Το αλφαβητάρι της αρετής ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

 

Ά ρχιζε πάντα απ’ το Θεό και πάντα τελείωνε μαζί του

Β ίου το κέρδος είν’ αυτό: τη μέρα σου καλά να τελειώνεις

Γ νώριζε όλα τα καλά έργα των δικαίων

Δ εινόν το να πεινάει κανείς, μα φοβερότερος ο πλούτος ο παράνομος

Ε υεργετείς; Μάθε λοιπόν πως το Θεό μιμείσαι.

Μνήμη του εν Aγίοις Πατρός ημών Γρηγορίου Aρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Θεολόγου (25 Ιανουαρίου)

Θεού γινώσκειν ορθοδόξως ουσίαν,

Χριστιανοίς λεγάτον1 εκ Γρηγορίου.

Εικάδι Γρηγόριος θεορρήμων έκθανε πέμπτη.

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

O Μέγας ούτος Γρηγόριος ο Θεολόγος, ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Ουάλεντος και Θεοδοσίου του Mεγάλου εν έτει τνδ΄ [354], καταγόμενος από την δευτέραν Καππαδοκίαν. Οι γονείς δε αυτού ήτον ευγενείς και δίκαιοι, Γρηγόριος και Νόννα ονόματι, σεβόμενοι πρότερον τα είδωλα δι’ άγνοιαν. Aφ’ ου δε εγέννησαν τον Mέγαν τούτον Γρηγόριον, τότε ανεγεννήθησαν και αυτοί δι’ ύδατος και Πνεύματος, ήτοι εβαπτίσθησαν. Και ο πατήρ του έγινε γνήσιος Aρχιερεύς της Nαζιανζού, η οποία τώρα ονομάζεται τουρκιστί Σινασός. Φθάσας δε εις μέτρον ηλικίας ο θείος Γρηγόριος, και περάσας όλην την εγκύκλιον παιδείαν, και όλην την έξωθεν και έσωθεν φιλοσοφίαν, ως άλλος ουδείς, αυτός ο ίδιος έγινεν εξηγητής και διδάσκαλος της εδικής του ζωής. Ταύτην γαρ αναφέρει εις τους εγκωμιαστικούς και επιταφίους λόγους οπού συνέγραψεν εις τον Μέγαν Βασίλειον και εις τον Γρηγόριον τον εδικόν του πατέρα, και εις τον αδελφόν του Καισάριον, και εις την αδελφήν του Γοργονίαν. Όθεν όσοι συνέγραψάν τι περί του Θεολόγου τούτου, όλοι δεν έλαβον από άλλον τας αφορμάς, πάρεξ από τους εδικούς του λόγους.

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος: «Καλύτερα να προσεύχεται ο άνθρωπος και να συνομιλεί με το Θεό, παρά ν’ αναπνέει…»

«Ηράσθης της όντως σοφίας Θεού και των λόγων το κάλλος ηγάπησας και πάντων προτετίμηκας τερπνών των επί γης…» (Κανών β’, Ωδή ε’)

Η αλλαγή του κόσμου αρχίζει από την εσωτερική μας αλλαγή κατά τον Ιερό Γρηγόριο:

“Καθαρθῆναι δεῖ πρῶτον, εἶτα καθᾶραι∙ σοφισθῆναι καί οὕτω σοφίσαι∙ γενέσθαι φῶς καί φωτίσαι∙ ἐγγίσαι Θεῷ καί προσαγαγεῖν ἄλλους∙ ἁγιασθῆναι καὶ ἁγιάσαι,“

(Λόγος 3. 71. PG 35. 480 B)

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. 

Τοιχογραφία του 16ου αιώνα μ.Χ. 

Ιερός Ναός Παναγίας Καρδιοβαστάζουσας, Καμινάρια

Διονύσης Μακρής: Είστε σίγουρα ιεράρχης;

 

Γράφει ο Διονύσης Μακρής

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!

Η ΨΕΥΤΟ-ΟΥΚΡΑΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΟΤΙ ΟΠΟΙΟΣ ΟΥΚΡΑΝΟΣ ΒΑΠΤΙΣΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΓΙΟΥ ΡΩΣΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΜΕ ΟΝΟΜΑ ΑΓΙΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗ ΡΩΣΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ! ΘΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΡΩΣΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΛΟΥΚΑ (ΤΟΝ ΙΑΤΡΟ);

Την μετάβαση στο Γρηγοριανό ημερολόγιο ανακοίνωσε ο επικεφαλής της OCU (ψευδοεκκλησία της Ουκρανίας), Επιφάνιος Ντουμένκο, προετοιμάζοντας το έδαφος για εξελίξεις τους προσεχείς μήνες.

Επικαλούμενος την επιθυμία της πλειοψηφίας του ουκρανικού λαού, αλλά και την εμπόλεμη κατάσταση, η οποία επέσπευσε την απόφασή του, ανήγγειλε ότι σε μία από τις προσεχείς συνεδρίες της συνόδου θα δώσει την άδεια της μετάβασης από το παλαιό στο νέο ημερολόγιο, σε όσες ενορίες το επιθυμούν.

Επίκαιρα Θέματα, γιά γέλια καί κλάματα... "Ο Σβαμπ, ό Χαράρι, οί Πιεροκούληδες κι ό Μπαρμπα-Μήτσος"

Κάποτε, πρίν χρόνια, όταν υπηρετούσα στήν πνευματική Φλώρινα, γιά λίγο καιρό, είχα τήν καλή τύχη νά γνωρίσω έναν ταπεινό, εργατικό καί σοφό κτηνοτρόφο, τόν Μπάρμπα-ΜΗΤΣΟ. Είχε γελάδια καί λίγα πρόβατα, εκεί στό Γιάτσοβο, στόν κάμπο τής Φλώρινας.

Μέ είχε εντυπωσιάσει τότε, η αγνή του Πίστη, η Σοφία του, αλλά κι η Λεβεντιά του. Ήταν καί είναι από κείνους τούς ΕΛΛΗΝΕΣ, που κτίζουν Πατρίδα κι Εκκλησιές.

Μέ κάθε ευκαιρία, λοιπόν, μετά τήν πρώτη γνωριμία μας, επεδίωκα νά τόν συναντώ έστω καί γιά λίγο, συνήθως κάποιο απογευματάκι, όταν μετά τό άρμεγμα καθόταν εκεί έξω στήν αυλή του, πίνοντας λίγο τσιπουράκι, κι ακουμπώντας πάνω στήν πραγματικά ευλογημένη ''ποιμαντική του ράβδο'', τήν γκλίτσα του, ξεκουραζόταν...

Συγγνώμη

 

Μία συγγνώμη γιὰ Ἐσένα ποὺ πλήγωσα ἄθελά μου ἢ καὶ ἠθελημένα

ἐσένα ποὺ μὲ πλήγωσες καὶ τὸ θυ­μᾶμαι ἀκόμη

ἐσένα ποὺ δὲν συγχώρεσα

ἐσένα ποὺ στεναχώρεσα μὲ τὰ λόγια ἢ τὶς πράξεις μου

ἐσένα ποὺ δὲν μπόρεσα νὰ βοηθήσω

ἐσένα ποὺ δὲν ὑπερασπίσθηκα

ἐσένα ποὺ σοῦ εἶπα ψέματα

ἐσένα ποὺ δὲν μπόρεσα νὰ ἀπαλύνω τὸν πόνο σου

ἐσένα ποὺ ζήτησες καὶ δὲν σοῦ ἔδωσα

ἐσένα ποὺ δὲν μπόρεσα νὰ ἀγαπήσω.

Άγιος Παΐσιος: «Όλο το κακό ξεκινάει από το μυαλό..»

 

Η γνώση όμως, δίχως θείο φωτισμό είναι καταστροφή. Όσο αξίζει η γνώση του εαυτού μας, δεν αξίζουν όλου του κόσμου οι γνώσεις.

Αλλά δυστυχώς όλο το κακό ξεκινάει από το μυαλό, όταν αυτό γυρίζει μόνο γύρο από την επιστήμη, και είναι τελείως απομακρυσμένο από τον Θεό. Η επιστήμη πολύ βοηθάει, αλλά και πολύ θολώνει… Όσοι δίνουν τα πρωτεία στην εσωτερική τους μόρφωση, την μόρφωση της ψυχής, και χρησιμοποιούν και την εξωτερική μόρφωση για την εσωτερική, αυτοί γρήγορα μεταμορφώνονται πνευματικά. Εάν ασκούνται και πνευματικά, τότε βοηθούν πολύ κόσμο θετικά, γιατί βγάζουν τον κόσμο από το άγχος της κολάσεως και τον οδηγούν στην παραδεισένια αγαλλίαση. Μπορεί αυτοί οι άνθρωποι του Θεού πολλές φορές να έχουν λιγώτερα πτυχία, αλλά βοηθούν περισσότερο, γιατί έχουν πολλή Χάρη και όχι πολλά χαρτιά (πτυχία).

Κουτσός, γκαβός όλοι στο Νταβός

 

Αυτή την εβδομάδα έλαβε χώρα η ετήσια συνάντηση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας όπου συμμετείχαν πολιτικοί και οικονομικοί ηγέτες από όλο τον κόσμο.

Η Ατζέντα της συνάντησής τους όπως τη συζητήσαμε με τον Στέφανο Δαμιανίδη τη Παρασκευή (λινκ εδώ https://youtu.be/ZmR3yER78yo?t=7773 ) είναι πλέον γνωστή σε όλους μας και δεν είναι άλλη από το πως θα καταφέρουν να μετατρέψουν τον πλανήτη σε μια φυλακή υπό το πρόσχημα της σωτηρίας του περιβάλλοντος και της δημοκρατίας. Με αυτή τη σκέψη στον νου, πάμε να δούμε τα τρία θέματα που κυριάρχησαν στις συζητήσεις που έλαβαν χώρα στο Νταβός και το τι σημαίνουν για τις ζωές μας.

Εκ των γραμμάτων γεννάται η προκοπή

 

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός 

 «Τρία πράγματα εχάλασαν την Ρωμανίαν όλην, ο φθόνος, η φιλαργυρία και η κενή ελπίδα», έλεγε ένας παροιμιακός λόγος των χρόνων της Άλωσης της Πόλης. Ας προσέξουμε την «κενή ελπίδα», τα «λόγια τα παχιά», τα «λιθάρια στον τουρβά», όπως έλεγε ο Μακρυγιάννης. Το ζητούμενο σήμερα είναι ο απεγκλωβισμός, η απελευθέρωσή μας από το καταδιεφθαρμένο κομματικό κράτος, η καινή, και όχι η κενή, ελπίδα. Ελπίδα που δεν μπορεί να προσφέρει το χρεωκοπημένο καθεστώς της κομματοκρατίας, που νοσεί βαθύτατα από την νόσο της «ψευδοφάνειας». 

Ακύρωση της «Συμφωνίας» των Πρεσπών τώρα!

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

Ακύρωση της «Συμφωνίας» των Πρεσπών τώρα!

Η ενδεικτική καταγραφή των παραβιάσεων της Συμφωνίας (294 μέχρι σήμερα) πέραν της αυτονόητης ανάδειξης, αφορά αυτούς που υπέγραψαν και αυτούς που σέβονται τη «Συμφωνία» των Πρεσπών, «Συμφωνία» η οποία υποτίθεται ότι δεν ακυρώνεται.

Πολλοὶ ἄνθρωποι βασανίζονται, γιατὶ δὲν κατορθώνουν νὰ δοξασθοῦν μὲ μάταιες δόξες.

 

Δὲν σκέφτονται ὅτι αὐτὰ στὴν ἄλλη, τὴν ἀληθινή, ζωὴ οὔτε χρειάζονται, ἀλλὰ οὔτε καὶ μεταφέρονται. Ἐκεὶ μόνον τὰ ἔργα μας θὰ μεταφέρουμε, τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς βγάλουν ἀπὸ ἐδῶ καὶ τὸ ἀνάλογο διαβατήριο γιὰ τὸ μεγάλο καὶ αἰώνιο ταξίδι μας. 

 - Γέροντα, ὅταν κάποιος ζορίζεται σὲ μιὰ δουλειά, τί φταίει; 

- Μήπως δὲν τὴν ἀντιμετωπίζει μὲ καλοὺς λογισμοὺς; Ἄν τὴν ἀντιμετωπίζη ὄμορφα, τότε, ὅποια δουλειὰ καὶ ἄν κάνη, θὰ εἶναι πανηγύρι. 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκ. 19,1-10] Ὁμιλία ἁγίου Ἰωάννου, ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ Χρυσοστόμου, «Εἰς τόν Ζακχαῖον τόν τελώνην»

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκ. 19,1-10]

Ὁμιλία ἁγίου Ἰωάννου, ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ Χρυσοστόμου,

«Εἰς τὸν Ζακχαῖον τὸν τελώνην»

Ὅσοι ποθοῦν ἔντονα καθετὶ καλό, καθόλου δὲν διαφέρουν ἀπὸ ὅσους αἰσθάνονται δίψα, ἀγαπητοί μου. Ὅσο πιὸ πολὺ δὲν βρίσκουν αὐτὸ ποὺ ἡ ψυχή τους ἐπιζητεῖ, τόσο περισσότερο ἀνάβει ἡ δίψα τους γιὰ αὐτὰ ποὺ ποθοῦν· καὶ τὴ νύχτα ὀνειρεύονται σὰν διψασμένοι τίς πηγὲς τῶν ὅσων ποθοῦν νὰ βροῦν· καὶ ὅταν ξημερώσει, περιερχόμενοι ἀπὸ τόπο σὲ τόπο, μὲ ἀεικίνητα μάτια κοιτάζοντας ἐρευνητικὰ γύρω, ἀναζητοῦν αὐτὰ ποὺ ποθεῖ ἡ καρδιά τους· καὶ εἶναι ὅπως ἀκριβῶς οἱ ὁδοιπόροι ποὺ σὲ ὥρα μεσημεριάτικου καύσωνα διασχίζουν τὴν ἄνυδρη γῆ, πιεσμένοι ἀπὸ τὴ δίψα, καὶ ποὺ ἐξετάζουν γύρω τους νὰ βροῦν πηγὲς νὰ δροσιστοῦν καὶ νὰ ξεδιψάσουν καὶ πολλὲς φορὲς θὰ τοὺς δεῖς νὰ ἀνεβαίνουν αὐτοὶ ἀκόμη καὶ βουνά, γιὰ νὰ φτάσουν ὅπου ὑπάρχει κάποια πηγή· κι ὅταν ἀπὸ μακριὰ τὴ δοῦν, χαίρονται καὶ σπεύδουν νὰ συνεχίσουν καὶ νὰ ὁλοκληρώσουν τὴν πορεία τους πρὸς αὐτήν· ἔπειτα φθάνουν στὴν πηγὴ καὶ σβήνουν μὲ τὸ νερὸ τὴ δίψα τους· τέτοιοι εἶναι καὶ οἱ ἄνθρωποι ποὺ εἶναι φίλοι τοῦ Χριστοῦ. Τὴν ἡμέρα ἀναζητοῦν τὸν ποθούμενό τους Χριστὸ μὲ καλὰ ἔργα καὶ τὴ νύχτα συνομιλοῦν μαζὶ Του μὲ τὴν προσευχὴ καὶ ὅταν κοιμοῦνται βλέπουν στὸ ὄνειρό τους ὅτι περπατοῦν μαζί Του· ὅταν στὰ ὁράματά τους Τὸν δοῦν ἀπὸ μακριά, χαίρονται καὶ ἀναγαλλιάζουν, ὅπως ἀκριβῶς οἱ διψασμένοι, ὅταν βροῦν τίς πηγὲς ποὺ ποθοῦν· καὶ πάλι ὅταν ξυπνήσουν, θέλουν νὰ ξανακοιμηθοῦν, γιὰ νὰ ἀντικρύσουν στὸν ὕπνο τους τὴν ἴδια πάλι ὀπτασία.

Τέτοιος ἄνθρωπος ἦταν καὶ ὁ Ζακχαῖος ποὺ διαβάσαμε πρὶν ἀπὸ λίγο στὸ Εὐαγγέλιο. Δές τον, σὲ παρακαλῶ, ποὺ καὶ τρέχει καὶ ἀπὸ τὸν πόθο φλέγεται τὸν θεῖο καὶ ἐπάνω στὸ δέντρο σκαρφαλώνει καὶ τὸν Ἰησοῦ ψάχνει ὁλόγυρα, γιὰ νὰ δεῖ τὴν ζωοδότρια πηγή. Κι ὅταν ὁ Ζακχαῖος ἀντίκρυσε τὸν Κύριο, τὴν ὅρασή του βέβαια τὴν ἀνάπαυσε, τὴν καρδιά του ὅμως περισσότερο ἐξῆψε ὁ πόθος νὰ μείνει γιὰ πάντα κοντά Του.