Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2021

Καλάβρυτα 13 Δεκεμβρίου 1943 : Το ατιμώρητο έγκλημα και η σύγχρονη Ύβρη.

 


Θεοφάνης Μαλκίδης


  "Από το πρωί δεν είχαμε βάλει τίποτα στο στόμα μας. Παιδιά είμαστε. Τότε η Κελαηδήτενα  που της σκότωσαν τρία παιδιά και τον άντρα της, προσφέρθηκε να μας δώσει. Πήρα στα χέρια το ψωμί. Στη μια γωνιά ήταν βρεμένο. Άρχισα να το τρώω με βουλιμία. Τότε κατάλαβα. Ανατρίχιασα.  Κοκκάλωσα.

Ήταν βρεμένο και ποτισμένο από το αίμα των σκοτωμένων.

Κοινώνησα από τη θυσία τους. Αυτή τη μεταλαβιά δε θα την ξεχάσω".

Αρχιμανδρίτη Θεοκλήτου Φεφέ. Καλάβρυτα 13 Δεκεμβρίου 1943.

Ένα από μεγαλύτερα εγκλήματα της Ναζιστικής Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, υλοποιήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1943  όταν η  Βέρμαχτ σκότωσε σχεδόν όλους τους άνδρες κατοίκους των Καλαβρύτων.

Ποῖος θὰ σαλπίση τὴν ἐπιστροφὴν τῶν πιστῶν εἰς τοὺς Ἱεροὺς Ναούς;

 


Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Οἱ εὐσυνείδητοι καὶ εὐαίσθητοι πνευματικὰ κληρικοὶ βιώνουν δυσάρεστες καταστάσεις ἀπὸ τὴν ἐρήμωση τῶν Ἱερῶν Ναῶν λόγῳ τοῦ κορωνοϊοῦ καὶ τῶν ἀντιεκκλησιαστικῶν μέτρων, ποὺ ἐπέβαλε ἡ κυβέρνηση. Οἱ ἄνθρωποι ἔχουν πανικοβληθεῖ ἀπὸ τὰ ὅσα προπαγανδιστικὰ μεταδίδονται ἀπὸ τὰ Μ.Μ.Ε., ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ ἀστυνομικὰ μέτρα ποὺ λαμβάνονται καὶ τὰ παράλογα πρόστιμα ποὺ ἐπιβάλλονται.

«Πίστευε και μη φοβού…»: Ένα πνευματικό τέκνο του αγίου Ευμενίου

 Μη με ρωτάς και ξαναρωτάς “τι θα γίνει;”… Η μετάνοιά μας είναι ελάχιστη. Το ζητούμενο είναι η σωτηρία σ’ ένα λαό που κατάντησε πιο κάτω και από τα άλογα ζώα… Είναι αποίμαντος, ακατήχητος ο λαός και οι ποιμένες του θα δυσκολευθούν πολύ όταν αντικρύσουν τον «Ποιμένα των προβάτων Τον Μέγαν». Έχει σχέδιο ο Χριστός, αλλά το ζητούμενο είναι να μάθουμε να αγωνιζόμαστε φιλότιμα, να τον εμπιστευόμαστε πραγματικά, όχι να μάθουμε εκ των προτέρων το σχέδιό του, για να έχουμε ασφάλεια κοσμικού τύπου στον αγώνα μας και να αντιμετωπίζουμε με άνεση την δυσκολία, επειδή θα θεωρούμε ευτυχές εκ των προτέρων το αποτέλεσμα και επειδή θα ξέρουμε την ημερομηνία λήξεως του πειρασμού. Ο Θεός θέλει να δυναμώσει τους δικούς του. Να τους μάθει να παλεύουν κάθε μέρα φιλότιμα και ανυποχώρητα, ακριβώς γιατί θα εμπιστεύονται την πρόνοιά του και δεν θα φοβούνται τίποτα. «Ψήσιμο» κάνει ο Θεός στους δικούς του, τους ωριμάζει, οιστρηλατεί τον χαρακτήρα τους, ενεργοποιεί την πίστη τους, την αξιολογεί κιόλας, χαλυβδώνει το αγωνιστικό φρόνημά τους. Δεν θέλει γκρινιάρηδες, φοβικούς και ανασφαλείς πιστούς ο Χριστός μας. Δεν του αρέσουν τα χλιαρά νερόβραστα «φαγητά». Τα θέλει θερμά ή τα προτιμά κρύα, γιατί τα κρύα, ίσως, κάποτε, συνειδητοποιήσουν την ανοστιά που έχει η ψυχρότητά τους και αναζητήσουν φιλότιμα την ποιοτική θερμότητα… Εάν μετρήσουμε μέσα σε ολόκληρη την Αγία Γραφή ποια εντολή συναντάμε γραμμένη πιο πολλές φορές από τις άλλες, θα μας αλλάξει τον τρόπο που ζούμε και σκεφτόμαστε.


Δεν είναι ούτε η εντολή του “Μη κλέψεις” ούτε του “Μη φονεύσεις”.

Είναι το “Μη φοβού”. Μην φοβάσαι.

Και ξέρετε πόσες φορές είναι γραμμένη;

365, μια κάθε μέρα!

Ξεκίνα την μέρα σου με προσευχή και ανέθεσε την όλη, στα χέρια του δημιουργού σου και… πες: “Άντεξα σήμερα; Αύριο έχει ο Θεός”! Εκείνος γλυκύτατα μας λέει συνεχώς. “Αφού παιδί μου με θεωρείς πατέρα, δημιουργό, κυβερνήτη και Θεό σου, δεν θέλω να επενδύεις πουθενά αλλού, μόνο στη δική μου παρουσία στη ζωή σου. Εσύ θα προσπαθείς σύμφωνα με τις εντολές μου να ζεις και να κάνεις το ανθρωπίνως δυνατόν κάθε ημέρα, χωρίς ανασφάλεια και άγχος! Αυτά τα δύο, ούτε σαν λέξεις δεν μου αρέσουν. Γι΄αυτό λοιπόν, ακολούθα την βασική εντολή μου: «Πίστευε και μη φοβού…»“.

ΤΑΧΤΣΟΓΛΟΥ ΚΑΛΛΙΟΠΗ : ΟΛΑ ΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΑΙ

 


(Ἀχιλλέας Παράσχος 1838-1895)

Ὅλα προσεύχονται, καὶ γῆ καὶ οὐρανός κι ἀστέρια

Καὶ τὰ πουλιά ποὺ ἔχουνε στὰ σύννεφα λημέρια,

Καὶ ὅσα ἔχουνε ζωὴ κι ὅσα ζωὴ δὲν ἔχουν,

Κι ἐκεῖνα ὅπου ἕρπουνε, κι ἐκεῖνα ὅπου τρέχουν !

Ὅλα προσεύχονται ! τῆς γῆς τὸ ταπεινὸ χορτάρι

Ὁ ἥλιος ὁ περήφανος, τὸ ἀργυρὸ φεγγάρι

Ἡ θάλασσα, οἱ ῥύακες, τὸ δάσος καὶ ἡ βρύση,

Δὲν ἀπομένει τίποτε χωρὶς νὰ προσκυνήσει

Καὶ δίχως νὰ προσευχηθῇ στοῦ κόσμου τὸν Πατέρα !

Προσεύχεται καὶ ἡ νυχτιά, προσεύχεται κ’ ἡ ‘μέρα,

Κι ἡ φλόγα ποὺ σηκώνεται ἀπάνω κι ἀναβαίνει,

Ὅταν στὰ ἔρημα βουνά, φτωχὸ βοσκὸ ζεσταίνει.

Προσεύχεται κι ὁ οὐρανός σὰν ἔχει καλοσύνη,

Κι ὁ ἥλιος ὅταν σ’ ἄρρωστο ζωὴ καὶ ζέστη δίνει

Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2021

π. Συμεών Κραγιοπούλου (†) Πνευματικὰ Μηνύματα 2021

 


ΙΠΠΟΤΕΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ (18. Σ΄ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΒΑΡΔΑ)

 ΙΔΡΥΜΑ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ


Γεώργιος Χ. Μόδης

Εκλεκτά Διηγήματα: 18. Σʼ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΒΑΡΔΑ


Βαρύς, βαρύτατος ήταν ο χειμώνας τον Δεκέμβριο 1906 στο Ράκοβο (Κρατερό). Βρίσκεται το χωριό ψηλά σε μιαν πλαγιά στο Περιστέρι. Χιόνια πολλά και πάγοι το σκέπαζαν. Όλοι οι κάτοικοι του έστεκαν κλεισμένοι στα σπίτια, κοντά στις σόμπες και στα τζάκια, και τα ζώα στους στάβλους.

Ωστόσο πρόβαλε ξάφνου στο χωριό ένας λόχος χακηφόρων «κυνηγών» (αβτζή ταμπόρ). Δεν έρχονταν απʼ τον κανονικό δρόμο, μα πάνω απʼ την πάνω μεριά του χωρίου, για νʼ αποκλείσουν διαφυγή των ανταρτών προς το βουνό. Ήξευραν ότι φύλαγαν χωρικοί, άντρες και γυναίκες, άγρυπνοι τον κανονικό δρόμο, όταν υπήρχε σʼ ένα χωριό ανταρτικό σώμα.

π. Συμεών Κραγιοπούλου (†) Πνευματικὰ Μηνύματα 2021

 


Ἑρμηνεία στὸ Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς ΙΑ΄ Λουκᾶ ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ π. Αὐγουστῖνου ''ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ''

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ ΛΟΥΚΑ

Ἐφ. 5, 8-19


Ἔλεγχος

«Καὶ μὴ συγκοινωνεῖτε τοῖς ἔργοις

τοῖς ἀκάρποις τοῦ σκότους,

μᾶλλον δὲ καὶ ἐλέγχετε»

(Ἐφ. 5, 11)


    ΣΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί μου, σήμερα ὡς Ἀπόστολος διαβάστηκε ἕνα κομμάτι ἀπὸ μιὰ ἐπιστολὴ ποὺ ἔστειλε ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στοὺς χριστιανοὺς τῆς Ἐφέσου. Τί ἦταν αὐτὴ ἡ Ἔφεσος; Ἦταν μιὰ ἀπὸ τὶς πιὸ μεγάλες πόλεις τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Ἡ Ἔφεσος ἦταν χτισμένη ὄχι μακριὰ ἀπʼ τὴ θάλασσα καὶ γιʼ αὐτὸ εἶχε γίνει πόλις ἐμπορική. Κίνησις μεγάλη, λεφτὰ πολλά. Καὶ ὅπου πολλὰ λεφτά, ἐκεῖ καὶ οἱ κοινωνίες διαφθείρονται. Ἀν ζοῦσε κανεὶς τὴν ἐποχὴ ἐκείνη, θὰ ἔβλεπε ὅτι ἡ Ἔφεσος ἦταν γεμάτη ἀπὸ ταβέρνες καὶ σπίτια ἁμαρτωλά. Κρασί, γυναῖκες ἁμαρτωλές, γλέντια, πορνεῖες, μοιχεῖες, ὄργια. Σʼ αὐτὴ τὴν ἁμαρτωλὴ καὶ ἄσωτη ζωὴ ζοῦσαν οἱ κάτοικοι τῆς Ἐφέσου. Σʼ αὐτὴ τὴν κατάστασι πολὺ τοὺς ἐνίσχυε ἡ θρησκεία τους. Καὶ ἡ θρησκεία τους ἦταν ἡ εἰδωλολατρία. Οἱ θεοί τους ἦταν κι αὐτοὶ ἄσωτοι καὶ διεφθαρμένοι. Ἦταν θεοὶ χειρότεροι ἀπʼ τοὺς ἀνθρώπους. Οἱ θεοί τους ἔκλεβαν, μεθοῦσαν, ἀπατοῦσαν γυναῖκες. Κι ἀφοῦ οἱ θεοί τους ἦταν τέτοιοι, φανταστῆτε τί ἦταν οἱ ἀνθρωποι. Ὅλοι ζοῦσαν καὶ στὴ διαφθορά. Σὰν τὰ ζῷα. Χειρότερα ἀπʼ τὰ ζῷα.

Ἡ Κατὰ Θεὸν Ὑπακοή - Συνέντευξη μὲ τὸν π. Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη - Μέρος Β'

 

 

https://youtu.be/eWpP0k1-FeM

πηγή: https://trelogiannis.blogspot.com/

Δημήτρης Νατσιός : «Επιστήμη επιστημών και τέχνη τεχνών» η ανατροφή των παιδιών


Μιας και περίσσεψαν τα φαινόμενα νεανικής βίας, ας δούμε τι γινόταν στο παρελθόν μας, που πάντα διδάσκει με την επικαιρότητά του. Ας αρχίσουμε με την Πονεμένη και Αγιασμένη Ρωμιοσύνη, το Βυζάντιο.

Στην χιλιόχρονη Ρωμανία η ανατροφή των παιδιών κατέχει κυρίαρχο ρόλο. Στόχος δεν είναι μόνον ο καλός καγαθός πολίτης, αλλά ο πολίτης του ουρανού, ο ουρανοπολίτης, ο άγιος. Η ανατροφή είναι η υψηλοτέρα τέχνη. «Τω όντι γαρ αύτη μοι φαίνεται τέχνη τις είναι τεχνών και επιστήμη επιστημών, άνθρωπον άγειν, το πολυτροπώτατον και ποικιλώτατον ον», λέει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Οι Πατέρες της Εκκλησίας κατανοώντας τις δυσκολίες ανατροφής των παιδιών γράφουν πλήθος συγγραμμάτων, όπου παιδαγωγούν, συμβουλεύουν, νουθετούν γονείς και παιδιά. Η δροσιά και η επικαιρότητα των παρατηρήσεών τους είναι εκπληκτική. Θα περιοριστούμε εδώ σε λίγα χρυσά ρήματα του αγίου Ιωάννη του Χρυσόστομου, του «θεμέλιου λίθου του καινού Ελληνισμού» κατά τον ιστορικό του 19ου αιώνα Σπ. Ζαμπέλιο. Στο έργο του «πώς πρέπει οι γονείς ν’ αναθρέφουν τα παιδιά τους» γράφει τα εξής θαυμάσια. Ξεκινά με μια μεγάλη αλήθεια: «Δεν κάνει τον άνθρωπο γονέα – πατέρα ή μητέρα – το γεγονός και μόνο ότι συνετέλεσε να γεννηθεί παιδί, αλλά να το διαπαιδαγωγήσει σωστά». Τα παιδιά δεν είναι κτήμα μας να τα κάνουμε ό,τι θέλουμε ή να βγάζουμε τις δικές μας απωθημένες επιδιώξεις. Το μόνο που μας ανήκει είναι η διαπαιδαγώγησή τους. Η διαπαιδαγώγηση είναι όμως δύσκολο πράγμα. Οι γονείς αγχώνονται. Θέλουν να είναι τέλειοι. Τέτοιοι δεν υπάρχουν. Πολλές φορές ο γονέας (ή ο δάσκαλος) πέφτει σε σφάλματα ή κάνει λάθη απέναντι στα παιδιά. Ζητάμε συγγνώμη. Η συγγνώμη από τα παιδιά τα διδάσκει τρία πολύτιμα μαθήματα.