Είναι ύβρις να απολυμαίνονται οι ναοί» | 13/05/2020 | ΕΡΤ π.Στυλιανού Καρπαθίου

Ὀφειλόμενη ἀπάντηση στὸν Καθηγητὴ Ἠλία Μόσιαλο,γράφει ὁ Καθηγητὴς Χρῆστος Κ. Οἰκονόμου τ. Πρόεδρος καὶ Κοσμήτορας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς ΑΠΘ, Πρόεδρος Τμήματος Θεολογίας Πανεπιστημίου Λευκωσίας

1. Οἱ ἄστοχες παρεμβάσεις ἀθέων καὶ ἀθεολόγητων «ἐπιστημόνων».

Εἶναι βασικὸ ἀξίωμα τῆς ἐπιστημονικῆς δεοντολογίας ὁ κάθε ἐπιστήμονας νὰ ἀσχολεῖται μὲ τὸ γνωστικό του ἀντικείμενο. Διαφορετικὰ ἡ εἰσπήδηση στὸν χῶρο ἄλλης ἐπιστήμης γελοιοποιεῖ τὸν ἐρευνητή, ὅπως στὴν περίπτωση τοῦ Καθηγητῆ Πολιτικῆς της Ὑγείας κ. Ἠλία Μόσιαλου, ὁ ὁποῖος ἀποφαίνεται ἀντιεπιστημονικά, ἀθεολόγητα, ἀναρμόδια, ἄκαιρα καὶ ἄστοχα σὲ θέματα τῆς ἐπιστήμης τῆς Θεολογίας, στοχοποιώντας ἀκόμη καὶ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀμερικῆς, κακοβούλως καὶ ἀνευθύνως.

Ἕνας, κατὰ τὰ ἄλλα, ἀξιόλογος ἐπιστήμονας στὸ εἶδος του, κ. Μόσιαλε, πῶς συμπεριφέρεται μὲ πλήρη ἀντιεπιστημονικὴ δεοντολογία καί, ἐνδεχομένως, μὲ βάση τὴν ἰδεολογική του στράτευση;

Πῶς ἀποφαίνεστε γιὰ τὸ πιὸ σοβαρὸ θέμα τῆς Ἐκκλησίας, τὴ θεία Εὐχαριστία, καὶ τὸ ἀποκορύφωμα τῆς πνευματικῆς ζωῆς τοῦ κάθε χριστιανοῦ, ποῦ εἶναι ἡ θεία Κοινωνία, μὲ τόση ἀνευθυνότητα;

Δὲν εἶναι ντροπή, κ. Μόσιαλε, νὰ μὴ γνωρίζεις κάτι ποῦ ἀνήκει στὴν ἐπιστήμη ποῦ ἐρευνοῦν ἁρμόδιοι ἐπιστήμονες καθηγητὲς τῆς Θεολογίας; Πολλοὶ ἀπ’ αὐτούς, ὅπως στὴν περίπτωσή μας, ὁ γράφων ἔχει ἀντίστοιχη μὲ ἐσᾶς σταδιοδρομία.

Έι, εσύ, γυναίκα… Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος Ψυχολόγος M.Sc

                                          

Δε θέλω να είσαι δυνατή. Θέλω να είσαι ανθρώπινη…

Θέλω να σπας. Να κλαις. Να βγάζεις αυτά που έχεις μέσα κρατημένα. Να παίρνεις το χρόνο σου όταν το χρειάζεσαι. Να ξαποσταίνεις.

Δε θέλω να είσαι τέλεια. Θέλω να είσαι ανθρώπινη.

Μη προσπαθείς να αποδείξεις τίποτα σε κανέναν. Κάνε χωρίς άγχος, χωρίς πίεση ό,τι καλύτερο μπορείς και άσε στο Θεό τα άλλα.


Δε θέλω να έχεις απάντηση στα πάντα. Δεν το απαιτώ. Θέλω να είσαι ανθρώπινη.

Και άμα δεν ξέρεις θα ρωτήσεις και θα μάθεις. Όπως όλοι. Με το καιρό έρχεται η γνώση και η σοφία. Καμία δεν γεννήθηκε έτοιμη μάνα, σύζυγος, εργαζόμενη ή ό,τι άλλο έχεις επωμιστεί.


Ανθρώπινη να είσαι. Ανθρώπινη.

Να πέφτεις και να σηκώνεσαι ξανά, να γελάς, να κλαις να νιώθεις. Στα λάθη σου να μην απογοητεύεσαι, να μετανοείς και να ζητάς συγγνώμη. Στα καλά να χαίρεσαι και να προσκαλείς και άλλους στη χαρά σου. Να μην ζορίζεις παραπάνω από ότι αντέχουν σώμα και ψυχή…

Να κάνεις χωρίς άγχος, σήμερα, ό,τι καλύτερο μπορείς και να αφήνεις στο Θεό τα άλλα.



Χριστός Ανέστη.



Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Ψυχολόγος M.Sc.

Τό βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως ἐστώς ἐν τόπῳ ἁγίῳ! τοῦ κ. Δημ. Κ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου

Σέ προηγούμενο ἄρθρο μας, ὑπό τόν τίτλο " Ὁ πιστός λαός δέν θά ἀντέξει ἄλλη ἐκκλησιαστική μειοδοσία!" καί σέ δραματικούς τόνους ἀπευθύναμε ἔκκληση ἐν ὄψει τῆς τελικῶς συνεδριασάσης τήν 12η Μαΐου τρέχοντος ἔτους Διαρκοῦς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, προκειμένου νά ἀνασχεθεῖ τό σκάνδαλο τό ὁποῖο μέ τίς προηγούμενες ἀποφάσεις του τό ἐν λόγῳ ἐκκλησιαστικό ὄργανο προεκάλεσε στίς συνειδήσεις τῶν πιστῶν.

Τῆ παροτρύνσει ἀδελφῶν καί φίλων ἀναγνωστῶν τῶν ταπεινῶν κειμένων μας, τό ἐν λόγῳ ἄρθρο μας ἀπεστάλη ἠλεκτρονικῶς πρός ὅλα τά μέλη τῆς Διαρκοῦς Συνόδου τῆς τρεχούσης περιόδου καί συνθέσεως. Ὡς ἀπεδείχθη ἐκ τῶν ἀποφάσεων τῆς συγκεκριμένης Συνεδριάσεως, οἱ ἀποδέκτες του "ἀγρόν ἠγόρασαν" περιφρονήσαντες ὄχι ἀσφαλῶς (μόνον) τίς ἐπισημάνσεις τοῦ ἡμετέρου ἐλαχίστου ἄρθρου, ἀλλά τήν ποικίλως καί πανταχόθεν ἐκφρασθεῖσα σχετικήν κραυγή ἀγωνίας καί διαμαρτυρίας τοῦ πιστοῦ λαοῦ.

Ἔτσι, τό ἀρχικό ἔγκλημα καθοσιώσεως ὁλοκληρώθηκε καί ἐπισφραγίσθηκε διά τῆς νέας ἀποφάσεως τῆς Διαρκοῦς Συνόδου, ἡ ὁποία ἐπιβεβαίωσε ὅτι οἰκεία βουλήσει καί πεποιθήσει συμμορφώνεται πρός τίς ἀντισυνταγματικές καί ἀντορθόδοξες ἐντολές καί ὑποδείξεις τῆς Κρατικῆς ἐξουσίας, ἐν ὀνόματι τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς ὑγειονομικῆς κρίσεως ἐκ τῆς ἐνσκηψάσης (λεγομένης) πανδημίας τοῦ Κορωνοϊοῦ, ὅσον ἀφορᾶ στήν ἄσκηση τῆς Θείας Λατρείας καί γενικότερον τήν ἐκκλησιαστική ζωή κατ' αὐτήν τήν περίοδον.

Ὁ κάθε Ἱερός Ναός ἀπό τήν ἡμέρα τῶν Ἐγκαινίων μέχρι καί τήν συντέλεια τοῦ κόσμου παραμένει Ἅγιος καί ἰατρεῖο καί καταφυγή ἀσθενῶν

Η συγκεκριμένη Ευχή (και άλλες τόσες) διαβάζετε από Αρχιερέα την ημέρα των Εγκαινίων του Ιερού Ναού. 

Νομίζω ότι εάν προσέξουμε τα λόγια θα δούμε ότι ο κάθε Ιερός Ναός από την ημέρα των Εγκαινίων μέχρι και την συντέλεια του κόσμου παραμένει Άγιος και ιατρείο και καταφυγή ασθενών. Τώρα θα μου πείτε γιατί κλείσαμε το Πνευματικό Νοσοκομείο αφού τώρα το έχουμε ανάγκη; Δυστυχώς δεν ξέρουμε και δεν μπορούμε να σας απαντήσουμε.

Πηγή:https://hristospanagia3.blogspot.com/

Ανεπιθύμητος ο αιρεσιάχης Πάπας Φραγγίσκος σε Ελλάδα και Κύπρο, του π. Άγγελου Αγγελακόπουλου

Αναδημοσίευση από:https://aktines.blogspot.com

Πικρότατες ἐντυπώσεις προκαλεῖ ἡ εἴδηση γιά ἀναζωπύρωση τοῦ ἐνδιαφέροντος γιά τήν ἐπερχόμενη ἐπίσκεψη τοῦ ἀντιχρίστου καί αἱρεσιάρχου Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου Α΄ στήν Ἑλλάδα καί τήν Κύπρο.

Γιαμαρέλλου Ε : Δεν θα κολλήσει κορωνοϊό όποιος κοινωνήσει - Προφυλάσσει την υγεία (από την εκπομπή του ΣΚΑΙ Αταίριαστοι)

Κωνσταντίνος ὁ Μέγας καί ἡ ἱστορική ἀλήθεια, (†) π. Γ. Δ. Μεταλληνοῦ

Ἡ σωστὴ χρήση τῶν πηγῶν

Εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ στάση τῶν ἱστορικῶν ἀπέναντι στὸ Μέγα Κωνσταντῖνο εἶναι ἀντιφατική. Γιὰ ἄλλους ὑπῆρξε μέγα αἴνιγμα ἢ στυγνὸς δολοφόνος καὶ καιροσκόπος, γιὰ ἄλλους δέ, τὸ μέγα θαῦμα τῆς ἱστορίας. Αὐτὸ συμβαίνει διότι ἐπικρατοῦν συνήθως ἰδεολογικὰ κριτήρια καὶ παραταξιακὲς ἐκτιμήσεις ἐρήμην τῶν πηγῶν. Ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα ἐγκλήματα στὸ χῶρο τῆς ἱστορίας, ποὺ ὁδηγεῖ αὐτόχρημα στὴν αὐτοκατάργηση τοῦ ἱστορικοῦ καὶ τῶν ἐρευνῶν του, εἶναι ἡ χρησιμοποίηση τῆς ἱστορίας μὲ ὁποιεσδήποτε διασκευὲς τῆς κατὰ τὸ δοκοῦν, ὥστε νὰ χρησιμοποιεῖται γιὰ νὰ ἀποδειχθοῦν πράγματα ποὺ ἱστορικὰ δὲν θεμελιώνονται. Ἕνα ἄλλο ἐπίσης πρόβλημα εἶναι ὄχι μόνον ἡ ἰδεολογικὴ χρήση τῆς ἱστορίας καὶ τῶν πηγῶν ἀκόμη, ἀλλὰ εἶναι καὶ ὁ ἱστορικὸς ἀναχρονισμός. Νὰ ἐπιχειροῦνται δηλαδὴ ἑρμηνευτικὲς προσβάσεις στὰ ἱστορικὰ γεγονότα καὶ στὰ ἱστορικὰ πρόσωπα μέσα ἀπὸ κρίσεις καὶ προϋποθέσεις τοῦ παρόντος, τοῦ ὁποιουδήποτε παρόντος. Γνωρίζετε ἀσφαλῶς ὅλοι ὅτι ὅταν συντάσσει κανεὶς μιὰ ἱστορικὴ διατριβὴ καὶ μάλιστα ἂν εἶναι διδακτορικὴ διατριβὴ ποὺ εἶναι ἡ σημαντικότερη ἐργασία ἐνὸς ἐπιστήμονος, παραθέτει ἕνα εἰσαγωγικὸ ἢ πρῶτο κεφάλαιο ποὺ ἀναφέρεται στὴν ἐποχὴ μέσα στὴν ὁποία τοποθετοῦνται τὰ θέματα μὲ τὰ ὁποία ἀσχολεῖται. Αὐτὴ ἡ τοποθέτησις εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαία, σφαιρικὴ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς τοποθέτηση, γιὰ νὰ μπορεῖ κανεὶς τὰ συμπεράσματα τὰ ὁποία θὰ συναγάγει, νὰ τὰ τεκμηριώνει καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον ἀναμφισβήτητον. 

Πάρε στὰ χέρια σου τὸ Εὐαγγέλιο, (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

Πάρε  στὰ χέρια σου τὸ Εὐαγγέλιο. Ἂν εἶσαι τόσο φτωχὸς ποὺ δὲν ἔχεις χρήματα νὰ τὸ ἀγοράσῃς, ἐν ἀνάγκῃ πούλησε τὸ πουκάμισό σου καὶ πάρε ἕνα Εὐαγγέλιο – τόσο ἀναγκαῖο νὰ τὸ θεωρῇς. Καὶ ἄρχισε νὰ τὸ μελετᾷς. Διάβαζέ το τὸ πρωί,τὸ μεσημέρι, τὸ βράδυ, τὴ νύχτα.

Μὴ μοῦ πῇς, ὅτι δὲν ἔχεις χρόνο. Μπορεῖς νὰ ἐξοικονομήσῃς χρόνο. Ἄφησε κατὰ μέρος ἄλλα πράγματα, περιττὰ ἢ καὶ βλαβερά, ποὺ τώρα σὲ δεσμεύουν. Καὶ πρῶτα ἀπ᾽ ὅλα ἐλευθερώσου ἀπὸ τὴν τηλεόραση αὐτὸ τὸ δαίμονα.

Κάποια προφητεία ἔλεγε, ὅτι θὰ ᾽ρθῇ καιρὸς ποὺ ὁ διάβολος θὰ βρῇ ἕνα κουτὶ καὶ θὰ τρελάνῃ μ᾽ αὐτὸ τὴν ἀνθρωπότητα. Να τὸ κουτὶ τοῦ διαβόλου ποὺ τρέλανε τὴν ἀνθρωπότητα. Εἶναι ἡ χειρότερη τηλεόραση στὸν κόσμο, γιατὶ κυβερνᾶνε ἄθεοι. Φταῖνε λοιπὸν αὐτοί, οἱ καλικάντζαροι τοῦ διαβόλου, φταίει ἡ κυβέρνηση· ἀλλὰ φταῖς κ᾽ ἐσύ, ποὺ χαζεύεις μπροστά της. –Καὶ τί νὰ κάνω; θὰ πῇς, πῶς θὰ περάσω τὴν ὥρα μου; Ν᾽ ἀνοίξῃς ἄλλη τηλεόραση. Θὰ σοῦ δείξω ἐγὼ μιὰ ἄλλη τηλεόραση, πάμφθηνη, ποὺ ἂν τὴν ἀνοίξῃς θὰ δῇς ἐκεῖ θαυμάσια - ἔξοχα πράγματα! Ποιά εἶναι ἡ τηλεόραση αὐτή;. Ἡ ἁγία Γραφή.  Ἂν τὴν ἀνοίξῃς, βλέπεις ἐκεῖ τὸ Χριστὸ σὲ ὅλη τὴ δόξα καὶ τὸ μεγαλεῖο του. Σὲ κάθε σπίτι νὰ ὑπάρχῃ τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ, ποὺ τώρα τὸ ἔχουμε καὶ ὀρθόδοξα ἑρμηνευμένο.

Ὅπου εἶναι ὁ Χριστός, ἐκεῖ εἶναι ἡ ἀλήθεια, ἡ δικαιοσύνη, ἡ ἐλευθερία, ἡ ἀγάπη, ἡ εἰρήνη, ὁ παράδεισος· ὅπου λείπει ὁ Χριστός, ἐκεῖ τὸ ψέμα, ἡ ἀδικία, σκλαβιά, τὸ μῖσος, ὁ πόλεμος,ἡ καταστροφή, ἡ κόλαση. Καὶ κόλαση γίναμε, γιατὶ φύγαμε ἀπὸ τὸ Θεό. Καὶ ἕνα μόνο θὰ μᾶς σώσῃ, νὰ ἐπιστρέψουμε σ᾽ αὐτόν.

Σᾶς ὁρκίζω, ἀδέρφια μου, μὲ ὠμοφόριο στὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ·κλεῖστε τὶς τηλεοράσεις!

 Κλεῖστε τις, κι ἀνοῖξτε τὸ Εὐαγγέλιο. Διαβάστε τὸ Εὐαγγέλιο καὶ θὰ πεισθῆτε ὅτι δὲν ὑπάρχει τίποτε ἀνώτερο ἀπὸ τὴ διδαχὴ τοῦ Χριστοῦ. Ὁ δὲ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς διὰ πρεσβειῶν τῶν ἁγίων τῆς πίστεώς μας εἴθε νὰ σκέπῃ καὶ νὰ φυλάῃ τὸν τόπο μας· ἀμήν.

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

Τετάρτη τῆς Μεσοπεντηκοστῆς (Ἰω. 7,14-30). «Κυριακή» ἀριθμ. φύλλου 2013

Το βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων. Εισαγωγή

Η Εκκλησία μας από αρχαιοτάτων χρόνων έχει καθιερώσει να αναγινώσκονται στις λατρευτικές της συνάξεις, την περίοδο που διανύουμε,  του Πεντηκοσταρίου, αρχής γενομένης από την  Κυριακή του Πάσχα, αποστολικές περικοπές από το βιβλίο των «Πράξεων των Αποστόλων». Και αυτό βέβαια όχι τυχαία, αλλά διότι το βιβλίο των «Πράξεων» αποτελεί την συνέχεια των ευαγγελίων. Ο ευαγγελιστής Λουκάς, ο συγγραφέας των «Πράξεων», περιγράφει στο βιβλίο του την συνέχεια του απολυτρωτικού έργου του Χριστού, όχι πλέον τώρα διά της εν σαρκί παρουσίας Του εν τω κόσμω, αλλά διά του αγίου Πνεύματος, διά της Εκκλησίας και εν τη Εκκλησία, ως γεγονότος της Πεντηκοστής.  Μ’ άλλα λόγια στις «Πράξεις» έχουμε την παρουσία και δράση του αναστημένου Χριστού, το τι δηλαδή είπε και τι έπραξε ο αναστημένος Χριστός διά του αγίου Πνεύματος, διά του στόματος των αποστόλων και γενικότερα διά της Εκκλησίας. Την νέα αυτή πραγματικότητα είχε ήδη προαναγγείλει ο Κύριος στους μαθητές του κατά την διάρκεια του τελευταίου πασχαλίου δείπνου ολίγον πρό του πάθους  Του: «όταν δε έλθη εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας, οδηγήσει υμάς εις πάσαν την αλήθειαν, ου γαρ λαλήσει αφ  εαυτού, αλλ  όσα αν ακούση λαλήσει, και τα ερχόμενα αναγγελεί υμίν. Εκείνος εμέ δοξάσει, ότι εκ του εμού λήψεται και αναγγελεί υμίν» (Ιω.16,13-14).

Με την ευκαιρία λοιπόν της αναστάσιμης αυτής περιόδου, θα ξεκινήσουμε με την Χάρη του Κυρίου και τις πρεσβείες του αγίου ενδόξου αποστόλου και ευαγγελιστού Λουκά, σειρά δημοσιεύσεων, στις οποίες θα παραθέτουμε ερμηνευτικά σχόλια πάνω στις «Πράξεις», με σκοπό την εν Χριστώ οικοδομή του πιστού λαού του Θεού, έτσι ώστε να μπορέσουν και τα απλοϊκότερα ακόμη μέλη της Εκκλησίας, να πλησιάσουν και να εμβαθύνουν στα αγιογραφικά κείμενα. Περιττό να λεχθεί, ότι στους σχολιασμούς που επακολουθούν, δεν εκφράζουμε προσωπικούς μας στοχασμούς, αλλά ακολουθούμε τους αγίους Πατέρες μας και μάλιστα τον κορυφαίο Πατέρα της Εκκλησίας μας, τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, ο οποίος έχει γράψει πλήρες ερμηνευτικό υπόμνημα στις «Πράξεις». Και προτού ξεκινήσουμε την ερμηνεία, θεωρούμε αναγκαίο, να παραθέσουμε ολίγα ακόμη εισαγωγικά γύρω από το βιβλίο των «Πράξεων» και γύρω από τον συγγραφέα, διότι αυτά θα μας βοηθήσουν στην καλύτερη κατανόηση όσων θα επακολουθήσουν.

Ένα κρίσιμο ερώτημα για μια άρρωστη και ματωμένη πατρίδα: Θέλεις υγιής γενέσθαι; του Νεκτάριου Δαπέργολα, Διδάκτορος Ιστορίας

Δεν ξέρω πόσοι από εμάς αντιλαμβανόμαστε τη σημασία του παραπάνω ερωτήματος

Θέλεις ὑγιής γενέσθαι»; Αυτό είναι το ερώτημα που απευθύνει ο Χριστός στην ευαγγελική περικοπή που αναγνώστηκε στους ναούς μας την περασμένη Κυριακή - και δεν ξέρω πόσοι από εμάς σταθήκαμε ποτέ πραγματικά σε αυτή τη φράση για να της αποδώσουμε τη σημασία που της πρέπει.

Το απευθύνει σε έναν παράλυτο που επί 38 χρόνια περίμενε στην άκρη της Κολυμβήθρας Βηθεσδά να ανακινήσει ο άγγελος τα ύδατα για να μπει μέσα πρώτος και να θεραπευτεί, χωρίς όμως ποτέ να το καταφέρει. «Τοῦτον ἰδών ὁ Ἰησοῦς κατακείμενον καί γνούς ὅτι πολύν ἤδη χρόνον ἔχει, λέγει αὐτῷ· θέλεις ὑγιής γενέσθαι; ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν· Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα ὅταν ταραχθῇ τό ὕδωρ, βάλῃ με εἰς τήν κολυμβήθραν· ἐν ᾧ δέ ἔρχομαι ἐγώ, ἄλλος πρό ἐμοῦ καταβαίνει. Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἔγειρε, ἆρον τόν κράβαττόν σου καί περιπάτει. Καί εὐθέως ἐγένετο ὑγιής ὁ ἄνθρωπος…» (Κατά Ιωάννην ε΄, 6-9).

Το ίδιο ωστόσο ερώτημα και η ίδια προτροπή, αφορούν ασφαλώς - πολύ περισσότερο σήμερα από κάθε άλλη φορά - και στον λαό μας. Επαναλαμβάνω, δεν ξέρω πόσοι από εμάς αντιλαμβανόμαστε τη σημασία του παραπάνω ερωτήματος. Πιθανώς θα φανεί παράδοξο αυτό, είναι όμως το κρισιμότερο ίσως ερώτημα που ακούστηκε ποτέ μέσα στην ανθρώπινη Ιστορία, ένα ερώτημα ανυπολόγιστης σημασίας από άποψη σωτηριολογική. Ένα ερώτημα που δείχνει ξεκάθαρα πόσο βασική προϋπόθεση του θαύματος είναι, όχι μόνο η θεία επέμβαση και ενέργεια, αλλά και η ανθρώπινη συγκατάθεση. Για να επέμβει ο Θεός, ζητά τη συναίνεσή μας, δηλαδή την πίστη και την επιθυμία μας. Γιατί πολύ απλά δημιούργησε τον άνθρωπο ελεύθερο, τον έπλασε για να έχει το αυτεξούσιον και εθελότρεπτον. Αν συνεπώς θαυματουργούσε χωρίς αυτά, θα παραβίαζε πολύ απλά αυτή την ελευθερία - και αυτό ο Θεός αρνείται να το πράξει. Περαιτέρω όμως είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι ζητά και τη συμμετοχή μας ως προς το ελάχιστο που μπορούμε ανθρωπίνως να πράξουμε εμείς, ενώ φυσικά Εκείνος αναλαμβάνει να πράξει τα μείζονα και δυσκολότερα. Η προτροπή «ἔγειρε, ἆρον τόν κράβαττόν σου καί περιπάτει», είναι η πρόσκληση του Θεού για την πραγμάτωση αυτού ακριβώς του ελάχιστου.

Δέσποινα Ἀχλαδιώτη: Ἡ ἐμβληματικὴ Κυρὰ τῆς Ρῶ (13 Μαΐου 1982)

Μὲ τὴν προσωνυμία Κυρὰ τῆς Ρῶ ἔμεινε στὴν ἱστορία ἡ ἑλληνίδα πατριώτισσα Δέσποινα Ἀχλαδιώτη, ἡ ὁποία ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν «φύλαγε Θερμοπύλες», ὑψώνοντας καθημερινὰ τὴν ἑλληνικὴ σημαία στὴ βραχονησίδα Ρῶ τῶν Δωδεκανήσων.

Γεννημένη τὸ 1890 στὸ τουρκοκρατούμενο ἀλλὰ ἀνθηρὸ ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως Καστελόριζο, ἡ Δέσποινα Ἀχλαδιώτη ἐγκαταστάθηκε τὸ 1924 μαζὶ μὲ τὸ σύζυγό της, Κωνσταντῖνο, στὴ βραχονησίδα Ρῶ, ὅπου ἀσχολήθηκε μὲ τὴν κτηνοτροφία.

Τὴν περίοδο τοῦ Β’ Παγκοσμίου Πολέμου προσέφερε ἀξιόλογες ὑπηρεσίες στὶς Συμμαχικὲς Δυνάμεις κατὰ τὴν ἰταλογερμανικὴ κατοχὴ τῆς Δωδεκανήσου.

Ἀπὸ τὸ 1943 ἡ Δέσποινα Ἀχλαδιώτη ὕψωνε κάθε πρωὶ στὴ Ρῶ τὴν ἑλληνικὴ σημαία, τὴν ὁποία ὑπέστελλε μὲ τὴ δύση τοῦ ἡλίου, συμβάλλοντας στὴν ἀνάδειξη τῶν ἑλληνικῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων στὴ νησίδα αὐτήν, ποὺ βρίσκεται...3 ναυτικὰ μίλια δυτικά τοῦ Καστελόριζου καὶ 3 ναυτικὰ μίλια ἀπὸ τὰ μικρασιατικὰ παράλια.