Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2020

Άγιος Λουκάς ο Ευαγγελιστής

 


«Εἰς Ἐμμαοὺς βλέπειν σε κἂν πρὶν εἰργόμην,
(Λουκᾶς λέγει), τρανῶς σε νῦν Χριστὲ βλέπω».
Ὀγδοάτῃ δεκάτῃ πέρατος βίου ἔμμορε Λουκᾶς.

Βιογραφία
Ο Άγιος Λουκάς ο Ευαγγελιστής καταγόταν από την Αντιόχεια της Συρίας και η εθνικότητα του ήταν Ελληνική. Ήταν γιατρός στο επάγγελμα, όμως γνώριζε πολύ καλά τη ζωγραφική τέχνη. Μάλιστα σε αυτόν αποδίδονται οι πρώτες εικόνες της Θεοτόκου με τον Ιησού Χριστό βρέφος στην αγκαλιά της (μία υπάρχει μέχρι σήμερα στη Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου), καθώς και αυτές των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.

Στη χριστιανική πίστη κατηχήθηκε από τον Απόστολο Παύλο, τον οποίο συνάντησε στη Θήβα και έκτοτε αφοσιώθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. Περιόδευσε στη Δαλματία, Ιταλία, Γαλλία, Αχαΐα, Βοιωτία κ.α. Συνέγραψε το τρίτο κατά σειρά Ευαγγέλιο της Καινής Διαθήκης, καθώς και τις πράξεις των Αποστόλων.

Λέγεται ότι πέθανε με μαρτυρικό θάνατο (κατ' άλλους ειρηνικά σε ηλικία 80 ετών), και το 357 μ.Χ., το λείψανο του μετακομίσθηκε στην Κωνσταντινούπολη, στο ναό των Αγίων Αποστόλων.

Οι 3 Αγίες… του Ελευθεριάδη Γ. Ελευθέριου Ψυχολόγου M.Sc.


Σήμερα θα σου μιλήσω για τρεις Αγίες. Τρεις Αγίες, που αξίζει να τις γνωρίσεις, και να τις πιάσεις φίλες σου καλές…

 

Η πρώτη είναι η Αγία Απόσταση.

Σημαίνει να έχεις διάκριση. Να μην τον πνίγεις τον άλλον με την παρουσία σου. Καμιά φορά ξέρεις, το να πάρεις απόσταση από κάποιον, είναι η μόνη λύση για να μην χαλάσει η σχέση.

 

Η δεύτερη είναι η Αγία Υπομονή.

Μεγάλη Αγία. Ανθρώπους να δεις που έχει βάλει αυτή η Αγία στον Παράδεισο. Αν την κάνεις φίλη, να το ξέρεις,  θα σε βοηθάει να αντιμετωπίζεις όλες τις δυσκολίες της ζωής. Όσο μεγάλες ή τρομαχτικές και αν μοιάζουν.

 

Και η τρίτη είναι η Αγία Σιωπή.

Δύσκολα την πιάνεις φίλη. Ακόμα πιο δύσκολα την κρατάς. Είναι τέχνη να ξέρεις να μιλάς. Είναι όμως τέχνη μεγαλύτερη να μπορείς να σιωπήσεις. Να μην πληγώσεις. Να μην απελπίσεις. Να μην προδώσεις. Να μην περηφανευτείς. Αυτά που βγαίνουν από το στόμα, αυτά είναι που μας κάνουν ακάθαρτους…

 

Απόσταση, Υπομονή και Σιωπή…

Τρεις Αγίες που αξίζει να τις κάνεις φίλες…

 

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Ψυχολόγος M.Sc.

ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ Περιόδου 19 - 25 Οκτωβρίου 2020



                                                                       Τρίτη 20 Οκτωβρίου

Πρωί     7.15-9.30 π.μ. Όρθρος – Θ. Λειτουργία στον Άγιο Φανούριο

                                                                   Σάββατο 24 Οκτωβρίου
Πρωί:     7.15-9.30 π.μ. Όρθρος – Θ. Λειτουργία


Κυριακή 25 Οκτωβρίου
Πρωί:     7.15-10.30 π.μ. Όρθρος – Θ. Λειτουργία
Απόγευμα:     8:30 μ.μ. - 12:30 π.μ. Ιερά Αγρυπνία  (Απόδειπνο - Εσπερινός - Όρθρος - Θ. Λειτουργία) για την εορτή του Αγίου Δημητρίου


Τις υπόλοιπες ημέρες τελείται κάθε πρωί 7:30-8:30 π.μ. Όρθρος και κάθε απόγευμα 6:30-7:30 Εσπερινός


Εκ του Ιερού Ναού

Παιδαγωγική Ανθρωπολογία Αγ. Ιω. Χρυσοστόμου, τόμος Α΄ Κεφάλαιο 7: Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

 





Α) Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Είναι πρωταρχικό να ορίσουμε το σκοπό της διδασκαλίας και έπειτα να σκεφτούμε με τη μέθοδο (MG 57,273).

«Οι δάσκαλοι με όσα πράττουν και με όσα λένε να οδηγούν τους μαθητές στον ευτυχισμένο βίο που όρισε ο Χριστός» (MG 48,671 – ΕΠΕ 28,234).

 

Β΄) ΑΞΙΑ ΚΑΙ ΩΦΕΛΕΙΕΣ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Η διδασκαλία, έχοντας ως όργανο το λόγο, έχει πολύ μεγάλη δύναμη και μάλιστα και θεραπευτική δύναμη, αφού μπορεί να απαλλάξει, εκείνους που την παρακολουθούν από την άγνοια, από αδυναμίες και ελαττώματα. Η καλή διδασκαλία «τρέφει καλύτερα από το ψωμί, θεραπεύει περισσότερο από το φάρμακο, καίει πιο δυνατά και από τη φωτιά, …κόβει πιο εύκολα από το νυστέρι τα σάπια μέλη, χωρίς να προκαλεί σωματικό πόνο» (MG 52,480-481).

«Με το λόγο και τη διδασκαλία σηκώνουμε την ψυχή που έχει πέσει και την καταπραΰνουμε, όταν φλέγεται. Κόβουμε τα περιττά και να πληρώνουμε τις ελλείψεις και ενεργούμε όλα τα άλλα όσα συντελούν στην υγεία της» (MG 48,665.57,293).

«Ο αργυροκόπος, όπως θα κατασκευάσει και θα τοποθετήσει ένα σκεύος, έτσι θα το βρει… την άλλη μέρα». Οι δάσκαλοι όμως «δεν κατεργάζονται άψυχα σκεύη, αλλά λογικές ψυχές». Διαπλάσσουν με πολύ κόπο και διορθώνουν και κάνουν θερμότερους τους διδασκόμενους, αρκεί να ανταποκρίνονται και εκείνοι (MG 49,142).

Η καλή διδασκαλία χορταίνει την πνευματική πείνα δασκάλου και μαθητή (MG 50.713) και εφοδιάζει και τους δύο με τις καλύτερες ωφελιμότερες γνώσεις» (MG 50,719).

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2020

Αγγελική Φιλιππίδου: μια ηρωική δασκάλα του Μακεδονικού Αγώνα…

δασκαλα στο Μακεδονικό αγώνα

Ἂς γυρίσουμε λίγο πίσω στὰ περασμένα χρόνια, νὰ δοῦμε κάποιες δασκάλες, ἀπὸ κεῖνες ποὺ σελάγιζαν ψηλά, στὰ «κρημνὰ τῆς ἀρετῆς». Στὸ κοιμητήριο τῆς Εὐαγγελίστριας στὴν Θεσσαλονίκη, καθὼς μπαίνεις δεξιά, ἄγνωστο στοὺς πολλούς, εἶναι θαμμένες τέσσερις δασκάλες, τέσσερις ἡρωίδες: Ἡ Λίλη Βλάχου, ἡ Αἰκατερίνη Χατζηγεωργίου, ἡ Βελίκα Τράικου καὶ ἡ Ἀγγελικὴ Φιλιππίδου. Καὶ οἱ τέσσερις εἶναι δασκάλες, νέα κορίτσια, ποὺ μαρτύρησαν γιὰ τὴν Μακεδονία τὴν περίοδο τοῦ Ἀγῶνος.  Ἡ τελευταία ἡρωίδα, ἡ Ἀγγελικὴ Φιλιππίδου, ὑπηρετοῦσε–διακονοῦσε, τὸ 1906, στὴν Ἀγριανὴ Σερρῶν. Ας δούμε περισσότερα για αυτή την άξια Ελληνίδα δασκάλα:

 Μέ τόν ἐρχομό τοῦ 20οῦ αἰώνα ἀνενόχλητες οἱ βουλγαρικές συμμορίες δροῦν σέ χωριά καί πόλεις τῆς Μακεδονίας. Στυγερά τά καθημερινά τους ἐγκλήματα. Μέ τό σύνθημα «Ἡ Μακεδονία στή Βουλγαρία» καί μέ τό τραγούδι «Μακεδονία, παλαιά Βουλγαρία» σφάζουν ἀνελέητα. Τό αἷμα ἀθώων Ἑλλήνων ρουφᾶ διαρκῶς ἡ πολύπαθη μακεδονική γῆ. Ἕνα πλῆθος Μακεδονομάχων τοῦ ἑλληνικοῦ βορρᾶ καί τοῦ νότου ἀντιστέκεται προσπαθώντας ν᾿ ἀναχαιτίσει τό σλαβικό σμῆνος. Στό στόχαστρο τοῦ ἐχθροῦ ὁ παπάς κι ὁ δάσκαλος. Ἀπό τά δικά τους μετερίζια ὁ καθένας κρατᾶ ψηλά Ὀρθοδοξία καί πατρίδα. Αὐτούς τούς τρελούς Ἕλληνες, τούς Γραικομάνους -ἔτσι τούς ἀποκαλοῦν οἱ βούλγαροι κομιτατζῆδες-, ἐποφθαλμιοῦν νά ἐξοντώσουν.

Μάρτυρες αληθείας... του Αρχιμανδρίτου Σεβαστιανού Τοπάλη

 


Βρισκόμενος ὁ Ἄπ. Παῦλος κάτω ἀπό διωγμό, ὁδηγεῖται ὡς ὑπόδικος μέ ρωμαική φρουρά, πλέοντας τήν Μεσόγειο, γιά νά βρεθεῖ καί νά δικαστεῖ στήν Ρώμη. Περιπετειῶδες ἦταν τό ταξίδι μέσα ἀπό ναυάγιο καί ταλαιπωρία, μόνος μονώτατος ἐν μέσω εἰδωλολατρῶν, ἔχοντας τόν Κύριό Του τόν Χριστό ὡς ἀντιλήπτορα πού Τόν ἔβλεπε ἐκ δεξιῶν του νά τόν κρατᾶ γιά νά μή σαλευθεῖ. Διά τῶν χειρῶν του ἔβλεπαν θαύματα οἱ εἰδωλολάτρες καί διά τοῦ στόματος του ἔβρισκαν παρηγοριά καί διά τῶν προσευχῶν του ζοῦσαν τό θαῦμα τῆς σωτηρίας των ἀπό βέβαιο πνιγμό κατά τό ναυάγιο. Τελικά ὁ Ἀπόστολος πεζοπορώντας ἔφθανε στήν Ρώμη ὅπου βλέπει νά τόν περιμένουν ἀδελφοί χριστιανοί πού μετά δακρύων χαρᾶς τόν ὑποδέχονται στήν ἀγκάλη τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης των. Ἦταν συγκλονιστικό γιά τόν Ἄπ. Παῦλο αὐτό τό ἀντάμωμα. Γέμισε χαρά καί ἐλπίδα, παρηγοριά καί δύναμη βλέποντας τά πρόσωπα τῶν ἀδελφῶν νά στέκονται δίπλα του καί νά συνοδοιποροῦν συγκακοχούμενοι. Ἦταν ὑπόδικος κάτω ἀπό τούς νόμους τοῦ ρωμαικοῦ κράτους, ἀλλά ἐλεύθερος μέ τήν Πίστη  καί τήν ὑπεράσπισή της καί αὐτό τόν ἀναδείκνυε μάρτυρα τῆς ἀληθείας λίγο πρίν ἀπό τό μαρτύριο τοῦ αἴματος. Πόσο ὄμορφα  καί μονολεκτικά περιγράφει αὐτό τό συναπάντημα ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς, ‘’κἀκεῖθεν οἱ ἀδελφοὶ ἀκούσαντες τὰ περὶ ἡμῶν ἐξῆλθον εἰς ἀπάντησιν ἡμῖν ἄχρις Ἀππίου φόρου καὶ Τριῶν ταβερνῶν, οὓς ἰδὼν ὁ Παῦλος εὐχαριστήσας τῷ Θεῷ ἔλαβε θάρσος.’’[1] 

 Καί ἔλεγε ὁ Ἱερός Χρυσόστομος πώς πάντοτε μέσα στην Ἱστορἰα της Ἐκκλησίας μας ὑπάρχει τό μαρτύριο, ἄσχετα πού δέν ὑπάρχουν οἱ δήμιοι γιά νά ρίπτουν στήν φωτιά τούς χριστιανούς ἤ στά θηρία γιά νά τούς καταβροχθίζουν ἤ στό μαστίγιο καί στίς φυλακές γιά νά ρημάζονται στήν ἀπελπισία. Σήμερα τό μαρτύριο τοῦ αἵματος ἔχει ἀντικατασταθεῖ μέ τό ἀναίμακτο μαρτύριο τῆς ἀλήθειας. Στήν ἐποχή μας πού ζεῖ σέ μιά εἰδωλολατρική καί ἐγωιστική ἀνάχυση καλοῦνται οἱ πιστοί νά εἶναι μάρτυρες τῆς ἀληθείας μή φοβούμενοι νά ὁμολογήσουν καί νά διατρανώσουν τήν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως. Σάν τόν Βασιλιά, λέγει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος, πού κουβαλᾶ μόνιμα στήν κεφαλή του τό βασιλικό διάδημα, ἔτσι ἕνας χριστιανός κρατᾶ τήν ὁμολογία τῆς πίστεως καί τήν περιφέρει παντοῦ. Τό στεφάνι αὐτό τῆς ὁμολογίας τῆς πίστεως τό κουβαλοῦν ὅλοι οἱ μάρτυρες τῆς ἀληθείας καί τό ἔχουν σάν στολίδι, πολύτιμο μαργαριταρένιο στεφάνι, διατρανώνοντας τήν ἀλήθεια τῆς Πίστεως ὄχι μόνο μέ τά λόγια ἀλλά καί μέ τόν ἄξιο βίο τῆς ἁγιότητος.

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2020

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ


 

Tὴν προσεχῆ Κυριακὴ 18 Ὀκτωβρίου στὸ Πισοδέρι θὰ τελεσθεῖ θεία Λειτουργία

καὶ Μνημόσυνο τοῦ Παύλου Μελᾶ, τοῦ ὁποίου ἡ τιμία κεφαλὴ τάφηκε στὸ

παρεκκλήσι τοῦ ἁγίου Χαραλάμπους στὶς 18/19 Ὀκτωβρίου 1904.

Αικατερίνη Χατζηγεωργίου: η δασκάλα του Μακεδονικού Αγώνα που έκαψαν ζωντανή οι κομιτατζήδες…

 


ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΘΥΣΙΑ ΤΗΣ…

Μιά μόλις μέρα μετά την δολοφονία του Παύλου Μελά, στις 14 Οκτωβρίου του 1904… και η ελληνική παράδοση καταγράφει με το παράκάτω δημώδες και γλαφυρό ποιήμα την θυσία της:
.
Παιδιά μου , γιατί χύνεται δάκρυα με τόση λαύρα 
κι όλα φοράτε μαύρα στο έρμο αυτό σχολειό ;
– Έκαψαν τη δασκάλα μας Βούλγαροι δολοφόνοι
κι έχουμε μείνει μόνοι , χωρίς μανούλα πλειό .
Γιατί από μάνα πιο πολύ μας αγαπούσε εκείνη ,
η δόλια Αικατερίνη από τη Γευγελή .
Της είπαν να παραδοθεί τα τέρατα εκείνα.
Μ’ αυτή σαν Μπουμπουλίνα, ενώ πυροβολεί, τους λέει
” Δεν παραδίνεται ποτέ της μια Ελληνίδα “.
Κι ως λύκαινα ηρωίδα τρεις ώρες τους κρατεί.
Μα τέλος την εκάψανε κι επέταξε στα ουράνια
κι εμάς σε μαύρη ορφάνια μας άφησε στη γη . 
.

Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2020

Ψαλτηρίου θησαύρισμα...Ψαλμός 17ος

 

1 Εἰς τὸ τέλος· τῷ παιδὶ Κυρίου τῷ Δαυΐδ, ἃ ἐλάλησεν τῷ Κυρίῳ τοὺς λόγους τῆς ᾠδῆς ταύτης ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἐῤῥύσατο αὐτὸν ὁ Κύριος ἐκ χειρὸς πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ καὶ ἐκ χειρὸς Σαούλ,

2 (Μασ. 18) καὶ εἶπεν· - Ἀγαπήσω σε, Κύριε, ἡ ἰσχύς μου.
2 (Μασ. 18) Παντοτε θα σε αγαπώ, Κυριε, σέ, ο οποίος είσαι η ακατανίκητος ισχύς μου.
3 Κύριος στερέωμά μου καὶ καταφυγή μου καὶ ρύστης μου. ῾Ο Θεός μου βοηθός μου, ἐλπιῶ ἐπ᾿ αὐτόν, ὑπερασπιστής μου καὶ κέρας σωτηρίας μου καὶ ἀντιλήπτωρ μου.
3 Ο Κυριος είναι το ασάλευτον θεμέλιον, επί του οποίου ακλόνητος έχω στερεωθή. Είναι το οχυρόν καταφύγιόν μου και ο σωτήρ μου. Ο Θεός είναι ο βοηθός μου και εις αυτόν εγώ θα ελπίζω πάντοτε. Αυτός είναι ο υπερασπιστής μου, η ισχυρά δύναμις, η οποία, ως ακατανίκητος παράταξις, εξασφαλίζει την σωτηρίαν μου. Αυτός είναι ο ταχύς προστάτης μου εις κάθε περίστασιν.
4 αἰνῶν ἐπικαλέσομαι τὸν Κύριον καὶ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου σωθήσομαι.
4 Με ύμνους δοξολογίας και ευχαριστίας θα ζητήσω εις βοηθειάν μου τον Κυριον, και με την προστασίαν του θα σωθώ από τους εχθρούς μου.
5 περιέσχον με ὠδῖνες θανάτου, καὶ χείμαρροι ἀνομίας ἐξετάραξάν με.
5 Ωσάν αφόρητοι πόνοι τοκετού με περιέσφιξαν κίνδυνοι θανάτου, τους οποίους παράνομοι άνθρωποι εξαπέλυσαν, ωσάν ορμητικούς χειμάρρους, εναντίον μου και με συνεκλόνισαν.
6 ὠδῖνες ᾅδου περιεκύκλωσάν με, προέφθασάν με παγίδες θανάτου.
6 Συνταρακτικαί και θανάσιμοι αγωνίαι άδου με έχουν περικυκλώσει, με επρόφθασαν παγίδες, αι οποίαι έκρυπτον τον θάνατον.
7 καὶ ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐπεκαλεσάμην τὸν Κύριον καὶ πρὸς τὸν Θεόν μου ἐκέκραξα· ἤκουσεν ἐκ ναοῦ ἁγίου αὐτοῦ φωνῆς μου, καὶ ἡ κραυγή μου ἐνώπιον αὐτοῦ εἰσελεύσεται εἰς τὰ ὦτα αὐτοῦ.
7 Αλλά εν μέσω της μεγάλης αυτής οδύνης μου επεκαλέσθην δια της προσευχής τον Κυριον και με κραυγήν μεγάλην εφώναξα προς τον Θεόν. Ο δε Θεός ήκουσε την φωνήν μου από την εις ουρανούς κατοικίαν του και η κραυγή της αγωνίας μου έφθασεν ενώπιόν του, εισήλθεν εις τα ώτα του.
8 καὶ ἐσαλεύθη καὶ ἔντρομος ἐγενήθη ἡ γῆ, καὶ τὰ θεμέλια τῶν ὀρέων ἐταράχθησαν καὶ ἐσαλεύθησαν, ὅτι ὠργίσθη αὐτοῖς ὁ Θεός.
8 Ηλθεν εις βοήθειάν μου. Εσείσθη και ήρχισε να τρέμη ολόκληρος η γη, τα θεμέλια των ορέων συνεταράχθησαν και εκλονίσθησαν διότι ωργίσθη εναντίον αυτών ο Θεός.
9 ἀνέβη καπνὸς ἐν ὀργῇ αὐτοῦ καὶ πῦρ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ καταφλεγήσεται, ἄνθρακες ἀνήφθησαν ἀπ᾿ αὐτοῦ.
9 Ως καπνός ηφαιστείου ανέβη υψηλά ο θυμός του, φωτιάν και λάβαν ηφαιστείου ήναψεν η παρουσία του και εις αναμμένα κάρβουνα μετεβλήθησαν όλα τα γύρω από αυτόν.
10 καὶ ἔκλινεν οὐρανοὺς καὶ κατέβη, καὶ γνόφος ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ.
10 Εχαμήλωσε τους ουρανούς και κατέβη εις την γην. Μαύρον σκοτεινόν νέφος απλώνεται κάτω από τους πόδας του.
11 καὶ ἐπέβη ἐπὶ Χερουβὶμ καὶ ἐπετάσθη, ἐπετάσθη ἐπὶ πτερύγων ἀνέμων.
11 Ανέβη και εκάθισεν, ωσάν επάνω εις ουράνιον άρμα, επί των Χερουβίμ και επετούσεν. Επέταξε γρήγορα και έτρεχε, σαν να εφέρετο επί πτερύγων ανέμων.
12 καὶ ἔθετο σκότος ἀποκρυφὴν αὐτοῦ· κύκλῳ αὐτοῦ ἡ σκηνὴ αὐτοῦ, σκοτεινὸν ὕδωρ ἐν νεφέλαις ἀέρων.
12 Σκότος ήπλωσεν ολόγυρά του και απέκρυψε το άπειρον μεγαλείον του. Γυρω του ηπλώθη η σκηνή του κατασκευασμένη όχι από υφάσματα και δέρματα, αλλά από σκοτεινά νέφη βροχής, τα οποία μεταφέρονται από τους πνέοντας ανέμους.
13 ἀπὸ τῆς τηλαυγήσεως ἐνώπιον αὐτοῦ αἱ νεφέλαι διῆλθον, χάλαζα καὶ ἄνθρακες πυρός.
13 Από την απαστράπτουσαν λαμπρότητα της θείας παρουσίας του επερνούσαν τα σύννεφα και εξαπελύθησαν χάλαζα και οι κεραυνοί, αναμμένα κάρβουνα, εναντίον των εχθρών του.
14 καὶ ἐβρόντησεν ἐξ οὐρανοῦ Κύριος, καὶ ὁ ῞Υψιστος ἔδωκε φωνὴν αὐτοῦ·
14 Ο Κυριος έστειλεν από τον ουρανόν τας βροντάς του με τους κεραυνούς του. Ο Υψιστος αφήκε να ακουσθή η τρομερά φωνή του εναντίον των εχθρών του.
15 ἐξαπέστειλε βέλη καὶ ἐσκόρπισεν αὐτοὺς καὶ ἀστραπὰς ἐπλήθυνε καὶ συνετάραξεν αὐτούς.
15 Εξαπέστειλε τα ιδικά του πύρινα βέλη και τους διεσκόρπισε· πλήθος από αστραπάς και βροντάς και κεραυνούς και τους συνετάραξε.
16 καὶ ὤφθησαν αἱ πηγαὶ τῶν ὑδάτων, καὶ ἀνεκαλύφθη τὰ θεμέλια τῆς οἰκουμένης ἀπὸ ἐπιτιμήσεώς σου, Κύριε, ἀπὸ ἐμπνεύσεως πνεύματος ὀργῆς σου.
16 Σαν να εστέγνωσαν τα ύδατα της γης, ώστε εφάνησαν αι πηγαί των υδάτων και αι κοίται των ποταμών, οι πυθμένες των ωκεανών και αυτά τα θεμέλια της γης, από τον δριμύν έλεγχόν σου, Κυριε, από μίαν και μόνην πνοήν της συνταρακτικής οργής σου.
17 ἐξαπέστειλεν ἐξ ὕψους καὶ ἔλαβέ με, προσελάβετό με ἐξ ὑδάτων πολλῶν.
17 Και εν μέσω της τρομεράς αυτής αναστατώσεως ο Κυριος ήπλωσε το χέρι του από τον ουρανόν, με έπιασε και με έφερε πλησίον του, με ανέσυρεν από τους πολλούς κινδύνους, οι οποίοι σαν πολλά ύδατα απειλούσαν να πνίξουν την ζωήν μου.
18 ρύσεταί με ἐξ ἐχθρῶν μου δυνατῶν, καὶ ἐκ τῶν μισούντων με, ὅτι ἐστερεώθησαν ὑπὲρ ἐμέ.
18 Με εγλύτωσε και θα με γλυτώση ο Κυριος από τους ισχυρούς εχθρούς μου, οι οποίοι με μισούν, οσονδήποτε ισχυρότεροι από εμέ και αν είναι αυτοί.
19 προέφθασάν με ἐν ἡμέρᾳ κακώσεώς μου, καὶ ἐγένετο Κύριος ἀντιστήριγμά μου
19 Αυτοί με επρόφθασαν αιφνιδίως εις τας πλέον κρισίμους και περιπετειώδεις στιγμάς της ζωής μου, αλλά ο Κυριος υπήρξε το στήριγμά μου και ο υπερασπιστής μου εναντίον αυτών.
20 καὶ ἐξήγαγέ με εἰς πλατυσμόν, ρύσεταί με, ὅτι ἠθέλησέ με.
20 Από την στενόχωρον θέσιν μου με έβγαλεν εις άνεσιν και αναψυχήν. Με εγλύτωσεν από τους εχθρούς, διότι με ηγάπησεν.
21 καὶ ἀνταποδώσει μοι Κύριος κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἀνταποδώσει μοι,
21 Ο Κυριος έτσι με αντήμειψε δια την αθωότητά μου. Συμφωνα με την καθαρότητα των χειρών μου ο Κυριος μου ανταπέδωσε και θα μου ανταποδώση αμοιβάς και ευεργεσίας,
22 ὅτι ἐφύλαξα τὰς ὁδοὺς Κυρίου καὶ οὐκ ἠσέβησα ἀπὸ τοῦ Θεοῦ μου,
22 διότι εγώ εφύλαξα τας εντολάς του Κυρίου, δεν ησέβησα απέναντι του Θεού μου.
23 ὅτι πάντα τὰ κρίματα αὐτοῦ ἐνώπιόν μου, καὶ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ οὐκ ἀπέστησαν ἀπ᾿ ἐμοῦ.
23 Διότι πάντοτε είχα και έχω προ οφθαλμών τας δικαίας του κρίσεις και ποτέ αι εντολαί του δεν απεμακρύνθησαν από την σκέψιν και την καρδίαν μου.
24 καὶ ἔσομαι ἄμωμος μετ᾿ αὐτοῦ καὶ φυλάξομαι ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου.
24 Ημην και θα είμαι άμωμος και ειλικρινής απέναντί του και θα προφυλαχθώ από κάθε αμαρτίαν.
25 καὶ ἀνταποδώσει μοι Κύριος κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ.
25 Ο Κυριος θα μου ανταποδώση, σύμφωνα με τον αγώνα μου να ζω κατά το θέλημά του και σύμφωνα με την προσπάθειάν μου να διατηρώ τας χείρας μου αγνάς και καθαράς ενώπιον των οφθαλμών του.
26 μετὰ ὁσίου ὅσιος ἔσῃ, καὶ μετὰ ἀνδρὸς ἀθῴου ἀθῷος ἔσῃ,
26 Συ, Κυριε, προς τον αφωσιωμένον εις σε θα φέρεσαι με στοργήν και αγάπην. Προς τον αθώον και ηθικώς άμεμιττον θα δείχνεσαι αθώος και άμεμπτος.
27 καὶ μετὰ ἐκλεκτοῦ ἐκλεκτὸς ἔσῃ καὶ μετὰ στρεβλοῦ διαστρέψεις.
27 Με τον εκλεκτόν θα είσαι συ πάντοτε εκλεκτός. Απέναντι όμως του διεστραμμένου ανθρώπου θα αλλάζης τρόπον και θα φαίνεται στρεβλή η ιδική σου ευθεία και δικαία συμπεριφορά.
28 ὅτι σὺ λαὸν ταπεινὸν σώσεις καὶ ὀφθαλμοὺς ὑπερηφάνων ταπεινώσεις.
28 Διότι συ τον ταπεινωμένον και το έλεός σου ζητούντα λαόν τον σώζεις και τον ευλογείς πάντοτε. Ενῷ τους αλαζονικούς οφθαλμούς των υπερηφάνων τους αναγκάζεις να χαμηλώσουν κατησχυμμένοι εις την γην.
29 ὅτι σὺ φωτιεῖς λύχνον μου, Κύριε ὁ Θεός μου, φωτιεῖς τὸ σκότος μου.
29 Συ, Κυριε, ανεζωογόνησες και θα αναζωογονής τον λύχνον της ζωής μου. Συ, Κυριε ο Θεός μου, έρριψες το φως της χαράς και διέλυσες το σκοτάδι της δυστυχίας μου.
30 ὅτι ἐν σοὶ ῥυσθήσομαι ἀπὸ πειρατηρίου καὶ ἐν τῷ Θεῷ μου ὑπερβήσομαι τεῖχος.
30 Με την δύναμίν σου πάντοτε θα σώζωμαι από τους κινδύνους και τους πειρασμούς και με την βοήθειάν σου θα υπερπηδώ κάθε ανυπέρβλητον δια τας ανθρωπίνας δυνάμεις τείχος, κάθε δυσκολίαν.
31 ὁ Θεός μου, ἄμωμος ἡ ὁδὸς αὐτοῦ, τὰ λόγια Κυρίου πεπυρωμένα, ὑπερασπιστής ἐστι πάντων τῶν ἐλπιζόντων ἐπ᾿ αὐτόν.
31 Ο δρόμος και ο τρόπος της ενεργείας του Θεού μου είναι άμεμπτα. Τα λόγια του Κυρίου είναι, πυρ, που φωτίζει και κατακαίει. Είναι υπεραπιστής όλων εκείνων, οι οποίοι ελπίζουν εις αυτόν.
32 ὅτι τίς Θεὸς πλὴν τοῦ Κυρίου, καὶ τίς Θεὸς πλὴν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν;
32 Διότι, ποιός άλλος Θεός είναι αληθινός και πραγματικός εκτός του Κυρίου μας; Και ποιός Θεός είναι τόσον ισχυρός και αγαθός πλην του Θεού μας;
33 ὁ Θεὸς ὁ περιζωννύων με δύναμιν καὶ ἔθετο ἄμωμον τὴν ὁδόν μου·
33 Αυτός ο αληθινός και παντοδύναμος Θεός με περιέζωσε με μεγάλην και ακατανίκητον δύναμιν, με ανέδειξεν άμεμπτον και καθαρόν στους δρόμους της ζωής μου.
34 καταρτιζόμενος τοὺς πόδας μου ὡσεὶ ἐλάφου καὶ ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ ἱστῶν με·
34 Αυτός κάμνει ευκίνητα τα πόδια μου, τους δίδει την ταχύτητα της ελάφου, ώστε με ευκολίαν να υπερπηδώ κινδύνους και δυσκολίας. Αυτός με ανεβάζει εις τα όρη τα υψηλά, ασφαλή από κάθε απειλήν.
35 διδάσκων χεῖράς μου εἰς πόλεμον καὶ ἔθου τόξον χαλκοῦν τοὺς βραχίονάς μου·
35 Αυτός γυμνάζει και διδάσκει τα χέρια μου, να πολεμούν νικηφόρως. Κατέστησε τους βραχίονάς μου ευκινήτους και ισχυρούς ωσάν χάλκινον τόξον.
36 καὶ ἔδωκάς μοι ὑπερασπισμὸν σωτηρίας, καὶ ἡ δεξιά σου ἀντελάβετό μου, καὶ ἡ παιδεία σου ἀνώρθωσέ με εἰς τέλος, καὶ ἡ παιδεία σου αὐτή με διδάξει.
36 Συ, Κυριε, ηυδόκησες να με υπερασπίσης απέναντι των εχθρών μου και να μου χαρίσης την σωτηρίαν. Η προστατευτική δεξιά σου με υπεβάστασε, η πατρική σου παιδαγωγία και καθοδήγησις με ανώρθωσε τελείως. Αυτή η παιδαγωγία σου, Κυριε, θα εξακολουθή να με διδάσκη.
37 ἐπλάτυνας τὰ διαβήματά μου ὑποκάτω μου, καὶ οὐκ ἠσθένησαν τὰ ἴχνη μου.
37 Ανοιξες δρόμους πλατείς και ασφαλείς εις την πορείαν της ζωής μου, Κυριε, και δεν εκουράσθησαν ούτε εξησθένησαν τα πέλματά μου.
38 καταδιώξω τοὺς ἐχθρούς μου καὶ καταλήψομαι αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀποστραφήσομαι, ἕως ἂν ἐκλίπωσιν·
38 Κατεδίωξα τους εχθρούς μου και τους κατέφθασα, ενώ έφευγαν πανικόβλητοι, και δεν εγύρισα οπίσω, μέχρις ότου εκείνοι εξωντώθησαν και εξέλιπον.
39 ἐκθλίψω αὐτούς, καὶ οὐ μὴ δύνωνται στῆναι, πεσοῦνται ὑπὸ τοὺς πόδας μου.
39 Τους συνέθλιψα με την δύναμίν σου και δεν ημπόρεσαν να σταθούν, αλλ' έπεσαν κάτω από τα πόδιά μου.
40 καὶ περιέζωσάς με δύναμιν εἰς πόλεμον, συνεπόδισας πάντας τοὺς ἐπανισταμένους ἐπ᾿ ἐμὲ ὑποκάτω μου.
40 Συ από όλα τα σημεία με ενέδυσες με δύναμιν, δια να πολεμώ πάντοτε νικηφόρως. Περιέπλεξες τα πόδια των και έπεσαν κάτω από τα πόδια μου όλοι εκείνοι, οι οποίοι επαναστατούν εναντίον μου.
41 καὶ τοὺς ἐχθρούς μου ἔδωκάς μοι νῶτον καὶ τοὺς μισοῦντάς με ἐξωλόθρευσας.
41 Ετρεψες εις φυγήν τους εχθρούς μου. Πανικόβλητοι εγύρισαν προς εμέ την πλάτην των. Παρέδωκες εις ολοκληρωτικήν καταστροφήν εκείνους, οι οποίοι με εμισούσαν.
42 ἐκέκραξαν, καὶ οὐκ ἦν ὁ σῴζων, πρὸς Κύριον, καὶ οὐκ εἰσήκουσεν αὐτῶν.
42 Και επάνω εις την απέλπιδα φυγήν και τον πανικόν των εκραύγασαν ζητούντες την βοήθειάν σου, αλλά δεν υπήρχε δι' αυτούς σωτήρ. Εκραξαν προς σε, αλλά δεν τους εισήκουσες.
43 καὶ λεπτυνῶ αὐτοὺς ὡσεὶ χνοῦν κατὰ πρόσωπον ἀνέμου, ὡς πηλὸν πλατειῶν λεανῶ αὐτούς.
43 Με την ιδικήν σου βοήθειαν τους συνέτριψα. Τους έκαμα σαν ανάλαφρο χνούδι, το οποίον διασκορπίζει ο άνεμος. Τους επολτοποίησα ωσάν την λάσπην, που πατούν οι άνθρωποι εις τας πλατείας.
44 ρύσῃ με ἐξ ἀντιλογίας λαοῦ, καταστήσεις με εἰς κεφαλὴν ἐθνῶν. λαός, ὃν οὐκ ἔγνων, ἐδούλευσέ μοι,
44 Με εγλύτωσες, γλύτωσέ με και στο μέλλον από αντιθέσεις και εμφυλίους πολέμους του ισραηλιτικού λαού. Με εγκατέστησες κυρίαρχον και εις άλλα- ειδωλολατρικά- έθνη. Λαός, τον οποίον δεν εγνώριζα προηγουμένως, έγινεν υποτελής εις εμέ.
45 εἰς ἀκοὴν ὠτίου ὑπήκουσέ μου· υἱοὶ ἀλλότριοι ἐψεύσαντό μοι,
45 Οταν ήκουσε την φήμην των κατορθωμάτων και της δόξης μου, έγινεν υπήκοός μου. Ξένοι λαοί ένεκα φόβου υπεκρίθησαν φιλίαν και υποταγήν εις εμέ.
46 υἱοὶ ἀλλότριοι ἐπαλαιώθησαν καὶ ἐχώλαναν ἀπὸ τῶν τρίβων αὐτῶν.
46 Αλλοεθνείς λαοί εχρηστεύθησαν σαν παλαιά εφθαρμένα ενδύματα, σαν χωλοί εσκόνταφταν στους δρόμους των.
47 ζῇ Κύριος, καὶ εὐλογητὸς ὁ Θεός μου καὶ ὑψωθήτω ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου,
47 Ο Κυριος όμως ζη και θριαμβεύει. Ας είναι δοξασμένος και ευλογημένος ο Θεός μου και ας υψώνεται και ας υμνολογήται ο Θεός της σωτηρίας μου,
48 ὁ Θεὸς ὁ διδοὺς ἐκδικήσεις ἐμοί, καὶ ὑποτάξας λαοὺς ὑπ᾿ ἐμέ,
48 διότι ο Θεός μου εξεδικήθη τους εχθρούς μου και υπέταξε λαούς ολοκλήρους κάτω από τα πόδιά μου.
49 ὁ ῥύστης μου ἐξ ἐχθρῶν μου ὀργίλων, ἀπὸ τῶν ἐπανισταμένων ἐπ᾿ ἐμὲ ὑψώσεις με, ἀπὸ ἀνδρὸς ἀδίκου ρῦσαί με.
49 Αυτός με εγλύτωσεν από εχθρούς γεμάτους οργήν και μανίαν εναντίον μου. Συ, Κυριε, με ανέδειξες νικητήν, με ανύψωσες και με εδόξασες απέναντι εκείνων, οι οποίοι είχαν επαναστατήσει εναντίον μου. Λυτρωσέ με και στο μέλλον από κάθε άνδρα δόλιον και άδικον.
50 διὰ τοῦτο ἐξομολογήσομαί σοι ἐν ἔθνεσι, Κύριε, καὶ τῷ ὀνόματί σου ψαλῶ,
50 Δι' όλα αυτά, Κυριε, θα σε δοξολογώ και θα σε ευγνωμονώ. Μεταξύ των εθνών θα ψάλλω και θα υμνολογώ το όνομά σου.
51 μεγαλύνων τὰς σωτηρίας τοῦ βασιλέως αὐτοῦ, καὶ ποιῶν ἔλεος τῷ χριστῷ αὐτοῦ, τῷ Δαυΐδ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ ἕως αἰῶνος.
51 Δοξολογίας και ευχαριστίας θα αναπέμπω προς τον Θεόν μου, ο οποίος επραγματοποίησε μεγαλειώδεις σωτηρίας υπέρ του βασιλέως, που Αυτός τον ανέδειξε και ο οποίος δεικνύει πάντοτε έλεος στον βασιλέα, που έχρισεν, στον Δαυίδ και στους απογόνους του, εις όλας τας κατόπιν γενεάς.

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2020

«Καιρός είν’ της Πατρίδος ν’ ακούστε τη λαλιά» (Ρήγας Φεραίος - Θούριος) Αριστείδης Π. Δασκαλάκης

 


«Και λευτερωθήκαμεν από τους Τούρκους και σκλαβωθήκαμεν εις ανθρώπους κακορίζικους, όπου ήταν η ακαθαρσία της Ευρώπης» (Στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης)

 Ένας Οκτώβρης αλλιώτικος. Για όλη την Ελλάδα. Μα ιδιαίτερα για τη νύμφη του Θερμαϊκού. Τη Θεσσαλονίκη μας. Τέτοιο καιρό άρχιζε η πόλη να ντύνεται στα γιορτινά της. Τριπλή εορτή. Τόσο χαρμόσυνες οι ημέρες, που η καρδιά δεν μπορεί να αντέξει τη χαρά, τον ενθουσιασμό, τη συγκίνηση και την ευγνωμοσύνη.

25 Οκτωβρίου η εμπροσθοφυλακή του ελληνικού στρατού φθάνει προ των πυλών της Θεσσαλονίκης. Είχε προηγηθεί η καθοριστική νίκη στη Μάχη των Γιαννιτσών (19 - 20 Οκτωβρίου), που είχε κάνει ευκολότερη την προέλαση του ελληνικού στρατού. Ο Χασάν Ταξίν Πασάς που υπερασπιζόταν τη Θεσσαλονίκη δεν είχε άλλη δυνατότητα, παρά να ζητήσει μια έντιμη συμφωνία για την παράδοση της πόλης.

26η Οκτωβρίου τιμάται ο προστάτης της πόλης. Ο Άϊ Δημήτρης ο καβαλάρης.

Ο πρεσβευτής των Μακεδόνων στους ουρανούς.

28η Οκτωβρίου τιμούνται οι ήρωες που όργωσαν τα χιονισμένα βουνά της Ηπείρου, χάνοντας δάχτυλα, χέρια, πόδια ή την ίδια τους τη ζωή από κρυοπαγήματα ή από εχθρικό βόλι, γράφοντας με χρυσά γράμματα σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας.

Αυτή η χρονιά όμως, θα είναι πολύ διαφορετική από όλες τις άλλες. Στα μνημόνια τα οικονομικά δεν το’ παμε.

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2020

Μακεδονικός Αγώνας 1904-1908 Μέρος 2ο


 Παραγωγή του Ιδρύματος Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα, κείμενο του κ. Ευάγγελου Κωφού

Μακεδονικός Αγώνας 1904-1908 Μέρος 1ο


 Παραγωγή του Ιδρύματος Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα, κείμενο του κ. Ευάγγελου Κωφού

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ περιόδου 12-18 Ὀκτωβρίου 2020



Α΄. ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ

Τὴν ἑβδομάδα αὐτὴ θὰ τελεστοῦν οἱ ἑξῆς θεῖες Λειτουργίες:

α) Τετάρτη 14/10 ὥρα 7:15-9:00 π.μ..

β) Κυριακὴ 18/10 ὥρα: 7:15-10:30 π.μ..


Β΄. ΛΟΙΠΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ

Τὶς ὑπόλοιπες μέρες θὰ τελεῖται, ὡς συνήθως, κάθε πρωὶ στὶς 7:30 π.μ. Ὄρθρος καὶ κάθε ἀπόγευμα στὶς 6:00 μ.μ. Ἑσπερινός.

Τὴν Παρασκευὴ μετὰ τὸν Ἑσπερινὸ θὰ τελεστεῖ Παράκληση.


ΕΝΑΡΞΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

Ὑπενθυμίζουμε ὅτι ἔχουν ἀρχίσει τὴ λειτουργία τους τὰ Κατηχητικὰ Σχολεῖα ὅλων τῶν βαθμίδων· γιὰ παιδιὰ Δημοτικοῦ, Γυμνασίου καὶ Λυκείου, γιὰ φοιτητὲς καὶ φοιτήτριες. 

Ἀρχίζουν ἐπίσης καὶ οἱ κύκλοι μελέτης Ἁγίας Γραφῆς γυναικῶν.

Τὸ πρόγραμμα γιὰ τὶς ὧρες καὶ τὸν τόπο λειτουργίας τῶν ἀνωτέρω θὰ ἀνακοινωθεῖ σύντομα.

Τέλος, ἄρχισαν καὶ τὰ γενικὰ ἑσπερινὰ κηρύγματα γιὰ ἄνδρες καὶ γυναῖκες κάθε ἡλικίας, ποὺ θὰ γίνονται στὶς 7:00 μ.μ. στὸν Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναό τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος ἀπὸ τὸν π. Ἐπιφάνιο. Τῶν κηρυγμάτων θὰ προηγεῖται Ἑσπερικὸς στὶς 6:30 μ.μ.

Παρακαλοῦμε τοὺς γονεῖς νὰ προτρέπουν τὰ παιδιά τους, νὰ παρακολουθοῦν τὰ κατηχητικὰ μαθήματα, τὰ ὁποῖα μορφώνουν τὴν ψυχή τους καὶ τοὺς προσφέρουν τὰ ἀπαραίτητα πνευματικὰ ἐφόδια γιὰ τὴ ζωή τους.


Πρόγραμμα εορτασμού του Μακεδονικού Αγώνα στην πόλη της Φλώρινας



ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ

ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΣΤΗΝ  ΠΟΛΗ  ΤΗΣ  ΦΛΩΡΙΝΑΣ

       

Με το με αριθ. Πρωτ. 4636/02-10-2020 έγγραφο του Υπουργείου Εσωτερικών

(Τομέας  Μακεδονίας Θράκης) , ορίσθηκε ο καθιερωμένος κατ’ έτος

εορτασμός της ημέρας του Μακεδονικού Αγώνα να πραγματοποιηθεί φέτος

την Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2020.

Ο εορτασμός έχει ως σκοπό να τονίσει ιδιαίτερα τα γεγονότα εκείνα που

σημάδεψαν την εθνική μας μοίρα και να αποτίσει φόρο τιμής στους

Μακεδονομάχους μας.

Λόγω των μέτρων που έχουν ληφθεί για την αντιμετώπιση του κινδύνου

διασποράς του κορωνοϊού (COVID-19), οι φετινές  εκδηλώσεις  

και οι καταθέσεις στεφάνων  θα πραγματοποιηθούν σύμφωνα με τις ισχύουσες

υγειονομικές διατάξεις. 


Ο φετινός εορτασμός θα πραγματοποιηθεί στην πόλη της  Φλώρινας σύμφωνα με το κάτωθι πρόγραμμα: