Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2020

Το ευτύχημα της γαλλικής εμπλοκής (και το δυστύχημα της ελληνικής ανυπαρξίας) του Νεκτάριου Δαπέργολα, Διδάκτορος Ιστορίας


 


Όπως είναι γνωστό, η φύση απεχθάνεται τα κενά. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τη διεθνή πολιτική, όπου είναι αδύνατο να υπάρξει κενό ισχύος. Ακόμη και σε περιπτώσεις ήσσονος σημασίας, ακόμη και σε περιπτώσεις που δεν διακυβεύονται ζωτικά συμφέροντα, όταν κάποιος υποχωρεί ή αποχωρεί, κάποιοι άλλοι θα επιχειρήσουν αμέσως να προωθηθούν στον κενό χώρο.

Και ο ευρύτερος χώρος βέβαια της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής απέχει πάρα πολύ από το να χαρακτηριστεί ήσσονος σημασίας. Αντίθετα, από τα αρχαία χρόνια ήταν (και παραμένει) ο πλέον σημαντικός και ζωτικός, με ισχυρές δυνάμεις να ανταγωνίζονται και τεράστια συμφέροντα να συγκρούονται. Υπήρξαν ασφαλώς πάντοτε εναλλαγές και διαφοροποιήσεις ως προς τη φύση των συμφερόντων και τους εκάστοτε μεγάλους παίκτες του γεωπολιτικού παιχνιδιού: από τους ανταγωνισμούς αρχικά των μυκηναϊκών χρόνων περάσαμε στην ελληνοπερσική διαμάχη, ακολούθως ήρθε η σύγκρουση του ελληνιστικού κόσμου με τη Ρώμη, στη συνέχεια η σκληρή και μακραίωνη πάλη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (ως παγκόσμιας ηγετικής δύναμης) απέναντι σε αλλεπάλληλα κύματα επιβούλων εχθρών, από τους Γότθους, τους Πέρσες και τους Βουλγάρους έως τους Άραβες, τους Φράγκους και τους Τούρκους, ενώ κατά τους νεότερους χρόνους είχαμε την εντονότερη εμπλοκή των δυτικοευρωπαϊκών δυνάμεων και της Ρωσίας ταυτόχρονα με τη σταδιακή εξασθένηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ένα πράγμα ήταν που δεν άλλαξε ποτέ: η απουσία κενού πολιτικής ισχύος.

Περί τῆς συνεχοῦς μεταλήψεως. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

Βιβλίον ψυχωφελέστατον

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ ΤΩΝ ΑΧΡΑΝΤΩΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α΄

Εἶναι ἀναγκαῖον νά μεταλαμβάνουν συχνά οἱ ὀρθόδοξοι τό θεῖο Σῶμα καί Αἷμα τοῦ Κυρίου μας.
Ὅλοι οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί διατάσσονται ἀπό τίς δεσποτικές προσταγές τοῦ Κυρίου μας ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ νά μεταλαμβάνουν συχνά. Τό ἴδιο ὁρίζουν οἱ Πράξεις καί οἱ Κανόνες τῶν ἁγίων Ἀποστόλων καί τῶν ἱερῶν Συνόδων, καθώς καί οἱ μαρτυρίες τῶν θείων Πατέρων. Ἡ ἐντολή αὐτή δίδεται ἀπό τά ἴδια τά λόγια, τήν τάξη καί τήν ἱεροπραξία τῆς θείας Λειτουργίας, ὅπως καί ἀπό αὐτή καθ’ ἑαυτή τή θεία Μετάληψη.
Α΄. Ὁ Κύριός μας, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, πρίν παραδώσει τό Μυστήριο τῆς Κοινωνίας, εἶπε· «καί ὁ ἄρτος δὲ ὃν ἐγὼ δώσω, ἡ σὰρξ μου ἐστίν, ἣν ἐγὼ δώσω ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς» (Ἰωάν. στ΄ 51), δηλαδή, «ἡ τροφή πού θά σᾶς δώσω εἶναι ἡ σάρκα μου, τήν ὁποία θά προσφέρω γιά τή ζωοποίηση ὅλου τοῦ κόσμου». Γιά τούς πιστούς, λοιπόν, ἡ θεία Μετάληψη εἶναι ἀναγκαῖο συστατικό τῆς πνευματικῆς καί κατά Χριστόν ζωῆς. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ ζωή δέν πρέπει νά σβήνει, οὔτε νά διακόπτεται, ὅπως λέει καί ὁ Ἀπόστολος (1).
Πρέπει νά εἶναι συχνή καί ἀδιάκοπη (2), «γιά νά μή ζοῦν πλέον» κατά τόν ἴδιο Ἀπόστολο, «οἱ ζωντανοί πιστοί ζωή ἀτομική καί σαρκική, ἀλλά τή ζωή τοῦ Χριστοῦ πού γιά αὐτούς πέθανε καί ἀναστήθηκε». Ἀναγκαστικά, ἀπαιτεῖται νά λαμβάνεται ἀδιάκοπα καί τό συστατικό αὐτῆς τῆς ζωῆς, δηλαδή ἡ θεία Μετάληψη.
Σέ ἄλλο σημεῖο, λέει ἐπιτακτικά ὁ Κύριος· «Ἀμήν, ἀμὴν λέγω ὑμῖν. ᾽Εὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου, καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς» (Ἰωάν. στ΄ 53). Ἀπό τά λόγια αὐτά γίνεται φανερό ὅτι ἡ θεία Μετάληψη εἶναι τόσο ἀναγκαία γιά τόν Χριστιανό, ὅσο ἀναγκαῖο εἶναι καί τό ἅγιο Βάπτισμα. Τόν ἴδιο διπλό λόγο πού εἶπε γιά τό Βάπτισμα εἶπε καί γιά τή θεία Μετάληψη.
Γιά τό Βάπτισμα εἶπε· «Ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοί· ἐὰν μὴ γεννηθῆ ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος, οὐ δύναται εἰσελθεῖν εἰς τὴν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ»  (Ἰωάν. γ΄ 15). Ὁμοίως καί γιά τή θεία Μετάληψη· «Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν· ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου, καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς». Καθώς εἶναι ἀδύνατον, χωρίς τό Βάπτισμα, νά ζήσει κάποιος πνευματική ζωή καί νά σωθεῖ, κατά τόν ἴδιο τρόπο, εἶναι ἀδύνατο νά ζήσει κάποιος χωρίς
τή θεία Μετάληψη. Ὑπάρχει ὅμως μία διαφορά. Τό Βάπτισμα γίνεται μόνο μία φορά. Ἡ θεία Μετάληψη τελεῖται συνεχῶς καί κάθε μέρα. Ἀπό τά παραπάνω, ὀρθά συμπεραίνουμε ὅτι δύο στοιχεῖα εἶναι ἀπαραίτητα, ὅσον ἀφορᾶ τή θεία Μετάληψη. Τό ἕνα εἶναι πώς πρέπει νά λαμβάνεται, καί τό ἄλλο πώς πρέπει συνεχῶς νά λαμβάνεται.

ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΜΑΖΙΚΗΣ ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗΣ… του Νεκτάριου Δαπέργολα Δρ. Ιστορίας


Εδώ και πολλά χρόνια η πατρίδα βουλιάζει όχι μόνο στην παρακμή αλλά και στην παράνοια. Μία βαθιά πνευματική κρίση δεκαετιών, μέσα από την οποία ο λαός μας όχι μόνο έχει φτάσει στην ουσιαστική απονέκρωση της σχέσης του με τον ίδιο τον εαυτό του (την πίστη και τη γλώσσα του, το ιστορικό του παρελθόν, την παράδοση, ένα ολόκληρο αξιακό σύστημα που τον κράτησε ζωντανό επί αιώνες), αλλά έχει χάσει σε μεγάλο βαθμό την επαφή του και με την ίδια τη λογική.

Ένας λαός από δεκαετίες εκμαυλισμένος, που έχει βολευτεί μέσα στον βούρκο της αποστασίας από τον Θεό και αρνείται πεισματικά να ελευθερωθεί από τα δεσμά και να ξαναζητήσει το έλεός Του. Λαός που δεν αντιδρά σχεδόν για τίποτε, αλλά παρακολουθεί απαθής την καθημερινή και συστηματική εθνική, δημογραφική, οικονομική, εκπαιδευτική και πρωτίστως πνευματική διάλυση του τόπου του και του μέλλοντος των ίδιων των παιδιών του. Που συνεχίζει να αποχαυνώνεται μπροστά στις τηλεοπτικές οθόνες, να αναλίσκεται σε ανοησίες, να καταπίνει με απάθεια αμέτρητα νεοταξίτικα σκουπίδια. Που έχει ξεχάσει την αυθεντική ορθόδοξη πίστη των πατέρων του. Που πόρρω απέχει από το να πέσει στα γόνατα για να κλάψει για τις αμαρτίες του, από τη στιγμή που ακόμη δεν έχει καν στοιχειώδη επίγνωση περί αυτών. Που όχι μόνο αγνοεί παντελώς τι σημαίνουν πνευματικοί νόμοι και πώς λειτουργούν, αλλά και χλευάζει από πάνω, όταν κάποιοι το επισημαίνουν.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ (Λκ 5,1-11) «Ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον»του Δημητρίου Π. Ρίζου Δρ Θεολογίας

 

Ἡ περασμένη Κυριακὴ ἦταν ἡ Κυριακὴ μετὰ τὴν Ὕψωσι. Καὶ ἀπὸ τὴν σημερινὴ Κυριακὴ ἀρχίζει, γιὰ τὰ εὐαγγελικὰ ἀναγνώσματα, ἡ περίοδος τοῦ εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ, ἡ ὁποία ἐκτείνεται μέχρι τὴν ἀρχὴ τῆς Μεγάλης τεσσαρακοστῆς, μὲ δύο διακοπὲς γιὰ τὰ εὐγγέλια πρὸ καὶ μετὰ τὶς ἑορτὲς τῶν Χριστουγέννων καὶ τῶν Φώτων.

Στὴν σημερινὴ πρώτη Κυριακὴ τοῦ Λουκᾶ ἀκούσαμε τὸ ἀνάγνωσμα τῆς θαυμαστῆς ἁλιείας καὶ τῆς κλήσεως τῶν πρώτων μαθητῶν. Ὁ εὐαγγελιστὴς περιγράφει μιὰ θαυμάσια εἰκόνα. Ὁ Κύριος καθισμένος στὴν πλώρη μιᾶς βάρκας διδάσκει τὸν λαό, ποὺ εἶναι καθισμένος στὴν παραλία τῆς λίμνης τῆς Γαλιλαίας. Καὶ ἀφοῦ ὁλοκλήρωσε τὴν διδασκαλία του, προέτρεψε τὸν ἰδιοκτήτη τῆς βάρκας, ποὺ ἦταν ὁ Πέτρος, νὰ πάη γιὰ ψάρεμα μέρα μεσημέρι. Τότε ἐκεῖνος τοῦ εἶπε˙ Δάσκαλε, κουρασθήκαμε ὅλη τὴν νύκτα ψαρεύοντας, ἀλλὰ δὲν πιάσαμε τίποτε, ἐπειδὴ ὅμως τὸ λὲς ἐσὺ θὰ ρίξω πάλι τὰ δίκτυα. Καὶ ρίχνοντας τὰ δίκτυα γέμισαν ἀπὸ ψάρια τόσα ποὺ θὰ ἔσκιζαν τὰ δίκτυα. Ζήτησαν τότε νὰ ἔρθουν καὶ οἱ συνέταιροί τους μὲ τὴ ἄλλη βάρκα, ποὺ γέμισε καὶ αὐτὴ μέχρι ποὺ θὰ βούλιαζε ἀπὸ τὸ βάρος τῶν ψαριῶν. Ὁ Πέτρος τότε γονατιστὸς τοῦ εἶπε˙  Βγὲς ἀπὸ τὴν βάρκα μου διότι εἶμαι ἀνάξιος νὰ εἶμαι μαζί σου. Ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι ἔμεινα ἔκθαμβοι γιὰ τὸ θαυμαστὸ πλῆθος ψαριῶν. Καὶ τοῦ εἶπε ὁ Κύριος˙ Μὴ φοβᾶσαι ἀπὸ τώρα θὰ γίνης ψαρᾶς ἀνθρώπων. Καὶ ἄφησαν ὅλοι τὰ πάντα καὶ τὸν ἀκολούθησαν.

Θαυμάζομε καὶ ἐμεῖς γιὰ τὸν τρόπο, ποὺ ὁ Κύριος ἐκμεταλλεύεται κάθε δυνατότητα καὶ εὐκαιρία, προκειμένου νὰ κηρύξη καὶ νὰ διδάξη. Μία βάρκα ἔγινε ὁ καλύτερος ἄμβωνας, καὶ ἡ παραλία ἡ καλύτερη αἴθουσα κατηχητικοῦ. Διδάκαλος βεβαίως ὁ μόνος τέλειος Διδάσκαλος, ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

Ἑρμηνεία στὸ Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς Α΄ Λουκά ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ π. Αὐγουστῖνου ''Σταγόνες ἀπὸ τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν'

 ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΛΟΥΚΑ

Λουκ. 5, 1-11

ΕΥΛΟΓΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥ

«Καὶ τοῦτο ποιήσαντες συνέκλεισαν

πλῆθος ἰχθύων πολύ»

(Λουκ. 5, 6)

 ΣΤΗ ΧΩΡΑ, ἀγαπητοί μου, στὴ χώρα ποὺ γεννήθηκε, ἔζησε, σταυρώθηκε καὶ ἀναστἠθηκε ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός, Ὑπάρχει μία χαριτωμένη λίμνη, ἡ λίμνη τῆς Γεννησαρέτ.

Ἐκεῖ, στὴ λίμνη Γεννησαρέτ, φέρνει τὰ βήματά του ὁ Χριστός. Γιατί; Διότι στὰ χωριὰ ἐκεῖνα, ποὺ ἦταν κτισμένα γύρω ἀπὂ τὴ λίμνη, κατοικοῦσαν φτωχοὶ ψαράδες. Ἕνας λαϊκὸς ἀπλοϊκὸς καὶ ἀπονήρευτος, ποὺ ἐργαζόταν καὶ μὲ τὰ προϊόντα τῆς ἀλιείας του ζοῦσε μιὰ λιτὴ ζωή, μακριὰ ἀπὸ τὴ διαφθορὰ τῶν μεγάλων ἀστικῶν κέντρων. Καὶ ὁ Χριστὸς ἀγαποῦσε τοὺς ψαρᾶδες καὶ εὐχαριστιόταν νὰ βρίσκεται κοντά τους, καὶ ἀπʼ αὐτοὺς διάλεξε τοὺς πρώτους μαθητάς του, γιὰ νὰ τοὺς κάνη ἀλιεῖς ἀνθρώπων, κήρυκες καὶ διδασκάλους τῆς οἰκουμένης. Ὄχι ἀπὸ πανεπιστήμια καὶ σχολὲς φιλοσόφων καὶ ρητόρων, ὄχι ἀπὸ μέγαρα καὶ ἀνάκτορα, ἀλλʼ ἀπὸ τὴ λίμνη Γεννησαρὲτ ὁ Χριστὸς στρατολόγησε τοὺς πρώτους μαθητάς του καὶ διὰ μέσου αὐτῶν ξάπλωσε τὴν πνευματική του βασιλεία σʼ ὅλο τὸν κόσμο. Μέγα θαῦμα! Πῶς μὲ ἀγράμματους ἀνθρώπους ὁ χριστιανισμὸς νίκησε καὶ θριάμβευσε!

* * *

Ἑρμηνεία στὸ Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς Α΄ Λουκά ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ π. Αὐγουστῖνου ''ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ''

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΛΟΥΚΑ

Β΄ Κορ. 6, 1-10

 


Τὰ δύο συστήματα

«Ὡς μηδὲν ἔχοντες καὶ

πάντα κατέχοντες»

(Β΄ Κορ. 6, 10)

 

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶσται, ἦταν πτωχός, πάμπτωχος. Ἔτσι ἦταν καὶ οἱ ἄλλοι ἀπόστολοι. Οἱ κήρυκες τοὺ εὐαγγελίου δὲν εἶχαν δική τους περιουσία. Δὲν εἶχαν δικό τους σπίτι. Δὲν εἶχαν χρήματα. Κοινωνικῶς ἦταν ἀδύνατοι. Καὶ ὅμως αὐτοὶ οἱ ἀνίσχυροι καὶ ἄσημοι ἄνθρωποι κατώρθωσαν τὸ ἀκατόρθωτο˙ κατώρθωσαν νὰ ἐλκύσουν τὸν κόσμο στὴν χριστιανικὴ πίστι, στὴν πίστι τοῦ Χριστοῦ. Πῶς ἔγινε αὐτό; Εἶνε κάτι ποὺ προκαλεῖ τὸ θαυμασμό. Ὁ ἀπόστολος, ὅταν τὸν κάλεσε ὁ Κύριος στὸ ἀποστολικὸ ἀξίωμα, ἀπεφάσισε νὰ τὰ θυσιάση ὅλα. Ἀπογυμνώθηκε ἀπὸ κάθε περιουσία καὶ ἰδιοκτησία. Ἐν συνεχείᾳ ὅμως βλέπει κανεὶς νὰ εἶνε τὰ πάντα στὴ διάθεσί του. Εἶχε τέτοια ἐπάρκεια, ὥστε νὰ γράφη˙ «Ὡς μηδὲν ἔχοντες καὶ πάντα κατέχοντες» (Β΄ Κορ. 6, 10). Πῶς ἔγινε αὐτὸ καὶ ποιά εἶνε ἡ ἐξήγησι τοῦ παραδόξου αὐτοῦ φαινομένου;

Θὰ προσπαθήσουμε νὰ δώσουμε μία σύντομη ἑρμηνεία αὐτοῦ τοῦ χωρίου, τὸ ὁποῖο ἐκ πρώτης ὄψεως φαίνεται πὼς παρουσιάζει μιὰ ἀντίφασι. Δὲν ἔχουμε, καὶ ὅμως ἔχουμε. Ἡ μία ὄψις εἶνε, δὲν ἔχω τίποτε˙ ἡ ἄλλη ὄψις εἶνε, κατέχω τὰ πάντα. Πῶς μποροῦν νὰ συμβαίνουν καὶ τὰ δύο συγχρόνως;

* * *

«Θαύματα της πίστεως και πίστη θαυμαστή»Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως και Πολυκάστρου κ. Δημητρίου

 

(α) Προσωπικά δημοσιοποιήσαμε ἕνα πρόσφατο συμβάν τῆς φετινῆς Διακαινησίμου μεταφρασμένο ἀπό τήν ἐπίσημη ἀνακοίνωση σπουδαίας Ρουμανικῆς Μονῆς-Προσκυνήματος (βλ. ἄρθρο “Ὁ Κύριος θαυμαστώνει τό ἔλεός Του στή θεία Εὐχαριστία”, https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/36835-o-kurios-thaumastonei-to-eleos-tou-sti-theia-euxaristia).

(β) Πολλοί ἄλλοι ἐπικαλέστηκαν συνοπτικά ἤ δημοσιοποίησαν ἐκτενῶς ἀξιοθαύματα γεγονότα, ὅπως καί τά ἀξιόπιστα συναξάρια τῶν συγχρόνων μας Ὁσίων (γιά νά μήν τολμήσει νά ἀποδώσει οὐδείς ἀμφιβάλλων ἤ ἀπιστῶν στήν ἀπόσταση τοῦ χρόνου ἀδυναμία πιστοποίησης καί αὐτοπτικῆς προσμαρτυρίας). Μέ σύγκλιση ὅλων στό ἀπερινόητο καί ὅμως αἰσθητό καί πραγματικό γεγονός τῆς θείας παρουσίας, μεταλήψεως καί κοινωνίας. Αὐτό εἶναι τό μέγα θαῦμα πού ξεπερνᾶ τίς κτιστές μας ἀνθρώπινες ὁροθεσίες καί φοβίες.
Ἄς παραθέσω ἐλάχιστα θαυμάσια, πού βεβαιώνουν τήν ἀποκαρωμένη μας συνείδηση γιά τή θεία λειτουργία καί τή θεία κοινωνία τοῦ ζῶντος Θεοῦ. Θά ἐκκινήσω ἀπό μιά συναξαριακή ἁγιολογική μαρτυρία καί θά προχωρήσω σέ συμβάντα τῶν νεότερων χρόνων.

Είμαστε δάσκαλοι και όχι λοιμωξιολόγοι Δημήτρης Νατσιός δάσκαλος-Κιλκίς

 

«Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές!...
Θέμελα βάλε τώρα πιο βαθιά,
o πόλεμος να μην μπορεί να τα γκρεμίσει»,
μας κανοναρχεί ο αθάνατος Κωστής Παλαμάς, στο αφιερωμένο «στον δάσκαλο» ποίημά του. Σμίλη... 
   κρατά ο δάσκαλος, την σμίλη του λόγου και της διδασκαλίας, και λαξεύει και «ζωγραφίζει» στις άπλαστες ψυχές των μαθητών του, τα τιμαλφή, την ανοξείδωτη προίκα των προγόνων. Και τι ψυχές!! Την ευωδία του παραδείσου...
Έχω πάντοτε κατά νου ότι στεκόμαστε ενώπιον και διδάσκουμε ανθρώπους που είναι πολύ καλύτεροι από εμάς. Να μην λησμονούμε ότι, πριν ακόμη η Παιδαγωγική ανακαλύψει ότι ωριμότητα σημαίνει διάσωση στοιχείων της παιδικότητας και όχι υπέρβασή της, ο Χριστός προέβαλε «το παιδίον» ως πρότυπο ύπαρξης ανοικτής στον Θεό. «Άφετε τα παιδία ελθείν προς με και μη κωλύετε αυτά, των γαρ τοιούτων εστίν η βασιλεία των ουρανών». (Ματθ. 19,15).

Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2020

Ὁ π. Χαρίτων καὶ ἡ μεταλαβιὰ τῶν «μελλοθανάτων»! Γράφει ὁ Σάββας Ἠλιάδης - Δάσκαλος, Κιλκίς

 (Ἀπὸ τὸ βιβλίο τῆς Τσαγκάρη Π. Ὀρτανσίας:

 «Ο ΠΟΛΥΑΝΗΣ ΚΑΙ ΚΙΛΚΙΣΙΟΥ Χαρίτων Συμεωνίδης 1912-1987»)

Ὁ π. Χαρίτων Συμεωνίδης, Μητροπολίτης Πολυανῆς καὶ Κιλκισίου(1965-1974), ὑπηρέτησε 
ἐθελοντικῶς ὡς στρατιωτικὸς ἱερέας στὴν Κορέα τὸ 1952-53. Ὁρίστηκε ὁ χρόνος παραμονῆς 
του περίπου στὸ ἑξάμηνο, ἀλλὰ τελικὰ διακόνησε ἐκεῖ περισσότερο ἀπὸ 15 μῆνες. 

Τὸ βιβλίο, γράφει ἡ συγγραφέας, ἀποτελεῖ...δεῖγμα εὐγνωμοσύνης, σεβασμοῦ καὶ ἀγάπης τῶν πνευματικῶν παιδιῶν πρὸς τὸν πνευματικό τους πατέρα καὶ κάνει γνωστὴ σὲ γενικὲς
γραμμὲς  τὴν ἄγνωστη ἱστορία, ποὺ ἔγραψε στὸν τόπο τοῦ Κιλκίς, ὁ ἐξαίρετος αὐτὸς Ἱεράρχης. 

Ἕνα ἀπὸ τὰ θαυμαστὰ γεγονότα, μὲ «πρωταγωνιστῆ» τὸν π. Χαρίτωνα, ποὺ περιέχεται στὸ βιβλίο
 καὶ εἶναι ἀναγκαῖο νὰ γίνει σήμερα γνωστό, λόγω τῆς φοβερῆς ἀπιστίας καὶ ἀσέβειας τοῦ κόσμου
 στὰ Ἅγια Μυστήρια καὶ κυρίως σήμερα, στὸ Ἅγιο Μυστήριο τῶν Μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας, 
στὴ Θεία Κοινωνία, ἀλλὰ καὶ γιὰ πνευματικὴ στήριξη καὶ ὠφέλεια τοῦ πιστοῦ λαοῦ, συνέβη
 ἐκεῖ στὴν μακρινὴ Ἀνατολή, στὸ μέτωπο τοῦ πολέμου καὶ τὸ περιγράφει αὐτόπτης Ἕλληνας 
ἀξιωματικός:

Λατρευτικές εκδηλώσεις στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Φλώρινας για την εορτή της Παναγίας Γοργοϋπηκόου


 

Διδακτικές Ιστορίες- Το δώρο των προσβολών

 


Κ

άποτε ζούσε ένας σπουδαίος πολεμιστής. Παρά την προχωρημένη ηλικία του, μπορούσε να νικήσει οποιονδήποτε τον προκαλούσε. Η φήμη του έφτασε πολύ μακριά και πολλοί μαθητές έρχονταν για να μαθητεύσουν πλάι του. Μια μέρα, ένας ασήμαντος πολεμιστής έφτασε στην πόλη, αποφασισμένος να γίνει αυτός που θα νικήσει τον σπουδαίο δάσκαλο. Μαζί με την δύναμή του, είχε το ταλέντο να εντοπίζει τις αδυναμίες του αντιπάλου του. 

Περίμενε πάντα τον αντίπαλο να κάνει την πρώτη κίνηση, αποκαλύπτοντας έτσι την αδυναμία του, και μετά του επιτιθόταν ανελέητα και με τρομερή ταχύτητα. Κανείς δεν είχε αντέξει μαζί του, πέραν του πρώτου γύρου της μάχης. Παρά τις συμβουλές των μαθητών του, ο γέρος δάσκαλος δέχτηκε με χαρά την πρόκληση του νεαρού πολεμιστή. Καθώς λοιπόν είχαν λάβει τις θέσεις τους, ο νεαρός πολεμιστής άρχισε να προσβάλλει τον γέρο πολεμιστή, να του πετάει χώμα και να τον φτύνει στο πρόσωπο. 

Για πολλές ώρες συνέχισε να τον προσβάλλει, με κάθε γνωστή κατάρα και προσβολή. Μα ο γέρος πολεμιστής παρέμενε ατάραχος και ακίνητος, μέχρι που τελικά ο νεαρός πολεμιστής εξουθενώθηκε και αναγνωρίζοντας την ήττα του, έφυγε ντροπιασμένος. Οι μαθητές του γέρου πολεμιστή, λίγο απογοητευμένοι που δεν έγινε μάχη, μαζεύτηκαν γύρω του και τον ρώτησαν "πως άντεξες τέτοιο εξευτελισμό; Πως κατάφερες να τον διώξεις;" "Εάν κάποιος σου προσφέρει ένα δώρο, κι εσύ αρνηθείς να το δεχτείς" είπε ο δάσκαλος "σε ποιόν ανήκει το δώρο;"

Επιμέλεια Παναγιώτης Χαντόγλου
Πηγή:agiameteora.net

Μητροπολίτης Μάνης: «Περί της Θείας Μεταλήψεως»

 

Του Σεβ. Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ’

Τό κέντρο τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἡ Θεία Μετάληψη. Εἶναι ὁ πυρήν τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία πιστή στήν θεία ἐντολή τοῦ Κυρίου τελεῖ ἀδιακόπως τό μέγα Μυστήριον τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Ἐκκλησία καί Θεία Εὐχαριστία ταὐτίζονται. Δέν νοεῖται Ἐκκλησία χωρίς Θεία Εὐχαριστία καί Θεία Εὐχαριστία χωρίς Θεία Μετάληψη ἀπό τούς πιστούς χριστιανούς. Χριστιανός σημαίνει συμμετοχή στήν Θεία Μετάληψη, τήν θεία Κοινωνία, ὅπου ὁ πιστός «συνανακιρνᾶται» μέ τό Θεό (ἅγ. Κύριλλος Ἀλεξανδρείας) γίνεται «σύσσωμος Χριστοῦ» (Ἰω. Δαμασκηνός), «συνυφαίνει καί συνάπτει αὐτόν, μέ τήν θεία φύση» (Ἰ. Χρυσόστομος).

Τί εἶναι λοιπόν ἡ θεία Μετάληψη; Eίναι τό ἱερότατο Μυστήριο, ὅπου ὁ πιστεύων χριστιανός μεταλαμβάνει ὑπό μέν τό εἶδος τοῦ ἁγιασμένου ἄρτου, αὐτοῦ τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, ὑπό δέ τό εἶδος τοῦ ἁγιασμένου οἴνου, αὐτοῦ τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ, εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί εἰς ζωήν τήν αἰώνιον. Τό πώς γίνεται ἡ μεταβολή αὐτή τοῦ ἄρτου καί τοῦ οἴνου σέ Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ δέν δυνάμεθα νά ἐννοήσουμε. Οὔτε τόν λόγον, οὔτε τόν τρόπον. Μόνον μέ τό φῶς τῆς πίστεως προσεγγίζεται τό Μυστήριον, γιατί τά πάντα ἐν τῷ Χριστῷ εἶναι θεῖον μυστήριον. Μυστήριον τοῦ ὁποίου ἡ ἐμπειρία ἐνέχει λυτρωτικόν χαρακτῆρα γιά τόν πιστόν. Αὐτή ἡ ἐμπειρία ἐπιφυλάσσεται ὡς ἀποκάλυψη γιά τούς πιστεύοντας, γι’ αὐτό καί ἡ ἐντολή εἶναι:«Μή δῶτε τό ἅγιον τοῖς κυσί μηδέ βάλητε τούς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων» (Ματθ. ζ’,6). Στήν ἀρχαία Ἐκκλησία πρόσεχαν πολύ αὐτό τό σημεῖο καί κατεβάλλοντο προσπάθειες γιά τήν διαφύλαξη τοῦ ἀπορρήτου τῶν μυστηρίων τῆς χριστιανικῆς διδασκαλίας. Ἡ ἀποκάλυψη γίνεται κατά τήν δυναμικότητα καί δεκτικότητα τῶν πιστῶν «καθώς ἠδύναντο». Ἡ τάξη τῶν «κατηχουμένων» καί τῶν «φωτιζομένων» ὑπηρετοῦσε αὐτόν ἀκριβῶς τόν σκοπό. Ἡ Θεία Εὐχαριστία, τό κορυφαῖο Μυστήριο ἔμεινε τό «σεσιγημένον Μυστήριο», πρό τοῦ Ὁποίου «σιγᾶ πᾶσα σάρξ βροτεία καί στέκεται μετά φόβου καί τρόμου». (Ὕμνος ἀντί Χερουβικοῦ κατά τό Μ. Σάββατο). Ἔχει λοιπόν χαρακτῆρα μυστηριακό, ὑπερκόσμιο καί δέν κατανοεῖται μέ λογικά κριτήρια, γήϊνα καί ἀνθρώπινα. Μάλιστα οἱ σχετικές «Κατηχήσεις» τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας χειραγωγοῦν τά νέα μέλη τῆς Ἐκκλησίας ἔνδον τοῦ καταπετάσματος, ὅπου τελοῦνται τά ἀνερμήνευτα καί ὑπέρ τήν ἀνθρώπινη λογική Θεία Μυστήρια. Ὁ Ἱ. Χρυσόστομος λέγει πρός τούς νεοφωτίστους: «Ὅλοι λοιπόν ὅσοι ἀξιωθήκατε νά ἐγγραφεῖτε στήν ἐπουράνια αὐτή βίβλο, προσφέρατε πλούσια τήν πίστη σας καί ὑγιῆ τό λογισμό σας. Γιατί τά ὅσα γίνονται ἐδῶ χρειάζονται πίστη καί τά μάτια τῆς ψυχῆς, ὥστε νά μή προσέχει κανείς μόνο τά ὅσα βλέπει, ἀλλ’ ὁρμώμενος ἀπ’ αὐτά νά φαντάζεται καί ἐκεῖνα πού δέν βλέπονται. Γιατί τέτοια εἶναι τά μάτια τῆς πίστεως˙ ὅπως ἀκριβῶς δηλαδή τά μάτια τοῦ σώματος μποροῦν νά βλέπουν ἐκεῖνα μόνο πού ὑποπίπτουν στήν αἴσθηση, ἔτσι καί τά μάτια τῆς πίστεως βλέπουν τά ἀντίθετα μ’ ἐκεῖνα. Γιατί τίποτε ἀπό τά ὁρατά δέν βλέπουν ἀλλ’ ἐκεῖνα πού δέν βλέπονται τά βλέπουν αὐτά ἔτσι, σάν νά βρίσκονται μπροστά στά μάτια μας. Καθόσον αὐτό εἶναι πίστη, τό νά βλέπει σάν ὁρατά ἐκεῖνα πού δέν βλέπονται». (ΕΠΕ, 30, Κατήχησις, ΙΙ,9). Εἶναι γεγονός ὅτι ἡ νοησιαρχία καί ὁ ὀρθολογισμός ἀπωθεῖ τό μυστήριον, ἀλλά τοῦτο εἶναι θεμέλιον τῆς ὕπαρξης τοῦ ἀνθρώπου ἀκριβῶς γιατί εἶναι ὄν πού θρησκεύει, πού «αἴρει τήν ψυχήν του» πρός τόν Θεόν καί αὐτά εἶναι μυστήρια πού δέν ἐξηγοῦνται. Ἀφήνονται στή πανσοφία τοῦ Θεοῦ. Πολύ εὔστοχα ἐν προκειμένῳ ἡ Ἐκκλησία μεταλαμβάνει καί τά νήπια, γιατί ἡ Θ. Μετάληψη δέν εἶναι θέμα λογικῆς. Ἐδῶ ἔχουμε ὄχι τό παράλογο ἀλλά τό ὑπέρλογο.

Η “λαβίς η μυστική”

 

Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς!

Ο Σωτήρας δια της Θεοτόκου μας επισκέπτεται έξ ύψους. Σκήνωσε μέσα Της για να βιώνουμε και εμείς το αποκεκρυμμένο Μυστήριο της Κοινωνίας στην Αγάπη Του, στο Μυστήριο της Εκκλησίας. Οι ιεροί Ναοί όμως έκλεισαν! “Για το καλό μας!” Μας ζήτησαν “υπακοή”!

Σε ποιούς; Υπάρχει στην Εκκλησία απροϋπόθετη και ανελεύθερη υπακοή; Πού μας οδηγεί; Πώς η Εκκλησία υποτάσσεται σε “εσκοτισμένους νόες”; Γιατί συσχηματίζεται με το σχήμα του κόσμου τούτου;

Ζήσαμε χωρίς τα Μυστήρια τη Μεγάλη Σαρακοστή και ανεχτήκαμε την Μεγάλη εβδομάδα να αφήσουμε τον Κύριό μόνο Του πάνω στο Σταυρό, για να μήν μας… μολύνει! Ας θυμηθούμε τους Φαρισαίους που απέφυγαν να εισέλθουν στο πραιτώριο για να μη μιανθούν αλλά για να φάνε το Πάσχα…

Μας είπαν πως η Εκκλησία είναι και στα σπίτια μας! Άρα δεν χρειάζονται Μυστήρια; Πού αποσκοπούν οι Ιεροί Ναοί στην Ορθόδοξη Εκκλησία;

Ψαλτηρίου Θησαύρισμα - Ψαλμός 16ος

 

Προσευχὴ τοῦ Δαυΐδ.

1 (Μασ. 17) ΕΙΣΑΚΟΥΣΟΝ, Κύριε, τῆς δικαιοσύνης μου, πρόσχες τῇ δεήσει μου, ἐνώτισαι τὴν προσευχήν μου οὐκ ἐν χείλεσι δολίοις.
1 (Μασ. 17) Καμε δεκτήν, Κυριε, την δικαίαν αίτησιν της προσευχής μου· δώσε προσοχήν εις την δέησίν μου, με ώτα ευμενή άκουσε την προσευχήν μου, την οποίαν εγώ τώρα απευθύνω προς σε με χείλη άδολα και ειλικρινή.
2 ἐκ προσώπου σου τὸ κρῖμά μου ἐξέλθοι, οἱ ὀφθαλμοί μου ἰδέτωσαν εὐθύτητας.
2 Από σε προσωπικώς ποθώ και παρακαλώ να εκδοθή η δικαία απόφασις υπέρ εμού και έτσι τα μάτιά μου να ιδούν την επικράτησιν των δικαίων αποφάσεών σου.
3 ἐδοκίμασας τὴν καρδίαν μου, ἐπεσκέψω νυκτός· ἐπύρωσάς με, καὶ οὐχ εὑρέθη ἐν ἐμοὶ ἀδικία.
3 Εξήτασας τα βάθη της καρδίας μου, όταν με επεσκέφθης κατά τας νυκτερινάς ώρας της αυτοεξετάσεώς μου. Ωσάν χρυσόν στο χωνευτήριον με υπέβαλες στο πυρ των δοκιμασιών και εις όλα αυτά δεν ευρέθη μέσα μου καμμία αδικία εναντίον ουδενός.
4 ὅπως ἂν μὴ λαλήσῃ τὸ στόμα μου τὰ ἔργα τῶν ἀνθρώπων, διὰ τοὺς λόγους τῶν χειλέων σου ἐγὼ ἐφύλαξα ὁδοὺς σκληράς.
4 Δια να μη λαλή το στόμα μου τίποτε σχετικόν με τα πονηρά έργα των ανθρώπων και δια να τηρώ τους λόγους και τα παραγγέλματα του στόματός σου, Κυριε, εγώ εβάδισα τας δυσκόλους και πλήρεις ταλαιπωρίας οδούς του θείου σου θελήματος.
5 κατάρτισαι τὰ διαβήματά μου ἐν ταῖς τρίβοις σου, ἵνα μὴ σαλευθῶσι τὰ διαβήματά μου.
5 Καθοδήγησε και προσάρμοσε πλήρως τα βήματα της ζωής μου στους δρόμους των εντολών σου, δια να μη κλονισθούν ποτέ αι πορείαι μου.
6 ἐγὼ ἐκέκραξα, ὅτι ἐπήκουσάς μου, ὁ Θεός· κλῖνον τὸ οὖς σου ἐμοὶ καὶ εἰσάκουσον τῶν ῥημάτων μου.
6 Εγώ φωνάζω τώρα προς σε, Κυριε, διότι είμαι βέβαιος ότι με έχεις ακούσει και με ακούεις. Κλίνε, λοιπόν, το αυτί σου ευμενές εις την φωνήν μου και άκουσε τα λόγια των προσευχών μου.
7 θαυμάστωσον τὰ ἐλέη σου, ὁ σῴζων τοὺς ἐλπίζοντας ἐπὶ σὲ ἐκ τῶν ἀνθεστηκότων τῇ δεξιᾷ σου.
7 Φανέρωσέ μου κατά ένα τρόπον θαυμαστόν το έλεός σου προς εμέ, συ ο οποίος τους ελπίζοντας εις σε τους σώζεις από τους εχθρούς σου, από εκείνους οι οποίοι αντιτάσσονται εις την παντοδύναμον δεξιάν σου.
8 φύλαξόν με ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ· ἐν σκέπῃ τῶν πτερύγων σου σκεπάσεις με
8 Φυλαξέ με ως κόρην οφθαλμού, σκέπασέ με κάτω από την ακατανίκητον προστασίαν των πτερύγων σου, όπως η όρνις σκεπάζει τους νεοσσούς της.
9 ἀπὸ προσώπου ἀσεβῶν τῶν ταλαιπωρησάντων με. οἱ ἐχθροί μου τὴν ψυχήν μου περιέσχον·
9 Διαφύλαξέ με από τους ασεβείς ανθρώπους, οι οποίοι έως τώρα με έχουν ταλαιπωρήσει. Αυτοί οι εχθροί μου, Κυριε, με περιεκύκλωσαν από όλα τα σημεία και απειλούν την ζωήν μου.
10 τὸ στέαρ αὐτῶν συνέκλεισαν, τὸ στόμα αὐτῶν ἐλάλησεν ὑπερηφανίαν.
10 Εκλεισαν τελείως τα σπλάγχνα των και έγινε σκληρά η καρδία των ανθρώπων αυτών απέναντί μου. Το στόμα αυτών ελάλησε λόγους αλαζονικούς και θρασείς εναντίον μου.
11 ἐκβαλόντες με νυνὶ περιεκύκλωσάν με, τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἔθεντο ἐκκλῖναι ἐν τῇ γῇ.
11 Αφού με έβγαλαν έξω και με εδίωξαν από την πατρίδα μου, με περιεκύκλωσαν με μοχθηρίαν και έστρεψαν ολόγυρά των τα βλέμματά των με φονικήν διάθεσιν εναντίον μου πως θα με ξαπλώσουν νεκρόν κάτω εις την γην.
12 ὑπέλαβόν με ὡσεὶ λέων ἕτοιμος εἰς θήραν καὶ ὡσεὶ σκύμνος οἰκῶν ἐν ἀποκρύφοις.
12 Με εθεώρησαν και με αντίκρυσαν, όπως ο λέων αντικρύζει το θύμα του και είναι έτοιμος να επιτεθή εναντίον του θηράματός του· σαν νεαρό ορμητικό ληοντάρι, που ενεδρεύει εις αποκρύφους τόπους, δια να συλλάβη την λείαν του.
13 ἀνάστηθι, Κύριε, πρόφθασον αὐτοὺς καὶ ὑποσκέλισον αὐτούς, ρῦσαι τὴν ψυχήν μου ἀπὸ ἀσεβοῦς, ρομφαίαν σου ἀπὸ ἐχθρῶν τῆς χειρός σου.
13 Σηκω επάνω, Κυριε, και πρόφθασέ τους, πριν με θανατώσουν. Βαλε τους τρικλοποδιά, ρίξε τους κάτω στο χώμα και γλύτωσε την ζωήν μου από τον ασεβή αρχηγόν των, τον Σαούλ. Παρε στο χέρι σου την ρομφαίαν εναντίον των εχθρών, που ανθίστανται εις σέ.
14 Κύριε, ἀπὸ ὀλίγων ἀπὸ γῆς διαμέρισον αὐτοὺς ἐν τῇ ζωῇ αὐτῶν, καὶ τῶν κεκρυμμένων σου ἐπλήσθη ἡ γαστὴρ αὐτῶν, ἐχορτάσθησαν υἱῶν (* Αλλη γραφή· ὑείων), καὶ ἀφῆκαν τὰ κατάλοιπα τοῖς νηπίοις αὐτῶν.
14 Ω, Κυριε, από τους ολίγους ευσεβείς ξεχώρισε και απομάκρυνε το πλήθος των ασεβών. Διασκόρπισέ τους εις την γην, ενώ ευρίσκονται ακόμη εις την παρούσαν ζωήν. Υλόφρονες και λαίμαργοι, καθώς είναι, εγέμισαν την κοιλίαν των δε όσα αγαθά, συ έχεις αποκρύψει εις τα βάθη της γης και της θαλάσσης. Εχόρτασαν από χριρινά απαγορευμένα κρέατα και αφού οι ίδιοι έφαγαν και έπιαν και εχρρτάσθησαν, αφήκαν τα υπολείμματα του συμποσίου των εις τα νήπιά των.
15 ἐγὼ δὲ ἐν δικαιοσύνῃ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ σου, χορτασθήσομαι ἐν τῷ ὀφθῆναί μοι τὴν δόξαν σου.
15 Εγώ όμως θα εργασθώ την αρετήν και με αυτήν θα αξιωθώ της χαράς να ίδω το πρόσωπόν σου, θα χορτάση η ψυχή μου, όταν θα βλέπω, Κυριε, την δόξαν σου.


Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2020

Ημίονος - Ημίθεος Γράφει ο π. Στυλιανός Εμμ. Καρπαθίου στην Romfea.gr Θεολόγος Ψυχίατρος, Δρ Βιοηθικής


stilianos karpathiou



Ένας θορυβώδης πρωτοφανής συναγερμός εδώ και μήνες τείνει να εξουδετερώσει τη ζωντάνια της κοινωνικής μας δυναμικής, σχεδόν σε παγκόσμιο επίπεδο, με αφορμή μια συνήθη ιογενή επιδημία από τον ιό covid-19.

Οι κοινωνικές σχέσεις τσακίσθηκαν, το χαμόγελο σταμάτησε να ανθεί στα χείλη των ανθρώπων, η λαχτάρα για συμπαράσταση στον ασθενή, που μέχρι πριν λίγο διαφημιζόταν ως υψηλός αλτρουισμός, εξαερώθηκε, με αποτέλεσμα ο συνάνθρωπος, που εμφανίζει μια απλή πυρετική κίνηση, να στιγματίζεται και να αντιμετωπίζεται αυθωρεί ως μίασμα θανατικό.

Κυβερνήτες και στρατευμένοι επιστήμονες έχουν επιδοθεί στην προσπάθεια να μας απαλλάξουν από τον ανεπιθύμητο εισβολέα με οποιοδήποτε τρόπο, χωρίς να κοστολογούν την υλική και πνευματική πείνα και δίψα των ανθρώπων, οι οποίοι καταρρέουν, όχι μόνον από την ένδεια των βασικών αγαθών επιβίωσης, αλλά παραλλήλως και από την απώλεια της ψυχικής τους ευρυθμίας, με τεράστιες παθολογικές και ψυχοπαθολογικές επιπτώσεις πάνω σε βιολογικά συστήματα ζωτικής εμβέλειας για την επιβίωση, όπως π.χ. στο ανοσοποιητικό.

Ως μη ώφελλε, μέσα στην ασύνετη αυτή απογόμωση του κοινωνικού σώματος, τουλάχιστον ένα μέλος της adhoc εθνικής επιτροπής για τον covid-19, απ΄αρχής της συστάσεώς της και με σταθερά αυξανόμενη μανία και λυσσαλέο μίσος, ντύθηκε την ‘’επιστημονική’’ του πανοπλία, για να πολεμήσει τον ’’εχθρό’’ της ανθρωπότητας, το ασύλληπτο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, που ο Κύριος Ιησούς Χριστός παρέδωκε ‘’υπέρ της κόσμου ζωής και σωτηρίας’’.

Ο βιολόγος-γενετιστής κ. Μ. Δερμιτζάκης με τις θέσεις του περί της Θείας Κοινωνίας, ως δήθεν δυνητικού φορέα μετάδοσης του ιού και, μάλιστα, ιδιαιτέρως υψηλής επικινδυνότητας, έγινε η αιχμή του δόρατος σε μια άθλια πολεμική εναντίον της Εκκλησίας, του τιμιώτερου θεσμού της ανθρώπινης ιστορίας και ιδιαιτέρως του Γένους μας.

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2020

Αν μιλάνε άσχημα για σένα...Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος Ψυχολόγος M.Sc.


                                            

Αν μιλάνε άσχημα για σένα συγχώρα τους. Δεν ξέρουνε τι κάνουν. Βαρύ πράμα το να κατακρίνει ο άνθρωπος. Βαρύ πράμα, το για τρίτους να μιλά, χωρίς να έχει ζήσει τις ζωές τους.

Αν μιλάνε άσχημα για σένα συγχώρα τους. Καθένας μόνο τα δικά του χάλια καλό είναι να βλέπει. Μόνο έτσι γινόμαστε άνθρωποι ξανά. Μόνο έτσι μαλακώνει η καρδιά μας.

Αν μιλάνε άσχημα για σένα συγχώρα τους. Ξέρεις. Έχω μια φίλη, που με έμαθε να λέω: ‘’…τους αδικεμένους, πιο πολύ τους αγαπάει ο Χριστός. Τους παρηγορεί. Τους γλυκοαγκαλιάζει. Τους αδικεμένους πιο πολύ τους αγαπάει ο Χριστός. Βλέπεις… Και αυτός από ανθρώπους, αδικεμένος ήταν…’’.



Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Ψυχολόγος M.Sc.


Οδοιπορικό στους ναούς της πόλης μας- 1. Ιεροί Ναοί Αχλάδας Φλώρινας


Από σήμερα εγκαινιάζεται μια καινούργια στήλη στο ιστολόγιό μας, η οποία θα αφορά την ιστορία των Ιερών ναών της πόλης μας.  Όσοι από σας επιθυμείτε, καλείστε να μας αποστείλετε το υλικό το οποίο θέλετε και αυτό θα δημοσιευτεί. 
Να ευχαριστήσουμε τον κ. Νικολόπουλο Γεώργιο για το καταπληκτικό βίντεο που ακολουθεί.
  
ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΝΑΟΥΣ ΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ

1.Ιεροί Ναοί Αχλάδας Φλώρινας

Οι Ιεροί Ναοί της Αχλάδας Φλώρινας μέσα από ένα πολύ όμορφο βίντεο που δημιούργησε ο Γεώργιος Νικολόπουλος και απεικονίζει με φωτογραφίες που βρέθηκαν από το 1960 και παλαιότερα πως ήταν τότε οι Ναοί και πως είναι σήμερα.

 Δείτε παρακάτω το βίντεο στο κανάλι στο You tube του Ιερού Ναού Αγίου Σπυρίδωνα Αχλάδας. https://youtu.be/ooDYKa0x-iE

Ανακοίνωση Φιλανθρωπικού Καταστήματος Ρούχων της Ιεράς Μητρόπολης Φλωρίνης Πρεσπών και Εορδαίας


 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Με τη χάρη του Θεού και τις ευλογίες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας συμπληρώθηκε ένας χρόνος λειτουργίας του φιλανθρωπικού καταστήματος παιδικών ενδυμάτων και υποδημάτων της Ιεράς Μητροπόλεως Φλωρίνης Πρεσπών και Εορδαίας "Αγία Ταβιθά".

Το έτος που πέρασε το φιλανθρωπικό κατάστημα ήταν κοντά σε οικογένειες και ιδρύματα για να στηρίξει παιδιά και εφήβους που βρίσκονταν σε ανάγκη.

Θερμές ευχαριστίες στους αδελφούς που με την προσφορά και την προσευχή τους στηρίζουν το φιλανθρωπικό κατάστημα.

Ιδιαίτερες ευχαριστίες στις εθελόντριες κυρίες που διακονούν με αγάπη, προθυμία και αφοσίωση το έργο αυτό της Ιεράς Μητροπόλεως Φλωρίνης.

Τέλος, σας γνωστοποιούμε ότι το κατάστημα συνεχίζει τη λειτουργία
του σύμφωνα, βέβαια, με τα μέτρα προστασίας κατά της πανδημίας covid -19 , κάθε Τετάρτη στις 10-12π.μ και 5-7μ.μ .



 Εκ του Φιλανθρωπικού Καταστήματος  


Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2020

Σχολιασμός της επικαιρότητας και Πνευματικές παρεμβάσεις υπό ιατρού Αρχιμ. π. Αντωνίου Στυλιανάκη.


 


Μία συγκλονιστική ομιλία, παρακαλούμε να αφιερώσετε λίγο από τον χρόνο σας για την ακούσετε. Να έχουμε την ευχή του πατέρα Αντωνίου.


LIVE (27) με τον π. Αντώνιο Στυλιανάκη 20.09.20

«Να είσαι της Εκκλησίας αλλά όχι και τόσο πολύ..!»

 


"...και έσεσθε μισούμενοι υπό πάντων δια το όνομά μου..."(Λουκ. 21,18)

Ο Κύριος μας λέγει την αλήθεια. Μια αλήθεια που πονά. Ποια είναι η αλήθεια αυτή; Η αλήθεια ότι πολλοί θα είναι αυτοί που όχι απλά θα μας κάνουν πέρα από την ζωή τους, όχι μόνο θα μας απαξιώσουν, όχι μόνο θα μας χλευάσουν, όχι μόνο θα αστειευτούν μαζί μας αλλά θα μας μισήσουν επειδή αγωνιζόμαστε να ζούμε θεάρεστα, χριστιανικά, σύμφωνα με τον νόμο του Θεού, σύμφωνα με τον Λόγο της Εκκλησίας, σύμφωνα με την παράδοση των Θεοφόρων Πατέρων της Εκκλησίας.

Και όντως είναι γεγονός ότι πολλοί είναι αυτοί που θα αντιμετωπίσουν έναν άνθρωπο που μετανοεί και αλλάζει ριζικά την ζωή του ως άνθρωπο που έχασε τα λογικά του, ως άνθρωπο χαζό.

Πολλές φορές όμως δεν μένουν σ'αυτήν την απαξίωση, αλλά βλέπεις πλέον το μένος των ανθρώπων αυτών να βγαίνει προς τον άνθρωπο που πλέον δεν συμβιβάζεται με την αμαρτία.

Υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που ενώ πιστεύουν (έτσι υποστηρίζουν) στον Χριστό, εάν συναντήσουν κάποιον άνθρωπο ο οποίος αγωνίζεται βαθιά και γνήσια, ο οποίος προσπαθεί να ζει κάθε στιγμή του χριστιανικά και όχι κάποιες στιγμές της ζωής του, προσπαθούν να τον πείσουν ότι δεν χρειάζεται τόσο αγώνας, τόση προσπάθεια. Είναι αυτό που λέγεται συχνά :

ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ: ΕΠΙΣΤΗΜΗ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ ΗΜΕΡΑ ΠΡΩΤΗ





#eoellas #eoechange
ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ: ΕΠΙΣΤΗΜΗ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ ΗΜΕΡΑ ΠΡΩΤΗ

Το Διεθνές Διεπιστημονικό Συνέδριο: Επιστήμη και Κοινωνία στον Πόλεμο της Πανδημίας,  πραγματοποιήθηκε το Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου και την Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2020.

 Πρόκειται, για μία πρωτοβουλία προερχόμενη από την Ελληνική Επιστημονική Κοινότητα και πιο συγκεκριμένα της Ανεξάρτητης Συμμαχίας των Γιατρών του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, η οποία στόχο έχει να βοηθήσει τους συνανθρώπους μας στα ζητήματα που αφορούν την πανδημία.

 Η κοινωνία μας βιώνει κάτι πρωτόγνωρο, το οποίο έχει επιπτώσεις τόσο στη σωματική υγεία, όσο και στην ψυχική, στην οικονομία και τη δομή του κοινωνικού ιστού. Σε αυτό το συνέδριο θα φωτίσουμε τα σκοτεινά σημεία και θα διευκρινίσουμε τις αμφισημίες, καθώς η σωστή, επιστημονική και τεκμηριωμένη άποψη θα προσφέρει τη γνώση που χρειαζόμαστε για να αντιμετωπίσουμε αυτήν την κρίση. 


Λίγα λόγια για τον Ερευνητικό Οργανισμό: Ο Ερευνητικός Οργανισμός είναι ένας πρότυπος Οργανισμός έρευνας και μέσων μαζικής ενημέρωσης, σταθμός για κάθε ερευνητή, δημοσιογράφο και φίλο της αναζήτησης, με έδρα την Θεσσαλονίκη.

Ξύπνα, σήκω, μίλα, πρόσεξε…Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος Ψυχολόγος M.Sc.



Ξύπνα.

Άνοιξε τα μάτια σου και δες. Δες τους ανθρώπους που έχεις γύρω σου και που σε αγαπάνε.


Σήκω.

Σήκω από τον καναπέ. Σήκω από την παραίτηση. Βάλε αρχή και θα αλλάξει η ζωή σου.



Μίλα.

Μίλα για όσα σε ενοχλούν. Μίλα για όσα σε πειράζουν. Δεν θα μυρίσει ο άλλος τα δάχτυλά του για να καταλάβει τι σε ενοχλεί.



Πρόσεξε.

Πρόσεξε τη ψυχή σου. Ίσως αυτό να είναι το πιο σημαντικό και όμως, του δίνουμε τη λιγότερη από όλα σημασία. Άκουσα να λέει κάποιος* πρόσφατα: ‘’ταΐζουμε οι άνθρωποι το σώμα μας και αφήνουμε τη ψυχή μας να πεινάει…’’.


*π.Γεώργιος Σχοινάς, ομιλία στην Παρέα της Τρίτης, 15/09/2020.




Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2020

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ Περιόδου 21- 27 Σεπτεμβρίου



 Κατά την εβδομάδα αυτή θα τελεστούν:

α) Τρίτη  και Σάββατο

Πρωί 6.00 π.μ. Όρθρος – Θ. Λειτουργία

β)Τετάρτη

             8.30 μ.μ Ιερά Αγρυπνία για τον Άγιο Σιλουανό τον Αθωνίτη


γ) Κυριακή
Πρωί 6.00-7.00 π.μ. προσέλευση πιστών – Όρθρος – Θ. Λειτουργία


Η Ιερά Μονή Αγίου Αυγουστίνου είναι ανοιχτή:

Τρίτη – Πέμπτη – Σάββατο          9.00-13.00 και 17.00-19.30

Εκ της Ιεράς Μονής

ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ Περιόδου 21 - 27 Σεπτεμβρίου 2020

 


                                                                       Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου

Πρωί 7.30-9.30 π.μ. Ὄρθρος – Θ. Λειτουργία στον Άγιο Φανούριο



                                                                   Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου
Πρωί: 7.30-9.30 π.μ. Ὄρθρος – Θ. Λειτουργία


Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου
Πρωί: 7.30-10.30 π.μ. Ὄρθρος – Θ. Λειτουργία


Τις υπόλοιπες ημέρες τελείται κάθε πρωί 7:30-8:30 π.μ. Όρθρος και κάθε απόγευμα 6:30-7:30 Εσπερινός


Εκ του Ιερού Ναού

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ περιόδου 21-27 Σεπτεμβρίου 2020



Α΄. ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ

Τὴν ἑβδομάδα αὐτὴ θὰ τελεστοῦν οἱ ἑξῆς θεῖες Λειτουργίες:

α) Τετάρτη 23/9 (Σύλληψις Ἰωάννου Προδρόμου) ὥρα:7:15-9:00 π.μ..

β) Σάββατο 26/9 (Μετάστασις Ἰωάννου Θεολόγου) ὥρα 7:30-9:30 π.μ.

γ) Κυριακὴ 27/9 ὥρα: 7:15-10:30 π.μ..



Β΄. ΛΟΙΠΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ

α) Τὶς ὑπόλοιπες μέρες θὰ τελεῖται, ὡς συνήθως, κάθε πρωὶ στὶς 7.30 π.μ. Ὄρθρος καὶ κάθε ἀπόγευμα στὶς 6.30 μ.μ. Ἐσπερινός.

β) Τὴν Παρασκευὴ μετὰ τὸν Ἑσπερινὸ θὰ τελεστεῖ Παράκληση.


Ἐκ τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ


ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ Περιόδου 21 - 27 Σεπτεμβρίου




 Κατά την εβδομάδα αυτή θα τελεστούν καθημερινά Θείες Λειτουργίες:


Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Παρασκευή 07.30-09.30 στον ναό της Αγίας Παρασκευής

Πέμπτη 7:30-9:30 π.μ. στον Άγιο Λουκά

Το Σάββατο Όρθρος και Θεία Λειτουργία στις 7:30 π.μ. - 10:30 π.μ. και

την Κυριακή Όρθρος και Θεία Λειτουργία στις 7:30 π.μ. – 10:30.

Εκ του ιερού Ναού

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ (Γα 2,16-20) “Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός” του Δημητρίου Π. Ρίζου Δρ Θεολογίας

 


ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ (Γα 2,16-20)

“Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός”

Καὶ στὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα, δηλαδὴ τῆς Κυριακῆς μετὰ τὴν Ὕψωσιν, γίνεται λόγος γιὰ σταυρό. Συγκεκριμένα γράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος· «Ἐγὼ διά νόμου νόμῳ ἀπέθανον, ἵνα Θεῷ ζήσω. Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός». Αὐτὸ θὰ πεῖ ὅτι, ἐγὼ σύμφωνα μὲ τὸν νόμο, εἶμαι πεθαμένος γιὰ τὸν νόμο, καὶ αὐτὸ γιὰ νὰ ζήσω μὲ τὸν Θεό. Μαζὶ μὲ τὸν Χριστό σταυρώθηκα, καὶ πιὰ δὲν ζῶ ἐγώ, ἀλλὰ ζῆ μέσα μου ὁ Χριστός.

Γιὰ νὰ καταλάβωμε τὸν λόγο τοῦ ἀποστόλου Παύλου πρέπει νὰ δοθοῦν κάποιες διευκρινίσεις σχετικὰ μὲ τὸν Νόμο. Καὶ βεβαίως στὸν Νόμο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ἀναφερόμαστε. Ὁ Νόμος εἶχε τὶς διατάξεις του, καὶ οἱ πιστοὶ Ἰουδαῖοι ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ τὶς τηροῦν καὶ νὰ τὶς ἐφαρμόζουν στὴν ζωή τους. Ὅπως ὅμως ἰσχύει σὲ κάθε νόμο, προβλέπεται κάποια συνέπεια, κάποια ποινή, σὲ περίπτωσι μὴ τηρήσεως τῶν διατάξεών του. Διότι χωρὶς τὶς ποινὲς ὁ νόμος χάνει τὴν δύναμί του, καὶ κανένας δὲν δεσμεύεται νὰ τὸν ἐφαρμόση. Στὴν περίπτωσι τοῦ Νόμου τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, γιὰ τὸν παραβάτη τῶν διατάξεών του, προβλέπεται ὡς ποινὴ καὶ συνέπεια ὁ θάνατος.