Γράφει ο κ.Δημήτριος Ρίζος, Δρ θεολογίας-φιλόλογος
Από το περιοδικό "Μεγαλομάρτυρες", εκδ. Ιουνίου 2026. Δείτε όλο το τεύχος ΕΔΩ
«Είναι αδήριτο καθήκον μας να γίνουμε ανεπιθύμητος προορισμός των παράνομων, να τρέμουν στο άκουσμα του ονόματος μας και ταυτόχρονα, όσο φυλάμε άγρυπνα την Πατρίδα, να νικήσουμε τον μέγιστο εχθρό, τον δημογραφικό μαρασμό. Είμαστε Πατρίδα, όχι χώρος, είμαστε Εθνος, όχι πληθυσμός. Είμαστε Ελληνες, ακρίτες της Δύσης. Δεν μας λείπουν απλώς άνθρωποι, μας λείπουν Ελληνόπουλα».
Τὰ παραπάνω ἔγραψε ὁ Φαήλος Κρανιδιώτης. Τὰ προσυπογράφω, καὶ γιὰ πολλοστὴ φορὰ στὴν στήλη ἀσχολοῦμαι μὲ τὸ θέμα. Τὸ Δημογραφικό, ἐνῶ εἶναι θέμα καίρια ἐθνικό, δὲν εἶναι στὶς προτεραιότητες καὶ τὰ ἐνδιαφέροντα τῶν κυβερνήσεων, καὶ μάλιστα ἀκούσαμε ὅτι ἡ ἀναπλήρωσις τοῦ πληθυσμοῦ θὰ γίνη μέ «εἰσαγόμενους!»
Εἶναι «καυτὴ πατάτα», κατὰ τὸ λεγόμενο, γι’ αὐτὸ καὶ παραπέμπεται ἀπὸ τοὺς ὑπευθύνους νὰ λυθῆ τὸ πρόβλημα «στὸ μέλλον». Ὅμως εἶναι ἤδη μᾶλλον ἀργά καὶ δὲν ὑπάρχει «μέλλον». Δὲν ὑπάρχουν εὔκολες λύσεις. Ὁ «δημογραφικὸς μαρασμός» ἤδη γίνεται ξεραΐλα. Διότι ἀπὸ τοὺς ὑπευθύνους νομοθετήθηκαν μέτρα ποὺ βοήθησαν τὴν ξεραΐλα. Ὁ πολιτικὸς καὶ ὁ ὁμόφυλος γάμος εἶναι νόμοι τοῦ κράτους, ἡ ἁπλῆ συμβίωσις, ἐνδιάμεση κύησις, καὶ ἡ νομιμοποίησις τῶν ἀμβλώσεων ἐπιτείνουν τὸν δημογραφικὸ μαρασμό. Μὲ τὴν ἄμβλωσι δὲν ἀφαιρεῖται παρονυχίδα. Ἡ Ἁ. Γραφὴ ὀνομάζει «βρέφος» τὸ κυοφορούμενο. Σημειώνει ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς: Μετὰ τὸν Εὐαγγελισμὸ ἡ Θεοτόκος κυοφοροῦσα τὸν Κύριο, ἐπισκέφθηκε τὴν ὡς ἕξι μηνῶν ἐγκυμονοῦσα Ἐλισάβετ. Ἡ ὁποία ὑποδέχηκε τὴν Θεοτόκο με τὴν προφητικὴ φρᾶσι· «Εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξὶ καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου. καὶ πόθεν μοι τοῦτο ἵνα ἔλθῃ ἡ μήτηρ τοῦ Κυρίου μου πρός με; Ἰδοὺ γὰρ ὡς ἐγένετο ἡ φωνὴ τοῦ ἀσπασμοῦ σου εἰς τὰ ὦτα μου ἐσκίρτησε τὸ βρέφος (ὄχι μία δέσμη ἰστῶν γιὰ πέταμα) ἐν ἀγαλλιάσει ἐν τῇ κοιλίᾳ μου».
Σαφῶς ἡ ἀντιεκκλησιαστικὴ καὶ ἀντιχριστιανικὴ πολιτικὴ ἐπιτείνει τόν «δημογραφικὸ μαρασμό», ἀντὶ νὰ τὸν ἀντιμετωπίζη σωστά. Ἀλλὰ κοντά σὲ αὐτά, χρόνια τώρα καλλιεργεῖται μία κοινωνικὴ πολιτεία τῆς ἀνέσεως, τῆς ἀποφυγῆς ἀναλήψεως εὐθυνῶν, τῆς καλοπέρασης. Χάνεται ἡ δημιουργικὰ παραδοσιακὴ οἰκογένεια. Ἄλλαξε ἡ συγκρότησις τῆς κοινωνίας μας. Ἡ πολυετὴς περίοδος σπουδῶν καὶ ἡ δύσκολη ἤ καὶ ἐν πολλοῖς ἀδύνατη ἐπαγγελματική-ἐργασιακὴ ἀποκατάστασις, εἶναι σοβαρὸ πρόβλημα. Νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι τὸ ἄρθρο 22 τοῦ Συντάγματος ὑποχρεώνει τὴν ἑκάστοε κυβέρνησι νὰ ἐξαφσαλίζη ἐργασία στοὺς πολῖτες.
Ἄλλη αὐτὴ ἡ εὐθύνη. Ἀλλὰ καὶ ὅταν μὲ καθυστέρησι γίνη γάμος, στὶς περισσότερες περιπτώσεις καὶ νὰ θέλουν οἰκογένεια μόλις προλαβαίνουν τὰ νέα ζευγάρια νὰ ἀποκτήσουν ἕνα παιδὶ. Εἶναι καὶ πολλοὶ ποὺ δὲν θέλουν ὑποχρεώσεις στερητικὲς διασκεδάσεων καὶ ἐλεύθερης ζωῆς, οὔτε καὶ βεβαίως προβλήματα μὲ παιδιά.
Ἀπλᾶ ἐξελιχθήκαμε καὶ προοδεύσαμε τόσο ποὺ ἀποφασίσαμε νόμιμα νὰ τερματίσουμε ὡς ἔθνος τὴν παρουσία μας πάνω στὴν γῆ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου