Μνήμη της Αγίας Μάρτυρος Αγριππίνης (23 Ιουνίου)

Πλησθείσα δεινών τραυμάτων εκ τυμμάτων,

Πολλών κατέσχε στεμμάτων Aγριππίνα.

Eικάδι θεινομένη (ήτοι τυπτομένη) τριτάτη θάνεν Aγριππίνα. 

Μηνολόγιο Οξφόρδης (14ος αι.)

Aύτη η Aγία ήτον γέννημα και θρέμμα της περιδόξου πόλεως Pώμης, και εκ νεότητός της παρέδωκε τον εαυτόν της εις τον Θεόν. Όθεν, ευωδίαζε μεν τας καρδίας των πιστών, ωσάν κανένα περιβόλι ανθισμένον, ή ευωδέστατον ρόδον. Aπεδίωκε δε την δυσωδίαν και βρώμαν των παθών. Eστόλισε γαρ την ψυχήν της η μακαρία με την παρθενίαν και καθαρότητα. Kαι λοιπόν επειδή αρραβωνίσθη πνευματικώς με τον Xριστόν, διά τούτο ανδρείως και θαρσαλέως εμβήκεν εις το μαρτύριον. Kαι διά τον έρωτα και αγάπην του εδικού της νυμφίου Xριστού, παρέδωκε τον εαυτόν της εις πολλά βάσανα και μαρτύρια. Δαρθείσα γαρ εις το στόμα, με το δάρσιμον αυτό, συνέτριψε τα νοητά κόκκαλα της ασεβείας. Γυμνωθείσα δε από τα φορέματά της, την γύμνωσιν του εχθρού Διαβόλου επόμπευσε, και δεθείσα με δεσμά, και δοκιμάσασα στρέβλας, πάσαν την πλάνην των Eλλήνων διέλυσε. Tελευταίον δε, μέσα εις αυτάς τας βασάνους, παρέδωκε την ψυχήν της εις χείρας Θεού η αοίδιμος, και ούτως έλαβε τον αμάραντον στέφανον της αθλήσεως. Bάσσα δε και Παύλα και Aγαθονίκη, πέρνουσαι κρυφίως το σώμα της Mάρτυρος, επήγαιναν από τόπον εις τόπον, και διαπεράσασαι πολλά πελάγη, έφθασαν τελευταίον εις την νήσον της Σικελίας, και εκεί απεθησαύρισαν το άγιον λείψανον. Όθεν επειδή τούτο εδέχθη η Σικελία, παρευθύς ελευθερώθη από το σκότος της πλάνης και των δαιμόνων. Aλλά και Aγαρηνοί ποτε τολμήσαντες να κουρσεύσουν το κάστρον, εν ω ευρίσκετο ο Nαός της Aγίας, αφανίσθησαν παντελώς. Aπό τότε λοιπόν και έως της σήμερον, λεπροί προσερχόμενοι εις το λείψανόν της, καθαρίζονται, και κάθε άλλη ασθένεια ιατρεύεται διά των πρεσβειών της.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

πηγή: 

https://immorfou.org.cy/%ce%bc%ce%bd%ce%ae%ce%bc%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%b1%cf%82-%ce%bc%ce%ac%cf%81%cf%84%cf%85%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%b1%ce%b3%cf%81%ce%b9%cf%80%cf%80%ce%af%ce%bd%ce%b7%cf%82-23/

Πώς να Σώσουμε την Οικογένειά μας Σήμερα. Συγκλονίζει ο π. Γεώργιος Σχοινάς

Ο π. Γεώργιος Σχοινάς μιλά με πόνο και αγάπη για τη σημερινή οικογένεια που δοκιμάζεται καθημερινά από την κρίση, την αποξένωση και τον πειρασμό της εποχής. Με λόγια πατρικά και φωτισμένα, μας δείχνει τον δρόμο της πίστης, της προσευχής και της ενότητας που μπορεί να σώσει κάθε σπίτι. Ακούστε αυτή τη συγκλονιστική ομιλία και αφήστε τα λόγια του να σας αγγίξουν βαθιά. Η οικογένεια είναι δώρο Θεού – και χρειάζεται πνευματική φροντίδα για να μείνει ζωντανή.

Τι είναι το doomscrolling στο οποίο παγιδεύονται 3 στους 4 νέους: Η νέα ψηφιακή εξάρτηση και οι επιπτώσεις στην ψυχική υγεία

Όταν το ατελείωτο σκρολάρισμα σε αρνητικές ειδήσεις γίνεται καθημερινή συνήθεια – Πώς επηρεάζει ύπνο, διάθεση και συγκέντρωση – Τα ευρήματα πανελλαδικής έρευνας

Η ατελείωτη παραμονή στην οθόνη του κινητού αναζητώντας ειδήσεις, βίντεο και αναρτήσεις δεν είναι πλέον απλώς μια καθημερινή συνήθεια. Για πολλούς νέους έχει εξελιχθεί σε μια συμπεριφορά που επηρεάζει τη διάθεση, τον ύπνο και την ψυχική τους ευεξία. Το φαινόμενο είναι γνωστό ως doomscrolling και, σύμφωνα με νέα πανελλαδική έρευνα της MARC, φαίνεται να αγγίζει ένα πολύ μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας, ιδιαίτερα τις νεότερες ηλικίες.

ΕΥΡΕΣΗ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΟΥΣΑΣ ΣΤΗΝ ΞΥΝΙΑΔΑ ΔΟΜΟΚΟΥ-21 ΙΟΥΝΙΟΥ

Η πρώτη εμφάνιση της Θεοτόκου στον Αθανάσιο Σύρο. Οι φοβεροί σεισμοί, που συγκλόνισαν την Θεσσαλία στις 30 Απριλίου 1954 μ.Χ., ημέρα της Ζωοδόχου Πηγής, έμειναν αξέχαστοι στους παλιότερους κατοίκους της περιοχής. Ιδιαίτερα έμεινε αξέχαστη η ημέρα αυτή για τους κατοίκους του χωριού Ξυνιάδα, και πιο πολύ, για τον μικρό Αθανάσιο Σύρο, που είδε με τα μάτια του την Υπεραγία Θεοτόκο. Ο ηλικίας οκτώ ετών τότε, Αθανάσιος Νικολάου Σύρος, ενώ έπαιζε το απόγευμα της Παρασκευής μαζί μ’ άλλα παιδιά στην πλαγιά του βουνού είδε μπροστά του μια μαυροφόρα γυναίκα ξυπόλητη να κάνει μετάνοιες.

Κι ενώ ο τόπος στο σημείο εκείνο ήταν ξερός, με τις μετάνοιες που έκανε η άγνωστη αυτή μαυροφόρα γυναίκα, έγινε μαλακός και βούλιαζε σαν το ζυμάρι. Στα τρία σημεία που προσκύνησε η άγνωστη αυτή γυναίκα άρχισε ο τόπος να αναδύει μια γλυκιά ευωδία.

Τότε ο μικρός Αθανάσιος λέει στα άλλα παιδιά: «Παιδιά για δέστε εκείνη τη γιαγιά που κάνει μετάνοιες». Την είπε γιαγιά γιατί φορούσε μαύρα ρούχα, όπως φορούν όλες σχεδόν οι γιαγιάδες στα χωριά.

Οι σύγχρονοι φαρισαίοι

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ἡ συμπεριφορὰ πολλῶν χριστιανῶν ἀπέναντι στοὺς ἐνάρετους κληρικοὺς δὲν εἶναι πάντα ἡ πρέπουσα. Ἄλλοτε ζητοῦν κάποια ἐντυπωσιακὰ γεγονότα καὶ ἄλλοτε τοὺς ἐπαινοῦν μὲ ὑποκριτικὸ τρόπο. Δὲν μπορεῖ κάποιος νὰ διακρίνει, ἂν ἔχουν ἀγαθὴ προαίρεση ἢ ἐνεργοῦν ἀνάλογα μὲ τὶς προσωπικές τους ἐπιλογές, οἱ ὁποῖες συνήθως δὲν εἶναι ξεκάθαρες οὔτε καὶ σύμφωνες μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἐπιδιώκουν ὅμως καὶ τὴν ἔγκριση κάποιου κληρικοῦ. Πέρα ἀπὸ τὰ ψεύτικα πνευματικὰ ἐνδιαφέροντα, μπορεῖ νὰ ἔχουν ἐχθρικὰ συναισθήματα ἀπέναντί τους, κάτι ποὺ δὲν φανερώνεται ἀμέσως. Οἱ ἔπαινοι ἐπίσης εἶναι τὸ μέσον νὰ συνδεθοῦν μαζί τους καὶ νὰ ἀποκτήσουν τὴν ἐμπιστοσύνη τους πρὸς ἴδιον ὄφελος.

Μακαριστός Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Γεράσιμος Φωκάς († 22 Ιουνίου 2015)

Εσπερινός Μεσοπεντηκοστής Τετάρτη, Τρίτη προς Τετάρτη 1980. Καθόμουν εκεί στην είσοδο του ναού. Ο Γέροντας ο μακαριστός ο πατήρ Ιάκωβος, ο οποίος ανέγνω τόσο ωραία τις προφητείες, κι εγώ που έχω πρόβλημα στη γλώσσα μου, όταν ακούω κάποιο να διαβάζει ωραία θαυμάζω και καμαρώνω και ήθελα να του πω τι ωραία διαβάζεις τις προφητείες της Μεσοπεντηκοστής. Ήτο καθήμενος εκεί στην είσοδο δεξιά και όπως γύρισε και με είδε και μου λέει:

“Ωραίος Δεσπότης που είσαι, Γεράσιμε!” Και εγώ απαντώ αυθαδώς ως είθισται του Γερασίμου

“Δεν είμαστε καλά”. Και απαντά ο Γέροντας:

“Θα έλθεις, παιδί μου, μια μέρα εδώ να λειτουργήσεις ως Αρχιερεύς, αλλά εγώ θα έχω φύγει”, και …η μέρα ήρθε.

Είχε δίκαιο ο Γέροντας, εγώ ήμουνα με τα παντελόνια μου, εκείνος έβλεπε όμως, είχε τη δυνατότητα να μην εμποδίζεται από το χρόνο, ήταν μπροστά το πεδίο ολόκληρο, ήταν από αυτούς που λέει ο Κύριος:

«Μακάριοι οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ ὅτι αὐτοί τόν Θεόν ὄψονται» και βλέπουν οι άνθρωποι του Θεού τα μελλούμενα, βλέπουν, αναγιγνώσκουν με πολλή ευκρίνεια, και είδε ότι σήμερα θα έλθω με την ευλογία σας με την άδεια σας, την επιείκεια σας, την ανοχή σας να λειτουργήσω εδώ ως αρχιερεύς.

Για να πούμε αδελφοί μου για τον π. Ιάκωβο πρέπει να λέμε είθε όλη την ζωή μας. Είναι λειμώνας ο Γέροντας ευωδέστατος και πάγκαλος.

η συνέχεια του άρθρου εδώ:

https://immorfou.org.cy/%ce%bc%ce%b1%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8c%cf%82-%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%af%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ba%ce%b5%cf%86%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%af%ce%b1%cf%82/

Μνήμη του Aγίου Iερομάρτυρος Eυσεβίου Eπισκόπου Σαμοσάτων (22 Ιουνίου)

Kέραμος Eυσέβιε Mάρτυς Kυρίου,

Eυθύς δε και στέφανος εν τη ση κάρα.

Eικάδι δευτερίη κεφαλήν θλάσαν Eυσεβίοιο.

 

Oύτος ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Kωνσταντίου υιού του Mεγάλου Kωνσταντίνου, εν έτει τλη΄ [338], εχρημάτισε δε ζηλωτής διάπυρος της Oρθοδόξου πίστεως. Όθεν με πολλήν ανδρίαν ψυχής, και με υπεροψίαν των παρόντων, εσπούδαζε πώς να έλθη εις αύξησιν η ευσέβεια και Oρθοδοξία, και μόλον οπού ο βασιλεύς Kωνστάντιος ήτον ενάντιος, ως άλλος ουδείς, επειδή και ήτον Aρειανιστής. Όθεν όταν μίαν φοράν εφοβέρισεν ο βασιλεύς να κόψη το δεξιόν χέρι του Aγίου, ανίσως δεν δώση το υπό του Mελετίου γενόμενον ψήφισμα1, τότε ο Άγιος εξάπλωσε και τα δύω του χέρια θέλωντας να δείξη, ότι μετά χαράς δέχεται και των δύω την εκκοπήν, πάρεξ να προδώση το ζητούμενον ψήφισμα, και ομού με εκείνο να προδώση και την ευσέβειαν. Tούτον τον Άγιον Πατέρα ημών Eυσέβιον, ύστερα από τον Kωνστάντιον και Iουλιανόν, εξώρισεν ο Oυάλης από τον θρόνον του, και κατεδίκασεν αυτόν να περιπατή εξόριστος, κατά τον ποταμόν Δούναβιν. Aφ’ ου δε απέθανεν ο Oυάλης, τότε επανεγύρισεν ο Άγιος εις την επισκοπήν του τα Σαμόσατα, τα οποία ευρίσκονται εις την Συρίαν πλησίον του Eυφράτου ποταμού υπό τον Eδέσσης Mητροπολίτην, κοινώς Σεμψάθ ονομαζόμενα. Ύστερα δε από τους πολλούς αγώνας και νίκας, οπού εποίησεν ο αοίδιμος έτι ζων υπέρ της Oρθοδοξίας, ηξιώθη και τέλους μαρτυρικού. Διότι μία γυνή κακόδοξος, η οποία εφρόνει την του Aρείου αίρεσιν, επήρεν ένα κεραμίδι από μίαν στέγην, και εκτύπησεν εις την κεφαλήν του Aγίου, από δε το κτύπημα αυτό, εθανατώθη ο του Xριστού ιεράρχης. Προ του δε να αποθάνη, εσυγχώρησε την φονεύσασαν αυτόν γυναίκα, μιμούμενος τον εδικόν του Δεσπότην Xριστόν, και τον Πρωτομάρτυρα Στέφανον. Tελείται δε η αυτού Σύναξις και εορτή, εις τον Nαόν του Aγίου Iωάννου πλησίον Aρκαδιανών2.

Σημειώσεις

1. Ίσως του Aντιοχείας.

2. Σημείωσαι, ότι ο Θεολόγος Γρηγόριος γράφων επιστολήν προς τον Eυσέβιον τούτον, ονομάζει αυτόν στύλον και εδραίωμα της αληθείας, φωστήρα εν κόσμω, και Kανόνα πίστεως.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ἄς τό καταλάβουμε. Αὐτή εἶναι γιά μᾶς τούς χριστιανούς ἡ λύση τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος: «Ζητεῖτε πρῶτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν δικαιοσύνην αὐτοῦ καί ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν».

Κηρυγματικές σκέψεις στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς Γ΄Ματθαίου. Ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», σελ. 69.

1. Ἡ κοινωνική δικαιοσύνη, ἡ δίκαιη κατανομή τῶν ἀγαθῶν, ἡ πραγματοποίηση ἰσότητας μεταξύ τῶν ἀνθρώπων, ἡ ἄρση τῶν διακρίσεων μεταξύ των, ἡ ἐξαφάνιση τῆς ἐκμεταλλεύσεως καί ἀδικίας ἀπό τόν ἕνα ἄνθρωπο στόν ἄλλο καί κάθε τι σχετικό, πού ἀνήκει στή σφαῖρα τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος, εἶναι ἕνας ἀπό τούς βασικότερους ἀγῶνες κάθε ἐποχῆς.

Τά διάφορα κοινωνικά συστήματα ὄχι σπάνια περιπλέκουν τό ζήτημα, γιατί δέν ξεκινοῦν ἀπό τήν ἐπιθυμία νά δοθεῖ στό πρόβλημα ἡ ὀρθή λύση, ἀλλά ἀπό τό πῶς θά ὠφεληθοῦν αὐτοί, πού ἀναλαμβάνουν τήν λύση.

Άγγιξε λίγο το συμφέρον ενός ανθρώπου και θα καταλάβεις τι έχει θρόνο μέσα του.

— Γέροντα, πολλοί άνθρωποι λένε συνέχεια ότι δεν τους ενδιαφέρουν τα χρήματα. Ότι δεν κάνουν αυτά που κάνουν για τα χρήματα. Ότι υπηρετούν ιδέες, σχέσεις, ανθρώπους, τέχνη, πίστη, πατρίδα, έργο, αλλά στο τέλος όλα γυρίζουν πάλι στα χρήματα. Πώς ξεχωρίζει κανείς την αλήθεια;

— Παιδί μου, τα χρήματα δεν είναι κακά από μόνα τους. Κακό γίνεται όταν ο άνθρωπος τα βάλει μέσα στην καρδιά του. Άλλο να έχεις χρήματα και άλλο να σε έχουν τα χρήματα. Άλλο να κρατάς το πορτοφόλι στο χέρι και άλλο να έχεις κάνει την ψυχή σου πορτοφόλι. Εκεί αρχίζει η μεγάλη ζημιά.

Βλέπω καμιά φορά ανθρώπους να λένε συνέχεια: «Εγώ δεν τα κάνω για τα χρήματα». Και απορώ. Αν δεν τα κάνεις για τα χρήματα, γιατί μιλάς συνέχεια γι’ αυτά; Αν δεν τα κάνεις για τα χρήματα, γιατί αλλάζει το πρόσωπό σου όταν ακούς για κέρδος; Αν δεν τα κάνεις για τα χρήματα, γιατί στενοχωριέσαι τόσο όταν χάνεις κάτι; Η καρδιά, παιδί μου, προδίδεται από εκεί που πονά. Άγγιξε λίγο το συμφέρον ενός ανθρώπου και θα καταλάβεις τι έχει θρόνο μέσα του.

«Η ύβρις της γενιάς μας: Ο άνθρωπος θέλει να γίνει θεός – Αντιστροφή γήρανσης, το “ελιξήριο” της αθανασίας ή η τελική πτώση;»

Επιμέλεια αντιγραφής: Ανδρέας

σ.σ. Επιεικώς απαράδεκτο να μπαίνεις στα χωράφια του Θεού, απρόσκλητος.

Το μεγαλύτερο όνειρο ή η μεγαλύτερη ύβρις;

Από την αρχή της ανθρώπινης ιστορίας, ο άνθρωπος ονειρευόταν να νικήσει τον θάνατο. Ο Γκιλγκαμές αναζητούσε το φυτό της αθανασίας. Οι αλχημιστές κυνηγούσαν την «πέτρα της σοφίας» και το ελιξήριο της ζωής. Οι θρησκείες υποσχέθηκαν την αιώνια ζωή, αλλά πάντα με όρους πνευματικούς, ποτέ βιολογικούς.

Σήμερα, για πρώτη φορά, η επιστήμη φτάνει στο σημείο να λέει: η γήρανση δεν είναι αναπόφευκτη. Μπορούμε να την αντιστρέψουμε.

Αλλά αυτή η επαγγελία κρύβει μια σκοτεινή διάσταση, που λίγοι τολμούν να θίξουν. Ο άνθρωπος, με την αλαζονεία που τον χαρακτηρίζει, επιχειρεί να κάνει αυτό που μόνο ο Θεός μπορεί: να καταργήσει τον θάνατο. Και το κάνει όχι με ταπείνωση, αλλά με την ύβρη αυτού που πιστεύει ότι μπορεί να γίνει θεός.

Άγνωστη Μαρτυρία για τον Άγιο Παΐσιο: «Θα κριθούμε και για το τι κάναμε ως Έλληνες για την Ελλάδα»!

 

πηγή: https://romioitispolis.gr/

Σαϊντανάγια: Η «Αγία Σοφία της ανατολής» υπό πολιορκία από τις δυνάμεις του Αλ Τζολάνι

Το Σαϊντανάγια, η ιστορική πόλη-σύμβολο του χριστιανισμού στην ανατολή, βρίσκεται υπό ασφυκτική πολιορκία από τις δυνάμεις γενικής ασφάλειας του Αλ Τζολάνι. Οι αναφορές που φτάνουν από την περιοχή είναι αποσπασματικές, όμως όλες συγκλίνουν σε ένα ζοφερό συμπέρασμα: πρόκειται για μια συντονισμένη επιχείρηση εκφοβισμού που θυμίζει έντονα τα αντίποινα εναντίον των κατοίκων που τόλμησαν να υπερασπιστούν την πόλη τους από το Μέτωπο al-Nusra το 2014.

Το βυζαντινό αποτύπωμα που αρνείται να σβήσει

Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της πολιτιστικής απώλειας που συντελείται, αρκεί να ανατρέξει στην ιστορία. Ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός, ο άνθρωπος που χάρισε στην ανθρωπότητα την Αγία Σοφία, είναι ο ίδιος που ίδρυσε τη μονή της Παναγίας της Σαϊντανάγια. Δύο μνημεία, δύο σύμβολα, μία κληρονομιά. Την Αγία Σοφία την χάσαμε ήδη, μετατράπηκε σε τζαμί υπό το βλέμμα μιας αδιάφορης διεθνούς κοινότητας. Σήμερα, η αδελφή της στην ανατολή αντιμετωπίζει την ίδια απειλή, όχι με μια απόφαση δικαστηρίου αυτή τη φορά, αλλά με τα όπλα και την απομόνωση.