ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 8, 5-15] ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΩΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΛΟΥΚΑ[:Λουκά 8, 5-15]

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΩΣ

Στο ευαγγέλιο της Δ΄ Κυριακής του Λουκά που λέγει: «Ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ(:Βγήκε ο σποριάς στο χωράφι του, για να σπείρει τον σπόρο του)»· όπου γίνεται λόγος και για την καλλιέργεια που οφείλουμε να κάνουμε πριν από αυτήν την σπορά.

Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός εξέλεξε τους μαθητές Του όχι από τους σοφούς, όχι από τους ευγενείς, όχι από τους πλούσιους ή ένδοξους, αλλά από αλιείς και σκηνορράφους, φτωχούς και αγράμματους· κι αυτό για να υποδείξει σε όλους ότι ούτε η φτώχεια, ούτε η απαιδευσία, ούτε η ευτέλεια, ούτε τίποτε άλλο τέτοιο είναι εμπόδιο για την απόκτηση της αρετής και την επίγνωση των θείων λόγων και των μυστηρίων του Πνεύματος· αλλά και ο φτωχότερος και ο ευτελέστερος και ο πιο αμόρφωτος, αν δείξει προθυμία και την απαραίτητη στροφή προς το καλό, μπορεί όχι μόνο να γνωρίσει σε βάθος την θεία διδασκαλία, αλλά και ο ίδιος να καταστεί διδάσκαλος δια της χάριτος του Θεού. Όσο για εκείνα που εμποδίζουν προς την σύνεση και την κατανόηση των πνευματικών διδαγμάτων είναι η ραθυμία μας και η με όλη την δύναμη προσκόλλησή μας στα πρόσκαιρα και στα βιοτικά, λόγω των οποίων δεν παρέχουμε τόπο και ευκαιρία για την ακρόαση και μελέτη και ανάμνηση όσων ακούστηκαν, ούτε φροντίζουμε για τα μέλλοντα και τα αιώνια.

Κυριακὴ Δ΄ Λουκᾶ καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου Ὑπομνηματισμός τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἅγιο Θεοφύλακτο Βουλγαρίας

Κυριακή Δ΄ Λουκά και των Αγίων Πατέρων της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου[: Τίτ. 3, 8-15]

ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΘΕΟΦΥΛΑΚΤΟ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ

[απόδοση στην απλή ελληνική και πρόσθετα σχόλια: Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης]

«Πιστὸς ὁ λόγος (:Το ότι δικαιωθήκαμε και αναγεννηθήκαμε και θα κληρονομήσουμε την αιώνια ζωή είναι λόγος και αλήθεια αξιόπιστη)»[Τίτ.3,8].

Επειδή παραπάνω είπε ο Απόστολος για μέλλοντα πράγματα, το δε μέλλον είναι άδηλο και αόρατο, γι΄αυτό εδώ προσθέτει και το αξιόπιστο στον λόγο του και λέγει ότι αυτό που είπα είναι αξιόπιστο και βέβαιο από τα περασμένα και προηγούμενα αγαθά, που απολαύσαμε· επειδή ο Θεός που μας έδωσε τόσα αγαθά στον προηγούμενο καιρό, Αυτός θα μας δώσει και στον μέλλοντα

Καλά σημαίνει, να συνεχίζεις να λες «Δόξα τω Θεώ» ενώ πονάς, παλεύοντας ταυτόχρονα να πάρεις δύναμη από αυτά τα λόγια…

Πίστευα πως το να είσαι καλά, σημαίνει να μην πέφτεις, να μην σπας, να μην στεναχωριέσαι.

Πίστευα πως το να είσαι καλά, σημαίνει να μην έχεις τις μαύρες σου, να μην πονάς, να μην νιώθεις πως σε πλακώνει το δωμάτιο τα βράδια.

Πίστευα πως το να είσαι καλά, σημαίνει να είσαι συνέχεια χαρούμενος, συνέχεια ευδιάθετος, να μην έχεις προβλήματα, έγνοιες, σκοτούρες, δυσκολίες.

Πίστευα πως το να είσαι καλά, σημαίνει να όλα λειτουργούν ρολόι.

Και περνούσε έτσι ο καιρός, και όλο κάτι στράβωνε, και όλο κάτι δεν πήγαινε, όπως το είχα στο μυαλό μου.

Συναξάρι τῆς ἁγίας νεομάρτυρος Χρυσῆς, τῆς ἐξ Ἀλμωπίας (13 Οκτωβρίου)

Αγία Χρυσή. Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Βελβεντού (1807 μ.Χ.)

Ὁ μέγας ἐγκωμιαστής τῶν μαρτύρων, ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, τιμῶντας τή μνήμη κάποιας ἀρχαίας μάρτυρος τῆς ἐποχῆς του γράφει· «Εὐλογητός ὁ Θεός· καί γυναῖκες θανάτου λοιπόν καταπαίζουσι, καί κόραι καταγελῶσι τελευτῆς, καί παρθένοι κομιδῇ νέαι καί ἀπειρόγαμοι εἰς αὐτά σκιρτῶσι τοῦ ἅδου τά κέντρα, καί οὐδέν πάσχουσι δεινόν». Γυναῖκες καί μάλιστα κόρες, λέγει ὁ ἱερός Πατήρ, περιφρονοῦν τό θάνατο. Ἡ σπουδαία αὐτή πνευματική κατάσταση δέν εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἀνθρώπινης φύσεως, ἀλλά τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ. Πολλές ἀπό τίς μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ εἶχαν δυό πολύτιμα στολίδια. Τό ἕνα ἦταν ἡ παρθενία καί τό ἄλλο τό μαρτύριο. Μέ τά δύο αὐτά στολίδια παρουσιάσθηκαν στό Δεσπότη Χριστό κι ἀπολογήθηκαν γιά τό βίο τους. «Δι’ ἐκεῖνο τό πρόβατον αὗται αἱ δαμάλεις ἐσφάγησαν». Ὁ θάνατος τοῦ Κυρίου εἶχε πολλούς καρπούς. Θυσιάσθηκε γιά τή σωτηρία μας τό πρόβατο Ἰησοῦς Χριστός καί γι’ αὐτό ἔχουμε χιλιάδες μάρτυρες, ἄνδρες καί γυναῖκες. Μάρτυρες δέν ἔχουμε μόνο στήν ἀρχαία ἐποχή, ἀλλά καί στά νέα χρόνια. Μετά τήν ἅλωση τῆς πόλεως πάρα πολλοί χριστιανοί βρῆκαν μαρτυρικό θάνατο, γι’ αὐτό καί ὀνομάσθηκαν Νεομάρτυρες. Οἱ Νεομάρτυρες εἶναι ἄνθρωποι τῆς καθημερινῆς ζωῆς, φίλοι καί γνωστοί στούς κατοίκους τῶν πόλεων, ὅπου διέμεναν. Στίς τάξεις τῶν Νέο-μαρτύρων βλέπουμε Πατριάρχες, ἱερεῖς, μοναχούς, μεροκαματιάρηδες, μπακάληδες, ναυτικούς, ναῦτες, κηπουρούς, ἄρχοντες, πλούσιους, μορφωμένους, ἄνδρες καί γυναῖκες. Παραδείγματα γυναικῶν, πού μαρτύρησαν, μποροῦμε νά ἀναφέρουμε μερικά: Ἡ ἁγία Ἀκυλίνα ἀπό τό Ζαγκλιβέρι, ἡ ἁγία Ἀργυρῆ ἀπ’ τήν Προύσσα, ἡ ἁγία Εἰρήνη στή Θέρμη τῆς Μυτιλήνης, ἡ ἁγία Κυράννα ἀπό τό χωριό Ἀβυσσώκα Θεσσαλονίκης, ἡ ἁγία Παρθένα ἡ Ἐδεσσαία, ἡ ἁγία Φιλοθέη ἡ Ἀθηναία κ.ἄ. Ἀνάμεσα στίς νύμφες αὐτές τοῦ Χριστοῦ ἀναμφιβόλως στίς πρῶτες θέσεις εἶναι καί ἡ ἁγία Χρυσῆ, πού μαρτύρησε στό χωριό Χρυσῆ τῆς Ἀλμωπίας.

O Μητροπολίτης Ξάνθης για τη νέα «μόδα» της «ονοματοδοσίας» παιδιών

Μητροπολίτης Ξάνθης: “Όταν δεν βαφτίζουμε τα παιδιά μας, δεν τα αγαπούμε”

Με αφορμή την νέα “μόδα” των ονοματοδοσιών

«ΒΓΑΛΑΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ – ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΒΑΦΤΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ, ΔΕΝ ΤΑ ΑΓΑΠΟΥΜΕ»

Αναλυτικότερα ο ίδιος εξηγεί ότι «το μεγαλύτερο μας πρόβλημα στην Ελλάδα είναι το δημογραφικό. Προχθές στην Ιεραρχία είχαμε μία εισήγηση για την στήριξη της οικογένειας, πού έκανε ο Άγιος Θεσσαλονίκης. Και μας είπε κάτι και ανατριχιάσαμε. Το 2023 είχαμε 71.000 γεννήσεις και 120.000 θανάτους. Αντιλαμβάνεστε που πηγαίνουμε. Καθημερινά κλείνουν σχολεία και αφού κλείνουν σχολεία, κλείνουν και στρατόπεδα και βέβαια ερημώνουν και τα χωριά. Επίσης βλέπουμε την βία. Όχι μόνο την ενδοοικογενειακή βία, αλλά και τη βία στα σχολεία ακόμη και από παιδάκια 5 και 6 ετών πού επιτίθενται κατά των συμμαθητών τους. Βγάλαμε το Θεό, βγάλαμε τον Χριστό, από το σχολείο μας. Από την ζωή μας. Και όταν βγάλουμε το Χριστό από τη ζωή μας, δεν μένει κενός ο χορός. Τον καταλαμβάνει ο αντίχριστος. Εγώ θεωρώ ότι είναι έγκλημα να αφήσουμε τα παιδιά μας αβάπτιστα (γιατί πολύ λένε σήμερα ότι “πάμε μπροστά”) και να αποφασίζουν στην ηλικία των 18 ετών (αν και τώρα αποφασίζουν για πολλά πράγματα σε πολύ μικρότερη ηλικία, όπως για το αυτοπροσδιορισμό τους). Προσωπικά θεωρώ ότι με αυτόν τον τρόπο δεν τα αγαπούμε γιατί δεν τα “θωρακίζουμε” με την Χάρη του Θεού. Για αυτό δική μου άποψη αλλά και δική μου παράκληση – θα έλεγα- προς τους νέους γονείς, είναι ένα βαπτίζουν τα παιδιά τους. Θα μου πει κανείς “μα καλά, δεν θα πρέπει να ρωτάμε το παιδί μας;”. Για να του κάνουμε τα εμβόλια για παιδικές ασθένειες, τα ρωτάμε; Εμείς σαν γονείς θα το βαπτίσουμε. Θα του δώσουμε την χριστιανική παιδεία και από κει και πέρα, όταν μεγαλώσει, έχει και τη δική του την ευθύνη. Η δική μας όμως ευθύνη είναι να το κάνουμε Χριστιανό και μέλος της Εκκλησίας. Προσωπικά νομίζω ότι είναι μεγάλη η ευθύνη του γονιού. Δεν τα αγαπάμε πραγματικά όταν τα αφήνουμε “αθωράκιστα” από την Χάρη του Θεού. Η Εκκλησία δεν έχει κανέναν ηλικιακό περιορισμό στο θέμα της βάπτισης. Σε οποιαδήποτε ηλικία βαπτίζουμε. Αλλά εγώ – βέβαια μιλώ για μία άλλη εποχή- θυμάμαι ότι στο χωριό μου τα παιδιά τα βάπτιζαν πριν ακόμη σαραντήσουν. Είναι καλό να μη χρονίζουν τα παιδιά».

Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, το καύχημα της μυστικής θεολογίας (12 Οκτωβρίου)

Θείαν ἔλλαμψιν, Συμεὼν Πάτερ, εἰσδεξάμενος, ἐν τὴ ψυχή σου, φωστὴρ ἐν κόσμῳ ἐδείχθης λαμπρότατος, διασκεδάζων αὐτοῦ τὴν σκοτόμαιναν, καὶ πάντας πείθων ζητείν, ἣν ἀπώλεσαν, χάριν Πνεύματος. Αὐτὸν ἐκτενῶς ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.

Ο άγιος Συμεών, το μέγα καύχημα της μυστικής θεολογίας, γεννήθηκε στη Γαλάτεια της Παφλαγονίας το έτος 957 από γονείς ευγενείς και διακεκριμένους στην επαρχία τους που φρόντισαν για την μόρφωσή του.

Σε ηλικία 11 ετών τον στέλλουν στην Κωνσταντινούπολη σε συγγενικά τους πρόσωπα, και από αυτή την ηλικία δέχεται τα πρώτα μαθήματα και σύντομα επιδίδεται στην ταχυγραφία και καλλιγραφία. Για να μη δυσαρεστήσει τον θείο του δέχεται αξίωμα στα ανάκτορα, αν και δεν τον συγκίνησαν ποτέ οι κοσμικές θέσεις, γι’ αυτό και εγκατέλειψε τη θέση μετά τη γνωριμία του με τον πνευματικό του, άγιο Συμεών τον Ευλαβή τον Στουδίτη. Σε ηλικία 14 ετών πηγαίνει στην περίφημη Μονή του Στουδίου επιθυμώντας να μείνει κοντά στον πνευματικό του πατέρα ο οποίος δεν συμφωνεί λόγω της ηλικίας του να μείνει στο μοναστήρι.

Δημόσια τοποθέτηση του προηγουμένου Ι. Μονής Μεγάλου Μετεώρου Αθανασίου Αναστασίου για το Διαθρησκευτικό Συνέδριο Τρικάλων

Ἀρ­χιμ. Ἀ­θα­να­σί­ου Ἀναστασίου

Προη­γου­μέ­νου Ἱ. Μ. Με­γά­λου Με­τε­ώ­ρου, Ἁγίων Μετεώρων

10 Ὀκτωβρίου 2024

Δημόσια τοποθέτηση γιά τό Διαθρησκευτικό Συνέδριο Τρικάλων

Προσφάτως πληροφορηθήκαμε ὅτι ἡ Διεύθυνση Παιδείας Πολιτισμοῦ καί Ἀθλητισμοῦ τοῦ Δήμου Τρικκαίων διοργανώνει στίς ἀρχές Νοεμβρίου 2024 στά Τρίκαλα διαθρησκευτικό συνέδριο Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, Μουσουλμάνων καί Ἑβραίων. Μάλιστα δέ πρόκειται γιά τό πρῶτο μιᾶς σειρᾶς ἀναλόγων συνεδρίων πού ἕπονται.

Τό σχεδιαζόμενο συνέδριο δέν εἶναι τίποτε ἄλλο, παρά ἡ ἐφαρμογή στήν πράξη τῶν σχεδίων καί τῶν πρακτικῶν τῆς Νέας Ἐποχῆς μέσῳ τοῦ διαθρησκειακοῦ συγκρητισμοῦ καί τῆς πανθρησκείας.

Επιτέλους – Ο κόσμος ανακαλύπτει ξανά το ευλογημένο «όπλο» της λιτανείας

Όσο δυσκολεύουν τα πράγματα, αυξάνονται οι λιτανείες - Με πίστη στο θαύμα, οι χριστιανοί επιστρέφουν στις παραδόσεις τους

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Όσο τα στοιχεία της φύσης εξαγριώνονται ενάντια στον δυνάστη άνθρωπο, τόσο το καταλάγιασμά τους γίνεται δυσκολότερο αφού βγάλαμε τον Κύρη των στοιχείων από τη μέση. Παραμερίσαμε εκείνον που είναι «ο επιβλέπων επί τήν γήν, και ποιών αυτήν τρέμειν, ο απτόμενος των ορέων, και καπνίζονται».

Ο Θεός έχει φτιάξει τον κόσμο με τέτοιο πάνσοφο μηχανισμό που αυτορυθμίζεται με την καλοσύνη ή απορυθμίζεται με την αμαρτία και την κακία. Οι φυσικές καταστροφές είναι ουσιαστικά πνευματικές αυτοκαταστροφές.

Δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική αγάπη για τη φύση, χωρίς αγάπη για τον Θεό. Και αν κάποιος υποστηρίζει ότι όλος ο κόσμος έγινε κατά τύχη, τότε έχει κάνει το πρώτο βήμα για να τον καταστρέψει. Πέρα και πάνω από τις κούφιες οικολογικές πολιτικές, η ειρήνη είναι εκείνη που ημερεύει την πλάση. Όχι η επίπλαστη κοσμική ειρήνη που εκλαμβάνεται σαν ευκαιρία να οργιάζουμε. Η ειρήνη του Θεού. Η ειρήνη της συμφιλίωσης των κτισμάτων με τον Δημιουργό τους, διαμέσου της μετανοίας.

Ζωή στοιβαγμένη στο μπετόν: Πολυκατοικίες και Υπογεννητικότητα

Γράφει η Φωτεινή Μαστρογιάννη

Επηρεάζει ο χώρος κατοικίας μας και πως την απόφαση μας για απόκτηση παιδιών;

Οι πολυκατοικίες στην Ελλάδα θεωρήθηκαν ως λύση στο στεγαστικό πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί λόγω της εσωτερικής μετανάστευσης αλλά και μία επικερδής επένδυση για τους κατόχους οικοπέδων οι οποίοι με την αντιπαροχή αποκτούσαν διαμερίσματα τα οποία είτε μεταπωλούσαν είτε ενοικίαζαν.

Ρομαντικοί αρχιτέκτονες και πολιτικοί μηχανικοί υποστήριζαν ότι οι πολυκατοικίες έφερναν σε επαφή τις διάφορες κοινωνικές τάξεις και θα περιορίζονταν οι κοινωνικές ανισότητες, κάτι που δεν θα ήταν εφικτό διαφορετικά. Η σημερινή κατάσταση απέδειξε το αντίθετο και ανέδειξε
διάφορα άλλα προβλήματα.

Προσευχήσου τη νύχτα. Να έχεις την επίγνωση πως είσαι άγρυπνος μπροστά στον Χριστό την στιγμή που ο κόσμος κοιμάται

Προσευχήσου τη νύχτα. Προσευχήσου μόνος σου. Προσευχήσου χωρίς να χρησιμοποιείς βιβλίο, χωρίς κάποια φαντασίωση, χωρίς να σκέφτεσαι.

Απλώς μείνε άγρυπνος για δέκα λεπτά αφού ξυπνήσεις για να πιεις ένα ποτήρι νερό, αφού σε ξυπνήσει το παιδί σου ή κάποιος εφιάλτης.

Στάσου εκεί μέσα στο σκοτάδι και μην κάνεις κάποια κίνηση ή κάποιον ήχο. Κάνε τον χρόνο να σταματήσει, αιχμαλώτισε την στιγμή και παρουσίασε την μπροστά στον Χριστό σαν μια ταπεινή προσφορά: αυτός είμαι εγώ, αυτός είναι ο πραγματικός μου εαυτός, αυτός είναι εκείνος ο οποίος πρέπει Εσύ να σώσεις.

Πλήττω φοβερά, βαριέμαι πολύ. Τι να κάνω; Τι φταίει;

-Πάτερ μου, πλήττω φοβερά, βαριέμαι πολύ. Τι να κάνω; Τι φταίει;

– «Να το μυστικό, παιδί μου: Μην μένεις άπρακτος και αργόσχολος μήτε για μια στιγμή. Να γεμίζεις το χρόνο σου με καλά και ωφέλιμα έργα, έτσι που, μόλις τελειώνεις το ένα, να αρχίζεις το άλλο. Και με τι λογής έργα μπορείς να ασχολείσαι;

1 Με τις καλές τέχνες: μουσική, ζωγραφική κλπ.

2 Με κάποιο εργόχειρο, όπως για παράδειγμα για τις γυναίκες, το πλέξιμο, ή το ράψιμο, ή το κέντημα. Για τους άντρες το σκάψιμο, ο κήπος, τα ζωντανά, ή κάποια άλλη χειρονακτική απασχόληση.

Μνήμη του Aγίου Aποστόλου Φιλίππου, ενός των επτά Διακόνων (11 Οκτωβρίου)

                                                 Ών περ διηκόνησας εν γη πραγμάτων,

Eν ουρανοίς Φίλιππε μισθόν λαμβάνεις.

+ Λειτουργός λάβε μισθόν εν ενδεκάτη γε Φίλιππος.

Απόστολος Φίλιππος, εις εκ των επτά διακόνων. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στο Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Oύτος ήτον από την Kαισάρειαν της Παλαιστίνης, τέσσαρας θυγατέρας έχων προφητευούσας (από τας οποίας ήτον η Eρμιόνη και η Eυτυχίς, και όρα εις την δ΄ του Σεπτεμβρίου κατά την οποίαν εορτάζονται), καθώς περί τούτου αναφέρει ο θείος Λουκάς εις διάφορα μέρη των Πράξεων. Kαι Eυαγγελιστήν αυτόν ονομάζει, λέγων. «Tη επαύριον εξελθόντες οι περί τον Παύλον, ήλθομεν εις Kαισάρειαν. Kαι εισελθόντες εις τον οίκον Φιλίππου του Eυαγγελιστού (του όντος εκ των επτά) εμείναμεν παρ’ αυτώ. Tούτω δε ήσαν θυγατέρες παρθένοι τέσσαρες προφητεύουσαι» (Πράξ. κα΄, 8). Mαρτυρεί δε ο αυτός, και ότι ο Aπόστολος ούτος κατεστάθη Διάκονος υπό των Aποστόλων επάνω εις τας χρείας και τραπέζας των πτωχών και χηρών, μαζί με τον Στέφανον και τους άλλους πέντε (Πράξ. ϛ΄). Oύτος εγέμωσε την Σαμάρειαν από το κήρυγμα του Eυαγγελίου, και τον Σίμωνα Mάγον εβάπτισε, με το να υπεκρίθη εκείνος, ότι εδέχθη την πίστιν του Xριστού. Aρπαγείς δε από Άγγελον Kυρίου, έφθασεν εις τον δρόμον τον Eυνούχον της βασιλίσσης Kανδάκης, και κατηχήσας αυτόν, εβάπτισεν1.