Καθώς ερχόμουν για να τελέσουμε αυτόν τον τόσο ωραίο και ξεκούραστο Εσπερινό προς τιμή του αγίου Αρτέμωνος του εν τω Αυλώνι της Σολίας, με πήρε τηλέφωνο ένα παιδί που εξομολογείται σε μένα και τώρα βρίσκεται σε μια χώρα της Ευρώπης.
Ήθελε να μου πει ότι πριν από λίγες μέρες συναντήθηκε με κάποιους συναδέλφους του, και από τότε αισθάνεται ότι του έκαναν μάγια. Οι δουλειές του δεν παν καλά και ξύπνησαν μέσα του παλιές αρρώστιες που επηρέασαν τη ζωή του. Ακόμα φοβήθηκε ότι θα χάσει τη δουλειά του και θα μείνει μόνος μέσα σ’ αυτή την ξένη χώρα. Και αφού μου είπε όλα αυτά, ζήτησε τη γνώμη μου και του απάντησα: «Εγώ δεν είμαι γέρο Πορφύριος, αλλά ούτε και κανένας προφήτης. Αντιλαμβάνομαι ότι αυτό που έχεις ανάγκη, είναι να φύγει ο φόβος από μέσα σου. Φοβισμένος είσαι, επειδή αρρώστησες σε μια ξένη χώρα και κινδυνεύεις να χάσεις και τη δουλειά σου. Δεν είσαι μόνος… έχεις την Παναγία μητέρα. Σε παρακαλώ, ν’ αρχίσεις από απόψε να παρακαλείς την Παναγία, και η Παναγία θα σου δώσει φως, θα σου δώσει διέξοδο. Ακόμα και για τις ασθένειες να την ευχαριστείς, γιατί θα σε ταπεινώσουν και θα σε μάθουν να προσεύχεσαι με την καρδιά σου, και όχι με τον εγκέφαλό σου. Δεν θα χάσεις τη δουλειά σου. Απλώς χρειάζεται να διώξεις από μέσα σου τον φόβο, τον οποίο σου έβαλε ο πειρασμός για να σε ρίξει στην απελπισία».










