Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2021
Πνευματικὰ μηνύματα (π. Συμεών Κραγιοπούλου)
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2021
Ἁγίας Μεγαλομάρτυρος καὶ Ἰσαποστόλου Θέκλης
Συνάξεως τῆς Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης στὰ Κύθηρα
Ὁσίου Κόπριος
Ἁγίου Σιλουανοῦ τοῦ Ἀθωνίτου
Καθὼς ταπεινοῦται ἡ ψυχή, ἀποκτᾶται τὸ πένθος τῆς μετανοίας, ἐκ τοῦ ὁποίου γεννᾶται ἡ χαρά, διαβάζουμε στὰ γραπτὰ τοῦ ἁγίου Σιλουανοῦ. Αὐτὰ εἶναι λέξεις, ἀλλὰ ἄν τὶς πάρεις σοβαρά, σοῦ ἀνοίγουν δρόμο πνευματικό. Ἐμεῖς τὰ ἀκοῦμε αὐτά, ἀλλὰ ἀπὸ μιὰ πλευρὰ λίγο καταλαβαίνουμε τί θὰ πεῖ πενθεῖς γιὰ τὶς ἁμαρτίες. Καὶ ὅμως, αὐτὸ συγχρόνως γεμίζει τὴν ψυχή σου χαρά. Τὸ ἐξηγεῖ παρακάτω: Εἶναι καλὸν νὰ συνηθίσῃς τὴν ψυχὴν νὰ σκέπτηται: ‘‘Θὰ καίωμαι εἰς τὰς φλόγας τῆς κολάσεως’’.
Ξέρετε πόσο καλὸ σοῦ κάνει, ὅταν νιώθεις ὅτι εἶσαι ἄξιος γιὰ τὴν κόλαση, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ τρυπώνει μέσα στὴν ψυχή σου ἡ βεβαιότητα αὐτή; Ναί, ὁ Θεὸς ὅμως δὲν θὰ μὲ πάει ἐκεῖ˙ θὰ μὲ πάει στὸν παράδεισο. Γιʼ αὐτὸ πέθανε ὁ Κύριος: γιὰ νὰ μᾶς σώσει, ἀκόμη κι ἄν εἴμαστε χίλιες φορὲς ἄξιοι γιὰ τὸν ἅδη. Πόσο ὠφελεῖται κανείς, ὅταν ἀρχίσει νὰ τὰ μελετᾶ αὐτὰ μέσα στὴν ψυχή του!
Ἑρμηνεία στὸ Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα τῆς ἑορτῆς τῆς Ἁγίας καὶ Ἰσαποστόλου Θέκλης ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ π. Αὐγουστῖνου ''ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ''
ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΘΕΚΛΗΣ
Β΄ Τιμ. 3, 10-15
Μιὰ προφητεία
«Πονηροὶ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν
ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι»
(Β. Τιμ. 3, 13)
Ὁ Παῦλος, ἀγαπητοί μου χριστιανοί, ὁ Παῦλος εἶνε ὁ κορυφαῖος ἀπόστολος. Ὅπως εἴπαμε καὶ ἄλλοτε, ὁ Παῦλος, πρὶν πιστέψη στὸ Χριστό, ἦταν ἐχθρὸς τοῦ Χριστοῦ καὶ καταδίωκε μὲ φανατισμὸ τοὺς χριστιανούς. Ἀλλʼ ὅταν πίστεψε στὸ Χριστό, ἔγινε ὁ πιὸ θερμὸς καὶ δραστήριος μαθητὴς καὶ ἀπόστολος τοῦ Χριστοῦ. Εἴκοσι περίπου χρόνια δὲν ἔπαψε μέρα καὶ νύχτα νὰ ἐργάζεται γιὰ τὴ δόξα τοῦ Χριστοῦ. Πῆγε παντοῦ, σʼ ἀνατολὴ καὶ δύσι, καὶ κήρυξε μὲ δύναμι τὸ Εὐαγγέλιο καὶ ἔκαμε χιλιάδες ἀνθρώπους νὰ πιστέψουν στὸ Χριστὸ καὶ νὰ γίνουν πιστοὶ καὶ ἀφοσιωμένοι όπαδοί του. Τέλος συνελήφθηκε καὶ φυλακίστηκε. Φυλακισμένος μέσα στὶς φυλακὲς τῆς Ρῶμης καὶ περιμένοντας ἀπὸ μέρα σὲ μέρα νʼ ἀνοίξη ἡ φυλακή, ὄχι γιὰ νὰ έλευθερωθῆ, ἀλλὰ γιὰ νὰ τὸν πάρουν καὶ νὰ τὸν πᾶνε στὸν τόπο τῆς ἐκτελέσεως, ὁ Παῦλος δὲν ἔχασε τὸ θάρρος του. Ἀντιθέτως μὲ βαθειὰ πίστι, καὶ ἐλπίδα στὸ Χριστό, περνοῦσε τὶς τελευταῖες μέρες τῆς ζωῆς του. Μέσʼ στὸ κελλὶ τῆς φυλακῆς δὲν ἔμεινε ἀργός. Μέρα καὶ νύχτα ἔγραφε ἐπιστολές, τὶς τελευταῖες ἐπιστολὲς πρὸς τοὺς ἀγαπημένους μαθητάς του καὶ χριστιανούς.
Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου 2021
Πνευματικὰ μηνύματα (π. Συμεών Κραγιοπούλου)
ΠΕΜΠΤΗ 23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2021
Συλλήψεως τοῦ Προφήτου Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου
Ἁγίου Νικολάου τοῦ παντοπώλη τοῦ Νεομάρτυρος ἀπὸ τὸ Καρπενήσι
Ἁγίας Ραΐδος τῆς Παρθένου
Ὁσίων Ξανθίππης καὶ Πολυξένης τῆς Παρθένου
Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Νεομάρτυρος τοῦ ἐξ Ἀγαρηνῶν
Ἁγίου Γρηγορίου Μητροπολίτου Ἄργους
Κάποτε εἶπε ὁ Χριστὸς στοὺς μαθητάς του: «Δὲν ζητήσατε τίποτε μέχρι τώρα». Ἀπὸ πνευματικῆς ἀπόψεως οὔτε σʼ αὐτὸ τὸ σημεῖο δὲν ἔχουμε φτάσει, δηλαδὴ νὰ ζητοῦμε. Πιὸ συγκεκριμένα: Πιάνεις τὸν ἑαυτό σου νὰ κατηγορεῖ, καὶ δὲν πάει τὸ μυαλό σου ὅτι δὲν εἶναι καλό. Νὰ συνειδητοποιήσεις ὅτι εἶναι ἐλάττωμα καὶ νὰ γίνει αἴτημά σου συνεχές: «Μὴν ἐπιτρέψεις, Θεέ μου, ξανὰ νὰ κατηγορήσω κανέναν. Βοήθησέ με νὰ λέω ὅλο καλὰ λόγια γιὰ τοὺς ἄλλους». Ἤ, καλεῖσαι νὰ ταπεινωθεῖς, νὰ κάνεις ὑπακοὴ στὸν Θεό. Καὶ δὲν τὸ κάνεις, οὔτε πάει τὸ μυαλό σου ὅτι δὲν ἐνεργεῖς σωστά. Αὐτὸ φαίνεται ἀπὸ τὸ ὅτι δὲν στρώνεσαι κάτω νὰ πεῖς: «Θεέ μου! Οὔτε ὑπακοὴ ἔχω οὔτε ὑπομονὴ οὔτε πραότητα. Εἶμαι αὐτὸς ποὺ εἶμαι». Καὶ νὰ παρακαλέσεις μὲ ὅλη τὴ δύναμή σου: «Δώσε μου, Κύριε, πραότητα καὶ διάθεση νὰ ὑπακούω. Βοήθησέ με στὴν πράξη νὰ ὑπακούω, νὰ δέχομαι νὰ κόβεται τὸ θέλημά μου, νὰ μὴν ἀντιδρῶ».
Πότε οἱ Συνοδικές Ἀποφάσεις τῶν Τοπικῶν ἤ τῶν Πανορθοδόξων Συνόδων εἶναι ἀποδεκτές καί ἔχουν δεσμευτικό χαρακτῆρα γιά τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας;
Εἰσήγηση τοῦ κ. Δημητρίου Τσελεγγίδη τ. Καθηγητῆ τῆς Δογματικῆς τοῦ ΑΠΘ, ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ: «Ἡ πρόκληση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ σήμερα», ἀφιερωμένη στή μνήμη τοῦ μακαριστοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ
(μέ τήν προσθήκη τῶν ἀπαντήσεων του σέ ἐρωτήματα πού τοῦ τέθηκαν κατά τήν συζήτηση)
Σεβαστοί πατέρες καί ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,
Πρίν περάσω στό θέμα τῆς Εἰσηγήσεώς μου, θά ἤθελα νά ἀναφερθῶ ἐπιγραμματικά στό τιμώμενο πρόσωπο τοῦ μακαριστοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ. Ὁ π. Γεώργιος πρωτοστάτησε -τά τελευταῖα κυρίως χρόνια- στούς πνευματικούς ἀγῶνες πού ἀφοροῦσαν στήν ἀκεραιότητα τῆς πίστεως καί τήν αὐθεντικότητα τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας. Τόσο ὁ κατ’ ἰδίαν, ὅσο καί ὁ δημόσιος λόγος του ἑστίαζε στό Χριστό καί τήν Ἐκκλησία Του. Γι’ αὐτό καί ἡ Ἐκκλησιολογία ἦταν τό ἐπίκεντρο τῶν ἐνδιαφερόντων του, τό ὁποῖο διαπερνοῦσε ἀξονικά ὅλες τίς ἐπιστημονικές, ἐκκλησιαστικές καί κοινωνικές παρεμβάσεις του, ἀδιαφορώντας γιά τό ὁποιοδήποτε προσωπικό τίμημα καί μή κάνοντας ἐκπτώσεις στά δόγματα καί τό ὁμολογιακό φρόνημά του. Αἰωνία του ἡ μνήμη!
Ὁ Συνοδικός θεσμός στή συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας εἶναι τό θεσμικό ἐκεῖνο ὄργανο πού παίρνει ἀποφάσεις, οἱ ὁποῖες ἀφοροῦν στή Διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας καί τήν ἐπακριβῆ διατύπωση τῶν δογμάτων της. Μέ ἄλλα λόγια, ἡ Συνοδικότητα ἀποτελεῖ τόν ἁγιοπνευματικό ἐκεῖνο τρόπο, μέ τόν ὁποῖο ὁριοθετοῦνται ἀδιαμφισβητήτως ἡ πίστη καί ἡ ζωή τῆς Ἐκκλησίας. Μέ αὐτόν τόν τρόπο διασφαλίζεται ἡ θεσμική ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά καί ἡ οἰκουμενικότητά της. Ὁ Συνοδικός θεσμός, δηλαδή, ἀποτελεῖ τήν ἔκφραση τῆς ἑνότητας τῶν Τοπικῶν Ἐκκλησιῶν μεταξύ τους, ἀλλά καί τήν ἔκφραση τῆς μίας Ἐκκλησίας ἀνά την Οἰκουμένη.
Ἡ Συνοδικότητα, ὡς θεσμικός τρόπος ἐκφράσεως τῆς Ἐκκλησίας, ἔχει δογματικές προϋποθέσεις. Οἱ προϋποθέσεις αὐτές ἀνάγονται στήν Ἁγιοτριαδική ζωή, στό ἐπίπεδο ὅμως τῆς θείας Οἰκονομίας, καί θεμελιώνονται κατεξοχήν στό Χριστολογικό δόγμα, ἀλλά καί κατ’ ἐπέκταση στήν ταυτότητα τῆς Ἐκκλησίας, νοουμένης ὡς μυστηριακοῦ σώματος τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ.
Χωρίς αὐτές τίς προϋποθέσεις, οἱ ὁποῖες ἔχουν βιωματικό καί γι’ αὐτό προσδιοριστικό χαρακτῆρα, ἡ Συνοδικότητα τῆς Ἐκκλησίας κενώνεται ἀπό τό οὐσιαστικό περιεχόμενό της καί καταντᾶ ἕνας ἀνθρώπινος θεσμός, ὁπότε ἐκπίπτει ἀπό τόν ἐκκλησιαστικό χαρακτῆρα του.
Όσιος Παΐσιος: Πώς πρέπει να κινείται με διάκριση και φωτισμό ο δάσκαλος στο σχολείο!
Όσιος Παΐσιος Αγιορείτης (1924-1994).
Γέροντα, μερικές φορές οι δυσκολίες των εκπαιδευτικών στο σχολείο προέρχονται πιο πολύ από τους συναδέλφους.
– Θέλει πολλή διάκριση και φωτισμό στην εποχή μας, για να κινηθή σωστά ο καθένας ανάμεσα στους συναδέλφους του. Για την κάθε περίπτωση χρειάζεται πολλή σύνεση και θείος φωτισμός.
Ακόμη και να μη δείχνη μερικές φορές ότι πιστεύει. Να κινήται αθόρυβα και πιο πολύ να τους μιλάη με την σωστή ορθόδοξη ζωή του. Έτσι θα βοηθήση, χωρίς να ερεθίση. Ιδίως στην εκπαίδευση μερικά πράγματα είναι σαν ένας όγκος, που άλλοτε είναι καλοήθης και άλλοτε κακοήθης. Αν πάρουμε μια θέση με μια λογική, θα κάνουμε πολύ κακό αντί για καλό. Αν γίνη επέμβαση και ο όγκος είναι κακοήθης, θα κάνη μετάσταση. Θέλει λίγη καυτηρίαση προσεκτικά.
Πάντως, Γέροντα, και οι εκπαιδευτικοί που θέλουν να κάνουν δουλειά δυσκολεύονται, γιατί είναι δεσμευμένοι.
– Άμα θέλη κανείς, μπορεί να βρη τρόπο να κάνη δουλειά. Μπόρεσαν και βρήκαν τρόπο στα άθεα καθεστώτα και δεν μπορούν να βρουν εδώ; Στην Βουλγαρία πήγε κάποιος από ‘δω και μοίρασε σταυρουδάκια στα παιδιά ενός σχολείου. Ένας όμως του κόμματος που στεκόταν εκεί κοντά τον είδε. Η δασκάλα, μόλις τον αντιλήφθηκε, πήγε και πήρε τα σταυρουδάκια από τα χέρια των παιδιών και τα μάλωσε που τα πήραν. Αλλά όταν έφυγε εκείνος ο άθεος, η δασκάλα τα μοίρασε μόνη της στα παιδάκια.
Είδες πώς η δασκάλα ήταν εντάξει και με τον νόμο και με τον Θεό;
Βλέπεις και οι δάσκαλοι στην Μικρά Ασία, μέσα σ’ εκείνα τα δύσκολα χρόνια, πόσα πρόσφεραν! Γιατί δούλευαν με την καρδιά τους. Πονούσαν, είχαν ευλάβεια, θυσιάζονταν.
ΟΤΑΝ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΟΛΙΣΘΑΙΝΕΙ…
“Συ δ’ ουκ επαιδεί, τώνδε χωρίς ει φρονείς;”
(Πώς τολμάς εσύ και έχεις διαφορετική άποψη από τους υπόλοιπους συμπολίτες σου;)
Σοφοκλέους τραγωδία “Αντιγόνη”
Έκπληκτος και εξοργισμένος, απευθύνεται ο Κρέων, προσωρινός βασιλιάς των Θηβών, μετά τον θάνατο του Οιδίποδα και τον αλληλοσκοτωμό των γιων του, Πολυνείκη και Ετεοκλή, προς την Αντιγόνη, ηρωίδα της ομώνυμης τραγωδίας του μεγάλου τραγικού μας ποιητή, του 5ου π.Χ αι. Σοφοκλέους. Και ο λόγος; Επειδή αυτή, μια γυναίκα, τόλμησε να ορθώσει το ανάστημά της στην παράλογη διαταγή του για απαγόρευση της ταφής του αγαπημένου της αδελφού Πολυνείκη.
Η στυγνή εξουσία, την οποία εκπροσωπεί ο Κρέων και ο κάθε Κρέων οιασδήποτε εποχής, δεν ανέχεται τις ελεύθερες φωνές ούτε πολίτες με ψυχικό σθένος και αγωνιστικό φρόνημα, που να υπερασπίζονται παραδεδομένες αξίες, το άγραφο θεϊκό δίκαιο και το δικαίωμα να υπακούν στην εσωτερική τους φωνή, αυτήν που υπαγορεύει η συνείδησή τους.
Σύλληψις τοῦ Τιμίου Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννη
Ἡ φωνὴ αὐτή, ποὺ ἦταν ὁ Ἰωάννης, γεννήθηκε μὲ θαυμαστὸ τρόπο. Ὁ Πατέρας του Ζαχαρίας ἦταν ἱερέας. Τὴν ὥρα τοῦ θυμιάματος μέσα στὸ θυσιαστήριο, εἶδε ἄγγελο Κυρίου, ποὺ τοῦ ἀνήγγειλε, ὅτι θὰ ἀποκτοῦσε γιὸ καὶ θὰ ὀνομαζόταν Ἰωάννης. Ὁ Ζαχαρίας σκίρτησε ἀπὸ χαρά, ἀλλὰ δυσπίστησε. Ἡ γυναῖκά του ἦταν στείρα καὶ γριά, πῶς θὰ γινόταν αὐτὸ ποὺ ἄκουγε; Τότε ὁ ἄγγελος τοῦ εἶπε ὅτι γιὰ νὰ τιμωρηθεῖ ἡ δυσπιστία του, μέχρι νὰ πραγματοποιηθεῖ ἡ βουλὴ τοῦ Θεοῦ, αὐτὸς θὰ ἔμενε κωφάλαλος. Πράγματι, ἡ Ἐλισάβετ συνέλαβε, καὶ μετὰ ἐννιὰ μῆνες ἔκανε γιό. Μετὰ ὀκτὼ ἡμέρες, στὴν περιτομὴ τοῦ παιδιοῦ, οἱ συγγενεῖς θέλησαν νὰ τοῦ δώσουν τὸ ὄνομα τοῦ πατέρα του, Ζαχαρία. Ὅμως, ὁ Ζαχαρίας, ἔγραψε ἐπάνω σὲ πινακίδιο τὸ ὄνομα Ἰωάννης. Ἀμέσως δέ, λύθηκε ἡ γλώσσα του, καὶ ἡ χαρὰ γιὰ ὅλους ἦταν μεγάλη.
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ἡ πρῴην οὐ τίκτουσα, στεῖρα εὐφράνθητι. Ἰδοὺ γὰρ συνέλαβες, Ἡλίου λύχνον σαφῶς, φωτίζειν τὸν μέλλοντα, πᾶσαν τὴν οἰκουμένην, ἀβλεψίᾳ νοσοῦσαν. Χόρευε Ζαχαρία, ἐκβοῶν παρρησίᾳ· Προφήτης τοῦ Ὑψίστου, ἐστὶν ὁ μέλλων τίκτεσθαι.
Κοντάκιον. Ἦχος α’. Χορὸς Ἀγγελικός.
Εὐφραίνεται λαμπρῶς, Ζαχαρίας ὁ μέγας, καὶ ἡ πανευκλεής, Ἐλισάβετ ἡ σύζυξ, ἀξίως συλλαμβάνουσα, Ἰωάννην τὸν Πρόδρομον, ὃν Ἀρχάγγελος, εὐηγγελίσατο χαίρων, καὶ οἱ ἄνθρωποι, ἀξιοχρέως τιμῶμεν, ὡς μύστην τῆς χάριτος.
Μεγαλυνάριον.
Στεῖρα καὶ πρεσβῦτις θείᾳ βουλῇ, καρπὸν συλλαμβάνει, τὸν ὑπέρτερον Προφητῶν, τὸν τὴν ἀκαρπίαν, ψυχῶν μέλλοντα τέμνειν, ἀξίνῃ μετανοίας· ὃν μεγαλύνομεν.
Πνευματικὰ μηνύματα (π. Συμεών Κραγιοπούλου)
ΤΕΤΑΡΤΗ 22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2021
Ἁγίου Φωκᾶ Ἐπισκόπου Σινώπης τοῦ Ἱερομάρτυρος καὶ Θαυματουργοῦ
Ἁγίου Φωκᾶ τοῦ κηπουροῦ
Ἁγίων Ἰσαὰκ καὶ Μαρτίνου
Ὁσίου Κοσμᾶ τοῦ Ζωγραφίτου
Ἁγίων Εἴκοσι Ἕξι Ὁσιομαρτύρων Ζωγραφιτῶν
Τί συμβαίνει στὸν ἴδιο τὸν Χριστό; Καρφώνεται πάνω στὸν σταυρό, καὶ δεξιὰ καὶ ἀριστερά του εἶναι δύο ληστές. Ὁ ἕνας, καταδικασμένος καὶ αὐτός, κάτι ἔχει ἀκούσει γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ λέει: «Ἄν εἶσαι Θεός, κατέβα ἀπὸ τὸν σταυρὸ καὶ σώσε καὶ ἐμᾶς».
Ὅπως οἱ δύο ληστὲς δὲν εἶναι πάνω στὸν σταυρὸ χάριν τοῦ Χριστοῦ – ὄχι˙ αὐτοὶ εἶναι καρφωμένοι γιὰ ἐγκλήματα ποὺ ἔκαναν – ἔτσι καὶ ἐμεῖς σταυρωνόμαστε μὲ τὰ διάφορα βάσανα ποὺ περνοῦμε σʼ αὐτὸν τὸν κόσμο. Ἄλλο ἦταν ἐκεῖνο ποὺ πέρασαν οἱ Μάρτυρες. Ἐκεῖ ἡ Ἐκκλησία σταυρωνόταν στὸ πρόσωπό τους. Ἐμεῖς ὅμως οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουμε τὰ βάσανά μας, ἀλλὰ συγχρόνως ἀνήκουμε στὴν Ἐκκλησία, ὄχι λίγες φορὲς θὰ εἴπαμε λόγια σὰν αὐτὰ τοῦ ληστῆ αὐτοῦ! Μπορεῖ νὰ μὴν τὰ εἴπαμε ὠμά, ὅπως ἐκεῖνος - «ἄν εἶσαι Θεός...» - ἀλλὰ θὰ θέλαμε νὰ συμβεῖ ἔτσι. Πόσο λάθος ὅμως κάνουμε! Πόσο εἴμαστε μακριὰ ἀπὸ τὸ νόημα τοῦ σταυροῦ!
Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 2021
Πνευματικὰ μηνύματα (π. Συμεών Κραγιοπούλου)
ΤΡΙΤΗ 21 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2021
Ἀπόδοσις τῆς Παγκόσμιας Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ
Ἁγίου Κορδάτου τοῦ Ἀποστόλου ἐκ τῶν Ο΄ τοῦ ''ἐν Μαγνησίᾳ''
Προφήτου Ἰωνᾶ
Ὁσίου Ἰωνᾶ τοῦ Σαββαΐτου
Ἁγίου Πλάτωνος Ἀϊβαζίδη
Ἀνακομιδῆς Ἱερῶν Λειψάνων Ἁγίου Δημητρίου Μητροπολίτου Ροστόφ
Ὁ ἄνθρωπος ἔχει τὴν τάση νὰ ξεγκλιστρήσει. Κάνει τὸν χριστιανό, τὸν εὐλαβή, τὸν φιλακόλουθο, ἀλλὰ τελικὰ γιὰ νὰ περισωθεῖ ὁ παλαιὸς ἄνθρωπος. Ὄχι! Πρέπει νὰ πεθάνει αὐτὸ τὸ εἴδωλο ποὺ τὸ ἔχουμε θεό μέσα μας, καὶ νὰ μὴ μᾶς τὸ θίξουν, μὴ τυχὸν δυσκολευτεῖ καὶ στενοχωρηθεῖ˙ καὶ γίνεται ἡ ὕπαρξή μας ἕνα ἀλλόκοτο πράγμα. Τόσα χρόνια χριστιανοί, ἔχουμε ἴχνος ἀληθινῆς ἀρετῆς καὶ πνεῦμα Χριστοῦ; Μᾶς χορεύει ὁ διάβολος ὅπως θέλει.
Ὁ Κύριος λέει: Ἰδοὺ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων. Ποιός χριστιανὸς ἔχει τέτοιο πνεῦμα στὴν καθημερινὴ ζωή; Τοὐναντίον, ἤ κατηγορεῖ τοὺς ἄλλους, ποὺ πράγματι ἐμφανίζονται ὡς λύκοι νὰ τὸν φᾶνε, ἤ ὁπλίζεται τάχα μὲ τὴ μιὰ δύναμη καὶ μὲ τὴν ἄλλη, γιὰ νὰ τὰ βγάλει πέρα μὲ τοὺς λύκους. Πόσο ψεύτικο εἶναι τὸ «χριστιανικό» μας πνεῦμα! Δὲν ἐενργεῖ μέσα μας ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι ἡ δύναμη καὶ μεταμορφώνει ὄντως τὸν ἄνθρωπο.
Της απωλείας ημών το κεφάλαιον … Γράφει ο Θεόφιλος Πουταχίδης
 |
| (ΦΩΤ.ΕΡΑ Fernando Bizzera Jr) |
Κεφάλαιον 1ο: Δεν βαριέσαι… είπαμε μια κουβέντα παραπάνω
Ικανός αριθμός επιστημόνων, πολιτικών και άλλων συμπατριωτών μας με θέσεις ευθύνης βεβαίωναν πριν από μήνες το πανελλήνιο ότι τα εμβόλια για τον SARS-CoV-2 «είναι αποτελεσματικά και απόλυτα ασφαλή» ή «είναι αποτελεσματικά και εκατό στα εκατό ασφαλή».
Η καινοφανής στην ιστορία των βιολογικών-ιατρικών επιστημών τοποθέτηση αυτή, όπως ήταν αναμενόμενο, αποδείχτηκε ήδη με δραματικό τρόπο για αρκετούς συνανθρώπους μας αναληθής.
Η πέρα από αμφιβολία ευθύνη έγκειται στην λέξη «απόλυτα» και σ’ εκείνο το μαγικό 100%. Κάποιοι απ’ αυτούς που εξέφρασαν την εξωφρενική αυτή ανακρίβεια, συνεχίζουν τις δημόσιες τοποθετήσεις τους χωρίς αιδώ∙ μάλιστα, κουνάν και αυστηρά το δάχτυλο σε όσους επιλέγουν να μην εμβολιαστούν.
Αλλά δεν βαριέσαι… Πάνω στον ενθουσιασμό τους είπαν τότε και μια κουβέντα παραπάνω βρε αδερφέ… Μην το κάνουμε θέμα.
Κεφάλαιον 2ο: Δεν δικαιούσαι διά να ομιλείς
Πρόσφατα σε τηλεοπτική του συνέντευξη ο ηγούμενος της Μονής Βατοπεδίου Εφραίμ, αφού τοποθετήθηκε υπέρ του εμβολιασμού και τον συνέστησε, προέτρεψε τους κληρικούς που διαφωνούν να κρατήσουν τη γνώμη τους για τον εαυτό τους και να μην «προπαγανδίζουν» κατά του εμβολιασμού.
Δηλαδή, την ώρα που ο ίδιος ασκεί το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της δημόσιας έκφρασης των στοχασμών του, ακριβώς την ίδια ώρα προτρέπει κάποιους αδελφούς του να το αποποιηθούν. Προφανώς, επειδή έχουν αντίθετη άποψη. Για τον ίδιο λόγο θεωρεί ότι αυτοί «προπαγανδίζουν».
Να φανταστώ ότι εκείνος κάνοντας ακριβώς το ίδιο (σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα δημοσιότητας) δεν προπαγανδίζει, αλλά απλώς κοινοποιεί κάποιες πατρικές του συμβουλές.
Κεφάλαιον 3ο: Ποια πολυφωνία;
Η προβολή της άποψης αυτών που είναι υπέρ του εμβολιασμού, σε σχέση με αυτούς που στέκονται κριτικά απέναντί του, είναι απολύτως ετεροβαρής – αυτό το αντιλαμβάνονται και οι πέτρες.
Σχηματικά, σε αυτήν την αντιγνωμία εάν οι διαφωνούντες είναι ο Δαβίδ, το όλο σύστημα της κάθε μορφής εξουσίας της χώρας που όχι μόνο προτρέπει διά του λόγου, αλλά και επιβάλει με σκληρά μέτρα τον εμβολιασμό, ισοδυναμεί με δέκα χιλιάδες πάνοπλους Γολιάθ.
Και κάπου εκεί εμφανίζεται κι ο ηγούμενος (βλ. κεφάλαιον 2)να πει γλυκά-γλυκά και πατρικά στον Δαβίδ την ώρα που αυτός δέχεται έναν ορυμαγδό από βέλη και ακόντια, πως δεν πρέπει να αμυνθεί πετώντας πετρούλες με το σφεντονάκι του, γιατί δεν είναι σωστό…
Κεφάλαιον 4ο: Ανοίκειες γενικεύσεις
Λυπάμαι που ακούω την άποψη συναδέλφων επιστημόνων, αλλά και πολλών άλλων ακόμα, ότι με την πράξη του συγκεκριμένου εμβολιασμού δηλώνουμε την εμπιστοσύνη μας στην επιστήμη.
Αυτή η θεώρηση είναι λανθασμένη και αντιεπιστημονική.
Ακόμα χειρότερα: πρόκειται για απαράδεκτη γενίκευση γκουρουϊστικού χαρακτήρα που είναι καταφανώς παράλογη. Η επιστημονική αλήθεια που έχει παγιωθεί μετά από πολύχρονες δοκιμές και μελέτες δεν συμποσούται με μια επιστημονική υπόθεση που βρίσκεται ακόμα σε διαδικασία διερεύνησης.
Κεφάλαιον 5ο: Σχίζω τα πτυχία (και τις επιστημονικές δημοσιεύσεις μου μαζί)
Στην επιστημονική έρευνα συνοπτικά ακολουθούμε την εξής μεθοδολογία: διατύπωση πρωτότυπου επιστημονικού ερωτήματος προς διερεύνηση – κατάλληλος πειραματισμός – καταγραφή αποτελεσμάτων – στατιστική ανάλυση αποτελεσμάτων – απάντηση του ερωτήματος.
Όταν μιλάμε για ένα νέο εμβόλιο (απέναντι σε πρωτοεμφανιζόμενο παθογόνο) που χορηγείται για πρώτη φορά, αυτό ονομάζεται –και είναι κλινική– δοκιμή. Είτε δοκιμάζεται σε δέκα, είτε σε εκατομμύρια, είναι κλινική δοκιμή. Ο αριθμός των υποκειμένων του πειραματισμού δεν υποκαθιστά τον χρόνο της αναμονής, δηλαδή της διάρκειάς του.
Εξ ορισμού, αφού ερευνάς δεν γνωρίζεις τα αποτελέσματα του πειραματισμού σου (εκτός αν είσαι προφήτης).
Η ορθή ερευνητική μεθοδολογία (κι αυτή η ρημάδα η κοινή λογική) επιτάσσει («διά ροπάλου») την πλήρη καταγραφή των παθολογιών που αναπτύχθηκαν στα υποκείμενα μετά τη χορήγηση, για να ακολουθήσει η στατιστική ανάλυση των καταγραφών αυτών. Έτσι θα εντοπιστούν στατιστικώς σημαντικοί συσχετισμοί και –επομένως– θα εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα.
Διάβασα την επώνυμη μαρτυρία ενός άτυχου νέου που εμφάνισε κάποια σοβαρή πάθηση μετά από τον εμβολιασμό του. Γράφει για τους γιατρούς που τον εξέτασαν: «Αυτό που δεν έχουν πει σίγουρα πάντως είναι ότι μπορεί να οφείλεται στο εμβόλιο! Δεν έχει βρεθεί τέτοια παρενέργεια στο εμβόλιο. Το αποκλείουμε, καθώς θα είχαν βρεθεί παρόμοια περιστατικά με το δικό σου, πράγμα που δεν έχει συμβεί έως τώρα».
Με αυτές τις αντιλήψεις… «ενθάδε κείται» και «κηδεύομεν σήμερον» την άλφα-βήτα της βιολογικής-ιατρικής έρευνας. Πρόκειται για ξεκάθαρη μεροληψία (bias) στην καταγραφή αποτελεσμάτων.
Η έκταση της κάκιστης αυτής ερευνητικής πρακτικής στη χώρα μας φαίνεται πως είναι εκτεταμένη. Δεν βγάζει κίτρινες ο διαιτητής και το παιχνίδι γίνηκε κλωτσοπατινάδα.
Κεφάλαιον 6ο: Το κοινό περί δικαίου αίσθημα
Εάν με ενημερώσεις πλήρως για τους πιθανούς κινδύνους ενός εγχειρήματος και με αφήσεις ελεύθερο να το αναλάβω, δεν φέρεις ευθύνη εάν μου συμβεί κάτι. Εάν καταχρώμενος την εξουσία σου μου ασκήσεις πίεση για να πράξω κάτι και υποστώ ζημία, τότε φέρεις ακέραια την ευθύνη.
Εάν μάλιστα με παραπληροφορήσεις συστηματικά αποκρύπτοντας μου τους πιθανούς κινδύνους του εγχειρήματος, με προτρέψεις ενεργά και, επιπλέον στο τέλος, με υποχρεώσεις να το αναλάβω, η ευθύνη σου πια είναι αδιαμφισβήτητη.
Το σκεπτικό αυτό ανήκει στην πρωτόλεια ανθρώπινη ηθική· στο κοινό περί δικαίου αίσθημα.
Είναι τερατολογίες αυτά που σου γράφω, τίμιε και φιλότιμε αναγνώστη; Μήπως είναι παράλογα; Σκέψου, σκέψου επιτέλους…
ΠΗΓΉ:https://www.pontosnews.gr/664045/gnomes/tis-apoleias-imon-to-kefalaion/