ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ [:Μᾶρκ. 8,34-38 καί 9,1] Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΗ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ [Ὑπομνηματισμός στά ἐδάφια Ματθ.16,24-27]

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ [:Μᾶρκ. 8,34-38 καὶ 9,1]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΗ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ

[Ὑπομνηματισμὸς στὰ ἐδάφια Ματθ.16,24-27]

«Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι (:Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπε στοὺς μαθητές Του: "Ἐὰν κάποιος θέλει νά μὲ ἀκολουθήσει ὡς μαθητής μου, ἂς διακόψει κάθε σχέση μὲ τὸν διεφθαρμένο ἀπὸ τὴν ἁμαρτία ἑαυτό του κι ἂς πάρει τὴ σταθερὴ ἀπόφαση νὰ ὑποστεῖ ἀκόμη καὶ θάνατο σταυρικὸ καὶ βίαιο. Κι ἄς μὲ ἀκολουθήσει μιμούμενος σὲ ὅλα τὸ παράδειγμά μου· καὶ νὰ μὴ διστάσει νὰ προβεῖ στὶς ἀποφάσεις καὶ τίς θυσίες αὐτές)»[Ματθ. 16,24].

«Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπε στοὺς μαθητές Του», λέγει ὁ ἱερὸς Εὐαγγελιστής· πότε δηλαδή; Ὅταν ὁ Πέτρος λίγο πρὶν εἶχε πεῖ: «Ἳλεώς σοι, Κύριε· οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο (:Ὁ Θεὸς νά σε φυλάξει, Κύριε, ἀπὸ ὅσα φοβερά μᾶς εἶπες ὅτι θὰ σοῦ συμβοῦν»· Δὲν πρέπει νὰ σοῦ συμβοῦν αὐτά)» [Ματθ.16,22]· καὶ ἄκουσε ὡς ἀπάντηση ἀπὸ τὸν Κύριο: «Ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ· σκάνδαλόν μου εἶ· ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων (:Πήγαινε πίσω μου καὶ φύγε ἀπὸ μπροστά μου, σατανᾶ˙ μοῦ εἶσαι ἐμπόδιο στὸ δρόμο τοῦ καθήκοντός μου καὶ πειρασμός· διότι δὲν φρονεῖς ἐκεῖνα ποὺ ἀρέσουν στὸν Θεό, ἀλλὰ ἐκεῖνα ποὺ ἀρέσουν στοὺς ἀνθρώπους)»[Ματθ. 16,23]· διότι δὲν ἀρκέστηκε στὴν ἐπιτίμηση μόνο, ἀλλὰ θέλοντας νὰ δείξει καὶ μὲ τὸ παραπάνω καί τὸ ὅτι τὰ λόγια τοῦ Πέτρου ἦταν ἄτοπα καὶ ἀνάρμοστα καὶ νὰ ἀποκαλύψει καὶ τὸ κέρδος ποὺ θὰ πήγαζε ἀπὸ τὸ Πάθος, λέγει: «Ἐσὺ μοῦ λέγεις: "ὁ Θεὸς νά σὲ φυλάξει καὶ νὰ σὲ εὐσπλαχνιστεῖ, ὥστε νὰ μὴ σοῦ συμβεῖ αὐτό"· ἐγὼ ὅμως σοῦ λέγω ὅτι δὲν εἶναι μόνο ἐπιβλαβὲς γιὰ σένα καὶ ὀλέθριο τὸ νὰ μὲ ἐμποδίσεις καὶ νὰ δυσφορεῖς γιὰ τὸ Πάθος μου, ἀλλὰ ὅτι οὔτε θὰ μπορέσεις νὰ σωθεῖς ἐὰν καὶ ἐσὺ ὁ ἴδιος δὲν εἶσαι προετοιμασμένος μὲ κάθε τρόπο νὰ πεθάνεις». Γιὰ νὰ μὴ νομίσουν δηλαδὴ ὅτι εἶναι ἀνάξιο Αὐτοῦ τὸ νὰ πάθει, διδάσκει σὲ αὐτοὺς τὸ κέρδος τοῦ πράγματος, ὄχι μόνο μὲ ὅσα εἶχαν προηγηθεῖ, ἀλλὰ καὶ μὲ ὅσα ἐπρόκειτο νὰ ἀκολουθήσουν.

Κυριακή μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού - Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ [: Γαλ. 2, 16-20]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν ᾿Ιησοῦν ἐπιστεύσαμεν διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ(:επειδή όμως μάθαμε από τη δική μας πείρα ότι δεν γίνεται δίκαιος ο άνθρωπος και δεν σώζεται με την τήρηση των τυπικών διατάξεων του μωσαϊκού νόμου, αλλά μόνο με την πίστη στον Ιησού Χριστό, γι' αυτό λοιπόν και εμείς πιστέψαμε στον Ιησού Χριστό, για να γίνουμε δίκαιοι και να σωθούμε από την πίστη στον Χριστό και όχι από τα έργα του μωσαϊκού νόμου· διότι όπως αναφέρεται και στους ψαλμούς, με τα έργα του νόμου δεν θα δικαιωθεί και δεν θα σωθεί κανένας άνθρωπος)»[Γαλ.2,16· ερμ. απόδοση Παν. Τρεμπέλα].

Πρόσεξε και εδώ πώς με ασφάλεια λέγει τα πάντα. «Διότι όχι όμως ως κακό αλλά ως ασθενή στο να μας εξασφαλίσει τη σωτηρία», λέγει, «εγκαταλείψαμε τον μωσαϊκό νόμο». Εάν λοιπόν ο μωσαϊκός νόμος δεν παρέχει δικαίωση και σωτηρία στον άνθρωπο, είναι περιττή η περιτομή. Αλλά εδώ μεν έτσι αναφέρει· προχωρώντας όμως δείχνει ότι όχι μόνο είναι περιττή η περιτομή, αλλά και επικίνδυνη· κάτι το οποίο είναι και περισσότερο αξιοπαρατήρητο, το ότι δηλαδή στην αρχή μεν λέγει ότι «δεν δικαιώνεται ο άνθρωπος από τα έργα του νόμου», προχωρώντας όμως ομιλεί και με πιο βαριές εκφράσεις.

Πώς γίνεται η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού μέσα στην καρδιά μας

Όσιος Θεοφάνης ο 'Εγκλειστος

Τον 7ο αιώνα υψώθηκε πανηγυρικά ο τίμιος Σταυρός στα Ιεροσόλυμα, για να τον δει και να τον προσκυνήσει όλος ο λαός. Εκείνου του γεγονότος ανάμνηση είναι η τελετή της υψώσεως του Σταυρού, που γίνεται κάθε χρόνο, στις 14 Σεπτεμβρίου, στους ενοριακούς και μοναστηριακούς ναούς. Αυτή η Ύψωση, όμως, είναι εξωτερική. Υπάρχει, θα λέγαμε, και μια πνευματική Ύψωση του Σταυρού που συντελείται μέσα στην καρδιά του ανθρώπου. Πότε;

Όταν κάποιος σταθερά αποφασίζει να αυτοσταυρωθεί, νεκρώνοντας τα πάθη του. Όποιος δεν το κάνει, δεν είναι αληθινός Χριστιανός. Το λέει ξεκάθαρα ο απόστολος:

«Οι του Χριστού την σάρκα εσταύρωσαν συν τοις παθήμασι και ταις επιθυμίαις» (Γαλάτας 5, 24). Όσοι, δηλαδή, είναι του Χριστού, έχουν σταυρώσει τον αμαρτωλό εαυτό τους μαζί με τα πάθη και τις επιθυμίες του.

Εἶναι ἀμέτρητοι οἱ χαρακτηρισμοί, πού προτάσσει στό ὄνομα τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἡ ὑμνολογία μας

Ο Τίμιος Σταυρός της Κάτω Ζώδιας

Σάββας Ἠλιάδης, Δάσκαλος

Εἶναι ἀμέτρητοι οἱ χαρακτηρισμοί, ποὺ προτάσσει στὸ ὄνομα τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἡ ὑμνολογία μας καὶ οἱ ἰδιότητες καὶ οἱ θεῖες ἐνέργειες ποὺ χαρίζει πλουσίως στὰ ζωντανὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας. Προσπαθήσαμε νὰ καταγράψουμε κατὰ τὸ δυνατὸν ἀπὸ τὸ Μηναῖο τοῦ Σεπτεμβρίου, ἐπὶ τῇ ἑορτὴ τῆς Ὑψώσεως:

1. Ἄχραντος Σταυρὸς

2. θεῖος Σταυρὸς

3. ἀήττητον τρόπαιον

4. θυρεὸς (μεγάλη ἀσπίδα) ἀπροσμάχητος

5. σκῆπτρον (σύμβολο ἐξουσίας) ἔνθεον

6. πανάγιος Σταυρὸς

7. σκέπη κραταιὰ

8. τριμερὴς Σταυρὸς (ἀπὸ τὴν παράδοση τῆς Π. Διαθήκης μὲ τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὸν Λὼτ)

9. ζωηφόρον ξύλον

10. φυλακτήριον θεῖον

11. ἀπροσμάχητον τεῖχος

12. σωτήριον ξύλον

Οι Γενοκτονίες των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων και θα διδάσκονται στις Σχολεία της Νέας Νότιας Ουαλίας Αυστραλίας!

Γράφει ο Θεοφάνης Μαλκίδης*

Μία από τις σημαντικές αποστολές μου στον επίπονο μακροχρόνιο, ανιδιοτελή και ιερό αγώνα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας που υπέστη ο Ελληνισμός στην περίοδο 1908-1922, ήταν η Αυστραλία. Εκεί ο ακμαίος, δυναμικός, παραγωγικός Ελληνισμός, η Ελληνική Διασπορά που «έρχεται από μακριά», αγωνίζεται, συχνά χωρίς βοήθεια από το «εθνικό κέντρο», για να υπερασπιστεί ιστορία, αλήθεια, δίκαιο και για να αντιμετωπίσει προπαγάνδα, ψέματα και άφθονο χρήμα της Τουρκίας και των συμμάχων της.

Μιλώντας και πράττοντας στην Αυστραλία (όπως και σε όλον τον κόσμο) για το ζήτημα της Γενοκτονίας βρήκα συνομιλητές, συναγωνιστές, συναθλητές τόσο στις Ελληνίδες και τους Έλληνες, όσο και στην Αρμενική και Ασσυριακή Διασπορά. Και πετύχαμε πολλά, από αναγνωρίσεις από τα ομοσπονδιακά κοινοβούλια της Νότιας Αυστραλίας και Νέας Νότιας Ουαλίας, μέχρι εισαγωγή της Γενοκτονίας των προγόνων μας στη εκπαίδευση της χώρας!

Γέροντα, γιατί δεν γεμίζω από την προσευχή, ενώ φροντίζω να είμαι συνεπής στα πνευματικά μου καθήκοντα;

– Πέστε μου κάτι, Γέροντα, για τον αγώνα μου.

– Παλληκαριά, λεβεντιά, φιλότιμο! Με το φιλότιμο να εργάζεσαι στον Χριστό. Και ο Χριστός στην ψυχή που έχει καλή διάθεση, αγωνιστικό πνεύμα και φιλότιμο, εργάζεται αθόρυβα.

– Γέροντα, γιατί δεν γεμίζω από την προσευχή, ενώ φροντίζω να είμαι συνεπής στα πνευματικά μου καθήκοντα;

– Ε, πώς να γεμίσης; Έτσι θα γεμίσης; Θέλει γύρισμα το κουμπί αλλού.

Εξέτασε να δης πόσο δουλεύεις στην πνευματική ζωή με την λογική και πόσο με την καρδιά• πόσο κινείσαι από την ευρωπαϊκή συνέπεια και πόσο από το ορθόδοξο φιλότιμο. Αυτό που λέμε «συνέπεια», μερικές φορές είναι εγωισμός και μας κλέβει. Να φανώ συνεπής, για να δείξω στους άλλους ότι είμαι σε όλα εντάξει. Τότε όμως η ζωή μου γίνεται μια μεγάλη αταξία πνευματική. Να κινήσαι παντού με φιλότιμο, γιατί σ’ αυτήν την συχνότητα κινούνται ο Χριστός, η Παναγία, οι Άγιοι… Χωρίς φιλότιμο δεν έρχεται η θεία Χάρις.

– Γέροντα, η διαρκής εγρήγορση κουράζει;

Του Σταυρού: Τι γιορτάζουμε- Γιατί νηστεύουμε από λάδι

ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ: Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού εορτάζεται με λαμπρότητα κάθε χρόνο στις 14 Σεπτεμβρίου. Την μέρα αυτή γιορτάζεται η διπλή ανεύρεση του Σταυρού πάνω στον οποίο μαρτύρησε ο Χριστός μας.

Η Αγία Ελένη, το 326 μ.Χ. πήγε στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσει τους Αγίους Τόπους και να ευχαριστήσει τον Θεό για τους θριάμβους του γιου της, Μεγάλου Κωνσταντίνου.

Ο Θείος ζήλος, όμως, έκανε την Αγία Ελένη να αρχίσει έρευνες για την ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού. Επάνω στο Γολγοθά υπήρχε ειδωλολατρικός ναός της θεάς Αφροδίτης, τον οποίο γκρέμισε και άρχισε τις ανασκαφές.

Ύστερα, η Αγία Ελένη οδηγήθηκε στην εύρεση του Τιμίου Σταυρού από ένα αρωματικό φυτό που φύτρωνε στο μέρος εκείνο, τον γνωστό μας βασιλικό. Ύστερα από επίπονες ανασκαφές βρέθηκαν τρεις σταυροί, του Κυρίου και των δύο ληστών. Ο επίσκοπος Ιεροσολύμων Μακάριος, αφού έκανε δέηση, άγγιξε στους σταυρούς το σώμα μιας ευσεβέστατης κυρίας που είχε πεθάνει. Όταν ήλθε η σειρά και άγγιξε τον τρίτο σταυρό, που ήταν πραγματικά του Κυρίου, η γυναίκα αμέσως αναστήθηκε.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

(Σύντομο θεολογικό σχόλιο)

Η μεγάλη εορτή της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού είναι ένας ακόμα σημαντικός εορτολογικός σταθμός της Εκκλησίας μας. Οι πιστοί την ημέρα αυτή καλούνται να τιμήσουν και να προσκυνήσουν τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου ώστε να αντλήσουν δύναμη και χάρη από αυτόν. Η μεγάλη αυτή Δεσποτική εορτή δίνει επίσης την ευκαιρία σε όλους μας να σκεφτούμε ορισμένες βασικές αρχές και αλήθειες της πίστης μας, οι οποίες είναι συνυφασμένες με τη θεολογία του Σταυρού.

Η Ορθόδοξος Καθολική Εκκλησίας μας, η οποία διασώζει μόνη Αυτή ανόθευτη την βιβλική και πατερική διδασκαλία, αποδίδει την προσήκουσα τιμή στο Σταυρό του Χριστού, ως το κατ' εξοχήν όργανο και σύμβολο της απολυτρώσεως του ανθρωπίνου γένους. Σε αντίθεση με την ποικίλη ετεροδοξία, η οποία, είτε αδιαφορεί να αποδώσει τιμή στο Σταυρό (Προτεσταντισμός), είτε πολεμά ευθέως Αυτόν, ως ειδωλολατρικό σύμβολο (Mάρτυρες του Ιεχωβά). Η Εκκλησία μας θέσπισε πολλές φορές προσκύνησης και τιμής του Σταυρού καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, με αποκορύφωμα τη μεγάλη εορτή της Παγκοσμίου Υψώσεως, στις 14 Σεπτεμβρίου.

Η παγκόσμιος Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού. Ο Ιερός Χρυσόστομος για όσα συνέβησαν κατά τη Σταύρωση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΟΣΑ ΣΥΝΕΒΗΣΑΝ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΤΑΥΡΩΣΗ

ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

[Υπομνηματισμός των εδαφίων Ιω.19,16-37]

«Τότε οὖν παρέδωκεν αὐτὸν αὐτοῖς ἵνα σταυρωθῇ. Παρέλαβον δὲ τὸν Ἰησοῦν καὶ ἤγαγον· καὶ βαστάζων τὸν σταυρὸν αὐτοῦ ἐξῆλθεν εἰς τὸν λεγόμενον κρανίου τόπον, ὃς λέγεται ἑβραϊστὶ Γολγοθᾶ, ὅπου αὐτὸν ἐσταύρωσαν(:Τότε λοιπόν ο Πιλάτος τούς παρέδωσε τον Ιησού για να σταυρωθεί. Παρέλαβαν τότε οι στρατιώτες τον Ιησού και άρχισαν να Tον οδηγούν προς τον τόπο όπου θα Tον σταύρωναν. Και Aυτός, βαστάζοντας επάνω στον ώμο τον σταυρό Tου, βγήκε έξω από τα τείχη της πόλεως μέχρι κάποια τοποθεσία που λέγεται ‘’Κρανίου τόπος’’ και στην εβραϊκή γλώσσα λέγεται ‘’Γολγοθά’’. Εκεί Tον σταύρωσαν)»[Ιω.19.16-17].

Οι περίοδοι ευημερίας είναι ικανές να καταβάλουν και να παρασύρουν εκείνους που δεν προσέχουν· έτσι και οι Ιουδαίοι ενώ από την αρχή απολάμβαναν τη Χάρη του Θεού, επιζητούσαν τον νόμο της βασιλείας των εθνών και όχι της ουράνιας βασιλείας, καθώς επίσης και στην έρημο, μετά το μάννα με το οποίο ο Θεός καθημερινά τους έτρεφε από τον ουρανό, έφερναν νοσταλγικά στη μνήμη τους και αναπολούσαν τα κρεμμύδια που έτρωγαν ως υπόδουλοι στην Αίγυπτο· κατά τον ίδιο τρόπο λοιπόν και εδώ, αρνούμενοι τη ουράνια βασιλεία του Χριστού, επικαλούνταν για τον εαυτό τους τη βασιλεία του Καίσαρος. Και πράγματι για τον λόγο αυτό ο Κύριος έδωσε σε αυτούς βασιλέα, σύμφωνα με τη θέλησή τους.

Κάνεις αγώνα να είσαι όπως σε θέλει ο Θεός;

 

Αρχιμ. Συμεών Κραγιόπουλος

Να μου επιτρέψετε μόνο να πω ότι, εάν οι αλήθειες αυτές που είπαμε κάτι έκαναν μέσα στην ψυχή μας, κάτι κάνουν -και δεν μπορεί· κάτι θα έκαναν· εξαρτάται βέβαια πόση απλότητα, πόση αγαθότητα, πόση πίστη έχουμε μέσα μας, πόση διάθεση να ανταποκριθούμε- είναι αδύνατον να φύγουμε από εδώ έτσι όπως ήρθαμε.

Κάτι πρέπει να έχει γίνει. Και αυτό είναι το μεγάλο θέμα. Ερχόμαστε. Αφού ερχόμαστε, έχουμε διάθεση· αφού ερχόμαστε, κάτι περιμένουμε. Αφού ερχόμαστε, κάτι, κατά κάποιον τρόπο, έγινε την προηγούμενη φορά και ξαναήρθαμε· δεν βαρεθήκαμε να έρθουμε. Όμως πρέπει να το τονίσουμε αυτό, που και άλλες φορές τονίζαμε: ότι πρέπει κανείς ανά πάσαν στιγμήν να είναι παραδομένος στον Θεό.

Ο Θεός έχει την πρωτοβουλία, ο Θεός έχει τη δύναμη, του Θεού είναι η χάρη, του Θεού είναι όλο αυτό το ουράνιο αγαθό που θα μεταμορφώσει εμάς. Του Θεού είναι, δεν είναι δικό μας, αλλά περιμένει την ανταπόκρισή μας ο Θεός. Αν εσύ είσαι τσιγκούνης, διστακτικός, επιφυλακτικός, αν είσαι μεμψίμοιρος, αν μουρμουρίζεις και παραπονείσαι… Θα μπορούσε ο καθένας να προσέξει στον εαυτό του τι γίνεται.

Όλα για το καλό μας! Γιατί επιμένουν οι κυβερνήσεις να μας καταργήσουν εντελώς τα μετρητά;

Χωρίς μετρητά εξαλείφονται οι όποιες επιλογές έχουν οι άνθρωποι να διαχειριστούν από μόνοι τους τα έστω και τα λίγα χρήματα που βγάζουν.

Μια μεγάλη πλειοψηφία ανθρώπων γύρω μας έχουν πειστεί ότι η επαπειλούμενη κατάργηση των μετρητών ανά τον κόσμο είναι “καλή”. Χωρίς πολλή σκέψη, παραδίδουν αδιαμαρτύρητα τον έλεγχο της ρευστότητάς τους σε ένα σύστημα διακυβέρνησης που έχει τη δυνατότητα να δεσμεύσει όλα τα περιουσιακά στοιχεία τους με το πάτημα ενός κουμπιού.

Πολύ λίγοι άνθρωποι έχουν κατανοήσει τις επιπτώσεις που θα υπάρξουν στις ζωές τους, οι οποίες θα είναι άμεσες και τραγικές καθώς θα περιοριστεί η ελευθερία τους και η προσωπική τους ζωή.

Σεπτέμβριος 1921: Η τραγική θυσία των βρεφών στη μαρτυρική Σάντα του Πόντου.…

Γράφει ο Θεοφάνης Μαλκίδης

Ήταν 103 χρόνια πριν, τη νύχτα της 11ης προς τη 12η Σεπτεμβρίου 1921, όταν πάνω από 500 Ελληνίδες και Έλληνες της Σάντας του Πόντου, κυνηγημένοι από τους Γενοκτόνους Τούρκους και για να μην προδοθούν, αποφάσισαν να θυσιάσουν τα παιδιά τους, επτά νήπια, των οποίων το κλάμα αποκάλυπτε τη θέση του!

Τα βρέφη της Σάντας έσωσαν τους γονείς τους, τα αδέλφια τους, τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους και αποτελούν την κορυφαία ίσως στιγμή του Ελληνικού Ολοκαυτώματος, τραγική και επώδυνη πράξη που σημάδεψε τις επτά μητέρες που αποχωρίστηκαν τον καρπό των ωραιότερων (συν)αισθημάτων που χάρισε ο Θεός στους ανθρώπους, παραδίδοντας προς «θυσία» τα σπλάχνα των σπλάχνων τους.