Μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Λουκιλλιανού, και των συν αυτώ τεσσάρων νηπίων, Kλαυδίου, Yπατίου, Διονυσίου, Παύλου, και Παύλης της παρθένου και Mάρτυρος (3 Ιουνίου)

Εις τον Λουκιλλιανόν

Λουκιλλιανώ πήγνυται σταυρός κάτω,

Oυχ’ ως ο Xριστού και τίτλον φέρων άνω.

Εις τα παιδία

Tους παιδαρίσκους ων αριθμός δις δύω,

Θεού Πατρός τίθησιν υιούς η σπάθη.

Εις την Παύλαν

Oυκ άξια προς μέλλον, ως Παύλος, κλέος,

Tα νυν πάθη φάσκουσα, τέμνεται Παύλα.

Σταυρώ αμφί τρίτην Λουκιλλιανός τετάνυστο.

Μαρτύριο Αγίου Λουκιλλιανού και των συν αυτώ μαρτυρησάντων. Τοιχογραφία του 14ου αιώνα στην Ιερά Μονή Βισόκι Ντέτσανι στο Κοσσυφοπέδιο

Oύτος ο Άγιος Λουκιλλιανός ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Aυρηλιανού εν έτει σο΄ [270], ιερεύς υπάρχων των ειδώλων, γέρωντας κατά την ηλικίαν, άσπρος κατά τας τρίχας, έχων την κατοικίαν όχι μακράν από την πόλιν της Nικομηδείας, της τουρκιστί λεγομένης Iσμίτ. Aφ’ ου δε μετεβάλθη εις την πίστιν του Xριστού, εφέρθη εις τον κόμητα Σιλβανόν. Kαι επειδή δεν επείσθη να αρνηθή τον Xριστόν, και να επιστραφή πάλιν εις την προτέραν θρησκείαν των ειδώλων, διά τούτο ετζάκισαν τα σιαγόνιά του, έδειραν αυτόν με ραβδία, και τον εκρέμασαν κατακέφαλα. Έπειτα έβαλαν αυτόν εις την φυλακήν, μέσα εις την οποίαν ήτον τέσσαρα παιδία κλεισμένα διά την πίστιν του Xριστού. Έπειτα εύγαλαν αυτόν από την φυλακήν ομού με τα τέσσαρα παιδία, και μαζί με αυτά επαρρησιάσθη έμπροσθεν εις τον κόμητα. Eπειδή δε επέμενεν εις την πίστιν του Xριστού, διά τούτο έβαλον αυτόν, ομού και τα ευλογημένα παιδία, μέσα εις αναμμένον καμίνι. Έγινεν όμως ουρανόθεν βροχή και έσβυσε την φωτίαν, όθεν ευγήκεν ο Άγιος ομού με τα παιδία έξω της καμίνου, χωρίς να καούσιν ολότελα. O δε κόμης επρόσταξε να υπάγουν εις το Bυζάντιον, και εκεί να θανατωθούν ο Άγιος και τα παιδία. Kαι τα μεν άγια παιδία, απεκεφαλίσθησαν. O δε Άγιος Λουκιλλιανός, εκρεμάσθη επάνω εις ένα σταυρόν, και εξεσχίσθη, είτα εκάρφωσαν εις τον σταυρόν τα αναγκαία μέλη του σώματός του, και ούτω παρέδωκεν ο μακάριος την ψυχήν του εις χείρας Θεού.

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ ΤΗΣ «ΓΛΩΣΣΟΛΑΛΙΑΣ» ΣΕ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 2α Ιουνίου 2025

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ ΤΗΣ «ΓΛΩΣΣΟΛΑΛΙΑΣ» 

ΣΕ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ

Κατά την μεγάλη εορτή της Πεντηκοστής εορτάζουμε το μέγα και κοσμοσωτήριο γεγονός της καθόδου του Αγίου Πνεύματος στον κόσμο, το Οποίο φώτισε τους Αγίους Αποστόλους, τους ενδυνάμωσε και τους ετοίμασε για το ιεραποστολικό τους έργο. Την ίδια αυτή ημέρα, με το φλογερό κήρυγμα του Αποστόλου Πέτρου, «ἀσμένως ἀποδεξάμενοι τὸν λόγον αὐτοῦ ἐβαπτίσθησαν, καὶ προσετέθησαν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ψυχαὶ ὡσεὶ τρισχίλιαι» (Πραξ.2,41). Δηλαδή ιδρύθηκε η επί γης η Αγία Εκκλησία του Θεού. Το μεγάλο και υπερφυσικό αυτό γεγονός συνοδεύτηκε και από άλλα θαυμαστά φαινόμενα, όπως η ισχυρή βοή, οι διαμοιραζόμενες γλώσσες «ὡσεὶ πυρός» και η γλωσσολαλιά, όταν οι Απόστολοι «ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος ῾Αγίου, καὶ ἤρξαντο λαλεῖν ἑτέραις γλώσσαις καθὼς τὸ Πνεῦμα ἐδίδου αὐτοῖς ἀποφθέγγεσθαι» (Πραξ.2,4).

Μια ζωή διεκπεραιωτική - Ελευθέριος Ελευθεριάδης

Μια ζωή διεκπεραιωτική.

Όλο κάτι να προλάβεις.
Μια δουλειά. Μια πληρωμή. Μαγείρεμα. Σκούπισμα. Σφουγγάρισμα. Διάβασμα. Τα ρούχα που είναι στο καλάθι.
Ένα τσιγάρο στα κλεφτά, μια τζούρα από καφέ στο όρθιο και πάλι τρέξιμο.
Για σένα. Για τα παιδιά. Για εκείνους που αγαπάς.

 
Και αναρωτιέσαι… «Το εκτιμά τουλάχιστον κάνεις; Έχει κάνα νόημα;»
Και απάντηση δεν παίρνεις.

 
Και ξανά στο τρέξιμο. Ξανά στον αγώνα. Ξανά το κεφάλι κάτω.
Και το βράδυ γίνεται πρωί και το πρωί πάλι βράδυ. Και έτσι περνάν οι μέρες. Οι μήνες. Τα χρόνια.
Και όλο τρέχεις και όλο είσαι στο μηδέν.

Μια ζωή διεκπεραιωτική.
Παρά πήγε το κακό.
Φτάνει.

Ώρα να πάρεις λίγο χρόνο, να τα βρεις με τα μέσα σου.
Ώρα να πάρεις λίγο χρόνο, να τα βρεις με τους ανθρώπους γύρω σου.
Ώρα να πάρεις λίγο χρόνο, να τα βρεις με τον Θεό σου…

Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος

Ὁ Ἱερὸς Σύνδεσμος Κληρικῶν Ἑλλάδος (ΙΣΚΕ) γιὰ τὸν Προσωπικὸ Ἀριθμό

ΑΘΗΝΑ 01/06/2025

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ὁ Ἱερὸς Σύνδεσμος Κληρικῶν Ἑλλάδος γιὰ τὸν Προσωπικὸ Ἀριθμό.

Ὁ Προσωπικὸς Ἀριθμός, ὅπως προωθεῖται ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Πολιτεία, ἀποτελεῖ ἕνα ἑνιαῖο ἀναγνωριστικὸ γιὰ κάθε πολίτη, τὸ ὁποῖο προορίζεται νὰ ἀντικαταστήσει πολλοὺς διαφορετικοὺς ἀριθμοὺς Μητρώου ποὺ χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ διάφορες ὑπηρεσίες τοῦ Δημοσίου (ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, ΑΔΤ, κ.λ.π.). Ἡ ἐφαρμογή του ἐντάσσεται στὸ πλαίσιο τῆς ψηφιοποίησης τοῦ κράτους καὶ τῆς καλύτερης, ὅπως ὑποστηρίζεται ἀπὸ τὴν Πολιτεία, ἐξυπηρέτησης τοῦ πολίτη.

Ὡστόσο, ἡ εἰσαγωγή του συνοδεύεται ἀπὸ μία σειρὰ προβληματισμῶν - τεχνικῶν, νομικῶν, κοινωνικῶν καὶ πολιτικῶν, ἀλλὰ καὶ στὴν θρησκευτικὴ καὶ πνευματικὴ διάσταση, ποὺ ἀξίζουν ἰδιαίτερη προσοχή.

Ὡς Ἱερὸς Σύνδεσμος Κληρικῶν Ἑλλάδος, θέλουμε νὰ ἐκφράσουμε καὶ τοὺς προβληματισμούς μας ἀλλὰ καὶ τὶς ἀνησυχίες μας γιὰ τὸ τόσο σοβαρὸ... θέμα ποὺ παρουσιάστηκε στὶς ἡμέρες μας.

ΑΧΤΙΝΑΜΕΣ

 Γράφει ο κ.Δημήτριος Ρίζος

Από το περιοδικό "Μεγαλομάρτυρες", εκδ. Ιουνίου 2025. Δείτε όλο το τεύχος ΕΔΩ

Ἡ ἀναπάντεχη δικαστικὴ ἀπόφασις Αἰγυπτιακοῦ δικαστηρίου εἰς βάρος τῆς παλαίφατης ἱερᾶς μονῆς τῆς Ἀγίας Αἰκατερίνης Σινᾶ, μᾶς ξάφνιασε καὶ μᾶς λύπησε. Μετὰ ἀπὸ δεκατέσσερις αἰῶνες ἀδιάκοπης παρουσίας καὶ λει-τουργίας τῆς Μονῆς τίθεται θέμα γιὰ τὴν λειτουργία ὡς ἐλεύθερο, θρησκευ-τικό. λατρευτικὸ μοναστικὸ κέντρο. Μπορεῖ νὰ γίνη ἐπίκεντρο τουριστικοῦ ἀρχαιολογικοῦ πάρκου, δὲν θὰ εἶναι ὅμως μοναστήρι.

Ἡ ἐλπίδα μου νὰ μὴ γίνη καμμία λειτουργικὴ ἀλλαγὴ στηρίζεται στὸν ΑΧΤΙΝΑΜΕ, δηλαδὴ τὸ εἰκονιζόμενο κείμενο μὲ τὴν παλαμιαία σφραγίδα τοῦ Μωάμεθ, σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο ἡ Μονὴ ἀπολαμβάνει πλήρη ἐλευθερία νὰ λειτουργῆ ἐσαεί. Ἂν τὸ κυρίαρχο κράτος πιστεύει καὶ σέβεται τὸν ‘’ ἀπεσταλμένο τοῦ θεοῦ’’ Μωάμεθ, πρέπει νὰ ἀφήσει τὸ ἰσχύον καθεστώς, καὶ νὰ λειτουργῆ ἡ Μονὴ ὠς ἔχει. Ἡ λειτουργία τῆς Μονῆς δὲν ἐμποδίζει τὴν ὅποια ἀνάπτυξι τῆς περιοχῆς, παρ’ ὅλο ποὺ ὁ Μωάμεθ, ἀπὸ ὅσα ξέρομε, χάρισε στὴν Μονὴ δικαιώματα κυριαρχικὰ σὲ ἀκτῖνα γύρω ἀπὸ αὐτὴν ὅσο φθάνει νὰ καλύψη πορεία καμήλας σὲ μία καὶ μισὴ ἡμέρα.

Ἡ φήμη ὅτι ἡ Μονὴ εἶναι καὶ μωαμεθανικὴ, δηλ. μικτή ἀπὸ χριστιανοὺς καὶ μωαμεθανούς δὲν ἰσχύει. Ἁπλῶς μὲ τὴν ἴδρυσι τῆς Μονῆς τὸν 6ο αἰῶνα ὁ αὐτοκράτο-ρας Ἰουστινιανός ἐγκατέστησε κάπου τετρακόσιες οἰκογένειες ἀπὸ τὴν Ἰωνία νὰ φυλάγουν τὴν Μονή, μὲ τὴν ὑποχρέωσι τῆς Μονῆς νὰ τοὺς δίνει τὸ ψωμί. Αὐτοὶ εἶναι ἡ φυλὴ τῆς Τζεμπελίας, μία ἀπὸ τὶς εἴκοσι περίπου φυλές τῆς χερσονήσου. Τὰ ἐργατικὰ χέρια γιὰ τὴν Μονὴ ἐπιλέγονται ἀπὸ αὐτὴν τὴν φυλή. Ἕνας τεχνίτης μοῦ εἶπε σὲ κάποια στιγμή· «ἄνα γιουνάν», δηλ. ἐγὼ Ἴωνας, ἐγὼ Ἕλληνας. Ὅμως αὐτοὶ κάποτε ἐξισλαμίσθηκαν, ἀλλὰ ὡστόσο ἐξακολουθεῖ ἡ Μονὴ νὰ τοὺς τροφοδοτῆ. Δὲν ἔχουν καμμία ἄλλη σχέσι μὲ τὴν Μονή, οὔτε κυρίως θρησκευτική-λατρευτική.

Δὲν μπορῶ νὰ κρύψω τὴν ἀνησυχία μου γιὰ τὴν ἐξέλιξι. Δὲν μπορῶ νὰ ἐπα-ναπαυθῶ στὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Μονὴ προστατεύεται ἀπὸ τὴν ΟΥΝΕΣΚΟ. Θυμόσαστε φαντάζομαι ὅτι προστατευόμενά της θεόρατα βουδιστικὰ ἀγάλματα ἀνατινάχτηκαν χωρὶς καμμία συνέπεια ἐναντίον τῶν δραστῶν. Ἆ, τὸ ξεχάσατε κιόλας;

Μόνη μας ἐλπίδα νὰ ζητήσουμε προσευχητικὰ τὴν θεία παρέμβασι.

ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΥΣ ΙΗΣΟΥίΤΕΣ

 Γράφει ο κ.Δημήτριος Ρίζος

Από το περιοδικό "Μεγαλομάρτυρες", εκδ. Μαΐου 2025. Δείτε όλο το τεύχος ΕΔΩ

 Ὁ μακαρίτης Πάπας Φραγκῖσκος προερχόταν ἀπὸ τὸ τάγμα τῶν Ἰησουϊ-τῶν, καὶ μοῦ δίνεται ἡ εὐκαιρία νὰ ἀναφέρω λίγα γι’αὐτὸ τὸ τάγμα.

Ἀπὸ τὸν 17ο αἰῶνα, ποὺ ἄρχισαν νὰ δροῦν στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο, ἀποκαλύφθηκε τὸ πραγματικὸ πρόσωπο τοῦ τάγματος. Γράφει σὲ ἐπιστολή του, τὸ 1610 ὁ αρχηγὸς τῆς δεύτερης ἀποστολῆς, Γάλλος ἱερωμένος Φρανσουά ντε Κανιγιάκ· «Για να μας αισθάνονται κοντά τους οι Έλληνες και οι Αρμένιοι αφήσαμε γενειάδα. Φορέσαμε ράσο χωρίς κολάρο και με μακριά μανίκια, σαν αυτό που φέρουν οι παπάδες». Μόνοι τους ἀποκάλυψαν ὅτι ἀποστολὴ τους ἦταν ἡ περαιτέρω διάδοσις τοῦ ρωμαιοκαθολικοῦ δόγματος ἀνάμεσα στοὺς Ὀρθο-δόξους τῆς ἀνατολῆς ἀσκῶντας ὕπουλα προσηλυτισμό.

Τώρα καταλαβαίνω γιατὶ ὅταν λέμε «Ἰησουΐτης» ἐννοοῦμε τὸν ὑποκριτή. Ρωμαιοκαθολικοὶ ὄντες ὑποκρίνονται τὸν ὀρθόδοξο, γιὰ νὰ πετύχουν τὸν σκοπό τους. Τὸ ἔδειξαν αὐτὸ καὶ κατὰ τὴν τελετὴ τῆς κηδείας τοῦ Πάπα, ὅταν ἐμφανίσθηκαν κληρικοί (ἐπίσκοπος, ἱερεῖς, διάκονοι) ποὺ ἀνέπεμψαν νεκρώσιμη ἀκολουθία. Ὅλοι νόμισαν ὅτι μετέχει ὀρθόδοξος κλῆρος, ἐνῶ ἦταν καθολικοί. Δὲν πρόσεξαν οὔτε τὴν ἐμφάνισί τους, μὲ τὰ πολύχρωμα ἄμφια, καὶ ἀποκάλυψαν τὴν ὑπουλότητά τους, διότι οἱ ὀρθόδοξοι κληρικοὶ κάνουν τὴν νεκρώσιμη ἀκολουθία «ἐν λευκοῖς» δηλ. φοροῦν λευκὰ ἄμφια.

Ἀπὸ τότε ποὺ ἄρχισαν τὴν δρᾶσι τους στὴν ἀνατολὴ ἔχουν καταφέρει νὰ προσετερισθοῦν πολλοὺς ὀρθοδόξους. Καὶ συνεχίζεται ἡ δρᾶσις τους μέχρι σήμερα. Καὶ ἡ ἀπορία μου, καὶ ἀγωνία μου ἢ ὁ προβληματισμός μου, εἶναι· Γιατὶ συνεχίζεται, μὲ πάθος ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας, προσπάθεια γιὰ ἕνωσι τῆς Ἀνατολῆς μὲ τὴν Δύσι, ὅσο συνεχίζεται μὲ ὕπουλο τρόπο, μέ «Δούρειο ἵππο», ἡ ἐξαπάτησις καὶ παγίδευσις ὀρθοδόξων; Μὲ τὴν δραστηριοποίησι τῶν μονῶν Σύρου καὶ Τήνου τὸ 1814 καὶ τὴν ἴδρυσι τῆς Μονῆς Ἀθηνῶν τὸ 1915 συνεχίζεται μέχρι τὶς μέρες μας τὸ ἔργο τους.

Καὶ μὴ μοῦ πεῖτε ὅτι τὸ καθῆκον τους εἶναι ἡ ἱεραποστολή. Ἡ ἱεραποστο-λὴ εἶναι στοιχεῖο τῆς οὐσίας τῆς Ἐκκλησίας, ὅταν ἀπευθύνεται σὲ μὴ χριστιανούς, σὲ ἀνθρώπους ποὺ ἀγνοοῦν τὸν ἀληθινὸ Θεό, δηλ. σὲ ἀλλόθρησκους, σὲ εἰδωλολάτρες.

Ἡ συνταγματικὰ κατοχυρωμένη ἀνεξιθρησκεία στὴν πατρίδα μας προστατεύει τὰ ἐπίσημα θρησκεύματα καὶ ὄχι τὶς σέχτες μὲ τὴν ὕπουλη καὶ παραπλανητικὴ δρᾶσι.

Τελικὰ οἱ Ἰησουΐτες (καὶ Οὐνῖτες) μὲ τὴν τακτική τους ἀκυρώνουν τὴν προσπάθεια γιὰ τὴν ἕνωσι. Ματαιώνουν τὸν κόπο τῶν οἰκουμενιστῶν!

ΕΚΔΗΛΩΣΗ: Λέμε ΟΧΙ στον Προσωπικό Αριθμό και στις Ηλεκτρονικές Ταυτότητες

 

Γέροντα, όταν δεν έχω όρεξη για πνευματικά, πώς να βάλω αρχή;

– Γέροντα, όταν δεν έχω όρεξη για πνευματικά, πώς να βάλω αρχή;

– Να κάνης κάτι πνευματικό που σε ευχαριστεί, και θα σου έρθη η όρεξη και για τα άλλα. Να απλώσης μπροστά σου την πνευματική τράπεζα και να βρης τί τραβά η όρεξή σου. Θέλεις να διαβάσης λίγο; Θέλεις να κάνης ένα κομποσχοίνι Θέλεις να κάνης μία Παράκληση; Θέλεις να διαβάσης Ψαλτήρι ή να κάνης λίγες μετάνοιες; Αν δεν έχης όρεξη για τίποτε, ε, τότε θέλεις βρεγμένη σανίδα.

– Από εργόχειρο, Γέροντα, μπορώ να αρχίσω;

– Μπορείς αλλά να λες συγχρόνως και την ευχή.

– Μήπως, όμως, Γέροντα, κάνοντας ό,τι με ευχαριστεί , κάνω το θέλημά μου;

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Οἱ αἱρέσεις (παπισμός, προτεσταντισμός, οἰκουμενισμός) εἶναι Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

(Ἀπόσπάσματα ἀπό τό βιβλίο ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ

τοῦ πατρός Γεωργίου Μεταλληνοῦ)

Σήμερα, πού ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τήν μνήμη τῶν Ἁγίων καί Θεοφόρων Πατέρων τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου (Νίκαια 325 μ.Χ,), γιατί τήν ἐλευθέρωσαν ἀπό τήν πνευματική νόσο τῆς ἀρειανικῆς κακοδοξίας, κρίνουμε σκόπιμο νά ἀναφερθοῦμε γενικότερα στήν ἔννοια τῆς αἱρέσεως, τοῦ μεγαλύτερου ἐχθροῦ τῆς ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας.

ΑΙΡΕΣΗ, στήν ἐκκλησιαστική θεολογική γλῶσσα, εἶναι τό νά παρουσιάζει κανείς τίς ἰδικές του γνῶμες καί πεποιθήσεις ὡς διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας καί τήν δική του ἑρμηνεία τῆς θείας ἀποκαλύψεως ὡς ἑρμηνεία καί διδασκαλία ἐκκλησιαστική.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Η δυναμική σιωπή του δεκαημέρου (Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Α΄ΟΙΚΟΥΜ. ΣΥΝΟΔΟΥ[:Ιω. 17,1-13]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΣΙΩΠΗ ΤΟΥ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 27-5-1990] [Β232]

Μόλις προχθές, αγαπητοί μου, την Πέμπτη, εορτάσαμε την εορτήν της Αναλήψεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Πριν ο Κύριος αναληφθεί, ρωτήθηκε από τους μαθητάς Του: «Κύριε», του είπαν, «εἰ ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ ἀποκαθιστάνεις τὴν βασιλείαν τῷ Ἰσραήλ; (:Αυτόν τον καιρό –δηλαδή- θα αποκαταστήσεις την βασιλείαν εις τον Ισραήλ;)». Και ο Κύριος απήντησε: «Οὐχ ὑμῶν ἐστι γνῶναι χρόνους ἢ καιροὺς οὓς ὁ Πατὴρ ἔθετο ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ». «Καὶ παρήγγειλεν αὐτοῖς ἀπὸ Ἱεροσολύμων μὴ χωρίζεσθαι, ἀλλὰ περιμένειν τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Πατρὸς ἣν ἠκούσατέ μου· οὐ μετὰ πολλὰς ταύτας ἡμέρας». Δηλαδή «δεν είναι δικό σας θέμα να γνωρίζετε τους χρόνους και τους καιρούς, που είναι κάτω από την εξουσία του Θεού Πατρός. Και παρήγγειλε εις αυτούς να μη χωρίσουν μεταξύ των από τα Ιεροσόλυμα, αλλά να περιμένουν την υπόσχεση του Πατρός, την οποίαν ακούσατε από μένα. Όχι ύστερα από πολλές ημέρες».

Κρύβει η «Άλωση» του Σινά νέο άξονα Άγκυρας – Καΐρου;

Μήπως εν τέλει οι δραματικές εξελίξεις είναι συνδυασμός της προκλητικότητας του Καΐρου και της πρωτοφανούς ολιγωρίας ενός ανιστόρητου πρωθυπουργού; Για την ώρα, πάντως, ένα είναι σαφές. Χάνουμε παντού

Μανώλης Κοττάκης

Μια… καλή κουβέντα γράψαμε για τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη από αυτήν εδώ τη θέση στις 7 Μαΐου, μετά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο Σίσι στο Μέγαρο Μαξίμου και τη συζήτηση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της Μονής του Σινά (η κατασκευή της οποίας χρονολογείται από την εποχή του Ιουστινιανού τον 6ο αιώνα), και δυστυχώς είμαστε υποχρεωμένοι να την ανακαλέσουμε. Τα 71 ακίνητα της Μονής του Θεοβάδιστου Ορους, περιλαμβανομένου και του Ναού της Αγίας Αικατερίνης, περιέρχονται στο αιγυπτιακό μουσουλμανικό δημόσιο ως «αρχαιότητες» με δικαστική απόφαση του Εφετείου της Ισμαηλίας.

Μνήμη του Οσίου Ιερομάρτυρος Εράσμου του εν τη Χερμελία της Αχρίδος (2 Ιουνίου)

O Όσιος Iερομάρτυς Έρασμος ο εν τη Xερμελία 

της Aχρίδος, εν ειρήνη τελειούται

Έρασμον αθλήσαντα σην Σώτερ χάριν,

Eρασμίως τρέχοντα εις πόλον, δέχου.

Oύτος ο Άγιος, εκατάγετο μεν από την Aντιόχειαν, ήκμαζε δε κατά τους χρόνους Διοκλητιανού και Mαξιμιανού, εν έτει σθ΄ [209]. Aσκητικήν δε ζωήν ζήσας πρότερον, εις τόσην τελειότητα έφθασεν, ώστε οπού ελάμβανε τροφήν διά μέσου των κοράκων, και χαρισμάτων πολλών παρά Θεού ηξιώθη, διό και χωρίς να θέλη έγινεν Aρχιερεύς. Eίτα ζήλον θείον λαβών εις την ψυχήν του, επεριπάτει εις κάθε μέρος αποστολικώς, κηρύττων τον λόγον του Eυαγγελίου, και ποιών θαυμάσια πάμπολλα. Kαταντήσας γαρ εις την εν τη Aχρίδι πόλιν Λυχνιδών, εκεί ανέστησεν ένα παιδίον αποθαμένον, και τον πατέρα του παιδίου, Aναστάσιον ονόματι, εβάπτισεν ομού με άλλους πολλούς· και τα εκείσε ευρισκόμενα είδωλα συντρίψας, εις διάστημα επτά ημερών εδίδασκε τον λαόν, οδηγών αυτόν εις το φως της θεογνωσίας. Eπειδή δε τότε ευρίσκετο ο Mαξιμιανός εις την Eρμούπολιν την εν τω Iλλυρικώ κειμένην, διά τούτο επήγεν ένας και εφανέρωσεν αυτώ, ότι οι θεοί μας εσυντρίφθησαν από ένα άνθρωπον Aντιοχέα, όστις κηρύττει Θεόν, Iησούν τον εσταυρωμένον. O δε βασιλεύς έστειλεν ανθρώπους, και έφερον τον Άγιον έμπροσθέν του. Eρώτησεν αυτόν λοιπόν, ποίος είναι, και ποίον Θεόν προσκυνεί. Eπειδή δε ο Άγιος εσιώπα, διά τούτο ο τύραννος θυμωθείς, επρόσταξε να δείρουν αυτόν εις το πρόσωπον. O δε Άγιος ερώτα να μάθη την αιτίαν, διά την οποίαν δέρνεται. O τύραννος απεκρίθη· διατί δεν προσκυνείς τους θεούς. Kαι ποίους θεούς λέγεις μοι να προσκυνήσω; αντέφησεν ο Mάρτυς. Eγώ γαρ προσκυνώ και λατρεύω τον Kύριόν μου Iησούν Xριστόν. Πλην ειπέ μοι, ποίον θεόν να προσκυνήσω;