Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2020

Άγιος Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης: Πίστεψε και θα πάνε όλα καλά. Μόνο πίστεψε. Περίμενε! Μη φοβάσαι!

 



Πάνω απ’ όλα, παιδιά μου, να κρατήσουμε την πίστη μας στον Κύριο, και ας έρθουν μέρες δύσκολες και
 ας έρθουν μέρες δοκιμασίας. Μέσα στους αιώνες πέρασαν τέτοιες εποχές. Και βλέπουμε, άλλους τούς
 σταυρώνανε στον σταυρό, άλλους τούς έκοβαν είκοσι κομμάτια, όμως δεν προδώσανε τον Χριστό και
 ζούνε στους Ουρανούς στους αιώνες των αιώνων.
 Πόσο μεγάλη πίστη είχαν!

Και αυτή η πίστη δεν είναι μόνο για τα δύσκολα μελλοντικά πράγματα, είναι γενικώς. Η πίστη είναι ή 
κινητήριος δύναμις και χωρίς αυτήν ο άνθρωπος δεν θα κατόρθωνε τίποτα. 
Ζητούσε πίστη ό Κύριος!

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Αρχιεπίσκοπος Μύρων της Λυκίας, ο Θαυματουργός

 


Κανόνας Πίστεως και Προστάτης

"Ουδείς εν πειρασμοίς σε πότε προσεκάλεσε και την λύσιν ευθύς ουκ εδέξατο, άγιε. Τους μεν εν θαλάσση, τους δε εν τη γη γαρ ου διαλείπεις σώζων εκάστοτε, ως έχων το δύνασθαι...". Μ' αυτά τα λόγια στιχούργησε και περιέγραψε ο άγιος Ρωμανός ο Μελωδός, συνοπτικά, τα θαυματουργικά χαρίσματα του άγιου Νικολάου, επισκόπου Μύρων της Λυκίας, στη Μικρά Ασία.
Η τιμή που αποδίδεται από τους όπου γης χριστιανούς προς τον άγιο Νικόλαο, τόσο τους Ορθοδόξους όσο και τους Ρωμαιοκαθολικούς, ακόμα και τους Προτεστάντες, τον κατατάσσει ανάμεσα στους πιο λαοφιλείς αγίους. Και δικαιολογημένα. Γιατί ο Νικόλαος υπήρξε ότι ακριβώς επεσήμαναν και οι υμνογράφοι του: Κανόνας πίστεως, πρόμαχος πιστών, εικόνα πραότητος, πατέρας ορφανών, πέλαγος αρετών, εγκρατείας διδάσκαλος, θλιβομένων παρηγοριά, ασθενούντων ιατρός, χηρών αντιλήπτωρ, προστάτης πενήτων, σωτήρας των εν θαλάσση, ολετήρ του Αρείου, στύλος της Εκκλησίας, δόξα ιεραρχών, αχείμαστος λιμήν, βρύσις θαυμάτων...
Και πράγματι· η ζωή, η δράση, τα θαύματα και γενικά η παρουσία του Άγιου στην Εκκλησία μας δικαιολογούν τα παραπάνω. Γι' αυτό και αξίζει να εκθέσουμε τα σχετικά με το βίο και την πολιτεία του μεγάλου αυτού Αγίου, προς οικοδομήν των αναγνωστών, έπαινο του Νικολάου και δόξαν του Θεού, που μας χαρίζει τέτοιες μορφές, για ν' αποτελούν πρότυπά μας.

Ἐγνώρισα Ἄνθρωπον ἐν Χριστῷ, Μαρτυρίες γιὰ τὶς συμβουλὲς καὶ τὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου τοῦ Καυσοκαλυβίτου

 

Φωτ. π. Θεόφιλος Ζερβάκος(+ 08.05.1980)



Μακαριστὸς Μητροπολίτης πρώην Κεφαλληνίας
κυρὸς Προκόπιος

Τὃν Γέροντα τὸν γνώρισα ἀπὸ τὰ φοιτητικὰ μοῦ χρόνια. Ἤρχετο εἰς τὴν Ζωοδόχου Πηγὴ κάθε Μεγάλη Ἑβδομάδα, γιὰ νὰ ἀκούει τὸν μεγάλο ἐκεῖνο ψάλτη, τὸν Μανέα, καὶ τὸν πατέρα Ἄγγελο Νησιώτη, τὸν ὁποῖον ὑπερεκτιμοῦσε γιὰ τὴν πνευματικὴ δράση τὴν ὁποίαν εἶχε μέσα εἰς τὴν Ἐκκλησία, Μάλιστα, εἶχα ἀκούσει νὰ λέει γιὰ τὸν Μανέα: «Τοῦτος ὁ ψάλτης μόνο μὲ τὸ ψάλσιμό του δημιουργεῖ χριστιανούς!»,

Ἔκανε τὶς ἀκολουθίες στὴν «Πολυκλινικὴ» πιὸ νωρὶς καὶ ὅταν τελείωνε, ἤρχετο κατευθείαν στὴν Ζωοδόχο Πηγὴ καὶ ἔφθανε πότε στὸ Ἔξαποστειλαριο, πότε στοὺς Αἴνους καὶ ἤκουε τὸν Μανέα. Ἔκτοτε, προσεκολλήθην κοντά του.

Στὴν Ζωοδόχο Πηγὴ ἔρχοταν καὶ ἕνας ἄλλος μεγάλος Γέροντας, ὁ πατὴρ Φιλόθεος Ζερβάκος. Κι αὐτὸς ἐκτιμοῦσε πάρα πολὺ τὴν δράση καὶ τὴν ἐργασία τοῦ πατρὸς Ἀγγέλου Νησιώτη. Μία μέρα -ἤμουν διακονοςμου λέει ὁ πατὴρ Φιλόθεος: «Διάκονε, θέλω νὰ πάω στὸν πατέρα Πορφύριο στὴν “Πολυκλινική”, ἀλλὰ νὰ μὴν περάσω ἀπὸ τὴν πολυθόρυβον Ὁμόνοια. Δὲν τὰ καταφέρνω». Δὲν μποροῦσε τὰ τράμ, τὰ αὐτοκίνητα, τὸν κόσμο. Λέω: «Γέροντα, νὰ σᾶς διευκολύνω. Θὰ πὰρουμε ἕνα ταξί, νὰ πᾶμε». Μοῦ ἀπαντᾷ: «Δὲν θέλω ταξί». «Έ, τότε θὰ πᾶμε μαζὶ περπατώντας. Θὰ φροντίσω νὰ μὴν περάσουμε ἀπὸ τὴν Ὁμόνοια καὶ τοὺς κεντρικοὺς δρόμους».

«Ἦν διδάσκων ὁ Ἰησοῦς ἐν μιᾷ τῶν συναγωγῶν ἐν τοῖς σάββασι» (Λκ 13, 10-17) Δημητρίου Π. Ρίζου Δρ. Θεολογίας

 



Ὁ Ἰησοῦς δίδασκε ἕνα Σάββατο σὲ μία ἀπὸ τὶς συναγωγές. Καὶ νά, ἦταν μία γυναῖκα, ποὺ βασανιζόταν ἀπὸ ἀσθένεια γιὰ δέκα ὀκτὼ χρόνια καὶ ἦταν κυρτωμένη τόσο, ποὺ δὲν μποροῦσε καθόλου νὰ ἀνορθωθῆ. Ὅταν τὴν εἶδε ὁ Ἰησοῦς τῆς μίλησε καὶ τῆς εἶπε˙ Γυναῖκα ἐλευθερώθηκες ἀπὸ τὴν ἀσθένειά σου, καὶ ἀκούμπησε τὰ χέρια του πάνω της. Αὐτομάτως σηκώθηκε ὄρθια καὶ δόξαζε τὸν Θεό. Τότε ὁ ὑπεύθυνος τῆς συναγωγῆς μίλησε μὲ ἀγανάκτησι, διότι ὁ Ἰησοῦς θεράπευε ἡμέρα Σάββατο, καὶ ἔλεγε στὸν λαό˙ Ἕξι εἶναι οἱ ἡμέρες ἐργασίας, αὐτὲς τὶς ἡμέρες νὰ ἔρχεσθε καὶ νὰ θεραπεύεσθε καὶ ὄχι τὴν ἡμέρα τοῦ Σαββάτου. Σὲ αὐτὸν ἀπάντησε ὁ Κύριος καὶ εἶπε˙ Ὑποκριτή, ὁ καθένας ἀπὸ σᾶς δὲν λύνει τὴν ἡμερα τοῦ Σαββάτου τὸ βόδι του ἢ τὸ γαϊδουράκι του ἀπὸ τὸ παχνί, γιὰ νὰ τὸ ποτίση στὴν ποτίστρα; Καὶ αὐτή, ποὺ εἶναι θυγατέρα τοῦ Ἀβραάμ, τὴν ὁποία εἶχε δεμένη ὁ σατανᾶς δέκα καὶ ὀκτὼ χρόνια δὲν ἔπρεπε νὰ λυθῆ τὴν ἡμέρα τοῦ Σαββάτου ἀπὸ τὰ δεσμά, ποὺ τῆς εἶχε ὁ διάβολος; Καὶ ἐνῶ τὰ ἔλεγε αὐτὰ καταντροπιάζονταν ὅσοι ἦταν ἀντίθετοι μὲ τὸν Χριστό, ἀλλὰ ὅλος ὁ ἄλλος ὄχλος χαιρόταν γιὰ ὅλα τὰ ἔνδοξα ποὺ γίνονταν ἀπὸ αὐτόν.

Κάθε χρόνο τὴν τρίτη Κυριακὴ πρὶν ἀπὸ τὰ Χριστούγεννα διαβάζεται στοὺς ναοὺς τῆς Ἐκκλησίας μας αὐτὴ ἡ εὐαγγελικὴ περικοπή, στὴν ὁποία ἀναφέρεται ἡ θεραπεία τῆς συγκυπτούσης γυναικός.

ΤΟ ΣΑΡΑΝΤΑΛΕΙΤΟΥΡΓΟ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ-21. Τὸ μαρτύριο τῆς μετανοίας «Τμηθεὶς μεληδὸν», Αρχιμανδρίτου Σεβαστιανού Δ.Τοπάλη

 



Λ

ίγες μέρες πρὶν ἀπὸ τὴν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ σὰν ἄστρο ἐκ τῆς Περσίας ἑορτάζει ὁ Μεγαλομάρτυρας Ἰάκωβος ὁ Πέρσης (27 Νοεμβρίου). Εἶναι ὁ Ἅγιος ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ στὴν ἀληθινὴ μετάνοια τῶν ἡμερῶν γιὰ νὰ φθάσουμε στὴν Βηθλεέμ, στὸ σπήλαιο, ὅπου ὁ Χριστὸς γεννᾶται. Ὁ ἅγιος Ἰάκωβος ἔζησε τὸν δ΄ μ.Χ. αἰῶνα ἐπὶ βασιλέως Ἀρκαδίου. Ἦταν κάτοικος τῆς Περσικῆς πόλεως Βηθλαβὰ καὶ ἐκλεκτὸς ἀξιωματοῦχος τοῦ βασιλέα Ἰσδιγέρδη τῆς Περσίας. Πιέστηκε ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα καὶ παρασύρθηκε στὴν ἄρνηση τῆς πίστεως. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ τὸ ἔμαθε ἡ μητέρα του καὶ ἡ γυναίκα του καὶ λυπήθηκαν πολύ. Ὅταν βρέθηκε στὸ σπίτι του οἱ θεοφιλεῖς αὐτὲς γυναῖκες τοῦ μίλησαν μὲ σκληρότητα καὶ τοῦ ἀνακοίνωσαν ὅτι δὲν θέλουν νὰ τὸν ξέρουν καθόλου μετὰ ἀπ’ αὐτὴν τὴν ἄθλια προδοσία. Κινήθηκαν μὲ πόνο ψυχῆς καὶ προσευχὴ ἀγάπης πιστεύοντας πὼς ὁ τρόπος αὐτὸς θὰ ἔφερε τὴν μετάνοιά του. Πράγματι τὸ πικρὸ αὐτὸ πλῆγμα ὁδήγησε εἰς ἑαυτὸν τὸν Ἰάκωβο. Συναισθάνθηκε τὸ λάθος του καὶ μὲ δάκρυα ζήτησε συγχώρηση ἀπὸ τὸν Θεό. Ἀποφάσισε νὰ ἐξαγνιστεῖ μὲ τὴν ὁμολογία του ἐνώπιον τοῦ βασιλιᾶ, ἐκεῖ στὸν τόπο καὶ στοὺς ἀνθρώπους τοῦ παλατιοῦ, ὅπου ἀρνήθηκε τὸν Χριστό. Προσῆλθε στὸν βασιλέα καταδικάζοντας τὸν ἑαυτό του γιὰ τὸ μεγάλο λάθος του καὶ διεκήρυξε τὴν πίστη του εὐθαρσῶς. Ὁ Ἰσδιγέρδης ἐξεπλάγη γιὰ τὴν μεταστροφή του καὶ προσπάθησε μὲ πολλὲς ὑποσχέσεις καὶ ἀπειλὲς νὰ τὸν πείσει νὰ ἀποκηρύξει ξανὰ τὸν Χριστό. Ὅμως ἐκεῖνος ἔμεινε σταθερὸς καὶ ἀμετακίνητος. Μὲ δάκρυα στὰ μάτια του φώναζε «εἶμαι Χριστιανὸς καὶ Χριστιανὸς θέλω νὰ πεθάνω». Τὸν ὑπέβαλλαν σὲ σκληρὰ βασανιστήρια. Ἔκοβαν κομμάτι-κομμάτι τὸ σῶμα του, τὰ χέρια του, τοὺς βραχίονες, τὰ πόδια του, τοὺς μηρούς… τὸ μαρτύριο ἦταν φοβερὸ καὶ οἱ πόνοι ἀφόρητοι. Εἶχε λουστεῖ στὸ αἷμα του, πῆρε βάπτισμα αἵματος, βάπτισμα μετανοίας. Σταθερὰ ὁμολογοῦσε τὸν Χριστὸ καὶ προσευχόταν. Τέλος, τοῦ ἀπέκοψαν καὶ τὸ κεφάλι καὶ ἔτσι παρέδωσε τὴν ψυχή του ἐξαγνισμένη στὸν Θεό. Ὁ πρώην ἀρνητὴς Ἰάκωβος ἀναδείχτηκε ὁ Μεγαλομάρτυρας διὰ τῆς ἀληθοῦς μετανοίας του.

Ἑρμηνεία στὸ Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς Ι΄ Λουκά ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ π. Αὐγουστῖνου ''Σταγόνες ἀπὸ τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν'

 


ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΛΟΥΚΑ

Λουκ. 13, 10-17

 

ΥΠΟΚΡΙΤΑΙ

«Ἀπεκρίθη οὖν αὐτῶ ὁ Κύριος

καὶ εἶπεν˙ Ὑποκριτά...»

(Λουκ. 13, 15)

 

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ, ἀγαπητοί, ποὺ ἀκούσαμε σήμερα διηγεῖται ἕνα ἀπὸ τὰ ἀναρίθημτα θαύματα τοῦ Χριστοῦ. Ποῦ ἔγινε τὸ θαῦμα; Μέσα στὴ συναγωγή. Στὶς συναγωγὲς μαζεύονταν οἱ Ἰουδαῖοι κάθε Σάββατο. Οἱ Ἑβραῖοι ἔχουν καὶ σήμερα συναγωγὲς σὲ διάφορες πόλεις, ἀκόμα καὶ σὲ ξένα κράτη, ὅπου ἐξακολουθοῦν νὰ εἶνε διασκορπισμένοι.

Στὶς συναγωγὲς τί κάνουν οἱ Ἰουδαῖοι κάθε Σάββατο; Ἀκοῦνε μὲ προσοχὴ τοὺς ραββίνους (διδασκάλους), ποὺ διαβάζουν καὶ ἐξηγοῦν ἕνα κομμάτι ἀπὸ τὰ βιβλία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καὶ ψάλλουν ὅλοι μαζὶ ψαλμοὺς τοὺ Δαυΐδ.

* * *

Σὲ μιὰ συναγωγή, λέει σήμερα τὸ Εὐαγγέλιο, ἕνα Σάββατο πῆγε ὁ Χριστός. Στὴ συναγωγή, ἀνάμεσα στοὺς ἄλλους, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, ἦταν καὶ μιὰ γυναίκα, ποὺ κι ἄν ἀπουσίαζε ἀπὸ τὴν συναγωγὴ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ τὴν κατηγορήσει κανείς, διότι ὑπέφερε ἀπὸ ἀρρώστια, μιὰ ἀρρώστια ποὺ προερχόταν ἀπὸ τὴν ἐπήρεια τοῦ σατανᾶ. Ἡ σπονδυλική της στήλη εἶχε λυγίσει τόσο πολύ, ὥστε τὸ κεφάλι της ἄγγιζε στὴ γῆ καὶ ἀπὸ μακριὰ φαινόταν σὰν ἕνα ζῶο ποὺ βαδίζει μὲ τὰ τέσσερα. 18 χρόνια ἔπασχε ἀπὸ τὴν ἀσθένεια αὐτή. Καὶ ὅμως ἡ γυναῖκα αὐτὴ πήγαινε στὴ συναγωγή, γιὰ νὰ ἐκτελέση τὰ θρησκευτικά της καθήκοντα. Αὐτὴ ἡ γυναῖκα θὰ δικάση τὴν ἡμέρα τῆς κρίσεως ὅλους ἐκείνους τοὺς χριστιανούς, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, ποὺ ἐνῶ εἶνε ὑγιεῖς καὶ χορποηδοῦν ὅλη τὴ νύχτα στὰ ἁμαρτωλὰ κέντρα, ἐν τούτοις ποτὲ δὲν πηγαίνουν στὴν ἐκκλησία. Ἔχουν πόδια γιὰ τὸ διάβολο, ἀλλὰ πόδια γιὰ τὸ Θεὸ δὲν ἔχουν.

Γιὰ τὴν ὁμαδικὴ προσευχὴ ὑπὲρ ὑγείας τοῦ ἀοιδίμου μητροπολίτου Φλωρίνης, Ἅγιου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

 

- Ἄγ. Π.- Ὃ Γέροντας πάει καλά, ἔ;

- Καλὰ πάει. Μία χαρά. Εἶπαν καὶ οἱ γιατροί, ὅπως εἴπατε καὶ ἐσεῖς, «Θαῦμα μέγα». Πάει πιὸ καλὰ ἀπ' ὅ,τι περιμένανε.

Ἄγ. Π.- Ναί. Ἢ Χάρη τοῦ Θεοῦ. Εἶναι θαῦμα, γιατί εἶναι ἡ ἡλικία καὶ ἔχει κι ἄλλες ἀνωμαλίες. Ὅποτε, θαῦμα μέγα! Νὰ δοξάσουμε τὸν Κύριο!

Ἔγω πάρα πολὺ κατανύχθηκα τὴν ἡμέρα ἐκείνη ποὺ εἶδα τὸν κόσμο ποὺ κλαίγανε. Χιλιάδες ψυχὲς νὰ προσεύχονται ὅλες μαζί. Μία δύναμις. Μέσα σ' αὐτὴ τὴ δύναμη αἰσθάνθηκα πῶς μπῆκα κι ἐγώ. Καὶ μπῆκα ὄντως. Κατανύχθηκε ἡ καρδιά μου καὶ εἶπα, Θεὲ Παντοκράτορ καὶ Κύριέ του ἐλέους, βοήθησον τὸν πιστόν σου δοῦλον». Κλαίγανε. Ὅλος ὁ κόσμος. Πῶς μποροῦσα κι ἐγὼ νὰ μὴν κλάψω; Σὲ μιὰ στιγμή, φοβήθηκα καὶ εἶπα, πῶ πῶ..., θὰ πάθω κακό. Φοβήθηκα τὴν καρδιά μου, ποὺ συγκινήθηκε πολὺ βλέποντας αὐτὰ ὅλα. Νοερὰ ἔκανα μία στροφή, συγκρατήθηκα καὶ δὲν ἄφησα τὸν ἑαυτό μου. Ἔκανα προσευχὴ μὲ ἄλλη συγκράτηση. Προσευχόμουνα καὶ ἐγώ, ἀλλὰ μὲ ἄλλο τρόπο. Ἄπεφυγα αὐτὸ ποὺ πῆγε νὰ μὲ συγκλονίσει καὶ νὰ μὲ βλάψει. Αὐτὸ δὲν μπορῶ νὰ τὸ ἐξηγήσω. Ἂν τὸ ἄκουγε ὁ Γέροντας, θὰ μοῦ ἔλεγε: «αὐτὸ ἔγινε ἔτσι καὶ ἔτσι...». Ἔχει μόρφωση ποὺ ξέρει καὶ τὰ λεπτολογεῖ. Ἐγὼ τὸ καταλαβαίνω, ἀλλὰ δὲν μπορῶ νὰ τὸ περιγράψω.

ΟΡΜΠΑΝ: Πανίσχυρες δυνάμεις θέλουν να εξαφανίσουν τα έθνη!

  

[Ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Ορμπαν απαντά σε άρθρο του  φασίστα Τζωρτζ Σόρος, ο οποίος δεν δίστασε να καλέσει την ΕΕ να στραγγαλίσει οικονομικά την Ουγγαρία και την Πολωνία αν δεν υποχωρήσουν στο θέμα του «κράτους δικαίου».

Στην ουσία «τα λέει στην πεθερά (Σόρος) για να τα ακούει η νύφη (ΕΕ)»…]

Ο Βίκτορ Ορμπαν είναι σαφής προς την ΕΕ: «Δεν μπορούμε τον 21ο αιώνα να θυσιάσουμε την ελευθερία που κερδίσαμε  τον 20ό αιώνα… Αυτό που διακυβεύεται σήμερα είναι η ελευθερία λήψης αποφάσεων, κληρονομιά της χριστιανικής μας παράδοσης»!

Πολλοί πιστεύουν ότι ο αρχηγός της κυβέρνησης μιας χώρας δεν χρειάζεται να διαλέγεται με τον Τζωρτζ Σόρος. Για αυτούς, ο Σόρος έχει διαπράξει οικονομικά εγκλήματα, κέρδισε τα χρήματά του με κερδοσκοπία*, από την καταστροφή εκατομμυρίων ανθρώπων, ακόμη και με εκβιασμό που άσκησε τουλάχιστο στις εθνικές οικονομίες. Όπως ακριβώς οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να συζητούν με τρομοκράτες, οι κυβερνητικοί ηγέτες δεν μπορούν επίσης να συζητούν με οικονομικούς εγκληματίες.

Αναγκάζομαι όμως να το κάνω σήμερα, επειδή ο Τζορτζ Σόρος, ο δισεκατομμυριούχος κερδοσκόπος ουγγρικής καταγωγής, δημοσιοποίησε τις εντολές στους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε άρθρο** που δημοσιεύθηκε στις 18 Νοεμβρίου στον ιστότοπο Project Syndicate***, με το οποίο τους παροτρύνει να τιμωρήσουν σοβαρά τα κράτη μέλη που αρνούνται να ενταχθούν σε μια παγκόσμια και ενοποιημένη ευρωπαϊκή αυτοκρατορία υπό τη σημαία της ανοιχτής κοινωνίας.

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2020

Το πιο σπουδαίο από όλα, Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος Ψυχολόγος M.Sc.





Μέσα σε όλον τούτο τον χαμό…

Αν μπορέσεις να βοηθήσεις κάποιον άνθρωπο υλικά, είναι καλό.

Αν μπορέσεις να παρηγορήσεις έναν άνθρωπο, να τον στηρίξεις με έναν λόγο σου, να τον ανακουφίσεις στον πόνο του, είναι μεγάλο.

Αν μπορέσεις να μην διχαστείς με τον αδερφό, να μην μαλώσεις, αλλά να δώσεις τόπο στην οργή και στην εμμονή της άποψής σου, είναι εξαιρετικό.

Και αν Άνθρωπε, καταφέρεις να προσεύχεσαι μυστικά για τον κάθε έναν, για τον κάθε αδερφό, για τον κάθε φίλο, ξένο, ή εχθρό, για τον κάθε δοκιμαζόμενο άνθρωπο και μη, αυτό να ξέρεις είναι σπουδαίο.

Αυτό είναι το πιο σπουδαίο από όλα.


Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Ψυχολόγος M.Sc.


Άγιος Σάββας ο Ηγιασμένος

 


5 Δεκεμβρίου




Ο Άγιος Σάββας καταγόταν από το χωριό Μουταλάσκη της Καππαδοκίας και ήταν γιος ευσεβών γονέων, του Ιωάννη και της Σοφίας .

Από πολύ νωρίς γνώρισε τις θείες βουλές και αποφάσισε να αφιερωθεί στο μοναστικό βίο. Είχε τόση πίστη που κάποτε μπήκε σε ένα κλίβανο πυρός από τον οποίο βγήκε αβλαβής με τη βοήθεια του Θεού.

Όταν ήταν δεκαοχτώ ετών έφυγε από το μοναστήρι των Φλαβιανών και πήγε στα Ιεροσόλυμα. Από εκεί κατευθύνθηκε προς την έρημο της Ανατολής για να συναντήσει τον Μέγα Ευθύμιο (βλέπε 20 Ιανουαρίου). Ο Ευθύμιος τον έστειλε σε ένα κοινόβιο, το οποίο διηύθυνε ο όσιος Θεόκτιστος (βλέπε 3 Σεπτεμβρίου).

ΤΟ ΣΑΡΑΝΤΑΛΕΙΤΟΥΡΓΟ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ-20. Ὁ χρόνος τῆς μετανοίας, Αρχιμανδρίτου Σεβαστιανού Δ. Τοπάλη

 



Κ

άποιος μοναχὸς πλησίασε καὶ εἶπε στὸν ἀββᾶ Ποιμένα:  – «Διέπραξα μεγάλη ἁμαρτία καὶ θέλω νὰ μπῶ σὲ κανόνα μετανοίας γιὰ τρία χρόνια».

Καὶ ὁ Γέροντας τοῦ λέει:

              «Πολὺ εἶναι».

              «Μήπως γιὰ ἕνα χρόνο;» ρωτάει ὁ ἀδελφός.

              «Πολὺ εἶναι» ἀπαντᾶ πάλι ὁ Γέροντας.

Αὐτοὶ ποὺ βρίσκονταν ἐκεῖ εἶπαν: – «Μέχρι σαράντα μέρες;» Καὶ πάλι ὁ Γέροντας εἶπε:

              «Εἶναι πολύ». Καὶ πρόσθεσε: «Ἐγὼ πιστεύω ὅτι,ἐὰν ὁ ἄνθρωπος μετανοήσει μὲ ὅλη του τὴν καρδιὰ καὶ δὲν συνεχίσει νὰ κάνει τὴν ἁμαρτία, καὶ μέσα σὲ τρεῖς μέρες τὸν δέχεται ὁ Θεός».

Η προφορική ευχή Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με καί η κάθαρσις εκ τών παθών (μέρος 1ον),του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου



 Ενθυμούμαι βέβαια τις πολύ καλές ημέρες, και τα παλιά εκείνα καλά χρόνια όταν κάναμε τις βραδινές ομιλίες, κατ’ αρχάς με την ανάλυση του Συμβόλου της Πίστεως, το οποίον τώρα θα μας βγει σε βιβλίο, πιστεύομε ότι μέσα στο Μάρτιο θα κυκλοφορήσει, εν συνεχεία με την ανάλυση της Θείας Λειτουργίας, μαζί με τις σχετικές εμπειρίες της, κατόπιν με την εκτεταμένη ή άλλοτε περιληπτική απόδοση της ερμηνείας στην Προς Ρωμαίους Επιστολή, κατόπιν τους μακαρισμούς όπως και άλλες περιστασιακές ομιλίες.

Θα ήθελα με όλη μου την καρδιά, και το πιστεύω, πρέπει να το πιστεύετε αυτό, ότι θα ήθελα να σας συγκεντρώνω κάθε Τετάρτη, όλο το χρόνο, θα το ήθελα, αλλά οι δυνάμεις μου οι σωματικές δεν επαρκούν, και αφετέρου η προετοιμασία είναι πολύ κουραστική. Παρά ταύτα όμως κατά περιόδους, πιστεύω ότι θα κάνουμε μια προσπάθεια να λέμε πέντε πράγματα.

Κάποτε σας είχα ομιλήσει για έναν πολύ δραστήριο ιερέα σε μια επαρχιακή πόλη, ο οποίος είχε πλούσια εξωτερική δράση, μεγάλη δράση. Και μάλιστα έλεγε ότι ποιος κληρικός άλλος δουλεύει σαν και μένα. Η δική μου δράσις έχει θαυμάσια αποτελέσματα. Έκτισα έναν μεγαλοπρεπέστατο ναό, δέκα παρεκκλήσια, τρείς αίθουσες, κόσμος από δω, κόσμος από κει, κηρύγματα, κύκλους, ομάδες, κατασκηνώσεις. Πόσα έργα έστω και πνευματικά περισσότερα από τα δικά μου, έλεγε, κάνουν αυτοί οι ξακουστοί ιεροκήρυκες, και είπε μερικά ονόματα, ο τάδε και ο τάδε, βέβαια εμείς θα πούμε μόνον δύο, αλλά γιατί έχουν κοιμηθεί αυτοί, τους ζώντας δεν μπορούμε να αναφέρουμε, ο πατήρ Αμφιλόχιος ο Μακρής και από τον πατέρα ακόμα Φιλόθεο τον Ζερβάκο, περισσότερη εργασία κάνω εγώ, και από τον τάδε και τον τάδε και άλλα.

Παρακαταθήκη του Στρατηγού Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

                                        

 ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

 

«…Σὰν μιὰ βροχὴ ἦρθε σ’ ὅλους μας ἡ ἐπιθυμία τῆς ἐλευθερίας καὶ ὅλοι, καὶ οἱ κληρικοὶ καὶ οἱ προεστοὶ καὶ οἱ καπεταναῖοι καὶ οἱ γραμματισμένοι καὶ οἱ ἔμποροι, ὅλοι συμφωνήσαμε στὸν ἴδιο σκοπὸ καὶ κάναμε τὴν Ἐπανάσταση…»

 

Εμείς υποσημειώνομε: Μετά από αυτήν την διαβεβαίωση του πρωταγωνιστή της Επαναστάσεως του 1821, πώς κάποιοι Νεοέλληνες χαρακτηρίζουν ένα Εθνικό Αγώνα ταξικό ή κοινωνικό πτωχών εναντίον πλουσίων; Στην συμμετοχή πρώτους βάζει τους κληρικούς. Πώς λένε κάποιοι ότι η Εκκλησία δεν είχε συμμετοχή; Ο Μπουκεβίλ, γιατρός του Αλή πασά γάλλος πρεσβευτής ανεβάζει σε 6.000, καλά το διαβάσατε, έξι χιλιάδες, τους κληρικούς και μοναχούς που έπεσαν στον αγώνα. Πάντως θαυμάζομε την τότε ομόνοια και σύμπνοια των επαναστατημένων, που  ήταν και ο κύριος συντελεστής της επιτυχίας.

 

Εορταστικές προσφορές στο βιβλιοπωλείο "Η ΕΛΑΦΟΣ"



Με την επαναλειτουργία του βιβλιοπωλείου θα υπάρχουν εορταστικές προσφορές- έκπτωση 20% (σε όλα τα είδη αξίας άνω των 10€)



 

Αγία Βαρβάρα η Μεγαλομάρτυς

 

        


Ξίφει πατὴρ θύσας σε, Μάρτυς Βαρβάρα,
Ὑπῆρξεν ἄλλος Ἀβραὰμ διαβόλου.
Βαρβάρα ἀμφὶ τετάρτῃ χερσὶ τοκῆος ἐτμήθη.



Βιογραφία
Η Αγία Βαρβάρα έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορος Μαξιμιανού (286 - 305 μ.Χ.) και ήταν κόρη του ειδωλολάτρη Διοσκόρου ο οποίος ήταν από τους πιο πλούσιους ειδωλολάτρες της Ηλιουπόλεως.

Ο πατέρας της λόγω της σωματικής ωραιότητας της Αγίας, την φύλαγε κλεισμένη εντός πύργου. Δεν γνωρίζουμε που διδάχθηκε τις χριστιανικές αλήθειες, καθώς ο πατέρας της ήταν φανατικός ειδωλολάτρης, λόγος για τον οποίο άλλωστε προσπάθησε να κρατήσει κρυφή την πίστη της στον Τριαδικό Θεό. Ένα τυχαίο περιστατικό, όμως, την πρόδωσε. Ο πατέρας της πληροφορήθηκε από τεχνίτες ότι η Αγία ζήτησε να τις ανοίξουν τρία παράθυρα στον πύργο όπου ήταν έγκλειστη, στο όνομα της Αγίας Τριάδος και, έτσι, βεβαιώθηκε ότι η κόρη του είχε γίνει Χριστιανή.

Εξοργίσθηκε τόσο που την κυνήγησε εντός του πύργου με το ξίφος του για να την φονεύσει. Η Αγία κατέφυγε στα όρη, αλλά ο πατέρας της την συνέλαβε και την παρέδωσε στον τοπικό άρχοντα, Μαρκιανό, κατηγορώντας την για την πίστη της. Όταν ανακρίθηκε, ομολόγησε με παρρησία την πίστη της στον Χριστό και καθύβρισε τα είδωλα. Μετά από φρικτά βασανιστήρια, διεπομπέφθη γυμνή στην πόλη και τέλος σφαγιάσθηκε από τον ίδιο τον πατέρα της. Την στιγμή όμως που είχε αποτελειώσει το έγκλημά του, έπεσε νεκρός χτυπημένος από κεραυνό κατά θεία δίκη.

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2020

ΤΟ ΣΑΡΑΝΤΑΛΕΙΤΟΥΡΓΟ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ-19. Ὁ κανόνας τῆς ἀγάπης, Αρχιμανδρίτου Σεβαστιανού Δ. Τοπάλη

 




Κ

άποια μέρα ἕνας ἀδελφὸς ἦρθε στὸ ἀσκηταριὸ ἑνὸς ἁγίου γέροντα, γιὰ νὰ μιλήσει καὶ νὰ παρηγορηθεῖ. Μίλησαν πολὺ καὶ τοὺς πῆρε τὸ βράδυ. Κι ὅταν ἔφευγε ὁ ἀδελφὸς ἔκανε βαθειὰ μετάνοια στὸν Γέροντα καὶ τοῦ ζητοῦσε συγχώρηση γιὰ τὸν χρόνο ποὺ τοῦ ἔφαγε ἀπὸ τὸν κανόνα καὶ τὸ τυπικὸ τῆς προσευχῆς του. Καὶ τότε ὁ Γέροντας τοῦ ἀπάντησε βαθιὰ πολὺ βαθιὰ μέσα ἀπὸ τὴν καρδιά του «γιὰ μένα ὁ δικός μου ὁ κανόνας εἶναι πῶς νὰ ἀναπαύσω τὴν ψυχή σου καὶ νὰ σὲ στείλω πίσω στὸ κελί σου εἰρηνικό».

Κι αὐτὸς ὁ Γέροντας εἶχε μεγάλη ἀγάπη καὶ δὲν εἶχε τὸν ὕπουλο καὶ δόλιο πνευματικὸ ἐγωισμὸ νὰ βλέπει πρῶτα τὸν ἑαυτό του καὶ τὴν δική του πνευματικὴ καλοπέραση καὶ ἄνεση… καὶ οὔτε ἦταν κολλημένος στὴν τυπικὴ ἀκρίβεια τῆς τέλεσης τῶν ἀκολουθιῶν μὲ τὴν φαρισαϊκὴ αἴσθηση τῆς ἁγιότητος. Πρῶτα ἔβαζε τὴν ἀγάπη καὶ τὴν βοήθεια τοῦ ἀδελφοῦ του καὶ μετὰ τὸν ἑαυτό του.

Ἡ ἀγάπη εἶναι τὸ χρέος τὸ ἀνεξόφλητο πρὸς ὅλους τοὺς ἀδελφούς μας. Εἶναι, ὅμως, καὶ ἡ ποικιλόμορφη στὴν προσφορά της ἀρετή, σὰν νὰ εἶναι φῶς ἀπ’ τὸν οὐρανὸ ποὺ διαχέεται μέσα ἀπὸ πρίσμα μὲ τὰ γλυκύτατα χρώματα τῆς ἴριδος. Καὶ ἡ ἀγάπη, γιὰ νὰ εἶναι ἀληθινὴ θέλει νὰ στηρίζεται πάνω στὴν θυσία καὶ τὴν ἀφοσίωση καὶ τὴν ἀλήθεια. Ἔρχεται ὅμως πολὺ διεκδικητικὸς ὁ προσωπικὸς χρόνος τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ εἶναι τόσο πολύτιμος γιὰ μία ἐσωτερικὴ ἀπόλαυση καὶ πνευματικὴ πανδαισία προσευχῆς.

Η Ορθόδοξη πίστη είναι βιωματική

 


" Η Πίστη είναι μέσα μας "  λέγουν κάποιοι, δικαιολογώντας τον αποκλεισμό των Ορθοδόξων Χριστιανών από την λατρευτική ζωή της Εκκλησίας, και την απουσία των πιστών  από  τους  Ιερούς  Ναούς και τις  Ιερές Μονές στην  εποχή της πανδημίας του κορονοϊού  ( Covid -19 )  και στην Πατρίδα μας.

Αυτή η θεώρηση είναι αφελής, φαιδρή και Αιρετική!

Η Oρθόδοξη πίστη  δεν είναι μια " αφηρημένη έννοια '', ή  μια άποψη.

Η Ορθόδοξη πίστη είναι βιωματική,  και  προϋποθέτει την  συμμετοχή

των  Χριστιανών στα Ιερά  Μυστήρια και  στις Ιερές Ακολουθίες.


" Υμείς εστέ το άλας της γήςεάν δε το άλας μωρανθή, εν τίνι αλισθήσεται;"

 λέγει ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ( Ματθ. Κεφ.Ε' στ. 13 ).

Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί εκφράζουν την Πίστη τους, σε όλες τις πτυχές του βίου τους, δεν είναι μυστικιστές!

" Η πίστη είναι μέσα μας " ήταν θέση  που εφήρμοσε στην πράξη, ο δικτάτορας Εμβέρ Χότζα στην γειτονική Αλβανία, από τον Φεβρουάριο του 1967  μέχρι και τον θανατό του ( Απρίλιος 1985 ), καί την συνεχίσε ο διάδοχός του Ραμίζ Αλία με  τις γνωστές σε όλους μας συνέπειες  για την  Ορθοδοξία και τους Χριστιανούς!
  

 Κείμενο - Φωτογραφία: Σπύρος Θεοδ. Κουτσοχρήστος


Διδακτικές Ιστορίες-Το σπουργιτάκι

 



Υ

πήρχε ένα σπουργιτάκι που, όταν άκουγε τη βροντή της θύελλας, ξάπλωνε στη Γη και σήκωνε τα μικροσκοπικά πόδια του προς τον Ουρανό.

 - Γιατί το κάνεις αυτό; το ρώτησε μια αλεπού. 

- Για να προστατέψω τη Γη, που έχει τόσα ζωντανά πλάσματα! απάντησε το σπουργιτάκι. Σηκώνω τα πόδια μου για να συγκρατήσω τον Ουρανό, σε περίπτωση που φανούμε άτυχοι και ο Ουρανός πέσει πάνω μας.

 - Τα καχεκτικά ποδαράκια σου να συγκρατήσουν τον απέραντο Ουρανό;! με απορία και ειρωνεία ρώτησε η αλεπού. 

- Ο καθένας εδώ κάτω στη Γη έχει το δικό του κομμάτι Ουρανού να συγκρατήσει, απάντησε το σπουργίτι.


Επιμέλεια Παναγιώτης Χαντόγλου
Πηγή:agiameteora.net

Πανηγυρίζει ο Ιερός Ναός Αγίου Σεραφείμ & Προφήτου Ηλιού - Πεντέλης



 Πανηγυρίζει την Πέμπτη  3 και  την Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου 2020 κεκλεισμένων  θυρών και χωρίς την παρουσία πιστών λόγω των  επιβληθέντων κυβερνητικών μέτρων, εξ αιτίας της πανδημικής νόσου του κορονοϊού ( Covid - 19 ),ο Ιερός Ενοριακός Ναός Αγίου Σεραφείμ  & Προφήτου Ηλιού Πεντέλης - Αττικής, επί τη μνήμη του Αγίου Σεραφείμ Αρχιεπισκόπου  Φαναρίου  και  Νεοχωρίου,

με το ακόλουθο πρόγραμμα:
 
                                               Πέμπτη 3 / 12 / 2020

                        * Ώρα: 18:00 - Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός

                         * Ώρα:  19:30 - Μυστήριο Ιερού Ευχελαίου

                                          Παρασκευή 4 / 12 / 2020

           * Ώρα: 07:00 - Όρθρος και Πανηγυρική Θεία Λειτουργία
 
           * Ώρα: 18:00 - Μεθεόρτιος Εσπερινός και ομιλία με θέμα:
 
     " Τρεις θαυμαστές προσωπικές μαρτυρίες για τον Άγιο Σεραφείμ

                       Αρχιεπίσκοπο Φαναρίου και Νεοχωρίου "  

Οι Ιερές Ακολουθίες θα μεταδοθούν απευθείας διαδικτυακά στην

ακόλουθη διεύθυνση:


Κείμενο - Φωτογραφίες: Σπύρος  Θεοδ.  Κουτσοχρήστος




Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2020

Έτσι εορτάστηκε στη Ρουμανία ο Άγιος Ανδρέας- Εδώ κλειδώσαμε τους Ναούς

 Αναδημοσίευση από OTA VOICE


α


Συγκινητικά φωτογραφικά στιγμιότυπα έρχοντστη δημοσιότητα από την ιερά πανήγυρη του Αποστόλου Ανδρέα, προστάτη και ιδρυτή της Εκκλησίας της Ρουμανίας, στο ναό έξω από το σπήλαιό του, που βρίσκεται κοντά στην πόλη της Κωνστάντζας.

Ο Άγιος Ανδρέας εορτάστηκε εν μέσω πανδημίας, με την τήρηση αυστηρών υγειονομικών μέτρων, σε δύσκολες καιρικές συνθήκες (χιονόπτωση) και σε υπαίθριο χώρο. Ο λαός του Θεού παραβρέθηκε ευλαβικά, μαζικά και γονατιστός μέσα στο χιόνι.
Η τέλεση της Θείας  Λειτουργίας εντός του ναού απαγορεύονταν από τις υγειονομικές διατάξεις.

Εκεί δεν κλείδωσαν τους Ναούς, δεν απέκλεισαν τους πιστούς, δεν έβαλαν ένστολες κουστωδίες. Σεβάστηκαν και τίμησαν την Πίστη τους , εφαρμόζοντας ταυτόχρονα και τα απαραίτητα μέτρα προστασίας. Στην Ελλάδα το δικαίωμα αυτό παραχωρήθηκε μόνο σε αριστερούς, αλληλέγγυους και εθνομηδενιστές. Η Ορθοδοξία μπήκε στο στόχαστρο.


Πηγή πληρ. orthodoxianewsaency.gr



ΤΟ ΣΑΡΑΝΤΑΛΕΙΤΟΥΡΓΟ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ-18. Τὸ σβήσιμο τῆς φωτιᾶς Αρχιμανδρίτου Σεβαστιανού Δ Τοπάλη

 



Ε

νας ἀδελφὸς μοναχὸς τὴν ὥρα ποὺ ἔνιωσε νὰ ὀργίζεται ἐναντίον κάποιου, ἀμέσως στάθηκε σὲ προσευχὴ κι ἄρχισε νὰ μιλάει στὸν Θεό. Τοῦ ζήτησε βοήθεια γιὰ νὰ μπορέσει νὰ δείξει μακροθυμία καὶ ἀγάπη στὸν ἀδελφὸ ποὺ τὸν πείραζε ἐκείνη τὴν ὥρα. Προσευχόταν μὲ πολλὴ ἐπιστασία καὶ δύναμη, γιὰ νὰ μὴν τὸν βλάψει αὐτὸς ὁ πειρασμός, νὰ περάσει καὶ νὰ φύγει. Καὶ τότε ἐνῶ προσευχόταν καὶ ὑπέμεινε τὴν κακία τοῦ ἄλλου ἀνθρώπου, ἀμέσως βλέπει ἕναν καπνὸ νὰ βγαίνει ἀπὸ τὸ στόμα του καὶ νὰ χάνεται.

Ἐδῶ πόσο παραστατικὰ περιγράφεται ἡ δύσκολη ὥρα ποὺ περνᾶ ὁ ἄνθρωπος, ὅταν κάποιος τοῦ φερθεῖ ἄσχημα. Ἡ καρδιά του γίνεται σὰν ἕνα ἡφαίστειο ποὺ εἶναι ἕτοιμο νὰ ἐκραγεῖ. Ξεσηκώνεται γιὰ νὰ φερθεῖ μὲ σκληρὸ τρόπο καὶ νὰ μιλήσει μὲ τὸν χειρότερο τρόπο στὸ διπλανό του. Ἡ ὀργή του μοιάζει σὰν μία φωτιά, σὰν ἕνα καζάνι ποὺ βράζει καὶ εἶναι ἕτοιμο νὰ ξεχειλίσει καὶ νὰ κατακάψει τὸν ἄλλον. Εἶναι δύσκολη ἡ ὥρα αὐτὴ καὶ ὁ ἄνθρωπος κινεῖται παρορμητικά, κυριαρχούμενος ἀπὸ τὴν ἀδικία τῶν λόγων καὶ τὸν ἐγωισμό του ποὺ θέλει νὰ δικαιωθεῖ. Ἡ ἄμεση καὶ μόνη διέξοδος τὴν ὥρα ἐκείνη εἶναι μόνο ἡ προσευχή.

Ἔτσι ἀντιμετώπισε τὴν ὥρα τοῦ πειρασμοῦ του ὁ μοναχὸς τῆς ἱστορίας. Εἶχε ἐπίγνωση τοῦ ἑαυτοῦ του καὶ τῆς ἀνθρωπίνης ἀδυναμίας του καὶ γι’ αὐτὸ κατέφυγε στὸν Μεγαλοδύναμο. Μέσα του εἶχε μάθει τὴν πρακτικὴ τοῦ ἀγῶνος, τὴν ἄμεση καταφυγὴ στὴν προσευχή. Προσευχήθηκε ἀμέσως τὴν ὥρα ποὺ δεχόταν τὸ πλῆγμα καὶ τὴν κακία τοῦ ἄλλου. Ἄρχισε νὰ παρακαλᾶ τὸν Θεὸ μυστικὰ μέσα ἀπὸ τὴν καρδιά του γιὰ τὸν ἑαυτό του καὶ γιὰ τὸν ἀδελφό του ποὺ τοῦ μίλησε ἄσχημα. Αὐτὰ τὰ δάκρυα τῆς προσευχῆς του ἔσβησαν τὴν φωτιὰ τῆς ὀργῆς καὶ αὐτὸ φάνηκε σὰν καπνὸς νὰ βγαίνει ἀπὸ τὸ στόμα του.

ΙΠΠΟΤΕΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ- Εκλεκτά Διηγήματα - 6. Ο ΜΟΥΧΤΑΡΗΣ

 


ΙΔΡΥΜΑ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

 Γεώργιος Χ. Μόδης

ΙΠΠΟΤΕΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

 Εκλεκτά Διηγήματα

6. Ο ΜΟΥΧΤΑΡΗΣ

 

Το χωριό ξεφάντωνε. Πολλά σώματα και κάπου 250 αντάρτες είχαν συγκεντρωθεί μια ηλιόλουστη μέρα του Απρίλη του 1905 στο χωριό, τότε σωστή αετοφωλιά. Πολλοί νόμιζαν πως πάει το «Τούρκικο» και ήλθε το «Ελληνικό». Ενθουσιασμένοι ήταν και οι νεόβγαλτοι αντάρτες. Ήταν το πρώτο χωριό απʼ τα θεσσαλικά σύνορα όπου στάθηκαν ύστερʼ από ατέλειωτες νυχτερινές πορείες. Και έβλεπαν με πόση λαχτάρα τους υποδέχονταν ο πληθυσμός.

Η επιτροπή, οι αγγελιαφόροι και οι άλλοι αρμόδιοι του χωριού ήταν στο πόδι.

Εκατό αρνιά ψένονταν στις σούβλες. Θάφευγαν όλοι το βράδυ, οι περισσότεροι για το Λέχοβο και έπειτα για την Δροσοπηγή, το Φλάμπουρο. Απʼ εκεί κάθε σώμα θα τραβούσε για τον προορισμό του, το Βίτσι, τα Κορέστια, το Περιστέρι και το Μορίχοβο. Έπρεπε νάχουν τα παιδιά για καλό και για κακό στα σακκίδιά τους κρέας, τυρί, ψωμί, για 24 τουλάχιστο ώρες.

Πανηγυρίζει την Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου 2020, το Ιερό Παρεκκλήσιο της Αγίας Βαρβάρας της Μεγαλομάρτυρος στην Ραφήνα Αττικής



 Πανηγυρίζει την Παρασκευή  4 Δεκεμβρίου 2020  κεκλεισμένων θυρών και χωρίς την παρουσία πιστών λόγω των επιβληθέντων  κυβερνητικών μέτρων, εξ αιτίας της πανδημικής νόσου του κορονοϊού (Covid - 19 ),το Ιερό Παρεκκλήσιο της Αγίας Βαρβάρας της  Μεγαλομάρτυρος  στην Ραφήνα  Αττικής,που σώθηκε θαυματουργικώς από την φονικότερη πυρκαγιά της πατρίδας μας στις 23 /07 /2018.


Η πυρκαγιά της  23ης  Ιουλίου του 2018, ( Νταού Πεντέλη - Νέος Βουτζάς - Μάτι - Ραφήνα ),

ήταν η δεύτερη φονικότερη πυρκαγιά παγκοσμίως, και έφυγαν από  την παρούσα ζωή,
102  Συνάνθρωποί  μας.Στην περιοχή " Διασταύρωσης "  Ραφήνας  λειτουργούσαν από το έτος 1915  έως το 1967 λιγνιτωρυχεία. 

Οι περισσότεροι  από τους  λιγνιτωρύχους,  ήταν από την ευρύτερη περιοχή Κύμης - Ευβοίαςκαι  ευλαβούντο την Αγία Βάρβαρα φροντίζοντας το Ιερό Παρεκκλήσιό της, καθώς η Αγία είναι προστάτης των εργαζομένων σε μεταλλεία, ορυχεία, λατομεία, υπόγεια έργα και από το 1828  του Πυροβολικού.

Οι Ιερές  Ακολουθίες θα μεταδοθούν απευθείας από το κανάλι  του Ιερού Ενοριακού Ναού  Αναλήψεως Κυρίου Ραφήνας στο You  Tube :



Κείμενο - Φωτογραφίες : Σπύρος  Θεοδ.  Κουτσοχρήστος






Σύντομη βιογραφία του Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου

 


Αποτέλεσμα εικόνας για Σύντομη βιογραφία του Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου

παράθεσις ἐκ τῆς ἐκδόσεως: «Βίος καὶ Λόγοι» Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Χρυσοπηγῆς Χανίων

Ὁ ὅσιος Γέρων Πορφύριος, κατὰ κόσμον Εὐάγγελος Μπαϊρακτάρης, γεννήθηκε στὶς 7 Φεβρουαρίου 1906, στὴν Εὔβοια, στὸ χωριὸ Ἅγιος Ἰωάννης τῆς ἐπαρχίας Καρυστίας. Οἱ γονεῖς του, Λεωνίδας Μπαϊρακτάρης καὶ Ἑλένη, τὸ γένος Ἀντωνίου Λάμπρου, ἦταν εὐσεβεῖς καὶ φιλόθεοι ἄνθρωποι. Ὁ πατέρας του, μάλιστα, ἦταν ψάλτης στὸ χωριὸ καὶ εἶχε γνωρίσει προσωπικὰ τὸν Ἅγιο Νεκτάριο. Ἡ οἰκογένειά του ἦταν πολυμελὴς καὶ οἱ γονεῖς, φτωχοὶ γεωργοί, δυσκολεύονταν νὰ τὴ συντηρήσουν. Γι᾿ αὐτὸ ὁ πατέρας ὑποχρεώθηκε νὰ φύγει στὴν Ἀμερική, ὅπου δούλεψε στὴν κατασκευὴ τῆς διώρυγας τοῦ Παναμᾶ.