Η ευλογημένη ντροπή

 

Η έννοια του «προσώπου» είναι θεμελιώδης για την Oρθόδοξη ανθρωπολογία. Δυστυχώς, οι καιροί της βιασύνης, της ευκολίας και των συνθημάτων δεν επιτρέπουν, όχι μόνον στον απλό Ορθόδοξο Έλληνα Χριστιανό, αλλά ούτε και στους κάπως περισσότερο ενημερωμένους περί τα θεολογικά, να διεισδύσουν στο βάθος της έννοιας αυτής και να διαπιστώσουν τη σημασία της, τόσο για την σχέση Θεού – ανθρώπου, όσο και για τη σχέση των ανθρώπων μεταξύ μας.

Παρ΄ όλ΄ αυτά, στην συνείδηση των περισσοτέρων, θρησκευμένων και μη, το «πρόσωπο» περικλείει έναν βαθμό οικειότητας και φέρνει στον νου την φυσιογνωμία, αποδίδοντας στην ανθρώπινη ύπαρξη, στην οποίαν αναφερόμαστε, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, πρώτα τα φυσικά και πολύ συχνά και εκείνα του χαρακτήρα.

Η αγάπη είναι θυσία - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Κάθε ευκαιρία για να δείξεις την αγάπη και το ενδιαφέρον σου στον άλλον είναι θεμιτή.

Και σήμερα, ναι, είναι μια τέτοια ευκαιρία.

Η αγάπη όμως, δεν εκφράζεται μόνο με σοκολάτες, με λουλούδια και γλυκόλογα.

Η αγάπη εκφράζεται με υπομονή. 

Η αγάπη εκφράζεται με το να δώσεις κουράγιο στον άνθρωπό σου που είναι φοβισμένος. 

Η αγάπη εκφράζεται με το να πεις ευχαριστώ για τα διπλωμένα ρούχα και το φαγητό που βρήκες έτοιμο. 

Η αγάπη εκφράζεται με το να μην θεωρήσεις δεδομένο, τίποτα, από τα μικρά που σου προσφέρει σιωπηλά ο άλλος.

Η αγάπη εκφράζεται με το να βρεις έναν λόγο καλό να πεις και ας σέρνεσαι. 

Η αγάπη εκφράζεται με τον να δώσεις χρόνο στον άλλον να σου μιλήσει. 

Η αγάπη εκφράζεται με το να ακούσεις. Να αφουγκραστείς.

Η αγάπη εκφράζεται, με κόψιμο του θελήματος. 

Η αγάπη εκφράζεται, με πάτημα του εγωισμού.

Η αγάπη είναι θυσία φίλε μου.

Η αγάπη είναι θυσία.

Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος

Σεξουαλική αγωγή ή οικογενειακή αγωγή;

 

Γράφει ο Θεόδωρος Ι. Ρηγινιώτης

Το σύγχρονο πολιτισμικό παράδειγμα (μοντέλο)

Στις χώρες του δυτικού κόσμου κυριαρχεί πλέον ένα πολιτισμικό μοντέλο, μέσα στο οποίο:

· Ζούμε μόνοι μας και σχεδόν ο μοναδικός σκοπός της ζωής μας είναι να εργαζόμαστε. Τα παιδιά μας, αγόρια και κορίτσια, από μικρά θυσιάζουν την παιδική τους ηλικία (πολλές φορές με αφόρητες πιέσεις από τους γονείς τους) για να αποκτήσουν «εφόδια» για το επαγγελματικό τους μέλλον και, καθώς μεγαλώνουν, μαθαίνουν ότι ο μόνος αξιόλογος στόχος, στον οποίο πρέπει να προσανατολίζονται, είναι η επιλογή του επαγγέλματος που θα ακολουθήσουν.

Του αγίου Βαλεντίνου!...

 Ο άγιος Βαλεντίνος είναι ένας άγιος ιερέας της Ρώμης, που θανατώθηκε από τους Ρωμαίους τον 3ο αιώνα μ.Χ. Είναι λοιπόν ένας ορθόδοξος άγιος, αφού η αρχαία Εκκλησία της Δυτικής Ευρώπης (των πρώτων χιλίων χρόνων μετά Χριστόν) είναι κι αυτή ορθόδοξη.

Ο άγιος Βαλεντίνος όμως δεν έχει σχέση με κάποια "ημέρα των ερωτευμένων". Απ' ό,τι καταλαβαίνω, διαβάζοντας το παρακάτω post, απλά έτυχε η ημέρα του μαρτυρίου του (δηλ. η εορτή της μνήμης του) να συμπίπτει με την αρχαία ειδωλολατρική γιορτή Lupercalia (λουπερκάλια - γιορτή του "θεού Λύκου", Lupercus, που μετά ταυτίστηκε με τον Πάνα και το Φαύνο), μια γιορτή γονιμότητας των αρχαίων Ρωμαίων για την καινούργια άνοιξη (στοιχεία γι' αυτήν εδώ). Σε πολλές περιπτώσεις, π.χ. τις Απόκριες, τα έθιμα των αρχαίων εορτών παρέμειναν στο λαό και μετά την αποδοχή του χριστιανισμού, παίρνοντας όμως χριστιανικό περιεχόμενο. Έτσι ο άγιος Βαλεντίνος "μετατράπηκε" σε "άγιο των ερωτευμένων" ή -πιο σωστά- η μέρα της μνήμης του παρέμεινε ως "ημέρα των ερωτευμένων".

Άρειος Πάγος: Πωλείται η Ελλάς – Η δικαιοσύνη απεφάνθη πως του Έλληνα το σπίτι ανήκει στο fund και τον τραπεζίτη!

 

Με μια απόφαση - «ταφόπλακα» για την πρώτη κατοικία, ο Άρειος Πάγος έδωσε το σύνθημα για την τελική έφοδο ενάντια στην ιδιωτική περιουσία 

 Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης 

 Με ισχυρότατη πλειοψηφία (56-9), η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου τάχθηκε υπέρ των εκπροσώπων των funds (servicers), με αποτέλεσμα οι δεύτεροι να είναι σε θέση να πραγματοποιούν πλειστηριασμούς στο όνομά τους σε ακίνητα τα οποία έχουν αποκτήσει με εξαγορά. 

 Μετά την εξωφρενική απόφαση της πλειοψηφίας των Αρεοπαγιτών, περίπου 700.000 δανειολήπτες πετιούνται απροστάτευτοι στην αρένα των πλειστηριασμών για να κατατρώγουν τις σάρκες τους τα κοράκια των αγορών. Περιουσίες που θα λεηλατηθούν από τους διάφορους «πάτσηδες» του συστήματος που βγαίνουν παγανιά στην αγορά και αγοράζουν τα κόκκινα δάνεια για εξευτελιστικά ποσά. 

Τα παιδιά των υπονόμων

 

Η κατάντια του πολιτισμού μας. Το δημόσιο αποχετευτικό σύστημα χώρος απόρριψης των ανεπιθύμητων αγέννητων παιδιών.

Από «Αφήστε με να ζήσω!»

Συγκινούμαστε από τα περιστατικά παιδικής κακοποίησης. Σπαρακτικά άρθρα για τα παιδιά των φαναριών, των ιδρυμάτων, τα κακοποιημένα, τα εξαρτημένα, από εμπόλεμες ζώνες. Ταρακουνούν έντονα τη συνείδησή μας. Και είναι λογικό γιατί η εγκατάλειψη των παιδιών σημαίνει αυτοκτονία της κοινωνίας μας. Χωρίς παιδιά δεν υπάρχει αύριο. Υπάρχουν μόνο τα γηρατειά και θάνατος.

Απαγόρευση της «θεραπείας μεταστροφής» για τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα

 

Η πολιτεία τη στερεί από όσα την επιθυμούν, επεμβαίνοντας άκομψα σε πολύ προσωπικές επιλογές ζωής.

Ήδη έχει αρχίσει η συντονισμένη ενημέρωση του Δημοσίου για τα ΛΟΑΤΚΙ+ ζητήματα σε εφαρμογή της πολιτικής απόφασης του Μαρτίου του 2021 για την ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ+^(α)  

Μέρος αυτής της πρωτοβουλίας είναι και η ψήφιση της απαγόρευσης των καλουμένων «θεραπειών μεταστροφής». Ως «προσπάθεια μεταστροφής» θεωρείται η παραμικρή έκφραση προβληματισμού ή επιφύλαξης για τον ΛΟΑΤΚΙ τρόπος ζωής όπως και η παροχή συμβουλής ακόμη και όταν το ίδιο το ΛΟΑΤΚΙ άτομο την αναζητά. Σύμφωνα με το νόμο ο παρέχων την συμβουλή μπορεί να διωχθεί ως άτομο που υποτιμά τα πρόσωπα ή ενεργεί κακοποιητικά.^(β)  

Το μυστικό της τέχνης για να θεραπεύσουμε τις νόσους της ψυχής

 

Αγίου Ιωάννου της Κροστάνδης

Ο τρόπος θεραπείας μιας πνευματικής νόσου (αμαρτίας) διαφέρει πολύ από τον τρόπο θεραπείας των σωματικών παθήσεων.

Στη δευτέρα περίπτωσι, χρειάζεται προσοχή και αβρότης απέναντι του πονεμένου μέρους. Πρέπει να του βάλουμε χλιαρό νερό, μαλακά επιθέματα, καταπαραϋντικά κ.λ.π. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με τις πνευματικές παθήσεις. Αν έχης κάποια τέτοια αρρώστια, μην την καλομεταχειρίζεσαι, αλλά σταύρωσέ την. Μη της φέρεσαι με επιείκια, μη τη θωπεύεις. Αλλά κάμε ευθύς το αντίθετο απ’ ό,τι σου ζητεί. Αν μίσησες τον πλησίον σου, σταύρωσε ευθύς αυτό το πάθος, άρχισε ευθύς να αγαπάς με περισσότερη αγάπη και πάθος τον πλησίον σου. Αν έπεσες στο αμάρτημα της φιλαργυρίας, αγωνίσου ευθύς να γίνης γενναιόδωρος. Αν παρασύρθηκες από τον φθόνο, κάμε ευθύς την καρδιά σου καλόβολη. Αν έπεσες σε υπερηφάνεια, ευθύς ταπείνωσε τον εαυτό σου και γίνε χώμα να σε πατήσουν οι άλλοι. Αν φάνηκες λαίμαργος, αγωνίσου με τη νηστεία και κρατήσου στην εγκράτεια με υπομονή. Το μυστικό της τέχνης για να θεραπεύσουμε τις νόσους της ψυχής έγκειται στο να μη της λυπώμαστε καθόλου, αλλά να τις ξερριζώνουμε αμείλικτα.

Όσο είναι σ’ εμάς εύκολο να ζητάμε με λόγια από τον Θεό κάτι, άλλο τόσο και απείρως πιο πολύ εύκολο είναι στον Θεό να μας το δώση. Ο Θεός λέγει: «το ρήμα μου ό εάν εξέλθη εκ του στόματός μου, ου μη αποστραφή, έως αν τελεσθή όσα αν ηθέλησα». (Ησ. νε’ 11). Ο λόγος του Θεού ισοδυναμεί με έργο.

«Η εν Χριστώ ζωή μου» – Αγ. Ιωάννου της Κροστάνδης, εκδ. Παπαδημητρίου, σ. 143

πηγή: https://simeiakairwn.wordpress.com/

Το ιερό ζευγάρι Ακύλας και Πρίσκιλλα: Οι προστάτες των αγαπημένων συζύγων

 

Στις 13 Φεβρουαρίου η Εκκλησία μας εορτάζει την ιερή μνήμη δύο σημαντικών αγίων της αποστολικής εποχής, του Ακύλα και της Πρίσκιλλας. Οι δύο αυτοί ιεροί σύζυγοι αποτελούν για την Ορθόδοξη Εκκλησία μας την αληθινή εκδοχή του ανύπαρκτου και εμπορικού «αγίου Βαλεντίνου». Ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος είχε προτείνει να αντικατασταθεί με αυτή η φερμένη από την κακόδοξη «χριστιανική» Δύση «εορτή των ερωτευμένων».

Πως αποφεύγουμε την κατάθλιψη!

«Σε νέα χήρα που ήταν πολύ λυπημένη, ο όσιος Γέροντας Πορφύριος έδωσε οδηγίες να εργάζεται εντατικά, για να μπορέσει να αποφύγει την κατάθλιψη που την απειλούσε. Με την εργασιοθεραπεία και την προσευχή, που της συνέστησε ο όσιος, είχε εκπληκτικά αποτελέσματα. Η θλίψη της μεταβλήθηκε σε εσωτερική γαλήνη και χαρά, μέχρι σημείου που να διερωτάται μήπως παραφρόνησε. Ο Γέροντας την καθησύχασε και την διαβεβαίωσε ότι η πνευματική χαρά της προέρχεται από τη χάρη του Χριστού που έλαβε» (Όσιος Πορφύριος καυσοκαλυβίτης, από βιβλίο: Ανθολόγιο Συμβουλών, έκδ. Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, Μήλεσι Αττικής).

Είναι από τα «τέρατα» της εποχής μας, και όχι μόνο. Στέκει βαριά η σκιά της ιδίως στις πιο ευαίσθητες ψυχές και απειλεί όχι μόνο την ψυχική αλλά και τη σωματική διάσταση του ανθρώπου. Στις βαρύτερες περιπτώσεις χρειάζεται η καταφυγή στην ιατρική επιστήμη και η λήψη των αναλόγων φαρμάκων. Κι είναι ένας «τέρας» που ανά πάσα στιγμή μπορεί να κτυπήσει την πόρτα του καθενός! Πολλοί άγιοι αντιμετώπισαν τον πειρασμό αυτόν και πάλεψαν μέχρι την τελευταία τους στιγμή. Κι έγινε ο πειρασμός αυτός τελικώς το σκαλοπάτι για να οδηγηθούν σε μεγαλύτερα ύψη αγιότητας. Να θυμηθούμε μεταξύ άλλων την αγία Ολυμπιάδα, τη βασική συνεργάτιδα του αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου, ή τον νεώτερο όσιο Παναγή τον Μπασιά. Και μιλάμε όπως καταλαβαίνουμε για την κατάθλιψη. Όχι απλώς τη θλίψη που αποτελεί στοιχείο της καθημερινότητας του κάθε ανθρώπου - τόσο που χωρίς αυτήν ή καλύτερα χωρίς αυτές, γιατί είναι πολλές, δεν μπορεί κανείς να εισέλθει, κατά τον Κύριο, στη Βασιλεία του Θεού – αλλά την πολλαπλασιασμένη θλίψη που λειτουργεί συντριπτικά για την ψυχοσωματική υπόστασή μας.

Άγιος Παΐσιος: «Να γίνετε ραντάρ γιατί τα πράγματα ζορίζουν»

 

Να γίνετε ραντάρ, γιατί και τα πράγματα ζορίζουν. Θα διοργανώσουμε ένα συνεργείο προσευχής. Να κάνετε πόλεμο με το κομποσχοίνι.

Με πόνο να γίνεται η προσευχή. Ξέρετε τί δύναμη έχει τότε η προσευχή;

Πολύ πληγώνομαι, όταν βλέπω μοναχούς να ενεργούν ανθρωπίνως και όχι με την προσευχή δια μέσου του Θεού στα δυσκολοκατόρθωτα ανθρωπίνως. Ο Θεός μπορεί όλα να τα τακτοποιήση.

Πατήρ Αλέξανδρος Σμέμαν. Ο Άσωτος Υιός

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Η παραβολή αυτή διαβάζεται στις εκκλησίες καθώς οι πιστοί αρχίζουν να προετοιμάζονται για τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, τον καιρό της μετανοίας. Ίσως δε πουθενά αλλού στα ευαγγέλια να μην αποκαλύπτεται καλύτερα η ουσία της μετανοίας. Ο άσωτος υιός άφησε το σπίτι του και πήγε «εἰς χώραν μακράν»· αυτή δε η «μακρά χώρα», αυτή η ξένη χώρα μας δείχνει επίσης τη βαθύτερη ουσία της δικής μας ζωής, της δικής μας κατάστασης. Μόνο όταν το καταλάβουμε, θα μπορέσουμε να αρχίσουμε την επιστροφή στην αυθεντική ζωή. Ο άνθρωπος που ποτέ δεν αισθάνθηκε αυτή την απόσταση, ακόμη και για μια φορά στη ζωή του, που ποτέ δεν έχει νιώσει πως βρίσκεται σε μια πνευματική έρημο, απομονωμένος, εξόριστος, δεν μπορεί ποτέ να καταλάβει το νόημα του Χριστιανισμού.