Ἐν Κυθήροις τῇ 11ῃ Νοεμβρίου 2026
Ἀριθ. Πρωτ.: 582
ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
ΑΓΙΑΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
(ὑπ’ ἀριθ. 260/2026)
Πρός
Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν Χριστώνυμον Λαόν
τῆς καθ΄ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων
«Τῆς ἀληθείας ἰσχυρότερον οὐδέν»
(Ε.Π.Ε. 34, 434)
Ἀγαπητοί μου ἐν Κυρίῳ Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί, Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά.
Εὐλογημένη, εἰρηνική κατά Θεόν καί καλλίκαρπη ἡ Ἁγία Τεσσαρακοστή τῶν Χριστουγέννων.
Ἀρχίζουμε, σύν Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν, τήν ευλογημένη καί ἱερή περίοδο τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς τῶν Χριστουγέννων «δι' εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν». Πρίν δύο ἡμέρες ἑoρτάσαμε τήν ἱερή μνήμη τοῦ Χρυσορρήμονος Πατρός τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας, τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ὁ ὁποῖος θά μᾶς διδάξῃ εἰς τήν συνέχειαν διά τήν ἀξίαν τοῦ ἰσχυροτέρου πνευματικοῦ ὅπλου καί ἐφοδίου τοῦ χριστιανοῦ, πού εἶναι ἡ ἀήττητος δύναμις τῆς χριστιανικῆς ἀληθείας, ἀπαραίτητο διά τόν ἀγῶνα τῆς τεσσαρακονθήμερης αὐτῆς νηστείας, τῆς σωματικῆς καί τῆς πνευματικῆς. Τῆς ἐγκρατείας, δηλαδή, ἀπό τίς ἀρτύσιμες τροφές καί τῆς ἀποχῆς ἀπό τά ἐφάμαρτα πάθη, μέσῳ τῆς ὑψοποιοῦ μετανοίας.
«Τῆς ἀληθείας ἰσχυρότερον οὐδέν», μᾶς διαβεβαιώνει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος. Καί συνεχίζει: «Ὅποιος θέλει νά εἰπῇ ψέματα καί νά συρράψῃ δολιότητες, σκέψου τί ἐπιχειρεῖ, τί μηχανορραφίες χρειάζεται, τί λόγια προσποιεῖται, πόση δεινότητα. Ὅποιος, ὅμως, λέγει τήν ἀλήθεια, δέν χρειάζεται κόπο, οὔτε δυσκολία, μήτε ὑποκρισία, οὔτε τεχνάσματα, μήτε ἄλλο παρόμοιο, γιατί ἡ ἀλήθεια ἀκτινοβολεῖ μόνη της. Διότι, ὅπως ἀκριβῶς τά ἄσχημα σώματα ἔχουν ἀνάγκη ἀπό ἐξωτερικούς τεχνητούς στολισμούς, διά νά καλύπτουν τήν φυσική ἀσχήμια, ἐνῷ τά ὄμορφα ἐκ φύσεως λάμπουν μόνα τους, τό ἴδιο συμβαίνει καί ἀνάμεσα εἰς τό ψέμα καί τήν ἀλήθεια, ἀνάμεσα εἰς τήν κακία καί τήν ἀρετή» (Ε.Π.Ε. 2, 16-18).
«Γιατί τρέχεις πίσω ἀπό τή σκιά καί δέν ἀγκαλιάζεις τήν ἀλήθεια;» (Ε.Π.Ε. 8α, 278). «Τίποτε δέν λάμπει πιό πολύ ἀπό τήν ἀλήθεια, οὔτε εἶναι ἰσχυρότερό της. Ἡ ἀλήθεια παρουσιάζεται γυμνή σέ ὅλους ἐκείνους, πού θέλουν νά ἰδοῦν τήν ὡραιότητά της. Δέν θέλει νά κρυφθῇ, οὔτε φοβᾶται τόν κίνδυνο, οὔτε τρέμει τίς συκοφαντίες, οὔτε ἐπιθυμεῖ τήν δόξα τῶν πολλῶν, οὔτε ὑπακούει εἰς τά ἀνθρώπινα. Εἶναι ὑπεράνω ὅλων. Δέχεται μύριες πολεμικές καί ὅμως παραμένει ἀκαταγώνιστη» (Ε.Π.Ε. 13, 186).
«Βλέπεις, πῶς εὑρίσκεται ἡ ἀλήθεια, ὅταν ὑποχωρήσουν τά πάθη;» (Ε.Π.Ε. 16β, 106). «Ἡ ἀκάθαρτη ζωή στέκεται ἐμπόδιο διά τά ὑψηλά δόγματα, διότι δέν ἀφήνει νά λειτουργῇ ἡ διορατική δύναμις τῆς διανοίας. Ὅποιος ἐπιδιώκει τήν ἀλήθεια, ὀφείλει νά καθαρισθῇ προηγουμένως ἀπό τά πάθη» (Ε.Π.Ε. 18, 222).
«Ἄν πιστεύῃς εἰς τήν ἀλήθεια, γιατί εἰσάγεις ἄλλα, σάν νά μήν ἀρκεῖ ἡ ἀληθινή Πίστις διά τήν σωτηρία σου;» (Ε.Π.Ε. 24, 62). «Ἡ δύναμις τῆς ἀληθείας δέν ἔχει ἀνάγκη καμμιᾶς βοηθείας. Καί ἄν ἀκόμη μυριάδες προσπαθοῦν νά τήν σβήσουν, δέν ἐξαφανίζεται» (Ε.Π.Ε. 34, 424).
Ὁ θεῖος Χρυσόστομος, διαπρύσιος μύστης καί κήρυξ τῆς σῳζούσης Εὐαγγελικῆς Ἀληθείας, ἀλλά καί ἔνθεος μυσταγωγός τῶν εἰς Χριστόν ὀρθοδόξως πιστευόντων, ἐξύφανε τόν θεοειδῆ καί ὁλόφωτον χιτῶνα τῆς Θείας Ἀληθείας καί τάς ἐκπεμπομένας φωταυγείας της. Οὐδέν λαμπρότερον, φωτεινότερον καί ἰσχυρότερον τῆς ἀληθείας.
Τό φῶς καί ἡ ζωήρρυτος Χάρις τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου, καθώς καί ἡ ἰσχύς καί ἡ αἴγλη τῶν Δογματικῶν Ὅρων καί τῶν Θείων καί Ἱερῶν Κανόνων τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας ὑποστασιάζουν τήν ἐν Χριστῷ ἀποκαλυφθεῖσαν σωτήριον Ἀλήθειαν, ἄνευ τῆς ὁποίας οὐδείς σῴζεται, ἀφοῦ «ἐν οὐδενί ἄλλῳ (εἰ μή ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ) ἡ σωτηρία· οὐδέ γάρ ὄνομά ἐστιν ἕτερον ὑπό τόν οὐρανόν τό δεδομένον ἐν ἀνθρώποις ἐν ᾧ δεῖ σωθῆναι ἡμᾶς» (Πράξ. 4, 12). Δηλαδή· δέν εἶναι δυνατόν μέ κανένα ἄλλον νά ἀποκτήσωμε τήν σωτηρίαν (παρά μόνον μέ τόν Ἰησοῦν Χριστόν)·διότι δέν ὑπάρχει κάτω ἀπό τόν οὐρανό κανένα ἄλλο ὄνομα, ἐκτός ἀπό τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ, μέ τό ὁποῖο ἠμποροῦμε νά σωθοῦμε.
Ἡ ἀληθινή πνευματική ἐλευθερία, ἡ Ἁγία Χριστιανική Πίστις καί ἡ δύναμις τῆς Θείας Ἀληθείας χαριτώνουν καί καταξιώνουν τόν πιστό Χριστιανό, κατά τόν Ἱερόν Χρυσόστομον. Ὁ Ἀρχηγός τῆς Πίστεως καί τῆς Σωτηρίας μας Κύριος Ἰησοῦς Χριστός προτρέπει: «Γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ἰωαν. 8, 32). Καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς διαβεβαιώνει ὅτι· «ὅπου τό Πνεῦμα Κυρίου, ἐκεῖ ἐλευθερία» (Β’ Κορ. 3, 18).
Τό σημερινό Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα ἀπό τήν πρός Ἐφεσίους ἐπιστολή τοῦ θείου Παύλου μᾶς φανερώνει τήν σῴζουσαν ἀλήθεια ὅτι ὁ Χριστός ἔφερε τήν εἰρήνη εἰς τόν κόσμο, συμφιλίωσε καί ἕνωσε σέ ἕνα σῶμα διά τοῦ Σταυροῦ Του τούς ἐθνικούς καί τούς Ἰουδαίους, εἰς τό Θεῖο Σῶμα τῆς Ἁγίας Του Ἐκκλησίας, καί τούς ἔκαμε «συμπολίτας τῶν ἁγίων καί οἰκείους τοῦ Θεοῦ» (Ἐφεσ. 2, 19).
Καί εἰς τήν σημερινήν Εὐαγγελικήν Περικοπήν τοῦ Καλοῦ Σαμαρείτου, ὁ ἀλλοεθνής ἐκεῖνος ἄνθρωπος ἔδειξε ὅτι εἰς τήν πρᾶξιν ἐφάρμοσε τήν θεία ἐντολή καί τήν ἀλήθεια τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου: «ἀγαπήσεις καί τόν πλησίον σου ὡς σεαυτόν», τήν ὁποία παρέβλεψαν ὁ ἱερεύς καί ὁ λευΐτης, παρ’ ὅτι ἦσαν Ἰουδαῖοι τήν καταγωγή.
Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,
Ὁ Θεῖος Διδάσκαλος Ἰησοῦς Χριστός μᾶς ἐδίδαξε κατά τήν ἐπί γῆς παρουσίαν Του: «Ἐγώ εἰμί ἡ ὁδός καί ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή» (Ἰωάν. 14, 6). Διανύοντες τό ἱερό στάδιο τῆς μετανοίας καί τῆς ἀσκητικῆς ἀγωγῆς τῆς προπαρασκευαστικῆς ἱερῆς περιόδου τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς τῶν Χριστουγέννων, ἄς ἔχωμεν πρό ὀφθαλμῶν τήν ἐν λόγῳ διαβεβαίωσιν τοῦ Κυρίου μας, ὅτι Ἐκεῖνος εἶναι ἡ ἀληθινή ὁδός, ἡ σῴζουσα ἀλήθεια καί ἡ αἰώνιος καί τρισμακαρία ζωή.
Προετοιμαζόμεθα, κατά τήν ἁγία αὐτή ἐκκλησιαστική περίοδο, νά ἑορτάσωμεν πνευματικῶς καί πανηγυρικῶς τήν κατά σάρκα Θείαν Γέννησιν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τό ὑπερφυές Μυστήριον τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως, τήν Σάρκωσιν τοῦ Θεοῦ Λόγου καί νά ἀναφωνήσωμεν· «Θεός ἐφανερώθη ἐν σαρκί» καί «Δεῦτε ἴδωμεν πιστοί, ποῦ ἐγεννήθη ὁ Χριστός», «Χριστός ὁ ἀληθινός Θεός ἡμῶν».
Θά ψάλωμεν φαιδρῶς μετά τοῦ Ἱεροῦ Ὑμνωδοῦ:
«Ἐπεσκέψατο ἡμᾶς, ἐξ ὕψους ὁ Σωτήρ ἡμῶν, ἀνατολή ἀνατολῶν, καί οἱ ἐν σκότει καί σκιᾷ, εὕρομεν τήν ἀλήθειαν· καί γάρ ἐκ τῆς Παρθένου ἐτέχθη ὁ Κύριος».
«Βηθλεέμ ἑτοιμάζου· εὐτρεπιζέσθω ἡ φάτνη· τό Σπήλαιον δεχέσθω· ἡ ἀλήθεια ἦλθεν· ἡ σκιά παρέδραμε· καί Θεός ἀνθρώποις, ἐκ Παρθένου πεφανέρωται, μορφωθείς τό καθ’ ἡμᾶς, καί θεώσας τό πρόσλημμα...».
Ἀδελφοί μου,
Ἡ ἀληθινή προετοιμασία διά τόν θεοφιλῆ ἑορτασμόν τοῦ τρισμεγίστου κοσμοσωτηρίου καί κοσμοχαρμοσύνου γεγονότος τῆς Θείας ἐνανθρωπήσεως θά συνεργήσῃ εἰς τήν «ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ» προσκύνησιν τοῦ Θείου Βρέφους (πρβλ. Ἰωάν. 4, 24), τοῦ «Μεγάλης Βουλῆς Ἀγγέλου», τοῦ «θαυμαστοῦ συμβούλου», τοῦ «Θεοῦ ἰσχυροῦ, Ἐξουσιαστοῦ καί Ἄρχοντος εἰρήνης», κατά τόν Προφήτην Ἡσαΐαν.
Ἀναφωνεῖ εἰς πανηγυρικόν τόνον ὁ Ἱερός Ὑμνογράφος: «Νέον ἐν Βηθλεέμ, Παιδίον ἐκ Παρθένου, Θεός ὁ πρό αἰώνων, ἐν φάτνῃ τῶν ἀλόγων, γεννᾶται· ὦ τοῦ θαύματος». Ἡ «ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ» προσκύνησις τοῦ σαρκωθέντος Κυρίου καί Θεοῦ ἡμῶν προϋποθέτει τήν ἀναντίρρητη παραδοχή ὅτι εἶναι ὁ προαιώνιος ἀληθινός Θεός ἡμῶν, τό δεύτερο Πρόσωπο τῆς Ἁγίας, Ὁμοουσίου καί Ἀδιαιρέτου Τριάδος, ὁπότε καταρρίπτεται ἡ λατρεία τῶν εἰδώλων καί τῶν εἰδωλικῶν θεοτήτων.
Τοιουτοτρόπως, ἐπαληθεύεται ὁ προφητικός λόγος τοῦ μεγαλοφωνοτάτου τῶν Προφητῶν Ἡσαΐου λέγοντος: «Γίνεσθέ μοι μάρτυρες, καί ἐγώ Μάρτυς, λέγει Κύριος ὁ Θεός, καί ὁ Παῖς, ὅν ἐξελεξάμην, ἵνα γνῶτε καί πιστεύσητε, καί συνῆτε, ὅτι ἐγώ εἰμι. Ἔμπροσθέν μου οὐκ ἐγένετο ἄλλος θεός, καί μετ’ ἐμέ οὐκ ἔσται. Ἐγώ ὁ Θεός, καί οὐκ ἔστι πάρεξ ἐμοῦ ὁ σῴζων» (Ἡσ. μγ' 10-11). Αὐτό, τό ὁποῖο ἐπαναλαμβάνει εἰς τάς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων ὁ Ἀπόστολος καί Εὐαγγελιστής Λουκᾶς· «ἐν οὐδενί ἄλλῳ ἡ σωτηρία» (εἰμή ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ), ὅπως ἀναφέραμε προηγουμένως εἰς τήν παροῦσαν Ἐγκύκλιόν μας. Ἔτσι, καταρρίπτεται καί ἡ σύγχρονη θεωρία καί παραδοχή ὅτι ὅλες οἱ ἑτερόδοξες ὁμολογίες εἶναι ἐκκλησίες καί μαζί μέ τίς διάφορες θρησκεῖες ἀποτελοῦν «ὁδούς σωτηρίας», ὅπερ συνιστᾷ οἰκτράν πλάνην. Διό καί οἱ Ἱεροί Κανόνες καταδικάζουν τίς συμπροσευχές μετά τῶν ἀκοινωνήτων, ἑτεροδόξων καί αἱρετικῶν.
Αὐτή ἡ κορυφαία ἀλήθεια ὅτι ἕνας καί μόνος εἶναι ὁ ἀληθινός Θεός ἡμῶν, ὁ Τριαδικός Θεός, θά ἦτο εὐχῆς ἔργον νά ἐμπεδωθῇ εἰς τάς καρδίας καί τάς συνειδήσεις τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν καί ὅλων τῶν ἀνθρώπων. Διότι, δυστυχῶς, ἐπειδή εἶναι ἐλλιπής ἤ καί ἀνύπαρκτη ἡ Ὀρθόδοξη Κατήχησις σέ εὐρύ φάσμα τοῦ Χριστεπωνύμου Πληρώματος διαπιστώνεται ὅτι ὑπάρχει μεγάλη σύγχυσις καί ἄγνοια εἰς τά Δογματικά, Ἐκκλησιολογικά καί Ἱεροκανονικά θέματα τῆς Ὀρθοδόξου Χριστιανικῆς Πίστεως καί Παραδόσεως.
Αὐτό διεπιστώθη καί εἰς τήν πρό 10ημέρου συγκληθεῖσαν εἰς τήν Ἱεράν Μητρόπολιν Κορίνθου Πανορθόδοξον Διάσκεψιν ἐπί θεμάτων αἱρέσεων καί παραθρησκείας, μέ τήν εὐλογίαν τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Συνόδου καί τήν διοργάνωσιν τῆς Μονίμου Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπί τῶν αἱρέσεων, εἰς τήν ὁποίαν παρευρισκόμην ὡς τακτικόν μέλος της. Κατά τήν διεξαγωγήν τοῦ γενικοῦ θέματος: «Μαγεία, μαντεία, ἀστρολογία, μελλοντολογία» καί τήν παρουσίασιν τῶν ἐμπεριστατωμένων εἰσηγήσεων, καθώς ἐπίσης καί κατά τάς γενομένας συζητήσεις καί τήν καταγραφήν τῶν ἐξαχθέντων πορισμάτων τῆς Διασκέψεως, κατεδείχθη ὅτι, πλῆθος συνανθρώπων μας, ἀκατηχήτων ἐκ τοῦ χριστιανικοῦ χώρου, προσφεύγουν διά τήν λύσιν τῶν προβλημάτων των καί τήν διερεύνησιν τοῦ ἀγνώστου μέλλοντός των εἰς τούς μάγους, τούς μάντεις, τούς ἀστρολόγους καί τούς μελλοντολόγους. Βαδίζουν, δηλαδή, χωρίς νά τό ἀντιλαμβάνωνται, μέσα εἰς τό χάος, μέσα εἰς τό σκοτάδι τῆς ἀθεΐας καί τῆς σατανολατρείας.
Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,
Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,
Ἐπέλεξα τό θεμελιῶδες καί βασικό θέμα τῆς γνώσεως καί ἐπιγνώσεως τῆς Ὀρθοδόξου Χριστιανικῆς Ἀληθείας καί τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνος διά τήν βίωσίν της κατά τό ἀρχόμενο στάδιο τῆς Ἁγίας Tεσσαρακοστῆς τῶν Χριστουγέννων, ὡς μία ἀπό τίς σπουδαιότερες πνευματικές ἀσκήσεις, διότι αὐτή ἡ γνῶσις καί αὐτή ἡ βίωσις θά φέρῃ τήν ἀληθινή θεογνωσία καί τήν ἀληθινή καί εἰλικρινῆ μετάνοια καί πνευματική μας ἀναγέννησι.
«Γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν, καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς», παροτρύνει ὁ Κύριος καί Θεός μας.
Ἡ σῴζουσα Ἀλήθεια τῆς θεογνωσίας καί τῆς λογικῆς λατρείας τοῦ ἀληθινοῦ Τριαδικοῦ ἡμῶν Θεοῦ· τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ ἀληθής γνῶσις καί βίωσις τῆς ἠθικῆς καί πνευματικῆς διδασκαλίας τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου καί τῆς Θείας Γραφῆς. Ἡ Χριστιανική μόρφωσις καί παιδεία τῶν παιδιῶν καί τῶν νέων μας μέσα εἰς τήν οἰκογένεια, τά Σχολεῖα καί τίς ἐκκλησιαστικές συνάξεις, πόσον ἀπαραίτητη εἶναι σήμερα!
Εἰς τό κύριον ἄρθρον ἑνός Χριστιανικού Περιοδικού Ὀρθοδόξου Χριστιανικῆς Ἀδελφότητος, τοῦ τρέχοντος μηνός Νοεμβρίου, διεκτραγωδεῖται τό δρᾶμα τῆς σύγχρονης παιδείας, «ἡ τέλεια ἀνατροπή τῆς χριστιανικής ἠθικῆς, τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ, τοῦ Ἁγίου Εὐαγγελίου». Ἐπιρρίπτεται ἡ εὐθύνη εἰς τούς ἁρμοδίους κυβερνητικούς παράγοντας, πού ἀγνοοῦν καί δέν σέβονται τά ὁριζόμενα εἰς τό Ἑλληνικό Σύνταγμα περί τῆς Παιδείας, ἡ ὁποία ἔχει σκοπό μεταξύ ἄλλων «τήν ἠθική καί πνευματική ἀγωγή τῶν Ἑλλήνων, καί τήν ἀνάπτυξη τῆς ἐθνικῆς καί θρησκευτικῆς συνειδήσεως» (ἄρθρο 16, παρ. 2) καί κρούεται ὁ κώδωνας τοῦ κινδύνου. Ὁ Θεός νά ἐλεήσῃ τήν Ὀρθόδοξη Πατρίδα μας.
Εὐχόμενος ἀπό καρδίας πλουσίαν τήν ἐξ ὕψους δύναμιν καί χαρίτωσιν εἰς τόν προκείμενον ἀγῶνα τῆς μετανοίας καί τῆς πνευματικῆς καί σωματικῆς νηστείας, μέ τόν φωτισμόν καί τά φτερά τῆς Θείας Ἀληθείας καί πᾶν ἀπό Θεοῦ ἀγαθόν, διατελῶ,
Διάπυρος πρός Κύριον εὐχέτης σας
Ὁ Μητροπολίτης
†ὁ Κυθήρων & Ἀντικυθήρων Σεραφείμ
πηγή: https://aktines.blogspot.com/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου