Ο θάνατος μας είναι οι φαντασιώσεις μας. Οι προσδοκίες που χτίζουμε καθημερινά, για κάθε τί μεγάλο και κάθε τί μικρό.
Το γεγονός ότι αφηνόμαστε έρμαια των συναισθημάτων μας.
Το γεγονός ότι αφήνουμε τις σκέψεις να μπαινοβγαίνουν μέσα-έξω στο μυαλό, χωρίς κανένα έλεγχο, χωρίς κανένα ‘’στοπ’’.
Ο θάνατος μας είναι οι φαντασιώσεις μας…
Ξέρεις τί είναι οι φαντασιώσεις;
Μια ‘’ψυχολογική εκπόρνευση’’ όλης μας της ύπαρξης.
Για να μην χρειαστεί να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα, παραμυθιάζουμε τον εαυτό μας σε βολικά ψέματα που χαϊδεύουνε το νου μας.
Ο θάνατος μας είναι οι φαντασιώσεις μας…
Μας είπανε από μικρούς, ότι πρέπει να αγαπάμε τον εαυτό μας, αλλά εμείς καταλήξαμε να αγαπάμε τον εαυτούλη μας.
Άλλο το όμως ‘’φροντίζω’’ και άλλο το ‘’νταντεύω’’.
Και οι φαντασιώσεις είναι ντάντεμα…
Χείριστης μορφής.
Ο θάνατος μας είναι οι φαντασιώσεις μας. Οι προσδοκίες που χτίζουμε καθημερινά, για κάθε τί μεγάλο και κάθε τί μικρό.
Πλάθουμε ένα κάποιο μέλλον μέσα στο μυαλό οι άνθρωποι και γινόμαστε πρόθυμα δούλοι του, θυσιάζοντας το τώρα…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου