Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2021

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΑΚΡΗΣ

 


ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΑΚΡΗΣ

ένας ήρωας υψηλού ήθους


Ἀξίζει νὰ ἀναφερθῆ ἡ συμμετοχὴ ἑνὸς Μεσολογγίτου ἱερέως, τοῦ Παπαπαναγιώτου, ποὺ θὰ ἦταν ἄγνωστη, ἂν δὲν ἐπισκεπτόταν τὸ Μεσολόγγι ὁ Ὄθων.

Ὁ Καπετάν Μακρῆς τοῦ διηγήθηκε:


«Ἄκουσε Μεγαλειότατε! Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τοῦ κλεισμοῦ στὸ Μεσολόγγι, ὁ παπᾶς αὐτὸς ἡ μόνη δουλειὰ ποὺ ἔκανε, ἤτανε καθὼς ἐπιάνετο τὸ τουφέκι καὶ ἤτανε καθημερινό, εἴτε μέρα ἤτανε εἴτε νύχτα, ἔτρεχε στὴν Ἐκκλησιά, ἔπαιρνε τὸ δισκοπότηρο στὰ χέρια του καὶ ξεσκούφωτος μὲ τὸ φαναράκι του ἐπήγαινε ἀπὸ τάπια σὲ τάπια καὶ μεταλάμβανε τοὺς ψυχομαχοῦντες καὶ τοὺς παρηγοροῦσε μὲ καλὰ λόγια καὶ ἐγκαρδίωνε τοὺς ἄλλους νὰ πολεμοῦν μὲ ὄρεξιν καὶ μὲ ψυχὴν διὰ νὰ ἔχουν τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ. Σοῦ ὁρκίζομαι στὴν πίστιν μου, Μεγαλειότατε! ὅτι δὲν πέρασε ἡμέρα, εἴτε νύκτα νὰ μὴν τὸν ἐδῶ εἰς τὴν τάπιαν μου ἐπάνω στὸ τουφέκι, καθὼς νὰ φέρνη γύρα ὅλες ταίς ἄλλαις τάπιες καὶ μέσα στὴν χώρα ἀπὸ σπίτι σὲ σπίτι και στὸ γιουρούσι τῆς Ἐξόδου ἤτανε μαζί μας καὶ βόλι ἢ μπάλλα δὲν τὸν πείραξε. τότε δὲν εἶναι ἅγιος ὁ παπάς αὐτός;»


Επιμέλεια:Δημήτριος Π. Ρίζος Δρ Θεολογίας
Φωτογραφία: National Historical Museum of Greece,
 Κοινό Κτήμα, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=10615816

Η Ευχή στην γλώσσα των αγγέλων…

«Πρίν μερικά χρόνια, κάποιος Ἄγγλος γιατρός βαπτίσθηκε Ὀρθόδοξος Χριστιανός καί ἔμαθε νά λέη τήν Εὐχή “Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με” στά ἀγγλικά. 

Ἔτσι, ἄρχισε σιγά-σιγά νά τή λέη συστηματικά ὅλη τήν ἡμέρα, μέχρι πού γλυκάθηκε τόσο πολύ, ὥστε νά ἀφιερώνη σ᾽ αὐτή τήν ἐργασία καί κάποιες ὧρες ἀπ᾽ τή νύχτα. 

Μέ τόν καιρό, ὅμως, ὅσο χρόνιζε αὐτή ἡ ἀδολεσχία μέσα στήν ψυχή του, σέ μία στιγμή ἄρχισε ν᾽ ἀκούη τήν καρδιά του νά κτυπᾶ, νά πάλλεται, μέ τό ὄνομα τοῦ Κυρίου, ἀλλά… στά ἑλληνικά! 

Ὁ ἴδιος μέ ἀπορία τό περιέγραψε περίπου ὡς ἑξῆς:

– Ἀκούω μέσα μου greek (ἑλληνικά): “Γκύριε, Ἰησοῦ Κριστέ, ἐλέησόν με”.

Ἐγκώ λέω μέ τό στόμα english (ἀγγλικά), καί ἡ καρντιά ἀπαντᾶ greek! 

Αὐτό τό ἔκτακτο γεγονός τοῦ ἔκανε μεγάλη ἐντύπωσι καί ἀπετέλεσε τήν ἀφορμή νά ἀρχίση νά μαθαίνη τήν ἑλληνική γλῶσσα. Μάλιστα, κατάφερε νά τή μάθη ἀρκετά γρήγορα, ὥστε νά μελετᾶ πνευματικά βιβλία σχετικά μέ τό θέμα τῆς προσευχῆς.

Ἔτσι, ἡ Εὐχή ἄλλαξε τή ζωή του, ὁδηγώντας τον σταδιακά στήν κάθαρσιἀπ᾽ τά πάθη καί στό φωτισμό τοῦ νοός. 

Ἀλλά καί τό περιβάλλον του δέν ἔμεινε ἀνεπηρέαστο, καθώς τό παράδειγμά του ἐνέπνευσε πολλούς συμπατριῶτες του νά ἀσπασθοῦν τήν Ὀρθοδοξία. Κι ὅλα αὐτά, σέ μία χώρα προτεσταντική, χωρίς ἠθικούς φραγμούς καί παραδοσιακές ἀξίες».

~ π. Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος

Πηγή

pneumatoskoinwnia
https://simeiakairwn.wordpress.com

https://yiorgosthalassis.blogspot.com/

π.Αρσένιος Βλιαγκόφτης - Ουαί υμίν πολιτικοί φαρισαίοι υποκριταί




 

Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2021

ΨΑΛΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΔΑΥΪΔ ΚΑΘΙΣΜΑ ΤΡΙΤΟΝ




 ΚΑΘΙΣΜΑ ΤΡΙΤΟΝ

Τὸ Ψαλτήριον ἀναγιγνώσκουν οἱ μοναχὲς τῆς ἱερᾶς μονῆς Ἁγίου Νικολάου παρὰ τὴν Ὀροῦντα, τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου.
Ψάλλει ὁ πρωτοψάλτης τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου κ. Μάριος Ἀντωνίου. Κανονάκι παίζει ὁ Κυριάκος Λουκᾶ.

ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΜΟΡΦΟΥ, 2021




Ὁμιλία, σὺν Θεῷ ἁγίῳ, εἰς τὸ Εὐαγγέλιον τῆς ΙΖ΄ Κυριακῆς τοῦ Ματθαίου (τῆς Χαναναίας)

 Ἀρχιμανδρίτου Φωτίου Ἰωακεὶμ

 «Ὢ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις· γενηθήτω σοι ὡς θέλεις»



Ἕνα θαυμαστὸ σημεῖο τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, πολλὲς μεγάλες ἀρετὲς μιᾶς εἰδωλολάτριδας γυναίκας μαζὶ μὲ ποικίλα ψυχωφελῆ διδάγματα μᾶς παρουσιάζει ἡ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπή, ἀγαπητοὶ ἐν Κυρίῳ ἀδελφοί.

Ἂς προσπαθήσουμε, μὲ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ, νὰ ἐμβαθύνουμε σὲ ὅσα μόλις ἀκούσαμε, γιὰ νὰ ἀντλήσουμε θεϊκὰ δωρήματα καὶ φῶς στὸ δύσβατο δρόμο τῆς πνευματικῆς ζωῆς.

