ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!!

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ

 

10 Μαΐου 1956, απαγχονίστηκαν στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας από τους Άγγλους κατακτητές δύο αγωνιστές του απελευθερωτικού αγώνα των Κυπρίων, οι Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου, ηλικίας 22 ετών. Τα δύο νεαρά παλικάρια υπήρξαν οι πρωτομάρτυρες της αγχόνης. Συνολικά οι Άγγλοι απαγχόνισαν 9 αγωνιστές. Τελευταίος ήταν ο 18χρονος Ευαγόρας Παλληκαρίδης.  

Ακολουθεί ένα συγκινητικό βίντεο για τις τελευταίες μέρες της ζωής τους, όπως τις περιγράφουν οι ίδιοι σε επιστολές τους.

Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος: Εἰς περιστάσεις ποὺ περιφρονεῖται ἡ Πίστις, ἀπαγορεύεται ἡ σιωπὴ

8 Μαΐου τὸ 1980 ἐκοιμήθη μία ἀπὸ τὶς σπουδαιότερες μορφὲς τῆς Ὀρθοδοξίας τοῦ 20ου αἰώνα, 
ὁ Γέρων Φιλόθεος Ζερβακος.

Εν Πάρω 1η Νοεμβρίου 1970

Τω εν Κυρίω πνευματικώ μοι τέκνω Αθανασίω, χαίρειν και ευ πράττειν.

       Έλαβον την επιστολήν σας και μετά προσοχής ανέγνωσα. Μοι γράφετε να σας πληροφορήσω διά την πορείαν της μηνύσεώς μου εις την Ιεράν Σύνοδον εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχου Αθηναγόρου και των Μελίτωνος και Ιακώβου επί αντορθοδόξων αυτών ενεργειών και φρονημάτων.

       Κατ’ αρχάς, που υπεβλήθη η μήνυσις, δεν εγένετο δεκτή, αλλά κατόπιν εστάλη διά δικαστικού κλητήρος και την εδέχθησαν. Έχουν παρέλθει 4 μήνες περίπου και δεν γνωρίζω μέχρι σήμερον τί έγινε. Την έσχισαν, την έκαψαν, την έρριψαν εις τον κάλαθον των αχρήστων; Μόνον αυτοί γνωρίζουν και ο Θεός ο γινώσκων πάντα, και τα παρελθόντα και τα παρόντα και τα μέλλοντα και τα κρύφια εκάστου, τα της καρδίας και τους της διανοίας λογισμούς. Εν μόνον οίδα και ήκουσα από πληροφορίας ανθρώπων πιστών φιλαληθεστάτων, ότι μετά την μήνυσιν την ιδικήν μου και άλλων, τας απέρρι­ψε η Σύνοδος και διά να δείξη ότι συμφωνεί με όσα αι μηνύσεις αναφέρουσι διά τους κατηγορουμένους αντορ­θόδοξα, έργα, λόγια, πράξεις των, προέβησαν τινές φιλοπαπισταί και φιλολουθηροκαλβινισταί εις κατάργησιν και αποβολήν βυζαντινών τέμπλων και ιερών και πανσέπτων εικόνων τα οποία ενέκλεισαν εις υπόγεια διά να αφανισθούν, κατέσκαψαν τα άγια θυσιαστήρια και ανήγειραν νέα όμοια των Δυτικών παπιστών και διαμαρτυρομένων διά να δείξουν ότι συμφωνούν μετ’ αυτών και ότι δεν είναι καθυστερημένοι. Μερικοί δε κληρικοί απέβαλον το ράσον, το γένειον και την ανδρικήν μορφήν των την μετέβαλον εις γυναικείαν, και ούτε αυτοί εντρέπονται, αλλ’ ούτε και η Ιερά Σύνοδος τους περιορίζει. Ελευθερίαν έδωκε και εις Λατινίδας να μεταλαμβάνουν ως επληροφορήθην εις τον Ναόν της Μητροπόλεως. Μη χειρότερα!! Σιγά σιγά, αφού συνιστούν σεβασμόν εις τον καρνάβαλον, φόβος υπάρχει να τον βάλουν και εντός της εκκλησίας. Και πολλά άλλα έχουν σκοπόν να ποιήσουν. Αλλ’ ο διασκεδάζων βουλάς άνομων, ο επιβλέπων επί την γην και ποιών αυτήν τρέμειν θα επιβλέψη και επ’ αυτούς και θα επιβρέξη επί τας κεφαλάς αυτών πυρ και θείον και πνεύμα καταιγίδος, και θλίψις και στεναχώρια παντί τω εργαζομένω το κακόν, Ιουδαίω τε πρώτον και Έλληνι και παντί ανθρώπω πάσης φυλής και καταστάσεως. Λοιπόν αυτοί οι μεγάλοι και τρανοί, οι ψευδώς τιτλοφορούμενοι ως αλάθητοι και παναγιώτατοι, φουσκωμένοι από εωσφορικήν υπερηφάνειαν, εχθροί της Ορθοδοξίας και των πιστώς ακολουθούντων την ορθόδοξον πίστιν και τας αποστολικάς και πατρικάς παραδόσεις, επόμενον να μας πολεμήσουν, να εξασκήσουν βίαν, αλλά ημείς να μένωμεν στερεοί εις την πί­στιν, να μη φοβηθώμεν εκ των αποκτεινόντων το σώμα, την δε ψυχήν μη δυναμένων. Ας ψάλλωμεν το. Μεθ’ ημών ο Θεός, γνώτε έθνη και ηττάσθε, ότι μεθ’ ημών ο Θεός… Ούτοι ως πομφόλυγες θέλουν διαλυθή και ωσεί χνους θέλουν ανεμολικνισθή και ωσεί σκεύη κεραμέως θέλουν συντριβή από τον κραταιόν και δυνατόν εν πολέμοις Κύριον της δόξης.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΣτΕ: Συνταγματικά και νόμιμα εκκλησιασμός και πρωινή προσευχή σε νηπιαγωγεία και δημοτικά

To Συμβούλιο της Επικρατείας, αποφάσισε ότι είναι νόμιμος ο εκκλησιασμός των μαθητών σε νηπιαγωγεία και δημοτικά, το ίδιο ισχύει και για την πρωινή προσευχή. Η Ολομέλεια του Ανώτατου Δικαστηρίου αποφάσισε μετά από αίτηση γονέων που ζητούσαν την ακύρωση του Προεδρικού Διατάγματος του 2017 για την «οργάνωση και λειτουργία νηπιαγωγείων και δημοτικών σχολείων» κατά το μέρος εκείνο με το οποίο προβλέπεται η τέλεση κοινής προσευχής μαθητών και εκπαιδευτικών των νηπιαγωγείων και των δημοτικών σχολείων, καθώς επίσης και κατά το σκέλος εκείνο με το οποίο προβλέπεται η δυνατότητα εκκλησιασμού των μαθητών στο πλαίσιο συγκεκριμένων εορτών.

Ο Προφήτης Ησαΐας

               Ο προφήτης Ησαΐας, ο μεγαλοφωνώτατος προφήτης της Παλαιάς Διαθήκης, ο πέμπτος ευαγγελιστής, ο τρίτος κατά χρονολογική σειρά προφήτης σύμφωνα με τη βιβλική ιστορία μετά τον Αμώς και τον Ωσηέ, έδρασε στην Ιερουσαλήμ κατά τον 8ο π.Χ. αιώνα, επί βασιλείας Ιωάθαμ, Άχαζ και Εζεκία. Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια γεγονός που αποσαφηνίζει την οικειότητα που είχε να απευθύνεται προς το βασιλιά.Η εποχή που προφήτεψε ο προφήτης Ησαΐας, του οποίου η προφητική δράση εκτείνεται επί μια πεντηκονταετία, ήταν μια κρίσιμη εποχή για τον ισραηλιτικό λαό τόσο σε πολιτικό όσο και σε θρησκευτικό επίπεδο. Η επικίνδυνη για τον ισραηλιτικό λαό επεκτατική πολιτική της Ασσυρίας υπό την ηγεσία του Τιγλάθ Πιλεσέρ Γ’ ανάγκασε το βασιλιά του Ιούδα Άχαζ όχι μόνο να μην προσχωρήσει στο συνασπισμό των δυνάμεων της Συρίας και της Παλαιστίνης οι οποίες είχαν ως σκοπό να ανακόψουν την επέλαση των Ασσυρίων, αλλά να δηλώσει υποταγή στον Ασσύριο βασιλιά και να οδηγήσει το βασίλειό του στην υποτέλεια. Η φιλοασσυριακή πολιτική του βασιλιά είχε ως επακόλουθο την ανέγερση ειδωλολατρικών βωμών στο βασίλειο του Ιούδα, την εισχώρηση αλλοτρίων θεοτήτων και την επικράτηση του θρησκευτικού συγκρητισμού με σκοπό την εξασφάλιση της εύνοιας του βασιλιά Μέσα σε αυτήν την απελπιστική για το λαό του Θεού κατάσταση εμφανίστηκε ο προφήτης Ησαΐας για να κρίνει αρχικά το βασιλιά τον πρώτο υπαίτιο γι αυτήν την κατάσταση και να κηρύξει προς το λαό μετάνοια και σωτηρία που θα παρασχεθεί μόνο από το Θεό.

«Δικτάτορες» της πένας, αποκαλούν δικτάτορα τον Ιωάννη Καποδίστρια…του Ελευθέριου Ανδρώνη

Σε μια εποχή όπου η ανάγκη για εθνική ανάταση, για ομοψυχία, για ενότητα, είναι κάτι παραπάνω από επιτακτική, εμφανίζονται εμετικές γνώμες και απόψεις που κινούνται αντίθετα προς αυτήν την κατεύθυνση.

Δικτάτορας ο Καποδίστριας..!

Άραγε υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που συνεχίζουν να αμφιβάλλουν για τις οργανωμένες προσπάθειες αποϊεροποίησης, των σημαντικότερων εθνικών προσωπικοτήτων της Ελληνικής ιστορίας;

Βλέπουμε πως το μηδενιστικό πνεύμα της εποχής μεγαλουργεί και ρέει άφθονο μέσα από επικοινωνιακούς «υπονόμους» που οδηγούν τα προπαγανδιστικά «περιττώματα», μέχρι τα μέσα ενημέρωσης στις τηλεοράσεις μας και τους υπολογιστές μας.

Ασυγκράτητη λασπολογία που στοχοποιεί  με στυγνό τρόπο ηγέτες –σύμβολα, αλλά και θεσμούς, εθνικές αξίες, ακόμα και ιερά μυστήρια.

Χαρά και φόβος. Από το βιβλίο, ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΤΕΧΘΗ ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ Ο ΚΥΡΙΟΣ του Σεβασμιωτάτου επισκόπου Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας κ.κ. Θεοκλήτου

                                                              Χαρά και φόβος

 

«Χαίρετε μη φοβείσθε»

Ματθ. 28, 9 - 10

 

Παρήγορος και γλυκύς ακούστηκε ο λόγος του Αναστημένου Κυρίου προς τις Μυροφόρες γυναίκες, οι οποίες έντρομες αλλά και χαρούμενες έτρεξαν να αναγγείλουν την Ανάσταση του Χριστού στους μαθητές «Χαίρετε μη φοβείσθε».

Γνώριζε ο Κύριός τους ότι οι προηγούμενες ημέρες είχαν γεμίσει την καρδιά τους με πολύ πόνο αλλά και φόβο. Η γυναικεία φύση είναι πιο αδύναμη και δειλή από αυτήν του ανδρός. Είναι πιο ευαίσθητη. Γι’ αυτό, μόλις ο Κύριος τις συναντά, τις παρηγορεί με το χαιρετισμό «Χαίρεται» και τις προτρέπει να αποτινάξουν τον φόβο, ο οποίος μέχρι τότε σκιάζεται τις καρδιές τους.

Όμως και οι μαθητές, παρά την ανδρεία φύση τους, φοβήθηκαν με τον θάνατο του Διδασκάλου τους. Διασκορπίστηκαν άτακτα μετά τη σύλληψη του Ιησού και τρομαγμένοι Τον εγκατέλειψαν μόνον στο Πάθος. Ακόμα και αυτός ο κορυφαίος Πέτρος δείλιασε και Τον αρνήθηκε τρις, παρά τις υποσχέσεις του, ότι θα έδινε τη ζωή του για τον Χριστό. Μόνον ο μικρός της ομάδος, ο Ιωάννης, παρέμεινε πιστός έως τέλους. Και παρ’ ότι είχαν περάσει τρεις ημέρες από την Σταύρωση και την Ταφή του Ιησού, οι μαθητές «διά τον φόβον των Ιουδαίων» (Ιωάν. 20,19) παρέμειναν συνηγμένοι στον υπερώον.

Πριν το Πάθος ο Ιησούς, πολλές φορές, προέτρεψε τους μαθητές Του να μην δειλιάσουν, να μην ταραχθούν εξαιτίας αυτών που θα γίνουν. Παράλληλα, ομίλησε στους μαθητές για την εναλλαγή της χαράς και της λύπης. Τους προειδοποίησε ότι η χαρά τους θα μετατραπεί σε λύπη για τον θάνατό Του και η λύπη θα μετατραπεί σε χαρά, που κανείς δεν θα μπορέσει να την αφαιρέσει, σε χαρά μόνιμη και αιώνια, που εκπηγάζει από την Ανάστασή Του. «Σε λίγο δεν θα με βλέπετε πια, αλλά και πάλι σε λίγο θα με δείτε… Σας βεβαιώνω πως εσείς θα κλάψετε και θα θρηνήσετε… αλλά θα σας ξαναδώ και θα χαρεί η καρδιά σας και τη χαρά σας κανείς δεν θα μπορέσει να σας την αφαιρέσει» (Ιωάν. 16, 16. 20,22).

«ΚΥΡΙΕ, ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΟΥΚ ΕΧΩ» (Κυρ. τοῦ Παραλύτου)

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ
 (ε΄ 1–15)

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἦν ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα. Ἔστι δὲ ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπὶ τῇ προβατικῇ κολυμβήθρα, ἡ ἐπιλεγομένη ἑβραϊστὶ Βηθεσδά, πέντε στοὰς ἔχουσα. Ἐν ταύταις κατέκειτο πλῆθος πολὺ τῶν ἀσθενούντων, τυφλῶν, χωλῶν, ξηρῶν, ἐκδεχομένων τὴν τοῦ ὕδατος κίνησιν. Ἄγγελος γὰρ κατὰ καιρὸν κατέβαινεν ἐν τῇ κολυμβήθρᾳ, καὶ ἐταράσσετο τὸ ὕδωρ· ὁ οὖν πρῶτος ἐμβὰς μετὰ τὴν ταραχὴν τοῦ ὕδατος ὑγιὴς ἐγίνετο ᾧ δήποτε κατείχετο νοσήματι. ἦν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ. τοῦτον ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς κατακείμενον, καὶ γνοὺς ὅτι πολὺν ἤδη χρόνον ἔχει, λέγει αὐτῷ· θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι; Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν· Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν· ἐν ᾧ δὲ ἔρχομαι ἐγώ, ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει. Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἔγειρε, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. Καὶ εὐθέως ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος, καὶ ᾖρε τὸν κράβαττον αὐτοῦ καὶ περιεπάτει. Ἦν δὲ σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. Ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι τῷ τεθεραπευμένῳ· σάββατόν ἐστιν· οὐκ ἔξεστί σοι ἆραι τὸν κράβαττον. Ἀπεκρίθη αὐτοῖς· ὁ ποιήσας με ὑγιῆ, ἐκεῖνός μοι εἶπεν· ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. Ἠρώτησαν οὖν αὐτόν· τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰπών σοι, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει; Ὁ δὲ ἰαθεὶς οὐκ ᾔδει τίς ἐστιν· ὁ γὰρ Ἰησοῦς ἐξένευσεν ὄχλου ὄντος ἐν τῷ τόπῳ. Μετὰ ταῦτα εὑρίσκει αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἴδε ὑγιὴς γέγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται. Ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἀνήγγειλε τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ.

Ἀπόδοση στὴν Νέα Ἑλληνική:
.     Τόν καιρό ἐκείνο, ἦτο ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων καὶ ἀνέβηκε ὁ Ἰησοῦς εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα. Ὑπάρχει δὲ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα κοντὰ εἰς τὴν πύλην τῶν Προβάτων μία δεξαμενή, ἡ ὁποία ὀνομάζεται Ἑβραϊστὶ Βηθεσδὰ καὶ ἡ ὁποία ἔχει πέντε στοές. Σ’ αὐτὲς ἤτανε ξαπλωμένος μεγάλος ἀριθμὸς ἀσθενῶν, τυφλῶν, χωλῶν, παραλυτικῶν, οἱ ὁποῖοι περίμεναν νὰ κινηθῇ τὸ νερό. Διότι ἕνας ἄγγελος κατέβαινε πότε – πότε εἰς τὴν δεξαμενὴν καὶ ἐτάρασσε τὸ νερό. Ἐκεῖνος λοιπὸν ποὺ ἔμπαινε πρῶτος, μετὰ τὴν ταραχὴν τοῦ νεροῦ, ἐθεραπεύετο ἀπὸ οἱονδήποτε νόσημα καὶ ἂν ὑπέφερε. Ὑπῆρχε ἐκεῖ ἕνας, ὁ ὁποῖος ἐπὶ τριάντα ὀκτὼ χρόνια ἤτανε ἄρρωστος. Ὅταν ὁ Ἰησοῦς τὸν εἶδε κατάκοιτον καὶ κατάλαβε ὅτι εἶχε ἤδη πολὺν χρόνον ἐκεῖ, τοῦ λέγει, «Θέλεις νὰ γίνῃς ὑγιής;».
.     Ἀπεκρίθη εἰς αὐτὸν ὁ ἀσθενής, «Κύριε, δὲν ἔχω ἄνθρωπον νὰ μὲ βάλῃ εἰς τὴν δεξαμενήν. Ὅταν τὸ νερὸ ταραχθῇ, καὶ ἐνῶ ἔρχομαι κατεβαίνει ἄλλος πρὶν ἀπὸ ἐμέ». Ὁ Ἰησοῦς τοῦ λέγει, «Σήκω ἐπάνω, σήκωσε τὸ κρεββάτι σου καὶ περπάτησε». Καὶ ἀμέσως ἔγινε ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος καὶ ἐσήκωσε τὸ κρεββάτι του καὶ περπατοῦσε. Ἡ ἡμέρα ἐκείνη ἦτο Σάββατον.
.      Γι’ αὐτὸ ἔλεγαν οἱ Ἰουδαῖοι εἰς τὸν θεραπευθέντα, «Εἶναι Σάββατον, δὲν σοῦ ἐπιτρέπεται νὰ σηκώσῃς τὸ κρεββάτι σου». Αὐτὸς τοὺς ἀπεκρίθη, «Εκεῖνος ποὺ μὲ ἔκανε ὑγιῆ ἐκεῖνος μοῦ εἶπε, «Σήκωσε τὸ κρεββάτι σου καὶ περπάτησε». Τότε τὸν ρώτησαν, «Ποιός εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ σοῦ εἶπε, «Σήκωσε τὸ κρεββάτι σου καὶ περπάτησε;» Αλλ’ ὁ θεραπευθεὶς δὲν ἤξερε ποιός εἶναι, διότι ὑπῆρχε πολὺς κόσμος εἰς τὸ μέρος ἐκεῖνο καὶ ὁ Ἰησοῦς ἐξέφυγε.
.    Ὕστερα τὸν εὑρῆκε ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸν ναὸν καὶ τοῦ εἶπε, «Ἰδές, ἔγινες ὑγιής, μὴ ἁμαρτάνῃς πλέον, διὰ νὰ μὴ σοῦ συμβῇ κάτι χειρότερον». Ἔφυγε ὁ ἄνθρωπος καὶ εἶπε εἰς τοὺς Ἰουδαίους ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι αὐτὸς ποὺ τὸν ἔκανε ὑγιῆ.

Ὁμιλία στὴν εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς Κυριακῆς τοῦ Παραλύτου (Ἰω. 5, 1-15) Ἀρχιμανδρίτου Φωτίου Ἰωακεὶμ

Περιερχόμενος ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς τὴ γῆ τῆς Παλαιστίνης, κηρύττοντας τὸ Εὐαγγέλιο τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν καὶ θεραπεύοντας «πᾶσαν νόσον ἐν τῷ λαῷ», ἔφθασε καὶ στὰ Ἱεροσόλυμα, στὴν Προβατικὴ Πύλη τοῦ τείχους τῆς ἁγίας τούτης πόλης. Ἡ πύλη ἐκείνη πῆρε τὸ ὄνομα ἀπὸ τὰ πρόβατα, ποὺ περνοῦσαν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πλένονταν πρὶν θυσιαστοῦν στὸν ναὸ τοῦ Σολομῶντος.

Ἡ κολυμβήθρα, ποὺ βρισκόταν ἐκεῖ κοντά, εἶχε γύρω της πέντε στοὲς καὶ ἐπονομάστηκε Βηθεσθά, ὄνομα ἑβραϊκό, ποὺ στὰ ἑλληνικὰ σημαίνει «οἶκος τοῦ ἐλέους». Πῆρε δὲ τὸ ὄνομα τοῦτο γιατὶ ἄγγελος Κυρίου κατερχόταν σ᾽ αὐτὴν κατὰ καιροὺς καὶ ἀνακινοῦσε τὸ νερό της καί, αὐτὸς ποὺ προλάμβανε νὰ ριχθεῖ πρῶτος μέσα στὸ νερό, γινόταν καλὰ ἀπ᾽ ὅποια ἀρρώστεια κι ἂν ἔπασχε. Ὁ βασιλιὰς Ἡρῴδης μάλιστα διασκεύασε τὶς πέντε αὐτὲς στοὲς σὲ μαρμάρινες δεξαμενές, ποὺ σώζονται μέχρι καὶ σήμερα. Στὸν χῶρο αὐτὸ κτίσθηκαν ἀργότερα ἐκκλησίες. Ἐπειδὴ λοιπὸν ἔλαβε τὴν ἰαματικὴ αὐτὴ χάρη ἡ κολυμβήθρα, πλῆθος ἀπὸ ποικιλότροπα πάσχοντες ἀσθενεῖς, τυφλούς, κουτσούς, παράλυτους κ.ἄ. ἦταν μονίμως συναθροισμένοι ἐκεῖ, καὶ ἀνέμεναν τὴν ἀγγελικὴ κίνηση τῶν ὑδάτων, γιὰ νὰ τύχουν τῆς ποθητῆς θεραπείας.

Λέμε ΟΧΙ στην επιβολή της «Σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης» από το Νηπιαγωγείο...!

Καλούμε τους γονείς:

Να αρνηθούν τη συμμετοχή των παιδιών τους σε αυτά τα προγράμματα,

Να μην επιτρέψουν στους «ειδικούς» εκπαιδευτές του Υπουργείου να γίνουν διαχειριστές της ζωής και των αξιών της δικής τους οικογένειας.

Να αναλάβουν οι ίδιοι να βοηθήσουν τα παιδιά τους, ήδη από τη γέννησή τους, ώστε να αναπτύξουν υγιή σεξουαλικότητα.

Να αγωνισθούν με όλα τα νόμιμα μέσα για να σωθούν τα παιδιά μας, οι οικογένειες, η Πίστη και η Πατρίδα μας, από τέτοιου τύπου καθοδηγητές και προγράμματα Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας.

Κι αν βγω απ’ αυτή τη φυλακή…του Νεκτάριου Δαπέργολα Διδάκτορος Ιστορίας

Κι αν βγω απ’ αυτή τη φυλακή, δεν θα έχουν τελειώσει οι δοκιμασίες. Μία μικρή ανάπαυλα θα είναι μόνο μέχρι την επόμενη μεγάλη πρόβα του νεοεποχίτικου πειράματος για τον παγκόσμιο έλεγχο. Για το φύτεμα του τρόμου, την καθολική υποταγή των συνειδήσεων, την προώθηση της «ανάγκης» μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης που θα εγγυάται δήθεν την ασφάλεια, την τάξη και την υγεία των λαών. Μία μικρή ανάσα μέχρι το επόμενο χτύπημα του ολοκληρωτικού φασισμού, που θα βάλει ένα ακόμη λιθάρι στο οικοδόμημα του οργουελικού εφιάλτη.

Κι αν βγω από αυτή τη φυλακή, τίποτε δεν θα είναι πια το ίδιο. Μόνο ο φόβος θα παραμείνει σχεδόν ολόιδιος. Που θα συνεχίσει να πλανάται ολόγυρά μας, τρεφόμενος πάντα από τα στημένα ΜΜΕ. Μαζί με την ξεδιάντροπη κοροϊδία κι εξαπάτηση από το ελληνοφοβικό και ξεπουλημένο πολιτικό προσωπικό της δύσμοιρης αποικίας, που επίσης θα συνεχιστεί χωρίς προσχήματα. Για λίγο τουλάχιστον ακόμη. Γιατί όλη αυτή η ζοφερή σύναξη των αλαστόρων, μαζί με τα κάθε λογής δεκανίκια και τους καθεστωτικούς λακέδες της, έχει φορτώσει πάνω της αυτές τις βδομάδες ένα απίστευτο επιπλέον βάρος αμαρτιών. Οι μέρες τους είναι μετρημένες. Για πόσο όμως ακόμη θα συνεχίσουν να βασανίζουν τις ζωές μας, αυτό κανείς ακόμη δεν μπορεί να το πει.

Η Οσία Σοφία της Κλεισούρας και το θαύμα των Χαιρετισμών

Η προσφάτως ανακηρυχθείσα Αγία της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, η Αγία Σοφία,η ασκήτρια της Κλεισούρας,είχε σε πολύ μεγάλη ευλάβεια την Υπεραγία Θεοτόκο !
Μόλο που κατα την θύραθεν παιδεία ήταν αγράμματη, ήταν πλούσια στην παδεία του Κυρίου, και γνώριζε από καρδίας πολλές προσευχές εκ των οποίων ιδιαίτερα αγαπούσε τους Χαιρετισμους της Παναγιας μας!

Όσοι την γνώρισαν αναφέρουν ότι συχνά την άκουγαν να σιγοψιθυρίζει κάτι, και όσοι με παρρησία ή και με άδολη αφέλεια την ρωτούσαν τι λέει, η Γερόντισσα με χαρά τους απαντούσε “Τους Χαιρετισμούς , παιδ ί α, τους Χαιρετισμούς της Πανα ί ας μας !”

 Ένα από τα διακονήματα της ήταν και το ανάβει τα καντήλια στα ξωκκλήσια πέριξ της Ιεράς Μονής όπου εγκαταβίωνε !
Μία ημέρα λοιπόν ξεκίνησε με μία ευλαβή πνευματική της θυγατέρα και ανέβηκαν 300 μέτρα σε μία απότομη πλαγία πάνω από την Μονή, για να ανάψουν τα καντήλια στο Ιερό Παρεκκλήσιο της Αγίας Τριάδος
Αφού λοιπόν άναψαν τα καντήλια, σκούπισαν το ξωκκλήσι και θυμίασαν πήραν βιαστικά το δρόμο της επιστροφής μιας και τα απειλητικά μαύρα σύννεφα στον ορίζοντα προμήνυαν σφοδρή καταιγίδα

Με το που βγηκαν από το Παρεκκλήσιο η Αγία Σοφία της Κλεισούρας ξεκίνησε να απαγγέλει – όπως ήταν εξάλλου η συνήθεια της - τους Χαιρετισμους της Θεοτοκου

Η καταιγίδα δεν άργησε να ξεσπάσει.Και ήταν όντως σφοδρή.Νεροποντή με χοντρό χαλάζι!

Και όμως !Οι Χαιρετισμοι της Παναγιας μας έκαναν πάλι το θαύμα τους!

 Η καταρρακτώδης βροχή και το χαλάζι δεν άγγιξαν την Αγία Σοφία της Κλεισούρας και την κοπέλα που την συνόδευε

Ούτε μία σταγόνα δεν έπεσε πάνω τους !

Και ενώ γύρω τους εμαίνετο η καταιγίδα, η Αγία Σοφία και η κοπέλα επέστρεψαν στεγνές στο Μοναστήρι, απαγγέλοντας με το στόμα τους τους Χαιρετισμους της Παναγιας μας

Η ορθόδοξη Πίστη μας του Αρχιμ. Επιφανίου Κ. Χατζηγιάγκου (4ο κεφ)

4. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

 

Ἡ δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου

Ἀφοῦ ὁ Θεὸς ἔπλασε ὅλα τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα, δημιούργησε τὴν ἕκτη μέρα τελευταῖο τὸν ἄνθρωπο. Τὸν δημιούργησε μ’ ἕνα ἰδιαίτερο τρόπο. Πῆρε χῶμα ἀπὸ τὴ γῆ καὶ ἔπλασε τὸ σῶμα του. Στὴ συνέχεια φύσηξε στὸ πρόσωπό του «πνοὴν ζωῆς» (Γέν. 1,26· 2,7). Οἱ δύο αὐτὲς πράξεις φανερώνουν ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἀποτελεῖται ἀπὸ δύο συστατικά· σῶμα καὶ ψυχή.

Μὲ τρόπο ἰδιαίτερο δημιούργησε καὶ τὴ γυναίκα. Κοίμησε τὸν Ἀδὰμ καὶ πῆρε μιὰ ἀπὸ τὶς πλευρές του, ἀπὸ τὴν ὁποία ἔπλασε τὴν Εὔα (βλ. Γέν. 2,21-22). Μ’ αὐτὸ δείχνει, ὅτι ἡ γυναίκα εἶναι τῆς ἰδίας οὐσίας καὶ φύσεως μὲ τὸν ἄνδρα. Δὲν εἶναι κατώτερο πλάσμα, ὅπως ἔλεγαν κάποιοι ἀρχαῖοι φιλόσοφοι.

Τὸ ὅτι πῆρε ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ Ἀδὰμ φανερώνει τὴν ἰσότητα ποὺ ἔχει ἡ γυναίκα μὲ τὸν ἄνδρα. Ἡ γυναίκα προῆλθε ἀπὸ τὸ μέρος τῆς καρδιᾶς, γεγονὸς ποὺ δείχνει τὴν ἀγάπη ποὺ πρέπει νὰ ἔχει ὁ ἄνδρας σ’ αὐτήν. Τέλος, ἔκανε μόνο μία γυναίκα γιὰ τὸν ἄνδρα· μ’ αὐτὸ ὁ Θεὸς ἀποκλείει τὴν πολυγαμία.