Στις 29 Αυγούστου 2026, στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Κωνσταντινούπολη, υπογράφηκαν πανηγυρικά οι Πατριαρχικές και Συνοδικές Πράξεις αγιοκατάταξης έξι Αγιορειτών Πατέρων. Η τελετή πραγματοποιήθηκε υπό την προεδρία του Οικουμενικού Πατριάρχη, αμέσως μετά το πέρας των εργασιών της Αγίας και Ιεράς Συνόδου.
Οι νέοι Άγιοι είναι:
ο Ιερομόναχος Νήφων Ιονέσκου (Προδρομίτης),
ο Μοναχός Νεκτάριος Κρέτσου (ο «Πρωτοψάλτης»),
ο Ιερομόναχος Διονύσιος της Κολιτσούς (Βατοπαιδινός),
ο Ιερομόναχος Πετρώνιος Προδρομίτης,
ο Ιερομόναχος Τύχων ο Πνευματικός (Παπα-Τύχων της Καψάλας),
και ο Μοναχός Γεώργιος ο επονομαζόμενος Χατζηγεώργης.
Τέσσερις εξ αυτών είναι ρουμανικής καταγωγής και συνδέονται στενά με τη ρουμανική παρουσία στο Άγιον Όρος, κυρίως με τη Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου (Προδρόμου) της Μεγίστης Λαύρας και το Κελλί του Αγίου Γεωργίου στην Κολιτσού. Οι άλλοι δύο –ο Παπα-Τύχων και ο Χατζηγεώργης– αποτελούν σημαντικές μορφές του αθωνικού ησυχασμού των 19ου και 20ού αιώνων.
Ο Όσιος Νήφων Ιονέσκου (περ. 1799–1901) θεωρείται ο πραγματικός ιδρυτής της ρουμανικής Σκήτης του Τιμίου Προδρόμου. Μαζί με τον Νεκτάριο ήρθε στο Άγιον Όρος το 1840. Ύστερα από χρόνια άσκησης στη Σκήτη της Αγίας Άννας, συνέβαλε καθοριστικά στην ίδρυση και την ανάπτυξη της ρουμανικής σκήτης, της οποίας υπήρξε ο πρώτος Δικαίος. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ασκήτευσε σε παραθαλάσσιο σπήλαιο κοντά στη σκήτη.
Ο Όσιος Νεκτάριος Κρέτσου (1804–1899), γνωστός ως «Πρωτοψάλτης» ή «αηδόνι του Άθω», διακρίθηκε για την εξαιρετική φωνή και την ψαλτική του τέχνη. Υπηρέτησε επί δεκαετίες στη Σκήτη του Προδρόμου και κλήθηκε συχνά σε πανηγύρεις και αγρυπνίες όλου του Αγίου Όρους.
Ο Όσιος Διονύσιος της Κολιτσούς (Διονύσιος Ιγνάτ, 1909–2004) ήρθε στο Άγιον Όρος το 1926 σε ηλικία 17 ετών. Έζησε και άσκησε επί δεκαετίες στο Βατοπαιδινό Κελλί του Αγίου Γεωργίου στην Κολιτσού. Έγινε γνωστός ως πνευματικός πατέρας μεγάλης διάκρισης και ταπείνωσης· στα τελευταία χρόνια της ζωής του έζησε τυφλός. Η μνήμη του ορίστηκε στις 11 Μαΐου.
Ο Όσιος Πετρώνιος Προδρομίτης (Πετρώνιος Τανάσε, 1914/1916–2011) ήρθε στο Άγιον Όρος το 1978. Διετέλεσε Δικαίος της Σκήτης του Τιμίου Προδρόμου από το 1984 έως σχεδόν το τέλος της ζωής του. Χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως «ο πιο ταπεινός»· άφησε πλούσια πνευματική παρακαταθήκη και συγγραφικό έργο. Η μνήμη του τιμάται στις 24 Φεβρουαρίου.
Ο Όσιος Τύχων (Παπα-Τύχων, 1884–1968), ρωσικής καταγωγής, ασκήτευσε στο Σταυρονικητιανό Κελλί του Τιμίου Σταυρού στην Καψάλα. Υπήρξε ο πνευματικός πατέρας του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτη και πρότυπο ακραίας άσκησης, πτωχείας και αδιάλειπτης προσευχής.
Ο Όσιος Γεώργιος ο Χατζηγεώργης (1809–1886), από την Καππαδοκία, έζησε ως αυστηρός ασκητής στο Άγιον Όρος και κοιμήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Τιμάται στις 17 Δεκεμβρίου.
Ιστορικό και σημασία
Οι αποφάσεις για την αγιοκατάταξη των μορφών αυτών ελήφθησαν σε διαφορετικές συνεδριάσεις της Αγίας και Ιεράς Συνόδου (Αύγουστος 2025 για Διονύσιο και Πετρώνιο, Οκτώβριος 2025 για Νήφωνα και Νεκτάριο, Φεβρουάριος 2026 για Τύχωνα και Χατζηγεώργη). Η επίσημη υπογραφή των Πράξεων και η ένταξή τους στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας ολοκληρώθηκε στις 29 Αυγούστου 2026.
Ο Πατριάρχης Ρουμανίας κ. Δανιήλ εξέφρασε θερμές ευχαριστίες προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη, υπογραμμίζοντας ότι οι νέοι Άγιοι ενισχύουν την κοινωνία μεταξύ των Ορθοδόξων Εκκλησιών και τη βαθύτερη αδελφική σχέση.
Το Άγιον Όρος συνεχίζει έτσι να αναδεικνύεται ως ζωντανό φυτώριο αγιότητας, προσφέροντας στο σύγχρονο κόσμο πρότυπα ταπείνωσης, προσευχής και αδιάλειπτης άσκησης.
Οι νέοι Άγιοι καλούνται πλέον να πρεσβεύουν υπέρ της Εκκλησίας και του κόσμου, ενώ η μνήμη τους θα τιμάται στις καθορισμένες ημερομηνίες κάθε έτους.
πηγή: https://romioitispolis.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου