γράφει ο Δημήτριος Καμπισιούλης *
Ήδη σήμερα, η δημιουργία οικογένειας φαντάζει άπιαστο όνειρο. Οι νέοι δυσκολεύονται να βρουν ταίρι, ενώ εμφανίζονται παντελώς απρόθυμοι να κάνουν παιδιά. Οι κυριότερες αιτίες; Η στεγαστική κρίση, οι χαμηλοί μισθοί, η ανύπαρκτη κρατική υποστήριξη, αλλά και η αλλαγή προτεραιοτήτων στη σύγχρονη κοινωνία.
Η κατάσταση από εδώ και στο εξής θα χειροτερεύει, διότι με όλο και λιγότερες γεννήσεις, οι λιγοστοί νέοι του μέλλοντος θα δυσκολεύονται ακόμα περισσότερο να βρεθούν μεταξύ τους. Ακούτε σήμερα νέους να λένε "δεν βρίσκω άντρα, δεν βρίσκω γυναίκα;" Σκεφτείτε τί θα λένε στο μέλλον όταν θα είναι σχεδον οι μισοί.
Μέσα σε μόλις 4 χρόνια, οι γεννήσεις μειώθηκαν κατά 20.000. Αν η πολιτική δεν αλλάξει κατά 180°, η πτώση από εδώ και πέρα θα είναι ιλιγγιώδης. Ο δείκτης γονιμότητας κινδυνεύει να πέσει κάτω από το 1, οδηγώντας σε ραγδαία συρρίκνωση. Ήδη το ζούμε αυτό: με μόλις 65.594 γεννήσεις, φαίνεται πως μπήκαμε στην εποχή μιας πληθυσμιακής καταστροφής που εξελίσσεται με γεωμετρική πρόοδο.
Λαμβάνοντας υπόψη αυτή την απότομη πτώση (κατά μέσο όρο 5.000 λιγότερες γεννήσεις τον χρόνο τα τελευταία 4 έτη), ακόμα και μια πιο ήπια υποθετική μείωση κατά 2.000 ετησίως θα έφερνε τις γεννήσεις το 2046 στις μόλις 25.000.
Πρόκειται για ένα τρομακτικό νούμερο που:
• Ανοίγει το χάσμα θανάτων – γεννήσεων στις 100.000.
• Εκτινάσσει προς τα πάνω τη διάμεση ηλικία και τον δείκτη γήρανσης.
• Φέρνει τον Ελληνισμό αντιμέτωπο με τον αφανισμό πολύ νωρίτερα από όσο είχε υπολογιστεί (π.χ. από την έρευνα του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, βάσει της οποίας το 2100 ο πληθυσμός θα είναι 6 εκατομμύρια, οι γεννήσεις 22.000 και ο τελευταίος Έλληνας θα γεννηθεί μεταξύ 2135 και 2148).
Εύλογη απορία: Με 6 εκατομμύρια πληθυσμό, πώς είναι δυνατόν ο τελευταίος Έλληνας να γεννηθεί μόλις λίγες δεκαετίες μετά;
Φαίνεται αδύνατο, αλλά ΔΕΝ είναι. Η Ελλάδα θα προσομοιάζει τότε με ένα τυπικό, μικρό ορεινό χωριό του σήμερα: μπορεί να έχει 100 μόνιμους κατοίκους, αλλά επειδή είναι όλοι υπέργηροι, δεν υπάρχει καμία δυνατότητα αναπαραγωγής.
Δυστυχώς, όλα δείχνουν πως η κατάσταση θα επιδεινωθεί πολύ ταχύτερα και τα «τελευταία χρόνια» της Ελλάδας θα παιχτούν σε αυτόν τον αιώνα, όχι στον επόμενο.
Τι θα συμβεί μετά το 2046;
Αν μέχρι τότε η αναλογία εργαζομένων/συνταξιούχων προσεγγίσει το 1:1, στη συνέχεια η αναλογία θα ανατραπεί άρδην εις βάρος των εργαζομένων. Η οικονομία και το ασφαλιστικό σύστημα απλώς θα καταρρεύσουν. Όμως, όπως τόνισα και στην 1η ανάρτηση, η κατάσταση θα έχει γίνει μη αναστρέψιμη πολύ πριν φτάσουμε εκεί.
Οι δυσχέρειες είναι τεράστιες και όσοι κληθούν να τις αντιμετωπίσουν πρέπει να διαθέτουν συγκεκριμένες ιδέες και ξεκάθαρη αντίληψη.
* στρατηγός ε.α, υπεύθυνος του τομέα Δημογραφικού της ΝΙΚΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου