Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026

Το πέταγμα του Χαρταετού και οι συμβολισμοί του


O χαρταετός είναι ισχυρά συνδεδεμένος με την Καθαρά Δευτέρα, την πρώτη μέρα της Σαρακοστής, τη μέρα της κάθαρσης όπου οι ψυχές κοιτούν στον ουρανό για την πορεία έως την Αγία Ανάσταση.

Η ψυχή που ενώνεται με τον Θεό

Ο χαρταετός και το πέταγμά του είναι για τους περισσότερους από εμάς μια διασκεδαστική στιγμή με την οικογένειά μας, ειδικά κατά την περίοδο της Καθαράς Δευτέρας. Συμβολίζει τόσο την έναρξη της Σαρακοστής όσο και την ανάταση της ψυχής, μέσα από τον χαρταετό που ανεμίζει ψηλά στον ουρανό.

Κατά την ελληνική παράδοση, το πέταγμα του αετού συμβολίζει το πέταγμα της ανθρώπινης ψυχής προς τον Δημιουργό της. Σύμφωνα με τον έθιμο πρέπει να πετάει στον ουρανό την Καθαρά Δευτέρα, την ημέρα που ξεκινά η νηστεία της Σαρακοστής, δηλαδή την ημέρα που ξεκινά η πνευματική και σωματική μας κάθαρση. Με τη διαδικασία αυτή, ερχόμαστε πιο κοντά στον Θεό. Η επαφή αυτή συμβολίζεται με τον χαρταετό που επίσης πλησιάζει προς τον Θεό καθώς, πετώντας ψηλά στον ουρανό.

Η παραδοσιακή μορφή του αετού γίνεται με καλάμια, χαρτί και το λεπτό σκοινί την καλούμπα.

Τον χαρταετό τον γνωρίζουν σε διάφορες χώρες και έχει τη σχετική ονομασία, μας λέει η Σοφία Αγραπίδη, συγγραφέας.

Στην Ελλάδα μας εκτός από χαρταετός, είναι γνωστός ως πετάκι στη Θράκη και ως φύσουνα στα Επτάνησα.

Στη Γερμανία ονομάζεται δράκος, Drachen και στην Αγγλία Kite που είναι η ονομασία ενός όμορφου πτηνού.

Επίσης στο Μεξικό η ονομασία του είναι Papalote δηλαδή πεταλούδα και στην Ιαπωνία τάκο δηλαδή χταπόδι.

Διάφορες πηγές αναφέρουν ότι στην Κίνα και στη Μαλαισία ο χαρταετός είναι γνωστός αιώνες πριν από το 200 π.Χ περίπου και ήταν κατασκευασμένος από μπαμπού και μετάξι με σχήμα δράκου.

Λέγεται επίσης ότι σε άλλες εποχές χρησιμοποιούνταν για να μεταφέρουν διάφορα πράγματα σε δύσβατες περιοχές καθώς και για την κατασκοπεία.

Στην Ελλάδα πρέπει να ήρθε από τα λιμάνια της Ανατολής, των Επτανήσων, της Σύρου.

Οι αετοί της Σμύρνης, τα τσερκένια!

Πώς ήταν όμως τα τσερκένια στην αρχόντισσα της Ανατολής;

Ήταν ένα τόξο που τελείωνε κάτω μυτερό, σε σφήνα. Αυτό λοιπόν που αποτελούσε τον σκελετό το έντυναν με λεπτό ή χοντρό χαρτί,σε συνδυασμό πάντα με το ύψος του.Η προϋπόθεση για ένα καλοφτιαγμένο τσερκένι ήταν να είναι καλοζυγιασμένο και να μην γέρνει από καμιά πλευρά.

Στη Σμύρνη το πέταγμα των χαρταετών (των τσερκενιών) άρχιζε την Καθαρά Δευτέρα και συνέχιζε κάθε Κυριακή ή άλλη αργία έως την Κυριακή των Βαΐων , έως την αρχή της Μεγάλης Εβδομάδας.

“Από του Χατζηφράγκου τ’ Αλάνι κι από το κάθε δώμα κι από τον κάθε ταρλά του κάθε μαχαλά της πολιτείας, αμολάρανε τσερκένια. Πήχτρα ο ουρανός.Τόσο, που δεν βρίσκανε θέση τα πουλιά. Για τούτο, τα χελιδόνια τα φέρνανε οι γερανοί μονάχα της Μεγαλοβδομάδα,για να γιορτάσουνε την Πασχαλιά μαζί μας” .

Απόσπασμα, Κοσμάς Πολίτης , Στου Χατζηφράγκου

πηγή: https://simeiakairwn.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου