Ο 26ος πιστός... του Αναστασίου Ομ. Πολυχρονιάδη, δρ. pd. Θεολογίας ΑΠΘ

 

Ο 26ος πιστός...

Η απόφαση ελήφθη...

Η ΚΥΑ εκδόθηκε...

25 άτομα στους ενοριακούς ναούς...

50 στους μητροπολιτικούς...

Χριστούγεννα 2020...

Πρώτα ήταν διωγμός...

Τώρα είναι εμπαιγμός...

Εφαρμοσμένα μαθηματικά για την «είσοδο» στην εκκλησία...

Έτσι συμβαίνει όταν τα κλειδιά παραδίδονται...

Κάποιος άλλος αποφασίζει για σένα...

Χωρίς εσένα...

Όταν θέλει εκείνος, τότε θα μετέχεις στην Ευχαριστιακή Σύναξη...

Όταν αρνείται, ούτε καν να το σκέφτεσαι...

200 χρόνια μετά την Επανάσταση...

Και όλα είναι τόσο διαφορετικά...

Θαρρείς και ζούμε σε μια άλλη Ελλάδα...

Τα «πάντα» περνούν χωρίς καμία αντίσταση...

Με την επένδυση του «δημοκρατικού»...

Και της περισπούδαστης «θεολογίας»...

Εκείνης, που αντάμα με την κρατική «προστασία», «λιώνει» από αγάπη για τον αδελφό...

Που μέχρι χθες δεν θυμόταν ούτε καν την ύπαρξή του...

Τώρα του λέει να μείνει στο σπίτι...

Προκειμένου να είναι ασφαλής...

Χωρίς όμως να εξασφαλίζει σε όλους τα αναγκαία, τα πρώτα...

Τη δουλειά, τη θέρμανση, την υγεία...

Μια «εθνική» κατάθλιψη μαστίζει τη χώρα...

Τα πρόσωπα θλιμμένα...

Φοβισμένα...

Σ’ αυτές τις συνθήκες η αναφορά περί «25 ατόμων» εντός της εκκλησίας θέλει να ακυρώσει την όντως Ελπίδα...

Για μην αγιαστεί τίποτα...

Ούτε τα ύδατα...

Όλα να μείνουν ανευλόγητα...

Όλα να είναι αλιβάνιστα...

Με ένα σκοπό...

Να μείνει εκτός ο 26ος πιστός...

Ποιος όμως ο «αστυνομικός»...που θα εμποδίσει, φέτος, να γεννηθεί ο Χριστός;;;

Πηγή: https://aktines.blogspot.com/

Ὁ σκύλος, ΤΟ ΣΑΡΑΝΤΑΛΕΙΤΟΥΡΓΟ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ Αρχιμανδρίτου Σεβαστιανού Δ.Τοπάλη

 

Σ

’ ἕνα μο ναστήρι ἐρχόταν κάθε τόσο ἕνας γέρος ἀ σκητὴς καὶ ζητοῦσε λίγη βοήθεια. Μ’ αὐτὰ ποὺ ἔ παιρνε τρεφόταν ἐκεῖνος καὶ βοηθοῦσε καὶ ἄλλους, πιὸ γέρους ἀπ’ αὐτόν. Πρόκειται γιά τόν ἐνάρετο Γέροντα Ἐνώχ τόν Ρουμάνο.

Μία μέρα ποὺ ἦλθε γιὰ τὴ συνηθισμένη του ἐπίσκεψη εἶπε σὲ κάποιον ἀδελφὸ τοῦ μοναστηριοῦ: «Δὲν πιστεύω νὰ στενοχωριέστε ποὺ ἔρχομαι καὶ ζητῶ βοήθεια. Ἂν εἶναι ἔτσι, δὲν πειράζει, μπορῶ νὰ μὴν ἔλθω ἄλλη φορά. Μὴ στενοχωριέστε, γιατί ὁ μοναχὸς εἶναι σὰν ἕνας σκύλος. Ἂν τοῦ δώσεις μιὰ κλωτσιά, καλὸ τοῦ κάνεις· ἂν δὲν τοῦ δώσεις κλω τσιά, ἀλλὰ τοῦ δώσεις ἕνα κόμματι ψωμί, κι αὐτὸ καλὸ εἶναι».

Ὁ Γέροντας αὐτός, παρόλο ποὺ εἶχε περάσει τὰ 75 του χρόνια, δὲν ἔχει ἀπαίτηση νὰ τὸν σέβεται κανείς. Ὁ ἴδιος θεωρεῖ τὸν ἑαυτό του σὰν ἕνα σκύλο. Βάζει μετάνοια καὶ ζητᾶ εὐλογία ἀπὸ ὅλους: μονα χούς, δοκίμους καὶ προσκυνητές.

Ἔχει ὅμως ντυθεῖ μὲ μιὰ τέτοια ἀνέκφραστη χάρη, ποὺ γίνεται πανηγύρι χαρᾶς κάθε φορὰ ποὺ θὰ ἔλθει στὸ μοναστήρι. Ὅλοι, μοναχοὶ καὶ προσκυνη τές, συγκεντρώνονταν γύρω του, γιὰ νὰ ἀκούσουν τοὺς λόγους τῆς Χάριτος ποὺ βγαίνουν ἀπὸ τὸ στόμα του, γιὰ νὰ φωτισθοῦν ἀπὸ τὴ χαρὰ ποὺ ἐκπέμπει τὸ πρόσωπό του, χωρὶς ἐκεῖνος νὰ τὸ ὑποψιάζεται.

ΚΑΝΟΝΕΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ (Χριστός γεννᾱται..- Ἔσωσε λαόν..)

https://youtu.be/3mCmZLPpX34

«Τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ, ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός» (Μτ 1,1-25) του Δημητρίου Π. Ρίζου Δρ. Θεολογίας

Δόξα στὸν ἅγιο Θεό. Ἡ μητέρα τῶν ἑορτῶν, τὰ Χριστούγεννα, εἶναι ἐγγύς. Καὶ τὰ εὐαγγελικὰ ἀναγνώσματα μᾶς φέρνουν ἐγγύτερα στὸ νόημα τῶν ἑορτῶν, ὅπως τὸ σημερινό, ποὺ εἶναι ἡ γενεαλογία, ἡ ὁποία ἀκούγεται στοὺς ναοὺς τὴν Κυριακὴ πρὸ τῶν Χριστουγέννων. Βλέπετε ἡ Ἐκκλησία μας μᾶς προετοιμάζει γιὰ νὰ ὑποδεχθοῦμε τὸ μεγάλο, τὸ μοναδικὸ γεγονὸς τῆς Γεννήσεως τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ.

Γιὰ νὰ φθάσωμε στὴν Γενεαλογία θὰ ξεκινήσουμε ἀπὸ πολὺ μακρυά. Θὰ πᾶμε γιὰ λίγο στὴν ἀρχὴ τῆς ἱστορίας τοῦ ἀνθρώπου, καὶ θὰ τὸν δοῦμε νὰ χάνη, λόγω τῆς πτώσεως τῶν Πρωτοπλάστων, τὴν χαρὰ τοῦ Παραδείσου καὶ νὰ ἐξορίζεται, νὰ διώχνεται ἀπὸ αὐτόν. Ἡ ἀπομάκρυνσις τοὺ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Θεὸ ἦταν ἡ μεγαλύτερη τιμωρία καὶ καταστροφή. Ὅμως ἡ μεγάλη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἔδωσε στὸν ἄνθρωπο μιὰ φωτεινὴ ἐλπίδα. Τὴν ὥρα τῆς ἐξορίας τοῦ ὑποσχέθηκε ὅτι θὰ ἔρθη καιρὸς ποὺ κάποιος ἀπόγονος τῆς γυναικὸς θὰ σώση, θὰ λυτρώση, τὸν ἄνθρωπο, καὶ θὰ τὸν ἐπαναφέρη στὸν Παράδεισο. Αὐτὴ ἡ ὑπόσχεσις τοῦ Θεοῦ στὴν Θεολογία μας λέγεται «Πρωτευαγγέλιο», δηλαδὴ πρώτη χαρούμενη εἴδησις. Ὁ ἐξόριστος ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος, πορευόταν στοὺς αἰῶνες μὲ τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας. Τὰ χρόνια περνοῦσαν καὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ περισσότεροι, ἀπογοητεύονταν καὶ ξεχνοῦσαν τὴν ὑπόσχεσι τοῦ Θεοῦ. Καὶ τότε ὁ Θεὸς ἔστελνε τοὺς ἀνθρώπους του, τοὺς Προφῆτες, οἱ ὁποῖοι ἔφερναν στὴν μνήμη τῶν ἀνθρώπων τὴν ὑπόσχεσι τοῦ Θεοῦ. Μιλοῦσαν προφητικὰ καὶ ὄχι μόνον ἀνανέωναν τὴν ἐλπίδα, ἀλλὰ μὲ εἰκόνες καὶ σύμβολα ἔδιναν στοιχεῖα γιὰ τὸν χρόνο, τὸν τόπο, τὸν τρόπο, ποὺ θὰ ἐρχόταν «ὁ ἀπόγονος τῆς γυναικὸς γιὰ νὰ συντρίψη τὴν κεφαλήν τοῦ ὄφεως». Μέσα στὴν γενικὴ ἀποστασία καὶ ἀπιστία ὑπῆρχαν πάντα ἐκεῖνοι, οἱ λίγοι, ποὺ διατηροῦσαν ζωντανὴ τὴν ἐλπίδα, δὲν ξεχνοῦσαν τὴν θεϊκὴ ὑπόσχεσι γιὰ τὴν λύτρωσι, καὶ ὑπομονετικὰ περίμεναν, διότι εἶχαν ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό. Εἶχαν μία βεβαιότητα στὸ λόγο τοῦ Θεοῦ. Φαινόταν ὅτι ὁ Θεὸς ξέχασε στὸ διάβα τῶν αἰώνων, οἱ πιστοὶ ὅμως περίμεναν. Καὶ ἦσαν σίγουροι ὅτι μιὰ μέρα θὰ ἐρχόταν ὁ Λυτρωτής, ὁ Μεσσίας.

Θεία Μετάληψις χωρίς ολιγοπιστία

 

ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΙΣ ΧΩΡΙΣ ΟΛΙΓΟΠΙΣΤΙΑ

Ἱεράς Μονής  Ὁσίου Γρηγορίου

Μέσα στό κλῖμα τοῦ γενικευμένου φόβου, τό ὁποῖο προκάλεσε ἡ πανδημία τοῦ κορωνοϊοῦ, ἀμφισβητήθηκε ὁ παραδεδομένος τρόπος τῆς θείας Μεταλήψεως. Ἄνθρωποι πού δέν καταλαβαίνουν τί εἶναι ἡ Ἐκκλησία, ἀδιάφοροι ἤ ἐχθρικοί πρός τήν χριστιανική πίστι, ἔριξαν καί καλλιέργησαν στόν φοβισμένο κόσμο τήν ἰδέα ὅτι ἡ κοινή λαβίδα πρέπει νά καταργηθῇ, διότι μπορεῖ νά μεταδώσῃ ἀσθένειες καί νά θέσῃ σέ κίνδυνο τήν δημόσια ὑγεία. Ἔτσι, δυστυχῶς, ἐπηρεάσθηκαν καί κάποιοι πιστοί ἄνθρωποι. Διστάζουν πιά νά μεταλάβουν ἀπό τήν ἴδια λαβίδα. Νομίζουν ὅτι κινδυνεύουν. Ἄλλοι πάλι δέν ἐπιτρέπουν σέ μέλη τῆς οἰκογενείας τους νά μεταλάβουν, φοβούμενοι τήν μετάδοσι τοῦ ἰοῦ στό σπίτι τους.

Ἡ ἰδέα βρῆκε ὑποστήριξι καί ἀπό θεολόγους, οἱ ὁποῖοι ἔγραψαν ὅτι πρέπει νά συγκαταβοῦμε στήν ἀδυναμία τῶν φοβισμένων συνανθρώπων μας· ὅτι εἶναι φιλανθρωπία τό νά μή τούς βάλουμε σέ κίνδυνο· ὅτι δέν εἶναι ἀρχαία παράδοσις ἡ λαβίδα· ὅτι δέν προσβάλλουμε τό Μυστήριο μέ τούς ἐναλλακτικούς τρόπους μεταλήψεως· καί ὅτι, τέλος πάντων, ἦρθε ἡ ὥρα νά καταργηθῇ «αὐτός ὁ ἀπολίτιστος τρόπος τῆς Μεταλήψεως διά λαβίδος».

Ἑρμηνεία στὸ Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς Πρὸ τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ π. Αὐγουστῖνου ''ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ''

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ

Ἑβρ.. 11, 9-10 & 32-40

 

Ἡ πόλις τοῦ Θεοῦ

«...Ἐξεδέχετο γὰρ (ὁ Ἀβραὰμ) τὴν

τοὺς θεμελίους ἔχουσαν πόλιν, ἧς

τεχνίτης καὶ δημιουργὸς ὁ Θεός»

(Ἑβρ. 11, 10)

 ΓΙΑ πολλὰ πρόσωπα, ἀγαπητοί μου, μιλάει ὁ σημερινὸς Ἀπόστολος. Εἶνε πρόσωπα ποὺ ἀνήκουν στὸν κόσμο τῆς παλαιᾶς διαθήκης. Ὅλα τὰ πρόσωπα αὐτὰ ἔζησαν πρὸ Χριστοῦ, σὲ χρόνια μεγάλης ἀπιστίας καὶ διαφθορᾶς, καὶ ὅλα μὲ λαχτάρα περίμεναν νὰ ἔρθῃ ὁ Χριστὸς γιὰ νὰ σώσῃ τὸν κόσμο. Μιὰ βαθειὰ πίστι διέκρινε τὰ πρόσωπα αὐτὰ τῆς παλαιᾶς διαθήκης. Ἀλλʼ ἀπʼ ὅλα τὰ πρόσωπα, ποὺ ἀναφέρει ὁ ἀπόστολος στὸ 11ο κεφάλαιο τῆς πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολῆς, ἐκεῖνο τὸ πρόσωπο ποὺ ὑπερέχει εἶνε ὁ Ἀβραάμ.

Ὁ Ἀβραὰμ εἶνε ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ἰουδαϊκοῦ ἔθνους, ὁ πατέρας, ὁ πατριάρχης ὅλων τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ. Ὁ Ἀβραὰμ εἶνε ἡ ῥίζα τοῦ μεγάλου δέντρου, ἀπʼ τὸ ὁποῖο βγῆκε καὶ τὸ πιὸ ὄμορφο λουλούδι, ποὺ σκορπίζει μέχρι σήμερα τὸ ἄρωμά του καὶ ζωογονεῖ τὸν κόσμο˙ τὸ λουλούδι αὐτὸ εἶνε ὁ Χριστός. Αὐτός, ὅπως ψάλλει ἡ Ἐκκλησία μας τὶς ἅγιες αὐτὲς μέρες, εἶνε τὸ «ἄνθος ἐκ τῆς ῥίζης Ἰεσσαί», ὁ δὲ Ἰεσσαὶ ἦταν κι αὐτὸς ἕνας ἀπόγονος τοῦ πατριάρχου Ἀβραάμ. Γιὰ τὸν Ἀβραὰμ λοιπόν, αὐτὸν τὸν μεγάλο ἄνδρα, ποὺ τιμοῦν μέχρι σήμερα, ὄχι μόνο οἱ χριστιανοὶ καὶ οἱ ἑβραῖοι, ἀλλὰ κι αὐτοὶ οἱ μωαμεθανοί, ἀξίζει νὰ ποῦμε κʼ ἐμεῖς σήμερα λίγα λόγια.

* * *

Ἑρμηνεία στὸ Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς Πρὸ τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ π. Αὐγουστῖνου ''Σταγόνες ἀπὸ τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν'

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ

Ματθ. 1, 1-25

 

ΟΝΕΙΡΑ

«Ταῦτα δὲ αὐτοῦ ἐνθυμηθέντος ἰδοὺ ἄγγελος

Κυρίου κατʼ ὄναρ ἐφάνη αὐτῶ λέγων˙ Ἰωσήφ...»

(Ματθ. 1, 20)

 

ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ, ἀγαπητοί, λέγεται Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς πρὸ τῶν Χριστουγέννων. Περιέχει πολλὰ ὀνόματα ἀνθρώπων, ποὺ ἀνήκουν ὅλοι στὴν ἱστορία τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ ἔθνους. Εἶνε σὰν μιὰ μακριὰ ἀλυσίδα μὲ πολλοὺς κρίκους.

Ἀρχὴ εἶνε τὸ ἱστορικὸ πρόσωπο τοῦ Ἀβραάμ, ποὺ ἔζησε 3.000 περίπου χρόνια πρὸ Χριστοῦ. Στὸν Ἀβραὰμ δόθηκε ὑπόσχεσι ἀπὸ τὸ Θεό, ὄτι ἕνας ἀπὸ τοὺς μακρινοὺς ἀπογόνους του θὰ σώση ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα. Ἡ ὑπόσχεσι αὐτὴ δόθηκε κατʼ ἐπανάληψιν καὶ σὲ ἄλλα πρόσωπα τῆς παλαιᾶς διαθήκης, πατριάρχες καὶ προφῆτες. Ὁ δὲ εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος στὸ σημερινὸ Εὐαγγέλιο ἀναφέρει τὰ ὀνόματα αὐτὰ γιὰ νὰ ἀποδείξη, ὅτι ὁ Χριστὸς σὰν ἄνθρωπος ἔλκει τὴν καταγωγή του ἀπὸ τὸν Ἀβραάμ, τὸν Ἰσαάκ, τὸ Δαυῒδ καὶ τοὺς ἄλλους πατέρες.

* * *

Ευχές από το Κατηχητικό του Ιερού Ναού Αναλήψεως Κυρίου Ραφήνας

 

Τα παιδιά του Κατηχητικού

 του Ιερού Ενοριακού Ναού Αναλήψεως Κυρίου

Ραφήνας - Αττικής, 

με τις δημιουργίες τους,

εύχονται σε όλους

 Καλά Χριστούγεννα και Ευλογημένο το 2021!

Ιστότοπος  Ιερού  Ναού: www.analipsirafinas.gr

                                            

Φωτ. Σπύρος  Θεοδ.  Κουτσοχρήστος

ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ

 

Ιερά Γυναικεία Κοινοβιακή Μονή 

                           Αγ. Αντωνίου Αχλαδερής Ευβοίας

Το τριήμερο 5-8/4/2020 η Ιερά Μονή υπέστη σοβαρές ζημιές λόγω σφοδρής βροχόπτωσης. Ο αύλειος χώρος της Ι.Μ. καταποντίστηκε και δημιουργήθηκε ρήγμα βάθους 60-80 εκ. Επίσης σοβαρές ζημιές κατακρήμνισης υπέστη και ο τάφος του Ιερομονάχου Αντωνίου Γκίκιζα (Πνευματικός του Αγίου Πορφυρίου), ο οποίος βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του Ναού καθώς επίσης και ο χώρος στάθμευσης αυτοκίνητων των προσκυνητών έξω από το καθολικό της Ι.Μ. στη νότια πλευρά. Η Ι.Μ. έχει συσταθεί νόμιμα και κανονικά με το ΠΔ 355/Α/2001. Εκτός από την εδαφική έκταση δεν έχει πόρους και στεγάζεται σε ένα παλαιό λυόμενο οίκημα. Είχαν αρχίσει κάποιες εργασίες ανέγερσης ενός μικρού κτιρίου για την εγκαταβίωση της αδελφότητας και τη διευκόλυνση των προσκυνητών. Όμως λόγω των εκτάκτων συνθηκών που δημιουργήθηκαν από τη θεομηνία και των μεγάλων οικονομικών προβλημάτων διακόπηκε η πορεία εργασιών ανέγερσης.

Ιερά Γυναικεία Κοινοβιακή Μονή Αγ. Αντωνίου Αχλαδερής Ευβοίας

Γερόντισσα Αντωνία

ΤΚ 34009 Αυλωνάρι Ευβοίας

--------

Τηλέφωνο Ιεράς Μονής: 2223041998

Κινητό επικοινωνίας: 6974929596

--------

Αριθμός λογαριασμού Εθνικής Τράπεζας: 381/296092-36

ΙΒΑΝ: GR6801103810000038129609236

Δικαιούχος: IERA GYNAIKEIA KOINOBIAKH MONH AGIOY ANTONIOY TOY MEGALOY

---------

Πληροφορίες για τον Ιερομόναχο Αντώνιο: https://bit.ly/2KMACMa

Εικόνες από την Ιερά Μονή: https://bit.ly/2xjD21D

Φωτογραφία βιβλιαρίου: https://bit.ly/2xnCrMh

Αν μπορείτε σας παρακαλούμε να το αναρτήστε στη σελίδα σας, μήπως κάποιοι μπορέσουν να βοηθήσουν...

Πηγή :https://ellasnafs.blogspot.com/

ΔΕΡΒΙΤΣΑΝΗ ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΟΥ-ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 1990 - 30 χρόνια μετά... του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Αναστασίου Γκοτσόπουλου

 

https://www.youtube.com/watch?v=GV4Zux35LSw&t=14s

Φέτος, Χριστούγεννα 2020, συμπληρώνονται 30 χρόνια από τα Χριστούγεννα 1990, οπότε τελέστηκε η πρώτη δημόσια Θ. Λειτουργία στη Δερβιτσάνη Αργυροκάστρου μετά από 23 χρόνια σκληρού και ανελέητου διωγμού της Χριστιανικής πίστης και λατρείας (1967-1990) από το απάνθρωπο, αθεϊστικό, αλβανικό καθεστώς του Ενβέρ Χότζα.  

Δημοσιεύουμε τα ανωτέρω, σήμερα, ημέρα μνήμης του Αγ. Μάρτυρος Σεβαστιανού, εις ένδειξιν ευγνωμοσύνης και σεβασμού στη μνήμη του αειμνήστου Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης, Υπερτίμου και Εξάρχου πάσης Β. Ηπείρου κυρού ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ, και παραθέτουμε ένα κείμενο του π. Αναστασίου Γκοτσόπουλου.

Τοῦ ὁρᾶν τὰ ἐμὰ πταίσματα, 34 ΤΟ ΣΑΡΑΝΤΑΛΕΙΤΟΥΡΓΟ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ, Αρχιμανδρίτου Σεβαστιανού Δ. Τοπάλη

 

O

ἀββᾶς Παφνούτιος, καθὼς περπατοῦσε στὸ δρόμο, συνέβηκε νὰ χαθεῖ λόγῳ τῆς ὁμίχλης καὶ νὰ βρεθεῖ κοντὰ σ’ ἕνα χωριό. Ἐκεῖ κοντὰ εἶδε κάποιους νὰ μαλώνουν καὶ σταμάτησε, γονάτισε καὶ ἄρχισε νὰ προσεύχεται στὸν Θεὸ σκεφτόμενος τὰ δικά του ἁμαρτήματα. Προσευχόταν μὲ ἀγάπη καὶ γι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, χωρὶς νὰ τοὺς κρίνει. Τότε στὴν ταπεινή του προσευχὴ ἦλθε Ἄγγελος μὲ τὴν ρομφαία του καὶ τοῦ λέγει «Παφνούτιε, ὅλοι ὅσοι κρίνουν τοὺς ἀδελφοὺς των θὰ καταστραφοῦν μ’ αὐτὴν τὴν ρομφαία. Τὸ δικό σου ὅμως ὄνομα, γιὰ τὸν λόγο ὅτι δὲν ἔκρινες τοὺς ἀδελφούς, ἀλλὰ ταπείνωσες τὸν ἑαυτό σου μπροστὰ στὸν Θεὸ σὰν νὰ ἔκαμες ἐσὺ τὴν ἁμαρτία, ἔχει γραφτεῖ στὴν βίβλο τῶν ζώντων».

Συχνὰ μιλᾶμε γιὰ τὴν ταπείνωση ἀλλὰ δὲν εἶναι εὔκολο νὰ τὴν βροῦμε, εἶναι σπάνιο λουλούδι. Συνήθως βλέπουμε μία ταπεινοσχημία, ποὺ εἶναι τόσο παγερὴ καὶ τόσο ἐπαγγελματική, σὰν ὑποκρισία καὶ θεατρινισμός. Ὁ ἅγιος Παφνούτιος ἦταν ὁ ταπεινὸς ποὺ δὲν ἔκρινε, ἀλλὰ προσευχόταν. Μόλις βρέθηκε μπροστὰ στοὺς ἀδελφοὺς ποὺ φανερὰ ἁμάρταναν, ἀμέσως ἔσκυψε καὶ σκεφτόταν τὰ δικά του ἁμαρτήματα. Προσευχόταν σὰν νὰ εἶναι δικές του οἱ ἁμαρτίες τῶν ἀδελφῶν. Τοῦ βγῆκε πηγαῖα αὐτὴ ἡ ἀντίδραση τὴν ὥρα ποὺ οἱ ἀδελφοὶ ἁμάρταναν δημόσια.

Βυζαντινά κάλαντα Χριστουγέννων. Έτη πολλά και ευλογημένα!!!

 https://youtu.be/Apa8zxHICKE