10 ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΕΣ ΑΞΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΙ!

ΑΓΑΠΗ

Τα χρήματα μπορούν να αγοράσουν τον πόθο, την έλξη και την εξουσία … αλλά δεν μπορούν να αγοράσουν αγάπη. Αυτό συμβαίνει επειδή η αγάπη είναι κάτι οικείο, κάτι εγκάρδιο, μυστηριώδες, ρομαντικό, τρυφερό και πολύ προσωπικό.

Τα χρήματα δε συνδέονται με αυτά τα συναισθήματα, διότι συνιστούν απλώς μια μέθοδο ανταλλαγής – τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Τα χρήματα είναι απαραίτητα για να πληρώσουμε ένα προϊόν, μια υπηρεσία, την άνεση, την πολυτέλεια – τίποτα από αυτά δε σηματοδοτεί αυτό που πραγματικά χρειάζονται οι άνθρωποι.

Πολλοί από εμάς το μαθαίνουμε αυτό με πολύ σκληρό τρόπο. Συσσωρεύουμε χρήματα και το μόνο που κατορθώνουμε είναι να νιώθουμε κενοί. Αυτό συμβαίνει επειδή μεγαλώνουμε σε μια κουλτούρα που γοητεύεται από τον πλούτο, η οποία, στην πραγματικότητα, οδηγεί σε παρανοήσεις και ψευδείς πεποιθήσεις.

Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι ήδη νεκρή - Το μέλλον της Μακεδονίας

Γράφει ο Δρ. Ιωάννης Αμπατζόγλου*

«Στον ΕΛΛΗΝΑ που θα φανεί

και θα ξεπλύνει τη ντροπή

για τη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

κι όλου εκείνου του εσμού

του άθλιου γραικυλισμού

θα κάνει την κηδεία.

Μήτε Σλάβων, μήτε Τουρανών.

Μακεδονία Γη Ελλήνων!»1

16 Δεκεμβρίου 1803: Οἱ Σουλιώτισσες χορεύουν τόν χορό τοῦ Ζαλόγγου καί ὁ Ἡγούμενος Σαμουήλ ἀνατινάζει τό Κούγκι

Το τραγούδι τώρα πια ένας θρήνος. Το 1803, είναι η χρονιά της συντέλειας. Το Σούλι με τις τόσες θυσίες και τους ακόμη περισσότερους ηρωϊσμούς πέφτει ύστερα από προδοσία.

Ένας Ηπειρώτικος θρήνος ένα μοιρολόι που μέσα στη λιτότητά του τα λέει όλα. Τον πόνο της καταστροφής. Την ανυποχώρητη κραυγή “Θάνατος ή λευτεριά”.

Οι γυναίκες προτιμούν το Ζάλογγο, ο Σαμουήλ την ολοκαυτωματική ανατίναξη.

ΤΑ ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ 1963.

ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ.

Γράφει ο Αντώνης Αντωνάς

Μια παιδική Χριστουγεννιάτικη ιστορία, που με συγκινούσε από μικρό παιδάκι, ήταν η πασίγνωστη του Hans Christian Andersen, που μιλά για τα όνειρα και τις γιορτινές προσδοκίες και ελπίδες ενός κοριτσιού, που αντιμετωπίζει τον επικείμενο του θάνατο, μέσα στους παγωμένους δρόμους ενώ οι άνθρωποι γιόρταζαν στα στολισμένα τους σπίτια, κοντά στο τζάκι… Πουλούσε σπίρτα το φτωχό κοριτσάκι και στην προσπάθεια του να ζεσταθεί άναψε ένα και το άπλετο του φως την ζέστανε και της έφερε οράματα αγάπης, χριστουγεννιάτικα στολισμένα δέντρα…. και η μικρή με το φωτισμένο προσωπάκι ξεψύχησε παγωμένη, στη μέση του δρόμου, με ένα γαλήνιο ανεπανάληπτο παιδικό χαμόγελο…. Αφήνοντας πίσω της ιερά διδάγματα ανθρωπιάς και Χριστουγεννιάτικης αγάπης, ελπίδας και ειρήνης…

«Όταν διαβάζεις το βιβλίο ενός Αγίου να ξέρεις ότι είναι παρών ο Άγιος και σε χαριτώνει»

…Ἄλλοτε ο Άγιος Πορφύριος ἔλεγε: «Μωρέ, πρέπει νά προσηλωθοῦμε στόν Χριστό. Καί τί σημαίνει προσηλώνομαι;

Πρός+ἧλος. Καρφώνομαι. Μωρέ, ἅμα καρφωθῇς στόν Χριστό, καρφώθηκες στήν Ἀλήθεια καί στήν Ζωή. Δέν ὑπάρχει γιά σένα θάνατος, δέν ὑπάρχει γιά σένα διάβολος, δέν ὑπάρχει κόλασις. Ὑπάρχουν, ἀλλά γιά σένα δέν ὑπάρχουν. Καρφωμένος στήν Ζωή πορεύεσαι. Ἔ, κάποια στιγμή ἀφήνεις αὐτή τήν ζωή καί καρφωμένος στήν Ζωή πορεύεσαι αἰώνια μαζί Της».

Βίος τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Μοδέστου Β´, πατριάρχου Ἱεροσολύμων (16 Δεκεμβρίου)

Ὁ ἐν ἁγίοις πατὴρ ἡμῶν Μόδεστος γεννήθηκε κατὰ τὸν ἕκτο αἰώνα, χωρὶς νὰ γνωρίζουμε τὴν ἀκριβὴ χρονολογία. Ἄγνωστη ἐπίσης παραμένει ἡ ἰδιαίτερη πατρίδα του. Βασικὲς πηγὲς γιὰ τὰ λίγα γνωστὰ περὶ τοῦ βίου του στοιχεῖα παραμένουν ἡ Διήγησις γιὰ τὴν κατάληψη τῶν Ἱεροσολύμων ἀπὸ τοὺς Πέρσες τὸ ἔτος 614, ποὺ συνέγραψε ὁ αὐτόπτης τῶν φοβερῶν ἐκείνων γεγονότων, μοναχὸς Στρατήγιος τῆς περίφημης Λαύρας τοῦ Ἁγίου Σάββα, ὁ Βίος τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Ἐλεήμονος τοῦ Κυπρίου, ποὺ συνέγραψε ὁ ἐπίσης Κύπριος καὶ σύγχρονός του ἅγιος Λεόντιος ἐπίσκοπος Νεαπόλεως (Λεμεσοῦ), ὁ Βίος τοῦ ἁγίου μάρτυρος Ἀναστασίου τοῦ Πέρσου καὶ τὸ Χρονικὸν τοῦ ὁσίου Θεοφάνους τοῦ ὁμολογητοῦ.

Ὁ ἅγιος Μόδεστος ὑπῆρξε μοναχὸς ὀνομαστὸς γιὰ τὴν ἀρετή του καὶ τὴν ὑψηλὴ γνώση τῆς πνευματικῆς ζωῆς, ποὺ ὁδηγεῖ στὸν φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Γιὰ τὸν ἐνάρετο λοιπὸν βίο του καὶ τὴν πείρα του στὴ μοναχικὴ πολιτεία ἐξελέγη ἡγούμενος τῆς μονῆς, ποὺ εἶχε ἱδρύσει ὁ ἅγιος Θεοδόσιος ὁ Κοινοβιάρχης τὸν 6ο αἰώνα, καὶ ποίμαινε μὲ σύνεση τὴν ἀδελφότητα.

Ο Άγιος Μόδεστος Πατριάρχης Ιεροσολύμων, 

φορητή εικόνα (2014), 

έργο Χαράλαμπου Επαμεινώνδα

Πότε ηττώνται οι υπερδυνάμεις

Η ίδια η πραγματικότητα έχει αποδείξει ότι ακόμα και οι ισχυροί υποτάσσονται στη βούληση των νικητών – και οι σημαντικότερες νίκες, τις οποίες υπολογίζουν τα κράτη, είναι εκείνες στα πεδία των μαχών. Ο Ελληνισμός κατόρθωσε να αλλάξει οριστικά και αμετάκλητα το τοπίο της παγκόσμιας Ιστορίας επειδή το έθνος μας στέφθηκε νικηφόρο σε πολέμους, όπου κρίθηκε η επιβίωσή μας.

Σαν σήμερα το 1822 η Ιερά Συμμαχία καταδίκασε την Ελληνική Επανάσταση, χρησιμοποιώντας μειωτικούς χαρακτηρισμούς για τον άγιο αγώνα των προγόνων μας για την ελευθερία. Αν κάποιος έκρινε τα πολιτικά και διπλωματικά δεδομένα με «λογιστικό» τρόπο, θα οδηγείτο στο συμπέρασμα ότι ήταν θέμα χρόνου η Εθνεγερσία να συντριβεί και το γένος μας να μπει ακόμα πιο βαθιά στον οθωμανικό τάφο, στον οποίο είχε κλειστεί από την αποφράδα ημέρα της Άλωσης.

Ο Άσαντ έφυγε, ο Αντίχριστος έρχεται! Οι Σιωνιστές βλέπουν την εξαφάνιση της Συρίας και εισβολής τους σ΄αυτήν ως εκπλήρωση μεσσιανικής πρόρρησης

Ο Άσαντ έφυγε.. ο Αντίχριστος έρχεται! Οι Σιωνιστές οργανώνουν εποικισμό σε Αράμ-Δαμασκό επικαλούμενοι Βίβλο! Βλέπουν την εξαφάνιση της Συρίας και εισβολής τους σ΄αυτήν ως εκπλήρωση μεσσιανικής πρόρρησης κι ως 1 ακόμη βήμα για Μεγάλο Ισραήλ και έλευση Ψευδομεσσία τους! ”καὶ ἐπάταξε Δαυὶδ ἐν τῷ Σύρῳ εἴκοσι δύο χιλιάδας ἀνδρῶν. Εγκατέστησε δε εις την Δαμασκόν της Συρίας στρατιωτικήν φρουράν και οι Σύροι έγιναν φόρου υποτελείς του”!(Βασιλειών Β’ 8:5,6) ΑΥΤΟ ΕΚΠΛΗΡΩΝΟΥΝ..έχουν αναλάβει να τρέξουν οι ίδιοι τα γεγονότα..

Κυριακή ΙΑ΄ Λουκά – Ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας για την παραβολή του Μεγάλου Δείπνου

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ΛΟΥΚΑ [:Λουκ. 14,16-24]

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΕΙΠΝΟΥ

«Ἄνθρωπός τις ἐποίησε δεῖπνον μέγα· καὶ ἀπέστειλε τὸν δοῦλον αὐτοῦ τῇ ὥρᾳ τοῦ δείπνου εἰπεῖν τοῖς κεκλημένοις· ἔρχεσθε, ὅτι ἤδη ἕτοιμά ἐστι πάντα (:Κάποιος άνθρωπος έκανε μεγάλο βραδινό συμπόσιο και κάλεσε πολλούς. Και την ώρα του δείπνου έστειλε το δούλο του για να πει στους καλεσμένους: “Ελάτε και μην αναβάλλετε, διότι είναι πλέον όλα έτοιμα”)»[Λουκ.14,16-17].

Ας εξετάσουμε με λεπτομέρεια πριν από τα άλλα, ποια ακριβώς ήταν η αιτία, ώστε να μην καλεί σε γεύμα μάλλον, αλλά σε δείπνο πολλούς και μάλλον πριν από αυτό, ποιος άνθρωπος μπορεί να εννοηθεί από εμάς ο οποίος έστειλε τον υπηρέτη του να καλέσει για το δείπνο και ποιος είναι εκείνος που κάλεσε στο δείπνο, και ποιοι είναι γενικά εκείνοι που κλήθηκαν βέβαια, αλλά περιφρόνησαν την πρόσκληση.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ ΛΟΥΚΑ [: Β΄ Τιμ. 1, 8-18] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ ΛΟΥΚΑ [: Β΄ Τιμ.1, 8-18]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Μὴ οὖν ἐπαισχυνθῇς τὸ μαρτύριον τοῦ Κυρίου ἡμῶν μηδὲ ἐμὲ τὸν δέσμιον αὐτοῦ, ἀλλὰ συγκακοπάθησον τῷ εὐαγγελίῳ κατὰ δύναμιν Θεοῦ,(:Αφού λοιπόν ο Θεός μάς έδωσε χάρισμα ανδρείας και δυνάμεως, μην ντραπείς να ομολογείς τη μαρτυρία για τον Κύριό μας, τον Εσταυρωμένο Χριστό. Μην ντραπείς ακόμη ούτε για μένα που έχω φυλακιστεί για τον όνομά Του, αλλά κακοπάθησε μαζί μου για χάρη του Ευαγγελίου με τη δύναμη που δίνει ο Θεός), τοῦ σώσαντος ἡμᾶς καὶ καλέσαντος κλήσει ἁγίᾳ, οὐ κατὰ τὰ ἔργα ἡμῶν, ἀλλὰ κατ' ἰδίαν πρόθεσιν καὶ χάριν, τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ πρὸ χρόνων αἰωνίων, (:Αυτός μας έσωσε και μας κάλεσε με ιερή κλήση που μας αγιάζει. Μας έσωσε και μας κάλεσε όχι για τα έργα μας, αλλά γιατί ο Ίδιος είχε την αγαθή θέληση και μας πρόσφερε τη χάρη Του λόγω της σχέσεώς μας με τον Ιησού Χριστό.

Μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Ελευθερίου και της μητρός αυτού Ανθίας (15 Δεκεμβρίου)

Εις τον Ελευθέριον

Eλευθέριος ως αδουλόνους φύσει,

Σπάθας θεωρών ουκ εδουλούτο πλάνη.

Δίον Eλευθέριον δεκάτη πέφνε φάσγανα πέμπτη.

Εις την Ανθία

Δίδωσι μήτηρ νεκρικόν κόσμον τέκνω,

Αύτη εαυτήν συγκεκομμένην σπάθαις.

Μαρτύριο Αγίου Ελευθερίου. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β ‘

Oύτος ήτον από την πόλιν της Pώμης, εν έτει ριζ΄ [117], πολλά νέος κατά την ηλικίαν, ορφανός από πατέρα, μητέρα δε μόνην έχων, ονομαζομένην Aνθίαν. H οποία εδιδάχθη από τον Aπόστολον Παύλον την εις Xριστόν πίστιν. Oύτος λοιπόν όταν ήτον ακόμη παιδίον επροσφέρθη από την μητέρα του εις τον Eπίσκοπον της Pώμης Aνίκητον. Kαι από εκείνον έμαθε τα ιερά γράμματα, και εσυναριθμήθη με το τάγμα των κληρικών, ήτοι έγινεν Aναγνώστης. Όταν δε έγινε δεκαπέντε χρόνων, εχειροτονήθη Διάκονος. Kατά δε τον δέκατον όγδοον χρόνον της ηλικίας του εχειροτονήθη Iερεύς, και εις τον εικοστόν χρόνον εχειροτονήθη Eπίσκοπος του Iλλυρικού, πολλά πρότερον εργασάμενος θαύματα διά την υπερβάλλουσαν αρετήν του1. Eπειδή δε επίστρεφεν εις την πίστιν του Xριστού πολλούς Έλληνας διά μέσου της διδασκαλίας του, τούτου χάριν εφέρθη έμπροσθεν του βασιλέως Aδριανού. Kαι τον Xριστόν Θεόν αληθινόν ανακηρύξας, κατά προσταγήν του βασιλέως βάλλεται επάνω εις ένα χάλκινον και πεπυρωμένον κρεββάτι, υποκάτω εις το οποίον ήτον εστρωμένη φωτία. Έπειτα εξαπλόνεται επάνω εις μίαν εσχάραν πολλά αναμμένην. Kαι μετά ταύτα βάλλεται μέσα εις ένα πυρωμένον τηγάνι γεμάτον από λάδι και οξύγγι και πίσσαν. Υπό της θείας όμως χάριτος διεφυλάχθη από όλα αυτά αβλαβής.

Αν είχα αγάπη…

Αββά Δωρόθεου, περί του μη κρίνειν τον πλησίον

Αν είχα αγάπη και συμπαθούσα και πονούσα το πλησίον μου, δεν θα είχα το νου μου στα ελαττώματα του πλησίον… η αγάπη θα σκέπαζε κάθε σφάλμα, όπως ακριβώς έκαναν οι άγιοι, όταν έβλεπαν τα ελαττώματα των ανθρώπων.

Διότι μήπως είναι τυφλοί οι άγιοι και δεν βλέπουν τα αμαρτήματα;

Και ποιος μισεί τόσο πολύ την αμαρτία όσο οι άγιοι;