδονίας, στους Φιλίππους, για το κήρυγμά του.

Με την καταγγελία κάποιων, που δεν τους άρεσε το κήρυγμά του, οι άρχοντες της πόλης έδωσαν διαταγή να τον ραβδίσουν και μετά τον έριξαν στη φυλακή και έσφιξαν τα πόδια του στο τιμωρητικό ξύλο. Έχασε τότε το θάρρος του ο απόστολος; Άρχισε να κλαίει; Ασφαλώς όχι.

Πολύ σημαντικότερα από τις αμοιβές των αρχιερέων περιλαμβάνει το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών!

ΝΙΚΗ

Για ακόμη μία φορά η κυβέρνηση επιλέγει να μετατρέψει μια δευτερεύουσα διάταξη – τις αμοιβές των αρχιερέων – σε κεντρικό θέμα της δημόσιας συζήτησης, αφήνοντας στο περιθώριο τα όσα περιλαμβάνει το νέο υπό διαβούλευση σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Πίσω από τα επικοινωνιακά τεχνάσματα, αποτυπώνεται άλλη μία αντιλαϊκή πολιτική κατεύθυνση: εμμονή στην σκληρή εισπραξιμότητα μέσω της ΑΑΔΕ, επέκταση αρμοδιοτήτων στο Υπερταμείο των δανειστών και απογύμνωση περιουσιών των οφειλετών των κόκκινων δανείων.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της κυβερνητικής απληστίας και νομοθετικής υποστήριξης των τραπεζών και servicers το άρθρο 13, με το οποίο αποκτούν τη δυνατότητα να αντιπροτείνουν την εκποίηση πρόσθετων περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη – πέραν της κύριας κατοικίας – μέχρι πλήρους ικανοποίησης των απαιτήσεών τους. Η αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους συνδέεται ολοένα και περισσότερο με τη ρευστοποίηση περιουσίας και όχι με την πραγματική οικονομική επανένταξη. Στην πράξη διευρύνονται οι δυνατότητες απογύμνωσης των πολιτών από περιουσιακά στοιχεία που αποκτήθηκαν με πολυετή εργασία και θυσίες.