Είναι κάτι τό μοναδικό αυτές οί μέρες.
Μία γλυκιά “μελαγχολία” πού όμως δέν σέ λυπεί, αλλά σέ γεμίζει ελπίδα.
Κοιτάζεις γύρω σου καί βλέπεις τίς εκκλησιές μας γεμάτες κόσμο
– μία εικόνα πού μιλάει κατευθείαν στήν καρδιά.
Τί είναι αυτό πού μάς τραβάει εκεί;
Τό Μέγα Απόδειπνο
– Τό “Κύριε τών Δυνάμεων” πού αντηχεί μέσα στή σιωπή τής βραδιάς, θυμίζοντάς μας πώς δέν είμαστε μόνοι στά δύσκολα.
Οί Προηγιασμένες Θείες Λειτουργίες
–Εκείνο τό ημίφως,
τό “Κατευθυνθήτω ή προσευχή μου…”,
ή απόλυτη ησυχία. Μια ιεροτελεστία πού μοιάζει νά έρχεται από άλλους αιώνες.
Οί Χαιρετισμοί τής Παναγίας
–Τό “Χαίρε” πού βγαίνει από τά χείλη όλων μας κάθε Παρασκευή, σάν μία συλλογική αγκαλιά στή Μάνα όλου τού κόσμου.
Οί Αγρυπνίες Καί ή Εξομολόγηση
– Άνθρωποι στήν ουρά, μέ υπομονή καί ταπείνωση, περιμένοντας νά αποθέσουν τα βάρη τής ψυχής τους.
Μία ανάγκη γιά κάθαρση, γιά μία νέα αρχή.
Είναι όμορφο νά βλέπεις τόν άνθρωπο νά αναζητά τό Φως.
Νά αφήνει γιά λίγο τό κινητό, τό άγχος καί τό “τρέξιμο” καί νά στέκεται μπροστά σέ ένα αναμμένο κερί.
Αυτή ή περίοδος δέν είναι απλώς μία παράδοση.
Είναι ή δική μας “πνευματική άνοιξη”.
Μία ευκαιρία νά βρούμε τόν εαυτό μας καί τόν συνάνθρωπό μας μέσα από τήν προσευχή καί τήν αγάπη.
πηγή: https://simeiakairwn.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου