Δευτέρα, 27 Απριλίου 2020

Ἡ Ἀνάσταση καί ἡ Ἀνάληψη τοῦ Χριστοῦ καί ἡ ἀξία τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος

 
pasxa24


Τό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ συνέχεια ὄχι τοῦ πάθους ἀλλά τῆς οἰκονομίας, τοῦ ἔργου τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Ἄν ὁ Χριστός κατέληγε στόν τάφο καί ἔμενε στόν τάφο, τότε θά ἦταν ὅλα μάταια. Μάταιη καί ἡ πίστη μας μάταιο καί τό κήρυγμα καί ὅλα ὅσα κάνουμε. Ἄν βγάλουμε τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ὅλα καταρρέουν καί αὐτόματα δέν ὑπάρχει τίποτε ἀπολύτως. Ἄν ὅμως ὁ Χριστός ἀναστήθηκε, ἄρα καί ὅλοι οἱ ἄνθρωποι θά ἀναστηθοῦν ἐν τῷ Χριστῷ. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος λέει ὅτι διά τοῦ ἑνός ἀνθρώπου τοῦ Ἀδάμ, ὅλοι γίναμε θνητοί, διότι κληρονομοῦμε τόν θάνατο ἐκ τοῦ πρώτου ἀνθρώπου, ἔτσι καί ἐκ τοῦ δευτέρου ἀνθρώπου τοῦ Χριστοῦ, ὅλοι θά ἀναστηθοῦμε καί θά βρεθοῦμε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ . Αὐτό τό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι τό κεφάλαιο τῆς πίστης μας καί τῆς ἀνάστασης τῶν ἀνθρώπων εἶναι τό σημεῖο τό ὁποῖο δέν μποροῦμε νά συμφωνήσουμε μέ τή θεωρία τῆς μετενσάρκωσης. Ἡ θεωρία αὐτή ἀπό πολύ παλαιά καταδικάστηκε ἀπό τήν Ἐκκλησία μέ Συνόδους καί ἀποφάσεις τῶν ἁγίων Πατέρων. Ἐμφανίζεται καί σήμερα προερχομένη κυρίως ἀπό φιλοσοφικούς, ἀρχαιοελληνικούς ἤ ἰνδουιστικούς χώρους καί βασανίζει πολλούς ἀνθρώπους, ἀφοῦ τούς δίνει διάφορες λογικές ἐξηγήσεις τῶν φαινομένων τῆς ζωῆς αὐτῆς. Γιά τήν Ἐκκλησία εἶναι τελείως ἀπαράδεκτη αὐτή ἡ θεώρηση τῶν πραγμάτων, διότι ἐάν ὑπάρχει μετενσάρκωση, τότε δέν ὑπάρχει ἀνάσταση. Ἀνάσταση σημαίνει ἀνάσταση τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος. Ἡ ψυχή μας δέν ἀποθνήσκει, ὑπάρχει πάντοτε. Ὁ θάνατος εἶναι ἁπλῶς ἕνας βιολογικός χωρισμός τῆς ψυχῆς ἀπό τό σῶμα. Τό σῶμα παραδίδεται στόν τάφο καί ἡ ψυχή πορεύεται στόν χῶρο τῶν πνευμάτων καί τήν ὥρα τῆς Ἀναστάσεως θά ἀναστηθοῦν τά νεκρά σώματα, θά ἀλλάξουν, θά γίνουν ἄφθαρτα ὅπως τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ μετά τήν Ἀνάστασή του καί θά ἑνωθοῦν μέ τίς ψυχές τους καί θά μετάσχει ὁ ἄνθρωπος στήν ἄκτιστη χάρη τοῦ Θεοῦ ὄχι μόνο ψυχικά ἀλλά ὡς ὁλόκληρος ἄνθρωπος, ψυχή καί σῶμα. Ἑπομένως «προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν». Ἐφόσον ὁ Χριστός ἀναστήθηκε τήν τρίτη ἡμέρα καί ἐμεῖς προσδοκοῦμε ἀνάσταση νεκρῶν. Θά ἔρθει ὥρα, πού θά δοῦμε ὅλους τούς κεκοιμημένους πού θά προσλάβουν ἀκριβῶς τό ἴδιο σῶμα πού ἔχουν τώρα, ἄφθαρτο ὅμως, μεταποιημένο ἐν ἀφθαρσίᾳ καί θά ἑνωθεῖ ἡ ἴδια ἡ ψυχή μέ τό σῶμα καί θά διατηρηθεῖ ἡ προσωπικότητά τους ὅπως ἦταν ἐν ζωῇ. Ἄν ὑπάρχει μετενσάρκωση, τότε τό ἐρώτημα εἶναι πῶς ὑπάρχει ἀνάσταση. Ἄν τό σῶμα εἶναι ἕνα ὡραῖο φόρεμα πού τό φοράει ἡ ψυχή μέχρι νά τελειοποιηθεῖ, τότε στήν ἀνάσταση τί θά γίνει, πῶς τά σώματα θά ὑπάρξουν καί ποιό σῶμα θά δοξασθεῖ. Αὐτό βέβαια εἶναι μία ὑποτίμηση τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος, διότι πέραν τούτου ὑπάρχει πίστη ὅτι τό σῶμα εἶναι μία φυλακή τῆς ψυχῆς, ὅτι ὑπάρχει μία διαρχία στόν κόσμο μεταξύ πνεύματος καί σώματος, θεωρίες πού καταδικάστηκαν ἀπό τούς ἁγίους Πατέρες. Τό σῶμα τό ἔπλασε ὁ Θεός, εἶναι ναός τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί κατοικητήριο τοῦ Θεοῦ. Δέν εἶναι ἐχθρός τῆς ψυχῆς ἀλλά εἶναι ἀδιάσπαστα ἑνωμένο μέ τήν ψυχή τοῦ ἀνθρώπου καί ἔτσι καί τό σῶμα μας καί ἡ ψυχή μας σάν μία ἑνότητα μετέχουν στήν ἁγιαστική χάρη τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτό τόν λόγο ἁγιάζεται τό σῶμα καί θά ἀναστηθεῖ. Γι᾽αὐτό ἀκόμη προσκυνοῦμε τά ἅγια λείψανα τῶν Ἁγίων καί τίς μορφές τους, διότι ὁ ἄνθρωπος δέν εἶναι οὔτε μόνο σῶμα οὔτε μόνο ψυχή ἀλλά μία ἀδιάσπαστη ἑνότητα ψυχοσωματική. Ἔτσι ἐνῶ πολλοί διερωτῶνται ἄν ἡ γραφή μιλᾶ γιά τή μετενσάρκωση, ὑπάρχουν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι εἶναι «ψεῦτες», καί λένε ὅτι τό Εὐαγγέλιο διδάσκει τή μετενσάρκωση. Ἄν γινόταν αὐτό, τότε πῶς θά μιλοῦσε γιά τήν ἀνάσταση καί πῶς ὁ Ἀπ. Παῦλος στήν πρός Ἑβραίους ἐπιστολή λέει ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἀποθνήσκει μία φορά καί ἕπεται ἡ κρίση τοῦ Θεοῦ;

Η Ανάσταση νικά κάθε φυλακή

«Και επέβαλον τας χείρας αυτών επί τους αποστόλους, και έθεντο αυτούς εν τηρήσει δημοσία. Άγγελος δε Κυρίου διά της νυκτός ήνοιξε τας θύρας της φυλακής εξαγαγών αυτούς» (Πράξ. 5, 18-19). «Έπιασαν τους αποστόλους και τους έβαλαν στη φυλακή. Αλλά τη νύχτα, ένας άγγελος Κυρίου άνοιξε τις πόρτες της φυλακής και τους έβγαλε έξω».
Η αναστάσιμη μαρτυρία πάντοτε περνά διά πυρός και σιδήρου. Για τους πιστούς είναι χαρά. Για τον κόσμο που δεν θέλει να δει την αλήθεια της πίστης, που δεν θέλει να βγει από τα βολέματά του, που επικαλείται ένα σωρό προφάσεις, φιλοσοφικές, επιστημονικές, εξουσιαστικές, η Ανάσταση, όπως και ο Σταυρός, είναι σκάνδαλο. Είναι σκάνδαλο διότι ένας Θεός για την λογική των ανθρώπων δεν μπορεί να πεθάνει. Ζητούμε από τον Θεό να μας καταστήσει αθάνατους. Πώς να δεχτούμε έναν Θεό που πεθαίνει; Ζητούμε την αθανασία εδώ και τώρα και παλεύουμε μέσω της ιατρικής και της τεχνολογίας να βρούμε τρόπους ώστε και να παρατείνουμε την ζωή μας, αλλά και να την εκτείνουμε σε τέτοιο βαθμό ώστε, ει δυνατόν, να μην γερνάμε. Πώς να δεχτούμε έναν Θεό που εκουσίως παραιτήθηκε από την εξουσία στην ίδια του την ζωή και αφέθηκε στα χέρια του θανάτου; Γι’ αυτό και η Ανάσταση γίνεται σκάνδαλο. Γιατί περιλαμβάνει μόνο τον Θεό, ενώ οι άνθρωποι θα πρέπει να περάσουμε από την κάμινο του θανάτου. Ο εγωκεντρικός άνθρωπος δεν μπορεί να περιμένει, να προσδοκά την ανάσταση των νεκρών. Θέλει την ζωή εδώ και τώρα.

Ἐπιστολή πρός τήν Ὑπουργό Παιδείας καί Θρησκευμάτων ἀπό τήν Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων

Αθήνα, 26 Απριλίου 2020
Αριθμ. Πρωτ. 16
                                                                                               Προς:
Την Κα Νίκη Κεραμέως,
Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων
                                                                                              Κοιν.:
1) Προς τον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμον, Πρόεδρον και άπαντες τους Ιεράρχες της Ιεράς                                                                    Συνόδου της Ιεραρχίας της Ελλάδος
2) Κα Σοφία Ζαχαράκη,Υφυπουργό Παιδείαςκαι Θρησκευμάτων Αρμόδια για την                                                      Πρωτοβάθμια  και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση

Αξιότιμη Κα Υπουργέ,

Χριστός Ανέστη,

Παρά την επίμονη και ακατανόητη εκ μέρους σας άρνηση διαλόγου με τον θεολογικό κόσμο της χώρας, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων εκφράζεται μέσω της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων, είμαστε υποχρεωμένοι, από το θεσμικό μας ρόλο, να εκθέσουμε τις παρατηρήσεις μας αλλά και τα αιτήματα – προτάσεις μας τόσο ως προς το υπό διαβούλευση πρόσφατο Νομοσχέδιο για την Παιδεία, σε ό, τι αφορά στο μάθημα των Θρησκευτικών όσο και ως προς το θέμα των απαλλαγών από το μάθημα των Θρησκευτικών.