Σύναξη της Παναγίας Περιβλέπτου Πολιτικών

Σε πευκόφυτη χαράδρα και σε σημείο «ακατόπτευτον», κοντά στο χωριό Πολιτικά, υπάρχει η μονή της Παναγίας, που επανιδρύθηκε το 1969 μ.Χ. Οι αρχές της όμως, ανάγονται στη βυζαντινή περίοδο, αφού τόσο το χωρίον Πολιτικά, όσο και η Μονή, σχετίζονται προς τη βυζαντινή Εύβοια.

Το όνομα Πολιτικά, πιθανώς ετυμολογείται εκ συνοικισμού τινος Κωνσταντινουπολιτών και ονομασία της Μονής ως Περιβλέπτου, μαρτυρούν τον σύνδεσμον της περιοχής αυτής μετά της Κωνσταντινουπόλεως.

Από την εποχή εκείνη διασώθηκε μόνο το καθολικό, στον τύπο του σταυροειδούς εγγεγραμμένου με τρούλλο, που ακουμπά σε τέσσερα στηρίγματα, και ένα μέρος από τον παλαιό περίβολο.

Από τα υπάρχοντα στοιχεία τεκμαίρεται ότι η Μονή ανοικοδομήθηκε τον 11ο ή 12ο αιώνα μ.Χ. Σε σιγίλιο πατριαρχικό του 1582 μ.Χ. ο ναός μνημονεύεται ως «μονύδριον» και ως «εκκλησία του χωρίου εκ χρόνων αμνημονεύτων».

Μετά από μακρότατη σιωπή και εγκατάλειψη, το 1969 μ.Χ. αναβίωσε το ιστορικό αυτό Μοναστήρι, όταν εγκαταστάθηκε γυναικεία αδελφότητα. Με υπομονή και μόχθο, αλλά και με τη συμπαράσταση του οικείου Μητροπολίτου και των χριστιανών, τα πάντα άλλαξαν όψη. Το Καθολικό ανακαινίσθηκε εσωτερικά, κτίσθηκαν κελλιά, εργαστήρια και βοηθητικοί χώροι.

Δυστυχώς, οι σεισμοί στην περιοχή των Μεσσαπίων τον Ιούνιο του 2003 μ.Χ., έπληξαν σημαντικά τόσο τό ιστορικό Καθολικό αλλά καί τα κελλιά των Μοναχών.

Η Μονή κατέχει τεμάχιο λειψάνου του ιερού Χρυσοστόμου και κάποιων αγίων (ανωνύμων).

Πηγή:http://www.saint.gr/

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΣΗΦ Ο ΗΣΥΧΑΣΤΗΣ (ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ)

Ιωσήφ ο Ησυχαστής, 1/3 ,Ταινία 2020, Ελληνικοί υπότιτλοι

                                     Ιωσήφ ο Ησυχαστής, 2/3 ,Ταινία 2020, Ελληνικοί υπότιτλοι

Ιωσήφ ο Ησυχαστής, 3/3 ,Ταινία 2020, Ελληνικοί υπότιτλοι

Jonathan Jackson - Μια προσευχή για όλους - A prayer for all

Μια ομολογία πίστης!!

Ο J. Jackson για τα βραβεία του ντοκιμαντέρ "Ιωσήφ ο Ησυχαστής"

                                

Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής 16 Αυγούστου 2020 : η θεραπεία του σεληνιαζόμενου νέου

Εὐαγγέλιον Κυριακῆς  Ι΄ Ματθαίου (Ματθ. ιζ΄ 14-23)

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἄνθρωπός τις προσῆλθε τῷ Ἰησοῦ, γονυπετῶν αὐτὸν καὶ λέγων· Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει· πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ. καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη! ἕως πότε ἔσομαι μεθ’ ὑμῶν; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; φέρετέ μοι αὐτὸν ὧδε. καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐξῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ τὸ δαιμόνιον καὶ ἐθεραπεύθη ὁ παῖς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης. Τότε προσελθόντες οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ κατ’ ἰδίαν εἶπον· διατί ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό; ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· διὰ τὴν ἀπιστίαν ὑμῶν. ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ, μετάβηθι ἐντεῦθεν ἐκεῖ, καὶ μεταβήσεται, καὶ οὐδὲν ἀδυνατήσει ὑμῖν. τοῦτο δὲ τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. Ἀναστρεφομένων δὲ αὐτῶν εἰς τὴν Γαλιλαίαν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· μέλλει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθήσεται.

Λόγος εἰς τὴν Κοίμησιν τῆς Θεοτόκου Ἁγίου Λουκᾶ Ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας

Τὸν καθένα ἀπὸ μᾶς τὸν βασανίζει τὸ ἐρώτημα: τί θὰ γίνει μέ μᾶς καὶ τί μᾶς περιμένει μετὰ τὸ θάνατο; Μία σαφῆ ἀπάντηση σ’ αὐτὸ τὸ ἐρώτημα μόνοι μας δὲν μποροῦμε νὰ τὴν βροῦμε. Ἀλλὰ ἡ Ἁγία Γραφὴ καὶ πρῶτα ἀπ’ ὅλα ὁ λόγος τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ μᾶς ἀποκαλύπτουν αὐτὸ τὸ μυστικό.

Μᾶς τὸ ἀποκαλύπτουν ἐπίσης τὸ ἀπολυτίκιο καὶ τὸ κοντάκιο τῆς μεγάλης αὐτῆς γιορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ οἱ ἐκκλησιαστικοὶ ὕμνοι ποὺ ψάλλονται σ’ αὐτὴ τὴ γιορτή.

Θέλω ὅλοι σας νὰ καταλάβετε, γιατί ὁ θάνατος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ Παρθένου Μαρίας λέγεται Κοίμησή της. Ὁ μέγας ἀπόστολος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος στὸ 20ο κεφάλαιο τῆς Ἀποκαλύψεως μιλάει γιὰ τὸν πρῶτο καὶ τὸ δεύτερο θάνατο. Ὁ πρῶτος μόνο θάνατος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀναπόφευκτος γιὰ ὅλους τούς ἀνθρώπους, περιμένει καὶ τοὺς ἁγίους καὶ τοὺς δικαίους. Ἀλλὰ ὁ δεύτερος, ὁ φοβερὸς καὶ αἰώνιος θάνατος, περιμένει τοὺς μεγάλους καὶ ἀμετανόητους ἁμαρτωλούς, οἱ ὁποῖοι ἀρνήθηκαν τὴν ἀγάπη καὶ τὴν δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ καὶ εἶναι καταδικασμένοι νὰ βρίσκονται αἰωνίως σὲ κοινωνία μὲ τὸ διάβολο καὶ τοὺς ἀγγέλους του.

Στὸ Εὐαγγέλιο τοῦ ἴδιου μεγάλου ἀποστόλου καὶ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου διαβάζουμε τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ, τὰ ὁποῖα εἶναι πολὺ στενὰ συνδεδεμένα μὲ ὅσα γράφει ἡ Ἀποκάλυψη: «ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με ἔχει ζωὴν αἰώνιον καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωὴν» (Ἰωάν. 5, 24).

Τὸ ἀκοῦτε, τὸ καταλαβαίνετε; Νομίζω ὅτι ἀκόμα καὶ θὰ πρέπει νὰ σᾶς κινήσει τὴν περιέργεια τὸ γεγονὸς ὅτι ὅλοι ὅσοι ὑπακούουν στὸ λόγο τοῦ Χριστοῦ καὶ πιστεύουν στὸν Οὐράνιο Πατέρα του, ὁ ὁποῖος τὸν ἔστειλε, ἀμέσως μετὰ τὸ θάνατό τους θὰ περάσουν στὴν αἰώνια ζωή. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ δικαστοῦν αὐτοὶ ποὺ ἔχουν ζωντανὴ πίστη στὸν Θεὸ καὶ ὑπακούουν στὶς ἐντολές του.

Ορθόδοξο φρόνημα δεν σημαίνει «κάτσε φρόνιμα» π. Αρσένιος Βλιαγκόφτης

Εκπομπή με τον π. Αρσένιο Βλιαγκόφτη που μεταδίδεται από τα κανάλια Atlas TV και Αχελώος TV (Κυριακή 16 Αυγούστου 2020)

Ἑρμηνεία στὸ Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς I΄ Ματθαίου ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ π. Αὐγουστῖνου ''Σταγόνες ἀπὸ τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν''

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ματθ. 17, 14-23

ΣΕΛΗΝΙΑΣΜΟΣ

«Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι

σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει»

(Ματθ. 17, 15)

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ἀγαπητοί μου, ὅταν βγῆκε ἀπʼ τὰ δημιουργικὰ χέρια τοῦ Θεοῦ, ἔμοιαζε μὲ ἕνα ἔξοχο ἄγαλμα ποὺ μόλις βγαίνει ἀπὸ τὸ ἐργοστάσιο τοῦ ἀγαλματοποιοῦ. Ὁ ἄνθρωπος ἔλαμπε ἀπὸ σωματικὴ καὶ ψυχικὴ καθαρότητα, ἀπὸ ὑγεία. Μικρόβιο δὲν ὑπῆρχε. Μάτια, αὐτιά, χέρια, πόδια, πνευμόνια, καρδιά, νεφρά, ὅλα γενικὰ τὰ ὄργανα τοὺ ἀνθρωπίνου σώματος μέχρι τὸ τελευταῖο κύτταρο ἦταν ὑγιᾶ, σὲ ἄριστη κατάστασι.

Κι ἄν γιὰ ἕνα ἄγαλμα ποὺ εἶνε ἄψυχο δὲν τολμάη κανένας νὰ πῆ ὅτι ἔτσι μόνο του ἔγινε, χωρὶς τεχνίτη, πολὺ περισσότερο δὲν μπορεῖ κανένας λογικὰ σκεπτόμενος νὰ πῆ ὅτι ὁ ἄνθρωπος, τὸ ἔμψυχο αὐτὸ καὶ λογικὸ ὄν, ἔγινε ἔτσι τυχαῖα. Κάποιος τὸν σχεδίασε καὶ τὸν κατασκεύασε. Καὶ αὐτὸς εἶνε ὁ Θεός.

Κι ἄν δὲν ὑπῆρχαν ἄλλα δημιουργήματα καὶ ὑπῆρχε μόνο ὁ ἄνθρωπος, ἔφτανε τὸ ἔξοχο αὐτὸ δημιούργημα νʼ ἀποδείξη ὅτι ὑπάρχει Θεός. Τὸ «Γνῶθι σαυτὸν» ὁδηγεῖ τὸ «Γνῶθι Θεόν». Ἡ ἀνθρωπογνωσία συνδέεται μὲ τὴ θεογνωσία. Ὁ ἄνθρωπος εἶνε εἰκόνα τοῦ Θεοῦ.

Ὁ ἄνθρωπος βγῆκε ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Θεοῦ ὑγιὴς κιʼ ἦταν προωρισμένος γιὰ τὴν ἀθανασία. Ἀλλὰ δυστυχῶς ὁ ἄνθρωπος, ὁ πρῶτος ἄνθρωπος, ἁμάρτησε καὶ ἡ ἁμαρτία ἔκανε τὸν ἄνθρωπο θνητό. Σὰν φοβερὸ μικρόβιο, ἐκτὸς ἀπὸ τὴ φθορὰ ποὺ ἐπέφερε στὴν ψυχή, ἔφθειρε καὶ τὸν σωματικὸ ὀργανισμὸ τοῦ ἀνθρώπου. Τὸ σῶμα ἄρχισε νὰ προσβάλλεται ἀπὸ διάφορες ἀρρώστιες. Καὶ οἱ ἀρρώστιες, ὅσο περνοῦσε ὁ καιρός, τόσο καὶ αὐξάνονταν. Οἱ ἀρρώστιες εἶνε ἀμέτρητες. Δὲν ὑπάρχει μέλος οὔτε κύτταρο τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος, ποὺ νὰ μένη ἀπρόβλητο ἀπὸ τὰ διάφορα μικρόβια. Κι ὁ ἄνθρωπος μοιάζει μὲ ἄγαλμα ποὺ βάρβαρα χέρια ἔπληξαν καὶ ἀκρωτηρίασαν καὶ κατέστρεψαν τὸ ἀρχικό του κάλλος. Ὁ ἄνθρωπος ἐρείπιο, μουσεῖο παθῶν καὶ ἀσθενειῶν.

* * *

Ἑρμηνεία στὸ Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς Ι΄ Ματθαίου ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ π. Αὐγουστῖνου ''ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ'

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Α΄ Κορ. 4, 9-16

Ποῦ πνευματικοὶ πατέρες;

«Ἐὰν γὰρ μυρίους παιδαγωγοὺς

ἔχητε ἐν Χριστῶ, ἀλλʼ οὐ πολλοὺς

πατέρας˙ ἐν γὰρ Χριστῶ Ἰησοῦ διὰ

τοῦ εὐαγγελίου ἐγὼ ὑμᾶς ἐγέννησα»

(Α΄ Κορ. 4, 15)

ΣΤΗΝ ἀποστολικὴ αὐτὴ περικοπὴ ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ὁ ἱδρυτὴς τόσων τοπικῶν ἐκκλησιῶν, ἀπευθυνόμενος πρὸς τοὺς Κορινθίους τοὺς ὑπενθυμίζει, μὲ πόσους κόπους κατώρθωσε νὰ τοὺς φέρη στὴν πίστι τοῦ Χριστοῦ. Ὅλη του ἡ ἀποστολικὴ ἐργασία ἦταν καὶ εἶνε ἕνας μόχθος, μιὰ θυσία, μιὰ ταπείνωσις. Θυσίασε τὰ πάντα, στερήθηκε κι αὐτὰ τὰ ἀναγκαῖα. Πείνασε, δίψασε, ἔμεινε γυμνός. Πέρασε ἀκόμη κινδύνους, ἄλλοτε ἀπὸ κακοὺς ἀνθρώπους ποὺ τὸν ἐχθρεύονταν, καὶ ἄλλοτε ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τῆς φύσεως κατὰ τὶς ὁδοιπορίες του. Τέλος γιὰ τὸ σκοπὸ αὐτὸ δέχθηκε προσβολές, ὕβρεις καὶ συκοφαντίες. Ταπεινώθηκε, ἔδειξε ἀνοχή, ὑποχώρησε. Πρὸ παντὸς δὲν θέλησε νὰ ἐκμεταλλευθῆ τὸ ἀξίωμά του, οὔτε νὰ ἐπιβαρύνη κανένα γιὰ τὴ συντήρησί του. Μέχρι τὴ στιγμὴ αὐτή, ποὺ γράφει τὴν ἐπιστολή, ἐργάζεται μὲ τὰ ἴδια του τὰ χέρια γιὰ νὰ βγάλη τὸ ψωμί του.

Γεννᾶται ὅμως τὸ ἐρώτημα˙ Γιατί τὰ λέει ὅλα αὐτά; Θέλει ἁπλῶς νὰ τοὺς κάνη νὰ ντραποῦν καὶ νὰ ταπεινωθοῦν; Ὄχι βέβαια. Δὲν τοὺς ὁμιλεῖ, ἐπιτακτικά, σὰν ἐξουσιαστής τους. Δὲν ὁμιλεῖ, ὅπως εἶχε τὸ δικαίωμα, σὰν διδάσκαλος ποὺ τοῦ ὀφείλουν εὐγνωμοσύνη, σὰν ἀπόστολος ποὺ τοῦ ὀφείλουν ὑπακοή. Ὁμιλεῖ ἀπὸ ἀγάπη. Γιὰ τὸ καλὸ τοὺς τὰ λέει. Θέλει νὰ τοὺς φιλοτιμήση, νὰ τοὺς συγκινήση, νὰ τοὺς καλλιεργήση. Γιʼ αὐτὸ τοὺς συμβουλεύει ὅπως ἕνας πατέρας συμβουλεύει τὰ παιδιά του ποὺ τʼ ἀγαπᾶ καὶ πονεῖ γιʼ αὐτά˙ «Οὐκ ἐντρέπων ὑμᾶς γράφω ταῦτα, ἀλλʼ ὡς τέκνα μου ἀγαπητὰ νουθετῶ» (Α΄ Κορ. 4, 14). Δὲν τιμωρεῖ, ἀλλὰ νουθετεῖ. Ὁ ἱ. Χρυσόστομος ἑρμηνεύοντας τὴν περικοπὴ αὐτὴ (ὁμ.. ΙΓ΄ εἰς Α΄ Κορ., 3) παρατηρεῖ˙ «Τίς δὲ οὐκ ἄν ἀνάσχοιτο πατρὸς ἀλγοῦντος καὶ τὰ δέοντα συμβουλεύοντος;», δηλαδή˙ «Ποιός δὲν θὰ δεχόταν νʼ ἀκούση ἕνα πατέρα ποὺ πονεῖ καὶ συμβουλεύει τὰ πρέποντα;» (Ε.Π.Ε. 18[43], 360).

Ὁμιλία εἰς τὴν Κοίμησιν τῆς Θεοτόκου Ἀρχιμανδρίτου Φωτίου Ἰωακεὶμ

«Ἐν τῇ γεννήσει, τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας,

ἐν τῇ κοιμήσει, τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε•

μετέστης πρὸς τὴν ζωήν, Μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς,

καὶ ταῖς πρεσβείαις ταῖς σαῖς, λυτρουμένη

ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς ἡμῶν.»

Ἐορτὴ πανυπέρλαμπρη ἡ σημερινή, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί. Σήμερα πανηγυρίζουμε πνευματικὰ καὶ τιμοῦμε μὲ ᾄσματα ἱερὰ τὴν Κοίμηση, ἤ, ὀρθότερα, τὴ Μετάσταση τῆς Θεοτόκου. Ναί, δέν εἶναι ἡμέρα πένθους σήμερα, παρότι πένθιμο γεγονὸς τιμοῦμε, καθότι: «ὕπνος ἀναδέδεικται τῶν δικαίων ὁ θάνατος». Κι ἂν αὐτὸ ἰσχύει γιὰ ὅλους τοὺς δικαίους, τοὺς ἁγίους ἀνθρώπους, πολὺ περισσότερο καὶ μὲ ἐξαίρετα διάφορο τρόπο ἰσχύει γιὰ τὴν Παναγία Μητέρα τοῦ Θεοῦ.

Πάσχα καλεῖ καὶ τὴ σημερινὴ ἡμέρα ὁ λαός. Καὶ βέβαια γνωρίζουμε πὼς Πάσχα, ποὺ σημαίνει διάβαση, πέρασμα, εἶναι κατεξοχὴν ἡ ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ μας, ὡς διάβαση τοῦ σεσωσμένου νέου Ἰσραήλ, τῶν Χριστιανῶν, ὄχι ἀπὸ τὴν Ἐρυθρὰ θάλασσα, ἀλλ᾽ ἀπὸ τὸν θάνατο στὴν αἰώνια ζωή. Μὰ καὶ ἡ σημερινὴ ἡμέρα διάβαση εἶναι, ἀπὸ τὸν θάνατο στὴ ζωή. Γιατὶ μετάσταση, ὅπως θεολογοῦν οἱ ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, σημαίνει καὶ θάνατος καὶ ἀνάσταση καὶ ἀνάληψη ἐν σώματι στοὺς οὐρανούς. Ναί! Ὁ Κύριος ἔκαμε αὐτὴ τὴν ἐξαίρετη χάρη σὲ δύο ἐξαίρετα ἀγαπώμενα ἀπὸ αὐτὸν πρόσωπα: Στὴν Παναγία Μητέρα Του καὶ στὸν ἀγαπημένο Του μαθητὴ Ἰωάννη. Ἐπειδὴ καὶ οἱ δύο ἀπέθαναν τὸν φυσικὸ θάνατο, ἀλλὰ ἀναστήθηκαν καὶ ἀναλήφθηκαν μὲ ἀφθαρτισμένο πλέον σῶμα στοὺς οὐρανούς! 

Ἡ Παναγία μας, ἀδελφοί, εἶναι «ἡ μετὰ Θεὸν Θεός, ἡ ἔχουσα τὰ δευτερεῖα τῆς ἁγίας Τριάδος», κατὰ τὸν ἅγιο Γρηγόριο τὸν Παλαμᾶ. Ἡ ταπεινὴ αὐτὴ κόρη τῆς Ναζαρέτ, μὲ τὴν ἄκρα ταπείνωση, καθαρότητα καὶ ἁγνότητά της, εἵλκυσε τὴν ἄκρα εὔνοια τοῦ Δημιουργοῦ, καὶ εὐδόκησε νὰ σαρκωθεῖ ὁ Υἱός Του ἀπ᾽ αὐτὴν μὲ τὴν ἐνέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καὶ νὰ τὴν κάμει νύμφη Του, ἀλλὰ Νύμφην ἀνύμφευτον! Καὶ ἡ Μαριὰμ κατέστη ἀνώτερη ἀπὸ ὅλα τὰ λογικὰ δημιουργήματα, καὶ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους. Καὶ κανεὶς δέν μπορεῖ νὰ προσεγγίσει τὸν Θεό, παρὰ διὰ μέσου Της!

ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ – ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ: ΕΘΙΜΑ ΚΑΙ ΕΟΡΤΑΣΜΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Όταν ο θάνατος γίνεται γιορτή και δεν αποκαλείται θάνατος, αλλά μετάσταση… Όταν δεν εξαντλούνται όλα στο εδώ και τώρα… Όταν υπάρχει η μετά του τάφου αιώνια ζωή, η ελπίδα της αέναης βασιλείας, οι απανταχού χριστιανοί γιορτάζουν και… σήμερα, ειδικότερα, απ’ άκρη σε άκρη της γης, την αγία Μετάσταση της Θεοτόκου.

«Είσαι για τους αγγέλους και όλες τις υπερκόσμιες δυνάμεις άφατη ευφροσύνη, για τους πατριάρχες χαρά χωρίς τέλος, για τους δικαίους ανεκλάλητη ευχαρίστηση, για τους προφήτες διαρκής αγαλλίαση! Τον κόσμο ευλογείς, τα σύμπαντα αγιάζεις. Για τους αποκαμωμένους είσαι ανάσα, για τους πενθούντες παρηγοριά, για τους αρρώστους γιατρειά, για τους θαλασσοδαρμένους λιμάνι, για τους αμαρτωλούς συγχώρεση, για τους θλιμμένους καλοσυνάτο στήριγμα, για όσους σε αναζητούν η πρόθυμη βοήθεια», αναφέρεται σε απόσπασμα-αφιέρωμα του 8ου αι. των Εγκωμίων του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού στην Κοίμηση της Θεοτόκου.

«Έλα Κυρά και Παναγιά

με τ’ αναμμένα σου κεριά

Δώσε το φως το δυνατό

στον Ήλιο και στο Θάνατο»,

 αναφέρεται στα «Ρω του Έρωτα» του 20ού αι. από τον Οδυσσέα Ελύτη.

Ερμηνεία της Εικόνας της Κοιμήσεως της Θεοτόκου

Δεκαπενταύγουστος! Το Πάσχα του Καλοκαιριού. Η μεγάλη θεομητορική γιορτή του Αυγούστου, η Κοίμηση της Θεοτόκου, συγκλονίζει κάθε πιστή ψυχή. Ήδη από την πρώτη του μηνός στις εκκλησίες ψάλλονται καθημερινά οι Παρακλήσεις - εναλλάξ η Μικρή και η Μεγάλη. Οι πιστοί προετοιμάζονται -νηστεύουν, εξομολογούνται, κοινωνούν για να γιορτάσουν αληθινά το μεγάλο πανηγύρι.

Μητέρα της Ζωής η Παναγία μεθίσταται προς την όντως Ζωή, τον Υιό και Θεό Της. Η παράδοση της Εκκλησίας αναφέρεται στην Μετάστασή Της. Χάρη σ αὐτὴν το άχραντο σώμα της Νέας Εύας, της γυναίκας που γέννησε τον φθορέα της φθοράς, δε γεύεται της φθοράς τη δύναμη. «Ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς ἐν μνημείῳ τίθεται», όμως «κλίμαξ πρὸς οὐρανὸν ὁ τάφος γίνεται».

Η αγία εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι πολυπρόσωπη. Δυο όμως πρόσωπα ξεχωρίζουν στην όλη παράσταση: Ο Χριστός και η Παναγία. Ο Χριστός μας με το ηγεμονικό Του παράστημα που κρατεί την ψυχή της Παναγίας Μητέρας Του, βρέφος φασκιωμένο, και το λιπόσαρκο σκήνωμα της Παναγίας.

Η ΜΑΣΚΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΝΑΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

 

Η ΜΑΣΚΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΝΑΟ ΕΙΝΑΙ 

ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

 ΑΔΕΛΦΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ

ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ! ΑΣ ΠΕΣΟΥΝ ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ! 

ΑΣ  ΣΤΟΧΑΣΘΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΣΟΒΑΡΑ

 ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΣΚΑ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ

_______Η μάσκα χωρίς αμφιβολία είναι ένα χρήσιμο εργαλείο! Αιώνες τώρα έχει καθιερωθεί στην καθημερινή ζωή ως ένα επαγγελματικό προφυλακτικό εργαλείο! Επί παραδείγματι η μάσκα είναι καθιερωμένη  στο χειρουργείο! Οι ιατροί, καθώς και οι νοσηλευτές, φορούν απαραιτήτως τη γνωστή χειρουργική μάσκα!

_______Χρησιμοποιείται επίσης και σε διάφορα ανθυγιεινά επαγγέλματα, όπου η μάσκα είναι υποχρεωτική. 

________Στις ημέρες μας όμως οι Κυβερνώντες την Ελλάδα κατόρθωσαν το ...ακατόρθωτο! Επέβαλαν τη χρήση της μάσκας ακόμη και μέσα στο σπίτι μας! Μας υποχρεώνουν να  φοράμε τη μάσκα ακόμη και μέσα στο σπίτι του Θεού! Άρα η επιμονή αυτή φανερώνει τον παραλογισμό των Κυβερνώντων, οι οποίοι ενεργούν με τότο πείσμα, διότι ΕΚΤΕΛΟΥΝ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΉΣΕΩΣ!

________Έτσι, λοιπόν, επέβαλαν τη χρήση της μάσκας και μέσα στον Οίκο του Θεού! Πλήν όμως η χρήση της μάσκας στην κρυφή της διάσταση αποβλέπει στον κλονισμό της πίστεως προς τον αληθινό Θεό! Διότι μπορούμε να χρησιμοποιούμε τη μάσκα οπουδήποτε αλλού, ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ! Διότι μέσα στο σπίτι του Θεού, όχι μόνον δεν κινδυνεύουμε να μολυνθούμε από τον οιονδήποτε ιό, αλλ΄ αντιθέτως πηγαίνουμε εκεί ικετεύουμε τον Θεό καί τους Αγίους μας ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΒΟΥΜΕ ΤΟΣΟ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΥΓΕΙΑ! 

_________Η ιστορία της Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι συνυφασμένη με την αδιάκοπη θεραπεία σωματικών ασθενειών! Σε κάποιο προσκύνημά μου στη Μυτιλήνη, στο Ναό των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου καί Ειρήνης, ενθυμούμαι,  με πολλή μάλιστα έκπληξη, ότι σε κάποια γωνία ευρίσκοντο πενήντα (50) περίπου πατερίτσες και μπαστούνια! Τι είχε συμβή; Κάποιοι πιστοί αδελφοί μας, που ήσαν ανάπηροι κλπ., μετέβησαν εκεί ως προσκυνητές με τις πατερίτσες τους για να προσευχηθούν  και να παρακαλέσουν τον Άγιο Ραφαήλ για την υγεία τους! Θεραπευθέντες, λοιπόν, θαυματουργικώς, έφευγαν υγιέστατοι, γι΄ αυτό και άφησαν εκεί τις πατερίτσες των! 

Διευκρινίσεις από την Μητρόπολη Εδέσσης, Πέλλης & Αλμωπίας για ψευδή δημοσιεύματα

Ι.Μ. ΕΔΕΣΣΗΣ: Με ένα διευκρινιστικό μήνυμα η Ιερά Μητρόπολη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας απαντάει στα ψευδή δημοσιεύματα για τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη κ. Ιωήλ.

Δείτε τι αναφέρει χαρακτηριστικά:

Επειδή στα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας εμφανίστηκαν παραπλανητικά δημοσιεύματα, τα οποία ψευδώς αποδίδονται στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ, διευκρινίζουμε τα εξής:

Τις θέσεις του Σεβασμιωτάτου για την στάση των πιστών κατά την περίοδο της επιδημίας του ιού Covid-19 και ιδιαίτερα για την προσέλευσή τους στους ιερούς ναούς τις εκφράζει η από 27.3.2020 εγκύκλιός του σε συνδυασμό με τις απαραίτητες διευκρινίσεις του Δελτίου Τύπου της επομένης (28.3.2020) προκειμένου να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις και παρερμηνείες της.