Η ΒΛΑΣΦΗΜΗ ΑΙΡΕΣΗ ΠΕΡΙ ΜΟΛΥΣΜΟΥ ΣΤΟ ΝΑΟ - ΕΝΑΣ ΝΕΟΒΑΡΛΑΑΜΙΣΜΟΣ, ΑΡΧΙΜ. ΣΑΒΒΑ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

Η ΒΛΑΣΦΗΜΗ ΑΙΡΕΣΗ ΠΕΡΙ ΜΟΛΥΣΜΟΥ ΣΤΟ ΝΑΟ - ΕΝΑΣ ΝΕΟΒΑΡΛΑΑΜΙΣΜΟΣ, ΑΡΧΙΜ. ΣΑΒΒΑ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

Άγιος Νεκτάριος: ο Άγιος της υπομονής (ΑΦΙΕΡΩΜΑ)

Την ανακομιδή του ιερού λειψάνου του Αγίου Νεκταρίου, του Αγίου της υπομονής, της καρτερίας, της αγάπης και της συγχώρεσης εορτάζει σήμερα η εκκλησία μας.

Γεννημένος σ’ ένα μικρό χωριό της Σηλυβρίας σε πάμφτωχη οικογένεια, από μικρό παιδί το μόνο που ζητούσε ήταν να βοηθά όσους είχαν ανάγκη και να σπουδάσει.

Με πολύ κόπο κατάφερε και τα δύο, παρά το γεγονός ότι πολλοί τον συκοφάντησαν με αποτέλεσμα να διωθεί από τον Πατριάρχη Σωφρόνιο και να βρεθεί ρακένδιτος στην Αθήνα.

Κι όμως, ο απλός κόσμος δεν άργησε να καταλάβει το μεγαλείο της ταλαιπωρημένης του καρδιάς και τον «ανακήρυξε» Άγιο στις καρδιές του πριν το κάνει επίσημα η Εκκλησία της Ελλάδος.

Εδέσσης Ιωήλ: ''Να μην έχετε την αντίληψη πως μέσα στην Εκκλησία μεταδίδονται ασθένειες'

Μήνυμα πίστης αλλά και ελπίδας προς τους απανταχού Ορθόδοξους έστειλε για άλλη μια φορά ο Σεβ. Μητροπολίτης Εδέσσης Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ.

Με αφορμή τον εορτασμό της ανακομιδής των Λειψάνων του Αγίου Νεκτάριου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Εδέσσης Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ μίλησε στους πιστούς.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης αφού αναφέρθηκε στην ιστορία της ανακομιδής των Λειψάνων του Αγίου, τόνισε πως τόσο τα λείψανα όσο και οι Ιερές εικόνες αλλά και τα άμφια των Αγίων έχουν την Χάρη του Θεού, ως εκ τούτου δεν μεταδίδουν καμία ασθένεια.

Μάλιστα ο Σεβασμιώτατος έφερε και παραδείγματα μέσα από την παράδοση της Εκκλησίας, όπου δαιμόνια τράπηκαν σε φυγή.

Παράλληλα ο Μητροπολίτης Εδέσσης έκανε αναφορά στο ιερότατο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας εξηγώντας πως μετατρέπετε ο οίνος σε αίμα Χριστού και ο άρτος στο Σώμα του Κυρίου.

"Απ' έξω μπορείτε να κολλήσετε ιό, μέσα στην εκκλησία όχι" τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Ιωήλ.

Δείτε στο παρακάτω βίντεο την ομιλία του Σεβασμιωτάτου:

Πηγή:https://www.romfea.gr/

«Τρεις απλές αρχές ζωής που έμαθα από τον π. Σεραφείμ Ρόουζ»Από τo βιβλίο του π.Σεραφείμ Ρόουζ. Η ζωή και τα έργα του, τόμ. Γ'

Ο π. Αλέξιος θυμάται τρεις απλές αρχές ζωής που έμαθε από τον π. Σεραφείμ. «Τις έμαθα» λέει, «όχι τόσο πολύ από τα βιβλία του π. Σεραφείμ όσο από αυτά που μου είπε σε διάφορες ομιλίες κατά τα χρόνια που πέρασαν. Η πρώτη από αυτές τις αρχές είναι:

«Είμαστε προσκυνητές σ’ αυτήν τη γη και δεν υπάρχει τίποτα μόνιμο για μας εδώ», πρέπει συνεχώς να τον θυμόμαστε αυτό. Είμαστε απλώς παρεπίδημοι. Αυτή η ζωή είναι μόνο η αρχή μιας συνέχειας που δεν θα τελειώσει ποτέ. Τείνουμε να τη μεταχειριστούμε σαν να είναι μόνιμη και απαίσια σημαντική από την άποψη των σταυροδρομιών και της εκπαίδευσης και της προόδου και όλων εκείνων των πραγμάτων. Αλλά όλα θα πεθάνουν μαζί μας θα πεθάνει το σώμα μας• τίποτα από αυτά δεν θα πάει μαζί μας στον άλλο κόσμο.

Λέσχη Εφέδρων Ενόπλων Δυνάμεων (ΛΕΦΕΔ) Φλώρινας "Εγρήγορση και εκπαίδευση"

Εδώ και καιρό παρακολουθούμε μέρα τη μέρα να συσσωρεύεται η γεωπολιτική ένταση στην περιοχή μας.

Το ενδεχόμενο να κληθούμε εμείς οι έφεδροι από την πατρίδα για να την υπηρετήσουμε στα όπλα φαντάζει πια ολοένα και πιο πιθανό. Η Ελληνική κοινή γνώμη το συναισθάνεται όλο και περισσότερο. Η Λέσχη μας με όλα της τα παραρτήματα ανά την Ελλάδα το αντιλαμβάνεται εδώ και πολλά χρόνια, γιαυτό και συνεχώς ασκείται σε εκπαιδευτικές δραστηριότητες με αμείωτο ρυθμό.

Θέλουμε να διαβεβαιώσουμε την κοινωνία της πόλης μας αλλά και της πατρίδας μας ότι βρισκόμαστε σε ετοιμότητα, μέσα από συνεχή εκπαίδευση, ώστε όταν χρειαστεί να συνεισφέρουμε με τον βέλτιστο τρόπο ο καθένας όπου, όταν, και στο πόστο που θα τον καλέσει η Πατρίδα.

Οι άντρες και οι γυναίκες της ΛΕΦΕΔ, πολίτες-οπλίτες, έφεδροι κάθε βαθμού, ειδικότητας, σώματος και όπλου, εκπαιδευόμαστε στις δεξιότητες του πολέμου, ετοιμαζόμαστε, αγωνιζόμαστε και προσδοκούμε να συνεισφέρουμε τα μέγιστα στην αποτρεπτική ισχύ της χώρας μας, μόλις οι Ένοπλες Δυνάμεις μας χρειαστούν, ώστε να εξασφαλιστεί η σταθερότητα, κόβοντας την όρεξη σε κάθε επιβουλέα. Διότι μόνο με την σεβαστή αποτρεπτική ισχύ μπορεί να υπάρξει ειρήνη. Και αυτό είναι υπόθεση όλων μας. “Si vis pacem para bellum”. 

Συνεχής εκπαίδευση, λοιπόν. Όσοι ζωντανοί! Κανένας μην επαναπαύεται, κανένας δεν περισσεύει. Η πατρίδα μας καλεί όλους σε ετοιμότητα.

Για την Ελλάδα, για τους βωμούς και τις εστίες μας, για τις ΕΔ.

Το ΔΣ του Παραρτήματος ΛΕΦΕΔ Φλώρινας

Καλύτερα να αδικηθείς...

Το δίκαιό του, δεν πρέπει ο άνθρωπος να το παίρνει αν είναι δυνατόν στον κόσμο τούτο. 

''Μα να τον αφήσω να με αδικήσει;'', λένε πολλοί... 

Εσύ θα τον αφήσεις να σε αδικήσει, ο Θεός θα τον αφήσει; 

Εάν εσύ ήσουνα συνεπής απέναντι στον Θεό, θα είχες τέτοιον πειρασμό αδικίας; 

Ο Άγιος Σπυρίδων παρότι που δεν είχε τσομπάνη για τα πρόβατά του, δεν του έκλεβε κανείς από τα πρόβατά του! Γιατί άραγε; Γιατί είχε φύλακα τον Θεό από πάνω. 

Τα έχεις καλά με τον Θεό και έρχεται ο άλλος να σε αδικήσει; 

Για να πάρει άδεια να σε αδικήσει, κάποιον παλαιό λογαριασμό πληρώνεις. Κάτι εξοφλείς και μην πλανάσαι!... 

Λέει ο Χριστός: Αν σου παίρνουν το παλτό, δώσε και το σακάκι σου. Και αν σου παίρνουν τα σακάκι, δώσε και το πουκάμισό σου. Και φεύγα... 

Γι' αυτό ο σοφός λαός έχει βγάλει τη ρήση: ''Ένας κακός συμβιβασμός είναι ανώτερος από μια καλή δίκη''. 

Καλύτερα να αδικηθείς, παρά να πάτε στα δικαστήρια με τον άλλον, γιατί η δίκη δεν αφήνει μόνο έχθρα, αλλά χάνεις και την ειρήνη σου, η οποία είναι απαραίτητη για να σταθείς μπροστά στο Θεό στην προσευχή σου και να ζητήσεις το έλεός Του. 

+ Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας


πηγή: leimwnas.blogspot.com/
           www.agiotopia.gr/
         Παναγία Ιεροσολυμίτισσα

Ρήματα ζωής- Τι προσευχές χρειάζονται για να ακουστούν τα αιτήματα μας; - Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης (Αριζόνας) †

Τι προσευχές χρειάζονται για να ακουστούν τα αιτήματα μας; 

- Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης (Αριζόνας) †

Διδακτικές Ιστορίες- Ο γέροντας και το άλογο

Κάποτε ζούσε σ’ ένα χωριό κάποιος φτωχός γέροντας, ο οποίος είχε ένα όμορφο άλογο που τον βοηθούσε στις γεωργικές του ασχολίες και το οποίο ήταν τόσο όμορφο και δυνατό, ώστε ήταν γνωστό σε όλη τη γύρω περιοχή. Κάποια μέρα, ένας πρίγκιπας που εντυπωσιάστηκε από τη φήμη και το παρουσιαστικό του αλόγου, θέλησε να το αγοράσει, προσφέροντας στον γέροντα ένα υπέρογκο ποσό. Αυτός, όμως, αρνήθηκε να πουλήσει το αγαπημένο του άλογο, µε το οποίο είχε δεθεί τόσα χρόνια, και επέστρεψε στο χωριό του.

-“Μα καλά είσαι ανόητος;” ρωτούσαν οι συγχωριανοί του. “Πούλα το άλογο για το καλό σου, θα πιάσεις πολλά χρήματα και θα είσαι ευτυχισμένος!”

-“Ααα, εμένα το άλογο με βοηθά στην εργασία μου.. Και ποιος ξέρει τι είναι καλό και τι κακό;” απαντούσε ο γέροντας, “Μόνο Ο Θεός το ξέρει!”

Οι μέρες περνούσαν και το άλογο παρέμενε αχώριστη συντροφιά του γέροντα. Ένα πρωί ξύπνησε και είδε ότι το άλογό του είχε φύγει. Οι συγχωριανοί του μαζεύτηκαν για να του εκφράσουν τη λύπη τους:

Τό βιβλίο τῶν Πράξεων τῶν 'Αποστόλων, Δ΄ 32 - 37 ἑνότης καί κοινοκτημοσύνη

32 Τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία, καὶ οὐδὲ εἷς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ’ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά.	32 Ολο δε εκείνο το πλήθος των πιστών είχε μια καρδιά και μια ψυχή, ώστε να αποτελούν μίαν αρμονικήν και πνευματικήν κοινωνίαν· και κανείς δεν έλεγεν ότι και το ελάχιστον από τα υπάρχοντα του είναι ιδικόν του, αλλά ήσαν τα πάντα εις αυτούς κοινά και διετίθεντο δια την εξυπηρέτησιν όλων.
33 καὶ μεγάλῃ δυνάμει ἀπεδίδουν τὸ μαρτύριον οἱ ἀπόστολοι τῆς ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ χάρις τε μεγάλη ἦν ἐπὶ πάντας αὐτούς.	33 Και με μεγάλην δύναμιν και ως καθήκον ιερόν και μέγα προσέφεραν οι Απόστολοι την μαρτυρίαν των δια την ανάστασιν του Κυρίου Ιησού. Μεγάλη δε χάρις Θεού ήτο εις όλους τους πιστούς.
34 οὐδὲ γὰρ ἐνδεής τις ὑπῆρχεν ἐν αὐτοῖς· ὅσοι γὰρ κτήτορες χωρίων ἢ οἰκιῶν ὑπῆρχον, πωλοῦντες ἔφερον τὰς τιμὰς τῶν πιπρασκομένων καὶ ἐτίθουν παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων·	34 Απόδειξις δε τούτου ήτο ότι δεν υπήρχε μεταξύ αυτών, κανένας που να στερήται, διότι όσοι ήσαν ιδιοκτήται χωραφιών η σπιτιών τα επωλούσαν και έφερναν το αντίτιμον των πωλουμένων και το έθεταν με ευλάβειαν πολλήν κατά γης, κοντά εις τα πόδια των Αποστόλων.
35 διεδίδοτο δὲ ἑκάστῳ καθότι ἄν τις χρείαν εἶχεν.	35 Εμοιράζετο δε κατόπιν αυτό το χρήμα στον καθένα ανάλογα με την ανάγκην που είχε.
36 Ἰωσὴς δὲ ὁ ἐπικληθεὶς Βαρνάβας ὑπὸ τῶν ἀποστόλων, ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον υἱὸς παρακλήσεως, Λευῒτης, Κύπριος τῷ γένει,	36 Ο Ιωσής δε, ο οποίος ωνομάσθηκε από τους Αποστόλους Βαρνάβας, που σημαίνει εις την ελληνικήν υιός παρηγορίας και ενισχύσεως και ο οποίος ήτο Λευΐτης γεννηθείς εις την Κυπρον,
37 ὑπάρχοντος αὐτῷ ἀγροῦ, πωλήσας ἤνεγκε τὸ χρῆμα καὶ ἔθηκε παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων.	37 είχε ένα αγρόν. Και αφού τον επώλησε, έφερε τα χρήματα και τα έθεσεν εμπρός εις τα πόδια των Αποστόλων.

Οι Φιλικοί: Αυτοί που πέτυχαν το αδύνατο Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

Προσωπικότητες του 1821

Ο Ιωάννης Φιλήμων, στο βιβλίο του «Φιλική Εταιρία», που εκδόθηκε στο Ναύπλιο το 1834, έγραψε για τους ιδρυτές και τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας: «Αδύνατοι, αλλά φιλοπάτριδές τινες και άξιοι Έλληνες κατώρθωσαν τον Πόλεμον της Ελλάδος». Τρεις απλοί έμποροι είχαν την έμπνευση «να εισάξωσιν εις αυτήν όλους τους εκλεκτούς και ανδρείους των ομογενών, δια να ενεργήσωσι μόνοι των ό, τι ματαίως και προ πολλού χρόνου ήλπιζον από την φιλανθρωπίαν των χριστιανών βασιλέων» και πέτυχαν αυτό που εθεωρείτο αδύνατο: Οι επί αιώνες ραγιάδες να ξεσηκωθούν και να επιτύχουν την ελευθερία τους από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Για την ίδρυση, το σκοπό, την ιδεολογία, το έργο και τη σύνθεση των μελών της Φιλικής Εταιρείας σημειώνονται τα ακόλουθα:

Α. Ίδρυση στη Ρωσία. Η Φιλική Εταιρεία δεν ιδρύεται στην άθεη Γαλλία, ή γενικότερα στη Παπική και Προτεσταντική Δυτική Ευρώπη, αλλά στην Ορθόδοξη και Ρωσική Οδησσό. Η Ρωσία δεν έχει ανάμιξη στα της Φιλικής Εταιρείας, αλλά σε αυτήν αναπτύσσονται από Έλληνες πολίτες κινήσεις υποστήριξης της.

Β. Μεσοαστοί έμποροι οι ιδρυτές. Οι ιδρυτές ανήκαν στη μεσαία τάξη των Ελλήνων, ασχολούνταν με το Εμπόριο και ιδεολογία τους ήταν η απελευθέρωση των Ελλήνων από την Τυραννία.

Μνημόσυνο για τον ήρωα παπα-Σταύρο Τσάμη

Την ερχόμενη Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2020 στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής Πισοδερίου θα τελεστεί Θεία Λειτουργία και μνημόσυνο του ήρωα παπα-Σταύρου Τσάμη.

Το μνημόσυνο για τα 10 χρόνια από την κοίμηση του π. Αυγουστίνου Καντιώτη

Δέκα χρόνια συμπληρώθηκαν φέτος από την κοίμηση του μακαριστού Μητροπολίτη Φλωρίνης Πρεσπών και Εορδαίας κυρού Αυγουστίνου Καντιώτη. Πριν αναφερθούμε στο μνημόσυνο παραθέτουμε τα λόγια ενός πνευματικού του παιδιού.

Στις 28-8-2010 κοιμήθηκε υπεραιωνόβιος ό γίγαντας της Αγιωτάτης Ορθοδοξίας μας και της Πατρίδας μας, ό αγαπημένος αληθινός πατέρας καί ηγέτης όλων των αγνών Ελλήνων, ό '''Απεσταλμένος Προφήτης τού Θεού''' ό ανυπόκριτος θρύλος, που σημάδεψε με την φλόγα τής Πίστεως του καί τό μαχητικό του φρόνημα τήν ζωή μας.

Δέν ζούσε Εκείνος, ζούσε αληθινά μέσα του ο ΧΡΙΣΤΟΣ γι'αυτό σε θέματα της Πίστεως, της Ορθοδοξίας, της Πατρίδος και της Υπεράσπισης τού λαού ήταν ανυποχώρητος, και με την γενναιότητά του, έγινε αληθινό στήριγμα του λαού και ο λαός όλος, σαν θάλασσα τον ακολουθούσε. Ήταν ομολογητής και  αληθινός ποιμένας πού έκλαιε μετά των κλαιόντων και έχαιρε μετά των χαιρόντων. Στα χρόνια της πείνας της Κατοχής, μέσα στην μαύρη σκλαβιά, μαζί με το κήρυγμα του που πρόσφερε πίστη και ελπίδα, τον εμπιστεύτηκε ο λαός κι οργάνωσε συσσίτια όπου κάθε μέρα 8000 πεινασμένοι άνθρωποι είχαν ένα πιάτο φαγητό (Δρ.Γεράσ.Κουσουνής,Γεωπόνος,Καστοριά)

Το χρονικό του μνημοσύνου