Αν δεν σε φροντίσεις πρώτα εσύ, δεν πρόκειται κανένας να το κάνει.
Όχι επειδή δεν σε αγαπάει ο κόσμος. Όχι. Αλλά επειδή δεν ξέρει τις ανάγκες σου. Δεν ξέρει τις δυσκολίες σου. Δεν ξέρει το τί χρειάζεσαι και πότε…
Όταν παρουσιάζεις έναν εαυτό που είναι παντοδύναμος, όταν παρουσιάζεις έναν εαυτό που όλα τα μπορεί, μην παραξενεύεσαι που και οι άλλοι τα θεωρούνε όλα δεδομένα.
Αν δεν σε εκτιμήσεις πρώτα εσύ, δεν πρόκειται κανένας να το κάνει.
Ξέρεις, συχνά, εμείς μαθαίνουμε στους άλλους, το πώς μπορούνε να μας φέρονται. Εμείς τους βάζουμε τα όρια και εμείς τους δίνουμε το θάρρος.
Όταν τον εαυτό σου τον έχεις ‘’του πεταματού’’, μην περιμένεις να έρθει ο άλλος και να σε βγάλει από τα σκουπίδια.
Αν δεν σε βοηθήσεις πρώτα εσύ, δεν πρόκειται κανένας να το κάνει.
Κανένας δεν πρόκειται να σε λυπηθεί, αν δεν λυπηθείς εσύ πρώτα τον ίδιο σου τον εαυτό.
Κανένας δεν θα πολεμήσει τις δικές σου μάχες , εάν εσύ είσαι απρόθυμος πρώτος να τις δώσεις.
Είτε τραβάς εσύ μπροστά και σε ακολουθούνε αυτοί που σε αγαπάν, είτε κάθεσαι και κλαίγεσαι και περιμένεις ένα θαύμα, χωρίς συμμετοχή δική σου.
Δεν ευλογεί όμως το ‘’καθόλου’’ ο Θεός… Ο Θεός για να ευλογήσει κάτι, χρειάζεται έστω το ‘’λίγο’’…
Αν δεν σε ξεκουράσεις πρώτα εσύ, δεν πρόκειται κανένας να το κάνει.
Όσο αντέχεις θα συνεχίσουνε να σε φορτώνουνε.
Και όσο περπατάς, θα σου φωνάζουνε ‘’και άλλο’’.
Βάλε ένα ‘’στοπ’’ εσύ. Πές ‘’μέχρι εδώ’’.
Αν δεν σε φροντίσεις πρώτα εσύ, δεν πρόκειται κανένας να το κάνει…
Ελευθεριάδης Ελευθέριος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου