Τι θα γίνει αν Κοινωνήσω χωρίς νηστεία;

Θεία Κοινωνία: Πόσας ημέρας πρέπει να νηστεύουν οι χριστιανοί προ της θείας κοινωνίας; Δύνανται να κοινωνούν χωρίς νηστείαν;

Για να μετάσχη ο πιστός κατά το δυνατόν αξίως στην κοινωνία του Σώματος και του Αίματος του Κυρίου, απαιτείται βεβαίως ιδιαιτέρα προπαρασκευή.

Ο Απόστολος Παύλος (Α’ Κορ. ια’, 27-32) επισημαίνει τις συνέπειες μιας αναξίας προσελεύσεως στην τράπεζα του Κυρίου. Σ’ αυτήν οφείλονται ασθένειες, θάνατοι και άλλες παιδείες, που έρχονται από τον Θεό στους ανθρώπους που αναξίως κοινωνούν.

(Ο γαρ εσθίων και πίνων αναξίως, κρίμα εαυτώ εσθίει και πίνει, μη διακρίνων το σώμα του Κυρίου». Συνιστά δε όπως ο μέλλων να κοινωνήση δοκιμάζη πρώτα τον εαυτό του και ύστερα να προσέρχεται: «δοκιμαζέτω δε άνθρωπος εαυτόν και ούτως εκ του άρτου εσθιέτω και εκ του ποτηρίου πινέτω… ει γαρ εαυτούς διεκρίνομεν, ουκ αν εκρινόμεθα».

Σε τί συνίστατο η «δοκιμασία» και η «διάκρισις» αυτή; Δεν μας το λέγει ο απόστολος. Αλλά από την πράξι της Εκκλησίας της εποχής εκείνης, ασφαλώς φαίνεται, ότι ήταν μία εν φόβω Θεού ζωή, η βαθειά πίστις και η ευλάβεια προς το μυστήριο, η συμφιλίωσις και η αμοιβαία συγχώρησις και η εξέτασις της συνειδήσεως περί όλων αυτών. Αυτό δηλαδή που με τρεις λέξεις ζητεί και σήμερα η Εκκλησία από τον προσερχόμενο, λέγοντας «Μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε».

Η προφορική ευχή Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με καί η κάθαρσις εκ τών παθών (μέρος 1ον)του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

Ενθυμούμαι βέβαια τις πολύ καλές ημέρες, και τα παλιά εκείνα καλά χρόνια όταν κάναμε τις βραδινές ομιλίες, κατ’ αρχάς με την ανάλυση του Συμβόλου της Πίστεως, το οποίον τώρα θα μας βγει σε βιβλίο, πιστεύομε ότι μέσα στο Μάρτιο θα κυκλοφορήσει, εν συνεχεία με την ανάλυση της Θείας Λειτουργίας, μαζί με τις σχετικές εμπειρίες της, κατόπιν με την εκτεταμένη ή άλλοτε περιληπτική απόδοση της ερμηνείας στην Προς Ρωμαίους Επιστολή, κατόπιν τους μακαρισμούς όπως και άλλες περιστασιακές ομιλίες.

Θα ήθελα με όλη μου την καρδιά, και το πιστεύω, πρέπει να το πιστεύετε αυτό, ότι θα ήθελα να σας συγκεντρώνω κάθε Τετάρτη, όλο το χρόνο, θα το ήθελα, αλλά οι δυνάμεις μου οι σωματικές δεν επαρκούν, και αφετέρου η προετοιμασία είναι πολύ κουραστική. Παρά ταύτα όμως κατά περιόδους, πιστεύω ότι θα κάνουμε μια προσπάθεια να λέμε πέντε πράγματα.

Κάποτε σας είχα ομιλήσει για έναν πολύ δραστήριο ιερέα σε μια επαρχιακή πόλη, ο οποίος είχε πλούσια εξωτερική δράση, μεγάλη δράση. Και μάλιστα έλεγε ότι ποιος κληρικός άλλος δουλεύει σαν και μένα. Η δική μου δράσις έχει θαυμάσια αποτελέσματα. Έκτισα έναν μεγαλοπρεπέστατο ναό, δέκα παρεκκλήσια, τρείς αίθουσες, κόσμος από δω, κόσμος από κει, κηρύγματα, κύκλους, ομάδες, κατασκηνώσεις. Πόσα έργα έστω και πνευματικά περισσότερα από τα δικά μου, έλεγε, κάνουν αυτοί οι ξακουστοί ιεροκήρυκες, και είπε μερικά ονόματα, ο τάδε και ο τάδε, βέβαια εμείς θα πούμε μόνον δύο, αλλά γιατί έχουν κοιμηθεί αυτοί, τους ζώντας δεν μπορούμε να αναφέρουμε, ο πατήρ Αμφιλόχιος ο Μακρής και από τον πατέρα ακόμα Φιλόθεο τον Ζερβάκο, περισσότερη εργασία κάνω εγώ, και από τον τάδε και τον τάδε και άλλα.

Ένα βράδυ λοιπόν καθώς κοιμόταν, - πιστεύω να σας την έχω ξαναπεί αυτήν την ιστορία, δεν ξέρω βέβαια πόσο αναλυτικά ή περιληπτικά, όταν κάναμε τις σχετικές ομιλίες, τις βραδινές, αλλά την επαναλαμβάνω γιατί έχει τη θέση εδώ σήμερα. Ένα βράδυ λοιπόν όπως κοιμόταν, ξαφνικά ξύπνησε, τρόμαξε. Κάτι μέσα του τον είπε να σηκωθεί. Δεν τον φώναξε κανένας, αλλά από μια ακατανίκητη δύναμη σηκώθηκε. Συμβαίνει καμιά φορά αυτό. Σηκώθηκε λοιπόν, και σαν αυτόματο, ντύθηκε, έβαλε το καλημάφχι του, κοίταξε την ώρα, ήτανε δυόμισι περίπου μετά τα μεσάνυχτα. Βγήκε έξω σα ρομπότ. Σαν κάποιος να τον κατηύθυνε. Και πήγε προς τον Μητροπολιτικό ναό. Ερχόταν από την πίσω πλευρά του ναού. Έτσι κάνοντας κύκλο βρέθηκε μπροστά στον εξωνάρθηκα του ναού. Το σκοτάδι ήταν πυκνό και ο ουρανός γεμάτος σύννεφα. Μάλλον θα έβρεχε. Εκείνη τη στιγμή μια αστραπή δυνατή φώτισε τον τόπο για να ακολουθήσει και μετά δυνατή βροντή. Στο δευτερόλεπτο που κράτησε η αστραπή, και που φώτισε όλον τον τόπο διάπλατα, είδε ο ιερεύς στον εξωνάρθηκα και μπροστά στην πόρτα του ναού, να στέκεται ένας άνθρωπος. Ταυτόχρονα τον είδε να κάνει το σημείο του Σταυρού, να ανοίγει την αμπαρωμένη πόρτα και να μπαίνει μέσα. Ο ιερεύς τον ακολούθησε αθόρυβα μέσα στον ναό, όπως ήταν επόμενον, και στάθηκε πίσω από μια κολώνα, - όλα αυτά γινόνταν ασυναίσθητα, παρακολουθώντας σιωπηλά τον άγνωστο αυτόν χριστιανό. Ο χριστιανός γονάτισε μπροστά στην εικόνα του Χριστού, εδώ στο ιερό τέμπλο, και άρχισε να προσεύχεται. Τα αναμμένα καντηλάκια μπροστά στις ιερές εικόνες, χάριζαν ένα γλυκύτατο ιλαρόν φως. Ξαφνικά από την εικόνα του Χριστού άρχισε να ξεχύνεται μια ολόλαμπρη και πάλλευκη φωτοχυσία. Που κατ’ αρχάς τύλιξε τον προσευχόμενο χριστιανό, ο οποίος υπερίπτατο του εδάφους, τον είδε δηλαδή να είναι στον αέρα, και στη συνέχεια απλώθηκε σ’ όλο το ναό. Ο θαυμασμός και το δέος που κατέλαβε τον ιερέα εκείνη τη στιγμή δεν περιγράφεται. Δεν μπορούσε βέβαια και ο ίδιος να το περιγράψει. Ύστερα από αρκετή ώρα, το γαληνόμορφο αυτό φως, άρχισε σιγά σιγά πολύ απαλά να χαμηλώνει, να σβήνει, να χάνεται. Σηκώθηκε ο χριστιανός, είπε «Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ελέησον και σώσον ημάς, Αμήν», και με το «Αμήν» ακούστηκε μια βροντή φοβερή. Αληθινή όμως βροντή. Άστραψε πάλι ο ουρανός και μαρτύρησε φαίνεται, έβαλε τη σφραγίδα ο ουρανός δηλαδή στην αλήθεια εκείνου του γεγονότος. Ποιανού γεγονότος; Της πνευματικής λατρείας αυτού του ανωνύμου χριστιανού.

Αρχιμ. Επιφάνιος Κ. Χατζηγιάγκου- Σειρά ομιλιών πάνω στη Θ. Λειτουργία

 

21. Τα Αναγνώσματα  08.08.2021

22. Τα Αναγνώσματα Β' 05.09.2021

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ κ. Κ.ΒΑΘΙΩΤΗ "ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ"

https://youtu.be/eR6IrVPS6lg

 Ο π. Βασίλειος Βολουδάκης με καλεσμένους τον π. Στυλιανό Καρπαθίου και τον καθ. Κωνσταντίνο Βαθιώτη παρουσιάζουν το βιβλίο "Από την Τρομοκρατία στην Πανδημία" του καθ. Κωνσταντίνου Βαθιώτη. Το βιβλίο αναδεικνύει τις "προφητείες" λογοτεχνών και φιλοσόφων που έχουν γραφεί χρόνια και περιγράφουν τον σχεδιασμό της κατάστασης που ζούμε σήμερα. Οι ομιλίες αναρτώνται στο https://www.ypakoh.gr (Κυριακή 19/9/2021, 12:30) Επιπλέον υλικό από το κανάλι @"Εκδόσεις Υπακοή".

π.Αρσένιος Βλιαγκόφτης- Τσιμπημένοι ή ελεύθεροι;

https://www.youtube.com/watch?v=RXfq3lwxGs8

Νατσιός Δημήτριος : «Στα σκολειά της προδοσίας» σβήνει η Ελλάδα

Να ξεκινήσω με κάτι που έγραψε ο Φώτης Κόντογλου, που όσο ζούσε ούτε κατουρημένες ποδιές φιλούσε ούτε την διεφθαρμένη εξουσία προσκυνούσε:

«Οι ψυχές των νέων είναι ρημαγμένες από τα άγρια ένστικτα, που τα ανεβάσανε στην επιφάνεια από τα σκοτεινά τάρταρα της ανθρώπινης φύσης, κάποιοι εχθροί του ανθρώπου, κάποιοι πνευματικοί ανθρωποφάγοι, που ανάμεσα τους πρωτοστατεί ένας τρελός λύκος λεγόμενος Νίτσε, μια μούμια σαν παλιόγρια λεγόμενος Βολταίρος, κάποιος ζοχαδιακός Φρόυντ, κι ένα πλήθος από τέτοια όρνια και κοράκια και νυχτερίδες. Όσοι τους θαυμάζανε, ας καμαρώσουνε σήμερα τα φαρμακερά μανιτάρια που φυτρώσανε μέσα στις καρδιές και στις ψυχές της γαγγραινιασμένης ανθρωπότητας». Αυτά τα φαρμακερά μανιτάρια φύτρωσαν και τράνεψαν μες στα σχολεία που αντί να είναι «φροντιστήρια εθνικής, χριστιανικής και ηθικής αγωγής», όπως τα ονειρευόταν ο πρώτος και τελευταίος κυβερνήτης του έθνους, ο Ιω. Καποδίστριας, κατάντησαν μάνδρες αφιλοπατρίας, αθεϊας και ηθικού ξεπεσμού. Έλεγε ο Πατροκοσμάς «θα βγουν πράγματα από το σχολείο που ο νους σας δεν φαντάζεται» οι πρόγονοί μας εννοούσαν τα θαυμαστά, τα γερά και καλά γράμματα που δίδασκε τα ελληνικό σχολειό πριν το ρημάξουν τα φράγκικα σκοτάδια. Τώρα καταλάβαμε ότι για άλλα προφήτευε ο άγιος. Ποιος θα φανταζόταν ότι θα καταργηθούν στο ελληνικό σχολείο:

Α. Η πρωινή προσευχή. Δεν ακούει πια από τα παιδιά της Ελλάδος ο Ουράνιος Βασιλεύς τις προσευχές τους. Έρχεται και η στιγμή που θα διωχτεί και η εικόνα του από τις αίθουσες.

Β. Η απαγγελία του Εθνικού μας Ύμνου, το αναστάσιμο τροπάρι του Γένους μας, με την ταυτόχρονη έπαρση της σημαίας μας στα διδακτήρια. Πού είναι οι δάσκαλοι, να αντιδράσουν; Τι μας κανοναρχεί ο άγιος Παϊσιος; «Εγώ λέω στους δασκάλους ποτέ να μην κάνουν απεργία εκτός κι αν πάνε να καταργήσουν τα θρησκευτικά, την προσευχή ή να κατεβάσουν τον σταυρό από την σημαία. Τότε να διαμαρτυρηθούν».

«Οι Δυτικοί με μισή ώρα προσευχή κουράζονται, γιατί προσεύχονται με το μυαλό, διανοητικά. Οι Ορθόδοξοι προσευχόμαστε με τον νου (καρδιακά)»

 

Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ    

Με τον τρόπο που προσεύχονται οι Δυτικοί δεν μπορούν να καταλάβουν τις πολύωρες προσευχές των Ορθοδόξων Μοναχών. Αυτοί με μισή ώρα προσευχή κουράζονται, γιατί προσεύχονται με το μυαλό, διανοητικά. Οι Ορθόδοξοι προσευχόμαστε με τον νου (καρδιακά).   

Οι Ιουδαίοι προσεύχονταν με την λογική τους. Την ημέρα της Πεντηκοστής δόθηκε στους Αποστόλους το Άγιον Πνεύμα ως πύρινες γλώσσες και κατάλαβαν ένα άλλο είδος προσευχής, την καρδιακή προσευχή. Πρώτη φορά προσεύχονταν με την καρδιά τους     

Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ Ανατολής και Δύσεως. Ένας Δυτικός που βαπτίζεται Ορθόδοξος, θα περάσει πολλά χρόνια μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία, με καθοδήγηση εμπείρου πνευματικού οδηγού για να αποκτήσει καθαρό Ορθόδοξο φρόνημα και ήθος… Αυτός είναι λόγος που δεν μπορεί να γίνει «ένωση των Εκκλησιών»… Η «ένωση των Εκκλησιών» είναι δύσκολη, έως αδύνατη. Όσοι ομιλούν για «ένωση Εκκλησιών» δεν γνωρίζουν ούτε την νοοτροπία των ετεροδόξων ούτε το ύψος της Ορθοδοξίας     

Δεν επιθυμώ να γίνει, τουλάχιστον τώρα, η «Ένωση των Εκκλησιών», διότι οι Ρωμαίοι (Λατίνοι) δεν θα αλλάξουν, αλλά και οι Ορθόδοξοι θα διαφθαρούν.     

Να κρατούμε την Ορθόδοξη πίστη. Και, επειδή ζούμε σε δύσκολους καιρούς, θα λάβουμε μισθό περισσότερο από άλλους ανθρώπους που έζησαν τις παλαιότερες εποχές και κράτησαν την πίστη.  

πηγή: https://koukfamily.blogspot.com/2021/09/blog-post_551.html

Πνευματικὰ μηνύματα (π. Συμεών Κραγιοπούλου)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ

Ἁγίων Τροφίμου, Σαββατίου καὶ Δορυμέδοντος

Ἁγίου θεοδώρου ἐκ Ταρσοῦ Ἀρχιεπισκόπου Καντουαρίας

Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ πρίγκιπος καὶ τῶν υἱῶν του Δαβὶδ καὶ Κωνσταντῖνου

«Ὅποιος θέλει νὰ μὲ ἀκολουθήσει, ἄς ἀπαρνηθεῖ τὸν ἑαυτό του, ἄς σηκώσει τὸν σταυρό του καὶ ἄς μὲ ἀκολουθήσει».

Αὐτὰ τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ εἶναι τὰ βασικὰ λόγια ποὺ ἀπευθύνονται στὸν καθένα καὶ ποὺ δὲν γίνεται χωρὶς αὐτά. Ἐγὼ ἀναλογίζομαι τί εὐθύνη φέρουμε ὅλοι μας, καθὼς οἱ ἁρμόδιοι καὶ οἱ ὑπεύθυνοι δὲν διδάσκουμε στὸν λαὸ τὶς ἀλήθειες αὐτές. Κάνουμε μεγάλο λάθος ποὺ θέλουμε νὰ καλοπιάσουμε τὸν λαό, ὅπως κάνουν οἱ πολιτικοί, προκειμένου νὰ καταλάβουν τὴν ἐξουσία.

Τὰ ἀνθρώπινα ἔτσι εἶναι, ὄχι ὅμως καὶ τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ! Καὶ ὅμως, ὄχι λίγες φορὲς οἱ ἄνθρωποι τῆς Ἐκκλησίας, προκειμένου νὰ καλοπιάσουν τὸν κόσμο, τάχα νὰ τὸν φέρουν στὸν Χριστό, κηρύττουν τὸ Εὐαγγέλιο ἔτσι ποὺ ἀρέσει, ὄχι ἔτσι ποὺ εἶναι στὴν πραγματικότητα καὶ ποὺ σώζει. Λίγο πολὺ ὅλοι μας ἔχουμε αὐτὸ τὸ ἀδύνατο σημεῖο. Καὶ τί κάνουμε ὕστερα;

Πρέπει να εμπιστευόμαστε τους “ειδικούς”; 10+1 φίλτρα πριν τους παραδώσουμε εν λευκώ τις τύχες μας

Το ακούμε πολύ συχνά τελευταία: “Εμπιστευτείτε τους ειδικούς”. Τους επαΐοντες, που θα έλεγε και ο σοφός Σωκράτης. Ειδικά σε εποχές κρίσης και σύγχυσης, όπως η τρέχουσα συγκυρία, στους “ειδικούς” θα προστρέξουμε για να μας κατευθύνουν και να μας διαφωτίσουν.

Είναι όμως ακριβώς έτσι; (διότι ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες)... Ή μήπως και οι “ειδικοί” μπορεί ενίοτε και να μας κατευθύνουν λανθασμένα; Ο ίδιος ο Σωκράτης, που τόσο μιλούσε για “επαΐοντες”, θα έβαζε ίσως κάποιες δικλείδες, κάποια “φίλτρα” στην άκριτη εμπιστοσύνη μας προς αυτούς. Ποια θα μπορούσαν να είναι αυτά;

Φιλτρο 1:         Είναι πράγματι “ειδικοί” οι ειδικοί; Δηλαδή, αυτό επί του οποίου τους καλούμε να φωτίσουν τον ζόφο μας, εμπίπτει όντως στο αντικείμενο της ειδικότητάς τους;
Για παράδειγμα, μπορεί ένας Χημικός Μηχανικός να αποφανθεί ως Πολιτικός Μηχανικός για την στατικότητα μιας γέφυρας; (μηχανικός και ο ένας και ο άλλος, αλλά…). Ή μπορεί ένας πλαστικός χειρούργος ή ένας οδοντίατρος να επιληφθεί την διαχείριση μιας επιδημίας στον γενικό πληθυσμό;

Φίλτρο 2:         Ακόμα και εάν είναι ειδικοί στο αντικείμενό τους, διαθέτουν όντως την απαιτούμενη επάρκεια γνώσεων και εμπειρίας, πέρα από τα δηλωμένα τυπικά προσόντα; Ή υπάρχουν και κάποιες υπερπροβεβλημένες μετριότητες; Όσοι έχουμε θητεύσει επί σειρά ετών στα σχολικά και στα πανεπιστημιακά έδρανα γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η απάντηση μπορεί και να εκπλήξει δυσάρεστα.

Φίλτρο 3:   Όσα θα μας πουν οι “ειδικοί” είναι όντως αποκύημα αγνών προθέσεων; Τα λένε καλοπροαίρετα; Ή μήπως υπηρετούν άλλες, σκοτεινες πιθανώς, στοχεύσεις, αλλότριες προς το γενικό συμφέρον;  Είναι εξαρτώμενοι από κάπου; Χρηματίζονται ίσως; Εκβιάζονται; Ποτέ δεν ξέρεις. Όσο μεγαλύτερο το διακύβευμα, τόσο προσεκτικότερα ο υποψιασμένος πολίτης οφείλει να τα εξετάσει αυτά.

Φίλτρο 4:         Οι “ειδικοί” βρίσκονται σε κατάλληλη διανοητική διαύγεια, προκειμένου να εκφέρουν έγκυρο λόγο, ή μήπως η κρίση τους ενδεχομένως σκεδάζεται από ψυχολογικούς παράγοντες; (φόβος, πανικός, οργή, ανυπομονησία, ματαιοδοξία, εγωπάθεια, εμμονές, εθισμοί) ή και από αθέλητη παραπληροφόρηση; (“μέμνησο, μὴ φόβος σε νικάτω φρένας” - Αισχύλος, Ευμενίδες)

Φίλτρο 5:         Οι “ειδικοί” έχουν την ευθύνη των λόγων που εκφέρουν; Μήπως καλύπτονται πίσω από καθεστώς ασυλίας ή “ακαταδίωκτου”; Μπορούμε να εμπιστευτούμε ανθρώπους που μας συμβουλεύουν έχοντας οι ίδιοι εξασφαλίσει ότι δεν θα τους καταλογιστεί καμία ευθύνη και δεν θα υποστούν απολύτως καμία συνέπεια για τις συμβουλές που θα μας δώσουν;

Φίλτρο 6:         Οι θέσεις που εκφράζουν σίγουρα χαρακτηρίζονται από αγνή ανιδιοτέλεια; Μήπως πίσω από αυτές κρύβονται ανομολόγητες ιδιοτελείς επιδιώξεις; Μήπως κάποιοι προσπαθούν ενδεχομένως να γίνουν αρεστοί σε συγκεκριμένους κύκλους, προσδοκώντας την ανέλιξη ή άλλα οφέλη και ανταλλάγματα; Μήπως πουλούν εκδούλευση; Μήπως εξοφλούν “γραμμάτια”; Αυτά είναι πράγματα που πάντα γίνονταν, γίνονται και θα γίνονται, ας μην μας εκπλήσσουν.

Μπόλι: τα οψώνια της αμαρτίας…!

Γράφει ο π. Στέφανος Στεφόπουλος 

    Ζούμε έναν παραλογισμό εδώ και μήνες τώρα και το χειρότερο είναι ότι δεν υπάρχει ελπίδα σε κανέναν άνθρωπο παρά μόνο στον Θεό. Μέσα σ αυτή τη δίνη, καλούμαστε εμείς οι συνειδητοί χριστιανοί να ξεχωρίσουμε. Να γίνουμε οι λυχνίες που θα φωτίσουν το σκοτάδι του νέου μεσαίωνα που βιώνουμε στις αρχές ακόμα της 21ης χιλιετίας. Ξαφνικά, βρεθήκαμε ένα κουβάρι όλοι μαζί με τον κόσμο, μία μάζα, ενωμένη (φαινομενικά) κάτω από τον κοινό κίνδυνο που για άλλους ακούει στο όνομα “κορωνοϊός”, για άλλους στο “εμβολιασμός”, για άλλους στο “αναστολή” ή και όλα μαζί.   

    Στην πραγματικότητα, όμως, αυτή η μάζα ανθρώπων, εμβολιασμένων και μη, δεν είναι μια συμπαγής ομάδα ανθρώπων με κοινό εχθρό, με κοινά χαρακτηριστικά, αγωγή, καλλιέργεια, πνευματική ζωή, ιδεολογία, κουλτούρα, πίστη, ιδανικά, αξίες, προοπτικές και αναζητήσεις. Είμαστε ένα συνονθύλευμα πολλών ετερόκλητων στοιχείων-χαρακτηριστικών, συχνά ετερόκλητων και ασύμβατων, όπως συνέβαινε ανέκαθεν στην κοινωνία μας που βρέθηκαν ξαφνικά να αντιμετωπίζουν έναν κοινό εχθρό. Θυμίζουμε λίγο εκείνες τις πλαστελίνες που ανακατεύουν τα παιδιά πλάθοντάς τες για ώρες και που αυτές δεν γίνονται μια συμπαγής μονοχρωματική μάζα που μπορεί ακόμα και αποκρουστική αισθητικά να είναι.     

    Πριν μπω στο θέμα μου να δώσω ένα συγκρίσιμο παράδειγμα.

Πνευματικὰ μηνύματα (π. Συμεών Κραγιοπούλου)

 

ΣΑΒΒΑΤΟ 18 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2021

Ὃσίου Εὐμενίου τοῦ Θαυματουργοῦ Ἐπισκόπου Γορτύνης

Ἁγίας Ἀριάδνης

Ὁσίου Ρωμύλου τῆς Ραβάνιτσας

Ἁγίων Σοφίας καὶ Εἰρήνης

Τί ἔχουν ὅλοι οἱ σημερινοὶ ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ γονεῖς νὰ ἀφήσουν στὰ παιδιά τους; Τί ἄλλο ἀπὸ τὴν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ, τὴν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας; Νομίζω ὅτι πρὸς τὸ τέλος τῆς ζωῆς του, ἤ καὶ νωρίτερα, μπορεῖ νὰ τοὺς πεῖ ὁ γονέας: «Παιδιά μου, δὲν ξέρω τί θὰ κάνετε στὸ μέλλον, πῶς θὰ ζήσετε τὴ ζωή σας˙ ἕνα μόνο πράγμα θέλω: νὰ μοῦ δώσετε τὸ λόγο σας ὅτι δὲν θὰ πάψετε ποτὲ νὰ πιστεύετε ὡς ὀρθόδοξοι στὸν Θεὸ καὶ ὅτι θὰ ἀνήκετε στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία˙ διότι δὲν ὑπάρχει τίποτε ἀληθινότερο σʼ αὐτὴ τὴ ζωὴ ἀπὸ αὐτό».

Ὁ Ἰακὼβ πρὸς τὸ τέλος τῆς ζωῆς του ἐπέμενε λέγοντας στὸν Ἰωσήφ: «Ἅμα πεθάνω, νὰ μὲ πᾶς νὰ μὲ θάψεις στὸν τάφο τῶν πατέρων μου˙ νὰ μοῦ ὁρκιστεῖς ὅτι θὰ τὸ κάνεις». Ἤθελε νὰ βεβαιωθεῖ ὁ Ἰακὼβ ὅχι μόνο ὅτι ὁ γιός τους θὰ μεταφέριε ἐκεῖ τὸ σκήνωμά του, ἀλλὰ καὶ ὅτι ὅλοι οἱ ἀπόγονοί του θὰ ξαναγυρίσουν στὴν γῆ τῶν πατέρων τους.

Γέροντας Νίκων: Μόνο δύο πράγματα δεν θα σε αφήσει να κάνεις ο διάβολος…

Γέροντας Νίκων Νέα Σκήτη Αγίου Όρους: Όλος ο Χριστιανισμός ήταν κόντρα στην λογική του κόσμου.

Η πίστη μας δεν μαθαίνεται με διαβάσματα και ακούσματα. Στην πράξη, με την εφαρμογή θα διαπιστώσουμε εάν είναι αλήθεια. Η πίστη μας είναι ζωή και την μαθαίνουμε ζώντας! Μετά από 2000 χρόνια θα πιστεύουμε μόνο; Εάν δεν ζούμε τον Θεό, δεν τον ξέρουμε.

Ο διάβολος μας βοηθά να κάνουμε ελεημοσύνη, να νηστεύουμε, να παρθενεύουμε, να χτίζουμε Εκκλησίες γιατί ξέρει ότι μπορεί να μας ρίξει στην υπερηφάνια. Μόνο δύο πράγματα δεν θα σε αφήσει να κάνεις ο διάβολος: να πεις Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με και να πας να εξομολογηθείς. Τα λόγια είναι φτώχεια, με τη ζωή μας θα μιλήσουμε για τον Χριστό.