Ερμηνευτικό σχόλιο στο αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής 4.1.26 [ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ (Β΄ Τιμ 4,5-8)]

Από τον κ. Δημήτριο Ρίζο *

«Λοιπὸν ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος, ὃν ἀποδώσει μοι Κύριος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ,
ὁ δίκαιος κριτής, οὐ μόνον δὲ ἐμοί, ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς ἠγαπηκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ»

Τὰ Φῶτα εἶναι ἑορτὴ πλαισιωμένη μὲ Κυριακὴ πρὸ καὶ μετὰ τὴν ἑορτή. Σήμερα γίνεται ἡ Κυριακὴ πρὸ τῶν Φώτων, κατὰ τὴν ὁποία ἀκούγεται ἀποστολικὴ περικοπὴ ἐπιλεγμένη ἀπὸ τὴν δεύτερη πρὸς Τιμόθεο ἐπιστολὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου. Ἡ ἐπιστολὴ αὐτή, ἀναγνωρίζεται ἀπὸ ὅλους ὅτι, εἶναι ἡ τελευταία ποὺ ἔγραψε ὁ Ἀπόστολος. 

Στὴν περικοπὴ τῆς ἡμέρας παραθέτει ἕναν, κατὰ κάποιο τρόπο, ἀπολογισμὸ γιὰ τὴν ὅλη ἀποστολικὴ διαδρομή του. Συμπεραίνει καὶ γράφει· «Λοιπὸν ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος, ὃν ἀποδώσει μοι ὁ Κύριος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὁ δίκαιος κριτής, οὐ μόνον δὲ ἐμοί, ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς ἠγαπηκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ». Δηλαδὴ δὲν μένει παρὰ νὰ μοῦ δοθῆ τὸ στεφάνι τῆς δικαιοσύνης, ποὺ θὰ μοῦ τὸ ἀποδώσει ὁ Κύριος κατὰ τὴν ἡμέρα ἐκείνη. Ἡ ἡμέρα ἐκείνη εἶναι ἡ ἡμέρα τῆς Κρίσεως καὶ ἀποδόσεως ἀπὸ τὸν δίκαιο Κριτὴ στὸν καθένα ὅ,τι τοῦ ἀξίζει. Καὶ συμπληρώνει ὁ Παῦλος ὅτι, τὸ στεφάνι αὐτὸ τὸ δικαιοῦνται καὶ ὅλοι ὅσοι ἔχουν ἀγαπήσει τὴν ἐπιφάνεια τοῦ Κυρίου.

ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ πριν τον δολοφονήσουν διέταξε να κλείσουν όλες οι στοές.

Ψήφισμα της 21ης Ιουλίου 1831 (λίγους μόλις μήνες πριν τη δολοφονία του), με το οποίο ο Καποδίστριας απαγορεύει ρητά τις μυστικές εταιρείες (κυρίως τεκτονικές στοές και παρόμοιες οργανώσεις)

Το ψήφισμα το έχω κάτω στις φωτό καθώς και την δημοσίευση στην εφημερίδα ΦΕΚ.

Αυτό το ψήφισμα ήταν μία από τις τελευταίες του πράξεις ενάντια στην αντιπολίτευση (Μαυροκορδάτο φαναριώτες) και συνέβαλε στο να ενταθούν οι εχθρότητες που οδήγησαν στη δολοφονία του (27 Σεπτεμβρίου 1831).

Η Εγκύκλιος αρ. 4286: Εκδόθηκε στις 22 Αυγούστου 1831 κάτι σαν (ΦΕΚ) Είναι πρακτική εφαρμογή της γενικής απαγόρευσης, καθιστώντας παράνομη τη συμμετοχή και στόχευε ευρωπαϊκές μασονικές στοές και παρόμοιες οργανώσεις, που ο Καποδίστριας θεωρούσε εργαλεία ξένης παρέμβασης (κυρίως αγγλικής/γαλλικής).

Δολοφονείται ένα μήνα μετά από την εγκύκλιο.

Πολλοί ιστορικοί αναφέρουν ότι η δολοφονία βόλεψε τις Μεγάλες Δυνάμεις, που ήθελαν αδύναμη Ελλάδα-προτεκτοράτο (και όντως μετά ήρθε ο Όθωνας ως βασιλιάς).

Ξέρεις γιατί δεν θέλουν να πιστεύεις στον Θεό;

Δεν είναι θέμα θρησκείας, είναι θέμα ελέγχου. Γιατί ένας άνθρωπος με πίστη δεν ελέγχεται εύκολα. Δεν χρειάζεται φόβο για να σταθεί όρθιος και δεν ψάχνει νόημα σε πράγματα που αδειάζουν την ψυχή του.

Ο άνθρωπος που στηρίζεται στην πίστη δεν φοβάται τη γνώμη των άλλων, δεν εξαρτάται από trends, δεν γίνεται σκλάβος μιας ζωής που δεν τον γεμίζει.

Η πίστη κόβει δεσμούς με συνήθειες και εξαρτήσεις που καταστρέφουν: ναρκωτικά, τζόγος, πορνεία, μέχρι υπερκατανάλωση και τοξικές επιλογές.

«Θρησκευόμενοι ή ερωτευμένοι;» - Παρέα της Τρίτης, 23 Δεκεμβρίου 2025

 

πηγή: https://youtu.be/chFigrSGuVk

Κοίμησις τοῦ δικαίου Ἀλεξάνδρου τοῦ ἐκ τῆς νήσου Σκιάθου ὁρμωμένου, Παπαδιαμάντη δ’ ἐπικαλουμένου (3 Ἰανουαρίου 1911)

3 Ιανουαρίου 1911 φεύγει από τη ζωή ο «άγιος των Ελληνικών γραμμάτων», ο κοσμοκαλόγερος Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. Η κάρα του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη φυλάσσεται στον Ι. Ναό Γεννήσεως της Θεοτόκου Παναγίας της Λιμνιάς Σκιάθου.

***

Τα χριστιανικά «τέλη»του Παπαδιαμάντη..

…Την τρίτην ημέραν της ασθενείας του ελιποθύμισε. Όταν δε συνήλθε,

-«Τι μου συνέβη;» είπε.

-«Δεν είναι τίποτε, μια λιποθυμία μικρά», του είπον αι περιστοιχίζουσαι αυτόν τρεις αδελφαί του.

-«Τόσα έτη», λέγει ο Αλέξανδρος, «εγώ δεν ελιποθύμισα, δεν εννοείτε ότι αυτά είναι προοίμια του θανάτου μου;

-Φέρετε αμέσως τον παπά και μην αναβάλλετε».

Μετ’ ολίγον κληθέντες ήλθον συγχρόνως και ο ιερεύς και ο ιατρός. Ο Παπαδιαμάντης προ πάντων ήτο χριστιανός και χριστιανός ευσεβής. Μόλις λοιπόν είδε τον ιατρόν, είπε εις αυτόν:

Ὅσιος Σεραφεὶμ τοῦ Σαρώφ: Ἡ ἀπόκτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς ζωῆς μας

Ἀπο τὸ βιβλίο τοῦ Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, «Ὅσιος Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ»

Πράγματα ποὺ μοιάζουν ἀπίστευτα στοὺς ἀπίστους, ἀποτελοῦν γνώριμα καὶ καθημερινὰ περιστατικὰ στοὺς ὄντως πιστούς, αὐτοὺς ποὺ ζοῦν ἐν Πνεύματι καὶ βιώνουν τὴ Χριστιανικὴ πίστη στὴ ζωή τους.

Μετὰ τὴν θεραπεία του ὁ Μοτοβίλωφ ἔγινε πολὺ τακτικὸς ἐπισκέπτης τῆς μονῆς. Κατὰ τὴν διάρκεια μίας συνομιλίας του μὲ τὸν ὅσιο Σεραφείμ, τέλη Νοεμβρίου τοῦ 1831, εὐτύχησε νὰ τὸν δῇ καταγλαϊσμένο ἀπὸ τὴ Χάρη καὶ λάμποντα μέσα στὸ φῶς, καὶ νὰ ἀκούσει ἀπὸ αὐτὸν ὅτι ἡ Χριστιανικὴ ζωὴ πρέπει νὰ γίνῃ ζωὴ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι. Νὰ τί ἔγραψε σχετικὰ ὁ Μοτοβίλωφ στὸ σημειωματάριό του, τὸ ὁποῖο βρέθηκε στὸ ἀρχεῖο τῆς μονῆς Ντιβιέγιεβο, ὅπου εἶχε γίνει μοναχὴ ἡ χήρα Ἑλένη Μοτοβίλοβα:

«Ἡ ἡμέρα ἦταν συννεφιασμένη, ἡ γῆ εἶχε καλυφθεῖ ἀπὸ παχὺ στρῶμα χιονιοῦ, τὸ ὁποῖο ἔπεφτε συνεχῶς, ὅταν ὁ στάρετς Σεραφεὶμ μὲ ἔβαλε νὰ καθήσω δίπλα του σ’ ἕνα πεσμένο κορμὸ δένδρου.

«Ο Τειρεσίας των Ενοικιαστών»: To social credit system αλά Ελληνικά – Μαζικό φακέλωμα και όποιος χρωστάει δεν θα βρίσκει σπίτι!

Καλωσορίσατε στην απόλυτη δυστοπία του στεγαστικού - Το «πιστοποιητικό φερεγγυότητας» έρχεται για να γίνει εφιάλτης των ενοικιαστών

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Σε μια εποχή που η κρίση στο στεγαστικό χτυπάει κόκκινο και χιλιάδες νοικοκυριά «ματώνουν» για να ανταπεξέλθουν στα πανάκριβα ενοίκια, η κυβέρνηση όχι μόνο δεν τείνει χείρα βοηθείας στους ενοικιαστές, αλλά ετοιμάζεται να τους δώσει τη χαριστική βολή μέσω του Μητρώου Παρακολούθησης Ιδιωτικού Χρέους που αναμένεται να μπει σε λειτουργία το 2026.

Το νέο πληροφοριακό σύστημα που αποκαλείται και «Τειρεσίας των ενοικιαστών», αποτελεί ένα σύστημα πιστοληπτικής αξιολόγησης που θα πιστοποιεί τη φερεγγυότητα των υποψήφιων ενοικιαστών. Πρόκειται για ένα πανίσχυρο όπλο ολοκληρωτικού φακελώματος του οικονομικού ιστορικού, που θα λειτουργήσει σαν κερδοσκοπικός «παράδεισος» για τους (άπληστους) ιδιοκτήτες ακινήτων και ως στεγαστική «κόλαση» για τους οικονομικά ασθενέστερους που ζουν στο ενοίκιο.

Άγιος Παΐσιος – Το περιστατικό με τη Βασιλόπιτα και το «Φλουρί»

Κάποια χρονιά, όταν ο Άγιος Παΐσιος ήταν ακόμη στην Κόνιτσα ή στα πρώτα χρόνια του μοναχισμού, βρισκόταν με άλλους αδελφούς και πιστούς για την κοπή της βασιλόπιτας. Όπως είναι το έθιμο, όλοι περίμεναν με αγωνία ποιος θα κερδίσει το φλουρί, θεωρώντας το σημάδι τύχης.

Ο Άγιος Παΐσιος, με το γνωστό του χιούμορ αλλά και τη βαθιά του διάκριση, είπε τότε κάτι που έμεινε σε όσους ήταν παρόντες:

«Μην ψάχνετε την ευλογία στο νόμισμα. Η πραγματική “τύχη” και η πραγματική ευλογία για τον νέο χρόνο είναι να μας βρει ο θάνατος σε κατάσταση μετανοίας. Αυτό είναι το μεγαλύτερο φλουρί που μπορεί να κερδίσει ο άνθρωπος.»

Τι μας διδάσκει αυτή η ιστορία:

Αν θες να σου πάει καλά η χρονιά…

Θα σου πάει καλά όλη η χρονιά, όχι αν μεθάς την πρώτη του μηνός, αλλά αν και την πρώτη του μηνός και κάθε μέρα κάνεις αυτά που αρέσουν στον Θεό. Διότι η ημέρα γίνεται κακή ή καλή όχι από τη δική της φύση, αφού δεν διαφέρει η μια μέρα από την άλλη, αλλά από τη δική μας επιμέλεια ή ραθυμία.

Αν κάνεις την αρετή, σου έγινε καλή η μέρα. Αν κάνεις την αμαρτία, έγινε κακή και γεμάτη κόλαση.

Αν εμβαθύνεις σ’ αυτά κι έχεις αυτές τις διαθέσεις, θα ‘χεις καλή όλη τη χρονιά κάνοντας κάθε μέρα προσευχές, ελεημοσύνες. Αν όμως αμελείς την προσωπική σου αρετή κι εμπιστεύεσαι την ευφροσύνη της ψυχής σου στις αρχές των μηνών και στους αριθμούς των ημερών, θα ερημωθείς απ’ όλα τα αγαθά σου.

Εχθές, παραμονή της Πρωτοχρονιάς με τον Φώτη Κόντογλου

Εχθές, παραμονή της Πρωτοχρονιάς, ήμουνα ξαπλωμένος στο κουβούκλι μας περασμένα τα μεσάνυχτα, και συλλογιζόμουνα. Είχα δουλέψει νυχτέρι για να τελειώσω μια Παναγία Γλυκοφιλούσα, και δίπλα μου καθότανε η γυναίκα μου κι έπλεκε. Όποτε δουλεύω, βρίσκουμαι σε μεγάλη κατάνυξη, και ψέλνω διάφορα τροπάρια. Σιγόψελνα λοιπόν εκεί που ζωγράφιζα την Παναγία, κι η Μαρία έψελνε και κείνη μαζί μου με τη γλυκειά φωνή της. Βλογημένη γυναίκα μου έδωσε ο Θεός, ας είναι δοξασμένο τ’ όνομά του για όλα τα μυστήρια της οικονομίας του. Τον ευχαριστώ για όσα μου έδωσε, και πρώτο απ’ όλα για την απλή τη Μαρία, που μου τη δώρισε συντροφιά στη ζωή μου, ψυχή θρησκευτική, ένα δροσερό ποταμάκι που γλυκομουρμουρίζει μέρα νύχτα δίπλα σ’ έναν παλιόν καστρότοιχο…

Κοντά μου κάθεται και με συντροφεύει, ήμερος άνθρωπος, Μαρία η Απλή. Εκείνη πλέκει είτε ράβει, κι εγώ δουλεύω την αγιασμένη τέχνη μου και φιλοτεχνώ εικονίσματα που τα προσκυνά ο κόσμος. Τί χάρη μας έδωσε ο Παντοδύναμος, που την έχουνε λιγοστοί άνθρωποι: «Ότι επέβλεψεν επί την ταπείνωσιν των δούλων αυτού». Το καλύβι μας είναι φτωχό στα μάτια του κόσμου, και μολαταύτα στ’ αληθινά είναι χρυσοπλοκώτατος πύργος κι ηλιοστάλαχτος θρόνος, γιατί μέσα του σκήνωσε η πίστη κι η ευλάβεια. Κι εμείς που καθόμαστε μέσα, ήμαστε οι πιο φτωχοί από τους φτωχούς, πλην μας πλουτίζει με τα πλούτη του Εκείνος που είπε: «Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν, οι δε εκζητούντες τον Κύριον ουκ ελαττωθήσονται παντός αγαθού».

Χρόνος καί ζωή κατά τόν Μέγα Βασίλειο

Του Γεωργίου Μαντζαρίδη

Ὁ Μ. Βασίλειος ἔζησε καὶ παρουσίασε στὰ συγγράμματά του μὲ τὸν διεισδυτικότερο τρόπο τὴ σχέση χρόνου καὶ ζωῆς. Καὶ ἡ ἀντίστοιχη διδασκαλία του, ποὺ ἐπηρέασε βαθύτατα τὴ μεταγενέστερη θεολογία καὶ διανόηση, παραμένει ἐξαιρετικὰ ἐπίκαιρη καὶ σήμερα. Βέβαια ὁ μεγάλος αὐτὸς ἱεράρχης τῆς Καππαδοκίας δὲν ἔγραψε κανένα συστηματικὸ ἔργο γιὰ τὸ θέμα αὐτό. Ἑρμηνεύοντας ὅμως τὴν Ἁγία Γραφή, καὶ ἰδιαίτερα τὴν «Ἑξαήμερο» τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἀλλὰ καὶ ἀποκρούοντας τὴν αἵρεση τοῦ Εὐνομίου σχετικὰ μὲ τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, ἀναφέρθηκε πολλὲς φορὲς στὸν χρόνο καὶ τὰ σχετικὰ μὲ αὐτὸν θέματα.Συνήθως διακρίνουμε τὸν χρόνο σὲ... τρία μέρη: στὸ παρελθόν, τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον.

Ἡ τριμερὴς ὅμως αὐτὴ διάκριση δὲν φαίνεται νὰ ἔχει κάποια ἀντικειμενικὴ ὑπόσταση. Πράγματι, ἂν θελήσουμε νὰ προσδιορίσουμε ἀντικειμενικῶς τὸ παρόν, θὰ διαπιστώσουμε ὅτι δὲν ἀποτελεῖ τίποτε περισσότερο ἀπὸ μία διαχωριστικὴ τομὴ ἀνάμεσα στὸ παρελθὸν καὶ τὸ μέλλον. Ἔτσι ἡ τριμερὴς διάκριση τοῦ χρόνου γίνεται αὐτομάτως διμερής. Γι’ αὐτὸ καὶ... ὁ Ἀριστοτέλης μιλάει γιὰ δύο μόνο διαστάσεις τοῦ χρόνου, τὸ παρελθὸν καὶ τὸ μέλλον: «Τοῦ χρόνου», λέει, «τὰ μὲν γέγονε, τὰ δὲ μέλλει… τὸ δὲ νῦν οὐ μέρος· μετρεῖ τε γὰρ τὸ μέρος, καὶ συγκεῖσθαι δεῖ τὸ ὅλον ἐκ τῶν μερῶν· ὁ δὲ χρόνος οὐ δοκεῖ συγκεῖσθαι ἐκ τῶν νῦν» (1).

Για τη χρονιά που έρχεται θα σου ευχηθώ Χριστό… - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Για τη χρονιά που έρχεται, δε θα σου ευχηθώ αγάπη… Όλοι αγαπούνε και όλοι μεταξύ τους τρώγονται…

Για τη χρονιά που έρχεται δε θα σου ευχηθώ ειρήνη. Κάθε χρόνο την ευχόμαστε και κάθε χρόνο βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο μέσα σε πολέμους.

Για τη χρονιά που έρχεται δε θα σου ευχηθώ χαρά. Ατελείωτος αγώνας η ζωή και λίγες οι στιγμές χαράς μέσα σε αυτήν.

Για τη χρονιά που έρχεται δε θα σου ευχηθώ υγεία… Όχι πως η υγεία είναι πράγμα μικρό. Αλίμονο. Αλλά όλα πάντοτε, αργά ή γρήγορα, προς τη φθορά κυλούνε…

Για τη χρονιά που έρχεται θα σου ευχηθώ Χριστό.

Να έρθει και να γεμίσει τη ζωή σου.

Και άμα γευτεί Χριστό ο Άνθρωπος, και αγαπά, και ειρηνεύει μέσα του, και χαίρεται και τις χαρές αλλά και τις δυσκολίες, και στέκεται πάνω και από τον θάνατο και από την φθορά την ίδια…

Για τη χρονιά που έρχεται θα σου ευχηθώ Χριστό…

Να έρθει και να γεμίσει όλη την ύπαρξη σου.

Καλή και ευλογημένη χρονιά αδελφοί.

Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος

Ὁ ὅσιος Σεραφεὶμ τοῦ Σαρὼφ στὴν πέτρα τῆς ὑπομονῆς (1.1.2018)

 

Κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου στὸν πανηγυρικὸ Ἑσπερινὸ τῆς ἑορτῆς τοῦ ὁσίου Σεραφεὶμ τοῦ Σαρώφ , ποὺ τελέσθηκε στὸ πανηγυρίζον ἱερὸ ἡσυχαστήριο Ὁσίου Σεραφεὶμ τοῦ Σαρώφ στὴ Σκουριώτισσα τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (1.1.2018).

Ψάλλει χορὸς ἱεροψαλτῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου μὲ χοράρχη τὸν πρωτοψάλτη κ. Μάριο Αντωνίου.

Φωτογραφίες Ἑσπερινοῦ καὶ Θείας Λειτουργίας ἑορτῆς ὁσίου Σεραφεὶμ τοῦ Σαρὼφ (2018), ἀρχεῖο Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου.

πηγή: https://immorfou.org.cy/

Γερμανία υπό διάλυση: «Μοχάμεντ Άλι» είναι το συνηθέστερο όνομα που δόθηκε σε νεογέννητα το 2025!

To όνομα «Μοχάμεντ Άλι» κυριάρχησε το 2025, στα αγόρια που γεννήθηκαν στη Γερμανία δείχνοντας για το που βαδίζει με σταθερό ρυθμό τα επόμενα χρόνια ένα ευρωπαϊκό κράτος που επιδόθηκε με μανία στην προσέλκυση ισλαμιστών μεταναστών.

Η ραγδαία αύξηση των μουσουλμανικών πληθυσμών προκύπτει και από το ότι το συγκεκριμένο όνομα βρισκόταν τέταρτο στη λίστα το 2024 και έφτασε πρώτο σε έναν μόλις χρόνο.

Σύμφωνα με γερμανικά μέσα ενημέρωσης, αυτή η αλλαγή δείχνει την μετατόπιση στην ταυτότητα ενός ολόκληρου έθνους που είναι απίθανο να την ανακτήσει.

Ευχές από το Ιστολόγιό μας για το Νέο Έτος

 

Αυτός λοιπόν ο χρόνος ας είναι χρόνος ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ… Να αλλάξουμε τον εαυτόν μας για να αλλάξει ο κόσμος

Χρειαζόμαστε σήμερα χριστιανούς ομολογητές καί πνευματικούς, κληρικούς καί λαϊκούς. Δέν υποχωρούμε από τήν μάχη, αλλά ανασυγκροτούμαστε καί δυναμώνουμε μέ τήν βοήθεια του Θεού.

Στόν Χριστό έχουμε εμπιστευτεί όλη τήν ελπίδα μας, πού είναι ο Κύριος τού ουρανού καί τής γης. Τά βάσανα, στά οποία υποβαλλόμαστε, είναι τά μέσα με τά οποία ο Χριστός φρεσκάρει καί ανυψώνει πιό πολύ τήν Εκκλησία Του στόν κόσμο.

Αυτή η νέα χρονιά τό 2026 πού έρχεται σε λίγο, φοβάμαι ότι θά είναι η χειρότερη όλων τών προηγουμένων!!!

Αλλα εμείς ας προετοιμαζόμαστε μέ όλα τά εφόδια πού μάς παρέχει η Εκκλησία.

Μέ αγάπη, μέ προσευχή, και μέ τήν Ελπιδα ότι ο Κύριος θά είναι πάντα μαζί μας.

Αυτός λοιπόν ο χρόνος ας είναι χρόνος ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ πρώτα γιά μένα καί γιά όλους όσους αγαπάμε τόν ΧΡΙΣΤΟ.

Νά αλλάξουμε τον εαυτόν μας γιά νά αλλάξει ο κόσμος.

Να αποβάλουμε τόν δυτικό τρόπο από τήν ζωή μας, μακρυά από τα μέσα μαζικής αποβλακώσεως καί από ανθέλληνες πολιτικούς καί νά γονατίσουμε μπροστά στήν Παναγιά μας δίνοντας υπόσχεση ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ.

ΜΕΘ’ ΗΜΩΝ ΜΟΝΟ Ο ΘΕΟΣ!!!

πηγή: https://simeiakairwn.gr/

Γιάννης ο ευλογημένος

Ένα εξαιρετικό διήγημα για το βράδυ της Πρωτοχρονιάς, για να ζεσταθούν οι καρδιές μας. 

(του Φώτη Κόντογλου) 

 

πηγή: https://adontes.blogspot.com/

Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου: Στην Περιτομή του Χριστού

Ο Χριστός με την περιτομή Του κατασκεύασε α) ένα φάρμακο θεραπευτικό της ασθένειας των ανθρώπων β) ένα φάρμακο ανακουφιστικό των πόνων τους και γ) ένα φάρμακο διαφυλακτικό της υγείας τους.

α) Ένα φάρμακο θεραπευτικό της ασθένειας των ανθρώπων

Σκέψου ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθε στον κόσμο, για να γιατρέψει τις ψυχές μας και αμέσως στην περιτομή Του, σαν ένας καλός γιατρός, ετοιμάζει ένα φάρμακο θεραπευτικό της ασθένειάς μας, ένα φάρμακο ανακουφιστικό των πόνων μας και ένα φάρμακο διαφυλακτικό της υγείας μας. Επειδή, λοιπόν, η προπατορική αμαρτία του Αδάμ προξένησε δύο μεγάλες ασθένειες σε όλο το γένος των ανθρώπων και στην μεν ψυχή και τον νου προξένησε την υπερηφάνεια και την άγνοια και όλους τους εμπαθείς λογισμούς, οι οποίοι είναι ενωμένοι μαζί με το γεννημένο σώμα και σκεπάζουν σαν ένα σύννεφο και παραπέτασμα τις ταλαίπωρες ψυχές των ανθρώπων, ενώ στο σώμα προξένησε μία κλίση προς τις ηδονές.

Γι’ αυτό είπε ο Θεολόγος Γρηγόριος στην ομιλία του για τα Γενέθλια: «Ως Χριστού μαθητής κάνε περιτομή, αφαίρεσε το κάλυμμα που υπάρχει από την γέννηση»· αυτό ο σχολιαστής Νικήτας ερμηνεύοντας αναφέρει ότι «ο άγιος Γρηγόριος με τη φράση «ἀπό γενέσεως κάλυμμα» εννοεί την προγονική αμαρτία, η οποία εισελήλυθε σε όλο το γένος· διότι αυτή η αμαρτία, σαν κάποιο σύννεφο, αμέσως με την γέννηση, προσθέτει στην ψυχή το κάλυμμα, που προέρχεται από την γέννηση, τους εμπαθείς, εννοώ, λογισμούς και την σκότωση που προέρχεται από αυτούς και την άγνοια που είναι ενωμένη με την σάρκα· περιτομή, όμως, πνευματική είναι η απομάκρυνση της σαρκικής ηδονής, και των περιττών και μη απαραίτητων».

Η κατά Σάρκα Περιτομή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού -Ερμηνεία της Ευαγγελικής περικοπής από τον άγιο Κύριλλο Αλεξανδρείας

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

«Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν ἡμέραι ὀκτὼ τοῦ περιτεμεῖν τὸ παιδίον, καὶ ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦς, τὸ κληθὲν ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου πρὸ τοῦ συλληφθῆναι αὐτὸν ἐν τῇ κοιλία (:και όταν συμπληρώθηκαν οι οκτώ ημέρες για να γίνει στο παιδί η περιτομή, του έκαναν περιτομή, για να επιβεβαιωθεί και με την πράξη αυτή ότι ήταν γνήσιος απόγονος του Αβραάμ. Και του δόθηκε το όνομα Ιησούς, όπως δηλαδή το είχε ονομάσει ο άγγελος προτού ακόμα συλληφθεί το παιδί στην κοιλιά της μητέρας του)»[Λουκ.2,21].

Εδώ λοιπόν με αυτά που αναγνώσαμε πριν λίγο, βλέπουμε ότι υποτασσόταν στους νόμους του Μωυσή ή μάλλον βλέπουμε ο ίδιος ο νομοθέτης και Θεός να υποτάσσεται ως άνθρωπος στους δικούς Του νόμους. Και για ποιο λόγο το κάνει αυτό, θα μας το διδάξει ο σοφότατος Παύλος: «οὕτω καὶ ἡμεῖς, ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἦμεν δεδουλωμένοι· ὅτε δὲ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον, ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν (:έτσι κι εμείς, οι Χριστιανοί, όταν ήμασταν σε νηπιώδη πνευματική κατάσταση, ήμασταν υποδουλωμένοι κάτω από τα στοιχεία του κόσμου(δηλαδή κάτω από τη στοιχειώδη και ανεπαρκή θρησκευτική γνώση που έχει ο κόσμος των ατελών και παχυλών ανθρώπων). Όταν όμως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου που είχε ορίσει η πανσοφία του Θεού, ο Θεός εξαπέστειλε τον Υιό του, που γεννήθηκε από γυναίκα και έζησε σύμφωνα με τις διατάξεις του μωσαϊκού νόμου, για να εξαγοράσει αυτούς που βρίσκονταν κάτω από την εξουσία του μωσαϊκού νόμου, ώστε να λάβουμε την υιοθεσία, που ο Θεός μας είχε υποσχεθεί)»[Γαλ.4,3-4]. Ο Χριστός λοιπόν εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου εκείνους που ήταν κάτω από την εξουσία του νόμου, αλλά όμως δεν τον είχαν ακόμη τηρήσει. Και τους εξαγόρασε με ποιον τρόπο; Εκπληρώνοντάς τον.

«Μεγαλειότατε νικηθήκαμε! Ὁ Βασίλειος εἶναι Μέγας!»

Μέγας Βασίλειος. Ιερά Μονή Παναγίας του Άρακα

Στυλιανοῦ Γ. Παπαδόπουλου

Ἡ ὀρθοδοξία τῆς Καππαδοκίας ἔμοιαζε λίγο πολὺ μὲ νησίδα στὴν Ἀνατολή. Ὁ Οὐάλης ἀπέλυσε τοὺς ἀσκοὺς τῆς αἱρέσεως παντοῦ. Συνδυασμένες ἡ βία καὶ ἡ πονηρία τοῦ ἔδωσαν ἀποτελέσματα μεθυστικά. Σάρωσε τὴν Ὀρθοδοξία καὶ ἔσφιγγε τώρα σὰν τανάλια τὴν Καισάρεια. Εἶναι ἀλήθεια πὼς οἱ Καππαδόκες δὲν εἶχαν γνωρίσει καλὰ τὴ βάναυση σκληρότητα τοῦ Οὐάλη. Ἄκουγαν ὅ,τι συνέβαινε ἀλλοῦ. Τοὺς κοβόταν τὸ αἷμα.

Τὰ διάφορα κέντρα τῆς αὐτοκρατορίας ὑποτάχθηκαν πράγματι στὴν πολιτικὴ τοῦ ἀρειανόφρονα. Μὰ τοῦτο ἔγινε γιατί διώχθηκαν οἱ ὀρθόδοξοι, δημεύθηκαν οἱ περιουσίες τους, ἐξαναγκάσθηκαν, πιέσθηκαν μὲ βίαια μέσα. Καὶ ὅσοι ἀντιστέκονταν ἀντικαταστάθηκαν.

Ἡ θηριωδία καὶ τὸ μίσος δὲν εἶχαν ὅρια. Ἔφθασαν στὸ σημεῖο νὰ κάψουν… στὴν Νικομήδεια ὀρθόδοξους πρεσβυτέρους μέσα σὲ πλοῖο. Ὅσο πλησίαζαν μάλιστα στὴν Καισάρεια τόσο πιὸ ἄγρια γινόταν ἡ θηριωδία τους. Ὄργανα τοῦ αὐτοκράτορα βεβήλωναν ναούς Σὲ κάποια πόλη μπῆκαν στὸν ναό, ἀνέβηκαν στὴν ἁγία Τράπεζα καὶ χόρευαν πάνω σ’ αὐτήν. Σὲ ἄλλο ναό, ποὺ ὁ ὀρθόδοξος ἱερέας προσπάθησε νὰ ἐμποδίσει τοὺς βέβηλους, σκότωσαν καὶ ἔχυσαν ἀνθρώπινο αἷμα ἐπάνω στὴν ἴδια τὴν ἁγία Τράπεζα. Θῦμα ὁ ἱερέας.

ΤΥΧΗ Ή ΘΕΙΑ ΠΡΟΝΟΙΑ; (Αναφορά στην μανία των τυχερών παιγνίων κατά την περίοδο των Εορτών του Αγίου Δωδεκαημέρου)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 22α Δεκεμβρίου 2025

Οδεύουμε προς την μεγάλη εορτή των Χριστουγέννων, όπου θα εορτάσουμε το μέγα και κοσμοσωτήριο γεγονός της Ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου, το σπουδαιότατο γεγονός της ανθρώπινης ιστορίας, το οποίο την χώρισε στα δύο, στην προ και μετά Χριστόν εποχή και έφερε μια νέα εποχή για την ανθρωπότητα.

Σύμφωνα με τον ιερό υμνογράφο των Χριστουγέννων «Ἰδὼν ὁ Κτίστης ὀλλύμενον, τὸν ἄνθρωπον χερσὶν ὃν ἐποίησε, κλίνας οὐρανοὺς κατέρχεται· τοῦτον δὲ ἐκ Παρθένου, θείας ἁγνῆς, ὅλον οὐσιοῦται, ἀληθείᾳ σαρκωθείς»[1]. Κινούμενος από άμετρη αγάπη για το πεσμένο στην αμαρτία πλάσμα του, τον άνθρωπο, απεκδύθηκε την άμετρη μεγαλοπρέπειά Του και σαρκώθηκε να τον απολυτρώσει από την αιχμαλωσία του σατανά, την δουλεία της αμαρτίας την φθορά και το θάνατο. Να τον ελευθερώσει από τα δεινά που συσσώρευσε στη γη η κυριαρχία του «απ’ αρχής ανθρωποκτόνου» διαβόλου (Ιωάν.8,44). Να φωτίσει τις σκοτισμένες ανθρώπινες ψυχές το φως το αληθινό, διαλύοντας τα σκοτάδια της δεισιδαιμονίας και της πνευματικής τυραννίας, διακηρύσσοντας ότι «ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ’ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς» (Ιωάν.9,12).

Ο παραδοσιακός τρόπος κοπής και μοιρασιάς της πίτας της Πρωτοχρονιάς

από τον πατέρα Πορφύριο

«Βλέπω να κόβουν την πρωτοχρονιάτικη πίτα και θα ήθελα να πω τον παραδοσιακό τρόπο κοπής και μοιρασιάς.

Κατ’ αρχάς η πίτα δεν ήταν γλυκιά, ήταν μία συνηθισμένη πίτα, που είχε τυλιγμένο ένα κέρμα μέσα της.

Είτε πρασόπιτα, είτε τυρόπιτα είτε κοτόπιτα, ό,τι ευκολύνεται κάθε οικογένεια.

Ο νοικοκύρης έχει μπροστά του το ταψί και το μαχαίρι.

Γυρίζει το ταψί τρεις φορές. Του τρογυρνάει, δηλαδή.

Ύστερα κόβει στρόγγυλο στο κέντρο ένα μικρό σχετικά κομμάτι για τον Αφέντη Χριστό.

Να τα πούμε; Παραδοσιακά Κάλαντα Πρωτοχρονιάς από όλη την Ελλάδα |Οι Ταχυδρόμοι του Ουρανού

 

πηγή: https://www.youtube.com/

"Ευλογημένε, για το Χριστό γίνονται όλα αυτά τα πράγματα...!''

Όταν ήμουν νεότερος είχα πολύ σκεπτικισμό βλέποντας τον τρόπο που γιορτάζονται οι Άγιες μέρες των Χριστουγέννων. Και μπορώ να πω ότι, με την απειρία η οποία με χαρακτήριζε, κατέκρινα αυτά τα πράγματα. Έλεγα, αυτά είναι κοσμικά, δεν χρειάζονται. Γιατί γίνονται; Δεν προσφέρουν τίποτα, χάνουν το νόημα το πνευματικό και όλα αυτά τα οποία ακούμε συχνά να λέγονται.

Κάποτε λοιπόν συνόδευσα ένα γεροντάκι από το Άγιο Όρος γιατί ήταν ανάγκη να επισκεφτεί το γιατρό. Και επειδή στο Άγιο Όρος τα Χριστούγεννα γιορτάζονται αργότερα σε άλλη ημερομηνία λόγω του εορτολογίου, τύχαμε τις ημέρες των Χριστουγέννων να είμαστε στη Θεσσαλονίκη. Η Θεσσαλονίκη, όπως και στις άλλες πόλεις, στις μεγάλες οδούς Εγνατία, Τσιμισκή και άλλες γεμίζουν με χιλιάδες λάμπες, λαμπάκια που στολίζουν τους δρόμους.

Ποιούς ἐνοχλεῖ ἡ ταινία Καποδίστριας;

«Καποδίστριας», ἡ ταινία τῆς χρονιᾶς ποὺ ἐνόχλησε.

Ἡ ταινία προβάλλεται σὲ περισσότερες ἀπὸ 90 αἴθουσες τῆς Ἑλλάδας καὶ σὲ πάνω ἀπο 300 αἴθουσες στὸ ἐξωτερικό. Ἐκεῖ ὅπου οἱ Ἕλληνες ἀνυπομονοῦν νὰ δοῦν καὶ νὰ μάθουν, ἀρκετὰ ἱστορικὰ στοιχεῖα γιὰ τὸν πρῶτο κυβερνήτη τῆς Ἑλλάδας καὶ γιὰ τὸ πῶς καὶ τὸ γιατί δολοφονήθηκε.

Πρόκειται γιὰ ἱστορικὴ βιογραφία τοῦ πρώτου κυβερνήτη τῆς Ἑλλάδας, τοῦ ἀδέκαστου πολιτικοῦ ποὺ πλήρωσε μὲ τὴν ζωή του τὴν προσπάθειά του νὰ φτιάξει τὴν Ἑλλάδα ἀκριβῶς ὅπως τὴν εἶχε ὁραματιστεῖ, ὅπως θὰ ἔπρεπε νὰ φτιαχτεῖ, ὥστε νὰ γίνει χώρα- πρότυπο. Χέρι ἑλληνικὸ τὸν δολοφόνησε στὸ Ναύπλιο, μὲ τὶς «εὐλογίες» ξένων δυνάμεων, Ἄγγλων, Γάλλων καὶ τοῦ Αὐστριακοῦ Μέτερνιχ.

Ἡ ταινία περιγράφει μὲ λεπτομέρειες τὴν ἀδυναμία τῶν Ἑλλήνων νὰ καταλάβουν ὅτι οἱ καλύτεροι ἡγέτες δὲν φοβοῦνται νὰ χώσουν τὸ μαχαίρι ὡς τὸ κόκαλο, ἀδιαφορῶντας ἀκόμα καὶ γιὰ τὴν ζωή τους. Ἀπὸ τὶς θυσίες ποὺ ἀπαιτοῦν... νὰ γίνουν γιὰ τὸ καλὸ τοῦ τόπου τους, οἱ πραγματικοὶ ἡγέτες δὲν ἀποκλείουν τὸν ἑαυτό τους. Αὐτοθυσιάζονται. Ὁ σκηνοθέτης παρουσιάζει τον Καποδίστρια, τὴν στιγμὴ ποὺ σβήνει, νὰ ὁραματίζεται τὴν Παναγία καὶ νὰ ψελλίζει τὶς τελευταῖες του λέξεις: «Δῶσε μου τὴν πατρίδα ποὺ ποθῶ»!

Τα άρρωστα παιδάκια θα είναι με το μαρτυρικό, το αγγελικό, τάγμα των νηπίων που έσφαξε ο Ηρώδης! Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

Αγίων 14.000 Νηπίων υπό του Ηρώδου αναιρεθέντων.

Εορτάζουν στις 29 Δεκεμβρίου

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

Έχοντας δηλαδή υπ’ όψιν Του ο Θεός την ανταπόδοση που θα λάβει στον Ουρανό όποιος περνάει δοκιμασίες και γνωρίζοντας τι τον περιμένει στην άλλη ζωή, αυτό Τον κάνει να μπορεί να «αντέχει» τον πόνο.

Εδώ επέτρεψε να κάνει τόσα εγκλήματα ο Ηρώδης. Δεκατέσσερις χιλιάδες νήπια έσφαξε και πόσους γονείς, που δεν άφηναν τους στρατιώτες να σκοτώσουν τα παιδιά τους, τους σκότωναν κι εκείνους! Οι βάρβαροι στρατιώτες, για να φανούν στους αρχηγούς τους καλύτεροι, έκοβαν τα παιδάκια κομματάκια.

Όσο πιο πολύ βασανίζονταν τα παιδάκια, τόσο περισσότερο πονούσε ο Θεός, αλλά και τόσο περισσότερο χαιρόταν για την μεγαλύτερη δόξα που θα είχαν να απολαύσουν στον Ουρανό. Χαιρόταν για τα Αγγελουδάκια αυτά, που θα αποτελούσαν το αγγελικό μαρτυρικό τάγμα. Άγγελοι από Μάρτυρες!”…

***

Μνήμη της Oσίας Mελάνης της Pωμαίας (31 Δεκεμβρίου)

Oυχ’ υλική σε χειρ Mελάνη και μέλαν,

Xριστός δε καν τέθνηκας εν ζώσι γράφει.

Πρώτη εν τριακοστή απήρε βίοιο Mελάνη.

Οσία Μελάνη η Ρωμαία. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Αύτη η Aγία ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Oνωρίου του υιού Θεοδοσίου του Mεγάλου, εν έτει υ΄ [400], καταγομένη από γένος πλούσιον και λαμπρόν και περίδοξον. Eπειδή δε εξ όλης ψυχής ηγάπησε τον Kύριον, διά τούτο επροτίμησε να παρθενεύη. Oι γονείς της όμως εσύναψαν αυτήν και μη θέλουσαν διά γάμου, με άνδρα. Όθεν έγινε μήτηρ δύω παιδίων. Έπειτα αποθνήσκουσιν οι γονείς και τα τέκνα της. Διά ταύτα αφήσασα η μακαρία την πόλιν της Pώμης, εδιάτριβεν έξω εις το προάστειον, ήγουν τζεφτιλίκιόν της, κάθε άσκησιν και αρετήν μεταχειριζομένη. Tους ασθενείς επιμελουμένη. Tους ερχομένους ξένους υποδεχομένη. Kαι τους εν φυλακαίς και εξορίαις επισκεπτομένη. Ύστερον δε πωλήσασα όλα τα υποστατικά και την περιουσίαν της πολλήν ούσαν, εσύναξε διά την τιμήν αυτών δώδεκα μυριάδας χρυσίον: ήτοι εκατόν είκοσι χιλιάδας φλωρία. Tα οποία εμοίραζεν εις Eκκλησίας και Mοναστήρια.

Η Σφαγή των Νηπίων από τον Ηρώδη: Όταν ο άνθρωπος κατηγορεί τον Θεό για τα δικά του εγκλήματα

Αντί να φορτώνουμε στον Θεό τις θηριωδίες του ανθρώπου, ας ψάξουμε τους «Ηρώδηδες» που σκορπίζουν τον θάνατο ως την εποχή μας

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Ένας από τους πιο κλασσικούς εξυπνακισμούς που επιστρατεύουν ανέκαθεν οι θεομάχοι, αφορά το δραματικό ιστορικό γεγονός που η Εκκλησία μας μνημονεύει σήμερα, 29 Δεκεμβρίου. Τη σφαγή των 14.000 νηπίων από τον ημιπαράφρονα βασιλιά της Ιουδαίας, Ηρώδη τον Μέγα (73 – 4 π.Χ.), όπου το «μέγας» θα μπορούσε να δικαιολογηθεί μόνο αν ακολουθηθεί από τη λέξη «αντίχριστος».

Βλέποντας τον Χριστό ως απειλή για την κληρονομική βασιλεία του, ο αιμοσταγής Ηρώδης έδωσε εντολή να φονευθούν όλα τα νήπια της Βηθλεέμ και των περιχώρων, από 2 ετών και κάτω.

Όσοι ζητούν να επινοήσουν «αδικίες» του Θεού για να ανακουφίσουν τις δικές τους, διερωτώνται υποκριτικά γιατί επίτρεψε ο Χριστός να γίνει μια τέτοια ανήκουστη σφαγή «για χάρη του», ενώ ο ίδιος βγήκε θαυματουργικά αλώβητος. Τι Θεός είναι αυτός – λένε- που ανέχθηκε μια τέτοια θηριωδία για να επιβιώσει μόνο Εκείνος.

Η ΝΙΚΗ για τα αλυτρωτικά τραγούδια στην Φλώρινα

“Αγαπάς την Ελλάδα; Απόδειξέ το!”

Η πατρίδα μας η Ελλάδα, αλλά και ευρύτερα ο Ελληνισμός, από την Κριμαία και την Οδησσό μέχρι την Αλεξάνδρεια, και από την Μάγκνα Γρέτσια μέχρι την Κύπρο και την Συρία, διαχρονικά αγκαλιάζει πληθυσμούς με διάφορες ιδιαίτερες πολιτιστικές αποχρώσεις, τοπικές παραδόσεις, γλώσσες και διαλέκτους. Η φωτεινή αγκαλιά της Ρωμιοσύνης χωράει όλους όσους ενστερνίζονται και αντλούν ταυτότητα από τον υπερ-χιλιετή Ελληνισμό, τον πολιτισμό αυτού του τόπου, τις μνήμες του, τις αξίες του, τις παραδόσεις του, την μεταφυσική του.

Στο πλαίσιο αυτό η Τέχνη, η Μουσική, τα διάφορα πολιτιστικά αγαθά και οι παραδόσεις όχι μόνο είναι πολύτιμα και σεβαστά, αλλά και πρέπει να στηρίζονται και να αναδεικνύονται από την επίσημη Πολιτεία. Είναι ο πλούτος μας.

Όμως κάποιες φορές η Τέχνη, αυτή η υπέροχη έκφανση του ανθρώπινου πνεύματος, μπορεί να υποστεί κακόβουλη εργαλειοποίηση. Αντί να ενώνει, να διχάζει. Αντί να εξυψώνει, να υπονομεύει.

Σκέψεις για την Ημέρα του Αγέννητου Παιδιού

Σήμερα, πρώτη Κυριακή μετά την Γέννηση του Κυρίου μας, η Εκκλησία μας αφιερώνει την ημέρα στο Αγέννητο Παιδί.

Αγέννητο Παιδί είναι εκείνη η ανθρώπινη ύπαρξη που έχει ήδη έρθει στον κόσμο, χωρίς να της έχουμε αποδώσει ημέρα γενεθλίων.

Βλέπετε, η ημέρα των γενεθλίων έχει να κάνει με εμάς τους γύρω, τους εξωτερικούς μάρτυρες, αλλά όχι με την πραγματική έναρξη της ζωής, που ήδη έχει συμβεί προ πολλού, «ἐξ ἂκρας συλλήψεως».

Το Αγέννητο Παιδί, χωρίς να έχει αντικρύσει απευθείας το φως της ημέρας, βλέπει τις φωτοσκιάσεις. Αγάλλεται με την ήπια μουσική και τρομάζει στους ξαφνικούς θορύβους. Νιώθει τα αισθήματα της κυοφορούσας μάνας, χαμογελά όταν εκείνη η ευλογημένη τροφός είναι καλά, δυστροπεί με τις στενοχώριες της. Χαίρεται το χάδι κι ας μην το αγγίζει κανείς απευθείας. Και, πώς άραγε να ερμηνεύσουμε εκείνο το μικρό μυστήριο, τη μητρική μυρωδιά που το Αγέννητο Παιδί αντιλαμβάνεται μέσα στο αμνιακό υγρό! Όταν το νεογέννητο βρέφος το εναποθέσουν στην αγκαλιά της μάνας, εκείνο ηρεμεί γιατί καταλαβαίνει τη γνώριμη μυρωδιά της, τη μυρωδιά της μικρής πατρίδας στην οποία έζησε πολλούς μήνες ως Αγέννητο Παιδί.

Μνήμη των Aγίων Nηπίων των υπό Hρώδου αναιρεθέντων (29 Δεκεμβρίου)

Μνήμη των Aγίων Nηπίων των υπό Hρώδου 

αναιρεθέντων, χιλιάδων όντων δεκατεσσάρων

Διά ξίφους άωρα μητέρων βρέφη,

Ανείλεν εχθρός του βρεφοπλάστου Bρέφους.

Nήπια αμφ’ ενάτην τάμον εικάδα παππάζοντα.

Η σφαγή των Νηπίων. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Aφ’ ου ο βασιλεύς Hρώδης επαρήγγειλεν εις τους Mάγους να γυρίσουν οπίσω, και να του αναγγείλουν τα περί του γεννηθέντος Bασιλέως, τον οποίον εμήνυεν ο αστέρας, οπού ηκολούθουν, ίνα και αυτός υπάγη να τον προσκυνήση: τότε επειδή οι Mάγοι δεν εγύρισαν εις τον Hρώδην, καθώς επρόσταξεν αυτούς ο Άγγελος, αλλά διά μέσου άλλης στράτας εγύρισαν εις την χώραν τους. Tαύτα λέγω αφ’ ου έτζι ηκολούθησαν, βλέπωντας ο Hρώδης ότι επεριπαίχθη από τους Mάγους, εθυμώθη και επικράνθη πολλά. Όθεν έχωντας εις την ενθύμησίν του εκείνο, οπού είπον οι Mάγοι, ότι δηλαδή ο αστήρ εφάνη ολιγώτερον από δύω χρόνους: τούτου χάριν έστειλε τους στρατιώτας του και εφόνευσαν όλα τα παιδία τα ευρισκόμενα εις την Bηθλεέμ, όσα δηλαδή ήτον κάτω από τους δύω χρόνους. Nομίζωντας ο μάταιος, ότι ανίσως θανατώση όλα τα βρέφη, βέβαια μαζί με τα άλλα έχει να θανατωθή και εκείνος, οπού μέλλει να βασιλεύση, και ακολούθως δεν θέλει τον επιβουλευθή. Eις μάτην όμως εκοπίασεν ο ανόητος, μη ηξεύρωντας, ότι ο άνθρωπος δεν δύναται ποτέ να εμποδίση την βουλήν του Θεού. Όθεν, εις μεν τα νήπια, επροξένησε Bασιλείαν Oυρανών. Eις δε τον εαυτόν του, επροξένησεν ο άθλιος την αιώνιον κόλασιν1.

Τα Χριστούγεννα έχουν αξία όταν ο Θεός μπει στο χρόνο της προσωπικής μας ζωής

Ο Θε­ός έ­γι­νε άν­θρω­πος και μπή­κε στον κό­σμο σαν έ­να βρέ­φος, για να δεί­ξει την α­ξί­α που έ­χει α­κό­μα κι έ­να παι­δί…

Τα Χρι­στού­γεν­να τό­τε μό­νον έ­χουν α­ξί­α για μάς, τό­τε έ­χουν α­ξί­α για τον άν­θρω­πο,

ό­ταν γί­νουν η α­φορ­μή, ο σαρ­κω­θείς Θε­ός να μπεί στόχρό­νο της προ­σω­πι­κής μας ζω­ής.

Ό­ταν μπεί μέ­σα στο χρό­νο της ζω­ής μας – και την κό­ψει στη μέ­ση:

στην πρό και την με­τά Χρι­στόν.

πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/

Οι άδειες εκκλησίες της Γερμανίας αλλάζουν χρήση καθώς οι εκκλησιαστικές κοινότητες συρρικνώνονται

Μέ θλίψη παρατηρούμε, ότι στην πεφωτισμένη Δύση οι ναοί μετατρέπονται σε γυμναστήρια, ξενοδοχεία κ. ἄ. , γεγονός πού θεωρεῖται ἀπολύτως φυσικό! Μέχρι τώρα τέτοιες πρακτικές ἀκολουθοῦσαν τά ἀνελεύθερα κομμουνιστικά καί ἄλλα ἄθεα καθεστώτα… Θετική ἐντύπωση ἀφήνει ἡ αὔξηση τῶν ὀρθοδόξων πιστῶν στό Βερολίνο. (Ο. Τ.)

Axel Rowohlt | Κρίστοφ Στρακ

Ο αριθμός των πιστών Χριστιανών στη Γερμανία μειώνεται. Το αποτέλεσμα είναι να “περισσεύουν” εκκλησίες. Τι συμβαίνει με αυτούς τους άδειους οίκους λατρείας;

Την τελευταία ημέρα λειτουργίας της, η Αγία Άννα είναι σχεδόν ξανά γεμάτη. Μια χορωδία τραγουδά και το μικρό όργανο τους υποστηρίζει. Αλλά αυτή είναι η τελευταία λειτουργία στη μικρή καθολική εκκλησία στο Γκίλντεχαους, μια περιοχή του Μπαντ Μπέντχαϊμ κοντά στα γερμανο-ολλανδικά σύνορα. Στο μέλλον, το κτίριο δεν θα είναι πλέον χώρος λατρείας.

Εύκολο να κατακρίνεις τους άλλους (Διδακτική ιστορία)

~ Μια γυναίκα πήγε σε κάποιον ιερέα να εξομολογηθεί. Αφού, λοιπόν, τελείωσε την εξομολόγησή της και έλαβε συγχώρεση για τις αμαρτίες που εξομολο­γήθηκε, ξεκίνησε για το σπίτι της.

Πριν, όμως, φθάσει, θυμήθηκε ότι είχε ξεχάσει μια αμαρτία. Δεν έμεινε πολύ με αυτή τη σκέψη και πήρε το δρόμο της επιστροφής προς τον πνευματικό. Εκείνος, αφού τη ρώτησε το λόγο της επιστροφής της, έβαλε το πετραχήλι και άκουσε με πολλή προσοχή τα όσα ήθελε η γυναίκα εκείνη να προσθέσει στην εξομολό­γησή της. Όταν τελείωσε, της είπε ο ιερέας:

«Πήγαινε στο σπίτι σου, πάρε μια κότα και να επιστρέψεις εδώ με την κότα. Στο δρόμο που θα έρχεσαι να βγάζεις φτερά από την κότα και να τα πετάς».

Εκείνη, λοιπόν, παιδί της υπακοής, εφάρμοσε τα όσα της είπε ο πνευματικός της. Όταν ήρθε στον ιερέα πάλι, της είπε:

Προσκύνημα του Αλέξανδρου Μωραϊτίδη στην Νικομήδεια, στα ερείπια του Ναού όπου εκάησαν οι άγιοι Δισμύριοι Μάρτυρες

Οἱ ἅγιοι Δισμύριοι (Εἴκοσι χιλιάδες) μάρτυρες ἐν Νικομηδείᾳ

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Κατὰ τὴν περίοδο βασιλείας τοῦ μοχθηροῦ τυράννου Μαξιμιανοῦ (286-305), ἡ χριστιανική πίστη ἄνθιζε στὴ Νικομήδεια καὶ αὔξανε μέρα μὲ τὴ μέρα. Κάποτε ὁ αὐτοκράτορας βρισκόταν σ’ αὐτὴ τὴν πόλη και πληροφορήθηκε γιὰ τὸν μεγάλο ἀριθμὸ τῶν χριστιανῶν ἐκεῖ καὶ γιὰ τὴν ἀκμὴ τῆς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας· κυριευμένος τότε ἀπὸ φθόνο κατέστρωσε ἕνα σχέδιο γιά τὸ πῶς νὰ τοὺς ἐξοντώσει. Ἡ ἑορτὴ τῶν Χριστουγέννων πλησίαζε. Γνωρίζοντας ὁ αὐτοκράτορας ὅτι σύσσωμοι οἱ χριστιανοί προσέρχονταν στὴν ἐκκλησία ἐκείνη τὴν ἡμέρα γιά νά ἑορτάσουν, διέταξε να περικυκλωθεῖ ἡ ἐκκλησία ἀπὸ στρατιῶτες καὶ αὐτοὶ νὰ βάλουν φωτιά!

Τα μεσάνυχτα, ξημερώματα Χριστουγέννων, ὅταν ὅλο τὸ ἐκκλησίασμα βρισκόταν μέσα στὴν ἐκκλησία καὶ ξεκινοῦσε ἡ λαμπρὴ Ἀκολουθία, οἱ στρατιῶτες περικύκλωσαν τὸ κτίριο καὶ δὲν ἄφηναν κανένα νὰ βγεῖ ἔξω. Ὁ ἀπεσταλμένος τοῦ αὐτοκράτορα μπῆκε στὴν ἐκκλησία καὶ ἀνακοίνωσε στοὺς πιστοὺς τὴ διαταγὴ τοῦ αὐτοκράτορα: εἴτε θὰ προσέφεραν ἀμέσως θυσίες στὰ εἴδωλα, εἴτε θὰ καίγονταν ζωντανοὶ τὴν ίδια στιγμή. Τότε ἕνας ηρωικός στρατιώτης τοῦ Χριστοῦ, ὁ ἀρχιδιάκονος, διάπυρος μὲ ἔνθεο ζῆλο ἄρχισε νὰ ἐνθαρρύνει τὸν λαό, ὑπενθυμίζοντας στοὺς πιστοὺς τὴν ἱστορία τῶν Τριῶν Παίδων στὴν κάμινο τῆς Βαβυλῶνος.