Αναδημοσίευση από:https://agiosgeorgiosflorin.blogspot.com/
Γράφει ο Δημήτρης Μεκάσης
Στα χρόνια που ο Χριστιανισμός καθόριζε τον τρόπο ζωής, οι ναοί και οι ενορίες ήταν τα κέντρα όλων των δραστηριοτήτων. Ο λαός είχε χώρο συνάθροισης τον ναό, η ενορία ήταν η μεγάλη οικογένεια και ο κλήρος η πνευματική εξουσία.
Οι χριστιανοί της πόλης της Φλώρινας γνώρισαν όλη την αγριότητα των τούρκων κατακτητών, οι οποίοι τους υποδούλωσαν, αλλά και τους στέρησαν τους ναούς τους. Για πολλά χρόνια οι χριστιανοί της Φλώρινας εκκλησιάζονταν και τελούσαν τα μυστήρια στον ναό της Αγίας Παρασκευής του κοντινού χωριού Σκοπιά. Και όταν ερχόταν ο χειμώνας με τις χιονοπτώσεις και τις παγωνιές ο εκκλησιασμός γινόταν στα σπίτια των ιερέων της πόλης, αλλά και σε άλλα μεγάλα χριστιανικά σπίτια. Στα σπίτια γίνονταν και οι γάμοι και τα βαφτίσια. Κανείς δεν τολμούσε να ζητήσει άδεια από τις τουρκικές αρχές για την οικοδόμηση ενός ναού.
Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 είχε εξαγριώσει τους Τούρκους της περιοχής μας. Όμως ο ρωσικός στρατός είχε φτάσει στα Βαλκάνια νικώντας τους Τούρκους. Το 1829, οι Ρώσοι και οι Τούρκοι υπέγραψαν την Συνθήκη της Αδριανουπόλεως, που έφερε μεταρρυθμίσεις και ξελάφρωσαν οι χριστιανικοί λαοί των Βαλκανίων.
Τότε και οι χριστιανοί της Φλώρινας ζήτησαν άδεια από την τοπική εξουσία να χτίσουν έναν ναό μέσα στην πόλη. Οι Τούρκοι αντέδρασαν, αλλά όταν οι χριστιανοί ζήτησαν να στείλουν επιστολή στον Σουλτάνο, η τοπική τουρκική εξουσία τους υπέδειξε έναν χώρο έξω από την πόλη, στο Ρουμλούκι, όπου ήταν το χριστιανικό νεκροταφείο. Η λέξη «Ρουμ-λούκ» είναι τουρκική και σημαίνει «Τόπος των Ρωμιών».
Δεν γνωρίζουμε, αν οι χριστιανοί της Φλώρινας πήραν άδεια για να χτίσουν τον ναό, με σουλτανικό φιρμάνι. Όσοι έχουν γράψει για την ιστορία του ναού του Αγίου Γεωργίου δεν αναφέρουν αν υπήρχε ή υπάρχει αυτό το φιρμάνι. Τότε όμως, μόνο με την άδεια του Σουλτάνου μπορούσαν να χτίσουν ναούς.
Επομένως με σουλτανικό φιρμάνι οι χριστιανοί της Φλώρινας άρχισαν τις εργασίες οικοδόμησης του ναού. Αρχιμάστορας - μηχανικός, ο οποίος έκανε το σχέδιο του ναού και επέβλεπε τις εργασίες, ήταν ένας Φλωρινιώτης, που ονομαζόταν Μπακούλης. (Απόγονός του ήταν η Λευκή Μιχαηλίδου, σύζυγος του γυμνασιάρχη Τιμολέοντα Λιάκου, που την είχα δασκάλα στο δημοτικό σχολείο).








