Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2023

Το θαύμα και η επιστήμη

 


Θ. Μαλκίδης

Πριν από λίγο στην ΕΡΤ3, ανάμεσα σε "ειδήσεις" για τους εγχώριους και τους εισαγόμενους celebrities, ανάμεσα σε ειδήσεις που τρομοκρατούν, φοβίζουν και χειραγωγούν το λαό μας, προβλήθηκε και το συγκλονιστικό νέο για τον 17χρονο Ταξιάρχη στη Μυτιλήνη, για τον οποίο ενώ είχε κινηθεί η διαδικασία δωρεάς των οργάνων του γιατί πληρούσε τις προϋποθέσεις εγκεφαλικής νέκρωσης, άρχισε να συνέρχεται και να δίνει σημεία εγκεφαλικής λειτουργίας !

«Για να αλλάξει ο χρόνος, πρέπει να αλλάξουμε ζωή»

 


Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

Λένε μερικοί ότι δεν μπορούμε σε λίγο χρόνο να εκριζώσουμε αμαρτωλές πολύχρονες συνήθειες, που μας έχουν γίνει δευτέρα φύση. Κι όμως για πράγματα που προστάζει ο Θεός είναι δυνατόν. Δώστε μου άνθρωπο, που περισσότερο ορκίζεται μάλλον παρά ομιλεί, δέκα μέρες. Θα τον αλλάξω οπωσδήποτε, εάν συνεργαστεί μαζί μου.

Δεν κομπάζω, απλώς το λέω, επειδή έχω το παράδειγμα της Νινευή.

Βάρβαροι, ανόητοι, χωρίς τη βοήθεια των προφητών οι Νινευΐτες. Κι όμως, μόλις άκουσαν τον Ιωνά να λέγει:

ΟΧΙ, δεν θα πεθάνουμε, είμαστε προορισμένοι για τον παράδεισο

 


σχόλιο Γ.Θ : Δεν υπάρχουν λόγια. Απλά επικό. Απλά τέλειο...

Κάθε χειμώνα, στα τέλη Δεκεμβρίου, ο κόσμος μπαίνει σε έναν πανικό που είναι δύσκολο να ταξινομηθεί.

Όλος ο κόσμος συρρέει στα μαγαζιά, τεράστιες ουρές δίνουν την τελευταία δεκάρα από τις τσέπες τους με μια ύποπτη φρενίτιδα, αγοραστές των πάντων, και των ψυχών θα έλεγα, είναι σε κάθε γωνιά του δρόμου, υπόσχονται ευτυχία ή τουλάχιστον μια σταγόνα από αυτήν.
Οι πιο εχθρικοί άνθρωποι χαμογελούν στα παιδιά, κόβονται αθώα έλατα με θυμό, μόνο για να γίνουν «δύο χρονών και κάτω να μάθω τον Χριστό», η κατανάλωση ρεύματος εκρήγνυται για ένα μήνα, τα λεγόμενα δώρα στην υπενθύμιση των θλιβερών καιρών, όλα οι άνθρωποι αγοράζουν λαμπάκια, γκλίτερ, πούλιες, συστήματα φωτισμού, γυαλιστερούς Άγιους Βασίληδες που σκαρφαλώνουν στο παράθυρο, κλέβουν από το δέντρο, σκαρφαλώνουν στην καμινάδα...

Η Εκκλησία της Ελλάδος, για μια ακόμη φορά, «έλαμψε» διά της σιωπής της.

 



Η Εκκλησία της Ελλάδος, για μια ακόμη φορά, «έλαμψε» διά της σιωπής της. Καλό το κόψιμο της πίτας, μακαριώτατε και σεβασμιώτατοι, δεν σας μεμφόμαστε γι αυτό.

Σας κατηγορούμε, όμως, γιατί για μια ακόμη φορά σιωπήσατε σκανδαλωδώς και ενόχως, προκειμένης της υλοποιήσεως μιας επιεικώς ελεεινή εκδηλώσεως που προωθεί τη διαστροφική προπαγάνδα με αποδέκτες τις εύπλαστες και τρυφερές ψυχές μικρών παιδιών…

Δραματική μείωση του πληθυσμού της Ελλάδας: Στα 9.716.889 άτομα ο νόμιμος πληθυσμός στη χώρα

 


Μειώνεται δραματικά ο πληθυσμός της Ελλάδας, όπως προκύπτει από την τελευταία απογραφή που ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ. 

Περίπου 40.000 λιγότερες «ψυχές» το 2021 σε σχέση με το 2020 και αυτό παρά την αθρόα έλευση χιλιάδων μουσουλμάνων εποίκων στη χώρα. 

 Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ο μόνιμος πληθυσμός της χώρας την 1η Ιανουαρίου 2021, ανερχόταν σε 10.678.632 άτομα (5.196.048 άνδρες και 5.482.584 γυναίκες), μειωμένος κατά 0,37% σε σχέση με τον αντίστοιχο πληθυσμό της 1ης Ιανουαρίου 2020 που ήταν 10.718.565 άτομα. 

Ελευθέριος Ανδρώνης: Υγειονομικοί: Επέστρεψαν ως νικητές απέναντι στον απολυταρχισμό και δείχνουν τον δρόμο για τους αυριανούς αγώνες

 



Μαζί με τον νέο χρόνο, ήρθε και μια πνοή αισιοδοξίας για τους κοινωνικούς αγώνες - Έχοντας ψηλά το κεφάλι, οι υγειονομικοί επέστρεψαν στο ΕΣΥ
 

Δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο αισιόδοξη νότα για το ξεκίνημα του νέου χρόνου, από την τεράστια νίκη και επάνοδο των υγειονομικών στις επάλξεις του ΕΣΥ. Μετά από 16 μήνες ανελέητου πολέμου από έναν ολόκληρο συστημικό «οδοστρωτήρα», οι ανεμβολίαστοι υγειονομικοί επιστρέφουν ως νικητές στην εργασία τους.

Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2023

Ὁ χρόνος, ὁ φθονερὸς γέρων

 

Γράφει ο Φώτης Κόντογλου 

 Ὁ καιρὸς εἶναι ἕνα πρᾶγμα ἄπιαστο καὶ κατὰ βάθος ἀκατανόητο. Τὸ μυαλό μας κ᾿ ἡ καρδιά μας τὸν νοιώθουνε ἀπὸ τὶς ἀλλαγὲς ποὺ γίνονται στὸν κόσμο. Μὰ κάποιες ἀλλαγὲς μπορεῖ νὰ γίνουνε πολὺ γρήγορα, ἀπὸ μιὰ μέρα σὲ ἄλλη, ὅπως ἡ παραμόρφωση τοῦ ἄνθρωπου ποὺ γίνεται ἀπὸ τὴν ἀρρώστεια, ἢ ἕνας ξαφνικὸς θάνατος ποὺ μέσα σὲ μιὰ στιγμὴ κάνει τὸν ἄνθρωπο ἕνα ἀγνώριστο κουφάρι. Τὸν καιρὸ τὸν νοιώθουμε πιὸ δυνατὰ ἀπὸ τὸ πάλιωμα κι ἀπὸ τὸ γῆρας, ποὺ ἀλλάζουνε τὰ νεαρὰ καὶ τὰ ζωντανὰ πλάσματα, κι αὐτὴ τὴν ἀλλαγὴ τὴν καταλαβαίνουμε σκληρά. Τὸν νοιώθουμε κι ἀπὸ τὴν καινούργιεψη τοῦ κόσμου, μὰ πιὸ δυνατὰ τὸν νοιώθουμε ἀπὸ τὴ φθορά· καὶ τὸν νοιώθουμε ἀπ᾿ αὐτὴ πιὸ δυνατά, γιατὶ πονᾶμε, κι ὁ πόνος εἶναι πιὸ βαθὺς ἀπὸ τὴ χαρά. 

Νεκτάριος Δαπέργολας: «Εὐλογημένη καί πνευματική χρονιά, μέ φῶς Χριστοῦ»

 

Γιά ὑγεία, χαρά καί εὐτυχία εἶναι οἱ εὐχές πού ἀκοῦς σχεδόν ἀποκλειστικά αὐτές τίς ἡμέρες (ἀλλά καί σέ κάθε ἄλλη ἑορταστική περίσταση, προσωπική καί συλλογική). Καί πρωτίστως βέβαια γιά τό πρῶτο: το «ὑγεία πάνω ἀπ' ὅλα» ἔχει κυριολεκτικά λάβει, εἰδικά κατά τήν τελευταία τριετία, πανδημικά ἐκνευριστικές διαστάσεις. Ἐπιμένουμε ὅμως νά ξεχνᾶμε πώς πάνω ἀπό αὐτά ὑπάρχουν ἄλλα πράγματα, πολύ σημαντικότερα, ὅπως ἡ ἐλευθερία καί ἡ ἀνθρώπινη ἀξιοπρέπεια, πού γιά νά τά κερδίσουν τόσοι καί τόσοι πρόγονοί μας θυσίασαν ἀσμένως καί τή χαρά καί τήν ὑγεία τους καί τήν ἴδια τή ζωή τους.

ΑΓΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ: ΕΝΑΣ ΑΓΙΑΣΜΕΝΟΣ ΣΤΑΡΕΤΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

 


ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

Μεγάλη μερίδα του αγιολογίου της Εκκλησίας μας ανήκει στη ρωσική Ορθοδοξία, η οποία αποτέλεσε και αποτελεί μια ακένωτη πηγή ανάδειξης αγίων. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, ο μεγάλος ασκητής και στάρετς.

Γεννήθηκε στα 1759 στην πόλη Κουρκ και το βαπτιστικό του όνομα ήταν Πρόχορος. Οι φτωχοί αλλά ευσεβείς γονείς του του ενέπνευσαν την ευσέβεια. Έμεινε στον τόπο του ως τα δεκαεννιά του χρόνια και κατόπιν πήρε την απόφαση να γίνει μοναχός και αποσύρθηκε στη Μονή του Σάρωφ. Ενώ ακόμη ήταν δόκιμος αρρώστησε βαριά από υδρωπικία και θεραπεύτηκε θαυματουργικά από τη Θεοτόκο. Το 1786 εκάρη μοναχός και έλαβε το όνομα Σεραφείμ. Την ίδια χρονιά χειροτονήθηκε διάκονος και μετά από επτά χρόνια πρεσβύτερος. Η άσκηση, η προσευχή και η κάθαρση τον αξίωσαν να βλέπει την ώρα της Θείας Λειτουργίας θαυμαστά οράματα, να πετά στα ουράνια και να ακούει αγγελικές μελωδίες.

Να ξαναγίνει η πατρίδα μας κιβωτός σωτηρίας και ελπίδας

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς

«…Οι πελαργοί, όταν οι γέροι γονιοί τους γυμνωθούν τελείως από το πέσιμο των φτερών που γίνεται στα γεράματα, τους περικυκλώνουν και τους ζεσταίνουν με τα φτερά τους, τους ετοιμάζουν άφθονη τροφή και τους βοηθούν, όσο είναι δυνατόν, στην πτήση, σηκώνοντάς τους απαλά με το φτερό και από τις δύο μεριές.

Και αυτό είναι τόσο πολύ γνωστό, ώστε μερικοί και την ανταπόδοση των ευεργεσιών να την ονομάζουν αντιπελάργωσιν». (ΕΠΕ 4, 318). Του Μεγάλου Βασιλείου αυτό το ηλιοστάλαχτο κείμενο. Όταν γεράσουν οι πελαργοί, τα παιδιά τους, τους παίρνουν στα φτερά τους και τους σηκώνουν ψηλά… Αντίδωρο ευγνωμοσύνης για τους κόπους των γονέων τους. Σπουδαίο μάθημα, μεγαλοπρεπής εικόνα. «Εις αντιπελάργωσιν», το ονομάζει ο άγιος. Έτσι πρέπει να γίνει και με την πατρίδα μας, που έπεσε, αλλά δεν ξέπεσε. Προδομένη, συκοφαντημένη, φτωχή και γερασμένη. Περιμένει, καρτερά τα παιδιά της, όσα ακόμη την σέβονται και την αγαπούν, να την πάρουν στα σφριγηλά φτερά τους εις ανταπόδοση των ευεργεσιών της. Είναι η μάνα μας η πατρίδα, είναι βράχος, και

«όταν γερά η μάνα

και άλλο κε μπορεί

ατότε θέλ’ βοήθειαν,

ατότε θέλ’ ζωήν», όπως όμορφα τραγουδά ο Ποντιακός Ελληνισμός, από τους ευλογημένους τόπους που έζησε και ο Μέγας Βασίλειος.

Ὅσιος Σεραφεὶμ τοῦ Σαρώφ: Ἡ ἀπόκτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς ζωῆς μας

Ἀπο τὸ βιβλίο τοῦ Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, «Ὅσιος Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ»

Πράγματα ποὺ μοιάζουν ἀπίστευτα στοὺς ἀπίστους, ἀποτελοῦν γνώριμα καὶ καθημερινὰ περιστατικὰ στοὺς ὄντως πιστούς, αὐτοὺς ποὺ ζοῦν ἐν Πνεύματι καὶ βιώνουν τὴ Χριστιανικὴ πίστη στὴ ζωή τους.

Μετὰ τὴν θεραπεία του ὁ Μοτοβίλωφ ἔγινε πολὺ τακτικὸς ἐπισκέπτης τῆς μονῆς. Κατὰ τὴν διάρκεια μίας συνομιλίας του μὲ τὸν ὅσιο Σεραφείμ, τέλη Νοεμβρίου τοῦ 1831, εὐτύχησε νὰ τὸν δῇ καταγλαϊσμένο ἀπὸ τὴ Χάρη καὶ λάμποντα μέσα στὸ φῶς, καὶ νὰ ἀκούσει ἀπὸ αὐτὸν ὅτι ἡ Χριστιανικὴ ζωὴ πρέπει νὰ γίνῃ ζωὴ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι. Νὰ τί ἔγραψε σχετικὰ ὁ Μοτοβίλωφ στὸ σημειωματάριό του, τὸ ὁποῖο βρέθηκε στὸ ἀρχεῖο τῆς μονῆς Ντιβιέγιεβο, ὅπου εἶχε γίνει μοναχὴ ἡ χήρα Ἑλένη Μοτοβίλοβα:

«Ἡ ἡμέρα ἦταν συννεφιασμένη, ἡ γῆ εἶχε καλυφθεῖ ἀπὸ παχὺ στρῶμα χιονιοῦ, τὸ ὁποῖο ἔπεφτε συνεχῶς, ὅταν ὁ στάρετς Σεραφεὶμ μὲ ἔβαλε νὰ καθήσω δίπλα του σ’ ἕνα πεσμένο κορμὸ δένδρου.