Σκύλλα και Χάρυβδη - Γράφει ο Θεόφιλος Πουταχίδης

 

Ο έλεγχος και η ποδηγέτηση του κοπαδιού, μιας αγέλης ή ενός πλήθους τέλος πάντων, επιτυγχάνεται με εκφοβισμούς. Δείτε τον τσομπάνη που σφυρά, φωνασκεί ή χτυπά με τη μαγκούρα του από κανένα ζώο. Δείτε και τα μαντρόσκυλα που γαβγίζουν κι εκφοβίζουν τα ζώα τρέχοντας απ’ εδώ κι από ‘κεί για να τα βάλουν στην επιθυμητή πορεία. Παρακολουθήστε πώς κυνηγούν οι λύκοι και τα λιοντάρια δουλεύοντας ομαδικά με εκφοβισμούς και κατευθύνοντας ένα κοπάδι από εκατοντάδες θηράματα, μέχρι να βρουν την ευκαιρία να ξεμοναχιάσουν μερικά για να τα κατασπαράξουν.

Το καίριο γεγονός του ελέγχου έγκειται στην αδυναμία του ατόμου και τελικά του κοπαδιού να σχεδιάσει στρατηγικά τις κινήσεις του.

Αντιδρά άμεσα, σχεδόν αντανακλαστικά σ’ έναν εκφοβισμό παίρνοντας την κατεύθυνση που του επιβάλλεται. Δεν σκέπτεται πού πάει· δεν υπολογίζει δύο ή τρεις ή περισσότερες κινήσεις μπροστά. Κάθε φορά κινείται κατά την ανάγκη ή τον φόβο της στιγμής. Μέχρι που στο τέλος παγιδεύεται και καταλήγει στο μαντρί, στο σφαγείο ή στα σαγόνια του θηρευτή.

«Της Ελλάδας δεν της είναι ακόμα βολετό να πεθάνει. Την κρατούν σθεναρά ο Σταυρός, οι προσευχές και τα ματωμένα στήθια των αγίων και ηρώων»

 

Όχι, όχι, δεν είναι έτοιμη να παραδοθεί. 

Αφήσαν προίκα γνήσια, αφήσαν παρακαταθήκη πλούσια σε αγαθά οι αδικημένοι αθάνατοι.

Ευτυχώς,  που υπάρχουν ακόμα οι λίγοι πιστοί, οι λίγοι τρελοί-πλην όμως συνετοί-, οι λίγοι χειμαζομένοι, αυτοί που με αρίστη δεξιότητα και οξυδέρκεια αητού σηκώνουν στις πλάτες τούς πολιτευτάδες, τους υβριστές, τους εμπαθείς και φθονερούς, τους πλανεμένους, ενίοτε τους φαντασιόπληκτους και τραγικούς.

«Έλα λίγο, μόνο για λίγο...» Σ. Σπανουδάκης

 

Αχ! να γινόταν για λίγο, να σας μεταφέρω μέσα μου. Εκεί πού όλα, τα μικρά και μεγάλα, επιτελούνται.

Μην με παρεξηγήσετε. Την ψυχή μου ξετυλίγω.

Άλλωστε νομίζω, ότι μέσω της μουσικής και τών στίχων μου, λίγο πιά, με καταλαβαίνετε.

Καί τελικά, μόνον αυτό θα μείνει από εμένα.

Όλα τα άλλα, ματαιότης. Περαστικά, εφήμερα.

Εκεί λοιπόν, βιώνω την απίστευτη μαγεία, της στιγμής της έμπνευσης.

Αυτό το «εργόχειρο» μου δόθηκε, για να δουλεύω. Το γιατί δεν το ξέρω.

Εκεί λοιπόν, για λίγο, μόνο λίγο, (Είναι πολύ το λίγο), αισθάνομαι την παρουσία Του γλυκού Ιησού μας, και κυλάν τα δάκρυα.

Και ξέρω εκείνη την ευλογημένη στιγμή, ότι υπάρχει, με αγαπάει και ότι καλό η κακό, γινεται στην ζωή μου, είναι μόνον για να Τον πλησιάσω.

Λίγο ακόμη. Μόνο λίγο. Άχ, έλα λίγο, μόνο για λίγο. Έλα, έλα.

Άχ! την ίδια ακριβώς αγάπη, έχει για όλους σας.

Πάρτε δύναμη, κουράγιο.

Είναι εδώ και φροντίζει για όλα.

Για τον καθένα μας.

Μήν σας φοβίζει τίποτε και κανεις.

Εμείς στον δρόμο μας. Ακλόνητοι.

Δύσκολος, στενός, δύσβατος, γεμάτος παγίδες, πόνους, κόπο, θυσία, πολεμημένος με λύσσα, αλλά ο εχθρός, είναι ήδη νικημένος.

Ψηλά τα μάτια.

Θαρσείτε.

Ο Ιησούς νίκησε τον κόσμο. Όλον.

Απο την αρχή, από τότε και για πάντα.

Κι’ εμείς μαζί Του.

«Έλα λίγο, μόνο για λίγο

ζώ και ξαναζώ κάθε μας στιγμή

σε χώρο μυστικό

καρδιά μου σ’ ανταμώνω»

https://www.youtube.com/watch?v=n2x1EdJ0VkY

π. Συμεών Κραγιοπούλου (†) Πνευματικὰ Μηνύματα 2022

 ΤΡΙΤΗ  11 

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2022

Μάθε να αγαπάς τον Κύριο και να υπακούς. Μάθε να κάνεις πρώτα μικρές πράξεις, μικρά πράγματα, που δεν είναι δύσκολα, αλλά που θα είναι ακριβώς ενάντια στη φιλαυτία σου. Και ώ! του θαύματος! Ο καθένας χωρίς εξαίρεση θα διαπιστώσει αλλαγή στον εαυτό του. Τώρα μπορούμε να καταλάβουμε καλυτερα αυτό που λέει ο Κύριος: ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ κἀκεῖνος ποιήσει καὶ μείζονα τούτων ποιήσει. Αυτό θα συμβεί επειδή ακριβώς θα πιστεύουμε στον Χριστό επειδή θα είναι μέσα μας ο Χριστός, ο οποίος βάδισε αυτόν τον δρόμο΄ και όλο αυτό το έκανε, για να είναι ο δρόμος αυτός βατός και από μας. Δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να ισχυρισθεί- και να είναι δικαιογημένος- ΄'ότι τάχα είναι δύσκολο και να κάνει πίσω. Όλοι μπορούμε να βαδίσουμε αυτόν τον δρόμο. 

Αν κάνεις πίσω, αν δειλιάζεις, δεν είναι γιατί δεν μπορείς, αλλά διότι βαθύτερα αγαπάς τη βόλεψή σου, τον εαυτό σου.

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ «EΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή YΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΤΗΤΑ» H ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ EΠΙΛΟΓΗΣ ΜΑΣ

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΙ ΟΜΙΛΗΤΕΣ

Συντονιστής: κ. Χαράλαµπος Ἄνδραλης

16:30-17:00  Προσευχή καί κήρυξη ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς ἡµερίδος - Χαιρετισµοί
Χαιρετισµός ἀπό Νίκη Τσάφου, ἐκπρόσωπο τοῦ «Μαµά Μπαµπάς καί Παιδιά», καθηγήτρια µέσης ἐκπαίδευσης Χαιρετισµός ἀπό Ανδρέα Μπλάνο, Στρατηγό ἐν ἀποστρατείᾳ καί πρόεδρο τῆς ΕΡΩ

17:00-17:20  Χορωδία «ἐν Ψαλτηρίῳ»

17:30-17:55  κ. Κων/νος Βαθιώτης, τέως Ἀναπληρωτής Καθηγητής Ποινικοῦ ∆ικαίου Νοµικῆς Σχολῆς ∆.Π.Θ. «Τό ἐµβολιαστικό χαράτσι τῶν 100€: Ἡ ἀντισυνταγµατική ἐπέκταση τοῦ ὑποχρεωτικοῦ ἐµβολιασµοῦ σέ πολῖτες ἡλικίας ἄνω τῶν 60 ἐτῶν»

18:00-18:20  κ. Ἀργύρης Νταλιάνης, Καρδιολόγος “Ὑποχρεωτικότητα ἐµβολιασµοῦ στήν ἐποχή τῆς µετάλλαξης Ὄµικρον”

18:25-18:45  κ. Εὐγένιος Μπαϊραµίδης, Συνταγµατάρχης Ὑγειονοµικοῦ, Ἰατρός, Γενικός Χειρουργός «Ὑποχρεωτικότητα στήν Ἰατρική καί τόν ἐµβολιασµό - προσωπική ἐµπειρία»

18:50-19:05  ∆ιάλειµµα

19:10-19:35  κ. Ἀναστάσιος Πολυχρονιάδης, δρ. θεολογίας ΑΠΘ «Καί τό ὄνοµα αὐτοῦ; Ἐµβόλιος...»
(Kατάθεση λόγου θεολογικοῦ περί τῆς ὑποχρεωτικότητας)

19:40  Συζήτηση

20:05  Πορίσµατα

20:20 Ἐθνικός Ὕµνος

Πηγή:https://www.orthros.eu/

Οι θλίψεις στη ζωή μας. Μέρος Α΄ (αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου)

(Παιδαγωγική Ανθρωπολογία Χρυσοστόμου, Χαρώνη Βασιλείου).

Α) Ο ΠΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΧΩΡΙΣΤΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ Ο ΠΟΝΟΣ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΓΕΙΑ ΖΩΗ

3542. Αυτός είναι ο καιρός των σκαμμάτων και των αγώνων, εκείνος δε των στεφάνων και των βραβείων. Κι’ αυτό υπήρξε έργο της κηδεμονίας του Θεού, το να ενώσει δηλαδή με τη σύντομη και πρόσκαιρη αυτή ζωή τους κόπους και τους ιδρώτες, τα δε βραβεία και τα στεφάνια να τα παρατείνει σ’ εκείνο τον αθάνατο και αγέραστο αιώνα.

(Εις Ψαλμ. Δ’, 9, ΕΠΕ 5, 178- MG 55,55ι’).

ΑΣΤΑΘΗ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΚΑΙ ΓΕΜΑΤΑ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ

3543. Τίποτε δεν είναι βέβαιο, τίποτε δεν είναι σταθερό από τα ανθρώπινα πράγματα, αλλά μιμούνται τη μανιασμένη θάλασσα και γεννούν καθημερινά παράξενα και φοβερά ναυάγια. Όλα τα ανθρώπινα είναι γεμάτα από θορύβους και ταραχή˙ όλα μοιάζουν με σκοπέλους και γκρεμούς˙ όλα με υφάλους και διαβρωμένους βράχους˙ όλα περικλείουν φόβους και κινδύνους και υποψίες και τρόμους και αγωνίες. Κανείς δεν έχει εμπιστοσύνη σε κανένα, όλοι φοβούνται τους γύρω τους... Δεν υπάρχει ασφαλής φίλος, ούτε βέβαιος αδελφός. Το καλό της αγάπης έχει εξαφανισθεί... Άπειρα προσωπεία παντού... Αυτοί που έως χθες περιποιούνταν, αυτοί που κολάκευαν, αυτοί που καταφιλούσαν τα χέρια, ξαφνικά τώρα παρουσιάσθηκαν ως εχθροί και, αφού πέταξαν τα προσωπεία, έγιναν οι πικρότεροι από όλους τους κατηγόρους, κατηγορώντας και συκοφαντώντας εκείνους ακριβώς, προς τους οποίους προηγουμένως εξέφραζαν την ευγνωμοσύνη τους. (Ότε Σατορν. και Αυρηλίαν., 1, ΕΠΕ 33,172 - MG 52,415).

Οι ΘΛΙΨΕΙΣ ΚΥΡΙΑΡΧΟΥΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

3544. Ο παρών καιρός είναι καιρός πένθους και θλίψεως, ταλαιπωριών και δουλικής μεταχειρίσεως του σώματος, αγώνων και ιδρώτων. (Εις Εβρ., ομιλ. ΙΕ', 4, ΕΠΕ 24, 578- MG 63,122).

ΕΙΝΑΙ ΑΧΩΡΙΣΤΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

3545. Ας χαιρόμαστε, όταν υποφέρουμε εμείς οι ίδιοι, γατί αυτές οι δοκιμασίες είναι πληρωμή γα τις αμαρτίες μας. Ας μην επιζητούμε την άνεση, γατί ο Χριστός υποσχέθηκε θλίψη στους μαθητές Του. Ακόμη και ο Παύλος λέγει˙ όλοι όσοι θέλουν να ζουν με ευσέβεια, σύμφωνα με το θέλημα του Ιησού Χριστού, θα καταδιωχθούν»(1).

Κανείς γενναίος αθλητής δεν ζητάει λουτρά και τραπέζι γεμάτο φαγητά και κρασί στον τόπο των αθλητικών αγώνων. Τέτοια απαίτηση δεν είναι γνώρισμα αληθινού αθλητή, αλλά ανθρώπου ανόητου... Άλλος είναι ο καιρός της ανέσεως. Πρέπει με τη θλίψη να γίνουμε τέλειοι Χριστιανοί. (Εις Εβρ., ομιλ. Ε’, 4, ΕΠΕ 24, 340- MG 63,51). (1). Β' Τιμ. 3,12.

ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΟΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ

3546. Δεν άκουσες το Χριστό που λέει: «Σ’ αυτό τον κόσμο θα έχετε θλίψεις;»(1). Γιατί λοιπόν ζητάς άνεση, αφού Εκείνος είπε αυτά; Δεν Τον άκουσες να λέει: «Ο αμετανόητος κόσμος θα χαρεί, εσείς όμως θα δοκιμάζεστε από λύπη»(2); (Εις Ψαλμ. Ζ, 8, ΕΠΕ 5, 328MG 55, 93). (1). Ιω. 16,33.(2). Ιω. 16,20.

Και ό,τι να τους κάνεις, όσο κι αν τους κουνήσεις, με τίποτε δεν ξυπνούν

 

Ο Άγιος Παΐσιος προφητικά λέγει: 

"Σε μια εποχή που ο Σατανάς οργιάζει και οι άνθρωποί του οργανώνονται, οι Έλληνες βρίσκονται σε νάρκη. Τον εαυτό του μόνο κοιτάει να βολέψει ο καθένας και τίποτε περισσότερο. 

Και ό,τι να τους κάνεις, όσο κι αν τους κουνήσεις, με τίποτε δεν ξυπνούν". 

Και συνεχίζει: "Όταν δείτε συμφορές στην Ελλάδα, το κράτος να βγάζει παλαβούς νόμους και να υπάρχει γενική αστάθεια, μη φοβηθείτε. Θα βοηθήσει ο Θεός".

(Ιερομονάχου Ισαάκ, Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου, 1981),

πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/

To «Πάτερ ἡµῶν» κατά τον άγιο Γρηγόριο Νύσσης

Ἑρμηνευτική ἀνάλυση  τῆς Κυριακῆς Προσευχῆς

Ἕνας ἀπό τούς µεγάλους Πατέρες καί Διδασκάλους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας µας εἶναι ὁ ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης[1] ἐκ Καππαδοκίας καί αὐτός ὁρµώµενος ὅπως τόσοι ἄλλοι ἅγιοι. Τά ἔργα τοῦ ἁγίου αὐτοῦ ἀποτελοῦν πραγµατικά θεολογικά µαργαριτάρια πού µᾶς δίνουν δυνατά ἀγκωνάρια τόσο στήν ἐπιστήµη τῆς θεολογίας ὅσο καί στόν καθηµερινό µας πνευµατικό ἀγώνα. Ἀπό τά σπουδαῖα κείµενά του θά ἀναφερθοῦµε στούς πέντε λόγους του περί προσευχῆς. Πιό συγκεκριµένα, θά γίνει ἀναφορά στίς ὁµιλίες πού ἔκανε πρός τούς χριστιανούς τῆς ἐποχῆς του ἑρµηνεύοντας τήν Κυριακή Προσευχή, τό γνωστό «Πάτερ ἡµῶν».

Ψαλμός 17ος, Όταν γίνεται σεισμός ή θεομηνία, κατακλυσμός και κεραυνοί.

 Εἰς τὸ τέλος τῷ παιδὶ Κυρίου τῷ Δαυΐδ, ἃ ἐλάλησεν τῷ Κυρίῳ τοὺς λόγους τῆς ᾠδῆς ταύτης ἐν ἡμέρα, ή ἐῤῥύσατο αὐτὸν ὁ Κύριος ἐκ χειρὸς πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ καὶ ἐκ χειρὸς Σαούλ

2 Καὶ εἶπεν ΑΓΑΠΗΣΩ σε, Κύριε, ἡ ἰσχύς μου.

3 Κύριος στερέωμά μου καὶ καταφυγή μου καὶ ρύστης μου. ῾Ο Θεός μου βοηθός μου, ἐλπιῶ ἐπ᾿ αὐτόν, ὑπερασπιστής μου καὶ κέρας σωτηρίας μου καὶ ἀντιλήπτωρ μου.

4 αἰνῶν ἐπικαλέσομαι τὸν Κύριον καὶ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου σωθήσομαι.

5 περιέσχον με ὠδῖνες θανάτου, καὶ χείμαρροι ἀνομίας ἐξετάραξάν με.

6 ὠδῖνες ᾅδου περιεκύκλωσάν με, προέφθασάν με παγίδες θανάτου.

7 καὶ ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐπεκαλεσάμην τὸν Κύριον καὶ πρὸς τὸν Θεόν μου ἐκέκραξα· ἤκουσεν ἐκ ναοῦ ἁγίου αὐτοῦ φωνῆς μου, καὶ ἡ κραυγή μου ἐνώπιον αὐτοῦ εἰσελεύσεται εἰς τὰ ὦτα αὐτοῦ.

8 καὶ ἐσαλεύθη καὶ ἔντρομος ἐγενήθη ἡ γῆ, καὶ τὰ θεμέλια τῶν ὀρέων ἐταράχθησαν καὶ ἐσαλεύθησαν, ὅτι ὠργίσθη αὐτοῖς ὁ Θεός.

9 ἀνέβη καπνὸς ἐν ὀργῇ αὐτοῦ καὶ πῦρ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ καταφλεγήσεται, ἄνθρακες ἀνήφθησαν ἀπ᾿ αὐτοῦ.

10 καὶ ἔκλινεν οὐρανοὺς καὶ κατέβη, καὶ γνόφος ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ

Μόρφου Νεόφυτος: Νὰ πιάνουμε τὶς συχνότητες τῶν ὁρατῶν καὶ τῶν ἀοράτων… (03.01.2022)

https://youtu.be/SckTxjoCnk8

Κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου στὸν πανηγυρικὸ Ἑσπερινὸ τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου τοῦ Λεπροῦ, ποὺ τελέσθηκε στὸ ὁμώνυμο ἑορτάζον παρεκκλήσιο τῆς κοινότητος Περιστερώνας τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (03.01.2022).

 

π. Συμεών Κραγιοπούλου (†) Πνευματικὰ Μηνύματα 2022

 Δευτέρα 10 Ιανουαρίου 2022

Γρηγορίου Νύσσης

Δομετιανού Μελιτινής 

Στην οικογένεια του αγίου Γρηγορίου Νύσσης αδελφού του Μ. Βασιλείου, όλοι σχεδόν ήταν άνθρωποι με μεγάλη αγιότητα, αλλά και τους χρησιμοποίησε ο Θεός ως όργανά του και προσέφεραν πολλά στην Εκκλησία. Θα ήταν ευχής έργον να τους πάρουμε ώς παράδειγμα σήμερα που καταβάλλεται ειδική προσπάθεια να διαλυθεί η οικογένεια. Σαν να μην αρέσει να είναι οι άνθρωποι όπως τα κανόνισε ο Θεός, οικογένεια αγιασμένη, κατ' οίκον εκκλησία. Δεν ήταν τυχαίοι άνθρωποι τα μέλη στην οικογένεια του αγίου Γρηγορίου, που ήταν άριστος από πάσης απόψεως. Και όμως αφιερώθηκαν στον Κύριο. Όταν έχεις μέσα σου μια τσιγκουνιά, μια μικροψυχία, τι μπορείς να καταλάβεις; Κοιτάς να επιβιώσει το εγώ σου, το είδωλό σου.

***

Δεν φτάνει να είναι κανείς κάπως καλός χριστιανός﮲ κατά απόλυτο τρόπο να είναι χριστιανός.

π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: "Μητροπολίτης Κοσμᾶς, Ἕνας Ἅγιος Ἐπίσκοπος ἔφυγε γιά τόν Οὐρανό"

 

Ἐκπομπή μέ τόν π. Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη 

[Κυριακή, 9 Ἰανουαρίου 2022]