Φώτης Κόντογλου: Ο Αρχάγγελος του Θεού επί γης Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλύτης

O άγιος Δημήτριος μαζί με τον άγιο Γεώργιο, είναι τα δυο παλληκάρια της χριστιανοσύνης. Aυτοί είναι κάτω στη γη, κ’ οι δυο αρχάγγελοι Mιχαήλ και Γαβριήλ είναι απάνω στον ουρανό.

Στα αρχαία χρόνια τους ζωγραφίζανε δίχως άρματα, πλην στα κατοπινά τα χρόνια τους παριστάνουνε αρματωμένους με σπαθιά και με κοντάρια και ντυμένους με σιδεροπουκάμισα. Στον έναν ώμο έχουνε κρεμασμένη την περικεφαλαία και στον άλλον το σκουτάρι, στη μέση είναι ζωσμένοι τα λουριά που βαστάνε το θηκάρι του σπαθιού και το ταρκάσι πόχει μέσα τις σαγίτες και το δοξάρι. Tα τελευταία χρόνια, ύστερα από το πάρσιμο της Πόλης, οι δυο αυτοί άγιοι και πολλές φορές κι’ άλλοι στρατιωτικοί άγιοι ζωγραφίζουνται καβαλλικεμένοι απάνω σε άλογα, σε άσπρο ο άγιος Γεώργης, σε κόκκινο ο άγιος Δημήτριος. 

Σπανουδάκης: Με ευφραίνει το «πριν» της Ελλάδας, με πληγώνει το «τώρα», αλλά ελπίζω στο «αύριο»

 

Ο δρόμος της σύνθεσης είναι ένας πολύ μοναχικός δρόμος, που σιγά-σιγά σε πάει στην απόλυτη μοναξιά, στην προσευχή ή και στην τρέλλα.

 

Η μουσική είναι ο τρόπος που μου έδωσε ο Θεός για να πορεύομαι και να Τον υμνώ. Είναι το δυνατότερο ναρκωτικό και με πάει σε μέρη και σε αισθήματα ακατανόητα μεν, μαγικά δε. Είναι τελικά το δώρο που μου δόθηκε, ίσως χωρίς να το αξίζω.

 

Ο καλλιτέχνης που δεν βλέπει τον Θεό πίσω απ’ τη μουσική ή την έμπνευση, είναι για μένα τυφλός. Γίνεται φτωχός, ενώ γεννήθηκε πλούσιος.

 

Η μαγεία της δημιουργίας βρίσκεται στη στιγμή. Το μόνο που ζητάει ο Θεός είναι να ΄σαι εκεί. Ετοιμοπόλεμος και ταπεινός. Σκέψου να «λείπεις» όταν σου χτυπάει την πόρτα η έμπνευση.

Άγιος Δημήτριος με τον πατέρα Ανανία Κουστένη 24/10/2018

 https://youtu.be/f0bjgUIp2zg?t=6

Η αγέραστη Ελλάδα του 1940 και η παρανοϊκή χώρα του 2021

    Στον πανηγυρικό λόγο που εκφώνησε ο Στρατής Μυριβήλης αναφέρει και ένα ωραίο επεισόδιο. Ο σπουδαίος λογοτέχνης μας είχε εξασφαλίσει άδεια από το Γενικό Επιτελείο για να ανεβεί τις παγωμένες αετοράχες της Πίνδου και να παρευρεθεί θεατής στον πανεθνικό συναγερμό του Σαράντα. Είδε πολλά και θαυμαστά. Διαβάζω: «Ένας φαντάρος έπιασε αιχμάλωτο έναν Ιταλό λοχία, την ώρα που ο λόχος του δέχτηκε στα σκοτεινά την αιφνιδιαστική επίθεση. Ο Ιταλός ετοιμαζόταν να τον μαχαιρώσει στα μουλωχτά με την ξιφολόγχη του. Έπιασε το χέρι του, το δάγκωσε και τον αφόπλισε.  

-“Πώς σου ήρθε και δεν τον σκότωσες μες στην νύχτα;”, τον ρώτησα.   

π. Συμεών Κραγιοπούλου (†) Πνευματικὰ Μηνύματα 2021

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ περιόδου 25-31 Ὀκτωβρίου2021

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ

περιόδου 25-31 Ὀκτωβρίου2021

 

Α΄. ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ

Τὴν ἑβδομάδα αὐτὴ θὰ τελεστοῦν οἱ ἑξῆς θεῖες Λειτουργίες:

α) Τρίτη26 Ὀκτωβρίου (Ἁγίου Δημητρίου) ὥρα: 7:15-10:00 π.μ..

β) Πέμπτη28 Ὀκτωβρίου (Ἁγίας Σκέπης, Ἐθνικὴ Ἐπέτειος)

7:30-10:30π.μ.. Ὄρθρος - Θεία Λειτουργία.

10:30 π.μ. Δοξολογία.

 

Β΄. ΛΟΙΠΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ

Τὶς ὑπόλοιπες μέρες θὰ τελεῖται κάθε πρωὶ στὶς 7:30 π.μ. Ὄρθρος καὶ κάθε ἀπόγευμα στὶς 6:00 μ.μ. Ἑσπερινός.

Τὴν Παρασκευὴ μετὰ τὸν Ἑσπερινὸ θὰ ἀκολουθήσει Παράκληση.

Εορτάζει και πανηγυρίζει ο Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Φλώρινας

Γίνεται γνωστό στους ευσεβείς Χριστιανούς πως, επί τη ευκαιρία της εορτής του Αγίου Δημητρίου, θα βρίσκεται η Ιερά Εικόνα της Παναγίας της Θεραπεύτριας της Ι.Μ. Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κλαδοράχης Φλώρινας στο Ναό μας, προς προσκύνηση και ευλογία των πιστών.

Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2021

4.00 μ.μ. Μικρός Εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας

6.30 μ.μ. Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φλωρίνης Πρεσπών και Εορδαίας κ.κ. Θεοκλήτου

8.30 μ.μ. Παράκληση και Εγκώμια στον Άγιο Δημήτριο

Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2021

7.00 – 10.30 π.μ. Όρθρος και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία Ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Θεοκλήτου

6.00 μ.μ. Εσπερινός και Παράκληση στην Παναγία

7.30 μ.μ. Ιερό Ευχέλαιο

Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών Περιόδου 23 - 31 Οκτωβρίου 2021

 

Σάββατο 23 Οκτωβρίου

"Αγίου Ιακώβου αδελφοθέου"

Θεία Λειτουργία

7.30π.μ.- 10.00π.μ

Κυριακή 24 Οκτωβρίου

Θεία Λειτουργία

7.15π.μ.- 10.30.π.μ

Τρίτη 26 Οκτωβρίου

"Αγίου Δημητρίου Μυροβλύτου"

Θεία Λειτουργία

7.30π.μ.- 10.00π.μ

Πέμπτη 28 Οκτωβρίου

"Αγίας Σκέπης-Εθνική Εορτή"

Θεία Λειτουργία

7.30π.μ.- 10.00π.μ

π. Συμεών Κραγιοπούλου (†) Πνευματικὰ Μηνύματα 2021

 

Ποιοι ενοχλούνται από την Ορθοδοξία; – Ο Τσελέντης ξεσκέπασε το βρώμικο σχέδιο αποκαθήλωσης των ιερών εικόνων!

Ο Άκης Τσελέντης κατακεραύνωσε όσους τόλμησαν να απομακρύνουν τις ιερές εικόνες από τα νοσοκομεία και μίλησε για «άνωθεν εντολές». Ποιοι τις έδωσαν όμως;

Τσελέντης – καταγγελία: Να λοιπόν που ο Μακαριστός Χριστόδουλος βγαίνει ακόμα μια φορά αληθινός για αυτά που προειδοποιούσε πριν 16 και πλέον χρόνια. Πως επιχειρείται δηλαδή συστηματικός αποχριστιανισμός του κράτους των Ελλήνων, με κατεύθυνση την ίδια την κοινωνία.

Η φοβερή καταγγελία - ομολογία πίστεως που έκανε ο Άκης Τσελέντης απέδειξε με εμφατικό τρόπο πως όλα αυτά δεν αποτελούν θεωρίες συνωμοσίας όπως ισχυρίζονται κάποιοι φελλοί του συστήματος. Αντιθέτως, έχουμε να κάνουμε με ένα καλά οργανωμένο σχέδιο να ξεριζωθεί κάθε ιερό και κάθε όσιο από αυτή τη χώρα, ώστε να δημιουργηθεί ο παγκοσμιοποιητικός «χυλός».

Εξισλαμισμός, εξανδραποδισμός, αλλοτρίωση, πείτε το όπως θέλετε. Η κοινή συνισταμένη είναι μία. Να φύγει από τη μέση η Ορθοδοξία, γιατί «ενοχλεί».

Η Νοερά Προσευχή, μέρος 5ον, Η αξία τής ευχής μέσα από τά πολλά είδη προσευχών, Πρωτοπρεσβυτέρου π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

Πριν πολλά χρόνια, χριστιανοί μου, όταν ζούσε ακόμα η Γερόντισσα Μακρίνα της Πορταριάς, μου διηγήθηκε την εξής αξιοθαύμαστη εμπειρία της, που της συνέβη στα μαύρα χρόνια της Κατοχής, τότε που υπήρξε μεγάλη πείνα, η γύμνια και η παντελής φτώχεια. Ήταν ακόμα κοσμική, λαϊκή, όχι μοναχή. Ήταν τόση μεγάλη η στέρησις από τρόφιμα που, μόλις και μετά βίας, εξοικονομούσε μια φετούλα ψωμάκι για όλη την ημέρα, τίποτε άλλο. Έτσι έφθασε εκείνη τη βαριά χρονιά η Μεγάλη Εβδομάδα. Έφθασε και το Μεγάλο Σάββατο και η κατάστασή της ήτο δραματική. Το βράδυ πήγε στην εκκλησία και κάθισε σε μια γωνιά, κάνοντας συνέχεια κομποσχοίνι και λέγοντας "Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με". Όλοι οι χριστιανοί, που άρχισαν να καταφθάνουν στην εκκλησία, νωρίτερα γιατί ήταν Κατοχή, κρατούσαν και από ένα κερί, άλλος μικρό και άλλος μεγάλο. Και στο «Δεύτε λάβετε φως», εκείνη η καημένη δεν πήγε να πάρει φως γιατί δεν είχε ούτε ένα μικρό κεράκι.

- «Εσύ, Χριστέ μου», έλεγε μέσα της, «αποφάσισες να μην κρατάω ούτε μια μικρή λαμπαδίτσα, να᾽ναι ευλογημένο».

Και μέσα στην προσευχή της, εξέφραζε την αγωνία της για τις στερήσεις, την πείνα που την θέριζε, για την λαμπάδα που δεν είχε, ενώ συγχρόνως με δάκρυα στα μάτια έλεγε συνεχώς την ευχή, "Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με" και το «να ᾽ναι ευλογημένο». Εν τω μεταξύ, είχε ειπωθεί το «Χριστός Ανέστη» και άρχισε η αναστάσιμη ακολουθία του όρθρου. Στη μέση της ακολουθίας λιποθύμησε από την εξάντληση της πείνας. Από την πείνα τόσων ημερών, χωρίς να γίνει αντιληπτή από τους γύρω χριστιανούς. Συνήλθε στο Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Θείας Πασχαλινής Λειτουργίας που αρχίζει, με το «Εν αρχή ην ο λόγος και ο λόγος ήν προς τον Θεόν και Θεός είναι ο Λόγος». Λες και άκουγε από το στόμα του λειτουργού ιερέως και πνευματικού της, χίλια ουράνια ραδιόφωνα να διαλαλούν αυτή την αλήθεια της Ορθοδόξου Πίστεως, που είναι και ο θρίαμβος της Ορθοδοξίας. Αυτά τα λόγια χαράχτηκαν βαθιά μέσα στην ψυχή της και την κατέλαβαν ολόκληρη ψυχοσωματικά και της δημιούργησαν ένα πρωτόγνωρο αξιοθαύμαστο χορτασμό και στην καρδιά και στις αισθήσεις και στο σώμα που αδυνατούσε να τον περιγράψει με λόγια. Ήταν χορτάτη! Και στην ψυχή και στο σώμα. Χορτάτη!

Μία από τις συγκλονιστικότερες εξομολογήσεις…π. Γεωργίου Χριστοδούλου

       

Στην παραλία έζησα μία από τις συγκλονιστικότερες εξομολογήσεις… ίσως την καλύτερη.

π. Γεωργίου Χριστοδούλου

Τρεις ημέρες πριν εορτάσουμε το Πάσχα του καλοκαιριού, την Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου, συναντήθηκα με έναν φίλο μου κληρικό. Συνηθίζουμε να συναντιόμαστε πού και πού και συζητάμε επίκαιρα θέματα, θεολογικές απορίες και γεμίζουμε τις πνευματικές μας μπαταρίες.

Εκείνη την ημέρα τελειώσαμε και οι δύο αργά τις παρακλήσεις και βρεθήκαμε κατευθείαν εκεί που είχαμε κλείσει για φαγητό. Δεν είχαμε λειτουργικές υποχρεώσεις την επόμενη ημέρα κι έτσι μετά περπατήσαμε ώσπου φτάσαμε σε μια παραλία τελείως άδεια από κόσμο, λόγω της προχωρημένης ώρας, βρήκαμε δυο καρέκλες και καθίσαμε.

Η θάλασσα ήταν ήρεμη, ο ουρανός καθαρός γεμάτος λαμπερά αστέρια κι ένα απαλό αεράκι φυσούσε στα πρόσωπά μας ίσα ίσα για να μη νυστάξουμε. Η ησυχία κυριαρχούσε και μόνο ο διακριτικός ήχος των κυμάτων ήταν σαν να θύμιαζε κρατώντας το τέμπο στην αγιορείτικη αγρυπνία που ακούγαμε από το κινητό.

Η νύχτα κυλούσε φιλοσοφώντας τα μεγαλεία και την πρόνοια του Θεού διότι οι Περσείδες μας είχαν κλέψει την προσοχή. Αυτή η βροχή από πεφταστέρια ήταν τόσο εντυπωσιακή που ξεχαστήκαμε. Η ώρα ήταν ήδη δυόμιση τα ξημερώματα.

Μα πώς ξεχαστήκαμε…

Ίσως γιατί ο Θεός είχε άλλα σχέδια για εκείνη τη νύχτα.

Έχω εξομολογήσει παντού, στο δρόμο, στο βουνό, σε γκαράζ, σε νοσοκομεία, σε πλατείες. Όπου μπορώ και βλέπω μετανοούντα άνθρωπο που δεν έχει εξομολογηθεί ποτέ και αρπάζω την ευκαιρία χωρίς να χάσω δευτερόλεπτο μπας και σωθούν αυτές οι ψυχούλες. Πάντα αβίαστα και με διάκριση. Ποτέ όμως δεν είχα πράξει αυτό το μυστήριο σε παραλία.