Τί άραγε θα μπορούσε να πεί ο
Θεός για εκείνους τους ηγέτες που επέβαλαν την λατρεία του αληθινού Θεού μέσα
από έναν γυάλινο θόλο την τηλεόραση. Δεν εκζήτησαν τον Μεγάλο Θεό στην μεγάλη
απειλή της πανδημίας, αλλά χάριν της πολιτικής και της υπακοής στην παγκόσμια
δικτατορία και συνομωσία έκλεισαν τους Ναούς και αποπλάνησαν τον λαό μιλώντας
για ‘’κατ’ οίκον εκκλησία’’ Τι θα μπορούσε να πεί ο Κύριος για όλους τους
‘’Χριστούς’’ του Κυρίου που έκλεισαν τις Εκκλησιές και ζήτησαν από τον λαό να
λατρεύουν τον αληθινό Θεό σε άλλο θυσιαστήριο, στην γυάλινη τράπεζα της
τηλεοράσεως και του διαδικτύου. Έχρισαν ως ‘’ιερείς’’ τους λοιμωξιολόγους, τους
επέβαλαν συνείδηση του λαού με την διαφήμιση, τους έντυσαν με θρησκευτικό
τήβεννο και τους άκουγαν μέρα νύχτα και τους πίστεψαν ως Θεούς και κρεμιόταν
από τα χείλη τους περιμένοντας την ώρα που θα μιλήσουν μέσα από την τηλεόραση.
Έκαναν ότι τους έλεγαν και ένιωθαν μεγάλη ευγνωμοσύνη που σώθηκαν μέσα από τα
επιστημονικά τους χέρια. Όλος ο λαός βασίστηκε και υπάκου-σε και έφευγε από
τους Ιερούς Ναούς για να σωθεί. Πίστεψε στους πολιτικούς ηγέτες που τον
παρέσυραν με φόβο και επιβολή νόμου και υπάκουσε. Κανείς δεν μίλησε για μια
πάνδημη μετάνοια των Ελλήνων, που σήμερα η Ελλάδα είναι πρώτη στις εκτρώσεις,
που ζεί μεσα στην μοιχεία και την πορνεία, που νομιμοποιεί τους ομοφυλόφιλους,
που καθημερινά βλασφημεί τον Χριστό και την Παναγία. Και το χειρότερο είναι ότι
βλασφήμησε ζητώντας βοήθεια από ανθρώπινα χέρια και όχι από τον Μεγαλοδύναμο
Θεό. Έχρισε δικούς του σωτήρες και ιερείς για να τους σώσουν.
Υπήρξαν ηγέτες μέσα στην ιστορία
που Ελληνικού Έθνους που στις δυσκολίες ένιωσαν βαθειά την πίστη και το βίωσαν
ότι ‘’ο Θεός σώζει την Ελλάδα’’. Και τον λαό τον ξεσήκωσαν στην μεγάλη ελπίδα
αυτή, την σωτηρία που έρχεται από Ουρανού. Και μετά από μια σκληρή καραντίνα
που επεβλήθη για τις Εκκλησίες βγήκαν οι σημερινοί ηγέτες και είπαν ότι τα
μέτρα των χειρών τους έσωσαν την Ελλάδα. Πού να φανταστούν ότι την Ελλάδα την
έσωσαν οι προσευχές του πιστού λαού που με τους μεγάλους Ικέτες τα παιδιά τους
έτρεχαν στις Εκκλησιές να Κοινωνήσουν εν μετανοία και μετα δακρύων, διωκόμενοι
απεινώς από την Αστυνομία του κράτους. Και έκαναν τον Θεό να μετανοήσει με την
μετάνοια τους και να μην τιμωρήσει την ασέβεια των διεστραμμένων.







