Ντρεπόμαστε για πράγματα που δεν πρέπει. Ψυχολόγος M.Sc. Ελευθεριάδης Ελευθέριος

Ντρεπόμαστε οι άνθρωποι για πράγματα που δεν πρέπει και έτσι κάνουμε μαρτύριο τη ζωή μας …

Ντρεπόμαστε για τα κιλά μας. Ντρεπόμαστε για την εμφάνιση. Ντρεπόμαστε για το τι άποψη θα σχηματίσει ο κόσμος για εμάς.

Ντρεπόμαστε για τα πράγματα που δεν γνωρίζουμε. Ντρεπόμαστε για το αμάξι ή τα ρούχα που παλιώνουν. Ντρεπόμαστε που δεν είμαστε οι πρώτοι, οι πιο δυναμικοί, διάσημοι, πλούσιοι και εγώ δεν ξέρω τι…

Ντρεπόμαστε για την αρρώστια μας. Για την κατάθλιψη. Για τις κρίσεις πανικού. Ντρεπόμαστε για το πένθος μας– λες και δεν είναι αρκετός ο σταυρός που ήδη κουβαλάμε-.

Ντρεπόμαστε για χίλια δυο πράγματα οι άνθρωποι.

Για πράγματα, για τα οποία θα έπρεπε.

Μόνο για ένα πράγμα πρέπει να ντρέπεται κανείς…

Για την αμετανόητη αμαρτία.

Για ό,τι δηλαδή, μας χωρίζει απ’ το Θεό και απ’ τον συνάνθρωπό μας.

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Ψυχολόγος M.Sc.

Ἑρμηνεία στὸ Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς Γ΄ Ματθαίου ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ π. Αὐγουστῖνου ''Σταγόνες ἀπὸ τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν''

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ματθ. 8, 5-13

 

Ο ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ

«Προσῆλθεν αὐτῶ ἑκατόνταρχος

παρακαλῶν αὐτόν»

(Ματθ. 8, 5)

 

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ, ἀγαπητοί μου, τὸ Εὐαγγέλιο μιλάει σήμερα γιὰ ἕναν ἄνθρωπο ποὺ τὸν ʼπαίνεσε καὶ τὸν βράβευσε ὁ Χριστὸς δημοσίως. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς δὲν ἦταν ἰουδαῖος. Δηλαδὴ δὲν ἀνῆκε στὴν ἀληθινὴ θρησκεία τοῦ Ἰσραήλ. Ἦταν εἰδωλολάτρης στὸ θρήσκευμα, στὴν πατρίδα Ρωμαῖος, στὸ ἐπάγγελμα ἀξιωματικὸς τῆς πανίσχυρης Ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας ποὺ ἐξουσίαζε ὅλο τὸν τότε κόσμο. Ὁ βαθμός του ἦταν ἑκατόνταρχος, ποὺ ἀντιστοιχοῦσε μὲ τὸ σημερινὸ βαθμὸ τοῦ λοχαγοῦ, καὶ εἶχε στὶς διαταγές του ἑκατὸ στρατιῶτες. Κατοικοῦσε δὲ προσωρινὰ στὴν πόλι Καπερναούμ, ὅπου ὑπηρετοῦσε ὡς ἀξιωματικός.

* * *

Ὁ ἑκατόνταρχος, ἄν καὶ ἀνῆκε σὲ εἰδωλολατρικὴ θρησκεία καὶ ὡς εἰδωλολάτρης θὰ ἔπρεπε νὰ παρουσιάζη κακίες καὶ ἐλαττώματα τοῦ ἀρχαίου ἐκείνου κόσμου, ἐν τούτοις στὰ στήθη του ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς διατηροῦσε σπίθες ἀρετῆς καὶ ξεπερνοῦσε ἠθικῶς πολλοὺς Ἰσραηλῖτες ποὺ ἀνῆκαν στὴν ἀληθινὴ θρησκεία. Ἀλλʼ αὐτὸ παρατηρεῖται καὶ σήμερα. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ ἀνήκουν στὸ χριστιανισμό, τὴ μόνη ἀληθινὴ θρησκεία, καὶ ὀνομάζονται μὲ τὸ τίμιο ὄνομα τοῦ χριστιανοῦ, καὶ θὰ ἔπρεπε σὰν χριστιανοὶ νὰ εἶνε ἀνώτεροι ἠθικῶς ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους ποὺ ἀνήκουν σὲ ἄλλες ἀτελεῖς καὶ ψεύτικες θρησκεῖες. Κι ὅμως! Ἀλλόθρησκοι εἶνε ἀνώτεροι ἠθικῶς τῶν λεγομένων χριστιανῶν, ὅπως ἦταν ἀνώτερος ἠθικῶς ὁ εἰδωλολάτρης ἑκατόνταρχος ἀπὸ πολλοὺς Ἰσραηλῖτες τῆς ἐποχῆς του.

Τίθεται τὸ ἐρώτημα˙ Πῶς ἐξηγεῖται αὐτὸ φαινόμενο; Ἄς φέρουμε ἕνα παράδειγμα.

Ἑρμηνεία στὸ Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς Δ΄ Ματθαίου ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ π. Αὐγουστῖνου ''ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ''

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ρωμ. 6, 18-23

 

Ποῦ δουλεύεις;

«Ὥσπερ παρεστήσατε τὰ μέλη ὑμῶν δοῦλα

τῆ ἀκαθαρσία καὶ τῆ ἀνομία εἰς τὴν ἀνομίαν

οὕτω νῦν παραστήσατε τὰ μέλη ὑμῶν

δοῦλα τῆ δικαιοσύνη εἰς ἁγιασμόν»

(Ρωμ. 6, 19)

 

ΜΙΑ, ἀγαπητοί μου, μιὰ οἰκοδομὴ δὲν φυτρώνει μόνη της. Δὲν μαζεύονται μόνα τους τὰ ὑλικὰ ποὺ χρειάζονται. Κάποιος θὰ συγκεντρώση πέτρες, ἀσβέστη, τσιμέντο, τοῦβλα, σίδερα, ξύλα καὶ ὅ,τι ἄλλο χρειάζεται γιὰ τὴν οἰκοδομή. Καὶ τὰ ὑλικὰ αὐτά, ποὺ εἶνε ἕνας σωρὸς στὸ οἰκόπεδο, θὰ τὰ ξεχωρίσουν οἱ τεχνῖτες, θὰ τὰ συναρμολογήσουν καταλλήλως καὶ θὰ χτίσουν τὴν οἰκοδομὴ ὄχι στὴν τύχη, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὸ σχέδιο ποὺ προηγουμένως ἔχει κάνει ὁ μηχανικός. Καὶ ἄν τὸ σχέδιο εἶνε σπουδαῖο, τότε θὰ χτιστῆ μιὰ οἰκοδομὴ ποὺ θὰ τὴ θαυμάζουν οἱ ἄνθρωποι. Βλέποντας δὲ καὶ θαυμἀζοντας οἱ ἄνθρωποι τὰ ὄμορφα κτήρια, ποτέ δὲν λένε ὅτι αὐτὰ ἔγιναν μόνα τους, ἀλλὰ ἡ σκέψι τους πηγαίνει σὲ μηχανικοὺς καὶ τεχνῖτες, ποὺ ἔβαλαν ὅλη τὴ δύναμί τους γιὰ νὰ παρουσιάσουν τὰ ἀξιοθαύμαστα αὐτὰ ἔργα.

Εργαστήρια νεοταξικών και αποδομητικών δραστηριοτήτων.

 

Νόμος του κράτους από προχθές η εισαγωγή της υποχρεωτικής σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης και των αγγλικών από το νηπιαγωγείο. Η υπουργός, άξια συνεχιστής στην αλυσίδα των αποδομητών της ταλαίπωρης εθνικής παιδείας, αγνόησε την σχεδόν καθολική διαμαρτυρία και την εκφρασμένη παντοιοτρόπως αντίθεση του λαού, και ολοκλήρωσε το «έργο» τοις κείνων -ποίων άραγε;- ρήμασι πειθόμενη… 

Κατά την αιτιολογική έκθεση στόχος του εμπνευστή είναι από τα 4 μόλις πρώτα έτη(!!!) της ζωής τους: “νὰ ἔρθουν οἱ μαθητὲς σὲ ἐπαφὴ μὲ τὴν ἀγγλικὴ γλώσσα, ἡ ὁποία ἔχει ἐμπεδωθεῖ ὡς κοινὴ γλώσσα συνεννόησης (lingua franca) στὴ σύγχρονη ἐποχή, καὶ ἡ καλὴ γνώση τῆς ὁποίας ἀποτελεῖ πολύτιμο ἐφόδιο γιὰ τὴ ζωή τους” 

Ούτε λόγος φυσικά για τις διαχρονικές αξίες και παραδόσεις μας, ως κεντρικές στοχεύσεις του εκπαιδευτικού μας συστήματος (παρόλο που είναι ρητώς συνταγματικά κατοχυρωμένες ως τέτοιες) και που είναι η ψυχή μας, αυτό τελικά που μας δίνει λόγο να υπάρχουμε ως ξεχωριστός λαός. Προφανώς, «τα ευκόλως εννοούμενα …διαγράφονται».

Ας μας επιτραπεί να αναρωτηθούμε: από πότε μια lingua franca τύγχανε εκμάθησης από την νηπιακή ηλικία; Δηλαδή οι γενιές των σημερινών 40άρηδων- 50άρηδων που έμαθαν Αγγλικά στα 12 και πήραν (όσοι πήραν) “προφίσιενσι” στα 20, έμειναν αμόρφωτες; Ή μήπως αποκλείστηκαν από τίποτα σπουδές σε αγγλόφωνα πανεπιστήμια; Η εικόνα που έχουμε είναι ότι τίποτα από αυτά δεν συνέβη. 

Μια “lingua franca” δεν είναι μητρική γλώσσα, δεν χρειάζεται και δεν πρέπει να διδάσκεται σε ηλικίες που τα παιδιά μαθαίνουν ακόμα την μητρική τους και υπάρχει προδιάθεση για σύγχυση. Μια γλώσσα δεν είναι μόνο κώδικας επικοινωνίας. Πρωτίστως δομεί την σκέψη και ορίζει τους διαύλους της λογικής, και μέσα από αυτό γίνεται φορέας νοοτροπίας και παράδοσης. Γιαυτό και πρέπει πρώτα να μαθαίνεται η μητρική γλώσσα καλά, και μετά ως εποικοδόμημα να προστίθεται και η χρηστική εκμάθηση μιας ή περισσοτέρων ενδεχομένως ξένων γλωσσών – αυτό καθόλου δεν το αρνούμαστε, κάθε άλλο, το στηρίζουμε ενθέρμως, και μάλιστα θεωρούμε ότι οι ώρες που προστέθηκαν στο Νηπιαγωγείο και στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού για την εκμάθηση της Αγγλικής θα ήταν πολύ πιο αποτελεσματικές αν προσθέτονταν στο αντίστοιχο μάθημα του Γυμνασίου. 

ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 5. ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΡΩΓΩΝ ΙΩΣΗΦ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 5. ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΡΩΓΩΝ ΙΩΣΗΦ

Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΗΣ ΕΞΟΔΟΥ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ

Τοῦ Γιώργου Ν.Παπαθανασόπουλου

Ἀνήμερα τῶν Βαΐων, στὶς 10 Ἀπριλίου τοῦ 1826, οἱ ἐλεύθεροι πολιορκημένοι τοῦ Μεσολογγίου προβαίνουν στὴν ἐπικὴ ἔξοδο. Λίγοι σώθηκαν. Οἱ περισσότεροι ἔχασαν τὴν ζωή τους. Μεταξὺ αὐτῶν ὁ Ἐπίσκοπος Ρωγῶν Ἰωσήφ, ὁ ἐθνομάρτυρας. Ἡ Ἔξοδος ἦταν ἕνα βροντερὸ μήνυμα ἐλευθερίας πρὸς τοὺς πολιτισμένους λαούς, ποὺ ἐνίσχυσε ἀποφασιστικὰ τὸ κίνημα ὑπὲρ τῆς δημιουργίας τοῦ ἀνεξάρτητου Ἑλληνικοῦ Κράτους.

. Ὁ Σπυρίδων Τρικούπης στὴν «Ἱστορία τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως» γράφει σχετικά: «Ἡ πόλις τοῦ Μεσολογγίου, ἡ δοξάσασα τὴν Ἑλλάδα ζῶσα, ἔμελλε νὰ τὴν ἀναστήση καὶ πεσοῦσα». Ὁ Βίκτωρ Οὐγκὸ μετὰ τὴν Ἔξοδο ζητάει ἐπέμβαση τῶν Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος καὶ βάζει στὸ στόμα τοῦ Ἐπισκόπου Ρωγῶν Ἰωσὴφ στὰ «Tetes du Serail» (Τὰ κεφάλια τοῦ Σαραγιοῦ) νὰ ἐπικαλεῖται τὴν Γαλλία γιὰ τὴν ἀπελευθέρωσή Της. (Roger Milliex «Ἑλληνογαλλικά», Ἔκδ. Γαλλικοῦ Ἰνστιτούτου Ἀθηνῶν, Ἰανουάριος 1953, κέφ. «Ὁ Βίκτωρ Οὐγκὼ πιστὸς φίλος τῆς Ἑλλάδας», σελ. 35).

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΑΩΝ και ΙΕΡΩΝ ΜΟΝΩΝ ΠΟΛΕΩΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ

Περιόδου 29 Ἰουνίου - 5 Ιουλίου 2020

Δευτέρα 29 Ἰουνίου

Πρωί 7.30-9.30 π.μ. Ὄρθρος – Θ. Λειτουργία

 

Τρίτη 30 Ἰουνίου

Πρωί 7.30-9.30 π.μ. Ὄρθρος – Θ. Λειτουργία

 

Τετάρτη 1 Ἰουλίου 

Πρωί 7.30-9.30 π.μ. Ὄρθρος – Θ. Λειτουργία

 

Σάββατο 4 Ἰουλίου

Πρωί 7.30-9.30 π.μ. Ὄρθρος – Θ. Λειτουργία

 

Κυριακή 5 Ἰουλίου 

Πρωί 7.00-10.00 π.μ. Ὄρθρος – Θ. Λειτουργία.

Τὶς ὑπόλοιπες ἡμέρες τελεῖται κάθε πρωὶ 7.30-8.30 π.μ. Ὄρθρος καὶ κάθε ἀπόγευμα 7.00-7.30 μ.μ. Ἑσπερινός.

Ἐκ τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ

Ψαλτηρίου Θησαύρισμα: Ψαλμός 7ος

7,2 Κύριε ὁ Θεός μου, ἐπὶ σοὶ ἤλπισα·σῶσόν με ἐκ πάντων τῶν διωκόντων με καὶ ῥῦσαί με,   3 μήποτε ἁρπάσῃ ὡς λέων τὴν ψυχήν μου,μὴ ὄντος λυτρουμένου μηδὲ σῴζοντος.    4 Κύριε ὁ Θεός μου, εἰ ἐποίησα τοῦτο, εἰ ἔστιν ἀδικία ἐν χερσί μου,  5 εἰ ἀνταπέδωκα τοῖς ἀνταποδιδοῦσί μοι κακά, ἀποπέσοιμι ἄραἀπὸ τῶν ἐχθρῶν μου κενός· 6 καταδιώξαι ἄρα ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου καὶ καταλάβοι καὶ καταπατήσαι εἰς γῆν τὴν ζωήν μου καὶ τὴν δόξαν μου εἰς χοῦν κατασκηνώσαι. (Διάψαλμα).  7 Ἀνάστηθι, Κύριε, ἐν ὀργῇ σου, ὑψώθητι ἐν τοῖς πέρασι τῶν ἐχθρῶν σου. Ἐξεγέρθητι, Κύριε ὁ Θεός μου, ἐν προστάγματι, ᾧ ἐνετείλω,  8 καὶ συναγωγὴ λαῶν κυκλώσει σε, καὶ ὑπὲρ ταύτης εἰς ὕψος ἐπίστρεψον.  9 Κύριος κρινεῖ λαούς. Κρῖνόν με, Κύριε, κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατὰ τὴν ἀκακίαν μου ἐπ᾿ ἐμοί.   10 Συντελεσθήτω δὴ πονηρία ἁμαρτωλῶν καὶ κατευθυνεῖς δίκαιον, ἐτάζων καρδίας καὶ νεφροὺς ὁ Θεός.   11 Δικαία ἡ βοήθειά μου παρὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ σῴζοντος τοὺς εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ.   12 Ὁ Θεὸς κριτὴς δίκαιος καὶ ἰσχυρὸς καὶ μακρόθυμος καὶ μὴὀργὴν ἐπάγων καθ᾿ἑκάστην ἡμέραν.   13 Ἐὰν μὴ ἐπιστραφῆτε, τὴν ρομφαίαν αὐτοῦ στιλβώσει, τὸ τόξον αὐτοῦ ἐνέτεινε καὶ ἡτοίμασεν αὐτό·   14 καὶ ἐν αὐτῷ ἡτοίμασε σκεύη θανάτου, τὰ βέλη αὐτοῦ τοῖς και ομένοις ἐξειργάσατο.   15 Ἰδοὺ ὠδίνησεν ἀδικίαν, συνέλαβε πόνον καὶ ἔτεκεν ἀνομίαν.   16 Λάκκον ὤρυξε καὶ ἀνέσκαψεν αὐτόν, καὶ ἐμπεσεῖται εἰς βόθρον, ὃν εἰργάσατο·   17 ἐπιστρέψει ὁ πόνος αὐτοῦ εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ κορυφὴν αὐτοῦ ἡ ἀδικία αὐτοῦ καταβήσεται.   18 Ἐξομολογήσομαι τῷ Κυρίῳ κατὰ τὴν δι-καιοσύνην αὐτοῦ καὶ ψαλῶ τῷ ὀνόματι Κυ -ρίου τοῦ ῾Υψίστου.

7,2 Κύριε, Θεέ μου, σέ Σένα ἐλπίζω,σῶσε με ἀπό ὅλους τούς διῶκτες μου καί φύλαξέ με,   3 μήποτε (ὁ ἐχθρός μου) ἁρπάξει σάν λιοντάρι τήν ζωή μου, χωρίς νά ὑπάρχει κάποιος, πού νά μέ γλυτώσει καί νά μέ σώσει.  4 Κύριε, Θεέ μου, ἄν τό ἔκανα αὐτό (γιά τό ὁποῖο τόν κατηγοροῦν), ἄν τά χέρια μου ἔπραξαν ἀδικία, 5 ἄν ἀνταπέδωσα κακό σ᾽ αὐτούς πού μέ ἔβλαψαν, τότε, σύντριψέ με μπροστά στούς ἐχθρούς μου .6 Τότε, ἄς μέ καταδιώξει ὁ ἐχθρός καί ἄς μέ συλλάβει καί ἄς μέ ποδοπατήσει καί ἄς θάψει τό καλό μου ὄνομα στό χῶμα.  7 Σήκω, Κύριε, μέ ὀργή, θριάμβευσε στά πέρατα ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν σου. Ἐξεγέρσου, Κύριε Θεέ μου (γιά νά κάνεις δίκη κατά τῶν ἐχθρῶν μου), πρόσταξε καί δῶσε ἐντολή  8 καί θά σέ κυκλώσει πλῆθος ἀγγέλων.*Καί μετά ἀπό αὐτή (τήν δίκη) ἐπίστρεψε στόν οὐρανό.  9 Ὁ Κύριος θά κρίνει τούς λαούς· κρῖνε καί ἐμένα, Κύριε, ἀναδεικνύοντας τό δίκαιό μου καί τήν ἀθωότητά μου.   10 Ἄς σταματήσει πιά ἡ κακία τῶν ἁμαρτωλῶν· Ἐσύ δικαιώνεις τόν δίκαιο,γιατί Ἐσύ, Θεέ, διερευνᾶς τίς σκέψεις καί τίς ἐπιθυμίες τῶν ἀνθρώπων. 11 Δίκαια εἶναι ἡ βοήθειά μου ἀπό τόν Θεό,γιατί σώζει ὅσους ἔχουν ἀθώα καρδιά.   12 Ὁ Θεός εἶναι δίκαιος κριτής καί ἰσχυρός καί μακρόθυμος καί δέν ἐκδηλώνει καθημερινά τήν ὀργή του.   13 Ἄν (ὅμως) δέν μετανοήσετε, θά ἀκονίσει τήν ρομφαία Του, θά τεντώσει τήν χορδή τοῦ τόξου Του καί θά τό ἑτοιμάσει·   14 καί μαζί μέ αὐτό ἔχει ἑτοιμάσει θανατηφόρα ὅπλα. Τά βέλη Του τά ἔχει ἐπεξεργασθεῖ γι᾽ αὐτούς πού πρόκειται νά καοῦν.   15 Δεῖτε! Ὁ ἄδικος ἔχει ὠδίνη τοκετοῦ· συνέλαβε πόνο καί ἔτεκε ἀνομία.   16 Ἄνοιξε λάκκο καί τόν ἄνοιξε βαθειά, ἀλλά θά πέσει ὁ ἴδιος στό ἄνοιγμα πού ἔκανε.   17 Ὁ πόνος πού ἑτοίμασε (γιά τούς ἄλλους) θά ἐπιστρέψει στό κεφάλι του. Στό κεφάλι του θά πέσει ἡ ἀδικία του.   18 Ἐγώ ὅμως θά δοξολογήσω τόν Κύριο, γιατί εἶναι δίκαιος καί θά ὑμνῶ τό Ὄνομα τοῦ Κυρίου τοῦ Ὑψίστου.

 

Ανακοίνωση της Ιεράς Μητρόπολης Φλωρίνης Πρεσπών και Εορδαίας για το Φιλανθρωπικό κατάστημα παιδικών ενδυμάτων "Αγία Ταβιθά"

Το Φιλανθρωπικό Κατάστημα παιδικών ενδυμάτων «Αγία Ταβιθά» ενημερώνει πως από 1/07/2020 θα είναι ανοιχτό κάθε Τετάρτη 10:00-12:00 μόνο για να διαθέτει παιδικά ρούχα και υποδήματα σε κάθε ενδιαφερόμενο. Επίσης, όσοι επιθυμούν μπορούν να εξυπηρετηθούν μετά από τηλεφωνικό ραντεβού στο τηλ. 6948949712 (πατήρ Χρήστος Βασιλειάδης-υπεύθυνος φιλανθρωπικού καταστήματος).

Νιώθουμε την ανάγκη να ευχαριστήσουμε θερμά την κοινωνία της Φλώρινας για την υποστήριξη και τη μεγάλη ανταπόκριση στο κάλεσμα της Ιεράς Μητροπόλεως για τη συγκέντρωση παιδικών ενδυμάτων και υποδημάτων. Λόγω έλλειψης χώρου όμως σας ενημερώνουμε ότι αδυνατούμε προσωρινά να δεχτούμε επιπλέον ρούχα, μέχρι να διαθέσουμε τα ήδη υπάρχοντα. Παρακαλούμε λοιπόν να μην αφήνετε ρούχα έξω από το κατάστημα. Θα επανέλθουμε με νέα ανακοίνωση.

Εκ του Φιλανθρωπικού Καταστήματος

Η ορθόδοξη Πίστη μας του Αρχιμ. Επιφανίου Κ. Χατζηγιάγκου (11ο κεφ)

11. ΤΟ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

4. «Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου

καὶ παθόντα καὶ ταφέντα»

 11.1. Η ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ

 

Ἡ θυσία τοῦ Χριστοῦ γενικὰ

Ὡστόσο γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου δὲν ἦταν ἀρκετὸ τὸ διδακτικὸ ἔργο τοῦ Χριστοῦ. Θὰ ἔπρεπε νὰ ξεπεραστεῖ τὸ μεγάλο ἐμπόδιο ποὺ τὸν χώριζε ἀπὸ τὸν Θεό· ἡ ἁμαρτία.

Ἡ ἁμαρτία ἐξαλείφθηκε τελείως καὶ ὁλοκληρωτικὰ μὲ τὴ σταυρικὴ θυσία τοῦ Χριστοῦ. Τὸ Αἷμα ποὺ ἔχυσε ὁ Θεάνθρωπος στὸν Γολγοθᾶ ξέπλυνε τὶς ἁμαρτίες ὅλων τῶν ἀνθρώπων καὶ συμφιλίωσε τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸν Θεό. Ὅπως πολὺ χαρακτηριστικὰ λέει ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, «τὸ αἷμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ μᾶς καθαρίζει ἀπὸ κάθε ἁμαρτία» (Α΄ Ἰω. 1,7).

 

Τὰ χαρακτηριστικὰ τῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ

Ὁ Χριστός, ἀφοῦ γιὰ τρία χρόνια δίδαξε, ἔκανε θαύματα καὶ ἄφησε τέλειο παράδειγμα ἁγίας ζωῆς, προχωρεῖ πρὸς τὸ Πάθος γιὰ νὰ προσφέρει τὸν ἑαυτό του θυσία στὸν Σταυρό.

Ἡ θυσία τοῦ Χριστοῦ ἦταν «ἐξιλαστήριος». Δηλαδή, θυσιάστηκε γιὰ νὰ μᾶς ἀπαλλάξει ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες μας καὶ νὰ μᾶς συμφιλιώσει μὲ τὸν Θεό. «Μὲ τὸν θάνατο τοῦ Χριστοῦ συμφιλιωθήκαμε μὲ τὸν Θεὸ ἐνῶ ἤμασταν ἐχθροί του» (Ρωμ. 5,10· πρβλ. Ἠσ. 53,4-7).

Ἡ θυσία τοῦ Κυρίου ἦταν ἐπίσης καὶ «ἀντιπροσωπευτική», διότι θυσιάστηκε αὐτὸς γιὰ νὰ λυτρώσει ἐμᾶς. Ἀνέλαβε νὰ σηκώσει τὶς ἁμαρτίες ὅλων τῶν ἀνθρώπων ὡς ἀντιπρόσωπος ὁλοκλήρου τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. «Εἷς ὑπὲρ πάντων ἀπέθανε» (Β΄ Κορ. 5,14).

Τὸ Πάθος τοῦ Χριστοῦ ἦταν ἑκούσιο, δηλαδὴ θεληματικό. Ὁ ἴδιος θέλησε νὰ σταυρωθεῖ, χωρὶς νὰ τὸν ὑποχρεώσει κανείς. Ἐπὶ πλέον, τὸ Πάθος τοῦ Κυρίου ὑπῆρξε τὸ ἀποκορύφωμα τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν ἄνθρωπο. Ὅπως λέει ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, «τόσο πολὺ ἀγάπησε ὁ Θεὸς τὸν κόσμο, ποὺ παρέδωσε σὲ θάνατο τὸν μονογενῆ του υἱό, ὥστε ὅποιος πιστεύει σ’ αὐτὸν νὰ μὴ ὁδηγηθεῖ στὴν ἀπώλεια ἀλλὰ νὰ ἔχει ζωὴ αἰώνια» (Ἰω. 3,16· πρβλ. Ρωμ. 5,8).

Μόρφου Νεόφυτος: Πέτρος καὶ Παῦλος, μαθητὲς καὶ δάσκαλοι τῆς μετανοίας

Κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου στὴ Θεία Λειτουργία τῆς ἑορτῆς τῶν  Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου, ποὺ τελέσθηκε στὸν ἱερὸ ναὸ Παναγίας Ὁδηγήτριας τῆς κοινότητος Γαλάτας τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (29.6.2017).

Άγιοι Πέτρος και Παύλος Πρωτοκορυφαίοι Απόστολοι

29 Ιουνίου

ακολουθία εσπερινού ΕΔΩ

ακολουθία όρθρου ΕΔΩ

Ευαγγέλιο ΕΔΩ

Απόστολος ΕΔΩ

Πέτρος και Παύλος οι Πρωτοκορυφαίοι Απόστολοι, της Σοφίας Ντρέκου

Οι Πρωτοκορυφαίοι Απόστολοι 

Πέτρος και Παύλος 

εορτάζουν 29 Ιουνίου 

της Σοφίας Ντρέκου

Ο ένας πρώην διώκτης, φανατισμένος, δολοφόνος. Ο άλλος τέως δειλός, αρνητής, ανεμοδούρα. Και οι δύο όμως έφτασαν στην κορυφή. Πώς; Με την μετάνοια! Αυτό εορτάζουμε σήμερα:την δύναμη της μετάνοιας. Ο Παράδεισος γέμισε με μετανοημένους αμαρτωλούς. Και μάλιστα ΑΓΙΟΥΣ.

Η προσφορά των Αγίων Αποστολών στην ιστορία του πολιτισμού είναι θεμελιώδης. Έθεσαν τα ισχυρά και αδιάσειστα θεμέλια, για να μπορεί να ζει ο κόσμος µας. Και αν σήμερα παραπαίει ο κόσμος, είναι γιατί δεν θέλει να στηρίζεται στα ακλόνητα εκείνα θεμέλια, τα οποία έθεσαν βαθιά στη γη μας οι Αγιοπνευματοκίνητοι εκείνοι άνθρωποι, οι οποίοι κήρυξαν στην τότε γνωστή οικουμένη το Ευαγγέλιο. Υπέγραψαν δε το κήρυγμά τους με το αίμα τους, με την ζωή τους.

Οι πρωτοκορυφαίοι Πέτρος και Παύλος μαρτύρησαν στη Ρώμη, ο πρώτος με σταυρικό θάνατο, με την κεφαλή του προς τη γη, και ο δεύτερος με αποκεφαλισμό.

Προκαλεί θλίψη το γεγονός ότι μερίδα των σημερινών Χριστιανών (πολλοί ή λίγοι είναι αδιάφορο και δύο να είναι, είναι πολλοί) δεν εμπνέονται από το παράδειγμα ενότητας των δύο κορυφαίων αποστόλων, αλλά περιχαρακώνονται στις απόψεις τους πάνω σε κάποιο θέμα και βρίσκονται σε διαρκή αντιπαράθεση, χωρίς να κάνουν την παραμικρή προσπάθεια να κατανοήσει ο ένας τον άλλον. Ακούει ο ένας τα επιχειρήματα του άλλου μόνο για να βρει αντεπιχειρήματα εναντίων του.