Επ2 - Ο Εθναπόστολος Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Βίος, διδαχές, επιστολές και προφητείες

πηγή: https://www.youtube.com/watch?v=BOCmPXTTKAQ

 

Αντί να κρίνεις, προσπάθησε να μπεις στη θέση του. Ελευθεριάδης Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc.

Αντί να φωνάξεις, προσπάθησε να μιλήσεις.

Αντί να φύγεις, προσπάθησε μια λύση να βρεθεί.

Αντί να πολεμήσεις το κακό με το κακό, δοκίμασε την αγάπη.

Αντί να κατηγορήσεις, άπλωσε το χέρι για βοήθεια.

Αντί να πιαστείς από το παραμικρό, άφησε να πέσει κάτι κάτω.

Αντί να παραιτηθείς προσπάθησε.

Αντί για το ''εγώ'', βάλε το ''μαζί'', το ''όλοι''.

Ένας βρωμοεγωισμός είναι που τα κάνει όλα δύσκολα.

Φτάνει.

Μην του κάνεις άλλο το χατίρι…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Ψυχολόγος M.Sc.

Επ1 - Ο Εθναπόστολος Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Βίος, διδαχές, επιστολές και προφητείες

πηγή: https://www.youtube.com/watch?v=A1S4e1oFlaM

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Πατέρας του Γένους των Ελλήνων – Βίος

 

    Αποτελεί μεγάλο δώρο του Θεού για το Ελληνικό Έθνος ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο μόνος ισαπόστολος και εθναπόστολος, εθνομάρτυρας και οσιομάρτυρας, θαυματουργός και προφήτης, μέγας διδάσκαλος και φωτιστής του υπόδουλου Γένους.

    Ο Πατροκοσμάς συγκέντρωνε το σύνολο σχεδόν των μεγάλων του Θεού χαρισμάτων. Παρόλα αυτά ήταν πάντοτε ταπεινός, ταπεινότερος όλων, για τον λόγο αυτό και ο μεγαλύτερος των μεγαλυτέρων.

    Έλεγε ο Άγιος στα κηρύγματα του, αποκαλύπτοντας την ταπείνωσή του: « καὶ ἐγὼ ἀδελφοί μου, ποὺ ἠξιώθην καὶ ἐστάθηκα εἰς αὐτὸν τὸν ἅγιον τόπον τὸν ἀποστολικὸν διὰ τὴν εὐσπλαγχνίαν τοῦ Χριστοῦ μας, ὄχι μόνον δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ σᾶς διδάξω, ἀλλὰ μήτε τὰ ποδάρια σας νὰ φιλήσω. Διότι ὁ καθένας ἀπὸ λόγου σας εἶνε τιμιώτερος ἀπ᾿ ὅλον τὸν κόσμον».

    Εκείνο όμως που τον χαρακτηρίζει περισσότερο απ΄ όλα τα χαρίσματα, είναι αδιαμφισβήτητα η περίσσεια του αγάπη για τον Θεό και τον άνθρωπο, η οποία τον παρακίνησε να σώσει το Γένος, που ζούσε στην αμάθεια και την άγνοια, υπό τον βάρβαρο οθωμανικό ζυγό.

    Εάν προσπαθήσουμε στην παγκόσμια ιστορία να βρούμε έναν δεύτερο Απόστολο Παύλο, αδιαμφισβήτητα θα τον βρούμε στο πρόσωπο του αγίου Πατροκοσμά. Στα σκοτεινά χρόνια της Τουρκοκρατίας, που «όλα τα ΄σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά», η βεβαιότητα πως ο παντοδύναμος και πολυεύσπλαχνος Θεός ευλογούσε τον αγώνα του, τον όπλιζε με θάρρος και δύναμη, που δεν μπορεί να μετρηθεί με ανθρώπινα μέτρα. Αγωνίστηκε σκληρά, πάλεψε με ορατούς και αόρατους εχθρούς και βγήκε νικητής και τροπαιοφόρος.

ΤΗΝ ΣΥΜΠΑΘΕΙΑ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΟΡΦΟΥ ΕΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ

    Προσωπικά δεν γνωρίζω τον άνθρωπο. Μου είναι όμως πραγματικά αδύνατο να μην λάβω υπόψη μου ότι είναι ένας Δεσπότης ο οποίος στη Μητρόπολή του και όχι μόνον, έχει καταστεί πολύ σεβαστός και αγαπητός.

    Είναι αλήθεια ότι ως Ιεράρχης μίλησε με καυστική και σκληρή γλώσσα για την αμαρτωλότητα του σύγχρονου κόσμου. Άγγιξε το μαχαίρι στο κόκκαλο , λέγοντας τσεκουράτα , πράγματα που προκάλεσαν το μένος πολλών… Γεγονός ότι υπήρξαν και τοποθετήσεις του που θεωρήθηκαν ακραίες και σήκωσαν θύελλα διαμαρτυριών .

    Ξεκάθαρα διευκρίνησε ότι ο ιός είναι υπαρκτός , αλλά ο ίδιος δεν θα εμβολιαζόταν. Ήταν σαφής : Προσωπική ευθύνη του καθενός η απόφασή του. Ναι , έχει λεχθεί, αλλά η στάση του επηρέασε…

    Αλήθεια, μήπως μπορούμε να του φορτώσουμε όλο το βάρος για την απόφαση μερίδας του κυπριακού λαού να φοβάται να εμβολιαστεί; Το δίκαιο δίκαιο. Εδώ και δυο ολόκληρα χρόνια βλέπουμε κάθε βράδυ στις ειδήσεις το ανατριχιαστικό θέαμα μιας μεγάλης βελόνας να χώνεται στο μπράτσο προκαλώντας φόβο , ανατριχίλα , δέος. Ο Μόρφου το έκανε αυτό;

    Αφήνουμε κατά μέρος τις πιθανές παρενέργειες που τρομοκρατούν σκορπώντας πανικό.

    Ακόμη, απαντήσεις των ειδικών επιστημόνων , προκαλούν τη δυσφορία , την καχυποψία και σοβαρούς προβληματισμούς στο λαό.

    π.χ. Ρωτήθηκε ανώτερος αξιωματούχος – «Έκανα το τάδε εμβόλιο… και παράλυσε όλο το αριστερό μου χέρι, μούδιασε το κεφάλι μου , η αριστερή μου πλευρά ολόκληρη, έχω φρικτό πονοκέφαλο, ταχυπαλμία…». Απάντηση: «Θα είναι ψυχολογικό ».- Έλα …

    Ακόμη ένα: -Τι θα γίνει με τα παιδιά αν εμβολιαστούν; Δεν θα έχουν σοβαρές παρενέργειες; – Όχι , μόνο μια απλή περικαρδίτιδα μπορεί να παρουσιαστεί , περνά γρήγορα ..Να μην φοβούνται οι γονείς … -Αλήθεια ;

    Ο Μόρφου τουλάχιστον είναι τίμιος, ίσιος, ντόμπρος . Σταράτες οι κουβέντες του. Κόλλησε όπως πολλοί άλλοι κορωνοȉό . Δεν είναι ισότιμος πολίτης σ΄ αυτό το κράτος; Μα δεν κρατούσε τα μέτρα. Όσοι τα κρατούν γλύτωσαν; Εδώ και οι εμβολιασμένοι και με τις δύο δόσεις «που πήραν την ζωή τους πίσω» τώρα ασθενούν… Το παιχνίδι παίζεται όπως συμφέρει … και κοροȉδεύει , ειρωνεύεται , χαιρεκακεί η Κύπρος για τον Μόρφου γιατί αρρώστησε ;

    Ας τα πάρουμε με τη σειρά. Μας είπαν να φορέσουμε μάσκες. Το κάναμε. Σταμάτησε η πανδημία; Όχι.

Μας έκλεισαν με lock down. Σταμάτησε το κακό; Όχι.

    Κατανοητό ότι από καιρό εις καιρό έρχονται νέα μέτρα στην εναγώνια προσπάθειά τους οι επιδημιολόγοι να κάνουν ότι είναι ανθρωπίνως δυνατόν… Μήπως όμως μπορεί κανείς να δει φως στην άκρη της σήραγγας; Το κακό επιδεινώνεται.. Συνεχείς μεταλλάξεις του ιού όλο και πιο επικίνδυνες…

    Κι αν υποθέσουμε ότι ένας «τρελλός» σήκωσε παντιέρα και δεν συμφωνεί με τα μέτρα, έχουμε το δικαίωμα να τον καταδικάσουμε και να ξεβράσουμε τόνους λάσπης εναντίον του, γιατί αρρώστησε με κορωνοȉό; Μα δεν είναι πανδημία;

    Κι αν κάποιοι θεωρούν ότι τα΄θελε και τα΄παθε, δικαιολογούνται να βρίζουν και να χλευάζουν έναν Μητροπολίτη γιατί αρρώστησε; Δεν είναι κατάντημα αυτό;

    Πανιερώτατε, έχετε την συμπάθειά μου στα δύσκολα που περνάτε με τον κορωνοϊό. Να επανέλθετε γερός και δυνατός …και με safe pass. Tι τύχη! Εδώ άλλοι παν σε κορωνοπάρτυ προσπαθώντας διακαώς να κολλήσουν και δεν τα καταφέρνουν και εσείς… Κι αυτός ο κορωνοϊός δεν ξέρει τι του γίνεται ρε παιδί μου. Τα περαστικά μου. Σύντομα να επανέλθετε. Σιδερένιος. Και πιο σοφός.

ΛΟΥΚΙΑ ΒΟΥΡΓΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ, ΤΕΩΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΡΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΥΠΡΟΥ πηγή: http://www.immorfou.org.cy

«ΙΔΟΥ ΓΑΡ ΑΠΟ ΤΟΥ ΝΥΝ ΜΑΚΑΡΙΟΥΣΙ ΜΕ ΠΑΣΑΙ ΑΙ ΓΕΝΕΑΙ»

 ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

(Θεολογικό σχόλιο στην εορτή της εορτής της Αποδόσεως της Κοιμήσεως της Θεοτόκου) 

  Βρισκόμαστε στο εορτολογικό κλίμα του 15αυγούστου, τιμώντας την Παναγία μας. Εννέα ημέρες μετά την μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως και εις ουρανούς Μετάστασης της Θεοτόκου, στις 23 Αυγούστου, η αγία μας Εκκλησία εορτάζει την απόδοση της μεγάλης θεομητορικής εορτής και μας δίνει μια ακόμα ευκαιρία να αναλογιστούμε τα σωτήρια νοήματα, που απορρέουν από το ιερότατο πρόσωπο της Παναγίας μας. Να συνειδητοποιήσουμε τον υπέρτατο ρόλο Της στην υλοποίηση του θείου σχεδίου για την απολύτρωση του ανθρωπίνου γένους από την αιχμαλωσία του σατανά, τη δουλεία της αμαρτίας, τη φθορά και τον θάνατο.  

   Δια της Θεοτόκου ενανθρωπίστηκε ο Θεός Λόγος και όπως τονίζει ο νεοφανής άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, «Ἡ ἁμαρτία καὶ τὸ κακὸν ἀποτελοῦν τὴν τραγικὴν καὶ παράλογον ἀπόπειραν τοῦ ἀνθρώπου νὰ ἀπομακρύνῃ τὸν Θεὸν Λόγον ἐκ τῶν θεμελίων τοῦ σύμπαντος. Ὁ Θεὸς Λόγος ἐσαρκώθη διὰ νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν κτίσιν πρὸς τὸν Δημιουργόν, διότι Αὐτὸς εἶναι τὸ πρῶτον θεμέλιόν της καὶ ἡ βάσις της» (Άνθρωπος και Θεάνθρωπος). Το ακατανίκητο βασίλειο του διαβόλου μπορούσε να νικηθεί μόνο με το βασίλειο του Θεού, με βασιλέα το Χριστό. Ο Θεός, δια της Θεοτόκου, έγινε άνθρωπος, ανατρέποντας τους φυσικούς νόμους και καταρρίπτοντας όλα τα στεγανά, τα οποία εμπόδιζαν την εκδήλωση της αγάπης Του για το ανθρώπινο πλάσμα. Όπως τονίζει ο απόστολος Παύλος, ο Χριστός, με την ενανθρώπησή Του, «ποιήσας τα αμφότερα εν και το μεσότοιχον του φραγμού λύσας … αποκτείνας την έχθραν εν αυτώ … ποιών ειρήνην» (Εφ.2,14). Χάρις στην Παναγία μας συντελέστηκε η σωτηρία μας και γκρεμίστηκαν όλα τα στεγανά τα οποία μας χώριζαν από το Θεό.  

 Στο πρόσωπο της Θεοτόκου έχουμε υπέρβαση της πεπτωκυίας ανθρωπίνης φύσεως και αποκατάσταση της πρότερης προπτωτικής. Αυτή γεννήθηκε βεβαίως με την πτωτική φύση, ως κληρονόμος της αμαρτίας των πρωτοπλάστων γεναρχών μας. Όμως η θεία χάρις σταδιακά την εξύψωνε από τη νηπιακή Της ηλικία μέχρι τον Ευαγγελισμό Της, οπότε με την επισκίαση του Αγίου Πνεύματος, καθαρίστηκε απόλυτα από το προπατορικό αμάρτημα και πήρε την προπτωτική αδιάφθορη φύση. Μόνο έτσι απαλλαγμένη από το άχθος της πτωτικής φύσεως και τη φθορά της αμαρτωλότητας, μπορούσε να επιτελέσει την υπέρτατη αποστολή Της. 

Εορτάζει σήμερα η Παναγία Προυσιώτισσα: Η Αρχόντισσα της Ρούμελης

 

Προύσηθεν εικών, της Αγνής τη Ελλάδι, 

Ποταμός ίκται, θαυμάτων αεννάων

    Στο κέντρο καταπράσινων και πανύψηλων βουνών, στα νότια του νομού Ευρυτανίας και μόλις 36 χιλιόμετρα από το Καρπενήσι, βρίσκεται εδώ και χίλια περίπου χρόνια το ιστορικό και σε όλους μας ακουστό μοναστήρι της Κυράς της Ρούμελης, της Παναγίας της Προυσιώτισσας περιτριγυρισμένο από απότομους και άγριους βράχους που προκαλούν δέος που και μόνο τους ατενίζεις. Το μοναστήρι είναι ιστορικό, αγιασμένο που η φήμη του ξεπέρασε τα στενά όρια της Ρούμελης, της Θεσσαλίας αλλά και της χώρας. Κατά χιλιάδες προστρέχουν οι πιστοί στην χάρη της, άλλοι να την επικαλεστούν και άλλοι θερμά να την ευχαριστήσουν. Όχι μόνο τον Αύγουστο όπου και εορτάζει το μοναστήρι ( στις 23 Αυγούστου ημέρα αποδόσεως της Κοίμησης της Θεοτόκου και συνάμα ημέρα ευρέσεως της θαυματουργού εικόνας ) αλλά και όλο το χρόνο, άνθρωποι γονατιστοί, άλλοι με λαμπάδες και τάματα, μάνες με παιδιά στην αγκαλιά, ηλικιωμένοι που με δυσκολία περπατούν, νέοι που ζητούν την παρηγοριά ,γονείς με τα παιδιά τους… 

    Όλοι προσμένουν καρτερικά στην σειρά, για να φτάσουν στο μικρό και σκοτεινό ναό, καθολικό της Ιεράς Μονής, για να φτάσουν στη Χάρη Της, να ακουμπήσουν τα γεμάτα πίστη χείλη τους στην σεβάσμια εικόνα της Παναγίας, να λάβουν τις δωρεές Της και τις ευλογίες Της. Όλους μας περιμένει η Παναγία, όλους ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης, ανεξαρτήτως φύλου, γένους φυλής. Μια είναι η μεγάλη μας μάνα, η μάνα που στοργικά περιμένει τα παιδιά Της να έλθουν κοντά Της και να ζητήσουν τις μεσιτείες Της.

    Στα νοτιοδυτικά της Ευρυτανίας, στις απολήξεις των βουνών Καλιακούδα και Χελιδώνα βρίσκεται από τον 9ο αιώνα η εικόνα της Παναγίας της Προυσιώτισσας, στις νότιες κορυφογραμμές της Πίνδου, διάλεξε η Κυρά της Ρούμελης να χτίσει το σπίτι της, μακριά από πόλεις και θορύβους αλλά κοντά σε φτωχούς, άσημους βοσκούς και σε άγριους τόπους . Κοιτώντας από ψηλά το μοναστήρι θαρρείς που είσαι σε ουράνια κλίμακα, αισθάνεσαι την μηδαμινότητα του ανθρώπου αλλά παράλληλα αισθάνεσαι και την απεραντοσύνη του Δημιουργού που « τα πάντα εν σοφία εποίησε ». Βλέπεις ολόκληρη της Ιερά Μονή από ψηλά και αισθάνεσαι το νοερό χέρι της Παναγίας να σε κρατεί, βλέπεις το καμπαναριό με τις μελωδικότατες καμπάνες, βλέπεις τα σήμαντρα, το τάλαντο, τα κελιά των φιλόξενων μοναχών, το Συνοδικό ( χώρος για υψηλά προσκεκλημένα άτομα κατά την πανήγυρη της Μονής), το βαπτιστήριο με τον ιερό ναό των Αγίων Πάντων, το κοιμητήριο των πατέρων της Μονής, τους τριώροφους ξενώνες για τους προσκυνητές και το καθολικό όπου τελούνται οι ιερές ακολουθίες καθημερινά προς δόξαν του Τριαδικού μας Θεού και της οικοδέσποινας της Μονής, της Παναγίας Προυσιώτισσας.

Από που όμως ήρθε και με ποιο τρόπο η εικόνα της Παναγιάς

    Τον καιρό που βασίλευε ο εικονομάχος Θεόφιλος στην Κωνσταντινούπολη, άρχισε μεγάλο διωγμό κατά των Αγίων εικόνων και έστειλε βασιλικές διαταγές σε κάθε πόλη και χώρα, διατάζοντας τους ορθόδοξους και απειλώντας τους με βασανιστήρια και εξορίες για να κατεβάσουν τις Αγίες εικόνες και να τις κάψουν ή να τις καταστρέψουν. Όσοι πείθονταν σε αυτή τη βασιλική διαταγή έπαιρναν αξιώματα και τιμές όσοι όμως αρνούνταν να καταστρέψουν τις Αγίες εικόνες τότε τους εκτελούσε είτε με απάνθρωπα βασανιστήρια είτε τους εξόριζε.

Απόδοση εορτής κοιμήσεως Θεοτόκου

 

Σήμερα 23 Αυγούστου η εκκλησία μας εορτάζει την Απόδοση της κοιμήσεως της Θεοτόκου.

ακολουθία εσπερινού

ακολουθία όρθρου

Επίσης, στις 22 και 23 Αυγούστου, εορτάζει με κάθε εκκλησιαστική και βυζαντινή μεγαλοπρέπεια, η ιστορική Μονή της Παναγίας της Προυσιώτισσας στον Προυσσό Ευρυτανίας.

πηγή: https://ellasnafs.blogspot.com

Δεν θα μας αφήσει ο Θεός... στο παρα-πέντε θα φέρει τα πάνω - κάτω

 

Λόγος Γέροντα Γαβριήλ Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ

Νέα σχολική χρονιά; Τα "όπλα", στις επάλξεις και αγώνες για την ελληνική παιδεία…

 

 

    Η πιο άχαρη σχολική χρονιά πλησιάζει. Είναι η πρώτη φορά, μετά από τρεις δεκαετίες 

διδασκαλίας, που νιώθω, και πολλοί συνάδελφοι το συμμερίζονται, αγωνία, ακεφιά, «ακηδία» 

θα την ονόμαζα, χρησιμοποιώντας μια λέξη της νηπτικής θεολογίας. ( Η λέξη ακηδία παράγεται 

από το άλφα το στερητικό και το ρήμα κήδω-κήδομαι, που σημαίνει φροντίζω, μεριμνώ. Από δω 

και ο κηδεμών και η κηδεία. Ακηδία σημαίνει αμέλεια, αφροντισία. Κατά την «Κλίμακα» του 

αγίου Ιωάννου του Σιναϊτου, «ακηδία εστί πάρεσις ψυχής και νοός έκλυσις, ολιγωρία ασκήσεως, 

μίσος του επαγγέλματος…». Δηλαδή, παράλυση της ψυχής και ατονία του νου, αδιαφορία για 

την άσκηση και μίσος για τις υποσχέσεις που έδωσες…).

 

    Από την μια το πυρίκαυστο καλοκαίρι. Οι φωτιές που «μαύρισαν» και τον τόπο και τις ψυχές 

μας. Μόνο αυτό έλειπε εν μέσω της φοβερής οικονομικής κρίσης. Και η καταστροφή χτυπάει και 

πονά τον απλό λαό, που το μέλλον του έγινε τέφρα και αποκαϊδια...  

 

    Από την άλλη η βοή των πλησιαζόντων γεγονότων. Τα σκοτάδια του Ισλάμ, ξεχύνονται και 

πάλι προς την Δύση. Είναι τρομερό. Ό,τι κακό συμβεί στην Ασία, στις χώρες του 

Μωαμεθανισμού, θα ξεβραστούν οι χειρότερες συνέπειές του στην πατρίδα μας. 

Αλληλοσκοτώνονται οι Αφγανοί, λιανίζουν οι Ταλιμπάν τους αντιφρονούντες; Τρέμει η Ελλάς. 

Διαλύουν οι Αμερικανοί το Ιράκ ή την Συρία; Πανικός στην χώρα μας; (Πληρώνουμε την 

«εξαγωγή δημοκρατίας» των ΗΠΑ και των προθύμων παρακεντέδων τους. Αυτοί εξάγουν 

δημοκρατία και ερείπια και εμείς εισάγουμε λαθρομετανάστες και ισλαμικά γκέτο. Στην 

παρούσα συγκυρία προθυμοποιήθηκαν οι Αλβανοί και οι Σκοπιανοί να φιλοξενήσουν Αφγανούς. 

Οι καημένοι… ας ρωτούσαν τους Έλληνες πολιτικούς!! Διαπρέπουν στον τομέα αυτό. Τόσες 

δεκαετίες υποτέλεια, προστασία και εξάρτηση, εντολοδόχοι των «Δυνάμεων» - με το αζημίωτο- 

αλλά η πατρίδα «πικραμένη, εντροπαλή», στο τελευταίο σκαλί. Δεν έμαθαν ότι τα αφεντικά 

τους γλοιώδεις δούλους πρώτα μαστιγώνουν και ταπεινώνουν. Με κάτι τέτοια εμετικά 

προσκυνήματα στους Αμερικανούς, παίρνουμε θάρρος και γελάει το αχείλι μας, αν και με τους 

Αλβανούς υπάρχει φόβος για την ελληνική μειονότητα).  

 

    Και αυτό το κακό, η λαθρομετανάστευση, θα συνεχιστεί. Ξηρασίες, ανομβρίες, πείνες και 

ασθένειες, πόλεμοι, συμβάντα που ωθούν σε μετακινήσεις λαών, θα πολιορκούν πρωτίστως την 

χώρα μας. Άλλοι κατηγορούν την γεωγραφία ή την ιστορία, άλλοι την Τουρκία ή την λεγόμενη 

ευφημιστικώς ΕΕ. Τις πταίει; «Οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος έπλασαν τα ερείπια», που 

θα έλεγε και ο Παπαδιαμάντης. Θα το πω πολύ απλά. Αν ήμουν αφγανός ή πακιστανός θα 

προσπαθούσα να φτάσω στην πιο ανοιχτή, μακροθυμούσα και γενναιόδωρη χώρα της Ευρώπης. 

Στην χώρα που προσφέρει, δωρεάν, φως, νερό, τηλέφωνο, κλιματιστικό, επιδόματα και μια 

στρατιά χρήσιμων ηλιθίων- που αυτοπροσδιορίζονται προοδευτικοί – οι οποίοι προστατεύουν 

τους μωαμεθανούς εποίκους από τον ρατσισμό των κακόψυχων, «ελληναράδων» γηγενών. 

Και θα περνούσα τα σύνορα, σίγουρα κάποια στιγμή… Το ότι ακυρώθηκε η επανάσταση του 

Εικοσιένα, αυτό ουδόλως ενδιαφέρει, γιατί μια ολόκληρη γενιά Ελλήνων, ανατράφηκε 

μπουκωμένη από τα δηλητήρια της αφιλοπατρίας και του αντιχριστιανισμού. Και είναι τόσοι 

πολλοί οι αφασιακοί Βαλκάνιοι που κατοικούν στην Ελλάδα, ώστε εκπροσωπούνται και από 

κόμματα εξουσίας. Φευ!!  

 

Ας επανέλθω στην νέα σχολική χρονιά. Τι μας περιμένει, αν περάσουμε βεβαίως τα μπλόκα;  

 

    Πάλι μάσκες και κρυμμένα πρόσωπα ό,τι χειρότερο για σχολική αίθουσα, που μοιάζει με 

χειρουργικό θάλαμο. Και να επικρέμεται και η καραντίνα. Ίσως δεν έχουμε αντιληφθεί πόση 

ζημιά έγινε τα δύο προηγούμενα χρόνια με την καθήλωση μικρών παιδιών μπροστά από τον 

υπολογιστή. Ο εθισμός, ύπουλα και αθόρυβα, εισχώρησε στις ψυχές των άγουρων παιδιών. 

Η «ψηφιακός εαυτός» τούς είναι πολύ πιο ευχάριστος από τον «πραγματικό εαυτό». Το 

διαδίκτυο λειτουργεί όπως ακριβώς τα ναρκωτικά. Ο ανώριμος χρήστης αισθάνεται κυρίαρχος 

του κόσμου, γι’ αυτό και σύμφωνα με έρευνες οι ηθικές αναστολές όσων το χρησιμοποιούν 

αμβλύνονται. (Ρώτησα κάποιους μαθητές μου το εξής απλό: Αυτά που βλέπετε στο διαδίκτυο, 

θα μπορούσατε να τα δείτε με τους γονείς σας παρέα; Απάντηση; Αμηχανία και ένοχα βλέμματα).

 Η δε μελέτη, το αναντικατάστατο θεμέλιο της γερής παιδείας, είναι πια το καθημερινό βάσανο 

των οικογενειών. Ψάχνουν οι γονείς χίλιους τρόπους μήπως και φιλοτιμήσουν τα παιδιά τους 

και στρωθούν στο διάβασμα. Μόνο μία είναι η απάντηση: «Παράδειγμα τοις τέκνοις παρέχειν». 

(άγιος Χρυσόστομος).  

 

    Από φέτος, μετά βαϊων και κλάδων, εγκαινιάζεται η αξιολόγηση. Πολύς θόρυβος για το τίποτε.

 Τυπική διαδικασία θα καταντήσει. Αξιολόγηση αυστηρή-πέλεκυς πρέπει να πέσει- απαιτείται 

στις πανεπιστημιακές σχολές, ιδίως σ’ αυτές που σπουδάζουν οι εκπαιδευτικοί. Να ξεριζωθούν 

όλα τα εθνομηδενιστικά, νεοσταλινικά απολειφάδια, που μαγαρίζουν, που μολύνουν με τα 

ανθελληνικά τους δηλητήρια, εδώ και δεκαετίες τους αυριανούς δασκάλους και καθηγητές. 

Μόνο έτσι θα ανασάνει η παιδεία. Γι’ αυτό και πρέπει να ιδρυθούν ιδιωτικά πανεπιστήμια, 

όπου θα κληθούν να διδάξουν άνθρωποι που έχουν ιθαγένεια ελληνική και πραγματική 

επιστημονική κατάρτιση και όχι κομματικά διαπιστευτήρια, που ισοπεδώνουν διδακτορικά και 

περγαμηνές αξιοζήλευτες στην αλλοδαπή.  

 

    Άλλη… ιλιγγιώδης καινοτομία, έτσι εξαγγέλθηκε, είναι το πολλαπλό βιβλίο. Κάποιος που δεν 

γνωρίζει, θα υποθέσει ότι μπορώ εγώ ο δάσκαλος, να διδάξω φέτος, για παράδειγμα, κείμενα 

από παλαιότερα ανθολόγια ή να προσφύγω στους άριστους του ελληνικού λόγου από την 

αρχαιότητα ως σήμερα. Καλό και άγιο αυτό. (Προσωπικώς το πράττω εδώ και χρόνια). Όμως 

τα πράγματα δεν είναι έτσι. Θα υπάρχει το Μητρώο Διδακτικών Βιβλίων, τα εγκεκριμένα 

δηλαδή από το υπουργείο βιβλία και από αυτά θα διδάσκεις. Και έσται η εσχάτη πλάνη χείρων 

της πρώτης… Ξέρουμε τι βιβλία θα εγκρίνει το νεοταξικό υπουργείο. 

Θα δουν πολλά τα μάτια μας…  

 

    Και βέβαια από φέτος, αυτό κι αν προκαλεί καύχηση και υπερηφάνεια στον λαό μας, 

εισάγεται και η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, από το νηπιαγωγείο κιόλας. Το διαβάζεις και 

μονολογείς; Αυτό ήταν. Λύθηκε το πρόβλημα της παιδείας. Θα ισορροπήσουν οι οικογένειες. 

Ο άνεργος πατέρας ή αναγκεμένη μητέρα, θα βρει παρηγοριά και ελπίδα όταν τα βλαστάρια 

τους, 5 ή 6 ετών, θα τους ιστορούν την σεξουαλική διαδικασία. Πώς και δεν το σκέφτηκαν εδώ 

και αιώνες οι μεγάλοι δάσκαλοι και επιστήμονες; Ιδού η απορία… Νέα σχολική χρονιά; 

Τα "όπλα", στις επάλξεις και αγώνες για την ελληνική παιδεία…  

 

Δημήτρης Νατσιός  

δάσκαλος-Κιλκίς

Κυριακή Θ΄ Ματθαίου - Ερμηνεία της Ευαγγελικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

 ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ

[Ματθ.14,22-34]

 

   «Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλουςκαὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ᾿ ἰδίαν προσεύξασθαι. ὀψίας δὲ γενομένης μόνος ἦν ἐκεῖ. τὸ δὲ πλοῖον ἤδη μέσον τῆς θαλάσσης ἦν, βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων· ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος

 

(:και αμέσως ο Ιησούς, για να μην παρασυρθούν οι μαθητές Του από τον ενθουσιασμό του πλήθους που ήθελε να Τον ανακηρύξει βασιλιά [μετά από το θαύμα του χορτασμού των πεντακισχιλίων] τους ανάγκασε να εισέλθουν στο πλοίο και να περάσουν πριν από Αυτόν στο απέναντι μέρος της λίμνης, ωσότου Αυτός διαλύσει τα πλήθη του λαού. Και αφού διέλυσε τα πλήθη, ανέβηκε στο όρος, για να προσευχηθεί μόνος και απερίσπαστος. Και όταν άρχισε να νυκτώνει, ήταν μόνος Του εκεί. Το πλοίο όμως βρισκόταν πλέον στο μέσο της λίμνης και κλυδωνιζόταν πολύ από τα κύματα, διότι ήταν αντίθετος ο άνεμος)»[Ματθ.14,22-27]·[ερμην. απόδοση Παν. Τρεμπέλα].

     Για ποιον λόγο ανεβαίνει στο όρος; Για να μας διδάξει ότι είναι καλό πράγμα η ερημιά και η μόνωση όταν πρέπει να επικοινωνήσουμε με τον Θεό. Για τον λόγο αυτόν βέβαια καταφεύγει συχνά στις ερήμους και εκεί πολλές φορές διανυκτερεύει προσευχόμενος για να μας διδάξει να επιδιώκουμε την απόλυτη ησυχία κατά την προσευχή και από τον χρόνο και από τον τόπο· διότι η έρημος είναι μητέρα της ησυχίας και τόπος γαλήνης και λιμάνι που μας απαλλάσσει από κάθε θόρυβο.

   Και ο μεν Ιησούς για τον λόγο αυτόν ανέβαινε εκεί στο όρος, οι μαθητές Του όμως κλυδωνίζονται και πάλι από τη θαλασσοταραχή και υποφέρουν από την κακοκαιρία όπως και σε κάποια προηγούμενη φορά [πρβλ. Ματθ.8,23-27: «Καὶ ἐμβάντι αὐτῷ εἰς τὸ πλοῖον ἠκολούθησαν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ. καὶ ἰδοὺ σεισμὸς μέγας ἐγένετο ἐν τῇ θαλάσσῃ, ὥστε τὸ πλοῖον καλύπτεσθαι ὑπὸ τῶν κυμάτων· αὐτὸς δὲ ἐκάθευδε. καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἤγειραν αὐτὸν λέγοντες· Κύριε, σῶσον ἡμᾶς, ἀπολλύμεθα. καὶ λέγει αὐτοῖς· τί δειλοί ἐστε, ὀλιγόπιστοι; τότε ἐγερθεὶς ἐπετίμησε τοῖς ἀνέμοις καὶ τῇ θαλάσσῃ, καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη. οἱ δὲ ἄνθρωποι ἐθαύμασαν λέγοντες· ποταπός ἐστιν οὗτος, ὅτι καὶ οἱ ἄνεμοι καὶ ἡ θάλασσα ὑπακούουσιν αὐτῷ;(: και όταν μπήκε στο πλοίο, Τον ακολούθησαν οι δώδεκα μαθητές Του. Και ιδού έγινε θύελλα ισχυρή, αναταραχή και τρικυμία μεγάλη στη θάλασσα, ώστε το πλοίο να σκεπάζεται από τα κύματα. Ο  Ιησούς όμως κοιμόταν. Και προσήλθαν έντρομοι οι μαθητές κοντά Του και Τον ξύπνησαν λέγοντας· “Κύριε σώσε μας, χανόμαστε”. Και λέγει προς αυτούς: “ω ολιγόπιστοι, γιατί είστε τόσο δειλοί;” Τότε, αφού σηκώθηκε όρθιος, διέταξε με εξουσία και αυστηρότητα και επέπληξε τους ανέμους και την θάλασσα και αμέσως έγινε γαλήνη μεγάλη. Και οι άνθρωποι που είδαν και άκουσαν το καταπληκτικό αυτό γεγονός, θαύμασαν και έλεγαν με έκσταση· τι άνθρωπος είναι αυτός, αφού και οι άνεμοι και η θάλασσα υποτάσσονται σε αυτόν;’’)»].

     Τότε όμως το είχαν πάθει αυτό έχοντας τον Ιησού μαζί τους μέσα στο πλοίο, ενώ τώρα ήσαν τελείως μόνοι τους· διότι ήρεμα και σιγά- σιγά τούς εισάγει και τους καθοδηγεί στα μεγάλα πνευματικά θέματα και στο να αντιμετωπίζουν τα πάντα με γενναιότητα. Και ακριβώς για τον λόγο αυτόν, όταν συνέβη για πρώτη φορά να κινδυνεύσουν, ήταν μεν παρών, αλλά όμως κοιμόταν, ώστε αμέσως να τους προσφέρει την βοήθειά Του. Τώρα όμως για να τους κάνει να δείξουν μεγαλύτερη υπομονή, δεν κάνει ούτε αυτό, αλλά φεύγει από κοντά τους και ενώ  βρίσκονται στο μέσο της θαλάσσης, επιτρέπει να σηκωθεί η θαλασσοταραχή, ώστε να μην ελπίζουν από πουθενά να σωθούν, και όλη τη νύκτα τους αφήνει να θαλασσοδέρνονται, για να διεγείρει, κατά τη γνώμη μου, την καρδιά τους που ήταν πνευματικώς νεκρή, ευρισκόμενη ακόμη σε νάρκη· διότι τέτοιος είναι ο φόβος τον οποίο δημιουργεί η θαλασσοταραχή μαζί με τη νύκτα. Μαζί όμως με τη σύγχυση στην οποία τους άφησε για λίγο να βρίσκονται, αύξησε και την επιθυμία τους ακόμη περισσότερο για τον Ίδιο που και άλλη φορά τους είχε σώσει, καθώς επίσης και να Τον ενθυμούνται συνεχώς.

Ευαγγελική Περικοπή Κυριακής μετά την εορτή (22/8/21)

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Δ´ 22-34

 

    Τῶ καιρῷ ἐκείνῳ, ἠνάγκασεν ὁ ᾿Ιησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸπλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους. καὶἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ᾿ ἰδίαν προσεύξασθαι. ὀψίας δὲγενομένης μόνος ἦν ἐκεῖ. τὸ δὲ πλοῖον ἤδη μέσον τῆς θαλάσσης ἦν, βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων· ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος. τετάρτῃ δὲφυλακῇ τῆς νυκτὸς ἀπῆλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ ᾿Ιησοῦς περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης. καὶ ἰδόντες αὐτὸν οἱ μαθηταὶ ἐπὶ τὴν θάλασσαν περιπατοῦνταἐταράχθησαν λέγοντες ὅτι φάντασμά ἐστι, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν. εὐθέως δὲ ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς λέγων· θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε.ἀποκριθεὶς δὲ αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπε· Κύριε, εἰ σὺ εἶ, κέλευσόν με πρός σε ἐλθεῖνἐπὶ τὰ ὕδατα. ὁ δὲ εἶπεν, ἐλθέ. καὶ καταβὰς ἀπὸ τοῦ πλοίου ὁ Πέτρος περιεπάτησεν ἐπὶ τὰ ὕδατα ἐλθεῖν πρὸς τὸν ᾿Ιησοῦν. βλέπων δὲ τὸν ἄνεμονἰσχυρὸν ἐφοβήθη, καὶ ἀρξάμενος καταποντίζεσθαι ἔκραξε λέγων· Κύριε, σῶσόν με. εὐθέως δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἐπελάβετο αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτῷ· ὀλιγόπιστε! εἰς τί ἐδίστασας; καὶ ἐμβάντων αὐτῶν εἰς τὸ πλοῖονἐκόπασεν ὁ ἄνεμος· οἱ δὲ ἐν τῷ πλοίῳ ἐλθόντες προσεκύνησαν αὐτῷλέγοντες· ἀληθῶς Θεοῦ υἱὸς εἶ. Καὶ διαπεράσαντες ἦλθον εἰς τὴν γῆν Γεννησαρέτ.

Ἀπόδοση στη νεοελληνική

    Τον καιρό ἐκείνο, ἀνάγκασε ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς νὰ μποῦν εἰς τὸ πλοιάριον καὶ νὰ πᾶνε πρὶν ἀπὸ αὐτὸν στὴν ἀπέναντι ὄχθην, ἕως ὅτου διαλύσῃ τὸν κόσμον. Καὶ ἀφοῦ διάλυσε τὸν κόσμον, ἀνέβηκε εἰς τὸ ὄρος διὰ νὰ προσευχηθῇ μόνος του. Ὅταν δὲ ἐβράδιασε, ἦτο ἐκεῖ μόνος. Τὸ πλοιάριον εὑρίσκετο ἤδη εἰς τὸ μέσον τῆς λίμνης καὶ ἐπάλευε μὲ τὰ κύματα, διότι ὁ ἄνεμος ἦτο ἀντίθετος.

    Κατὰ τὴν τετάρτην δὲ νυχτερινὴν βάρδια ἦλθε σὲ αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς περπατώντας ἐπάνω εἰς τὴν θάλασσαν. Οἱ μαθηταί, ὅταν τὸν εἶδαν νὰ περπατῇ ἐπάνω εἰς τὴν θάλασσαν, ἐταράχθηκαν καὶ ἔλεγαν ὅτι εἶναι φάντασμα καὶ ἀπὸ τὸν φόβον τους ἐφώναξαν.

    Ἀμέσως τοὺς ἐμίλησε ὁ Ἰησοῦς καὶ τοὺς εἶπε, «Ἔχετε θάρρος, ἐγὼ εἶμαι· μὴ φοβᾶσθε». Τότε τοῦ ἀπεκρίθη ὁ Πέτρος, «Κύριε, ἐὰν εἶσαι ἐσύ, τότε δῶσε μου διαταγὴν νὰ ἔλθω σ’ ἐσὲ ἐπάνω στὰ νερὰ». Ἐκεῖνος δὲ εἶπε, «Ἔλα». Καὶ ὅταν ὁ Πέτρος κατέβηκε ἀπὸ τὸ πλοιάριον, ἄρχισε νὰ περπατῇ ἐπανω στὰ νερά, διὰ νὰ ἔλθῃ εἰς τὸν Ἰησοῦ.

    Ἀλλὰ ἐπειδὴ ἔβλεπε τὸν ἄνεμον δυνατὸν ἐφοβήθηκε, καὶ ἐπειδὴ ἄρχισε νὰ βυθίζεται, ἐφώναξε, «Κύριε, σῶσέ με». Ἀμέσως ὁ Ἰησοῦς ἅπλωσε τὸ χέρι, τὸν ἔπιασε καὶ τοῦ λέγει, «Ὄλιγόπιστε, γιατὶ ἐδίστασες;».
Καὶ ὅταν ἀνέβηκαν εἰς τὸ πλοιάριον, ἔπαυσε ὁ ἄνεμος. Ἐκεῖνοι ποὺ ἦσαν εἰς τὸ πλοιάριον τὸν προσκύνησαν καὶ τοῦ εἶπαν, «Ἀληθινὰ εἶσαι Θεοῦ Υἱός». Καὶ ἀφοῦ διέσχισαν τὴν λίμνην, ἦλθαν καὶ ἀπεβιβάσθησαν εἰς τὴν Γεννησαρέτ.

1. ΓΙΑΤΙ ΑΡΓΕΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ;

    Μετὰ τὸ καταπληκτικὸ θαῦμα τοῦ πολλαπλασιασμοῦ τῶν πέντε ἄρτων καὶδὺο ἰχθύων στὴν ἔρημο, ὁ Κύριος ἐζήτησε ἀπὸ τοὺς μαθητὰς του νὰ περάσουν μὲ τὸ πλοῖο στὸ ἀπέναντι μὲρος τῆς λίμνης· καὶ ὁ ἴδιος ἀνέβηκε στὸ βουνὸ γιὰνὰ προσευχηθῇ μόνος του. Μόλις ὅμως ἔπεσε ἡ νύκτα βαθειὰ, τὸ πλοῖο τῶν μαθητῶν εἶχε προχωρήσει καταμεσὶς στὴ λίμνη καὶ κλυδωνιζόταν ἀπὸ τὰἄγρια κύματα. Λίγο πρὶν ξημερώσῃ, οἱ μαθηταὶ ταλαιπωρημὲνοι ἀπὸ τὴν φοβερή τρικυμὶα, εἶδαν μέσα στὸ σκοτάδι τρομοκρατημένοι μιὰ ἀνθρώπινη μορφὴ νὰ πλησιάζῃ πρὸς αὐτοὺς, περπατῶντας πάνω στὰ κύματα, σὰν φάντασμα. Καὶ ἀπὸ τὸ φόβο τους ἔβγαλαν κραυγὲς ἀγωνίας. Ἀμὲσως ὅμωςἄκουσαν τὴν φωνὴ τοῦ Κυρίου νὰ τοὺς λέγῃ: «Θαρσεῖτε» Ἔχετε θᾶρρος. «Ἐγώ εἰμι». «Μὴ φοβεῖσθε».