Ἡ οἰκογένεια σὲ κρίσιμο σταυροδρόμι – Ὁ χρόνος τῶν διαπιστώσεων τελείωσε, ἦλθε ἡ ὥρα τῶν πράξεων
Τὰ τελευταία στατιστικὰ στοιχεῖα γιὰ τοὺς γάμους καὶ τὰ διαζύγια στὴν Ἑλλάδα δὲν ἀποτελοῦν ἁπλῶς ἀριθμοὺς μιᾶς δημογραφικῆς ἔρευνας. Ἀποτελοῦν ἕνα δυνατό καμπανάκι κινδύνου, ποὺ ἀπαιτεῖ νὰ ἀφυπνίσει τὴν Πολιτεία, τὴν Ἐκκλησία, τὴν κοινωνία καὶ κάθε ὑπεύθυνο πολίτη. Διότι πίσω ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς κρύβονται ἄνθρωποι, οἰκογένειες, παιδιά, ἀλλὰ κυρίως τὸ μέλλον τοῦ τόπου μας.
Μέσα σὲ μία μόλις γενιά, ἡ εἰκόνα τοῦ γάμου στὴν πατρίδα μας ἔχει μεταβληθεῖ δραματικά. Οἱ γάμοι ἀνά χίλιους κατοίκους μειώθηκαν ἀπὸ 6,5 τὸ 1980 σὲ μόλις 3,5 τὸ 2024, δηλαδὴ σχεδὸν στὸ μισό. Παράλληλα, οἱ νέοι παντρεύονται ὅλο καὶ πιὸ ἀργά. Ἡ μέση ἡλικία τοῦ πρώτου γάμου διαμορφώθηκε στὰ 31,4 ἔτη γιὰ τὶς γυναῖκες καὶ στὰ 34,2 γιὰ τοὺς ἄνδρες. Τὴν ἴδια στιγμὴ τὰ διαζύγια ἀνά 100 γάμους ἔφθασαν στὸ 42,4, τὸ μεγαλύτερο ποσοστὸ ποὺ καταγράφεται ἀπὸ τὸ 1960. Ἡ Ἑλλάδα πλέον βρίσκεται κάτω ἀπὸ τὸν μέσο εὐρωπαϊκὸ ὅρο στὸν ἀριθμὸ τῶν γάμων, ἐνῶ στὰ διαζύγια κινείται σχεδὸν στὰ ἴδια ἐπίπεδα... μὲ τὴν ὑπόλοιπη Εὐρώπη.
Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ δὲν μποροῦν νὰ περάσουν ἀδιάφοροι. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ περιορισθοῦμε σὲ μερικὲς διαπιστώσεις, σὲ ἐκθέσεις καὶ συνέδρια, σὲ εὐχολόγια, φωτογραφίσεις καὶ μεγαλόστομες δηλώσεις. Ἡ δημογραφικὴ κρίση δὲν θὰ λυθεῖ μὲ δελτία Τύπου. Ἀπαιτεῖ γενναῖες πολιτικὲς ἀποφάσεις, μακροχρόνιο σχεδιασμό, ἐθνικὴ συνεννόηση καὶ κυρίως βούληση.
Ἡ στήριξη τῆς οἰκογένειας πρέπει νὰ ἀποτελέσει τὴν ὑπ' ἀριθμὸν ἕνα προτεραιότητα τοῦ κράτους. Χρειάζονται ἄμεσα μέτρα ποὺ θὰ ἀνακουφίσουν τὰ νέα ζευγάρια ἀπὸ τὸ δυσβάστακτο κόστος ζωῆς, τὴ στεγαστικὴ κρίση, τὴν ἐπαγγελματικὴ ἀνασφάλεια καὶ τὴν ἀβεβαιότητα γιὰ τὸ αὔριο. Ἕνα νέο ζευγάρι δὲν μπορεῖ νὰ σχεδιάσει γάμο καὶ παιδιά ὅταν δυσκολεύεται νὰ βρεῖ προσιτὴ κατοικία, ὅταν ἐργάζεται μὲ ἐπισφαλεῖς συνθῆκες ἢ ὅταν ἀδυνατεῖ νὰ καλύψει τὶς βασικὲς του ἀνάγκες.
Ἡ Πολιτεία ὀφείλει νὰ θεσπίσει γενναῖα φορολογικὰ καὶ στεγαστικὰ κίνητρα γιὰ τοὺς νέους συζύγους, νὰ ἐνισχύσει οὐσιαστικὰ τὶς γεννήσεις, νὰ στηρίξει ἰδιαίτερα τὶς πολύτεκνες καὶ τρίτεκνες οἰκογένειες, νὰ διευκολύνει τὴ συμφιλίωση οἰκογενειακῆς καὶ ἐπαγγελματικῆς ζωῆς, νὰ δημιουργήσει περισσότερους παιδικοὺς σταθμούς, νὰ ἐνισχύσει τὴ μητρότητα καὶ τὴν πατρότητα μὲ πραγματικὲς παροχὲς καὶ ὄχι μὲ ἀποσπασματικὰ ἐπιδόματα.
Παράλληλα, χρειάζεται μία βαθύτερη πολιτιστικὴ ἀλλαγή. Οἱ νέοι μας πρέπει νὰ ξαναδοῦν τὸν γάμο καὶ τὴν οἰκογένεια ὄχι ὡς βάρος ἢ περιορισμό, ἀλλὰ ὡς δρόμο δημιουργίας, προσφορᾶς, ὡριμότητας καὶ πληρότητας. Τὰ μέσα ἐνημέρωσης, ἡ παιδεία, ἡ δημόσια ζωή καὶ ὅλοι οἱ φορεῖς διαμόρφωσης συνειδήσεων μποροῦν νὰ συμβάλουν στὴν προβολὴ ὑγιῶν προτύπων ζωῆς, ἀναδεικνύοντας τὴν ἀξία τοῦ γάμου, τῆς συζυγικῆς πιστότητας, τῆς γονεϊκότητας καὶ τῆς προσφορᾶς στὴν κοινωνία.
Ὅμως οἱ εὐθύνες δὲν περιορίζονται μόνο στὴν Πολιτεία.
Καὶ ἡ διοικοῦσα Ἐκκλησία ὀφείλει νὰ ἀντιμετωπίσει τὸ ζήτημα ἀκόμη πιὸ δυναμικὰ καὶ δημιουργικά. Ἡ πνευματικὴ διακονία τῶν νέων παραμένει θεμελιώδης. Μέσα ἀπὸ τὴν προσευχή, τὸ Μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως, τὴν κατήχηση, τὶς ὁμιλίες, τὰ σεμινάρια καὶ τὴν προσωπικὴ καθοδήγηση ἀπὸ ἔμπειρους πνευματικοὺς πατέρες, μπορεῖ νὰ ἐμπνεύσει τοὺς νέους νὰ πιστέψουν στὸν γάμο, νὰ ξεπεράσουν τοὺς φόβους τους καὶ νὰ δημιουργήσουν ἰσχυρὲς καὶ ἀγαπημένες οἰκογένειες.
Ἡ ποιμαντικὴ μέριμνα, ὅμως, μπορεῖ νὰ συνοδεύεται καὶ ἀπὸ συγκεκριμένες πράξεις κοινωνικῆς συμπαράστασης. Στὸ παρελθόν, ἱεράρχες εἶχαν ἀποφασίσει νὰ διαθέτουν μέρος τῶν ἀποδοχῶν τους γιὰ τὴν ἐνίσχυση τοῦ τρίτου παιδιοῦ στὴ Θράκη, ἀναγνωρίζοντας τὴν ἐθνικὴ καὶ κοινωνικὴ σημασία τῆς πολυτεκνίας. Τέτοιες πρωτοβουλίες, ἐμπλουτισμένες καὶ προσαρμοσμένες στὶς σημερινὲς συνθῆκες, θὰ μποροῦσαν νὰ ἀναβιώσουν. Ὑποτροφίες γιὰ παιδιά πολυτέκνων, ταμεῖα στήριξης νέων οἰκογενειῶν, ἐνίσχυση νεονύμφων, συμβουλευτικὰ κέντρα, φιλοξενία νέων ζευγαριῶν ποὺ δοκιμάζονται, συνεργασία μὲ τοπικοὺς φορεῖς καὶ εὐεργέτες, ἀποτελοῦν μερικὲς μόνο ἀπὸ τὶς δυνατότητες ποὺ ὑπάρχουν.
Ἡ δημογραφικὴ κρίση δὲν εἶναι μόνο οἰκονομικὸ ζήτημα. Εἶναι βαθύτατα πνευματικὸ, πολιτιστικὸ καὶ ἐθνικὸ θέμα. Ἕνας λαὸς ποὺ γερνᾶ, ποὺ γεννᾶ ὅλο καὶ λιγότερα παιδιά καὶ ποὺ βλέπει τὸν θεσμὸ τῆς οἰκογένειας νὰ ἀποδυναμώνεται, κινδυνεύει νὰ χάσει σταδιακὰ τὴ ζωντάνια, τὴ δημιουργικότητα καὶ τὴν προοπτικὴ του.
Δὲν ὑπάρχουν περιθώρια γιὰ κομματικὲς ἀντιπαραθέσεις στὸ συγκεκριμένο θέμα. Ἡ δημογραφικὴ ἀναγέννηση πρέπει νὰ ἀποτελέσει κοινὸ ἐθνικὸ στόχο. Ὁ πολιτικὸς κόσμος ὀφείλει νὰ ἀφυπνισθεῖ, νὰ ὁμονοήσει καὶ νὰ συστρατευθεῖ, ἀφήνοντας στὴν ἄκρη μικροκομματικοὺς ὑπολογισμούς. Οἱ ἀποφάσεις ποὺ θὰ ληφθοῦν σήμερα θὰ καθορίσουν τὴν Ἑλλάδα τῶν ἐπόμενων δεκαετιῶν.
Ἡ οἰκογένεια παραμένει τὸ θεμέλιο τῆς κοινωνίας. Ἐκεῖ γεννιέται ἡ ζωή, καλλιεργεῖται ἡ ἀγάπη, μεταδίδονται οἱ ἀξίες, διαμορφώνονται οἱ πολῖτες τοῦ αὔριο. Ἂν πραγματικὰ θέλουμε μία Ἑλλάδα ζωντανή, δημιουργικὴ καὶ ἐλπιδοφόρα, ὀφείλουμε νὰ στηρίξουμε ἔμπρακτα τὸν γάμο, τὴ μητρότητα, τὴν πατρότητα καὶ τὴν πολύτεκνη οἰκογένεια.
Ὁ χρόνος τῶν διαπιστώσεων ἔχει πλέον παρέλθει. Ἡ ἱστορία θὰ κρίνει ὅλους μας ἀπὸ τὰ ἔργα μας καὶ ὄχι ἀπὸ τὰ λόγια μας.
πηγή: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου