Κάποια χρονιά, όταν ο Άγιος Παΐσιος ήταν ακόμη στην Κόνιτσα ή στα πρώτα χρόνια του μοναχισμού, βρισκόταν με άλλους αδελφούς και πιστούς για την κοπή της βασιλόπιτας. Όπως είναι το έθιμο, όλοι περίμεναν με αγωνία ποιος θα κερδίσει το φλουρί, θεωρώντας το σημάδι τύχης.
Ο Άγιος Παΐσιος, με το γνωστό του χιούμορ αλλά και τη βαθιά του διάκριση, είπε τότε κάτι που έμεινε σε όσους ήταν παρόντες:
«Μην ψάχνετε την ευλογία στο νόμισμα. Η πραγματική “τύχη” και η πραγματική ευλογία για τον νέο χρόνο είναι να μας βρει ο θάνατος σε κατάσταση μετανοίας. Αυτό είναι το μεγαλύτερο φλουρί που μπορεί να κερδίσει ο άνθρωπος.»
Η ανατροπή της κοσμικής λογικής: Για τον Άγιο, η χαρά της Πρωτοχρονιάς δεν ήταν στα υλικά αγαθά ή στην τύχη, αλλά στην πνευματική ετοιμότητα.
Η σημασία της κάθε στιγμής: Μας θυμίζει ότι ο χρόνος είναι πολύτιμος όχι για να μαζεύουμε πλούτη, αλλά για να “καθαρίζουμε” την ψυχή μας.
Το αληθινό δώρο: Το δώρο που ζητούσε από τον Άγιο Βασίλειο δεν ήταν κάτι υλικό, αλλά η φώτιση να βλέπει τα λάθη του και να διορθώνεται.
Μια ακόμη σκέψη του Αγίου για την ημέρα:
Έλεγε επίσης ότι την Πρωτοχρονιά, αντί να δίνουμε απλώς ευχές “στα λόγια”, θα ήταν καλό να κάνουμε μια μυστική προσευχή για όσους είναι μόνοι, άρρωστοι ή πονεμένοι εκείνη τη νύχτα. Έτσι, η δική μας χαρά γίνεται “φως” και για τους άλλους.
πηγή: https://simeiakairwn.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου