Το βλέμμα σου στο σήμερα. Στο τώρα.
Ούτε σε όσα πέρασαν, ούτε σε όσα είναι να έρθουν.
Το παρελθόν έχει την τάση να μας μπερδεύει. Να μας εγκλωβίζει σε διαπραγματεύσεις, σε ‘’αν’’, σε ‘’μήπως’’, σε ‘’γιατί’’.
Το μέλλον από την άλλη μας στρεσάρει. Μας αγχώνει. Μας φοβίζει. Είναι το άγνωστο που μας τρώει την ψυχή.
Το βλέμμα σου στο σήμερα. Στο τώρα.
Αυτός είναι ο πιο ασφαλής δρόμος να βαδίσεις μέσα στη ζωή.
Γνώρισα ανθρώπους που χάσανε το δρόμο τους γιατί κοιτούσαν πίσω μια ζωή.
Γνώρισα και άλλους, που από τον φόβο δεν ρισκάρανε, δεν δράσανε και μείνανε στάσιμοι, καταδικασμένοι σε μια μόνιμη μιζέρια.
Το βλέμμα σου στο σήμερα. Στο τώρα.
Ούτε σε όσα πέρασαν, ούτε σε όσα είναι να έρθουν.
Όπως όταν οδηγάς ένα αυτοκίνητο έχεις βλέμμα σου στα επόμενα πενήντα μέτρα. Ούτε δεξιά. Ούτε αριστερά. Ούτε στον προορισμό, ούτε στη αφετηρία.
Έτσι και στη ζωή…
Αυτά τα πενήντα μέτρα, είναι η σημερινή η μέρα σου. Σε αυτά κράτα σταθερό το βλέμμα.
Το βλέμμα σου στο σήμερα. Στο τώρα.
Αρκούνε τα βάσανα της σημερινής ημέρας στο κεφάλι και στη πλάτη σου.
Άσε το αύριο. Ξέχνα το χθες.
Μέρα τη μέρα…
Κάνε εσύ ό,τι μπορείς και άσε στον Θεό τα άλλα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου