Σάββατο 14 Μαρτίου 2020

Τοποθέτηση Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου για εκκλησιαστικές ακολουθίες και Κορωνοϊό



Μὲ ἀφορμὴ τὴν ὑπέρμετρη ἀνησυχία, ποὺ ἔχει ἐκδηλωθεῖ τὶς μέρες αὐτὲς καὶ τὸ συναφὲς κλίμα, ἕνεκα τῆς ἐπισήμανσης κρουσμάτων τῆς μεταδοτικῆς ἀσθένειας τοῦ λεγομένου κορωνοϊοῦ καὶ στὴν Κύπρο μας, θὰ ἐπιθυμούσαμε νὰ μεταφέρουμε στὸ χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς καθ᾽ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου τὰ ἑξῆς.
Καταρχήν, ὅπως ἀναφέρουμε καὶ σὲ πρόσφατη Ἐγκύκλιό μας, «ἕνεκα τῆς πλήθυνσης τῶν ἁμαρτιῶν μας καὶ τῆς συνεπαγομένης αὔξησης τῆς πειρασμικῆς ἐνέργειας στὸν κόσμο, ἔχουν συναυξηθεῖ καὶ οἱ ποικίλες ἀσθένειες, ἀσφαλῶς κατὰ παραχώρηση Θεοῦ, ποὺ ἐπιτρέπει τὶς ὅποιες δοκιμασίες γιὰ νὰ μᾶς ὁδηγήσει σὲ μετάνοια καὶ ἐπιστροφὴ στὸ θέλημά Του… Ἀλλὰ ἡ Ἐκκλησία μας μᾶς δίνει πολλὰ ὅπλα πνευματικά, γιὰ νὰ ἀμυνθοῦμε ἐνώπιον καὶ τῆς ἀσθένειας αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ κάθε δοκιμασίας, καὶ νὰ ἐξιλεώσουμε τὴν ἀγαθότητά Του. Πρώτιστο ὅπλο ἡ εἰλικρινής μας μετάνοια καὶ Ἐξομολόγηση, καὶ ἡ διόρθωση τῆς ἁμαρτωλῆς μας ζωῆς. Καὶ μαζί, ἡ θερμὴ προσευχὴ γιὰ ὅλο τὸν κόσμο, γιὰ τὸν παναθρώπινο πόνο, ἡ ἐλεημοσύνη, ἡ συγχωρητικότητα τῶν ἄλλων, ἡ ἀγάπη, ἡ ἐνάρετη ζωή, ἡ ἐνσυνείδητη μετοχὴ στὴν Θεία Κοινωνία…».

Β΄ Κυριακή των Νηστειών


Ως συνέχεια της Α΄ Κυριακής των Νηστειών, κατά την οποία γιορτάσαμε την αναστήλωση των ιερών εικόνων, η Εκκλησία μας όρισε την επόμενη Κυριακή να τιμάται η μνήμη του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, που υπήρξε ένας ομολογητής επίσκοπος της πόλης της Θεσσαλονίκης τον 14ο αιώνα.
Ο άγιος Γρηγόριος γεννήθηκε στη δύση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, το 1297 και από πολύ νέος κατέφυγε στο Άγιο Όρος. Ήταν περίπου 40 ετών όταν ήρθε από το Άγιο Όρος στη Θεσσαλονίκη. Κι αυτό για να πολεμήσει τις αιρετικές διδασκαλίες ενός μοναχού, του Βαρλαάμ, που χλεύαζε κάποιες από τις διδασκαλίες των Πατέρων. Ο Βαρλαάμ υποστήριζε ότι ο Θεός προσεγγίζεται με τρόπο φιλοσοφικό και διανοητικό και υποτιμούσε την ασκητική ζωή και την νοερά καρδιακή προσευχή. Ο Γρηγόριος αντέκρουσε αποτελεσματικά την αίρεση και έγραψε ομιλίες και βιβλία γύρω από τα θέματα αυτά. Υποστήριξε ότι ο Θεός κατοικεί στην καρδιά του ανθρώπου που την έχει καθαρίσει με την άσκηση και την μετοχή στα μυστήρια της Εκκλησίας από τα πάθη και τους λογισμούς. Η καρδιακή προσευχή η οποία γίνεται μέσω της επανάληψης των απλών λόγων «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με» καθαρίζει την καρδιά, φωτίζει τον νου και καθιστά τον άνθρωπο οίκο του Αγίου Πνεύματος.

Β΄ στάση των Χαιρετισμών

Η δεύτερη Παρασκευή της Μεγάλης Σαρακοστής ψάλλεται η Β΄ στάση των Χαιρετισμών. Ακούγονται οι επόμενοι 6 Οίκοι. Αυτοί αναφέρονται στην Παναγία μας, σε σχέση όμως με το γεγονός της Γέννησης και μέχρι την Υπαπαντή.


Η μνήμη της Οσίας και Θεοφόρου μητρός ημών Υπομονής, τελείται τη 13η Μαρτίου και 29η Μαΐου.

Από τις εκδόσεις ‘Ορθόδοξος Κυψέλη', (Πνευματικά Ορθόδοξα Μηνύματα Σωτηρίου Οικοδομής).

Η Αγία Υπομονή, κατά κόσμον Ελένη Δραγάση, και αργότερα, ως σύζυγος του Μανουήλ Β' Παλαιολόγου, «Ελένη η εν Χριστώ τω Θεώ αυγούστα και αυτοκρατόρισσα των Ρωμαίων η Παλαιολογίνα», ήταν θυγατέρα του Κωνσταντίνου Δραγάση, ενός από τους πολλούς ηγεμόνες - κληρονόμους του μεγάλου Σέρβου κράλη (=βασιλιά) Στεφάνου Δουσάν. Καταγόταν από βασιλική και ευλογημένη γενιά. Στους προγόνους της συγκαταλέγονται άνθρωποι που αγίασαν (π.χ. ο Στέφανος Νεμάνια, σέρβος βασιλέας και κτίτορας της Ιεράς Μονής Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους = όσιος Συμεών ο Μυροβλύτης). Ο Κωνσταντίνος Δραγάσης ανέλαβε την ηγεμονία του σημερινού βουλγαρικού τμήματος της βορειο - ανατολικής Μακεδονίας, στην περιοχή μεταξύ των ποταμών Αξιού και Στρυμώνος.
Η γέννησή της τοποθετείται στα αμέσως μετά τον θάνατο το Δουσάν χρόνια. Η ανατροφή, η μόρφωση, η αγωγή της, ήταν διαποτισμένα με ό,τι ανώτερο υπαγόρευε το βυζαντινό ιδεώδες, διότι οι Σέρβοι είχαν επηρεαστεί πολύ από τον βυζαντινό πολιτισμό. Ένοιωθε τον εαυτό της περισσότερο ταυτισμένο με τον πολιτισμό και κυρίως με την εθνική συνείδηση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Συναισθηματικά και ουσιαστικά έρρεπε μάλλον προς το Βυζάντιο, του οποίου επέπρωτο να γίνει Αυγούστα και Αυτοκρατόρισσα, περά προς την γενέθλιο σερβική πατρίδα.
Κοντά σ' αυτά και πάνω απ' αυτά, γαλουχήθηκε με την πατροπαράδοτη στην οικογένειά της, ακράδαντη ορθόδοξη πίστη στο Θεό. Αυτή η πίστη είναι που θα την οδηγεί, θα την φωτίζει, και θα την εμπνέει στην πολυτάραχη γεμάτη θλίψεις και δοκιμασίες ζωή της. 
Υπολογίζεται νάταν 19 περίπου χρονών όταν παντρεύτηκε τον Μανουήλ Β' Παλαιολόγο (τέλη του 1390), λίγους μήνες πριν γίνει Αυτοκράτορας.

Πέμπτη 12 Μαρτίου 2020

Στα άγια δισκοπότηρα οφείλουμε την λευτεριά μας


Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός 
Στην άκρη μιας μικρής λίμνης ξεδιψούσαν κάποια περιστέρια. Λίγο πιο πέρα, αναπηδούσαν έξω από το νερό, παίζοντας, λίγα βατράχια.
 Ξαφνικά κάποιος έριξε μια μεγάλη πέτρα. Τα νερά αναταράχτηκαν. Τότε, τα μεν περιστέρια υψώθηκαν στον ουρανό, οι δε βάτραχοι όρμησαν και βούτηξαν στη λάσπη, κοάζοντας, και δεν ξαναφάνηκαν. Ο μύθος είναι του Μεγάλου Βασιλείου, του ουρανοφάντορος…. Συμβαίνει αυτό που συμβαίνει, με τον λεγόμενο κορονοϊό. Έπεσε μια τρανή κοτρόνα στην λίμνη της αφασίας και της περιρρέουσας ευδαιμονίας. Ταράχτηκαν πολλοί και πολύ. Ταράχτηκαν οι εκκλησιομάχοι της αγραβάτωτης θολοκουλτούρας. Ταράχτηκαν και οι αβροδίαιτοι τζιτζιφιόγκοι των τηλεοπτικών αναθυμιάσεων, οι βάτραχοι της τιποτολογίας. Πώς αντιδρούν; Βούτηξαν στη λάσπη και κοάζουν: φταίει η Θεία Κοινωνία. Τα περιστέρια όμως, τα παιδιά του Χριστού μας, πετούν ψηλά, υψιπέτες αετοί. Τα ίδια λασπώδη βατράχια βάλλουν και κατά των Ενόπλων Δυνάμεων της Πατρίδας που την υπερασπίζονται και αποκρούουν τα μαινόμενα ταγκαλάκια του τουρκοερτογάν στον Έβρο. Χωμένοι στον βούρκο τους ψελλίζουν τις συνήθεις μαγαρισιές: οι φασίστες -οι Ένοπλες Δυνάμεις μας- δεν αφήνουν τους ταλαίπωρους Πακιστανούς και Αφγανούς να κυριεύσουν την Πατρίδα… Πιάνουμε την μύτη, μας πνίγει η δυσωδία τους…. Και αναρωτιέσαι περίλυπος: μα υπάρχουν Έλληνες που στηρίζουν και ψηφίζουν αυτό το καρκίνωμα;

Μια προσωπική εμπειρία για το θέμα της Θείας Κοινωνίας

Του Σεβ. Μητροπολίτη Ναϊρόμπης κ. Μακαρίου | Romfea.gr 

Θα ήθελα, λόγω της δημιουργηθείσας κατάστασης με την παρουσία της νόσου από την Κίνα που τρομοκράτησε τον κόσμο και αριθμεί μερικές χιλιάδες θύματα παγκοσμίως, να σημειώσω τις ταπεινές μου σκέψεις, για να καθησυχάσω μερικούς που έστω κάνουν τη σκέψη ότι η νόσος – επιδημία αυτή μπορεί να μεταδοθεί μέσω της Θείας Κοινωνίας, όταν δηλ. εμείς κοινωνούμε σώμα και αίμα Κυρίου. 
Τα δύσκολα χρόνια που περάσαμε όσοι εκείνη την εποχή δηλ. τις δεκαετίες 1980 – 1990 και εξής στην Αφρική, όταν εμφανίστηκε η θανατηφόρος νόσος του AIDS και ιδιαίτερα στον χώρο της Ανατολικής Αφρικής, όπου κυριολεκτικά θέριζε και θανάτωσε εκατομμύρια ανθρώπους, κυρίως νέους, ενθυμούμαι έντονα πόσο επηρεάστηκαν οι Αφρικανοί, όταν διαδόθηκαν πληροφορίες για τυχόν επικίνδυνη περίπτωση της μετάδοσης της Θείας Μεταλήψεως δηλ. του σώματος και αίματος του Κυρίου μας. 
Την εποχή εκείνη βλέπαμε επί καθημερινής βάσης πόσοι δικοί μας άνθρωποι έχαναν τη ζωή τους και υπήρχε μια τρομοκρατία στις συνειδήσεις των ανθρώπων, στις σκέψεις και στις ενέργειές τους. Ήταν τόσος ο φόβος και ο τρόμος, αφού μπροστά στα μάτια μας βλέπαμε καθημερινά να μας φεύγουν αγαπημένα μας πρόσωπα. 

Το θαύμα υπήρχε, υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει...


Γράφει ο Θεολόγος Παπαδόπουλος
Μοριακός βιολόγος 

Από τα φοιτητικά μου χρόνια προσπαθώ, μεταξύ άλλων, ένα πράγμα. Να μην συγχέω τα θέματα πίστεως με ζητήματα επιστήμης. 
Να μην τα αναλύω προσπαθώντας να αποδείξω τα αναπόδεικτα και να τα τεκμηριώσω με επιστημονικές πρακτικές. Είναι και ανώφελο και εσφαλμένο. 
Διότι το υπέρλογο της πίστεως δεν εμπίπτει στο πλαίσιο της λογικής του πειράματος. 
Άλλωστε η ομολογία της πίστεως αποκαλύπτεται κυρίως με το παράδειγμα μας και τη ζωή μας και όχι με τα λόγια μας. 
Για τον Ορθόδοξο Χριστιανό μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται η Ζωή, το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. 
Για όλους τους άλλους άρτος και οίνος. Τι σημαίνει αυτό; 
Αν το πάμε στο εργαστήριο θα επιβεβαιωθεί ότι όντως άρτος και οίνος είναι κι όχι αίμα και σώμα ανθρώπινο. 
Άρα για την Πολιτεία ένας ενοριακός ναός είναι απλά ο χώρος συνάθροισης ανθρώπων που μερικοί από αυτούς κοινωνούν από κοινό ποτήριο με το ίδιο κουτάλι. Τέλος. 
Πάμε τώρα στην ανάλυση. 
Ένας μη ελεγμένος ασθενής ή φορέας του CoViD-19 που χρησιμοποιεί τα μέσα μεταφοράς σε ώρα αιχμής δεν είναι δημόσιος κίνδυνος; Είναι. Άρα κόβονται οι δημόσιες συγκοινωνίες. Ένας ασθενής φούρναρης που ζυμώνει και πουλά ψωμί δεν είναι δημόσιος κίνδυνος; Είναι. 
Ένας που φτιάχνει καφέ και τον δίνει σε εκατοντάδες ανθρώπους καθημερινά απλά κλείνοντας το πλαστικό καπάκι ή πιάνοντας το καλαμάκι δεν είναι δημόσιος κίνδυνος; Είναι. 

Τετάρτη 11 Μαρτίου 2020

Ο Θεός ας μας συγχωρέσει…


Ως μέλος της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας λαμβάνω το θάρρος να εκθέσω κάποιους δικούς μου προβληματισμούς που προέκυψαν από τις ειδήσεις των ημερών μας. Σαν παιδί που βλέπει τη μάνα του άρρωστη να υποφέρει στο κρεβάτι του πόνου, έτσι και εγώ πονώ σαν βλέπω τη Μητέρα μας να πολεμείται από «πιστούς» και απίστους. Η αγάπη και η συνείδησή μου εμποδίζει την γλώσσα μου να σωπάσει. Ας ακουστεί λοιπόν ο λόγος μου σαν κραυγή αγωνίας και αγανάκτησης ενός απλού χριστιανού.
          Έφτασε λοιπόν η ημέρα όπου η μάστιγα των ημερών μας χτυπάει και την πόρτα της Εκκλησίας. Ο γνωστός σε όλους μας κορονοϊός είναι ένα ακόμα φαινόμενο που καλείται η εκκλησία μας να αντιμετωπίσει. Δυστυχώς όμως οι φωνές οι οποίες θα μας δώσουν θάρρος και θα ενισχύσουν την πίστη μας ώστε να διέλθουμε ακλόνητοι από αυτόν τον χείμαρρο, είναι ελάχιστες. Αντιθέτως, οι φωνές που με κάθε τρόπο διώκουν τον Χριστό με την εκκλησία μας γίνονται όλο και περισσότερες. Αποτέλεσμα είναι να βρισκόμαστε σε ένα σημείο όπου ο σημερινός «χριστιανός» αμφιβάλλει για την πίστη του. Φοβάται να πάει στην εκκλησία. Φοβάται να μεταλάβει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Πραγματικά όμως, αν η Πηγή της Ζωής μπορεί να είναι ταυτόχρονα πηγή ασθένειας και θανάτου, τότε μεταλαμβάνουμε έναν τύπο του Χριστού ή ένα σύμβολο του Πάθους και της Αναστάσεως. Επειδή όμως είναι βασική δογματική διδασκαλία μας ότι ο ίδιος ο Χριστός προσφέρει αδιαλείπτως το Σώμα και το Αίμα του, δεν πρέπει εμείς πιστοί να αμφιβάλλουμε (αν βέβαια είμαστε πραγματικά πιστοί).

Μ. Μόρφου Νεόφυτος: «Πῶς ἀντιμετωπίζουν οἱ χριστιανοὶ τὶς λοιμώδεις ἀσθένειες καὶ τὶς ἐπιδημίες;» (ηχητικό)







Ποιμαντικὸς λόγος Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου κατὰ τὴ διάκεια τῆς Ἀγρυπνίας πάντων τῶν ἐν μητροπόλει Μόρφου διαλάμψαντων ἁγίων, ποὺ τελέσθηκε στὸν ἱερὸ ναὸ Ὁσίων Βαρνάβα καὶ Ἱλαρίωνος στὸ χωριὸ Περιστερῶνα τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (28-29.2.2020). Ψάλλει χορὸς ἱεροψαλτῶν μὲ χοράρχει τὸν πρωτοψἀλτη τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου κ. Μάριο Ἀντωνίου.

Τρία αγαθά από τον Έβρο: κατάρρευση μυθεύματος «ανοιχτών συνόρων», και «φόβου της Τουρκίας», και επαναφορά κοινωνικής ομόνοιας. Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Η περασμένη εβδομάδα απετέλεσε σημείο καμπής στην μάχη αξιών οπισθοφυλακής, που διεξάγεται στην ελληνική κοινωνία. Σηματοδοτεί μία τεράστια αλλαγή στην πολιτική ορολογία και στη διαμόρφωση της άποψης της κοινής γνώμης. Ήδη στην προηγούμενη εβδομάδα λέγαμε στην στήλη αυτή ότι ως προς τις αυξημένες ροές από την Τουρκία το δίπολο της πολιτικής αντιπαράθεσης ήταν οι υποσχέσεις της κυβέρνησης και η αδυναμία να τις υλοποιήσει. Συμπληρώναμε ότι με το κλείσιμο των συνόρων στον Έβρο, το δίπολο εξαφανίστηκε και ότι ο ΣΥΡΙΖΑ απομονώθηκε.
Στο μεταξύ, ο πρώην πρωθυπουργός κ. Τσίπρας άδειασε όσους από το κόμμα του τοποθετήθηκαν πριν από αυτόν. Είπε επί λέξη: «Από τη στιγμή που υπάρχει μαζική απόπειρα εισβολής ορθώς έκλεισαν τα σύνορα». Ο δε πρωθυπουργός, ενώπιον της Ευρωπαϊκής ηγεσίας, από τα ελληνοτουρκικά και ευρωτουρκικά σύνορα μίλησε ξεκάθαρα για «ασύμμετρη απειλή», η οποία «παίρνει τη μορφή της επιβολής του εθνικού μας εδάφους», καθώς και για την «υποχρέωση να περιφρουρίσει την ακεραιότητα και την κυριαρχία της χώρας».

Τρίτη 10 Μαρτίου 2020

Αγιοκατατάξεις Οσίων Γερόντων Ιωσήφ του Ησυχαστού, Δανιήλ Κατουνακιώτη, Εφραίμ Κατουνακιώτη

 


Αγιοκατάχθηκαν οι Αγιορείτες, Εφραίμ Κατουνακιώτης,
Δανιήλ Κατουνακιώτης
και ο Ιωσήφ Ησυχαστής, 

Κατ’ αυτήν την ημέρα, όπου οι καμπάνες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Χερσονήσου του Άθωνα, ηχούν χαρμόσυνα για το νέον Άγιον της Πίστεως και γνήσιο τέκνο του Περιβολιού της Παναγίας, το Πρακτορείο «ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ» αναφέρεται στην σπουδαιότερη πνευματική κληρονομιά, την οποία παραδίδει ο Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής προς τις επόμενες γενεές και η οποία έγκειται στην επαναφορά της διδαχής της νοεράς προσευχής και την φιλόπονο καλλιέργεια της ευχής: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».

Απορρίφθηκαν από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ασφαλιστικά μέτρα κατά της Ελλάδας για την αναστολή ασύλου


Πρώτη νίκη, με εξαιρετικά υψηλή σημασία για νομικούς αλλά κυρίως πολιτικούς λόγους, πέτυχε σύμφωνα με πληροφορίες η Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για το θέμα της απόφασης του ΚΥΣΕΑ που αφορά στην αναστολή της διαδικασίας ασύλου γα ένα μήνα για όσους μπαίνουν παράνομα στη χώρα από την 1η Μαρτίου.
Το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα να ληφθούν ασφαλιστικά μέτρα κατά της Ελλάδας για το θέμα της αναστολής ασύλου για έναν μήνα, θεωρώντας προφανώς πως οι λόγοι που το επιβάλλουν βάζουν τα θεμέλια της νομιμότητας μιας τέτοιας απόφασης.
Η απόφαση ελήφθη, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, με τη διαδικασία των προσωρινών μέτρων (ασφαλιστικά μέτρα) στα οποία κατέφυγαν 3 Σύροι υπήκοοι, οι οποίοι με Τουρκο δικηγόρο κατέφυγαν σε αυτή την προσφυγή, ζητώντας προστασία από την απόφαση της Ελληνικής Κυβέρνησης για λόγους εθνικής ασφάλειας να αναστείλει για όλους τη διαδικασία ασύλου.