Περιοδεύοντας ὁ Χριστός μας σὲ πόλεις καὶ χωριὰ τῆς Παλαιστίνης, κηρύσσοντας τὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ θεραπεύοντας ἀσθενεῖς, ἔφθασε κάποτε στὰ μέρη τῆς Φοινίκης, τοῦ σημερινοῦ δηλαδὴ Λιβάνου, στὴν περιοχὴ τῶν παραλιακῶν πόλεων Τύρου καὶ Σιδώνας, ποὺ δὲν ἀπέχουν πολὺ ἀπὸ τὰ ἀνατολικὰ παράλια τῆς Κύπρου μας. Στὴν περιοχὴ ἐκείνη, ἀπὸ ἀρχαιότατους χρόνους, κατοικοῦσαν εἰδωλολάτρες. Τότε λοιπὸν μιὰ γυναίκα, εἰδωλολά-τριδα στὴν πίστη καὶ ταλαιπωρημένη στὴ ζωή, ποὺ ἀσφαλῶς θὰ εἶχε ἀκούσει γιὰ τὰ ἐξαίσια θαύματα ποὺ τελοῦσε ὁ ἅγιος ἐκεῖνος Διδάσκαλος, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, καὶ πληροφορημένη πὼς ἔφθασε στὰ μέρη της, ἔτρεξε νὰ τὸν συναντήσει. Νὰ τὸν συναντήσει ὅμως μὲ πόθο καὶ πίστη, μὲ ἐλπίδα καὶ ἐπιμονὴ στὴν ἐλπίδα της αὐτή. Γιατί ὅμως; Εἶχε ἕνα παιδί, ἕνα κοριτσάκι, ποὺ τὸ βασάνιζε σκληρὰ ἄγριο δαιμόνιο. Καὶ τὸ ταλαιπωροῦσε ἀφάνταστα ψυχικὰ καὶ σωματικά, χωρὶς νὰ ἀφήνει, οὔτε τὴν ἴδια, οὔτε τὴν οἰκογένειά της νὰ ἡσυχάσει. Ὁ πόνος καὶ ἡ θλίψη ὅμως δὲν τὴν ἀπέλπισαν, παρόλο ποὺ ἦταν εἰδωλολάτριδα, ἀλλὰ τὴν ὁδήγησαν, μὲ τὴ φώτιση τῆς θείας Πρόνοιας, στὸν ἀληθινὸ Θεό, τὸν ἐνανθρωπήσαντα Σωτῆρα τοῦ κόσμου. Ἔτρεξε λοιπὸν νὰ συναντήσει τὸν Χριστό, γιὰ νὰ θεραπεύσει τὸ παιδί της. Κι ὅπως τονίζει τὸ Εὐαγγέλιο, ἐξῆλθε «τῶν ὁρίων αὐτῆς», βγῆκε δηλαδὴ ἀπὸ τὰ ὅρια ποὺ διέμενε, ἔτρεξε μακρυά -ἀσύνηθες πρᾶγμα γιὰ γυναίκα-, γιὰ νὰ βρεῖ τὸν ποθούμενο Λυτρωτή.

Πρῶτο τοῦτο μάθημα γιὰ μᾶς, ἀδελφοί. Στὸν πόνο καὶ στὴν θλίψη καὶ τὴν δοκιμασία μας, ναί, θὰ πᾶμε καὶ στὸν γιατρό, ἀλλὰ πρώτιστα νὰ προστρέξουμε καὶ νὰ προσπέσουμε στὸν μέγα καὶ ἀληθινὸ Ἰατρὸ ψυχῶν καὶ σωμάτων, στὸν Χριστό μας. Οὔτε θὰ ἀπελπιστοῦμε, γιατί ὅλα στὴ ζωή μας εἶναι στὰ χέρια, στὴν Πρόνοια τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ σωτηρία μας. Οὔτε πολλῷ μᾶλλον θὰ καταφύγουμε σὲ μάγους καὶ μέντιουμ -πράγμα, ποὺ δυστυχῶς σήμερα γίνεται συχνότατα-, γιατὶ αὐτοὶ μόνο ζημιὰ θὰ μᾶς προξενήσουν, καὶ σωματική καί, κυρίως, ψυχική.

 Οι ιερουργούντες τα φρικτά μυστήρια Αρχιερείς μας ποιο μικρόβιο φοβούνται ότι θα κολλήσουν και φασκιώθηκαν πάνω από τα Τίμια Δώρα;

 Του Σωτήρη μ. Τζούμα



Η καρδιά της Εκκλησίας μας είναι η Θεία Ευχαριστία. (…γνωρίζουν πολύ καλά τί πράττουν όσοι την πολεμούν…). Στα πρωτοχριστιανικά χρόνια όλα τα μυστήρια της Εκκλησίας μας ήταν συνδεδεμένα με το μυστήριο των μυστηρίων, την Θεία Ευχαριστία. Και ο λειτουργός του Υψίστου, ο ιερέας «ενδεδυμένος την της ιερωσύνης χάριν» μεταδίδει στον λαό του Θεού αυτό το Πανάγιο Σώμα και Αυτό το Τίμιο Αίμα του Χριστού και την αγιαστική και σωστική χάρη του Θεού.
Το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας τελείται –εκτός από σπάνιες περιπτώσεις- επί της Αγίας Τραπέζης, εντός του Ιερού Ναού, ο οποίος είναι Σώμα του ζώντος Θεού.
Γι’ αυτό και πιστεύουμε (;) ότι στον Ναό ως Σώμα Χριστού υπάρχει η Χάρη του Θεού…
Αυτά μας κηρύττουν οι ποιμένες μας!Αυτά μας λέγει η Εκκλησία μας αιώνες τώρα. Κι εμείς τα ακούμε και τα πιστεύουμε. Εκείνοι τα πιστεύουν; Ιδού η απορία!
Έγινα κοινωνός κάποιων περιστατικών, μάλιστα μου απεστάλη και πλούσιο φωτογραφικό υλικό, από Μητροπολίτες της Εκκλησίας μας εντός και εκτός Ελλάδος  οι οποίοι ιερουργούν φορώντας μάσκα(ενδεικτικά αναφέρω τις περιπτώσεις του Σεβ. Γαλλίας Εμμανουήλ και του Σεβ. Ιωαννίνων Μαξίμου οι οποίοι φωτογραφήθηκαν μασκοφορεμένοι  πάνω από τα Άγια των Αγίων).
Δεδομένων των συνθηκών που επικρατούν, την πολεμική πανταχόθεν και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, ως ένα βαθμό να το δεχθώ και να το κατανοήσω! Αλλά την ώρα του καθαγιασμού των Τιμίων Δώρων να φορούν μάσκα, αυτό προσωπικά μας ξεπερνά!
Φοβούνται μην κολλήσουν ή μήπως μη  μεταδώσουν τον ιό; Και στις δύο περιπτώσεις είναι βλάσφημο και απαράδεκτο.
Στην Θεία Λειτουργία, την ώρα του καθαγιασμού των Τιμίων Δώρων
 «…παρίσταται κύκλω τα Σεραφείμ, έξ πτέρυγες τω ενί και έξ πτέρυγες τω ενί και ταις μεν δυσί κατακαλύπτουσι τα πρόσωπα εαυτών…». Άγγελοι περιβάλλουν τον ιερέα και την Αγ. Τράπεζα την ώρα της Θείας Λειτουργίας και από ευλάβεια καλύπτουν τα πρόσωπά τους… Οι ιερουργούντες τα φρικτά μυστήρια γιατί μασκοφορούνται; Ποιό μικρόβιο φοβούνται ότι θα κολλήσουν και φασκιώθηκαν ακριβώς πάνω από τα Τίμια Δώρα;
Θέλω να αγιάσω Άγιοι  και δεν μ’ αφήνετε! Έλεος πια! Δεν αντέχω άλλο αυτήν την ανωριμότητα και την έλλειψη πίστεως που υπάρχει. Φοβάστε τον κορονοϊό περισσότερο απ’ ότι φοβάστε τον Θεό! Και αυτό είναι το μεγάλο δράμα μας ως Εκκλησία.
Μα, πού είναι τα κηρύγματά σας; Εσείς δεν μας λέγατε για αιώνιο ζωή, για φάρμακο αθανασίας; Εσείς δεν μας κοινωνάτε «εις ζωήν αιώνιον»; Πιστεύετε ή δεν πιστεύετε τελικά στην αιώνιο ζωή; Πιστεύετε ή όχι στις άκτιστες ενέργειες του Θεού;
Αυτό δεν λέγεται αίσχος, λέγεται αίρεση! Ζήλωσαν «δόξα» Βαρλαάμ; Πού είσαι Άγιε Γρηγόριε Παλαμά να καταδικάσεις τους… βαλσαμωμένους οπαδούς του Βαρλαάμ και να προσευχηθείς: 
«Κύριε, φώτισόν μου το σκότος»! Και το δικό μας…

Πνευματικὰ Μηνύματα 2021,π. Συμεὼν Κραγιοπούλου (†)


 

Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2021

Αγαπημένε μας Ελύτη, προσέγγισες προφήτη!

 Ένα κείμενο του Κων/νου Βαθιώτη




Σε συνέντευξη που είχε δώσει ο Οδυσσέας Ελύτης πριν από 45 χρόνια (εφημ. ΤΑ ΝΕΑ, 26.11.1976) στον δημοσιογράφο Γιώργο Πηλιχό, θα μπορούσε βάσιμα να υποστηριχθεί ότι ο μεγάλος ποιητής μας είχε προφητεύσει με θαυμαστή ακρίβεια την σημερινή απάνθρωπη εποχή της τυφλής υποταγής των τρομοκρατημένων πολιτών στα “βίτσια των ειδικών” που καλύπτουν ως παραπλανητικός μανδύας τις ανθρωποφάγες ορέξεις των μελών των εθνικών κυβερνήσεων.

Με αφορμή τις μεταφράσεις που ετοίμαζε, είχε τονίσει ότι δεν σταματά να δουλεύει και δεν απελπίζεται: «Όπως και οι άλλοι συνάδελφοί μου, επιμένω μ’ ένα πείσμα που καταντά ακατανόητο, άμα σκεφτείς για τί αποχρώσεις ποιότητας αγωνιζόμαστε ανάμεσα σ’ έναν κόσμο χοντροκομμένο, που δεν παίρνει είδηση από τέτοια. Και δεν εννοώ, φυσικά, τους λιγοστούς ανήσυχους νέους, που αποτελούν και την παρηγοριά μας, εννοώ το κατεστημένο και τα ιδανικά του. Μια καινούργια βαρβαρότητα που απειλεί να μας κουκουλώσει!».

Στην τελευταία ερώτηση του δημοσιογράφου «τι σας απασχολεί, τι σας ανησυχεί περισσότερο, όταν αναλογίζεστε το μέλλον», εκείνος απάντησε με τρόπο που μας κάνει να ανατριχιάζουμε:

«Ήδη, σας το είπα. Είναι η βαρβαρότητα. Τη βλέπω να’ ρχεται μεταμφιεσμένη, κάτω από άνομες συμμαχίες και προσυμφωνημένες υποδουλώσεις. Δεν θα πρόκειται για τους φούρνους του Χίτλερ ίσως, αλλά για μ ε θ ο δ ε υ μ έ ν η και οιονεί επιστημονική καθυπόταξη του ανθρώπου. Για τον πλήρη εξευτελισμό του. Για την ατίμωσή του. Οπόταν αναρωτιέται κανείς: Για τι παλεύουμε νύχτα μέρα κλεισμένοι στα εργαστήριά μας; Παλεύουμε για ένα τίποτε, που ωστόσο είναι το π α ν.

Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2021

Ραδιοφωνική συνέντευξη π.Στεφάνου Αναγνωστοπούλου στην Πειραϊκή Εκκλησία





 Ραδιοφωνική συνέντευξη π.Στεφάνου Αναγνωστοπούλου στην Πειραϊκή Εκκλησία που μεταδόθηκε στις 10 και 11/2/2021 με θέμα: ''Ο Γέροντάς μου Εφραίμ Φιλοθεϊτης''.

Ο Επίσκοπος που έδωσε την ψυχή του στον Μακεδονικό Αγώνα, εξόριστος άφησε την τελευταία του πνόη 11 Φεβρουαρίου 1935

 του Παναγιώτη Τσαγκάρη, Θεολόγου

Από μητροπολίτης Καστοριάς εξελίχθηκε σε πολεμιστή-ιεράρχη, δίνοντας την ψυχή του στον Μακεδονικό Αγώνα. Λίγα χρόνια μετά, το τέκνο της Λέσβου, θα βρισκόταν ως μητροπολίτης Αμασείας στο πλευρό του Ποντιακού Ελληνισμού, στα δύσκολα χρόνια του διωγμού από τους Τούρκους.


«Ουκ εκλείψει άρχων εξ Ιούδα και ηγούμενος εκ των μηρών αυτού, έως αν έλθη ω απόκειται και αυτός προσδοκία εθνών» (Γεν. 49,10).

Μ’ αυτόν τον προφητικό, για την έλευση του Λυτρωτή, λόγο του Πατριάρχη Ιακώβ, αρχίζει τον επικήδειο λόγο του, στον μητροπολίτη Κορυτσάς Φώτιο, τον δολοφονηθέντα απ’ τους Βούλγαρους κομιτατζήδες, ο μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης.

«Ουκ εκλείψει άρχων εξ Ιούδα…» επανέλαβε πολλές φορές στον «εκ του προχείρου» λόγο του ο Καστορίας, όπως σημειώνει ο ίδιος στα απομνημονεύματά του, δείχνοντας συγχρόνως με το χέρι του προς την Ελλάδα και τονίζοντας εμφαντικά, για να εμψυχώσει τον κατατυραννισμένο Ελληνισμό της Μακεδονίας πως «στην θέση του σκοτωμένου εμείς θα στείλουμε καλύτερον, κι αν τον σκοτώσουν κι αυτόν, θα στείλουμε άλλον ακόμα καλύτερον… Αυτή είναι η μοίρα του Ελληνικού Έθνους, να εργάζεται με το αίμα του για την απελευθέρωσή του».

«Ουκ εκλείψει άρχων εξ Ιούδα…». Ναι, δεν έλειψε, δεν λείπει και ούτε ποτέ θα λείψει εκείνος ο απεσταλμένος του Θεού που θα επωμιστεί την βαριά ευθύνη της λυτρωτικής, πνευματικής και εθνικής καθοδήγησης του λαού του Θεού σε καιρούς χαλεπούς. Στα μάτια των υπόδουλων Ελλήνων της Μακεδονίας ο Γερμανός Καραβαγγέλης φαντάζει ως άλλος νέος Κριτής ενός νέου Ισραήλ. Δίκαια λοιπόν, χαρακτηρίστηκε «Ο Αρχάγγελος των Κορεστίων» (Κορέστια είναι η Καστοριά).

"Ο Κύριος μας δίνει δύναμη για μια ακριβώς ημέρα". Πρέπει να ζήσουμε αυτήν την ημέρα και να δώσουμε το καλύτερο δυνατό.

 


σχόλιο Γ.Θ : Πίστεψέ με, πρέπει να το διαβάσεις... Δεν είναι απλά ωφέλιμο, είναι ο μόνος τρόπος για βγεις νικητής όταν όλα καταρρέουν γύρω σου...

Είμαι προσωπικά βοηθούμενος από τη απλή φράση ενός μοναχού. Μια πολύ απλή φράση... 
Είπε:
"Ο Κύριος μας δίνει δύναμη για μια ακριβώς ημέρα".
Μην σκεφτείτε το μέλλον. Σχετικά με το πώς θα σηκωθείτε αύριο και τι θα κάνετε. 
Και αν αναρωτιέστε τι θα νιώσετε με αυτό, σκεφτείτε...
Πρέπει να ζήσουμε αυτήν την ημέρα και να δώσουμε το καλύτερο δυνατό. Αντιμετωπίστε τις δυσκολίες όσο μπορείτε. Πραγματοποιήστε όσα βήματα έχετε, καθώς υπάρχει αρκετή δύναμη αυτή τη μέρα. Επειδή για μια ημέρα οι δυνάμεις δίδονται πάντοτε

Και αύριο... Αύριο όλα μπορούν να αλλάξουν προς το καλύτερο. Και τα μαύρα σύννεφα θα κολυμπούν σταδιακά πέρα ​​από τον ορίζοντα.
Το κύριο πράγμα είναι να ζήσεις μια μέρα.

Σφίγγοντας τα δόντια, με το βλέμμα στο Θεό, Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος Ψυχολόγος M.Sc.

 

Βράδυ Κυριακής. Άλλο ένα…

Απόψε θέλω να σου πω να μην στεναχωριέσαι.

Να μην στεναχωριέσαι που καμιά φορά λιγοψυχάς. 

Να μην στεναχωριέσαι που σπας καμιά φορά. Που πέφτεις.

Να μην στεναχωριέσαι που λυγίζεις από όλο αυτό που γύρω μας συμβαίνει.

Κανένας μας δεν γεννήθηκε γενναίος αδερφέ μου. Κανένας μας δεν ήταν γεμάτος θάρρος, από την αρχή των ημερών του.

Κουτσά-στραβά και με πολλή υπομονή, έτσι την παλεύουμε όλοι.

Σφίγγοντας τα δόντια και με το βλέμμα στο Θεό…

 

Όπως λέει και μια φίλη μου καλή…

Θάρρος, είναι το να φτάνεις στο χειρότερο σημείο σου και να ψάχνεις να βρεις κάτι από το οποίο να πιαστείς για να σηκωθείς και να συνεχίσεις…

Καλό σου βράδυ φίλε μου. Καλό σου βράδυ και η Παναγιά μαζί σου.

 

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Ψυχολόγος M.Sc.