Μνήμη της Aγίας Mεγαλομάρτυρος και πανευφήμου Eυφημίας (16 Σεπτεμβρίου)

Yπέρ Θεού κτανθείσαν άρκτου ταις μύλαις,

Eυφημίαις σε χρη στέφειν Eυφημία.

Tη δ’ εκκαιδεκάτη Eυφημίαν έκτανεν άρκος.

  

Αγία Ευφημία. Τοιχογραφία του 14ου αιώνα στην Ιερά Μονή Γκρατσάνιτσας στο Κοσσυφοπέδιο

Aύτη ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού, εν έτει σπη΄ [288]. Γεννηθείσα δε από γονείς λαμπρούς κατά τον πλούτον και την δόξαν, μάλιστα δε και εξαιρέτως κατά την εις Xριστόν ευσέβειαν, από αυτούς εδιδάχθη και την εις Xριστόν πίστιν. Όθεν και όλον τον πόθον της η μακαρία είχεν εις τον Xριστόν, και εις αυτόν μόνον επρόσεχεν. Eπειδή δε ο Πρίσκος, όστις έγινεν από τον Διοκλητιανόν ανθύπατος της Aσίας, επρόσταξε να θυσιάσουν όλοι εις τον Άρην, τον εν Xαλκηδόνι τιμώμενον ψευδώνυμον θεόν, διά την αιτίαν ταύτην εκρύπτοντο όλοι οι πιστοί Xριστιανοί. Όθεν ακολούθως και η Aγία αύτη Eυφημία εκρύπτετο μαζί με άλλους τεσσαράκοντα εννέα Xριστιανούς, και έλαμπεν ανάμεσα εις αυτούς με τας αρετάς, ως αστήρ λαμπρότατος.

Του δείχνω το ξύλινο σταυρουδάκι και του λέω: "Αυτό το ξυλαράκι, σε εμποδίζει να έρθεις;"

Πολλοί παραλληλίζουν τις ανατολικές θρησκείες και τις πρακτικές τους με την ορθόδοξη άσκηση και πνευματικότητα. Δεν γνωρίζουν ότι οι πρακτικές αυτές, πέρα από κάποια εξωτερικά γνωρίσματα, όπως η λιτή ζωή και η νηστεία, η αποφυγή κρεοφαγίας και λιπαρών ουσιών κ.ά., δεν έχουν καμιά σχέση με την ορθόδοξη άσκηση.

Είναι άλλο θέμα ο στοχασμός, ο διαλογισμός και γενικά η δια του νου και του συναισθήματος προσπάθεια ένωσης του ανθρώπου με το Θεό. Και άλλο η δια της ορθοδόξου ασκήσεως κάθαρση του ανθρώπου από τα ψεκτά του πάθη και η ενίσχυσή του με τα μυστήρια της Εκκλησίας ώστε να ελκύσει μέσα του τη χάρη του Θεού και να ενωθεί μαζί του. Να επιτύχει τη θέωσή του.

Υψώνοντας στον Σταυρό την αγαπώσα καρδιά μας...

π. Σπυρίδων Σκουτής – Ευχή

Κάποιες απλές σκέψεις για την ημέρα της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

Ας μην κρίνουμε τους σταυρούς που κουβαλάνε οι αδερφοί μας. Δεν ξέρουμε τις αντοχές του καθενός, ούτε γνωρίζουμε τον Σταυρό που κουβαλάνε. Πολλές φορές μας λέει ο άλλος τον πόνο του κι εμείς απαντάμε : «Δεν πειράζει κι εγώ το πέρασα, δεν είναι τίποτα!» ή «Έλα μωρέ, πώς κάνεις έτσι, δεν τρέχει και τίποτα!», ή «Δεν αξίζει να στεναχωριέσαι για κάτι τέτοιο». Όλες αυτές είναι λάθος απαντήσεις. Το μόνο που χρειάζεται ο αδερφός μας εκείνη τη στιγμή είναι η ενσυναίσθηση. Να σταθείς πλάι του και να του πεις: «Σε νιώθω. Είμαι εδώ για σένα.» και αυτό αρκεί. Να κάνεις το πρόβλημά του προσευχή. Να πεις στον Χριστό το πρόβλημα του αδερφού σου ώστε με αυτόν τον τρόπο να βιώσεις κάτι ελάχιστο από τον πόνο του. Να σταθείς δίπλα στον άλλο ως φίλος και όχι να του μιλάς ως δάσκαλος. Ο άλλος εκείνη την ώρα θέλει μια πατρική αγκαλιά, όχι συμβουλές και υπεροψίες.

Το μέρος που φύτρωσε το δέντρο του Τιμίου Σταυρού

Στό δυτικό τμήμα της Ιερουσαλήμ, έξω από τα τείχη καί μέσα σε δασώδη κοιλάδα, βρίσκεται η ονομαστή Μονή του Τιμίου Σταυρού. Η ίδρυση της Μονής φθάνει μέχρι την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου…

καί βασίζεται στην παράδοση ότι εδώ εφύτευσεν ο Λώτ το τρισύνθετο ξύλο, από το όποιο κατασκευάσθηκε ο Τίμιος Σταυρός.

Αναφέρεται σχετικά ότι ο Λώτ, μετά την καταστροφή των Σοδόμων, κατέφυγε σε κάποιο σπήλαιο, όπου αφού «εμεθύσθη υπό των θυγατέρων του εκοιμήθη μετ’ αυτών». (Γεν. ιθ’ 34) Αρχαία συριακή παράδοση αναφέρει ότι μετά το αμάρτημά του ο Λώτ εξαγορεύθηκε στον θείον του Πατριάρχην Αβραάμ…

Ποιος προσπαθεί να ξαναγράψει την έννοια της οικογένειας; Η «νέα κανονικότητα» που επιχειρούν να επιβάλουν στο σχολείο.

Από «την μαμά, τον μπαμπά και τα παιδιά» στις «νέες μορφές οικογένειας»: Τι θέλουν να διδάσκονται οι μαθητές του Δημοτικού από το 2027

Από το «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»

Ο Σεπτέμβριος του 2027 φέρνει στην τάξη τα νέα σχολικά βιβλία Δημοτικού, που αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται στα παιδιά η έννοια της οικογένειας.

Πρόκειται για τα βιβλία Γλώσσας της Β Δημοτικού «Η γλώσσα μου» και το βιβλίο «Κοινωνική και Πολιτική Αγωγή» της ΣΤ Δημοτικού, που θα διατίθενται με επιλογές ύλης, («Πολλαπλά βιβλία»), και θα παρουσιάζουν διαφορετικές συνθέσεις «ελληνικών» οικογενειών, μεταξύ άλλων και οικογένειες στις οποίες υπάρχουν δύο πατέρες ή δύο μητέρες. Οι μαθητές καλούνται να παρατηρήσουν τις εικόνες, να τις σχολιάσουν, να αναγνωρίσουν και να δηλώσουν με ποια ομοιάζει η δική τους οικογένεια.

Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Νικήτα (15 Σεπτεμβρίου)

Φλέγη Nικήτα και γίνη νικηφόρος,

Ή μάλλον ειπείν πυρφόρος νικηφόρος.

Πέμπτη και δεκάτη, καμίνω βλήθη Nικήτας.

Μαρτύριο Αγίου Νικήτα του Γότθου. 

Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος εβλάστησεν από το λαμπρότερον γένος των Γότθων, οπού ευρίσκετο πέραν από τον ποταμόν Ίστρον1, κατά τους χρόνους Kωνσταντίνου του Mεγάλου εν έτει τλ΄ [330]. Έμαθε δε την ευσεβή πίστιν παιδιόθεν από τον Mακάριον τον Aρχιερέα του τόπου εκείνου. Eπειδή δε αυτός ευσεβώς ομού και ευγενώς ανετράφη, διά τούτο εδίδασκε και τους άλλους ομογενείς του να πιστεύουν και εκείνοι, και να πολιτεύωνται ευσεβώς και εναρέτως. Kαθώς και αυτός ευσεβώς επίστευε, και εναρέτως επολιτεύετο, κήρυξ και διδάσκαλος της αληθείας εις όλους γινόμενος. Eπειδή δε ο δυσσεβής Aθηνάριχος, ο άρχων και πρώτος του ενός μέρους του Γοτθικού γένους (εις δύω γαρ μέρη ήτον αυτό χωρισμένον)· επειδή, λέγω, αυτός ενικήθη πολλά αισχρώς από τον Φρικιγέρνη, τον άρχοντα του άλλου μέρους των Γότθων, με την βοήθειαν και συμμαχίαν του θείου Σταυρού, και του στρατεύματος των Pωμαίων: τούτου χάριν, αφ’ ου με πολυκαιρίαν πάλιν ανέλαβε και εδυναμώθη, εφέρετο ο μιαρός με μεγάλην μανίαν κατά των ευσεβών Xριστιανών. Kαι ετιμώρει αυτούς με βαρβαρικά και ανυπόφορα παιδευτήρια. Oυ μόνον δε αυτός ούτως εποίει ο αλιτήριος, αλλά και εις τους υποτασσομένους αυτώ επρόσταζε να μιμούνται την κατά των Xριστιανών εδικήν του μανίαν και αγριότητα.

Άγιος Συμεών αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

Κατά την υστεροβυζαντινή περίοδο εμφανίστηκαν και έδρασαν πολλοί αξιόλογοι Πατέρες της Εκκλησίας μας, με μεγάλη προσφορά στη Θεολογία. Μάλιστα μπορεί να χαρακτηριστεί η εποχή αυτή, ως περίοδος άνθισης της Ορθοδόξου Θεολογίας, τη στιγμή που ήταν σε εξέλιξη μια γιγάντια προσπάθεια από τους αιρετικούς δυτικούς, για τη νόθευσή της. Ένας από αυτούς υπήρξε και ο άγιος Συμεών αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της Εκκλησίας μας κατά τον 14ο και 15ο αιώνα.

Η σημασία του Τιμίου Σταυρού στη ζωή των πιστών

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

Η μεγάλη εορτή της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού είναι ένας ακόμα σημαντικός εορτολογικός σταθμός της Εκκλησίας μας. Οι πιστοί την ημέρα αυτή καλούνται να τιμήσουν και να προσκυνήσουν τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου ώστε να αντλήσουν δύναμη και χάρη από αυτόν. Η μεγάλη αυτή Δεσποτική εορτή δίνει επίσης την ευκαιρία σε όλους μας να σκεφτούμε ορισμένες βασικές αρχές και αλήθειες της πίστης μας, οι οποίες είναι συνυφασμένες με τη θεολογία του Σταυρού.

Πως και γιατί νηστεύουμε την ημέρα του Σταυρού; – Αυστηρή νηστεία

Του Σταυρού: Στις 14 Σεπτεμβρίου, ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία τιμά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, κάνουμε αυστηρή νηστεία.

Θεωρείται, μάλιστα, τόσο αυστηρή όπως η Μεγάλη Παρασκευή.

Αυτό σημαίνει ότι η τροφή μας δεν περιλαμβάνει ούτε λάδι. Αν η γιορτή έπεφτε Σάββατο η Κυριακή θα καταλύαμε λάδι και οίνο.

Επίσης πρέπει να θυμόμαστε ότι η νηστεία περιλαμβάνει όχι μόνο την νηστεία της τροφής, αλλά και την νηστεία της ηδονής, ακόμα και όταν μιλάμε και για σχέσεις ευλογημένης από τον Θεό συζυγίας.

Τέλος η νηστεία πρέπει συνοδεύεται από εγκράτεια στη ψυχής και στο στόμα και φυσικά και προσευχή.

Για ποιο λόγο, όμως, νηστεύουμε σήμερα (14 Σεπτεμβρίου);

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: Οἱ ἑπτὰ φράσεις τοῦ Χριστοῦ στὸν σταυρό

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Θέλετε νὰ µάθετε τὴ σηµασία ἐκείνων τῶν ἑπτὰ φράσεων τὶς ὁποῖες εἶπε ὁ Κύριος πάνω στὸν σταυρό. Δὲν εἶναι σαφεῖς;

Πρώτη φράση: «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς˙ οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι» (Λούκ. 23,34). Μὲ αὐτὰ τὰ λόγια ὁ Χριστὸς ἔδειξε τὸ ἔλεός του ἀπέναντι στοὺς ἐκτελεστές Του,τῶν ὁποίων ἡ µοχθηρία δὲν ὑποχώρησε οὔτε ὅταν ὑπέφερε στὸν σταυρό. Τὸ δεύτερο εἶναι ὅτι βροντοφώναξε ἀπὸ τὴν κορυφὴ τοῦ βράχου τοῦ Γολγοθᾶ µία ἀποδεδειγµένη ἀλλά ποτὲ καλὰ συνειδητοποιηµένη ἀλήθεια, δηλαδὴ ὅτι αὐτοὶ ποὺ πράττουν τὸ κακὸ ποτὲ δὲν ξέρουν τί κάνουν. Σκοτώνοντας τὸν Δίκαιο στὴν πραγµατικότητα σκοτώνουν τὸν ἑαυτό τους καὶ ταυτόχρονα δοξάζουν τὸν Δίκαιο. Καταπατώντας τὸν νόµο τοῦ Θεοῦ δὲν βλέπουν τὴ µυλόπετρα, ἡ ὁποία ἀόρατα κατεβαίνει πρὸς αὐτοὺς γιὰ νὰ τοὺς συνθλίψει. Ἐµπαίζοντας τὸν Θεὸ δὲν βλέπουν τὰ πρόσωπά τους νὰ µεταµορφώνονται σὲ θηριώδη ρύγχη. Διαποτισµένοι ἀπὸ τὸ κακὸ ποτὲ δὲν ξέρουν τί κάνουν.

Κακοποίηση παιδικῶν ψυχῶν

Στὶς 15 Φεβρουαρίου 2024 ἡ σημερινὴ Κυβέρνηση, μὲ τὴ σύμφωνη γνώμη καὶ ἄλλων κομμάτων, ἦλθε σὲ εὐθεία ἀντίθεση μὲ τὸν ἀκατάλυτο Νόμο τοῦ Θεοῦ ψηφίζοντας τὸν νόμο 5089/2024, μὲ τὸν ὁποῖο ἀναγνώρισε τὸν γάμο μεταξὺ ὁμοφύλων καὶ τὴν κατὰ συνέπεια δυνατότητα ἀπόκτησης τέκνων ἀπὸ ὁμόφυλα ζεύγη. Ἔγραψε ἔτσι μιὰ μαύρη σελίδα στὴν Ἑλληνικὴ ἱστορία, καθὼς μὲ τὴν ψήφιση τοῦ ἀντίθεου αὐτοῦ νομοσχεδίου ἡ Ἑλλάδα ἔγινε ἡ πρώτη ὀρθόδοξη χώρα στὸν κόσμο, ἡ ὁποία θέσπισε τὸν «γάμο» ὁμοφύλων ζευγαριῶν ὡς ἰσότιμο μὲ τὸν γάμο ποὺ ἀνέκαθεν ὁρίζεται ὡς «συνάφεια ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς» (Μοδεστίνος 3ος αἰ. μ.Χ.). Ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς αὐτὸν μόνο τὸν γάμο εὐλόγησε ἤδη ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ἱστορίας τῆς ἀνθρωπότητος, καὶ μάλιστα στὴν ἐποχὴ τῆς Καινῆς Διαθήκης τὸν ἀναβίβασε σὲ ἱερὸ Μυστήριο μέσα στὴν ἁγία του Ἐκκλησία. Ἄλλωσ­τε καὶ ἡ ἴδια ἡ φύση μαρτυρεῖ ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος γιὰ ν᾿ ἀποκτήσουν οἱ ἄνθρωποι ἀπογόνους καὶ νὰ δημιουργήσουν οἰκογένεια, παρὰ μόνο ἡ ἕνωση ἄνδρα καὶ γυναίκας.

π. Γεώργιος Σχοινάς – «Επανάσταση χαράς» – Παρέα της Τρίτης, 08 Σεπτεμβρίου 2026

 

πηγή: https://enromiosini.gr/